Κυριακή, 26 Νοεμβρίου 2017

Επιπτώσεις της Ενότητας - Implications of Oneness - B'

Η ιστορία των Darklanders. 

(Μια παραβολή για καλύτερη κατανόηση της ζωής στη Γη, από ένα ον του Φωτός).

-Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε μια φυλή ανθρώπων που ονομάζονταν Σκοτεινοί ή ‘Κάτοικοι των Σκοτεινών Τόπων’. Ζούσανε σ’ ένα τεράστιο, σκοτεινό σπήλαιο βαθιά στα έγκατα της γης. Κανένας από τη φυλή των Σκοτεινών δεν είχε ζήσει ποτέ έξω από το σπήλαιο, αλλά οι μύθοι και οι θρύλοι τους μιλούσαν για κάποια πολύ παλιά εποχή που οι θεοί τους είχαν κατέβει από τους Φωτεινούς Τόπους ψηλά στον ουρανό και είχαν δημιουργήσει τους Σκοτεινούς ανθρώπους μέσα στο τεράστιο σκοτεινό σπήλαιο και στη συνέχεια έφυγαν κι επέστρεψαν στους Φωτεινούς Τόπους τους. Λέγανε ακόμα ότι οι θεοί θα επέστρεφαν μια μέρα και θα έφερναν το φως στους Σκοτεινούς Τόπους τους. Οι Σκοτεινοί είχαν προσπαθήσει να φανταστούν πώς θα ήταν οι Φωτεινοί Τόποι, αλλά δεν τα είχαν καταφέρει αφού κανείς τους δεν είχε δει ποτέ ούτε ένα τόσο δα μικρούλι φως. Και μερικοί από τους Σκοτεινούς άρχισαν να αισθάνονται ασφυκτικά περιορισμένοι στον σκοτεινό τους κόσμο. Λαχταρούσαν να βιώσουν το μυθικό κόσμο του ουρανού.

Οι θρύλοι έλεγαν ακόμα για καταπληκτικά τοπία, ανοιχτούς χώρους και θαυμαστές εμπειρίες που ακούγονταν πολύ επιθυμητές σε μερικούς από τους κατοίκους των Σκοτεινών Τόπων οι οποίοι ένιωθαν βαθιά στην καρδιά τους την ύπαρξη αυτών των αιθέριων τοπίων και μέσα τους έκλαιγαν. Άλλοι πάλι, δήλωναν ότι όλα αυτά ήταν "ανόητες προλήψεις" και ότι οι άνθρωποι πρέπει να είναι πρακτικοί και να συνεχίζουν απλά τη ζωή τους όπως είναι, χωρίς να επιθυμούν τις ‘ανοησίες’. Κι έτσι δυο τύποι αναδύθηκαν: οι Ονειροπόλοι που λαχταρούσαν τη ζωή πέρα ​​από το σπήλαιο και οι Ρεαλιστές που ενδιαφέρονταν μόνο για τη ζωή όπως την είχαν γνωρίσει και τη ζούσαν.

Οι Ρεαλιστές αντί να σπαταλούν την ενέργειά τους στους μύθους, τους θρύλους και τα όνειρα, εξερευνούσαν το σπήλαιο προσπαθώντας να κάνουν τη ζωή τους καλύτερη με αυτά που είχαν. Έδιναν πρακτικές λύσεις στα προβλήματά τους αντί να σπαταλούν το χρόνο τους με αυτά που δεν ήταν εφικτά. Αλλά οι Ονειροπόλοι συνέχισαν να ονειρεύονται και να προσεύχονται. Και τότε, μια μέρα, οι προσευχές τους άρχισαν να απαντώνται με απροσδόκητο τρόπο.
Οι θεοί έστειλαν ένα μικροσκοπικό, πολύ αχνό φως στους Σκοτεινούς Τόπους.

-Ένα μικρό, αχνό φως; Και πώς αυτό βοήθησε;

-Δεν βοήθησε. Αλλά και δεν έβλαψε. Βλέπεις, το μικροσκοπικό, αχνό φως ήταν διαφορετικό από το φως που γνωρίζεις. Δόθηκε στον καθένα από τους Σκοτεινούς... τοποθετήθηκε μέσα στον καθέναν από αυτούς. Αλλά ήταν τόσο μικροσκοπικό και τόσο αχνό που μόνον ο πιο παρατηρητικός μπορούσε να διακρίνει κάτι διαφορετικό. Στην πραγματικότητα ήταν τόσο αδύναμο ώστε, ακόμη και αν το είχαν αντιληφθεί οι Σκοτεινοί, δεν ήταν σε θέση να το φανταστούν με ακρίβεια. Θα μπορούσαν να επιλέξουν να λένε ότι υπήρχε "κάτι" ή να πουν ότι ήταν ένα παιχνίδι της φαντασίας τους και να λένε ότι "δεν ήταν κάτι". Αν κάποιος Σκοτεινός δεχόταν το φως, τότε αυτό αυξανόταν. Βλέπεις, η ίδια η επιθυμία κάποιου να το δει, προκαλούσε την αργή αύξησή του. Κι έτσι, με την πάροδο του χρόνου, αυτοί που το επιθυμούσαν και διαλογίζονταν πάνω σ' αυτό και δούλευαν μ' αυτό, γίνονταν φωτεινότεροι και φωτεινότεροι.

