ANGEL'S BLOG

Ένας μελισσοφάγος απευθύνθηκε σ´ένα περιστέρι: - Πες μου, ποιο είναι το βάρος μιας νιφάδας χιονιού; - Δεν ζυγίζει περίπου τίποτα. - Περίμενε, περιστέρι μου, θα σου διηγηθώ μια ιστορία. Πριν από μερικές μέρες, ήμουν στο κλαδί ενός έλατου, όταν άρχισε να χιονίζει απαλά απαλά. Ένα ήρεμο και άκακο χιόνι, χωρίς θόρυβο και χωρίς θύελλα. Όπως δεν είχα τίποτα καλύτερο να κάνω, άρχισα να μετράω τις νιφάδες που έπεφταν στο στέγαστρο που έβλεπα, απέναντι από το κλαδί όπου βρισκόμουν. Μέτρησα 751.972. Μάλιστα, άρχισαν να με πονάνε τα μάτια μου και να θολώνει το μυαλό μου, αλλά θυμάμαι καλά, ήταν 751.972 νιφάδες όταν το στέγαστρο άρχισε να τρίζει. Ακριβώς. Και όταν η 751.973η νιφάδα έπεσε πάνω του, ακόμη κι αν δε ζύγιζε τίποτα, κι αν δεν ήταν τίποτα, όπως λες, ε! λοιπόν, πίστεψέ με το στέγαστρο λύγισε και μετά έσπασε. Να, κοίτα, το έβγαλα φωτογραφία, για να με πιστέψεις! Το περιστέρι τότε άρχισε να σκέπτεται: Ίσως τελικά το μόνο που λείπει για ν´αλλάξουν πολλά πράγματα σε το...

Ποτέ μην προσφέρεις το είδος της βοήθειας που αποδυναμώνει. Ποτέ μην επιμένεις να προσφέρεις τη βοήθεια που εσύ νομίζεις ότι χρειάζεται κάποιος. Άφησε τον άνθρωπο ή τους ανθρώπους που βρίσκονται σε ανάγκη να γνωρίσουν τι έχεις να δώσεις και μετά άκουσε τι θέλουν εκείνοι, δες τι είναι έτοιμοι να δεχτούν. Πρόσφερέ τους τη βοήθεια που θέλουν. Προσπάθησε όμως να μη δίνεις τίποτε που αποδυναμώνει. Εκείνο που αποδυναμώνει, δημιουργεί ή προωθεί την εξάρτηση. Στην πραγματικότητα, υπάρχει πάντα κάποιος τρόπος με τον οποίο μπορείς να βοηθήσεις τους άλλους, που επιπλέον να τους ενδυναμώνει. Το ν' αγνοήσεις εντελώς τη δύσκολη θέση κάποιου που πραγματικά ζητάει τη βοήθειά σου, δεν είναι η απάντηση, γιατί το πολύ λίγο δεν ενδυναμώνει περισσότερο τον άλλο απ' ό,τι το πάρα πολύ. Το να έχεις υψηλότερη συνειδητότητα, δεν σημαίνει ότι μπορείς συνειδητά ν' αγνοείς τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται ο συνάνθρωπός σου, με το επιχείρημα ότι το να τους αφήσεις "να βράσουν στο ζουμί τους...

Οι περισσότεροι από εμάς φαντάζονται, αν το φαντάζονται καθόλου, πως τα ουράνια σώματα του Διαστήματος όπως η Γη, ο Ήλιος και το ηλιακό σύστημα είναι "άψυχα", νεκρά. Τα αντιλαμβάνονται σαν αδρανή σώματα - βράχια κυρίως - που κινούνται μέσα στο Χωροχρονικό Συνεχές σύμφωνα με ένα σχέδιο που πρωτοτέθηκε σε κίνηση κατά την Πρωταρχική Έκρηξη... αυτό που ονομάζουμε Big Bang. Αλλά αυτό είναι ψευδαίσθηση, και όταν ζούμε με αυτή την ψευδαίσθηση, δεν έχουμε κανένα λόγο να ενεργούμε σε σχέση με εκείνα τα "άψυχα" πράγματα, εκτός από το πώς να τα εκμεταλλευόμαστε όσο περισσότερο γίνεται, ούτως ώστε να "ζούμε καλύτερα". Όμως, μόλις κατορθώσουμε να συλλάβουμε νοερά και βιώσουμε την ιδέα πως εκείνα τα πράγματα στο σύμπαν αποτελούν τμήμα ενός ζωντανού συστήματος - όπως αποτελούν στην πραγματικότητα - τότε η ιδέα για τον εαυτό μας σε σχέση με αυτό το σύστημα, αλλάζει. Σήμερα γνωρίζουμε πως εμείς είμαστε ζωντανοί οργανισμοί, αλλά τη στιγμή που θα συνειδητοποιήσουμε πως όλα...