-Εννοείς στ’ αλήθεια ότι φαίνονταν φωτεινότεροι;

-Εννοώ ότι γίνονταν μέσα τους πιο φωτεινοί. Έλαμπαν εσωτερικά από αυτό το φως. Ξαναλέω: το φως βρισκόταν μέσα τους και με το να το προσέχουν, να το φροντίζουν, να δείχνουν σεβασμό γι’ αυτό, δυνάμωνε η λάμψη του μέσα τους. Και όσο το φως δυνάμωνε, τόσο περισσότερο αντιλαμβάνονταν την ύπαρξή του.

-Και πώς τους βοηθούσε;
-Δεν τους βοηθούσε. Δεν τους έβγαζε από το σπήλαιο, δεν τους έδινε εργαλεία ή χάρτες ή οδηγίες ή πληροφορίες. Απλά έλαμπε. Έλαμπε με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο: ήταν ένα ζεστό, λαμπυρίζων χρυσό φως. Και στην αρχή κανένας δεν μιλούσε γι’ αυτό. Οι πρώτοι που το παρατήρησαν και το αποδέχτηκαν ήταν οι πιο πιστοί Ονειροπόλοι. Εκείνοι που ήταν πιο ανοιχτοί και διαθέσιμοι σε αυτό το δώρο. Εκείνοι που τους αποκαλούσαν ‘’τρελούς’’ και ‘’τεμπέληδες’’. Που δεν πρόσεχαν οι άλλοι τα λόγια τους. Που δεν είχαν καμία ισχύ. Και για τους λόγους αυτούς οι Ονειροπόλοι δεν προσπάθησαν να μοιραστούν με τους άλλουςτην ανακάλυψη του φωτός μέσα τους  αφού κανένας δεν θα τους πίστευε. Οι περισσότεροι μάλιστα νόμιζαν ότι μόνο εκείνοι διέθεταν αυτό το υπέροχο δώρο. Αλλά δεν τους ένοιαξε και πολύ που δεν μοιράστηκαν την εμπειρία τους με τους άλλους, επειδή για πρώτη φορά δεν ένιωθαν τόσο μόνοι.

-Έτσι το φως δεν τους βοήθησε, απλά φώτιζε… Με ποιον τρόπο λοιπόν απαντήθηκαν οι προσευχές των Σκοτεινών;

-Βλέπεις, δεν ήθελαν όλοι οι Σκοτεινοί να επιστρέψουν στους Φωτεινούς Τόπους. Μόνο λίγοι. Για το λόγο αυτό, αν έφευγαν όλοι οι Σκοτεινοί  από το σπήλαιο, αντιλαμβάνεσαι ότι θα ήταν ενάντια στη θέλησή τους. Έτσι το φως έλαμπε απαλά και δυνάμωνε μόνο όταν κάποιος το ήθελε και το έδειχνε με τις πράξεις και τις αποφάσεις του. Κι εδώ συνέβη κάτι σπουδαίο… οι πιο επιδέξιοι Παρατηρητές είδαν πρώτοι ότι όταν το φως δυνάμωνε αρκετά μέσα τους, άρχιζαν να βλέπουν ενδιαφέροντα πράγματα. Όπως τους υπέροχους κρυστάλλους που κρέμονταν από την οροφή της σπηλιάς τους. Και μετά άρχισαν να το παρατηρούν και άλλοι Ονειροπόλοι και μετά κι άλλοι, κι άλλοι. Και άρχισαν να φτιάχνουν ομάδες και να μιλούν για τις εμπειρίες τους και όλα εκείνα που έβλεπαν. 

Τα νέα άρχισαν να διαδίδονται με ταχύτητα… μέχρι που έφτασαν στ' αυτιά των Ρεαλιστών που «δεν έβλεπαν πουθενά φως» επειδή είχαν αρνηθεί την ύπαρξή του και νόμιζαν πως όλο αυτό ήταν ένα μεγάλο, επικίνδυνο ψέμα των Ονειροπόλων και έλεγαν ότι οι Ονειροπόλοι είχαν αρχίσει να γίνονται επιβλαβείς για την κοινωνία! Θεώρησαν λοιπόν καλό να τους αντιμετωπίσουν με το να τους γελοιοποιούν. Εξέδωσαν θεωρίες και στατιστικές υποστηρίζοντας ότι αυτά που διέδιδαν οι Ονειροπόλοι ήταν ένα μεγάλο ψέμα, κατασκεύασμα της φαντασίας τους και μόνον οι κακοί άνθρωποι θα ήθελαν να δουν το φως. Κανένας αληθινός, καλός και υγιής Σκοτεινός δεν θα προσπαθούσε να ψάξει για το φως.
Φυσικά δεν κατάφεραν και πολλά πράγματα επειδή σιγά σιγά όλο και περισσότεροι Ονειροπόλοι Σκοτεινοί τολμούσαν να κοιτάξουν μέσα τους για ν’ ανακαλύψουν το φως.
Και πράμα περίεργο, ανακάλυψαν ότι ενώνοντας το φως τους όλοι μαζί, μπορούσαν να δημιουργήσουν περισσότερο λαμπρό φως. Ανακάλυψαν ότι μπορούσαν να δουν πράγματα μακρύτερα και πιο καθαρά. Αυτός ήταν και ο λόγος που συγκεντρώνονταν και κοίταζαν ψηλά την οροφή της σπηλιάς ψάχνοντας καθημερινά για καινούργια πράγματα. Ήταν ζήτημα χρόνου πλέον να βρούνε το άνοιγμα της οροφής που οι θρύλοι τους ανέφεραν ότι χρησίμευε σαν πύλη που ένωνε τον Σκοτεινό Τόπο τους με τον ουρανό και τους Φωτεινούς Τόπους!

Οι Ονειροπόλοι άρχισαν να μαζεύουν υλικά για να φτιάξουν μια σκαλωσιά ώστε να μπορέσουν να ανέβουν μέχρι το άνοιγμα και να δουν αν πράγματι τους ένωνε με το εξωτερικό φως. Το έργο τους πολλές φορές εμποδιζόταν από τους Ρεαλιστές στην εξουσία, αλλά χωρίς μεγάλη επιτυχία επειδή οι αρχές δεν διέθεταν επαρκές φως για να καταλάβουν τι έκαναν οι Ονειροπόλοι. Δεν διέκριναν το άνοιγμα και δεν ήξεραν το λόγο που κατασκεύαζαν τη σκαλωσιά. Μετά από κάποιο χρόνο η σκαλωσιά ετοιμάστηκε και οι Ονειροπόλοι γέμισαν από χαρά κι ελπίδα καθώς άρχισαν να την ανεβαίνουν και να βγαίνουν έξω. Οι υπόλοιποι Σκοτεινοί δεν είχαν ιδέα για το πού πήγαν… απλά τους έχασαν από τα μάτια τους! Και φτάσαμε προς το παρόν στο τέλος της παραβολής.

-Ωωω, όχι! Γιατί;

-Έκανες μια ερώτηση. Ζήτησες να μάθεις πώς γίνεται να ολοκληρώνω το έργο για το οποίο έχω έρθει εδώ, απλά με το να υπάρχω αντί να ενεργώ. Αυτό δε ρώτησες;

-Ναι, αυτό ρώτησα.

-Λοιπόν, ας δούμε την παραβολή. Καταλαβαίνεις τον τρόπο με τον οποίο το φως κατάφερε - χωρίς να κάνει κάτι, απλά με το να υπάρχει - να φέρει την αλλαγή; Απλά υπήρχε και ήταν στη θέληση των Σκοτεινών να το αγκαλιάσουν ή να το απορρίψουν. Να επιλέξουν να το δουν ή όχι. Αν επέλεγαν να το δουν, άλλαζε η πορεία της ζωής τους… αλλά το φως δεν έκανε κάτι από μόνο του… κι όμως η κοινωνική δομή της κοινωνίας τελικά άλλαξε.  Το φως προσέφερε σ’ εκείνους που το επιθυμούσαν τον τρόπο να βρούνε το δρόμο της εξόδου από τη σπηλιά. Τους επέτρεψε να δημιουργήσουν μόνοι τους τον τρόπο με τον οποίο θα έφτιαχναν το μονοπάτι που θα τους οδηγούσε έξω. Μόνον εκείνοι που είχαν την επιθυμία τα κατάφεραν. Οι άλλοι, όχι. Κανένας δεν εξαναγκάστηκε να κάνει κάτι παρά τη θέλησή του. Ο καθένας έφτιαχνε την πραγματικότητα που επιθυμούσε. Κι όμως τα πάντα άλλαξαν απλά με την παρουσία του φωτός.  

-Συμφωνώ. Είναι μια πολύ καλή παραβολή. Σ’ ευχαριστώ. Αλλά νιώθω απαίσια επειδή σε ανάγκασα να μου απαντήσεις σ’ ένα σωρό απορίες ενώ έχεις να μου μιλήσεις για τις επιπτώσεις της Ενότητας (Oneness).

-Μην αγχώνεσαι. Απλά έχε πίστη. Δεν ξέρεις πως όλα είναι πάντα τέλεια;

-Μμμ, όχι. Ξέρω ότι έτσι λένε οι πνευματικά φωτισμένες ψυχές, αλλά δεν είναι πάντα όλα τέλεια, έτσι δεν είναι;

-Μόνο και μόνο επειδή η θεώρησή σου είναι πολύ περιορισμένη. Και να θυμάσαι πάντα: «Εάν δεν μπορείς να δεις την τελειότητα τότε στέκεσαι πολύ κοντά στον πίνακα».

-Και πάλι… ακούγεται βαρύγδουπο αλλά πρακτικά πώς γίνεται;

-Θέλεις ένα παράδειγμα;

-Καλό θα ήταν.

-Ωραία. Θα σου δώσω ένα… αυτήν εδώ τη συζήτηση! Ακόμα είμαστε απασχολημένοι με ένα θέμα που είναι ακόμα ημιτελές κι εσύ βλέπεις τα λάθη που έκανες με το να ρωτάς λάθος ερωτήσεις. Βλέπεις τα λάθη που εγώ έκανα με το να σου απαντώ με πάρα πολλά λόγια. Και όλο αυτό είναι λάθος επειδή δεν είναι αυτό που ήθελες εξαρχής. Εδώ όμως είναι το τρυκ… σου λέω ότι δεν είναι ακόμα τέλειο επειδή ακόμα δεν είναι ολοκληρωμένο.

-Μου λες ότι η ιστορία δεν έχει ακόμα τελειώσει; Μα ναι, δεν αποτελείωσες την παραβολή… εννοώ ότι απάντησες στην ερώτησή μου αλλά παραδέχομαι ότι απογοητεύτηκα γιατί νομίζω ότι κάτι υπολείπεται ακόμα από την ιστορία.

-Σωστά! Και λοιπόν; Τι θέλεις να κάνω;

-Μπορείς να μου πεις, σε παρακαλώ, πώς τελειώνει η παραβολή;

-Με μεγάλη μου ευχαρίστηση!