Όλη η ζωή είναι ενέργεια σε κίνηση. Τίποτα δεν μένει ακίνητο. Τίποτα. Ούτε μια μικρή πέτρα, ένας βράχος. Και η κίνηση σημαίνει αλλαγή. Όμως η ενέργεια αυτή δεν δονείται με την ίδια ταχύτητα συχνότητας - ή, αλλιώς, με το ίδιο επίπεδο συνειδητότητας. Η ενέργεια που είναι ολότελα συνειδητή για τον εαυτό της κινείται ταχύτερα και παράγει διαφορά . Η ενέργεια που δεν είναι ολότελα συνειδητή για τον εαυτό της κινείται πολύ αργά και παράγει ξανά και ξανά το ίδιο πρότυπο που είχε προηγουμένως, έως ότου εκείνο το πρότυπο αποφασίσει να αλλάξει το ίδιο μέσα από μια μακριά περίοδο χρόνου. Για το λόγο αυτό βλέπουμε την πέτρα να παραμένει η ίδια ενώ η εμφάνιση ενός ανθρώπου αλλάζει με το χρόνο. Στην πράξη ο άνθρωπος αλλάζει από μέρα σε μέρα, αν και αυτές οι αλλαγές δεν γίνονται αντιληπτές, όπως και οι αλλαγές της πέτρας. Τα συστήματα ενέργειας που δονούνται με χαμηλότερη ταχύτητα είναι περισσότερο αξιόπιστα, περισσότερο έγκυρα, περισσότερο σταθερά. Αυτό συμβαίνει ακριβώς επειδή παράγουν ξανά και ξα...

Ευχαριστώ πολύ το φίλο που έστειλε αυτή την πολύ τρυφερή ιστοριούλα! Δύο άντρες πολύ σοβαρά άρρωστοι, ήταν στο ίδιο δωμάτιο ενός νοσοκομείου. Στον έναν επιτρεπόταν να μένει καθιστός μία ώρα κάθε απόγευμα, γιατί αυτό τον βοηθούσε να φύγουν τα υγρά από τους πνεύμονες. Το κρεβάτι του βρισκόταν ακριβώς δίπλα στο παράθυρο του δωματίου. Ο άλλος άντρας έπρεπε να βρίσκεται συνέχεια ξαπλωμένος σε ακινησία και ένα χώρισμα που βρισκόταν μεταξύ των δυο κρεβατιών δεν του επέτρεπε να κοιτάει έξω από το παράθυρο. Οι άντρες μιλούσαν ατελείωτα. Μιλούσαν για τις συζύγους τους, τις οικογένειες τους, τα σπίτια τους, τις δουλειές τους, τη θητεία τους στον στρατό, ακόμα και για το πού είχαν πάει διακοπές. Κάθε απόγευμα ο άντρας που του επιτρεπόταν να μένει καθιστός, περιέγραφε στον συγκάτοικο του όλα όσα έβλεπε από το παράθυρο του δωματίου. Ο άντρας που βρισκόταν σε αναγκαστική ακινησία, άρχιζε να καταλαβαίνει πως ζει γι' αυτές τις μοναδικές απογευματινές ώρες που η άποψη του μεγάλωνε και ζωντάνευε απ’ ...

Μέχρι σήμερα όλοι μας ξέραμε πως το γέλιο και η χαρά κάνουν καλό στην ψυχή. Τώρα όμως θα πάμε λίγο πιο πέρα. Η χαρά είναι η ψυχή. Η ψυχή είναι αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε χαρά. Καθαρή χαρά. Ατέλειωτη χαρά. Αυτή είναι η φύση της ψυχής. Το χαμόγελο είναι ένα παράθυρο προς την ψυχή. Το γέλιο είναι η πόρτα. Στον κόσμο, παρατηρούμε ότι οι άνθρωποι, στους οποίους ανήκουν οι γεμάτες χαρά ψυχές, δεν φαίνονται καθόλου ευτυχισμένοι. Τι συμβαίνει λοιπόν; Αν η ψυχή σου είναι τόσο χαρούμενη, γιατί εσύ δεν είσαι; Η απάντηση βρίσκεται στο νου σου. Άνοιξε το νου σου, άφησε τα συναισθήματά σου να εκτονωθούν, να αποβάλουν δηλαδή τον "τόνο", την ένταση και η καρδιά σου θα είναι τότε ένας αγωγός που θα επιτρέπει την ελεύθερη ροή της ζωτικής ενέργειας στην ψυχή σου. Αυτή η ελεύθερη ροή της ενέργειας είναι χαρά. Και η χαρά είναι αγάπη που εκφράζεται ελεύθερα. Όποτε η ελεύθερη και απεριόριστη έκφραση της ζωής και της αγάπης απαγορεύεται ή περιορίζεται από οποιαδήποτε περίσταση ή συνθήκη,...

Τα παιδιά σήμερα αντιμετωπίζουν τα μεγαλύτερα προβλήματα από όλους. Και όσο πιο δύσκολα τα καταφέρνουν στη ζωή, τόσο πιο ζοφερό είναι το μέλλον που δημιουργούν. Αυτό το μέλλον επηρεάζει όλους. Ακόμα και τον πλανήτη. Λύση υπάρχει αλλά δεν υπάρχει αρκετή θέληση για την εφαρμογή της. Και πρώτα-πρώτα χρειάζεται να περνάτε περισσότερο χρόνο με τα παιδιά σας. Σταματήστε να φέρεστε σαν να μπορούν να τα βγάλουν πέρα μόνα τους από τα έντεκα. Αρχίστε να συμμετέχετε και συνεχίστε να συμμετέχετε πάντα στη ζωή τους. Απλά μην είστε καταπιεστικοί σ' αυτό. Μιλήστε με τους δασκάλους τους. Γίνετε φίλοι με τους φίλους τους. Ασκήστε επιρροή. Να είστε μια πραγματική παρουσία στη ζωή τους. Μην τα αφήνετε να γλιστρήσουν μακριά σας. Δεύτερον, πάρτε ενεργή θέση κατά της βίας και των προτύπων της βίας στη ζωή τους. Οι εικόνες διδάσκουν. Στην πραγματικότητα, οι εικόνες διδάσκουν ταχύτερα και εντυπώνονται βαθύτερα απ' όσο τα λόγια. Να επιμείνετε ώστε αυτοί που έχουν την ευθύνη της αναπαραγωγής της πολιτι...