-Σ’ ευχαριστώ. Επειδή βλέπω ότι αυτή η παραβολή έχει να κάνει με εμάς εδώ στη Γη. Και καταλαβαίνω τη σημασία «της σκαλωσιάς και της ανόδου» που έχει να κάνει με τη διαδικασία της Ανάληψης. Γι αυτό είμαι όλος αυτιά να μάθω πώς τελειώνει. Ίσως πάρω μια γεύση από εκείνα που θα συμβούν σ’ εμάς στο μέλλον εδώ στη Γη.

-Ναι, η παραβολή έχει σχέση με τη ζωή εδώ στη Γη αλλά όχι με τον τρόπο που νομίζεις. Υπάρχει ένας ελιγμός στο τέλος. Αλλά θα καταλάβεις όταν φτάσουμε εκεί. Ας συνεχίσουμε την παραβολή

(Συνεχίζεται).

ΠΗΓΗ: “The Ascension Papers” by Arn (Zingdad) Allingham.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη






Πέμπτη, 9 Νοεμβρίου 2017

Επιπτώσεις της Ενότητας - Implications of Oneness - Α'


(Για όσους διαβάζουν για πρώτη φορά τα άρθρα από το βιβλίο “The Ascension Papers” ο διάλογος γίνεται πάντα ανάμεσα στον συγγραφέα και -είτε τον πνευματικό του οδηγό είτε τον Ανώτερο Εαυτό του, ανάλογα με το θέμα συζήτησης και πληροφόρησης εκ μέρους του πνευματικού κόσμου).


-Ξέρω ότι είπαμε ότι θα μιλήσουμε για τις ηθικές συνέπειες της ενότητας, αλλά υπάρχουν μερικές ερωτήσεις που θα ήθελα να ρωτήσω πρώτα. Εξήγησες προηγουμένως τους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσαμε να καταλάβουμε ότι "όλα είναι ένα" από την προοπτική της επιστήμης και της θρησκείας. Δεν υπάρχουν άραγε άλλες προοπτικές από τις οποίες θα μπορούσαμε να το διαπιστώσουμε αυτό;

-Ναι. Υπάρχουν σίγουρα ορισμένες διαφορετικές και εξίσου έγκυρες προοπτικές από τις οποίες μπορεί να το δει κανείς αυτό. Νομίζω ότι για τους ανθρώπους που ζουν στον πλανήτη σας αυτή τη στιγμή υπάρχουν σχεδόν 7 δισεκατομμύρια διαφορετικές έγκυρες προοπτικές.

-Τι; Αλλ’ αυτό είναι όσοι οι άνθρωποι που υπάρχουν! Ω. Σωστά. Το ’πιασα. Κάθε άτομο έχει τη δική του μοναδική προοπτική και η προοπτική του κάθε ατόμου είναι έγκυρη.

-Ακριβώς. Αλλά βλέπεις, δεν χρειάζεται να το συζητούμε από όλες τις 7 δισεκατομμύρια διαφορετικές προοπτικές γιατί δεν προσπαθούμε να συζητήσουμε με τους ανθρώπους. Δεν προσπαθούμε να πείσουμε κανέναν για τίποτα. Ο μόνος λόγος που χρησιμοποίησα τις δύο προηγούμενες προοπτικές είναι επειδή είναι θέσεις σχετικά διαδεδομένες και κατανοητές στην κοινωνία στην οποία ζείτε τώρα. Απλώς τις χρησιμοποίησα ως πλαίσιο μέσα από το οποίο μπορούσα να πω το θέμα μου.

-Εντάξει. Καταλαβαίνω. Αλλά φοβάμαι ότι με οδηγείς σε μιαν άλλη ερώτηση. Εάν δεν προσπαθείς να πείσεις κανέναν και για τίποτα, τότε τι προσπαθείς να κάνεις; Θέλω να πω γιατί έχεις αυτές τις συνομιλίες μαζί μου;

-Χα! Επίτρεψέ μου πρώτα να σε ρωτήσω τι προσπαθείς εσύ να κάνεις; Γιατί έχεις αυτές τις συνομιλίες μαζί μου;

-Λοιπόν ...όλα ξεκίνησαν πριν από λίγα χρόνια όταν προσπαθούσα να βρω κάποιες απαντήσεις στις ερωτήσεις που με ενοχλούσαν. Υπήρχαν τόσα πολλά γι 'αυτόν τον κόσμο και αυτή την πραγματικότητα που πραγματικά δεν είχαν νόημα για μένα. Είχα τόσο πολύ εσωτερικό πόνο και συγκρούσεις και διάφορα άλλα πράγματα που βρισκόμουν σε χάος. Και στη συνέχεια, κατάφερα κάπως, μέσα στη σύγχυση και τον πόνο μου, να βρω έναν τρόπο να μιλήσω με τον πνευματικό μου οδηγό. Άρχισα να παίρνω κάποιες απαντήσεις. Και μετά άρχισα να μιλάω με τον Adamu (σ. μ. εξωγήινος από ανώτερη διάσταση) και άλλα όντα από τα οποία έλαβα απίστευτα χρήσιμα πράγματα (πληροφορίες). Καθώς δούλευα έτσι, αυτό μου έφερε μεγάλη εσωτερική γαλήνη και διευκόλυνε τη θεραπεία και την ανάπτυξή μου. Έμαθα να εμπιστεύομαι και να αγαπώ τη διαδικασία που συνεχίζει να βελτιώνεται. Φαίνεται ότι όσο περισσότερο μεγαλώνω, τόσο περισσότερα μπορώ να λαμβάνω. Έτσι ...υποθέτω ότι η απάντηση στην ερώτησή σου είναι ότι απλά προσπαθώ να θεραπεύσω τον εαυτό μου προσπαθώντας να αγαπώ τον εαυτό μου, προσπαθώντας να ανακαλύψω ποιος είμαι πραγματικά και ποιος είναι ο Θεός πραγματικά και προσπαθώντας να βρω και να εκπληρώσω τον σκοπό της ψυχής μου ...κάτι τέτοιο. Αυτή είναι η απάντησή μου. Ποια είναι η δική σου;

-Η ίδια.

-Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι. Δεν μπορείς να μου το κάνεις αυτό! Πώς είναι η απάντησή σου ίδια με τη δική μου;

-Δύο λόγοι. Ο πρώτος είναι πολύ εύκολος. Είμαι εσύ και εσύ είσαι εγώ, θυμάσαι; Είμαι ο Εσωτερικός (Ανώτερος) Εαυτός σου. Όταν επιδιώκεις το υψηλότερο αγαθό, τότε ευθυγραμμίζεσαι με μένα. Τότε είμαστε σε σύνδεση. Έτσι οι στόχοι και τα κίνητρά σου είναι δικά μου. Εσύ κι εγώ απαντούμε στις ερωτήσεις που έχουμε μαζί. Αυτή είναι η πρώτη απάντηση και η ευκολότερη. Η δεύτερη απάντηση έρχεται με μια μικρή αλλαγή προοπτικής. Βλέπεις ότι "εγώ" είμαι ένα gestalt ον που ξέρω απολύτως, ως γεγονός της ύπαρξής μου, ότι είμαι ένα με τον Θεό. Θεμελιώδης αλήθεια της ύπαρξής μου είναι ότι είμαι ένα με όλους και όλα τα πάντα παντού και όλοι μαζί είμαστε ένα με τον Θεό. Έτσι, προφανώς, για μένα αυτό σημαίνει ότι ξέρω ότι είμαι ένα με κάθε κάτοικο του πλανήτη Γη, σωστά;

-Ουάου! Αυτό σημαίνει ότι είσαι ο "Εσώτερος Εαυτός" του καθενός πάνω στη Γη;

-Όχι. Σε μια προηγούμενη συζήτηση σου είπα ότι είσαι ο μόνος ενσαρκωμένος στο "εδώ και τώρα" στον πλανήτη Γη που έχει αυτή τη σχέση μαζί μου. Είμαι δηλαδή μόνον ο δικός σου Ανώτερος Εαυτός. Αυτό που λέω είναι ότι όλοι στη Γη είστε ένα με τον Θεό. Και, είτε το ξέρετε είτε όχι, εγώ το ξέρω. Και γνωρίζω επίσης ότι είμαι ένα με τον Θεό. Έτσι συνεπάγεται ότι είμαι, με προφανή επέκταση, ένα με όλους στη Γη. Εντάξει;

-Ω! Εντάξει. Λες ότι από τη δική σου πλευρά μας βλέπεις όλους σαν ένα!

-Ναι. Λογικά αυτό συμβαίνει. Αλλά επίτρεψέ μου να εξηγήσω κάτι. Είμαι σαν εσάς κατά έναν τρόπο και αντίθετος κατά άλλον. Η αντίληψή μου για την πραγματικότητά μου είναι πολύ διαφορετική από τη δική σας. Δεν θα μπορέσω να σας περιγράψω αυτό με τρόπους που θα κατανοήσετε πλήρως, αλλά μπορώ να σας δώσω μια ιδέα. Ένα παράδειγμα είναι ότι δεν περιορίζομαι σε μια μοναδική άποψη (προοπτική) όπως εσείς. Αντιλαμβάνεστε τον κόσμο σας από μια οπτική γωνία. Βιώνετε τον εαυτό σας να είναι ένα ενιαίο ον που μπορεί μόνο να σταθεί σε μια θέση τη φορά και μπορεί μόνο να αισθανθεί ή να σκεφτεί ένα πράγμα κάθε στιγμή. Ακόμα κι αν έχετε αντικρουόμενες σκέψεις, πηδάτε από τη μια προοπτική στην άλλη. Μία κάθε φορά. Έτσι δημιουργηθήκατε να είστε. Είστε όντα με μια προοπτική κάθε στιγμή. Εγώ, από την άλλη πλευρά, είμαι πραγματικά μια πολλαπλότητα. Θα έπρεπε να αναφέρομαι για τον εαυτό μου στον πληθυντικό ως "εμείς", αλλά αυτό θα δημιουργούσε σύγχυση στη συνομιλία μας. Βλέπεις, έχω έναν άπειρο αριθμό απόψεων. Αυτό είναι σαν να λέω ότι είμαι ένας άπειρος αριθμός ανθρώπων ταυτόχρονα.

-Ωωω! Άπειρος αριθμός; Μήπως αυτό σημαίνει ότι είσαι Θεός;

-Όχι. Είμαι ΕΝΑ με τον Θεό, αλλά απέχω πολύ πολύ από το να είμαι όλα αυτά που είναι ο Θεός! Σε σύγκριση με τον Θεό είμαι …μικροσκοπικός. Ένα πολύ πολύ μικρό μωρό ενός όντος.

-Κι όμως έχεις άπειρες προοπτικές;

-Κατάλαβε ότι είμαι έξω από το κατασκεύασμα που ονομάζεται Χώρο/Χρονικό Συνεχές. Έτσι μπορώ να δω με μια ματιά όλες τις αλληλεπιδράσεις που μπορεί να έχει η ύπαρξή μου σε κάθε στιγμή. Κάθε στιγμή είναι μια προοπτική. Κάθε αλληλεπίδραση είναι τώρα για μένα. Και δεδομένου ότι ο Χώρο/Χρόνος είναι άπειρος, έχω άπειρες προοπτικές.

-Οκ. Αυτό κάνει το μυαλό μου να εκρήγνυται.

-Ναι. Και αναφέρομαι μόνο σ’ αυτή τη μικρή αγκίθα πραγματικότητας στην οποία υπάρχετε τώρα, που ονομάζετε "σύμπαν". Για μένα αυτό είναι ένα υποσύνολο μιας πραγματικότητας με την οποία αλληλεπιδρώ με τη Ζωή. Υπάρχει όμως ένας άπειρος αριθμός άλλων πραγματικοτήτων όπου ξέρω ότι υπάρχω.

-Άπειρος αριθμός άλλων συμπάντων;

-Θα μπορούσες να το δεις κι έτσι. Αυτό όμως είναι ήδη μια υπερβολικά περιοριστική εννοιολόγηση. Σε μεταγενέστερες συνομιλίες θα προσπαθήσω να σου μεταφέρω το μέγεθος και την απεραντοσύνη των ατελείωτων πραγματικοτήτων που γνωρίζω. Και υπάρχουν πολλά περισσότερα που έχω ακόμα να ανακαλύψω και να τοποθετήσω μέσα στην συνείδησή μου. Πολύ, πολύ περισσότερα. Τώρα, δεν το λέω αυτό για να νομίζεις ότι είμαι κάτι θαυμάσιο και ξεχωριστό. Θέλω να πω ότι είμαι θαυμάσιος και ξεχωριστός, φυσικά (χαμογελάει). Αλλά έτσι είναι και κάθε άλλο ον που υπάρχει. Όλοι στη Γη έχουν μέσα τους έναν Θεό-εαυτό που έχει αυτή τη θεία συνειδητοποίηση.

Έτσι, αυτό που λέω είναι και εκπληκτικό αλλά «και τι μ’ αυτό;» ταυτόχρονα. Ο λόγος που στο λέω είναι για να βρω έναν τρόπο να σου εξηγήσω ότι οι αντιλήψεις μου για τον εαυτό μου και την πραγματικότητά μου είναι κάπως διαφορετικές από τις δικές σου κατά κάποιους πολύ θεμελιώδεις τρόπους. Κι έτσι, όταν λέω ότι όλα είναι ένα, δεν το εννοώ με κάποιο αφηρημένο, φιλοσοφικό τρόπο. Δεν το εννοώ ως μια θεωρητική κατανόηση. Όχι, εννοώ ότι η πραγματικότητα μου είναι απολύτως αντιληπτή από ένα πολύ ευρύ σύνολο εμπειριών.

-Τι σημαίνει "απολύτως αντιληπτή πραγματικότητα";

-Εντάξει. Τι θα ’λεγες αν σε ρώταγα: είσαι ζωντανός; Και αν είσαι, μπορείς να μου το αποδείξεις;

-Φυσικά είμαι ζωντανός. Μπορώ να το αποδείξω; Μπορώ να το δοκιμάσω. Είμαι ένα ζωντανό, βιολογικό ον που αναπνέει. Και είμαι συνειδητός. Νομίζω και αισθάνομαι και...

-Ωραία, ωραία, ωραία. Δεν χρειάζομαι πραγματικά αποδείξεις και δεν χρειάζεται πραγματικά να έχουμε αυτή τη συζήτηση. Απλώς ήθελα να σου δείξω κάτι. Ξέρεις ότι είσαι ζωντανός. Δεν είναι μόνο μια ιδέα που έχεις ή κάποια θεωρητική κατασκευή. Είναι η "απόλυτη αντιληπτή πραγματικότητά" σου. Είναι αδιαμφισβήτητο για σένα. Τώρα, αν σου ζητούσα να αποδείξεις ότι είσαι ζωντανός, θα μπορούσες να αρχίσεις να σκάβεις μέσα στο μυαλό σου για σκέψεις που θα το εξηγούσαν ή θα προσπαθούσαν να το αποδείξουν. Μπορείς να το κάνεις ως πνευματική άσκηση. Αλλά είναι εντελώς άσχετο και περιττό, επειδή το ξέρεις ότι είναι αλήθεια χωρίς καν να το σκεφτείς. Είναι το πιο αυτονόητο πράγμα για σένα. Λοιπόν, με τέτοιο τρόπο είναι αλήθεια για μένα ότι όλα είναι ένα. Και το λέω αυτό με όλη την εξουσία της μάλλον εκτενούς εμπειρίας της ύπαρξής μου.

-Ααα... αρχίζω να το καταλαβαίνω. Ευχαριστώ. Αλλά αυτό δεν έχει απαντήσει στο μεγαλύτερο ερώτημά μου σχετικά με το σκοπό που έχουν αυτές οι συνομιλίες μαζί μου.

-Έχεις δίκιο, αλλά δεν το είπα όλο αυτό για το τίποτα. Έθετα τη βάση των επιχειρημάτων μου. Αυτό που θέλω να καταλάβεις είναι ότι πραγματικά, πραγματικά, αληθινά, αντιλαμβάνομαι πλήρως κάθε ον στη Γη σαν να είμαι ένα μαζί του και με το Παν που Υπάρχει. Και δεδομένου ότι αγαπώ πολύ και φροντίζω τον εαυτό μου, κατ 'επέκταση, αγαπώ και φροντίζω και κάθε «άλλον» που υπάρχει. Έτσι, όταν ακούω μια κραυγή πόνου, είναι επιθυμία μου να δω αν μπορώ να βοηθήσω να μετατρέψω αυτόν τον πόνο σε χαρά. Αυτό, στην πραγματικότητα, είναι ο σκοπός μου εδώ. Έχω έρθει σε αυτό το σύστημα της πραγματικότητας επειδή υπήρχε μια κραυγή πόνου. Και ο λόγος που άκουσα αυτή την κραυγή είναι επειδή έπρεπε να απαντήσω. Έτσι, είμαι εδώ. Και έχω εμπλακεί με την απάντηση σε αυτή την κλήση. Τώρα, επίτρεψέ μου να πάω πίσω στην ερώτησή σου. Κατανοώντας ότι μπορώ να έχω την προοπτική ότι κάθε άτομο σε αυτόν τον πλανήτη είναι απλώς ένα "άλλο εγώ", θα σου διαβάσω αυτό που είπες ότι είναι ο σκοπός σου με όλα αυτά. Είπες: «Προσπαθώ να θεραπεύσω τον εαυτό μου, προσπαθώντας να αγαπώ τον εαυτό μου, προσπαθώντας να ανακαλύψω ποιος είμαι πραγματικά, ποιος είναι ο Θεός πραγματικά και να βρω και να εκπληρώσω τον σκοπό της ψυχής μου».
Μπορείς να δεις πώς κάνω ακριβώς το ίδιο πράγμα; Εάν, για μένα, ο Εαυτός μπορεί να είναι σχεδόν οποιοδήποτε άτομο στον πλανήτη, τότε αυτό προσπαθώ να κάνω. Στην πραγματικότητα, αυτό που κάνω το έκανα πάντα και πάντα θα το κάνω.

-Εεεε;

-Είμαι έξω από το χρόνο. Μόνο από την πλευρά σου είναι ένα έργο σε εξέλιξη. Η προοπτική μου είναι αρκετά διαφορετική. Αυτή η εργασία είναι τόσο τέλεια όσο και ολοκληρωμένη και εξακολουθεί να είναι έργο σε εξέλιξη ...και οτιδήποτε άλλο θα μπορούσε να είναι. Αυτός είναι ο τρόπος έξω από το χρόνο.

-Ωω. Εντάξει. Αλλά παρακαλώ μην μου πεις ότι αυτές οι συνομιλίες μας έχουν σκοπό να έχουν μεγάλο αντίκτυπο στην ανθρωπότητα! Θέλω να πω ότι δεν μπορώ να τις δω να φτάνουν αρκετά μακριά...

-Σε παρακαλώ... σίγασε τους φόβους και τις αμφιβολίες σου. Αυτές οι συνομιλίες θα έχουν αναμφίβολα μεγάλη αξία. Πολύ περισσότερη από ό, τι μπορείς να φανταστείς τώρα. Αλλά δεν είναι αυτή η δουλειά! Αυτές οι συνομιλίες λειτουργούν ως ένα είδος πρόσκλησης προς τους άλλους να έρθουν και να συν-δημιουργήσουν μαζί μας. Καθώς οι συνομιλίες ξεδιπλώνονται, θα αποκτήσεις σιγά-σιγά μια όλο και καλύτερη ιδέα για την αξία τους. Έτσι, ενώ είναι αλήθεια ότι αυτές οι συνομιλίες θα έχουν μεγάλη αξία για πολλούς, πρέπει να πω ότι αυτή σίγουρα δεν είναι "η δουλειά" για μένα. Η "δουλειά" που κάνω γίνεται με τρόπους που δεν έχεις καταλάβει ακόμα. Δεν χρειάζεται να κάνω τίποτα. Απλώς είμαι εδώ. Επιτυγχάνω όλα όσα πρέπει να ολοκληρώσω απλά με το να είμαι αυτό που είμαι. Φέρνω την ενέργειά μου και την διαθέτω συνεισφέροντας στην αλλαγή της συνειδητότητας με τον επιθυμητό τρόπο.

-Πώς; Πώς μπορείς να αλλάξεις τα πράγματα απλά με το να "είσαι εκεί"; Σίγουρα πρέπει να κάνεις κάτι!

-Είναι δύσκολο να εξηγήσω τη δύναμη της ύπαρξης στους ανθρώπους της Γης. Εσείς σκέφτεστε μόνο από την άποψη της δύναμης του να κάνετε κάτι. Πιστεύετε ότι είστε πιο ισχυροί και αποτελεσματικοί όταν κάνετε κάτι. Το αντίθετο ισχύει. Το να κάνετε βήματα προς το μέρος της πραγματικής σας δύναμης. Αλλά δεν θα το καταλάβετε. Επίτρεψέ μου να σου πω σχετικά με αυτό με τη μορφή μιας παραβολής.

-Εξαιρετικά! Άλλη μια ιστορία!
-Ναι, ξεκινάμε

(συνεχίζεται)

ΠΗΓΗ: "The Ascension Papers" by Arn (Zingdad) Allingham
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη






Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

Θρησκευτική Απόδειξη της Ενότητας - Religious Proof of Oneness - B'

(η συνέχεια από το Α' μέρος)

-Έχεις δίκιο, το βλέπω. Δέχομαι αυτό που λες. Είναι πολύ κατανοητό κι επίσης συνηχεί με την καρδιά μου. Αλλά υπάρχει κάτι που δεν μπορώ να καταλάβω: γιατί το κάνει αυτό ο Θεός; Φαίνεται πολύ υπερβολικό… να σκεφτεί… και μετά να δημιουργήσει ολόκληρο το σύμπαν για να το γεμίσει με ποιος ξέρει πόσα τρισεκατομμύρια σωματίδια του Εαυτού του τα οποία δεν γνωρίζουν, κανένα από αυτά, ότι είναι Εκείνος. Γιατί όλη αυτή η προσπάθεια; Ποιος ο σκοπός της;

-Θυμάσαι την παραβολή που αναφέραμε σχετικά με τον βασιλιά που ήπιε το φίλτρο της λησμονιάς; (Σημ. την παραβολή αυτή την αναφέραμε σε προηγούμενα άρθρα με τίτλο «Το Πέπλο της Λήθης»). Λοιπόν, είναι κάπως σαν αυτή. Ο Θεός βρίσκεται σε μια ατελείωτη διαδικασία αυτο-δημιουργίας και αυτό-ανακάλυψης.
"Πώς θα ήταν αν ήμουν έτσι;" είναι ερώτημα που δημιουργεί ένα νέο ον ...ή ένα εντελώς νέο σύμπαν. Το ταξίδι μέσα στη λήθη που συμβαίνει εδώ σε αυτή την πραγματικότητα είναι ένα δυνατό σενάριο αυτό-ανακάλυψης.
"Πώς θα ήταν αν δεν ήξερα ποιος ή τι πραγματικά είμαι;" οδηγεί σε οποιονδήποτε αριθμό διαφορετικών πραγματικοτήτων. Είστε μία από αυτές. Η πραγματικότητα είναι η ερώτηση. Εσύ, ο καθένας από εσάς, είναι μια πιθανή απάντηση.
 
"Είμαι αυτό που συμβαίνει στο Θεό κάτω από αυτές τις συνθήκες" είναι η απάντηση.

-Ωραία… είμαι λοιπόν ένα με τον Θεό, όλοι είμαστε. Και βρισκόμαστε σε ταξίδι αυτο-ανακάλυψης. Με το να είμαι εγώ προσωπικά σε ταξίδι αυτό-ανακάλυψης, δημιουργώ (φέρνω) περισσότερη αυτογνωσία στο όλον.

-Πολύ καλά! Ναι! Αν θέλεις να ανακαλύψεις τον Θεό, τότε το καλύτερο μέρος να ξεκινήσεις είναι ανακαλύπτοντας τον εαυτό σου.

-Χμμ. Το καταλαβαίνω με τη λογική αλλά… μου φαίνεται τρομερά… εννοώ… κάποιοι θα πουν ότι είναι βλασφημία…

-Ω, σίγουρα! Υπάρχουν κι εκείνοι που θα θεωρήσουν την ιδέα αυτής της συζήτησης βλασφημία. Ψάξε λίγο περισσότερο και θα βρεις σίγουρα κάποιον που θα χαρακτηρίσει την ευτυχία ως βλασφημία. Έτσι δεν μπορώ να αγχώνομαι με αυτό που οι άλλοι επιλέγουν να σκέφτονται ή να πιστεύουν. Για μένα όλη η έννοια της βλασφημίας δεν έχει κανένα νόημα. Είναι γελοίο να νομίζεις ότι είσαι ικανός να προσβάλεις τον Θεό ή να βλάψεις τα συναισθήματα του Θεού. Σίγουρα μπορεί ο καθένας να έχει πεποιθήσεις και απόψεις που τον βλάπτουν. Για παράδειγμα, το να κάνεις σκέψεις μίσους για τον Θεό είναι από αυτές που βλάπτουν. 

Αλλά, αν αφιερώσουν αρκετό χρόνο σε μια καλοπροαίρετη καθοδήγηση, όλα τα όντα παίρνουν τελικά την απόφαση ότι δεν τους αρέσει να πληγώνονται και τότε σταματούν να το κάνουν επιλέγοντας κάτι πιο εποικοδομητικό. Κάτι που τους φέρνει ειρήνη, αγάπη και χαρά. Και η αγάπη προς τον Θεό σίγουρα το κάνει. Ο Θεός το γνωρίζει. Ο Θεός σας βλέπει όπως είστε αληθινά. Δεν μπορείτε να κάνετε ή να πείτε κάτι που μπορεί να προσβάλει τον Θεό. Βασικά είναι τελείως αδύνατο επειδή ο Θεός, όντας άπειρος, είναι κυριολεκτικά μεγαλύτερος από αυτό.

-Τότε τι είναι βλασφημία; Αν ο Θεός δεν γίνεται να προσβληθεί, γιατί έχουμε αυτή τη λέξη;
-Η έννοια της βλασφημίας είναι μύθος και χρησιμοποιήθηκε από κάποιους για να ελέγχουν τους άλλους μέσω του φόβου. Χρονολογείται από τα πολύ παλιά χρόνια όταν οι σαμάνοι και οι μάγοι έλεγαν στη φυλή ότι πρέπει να συμπεριφέρονται με ορισμένους τρόπους διαφορετικά οι θεοί θα δυσαρεστούντο και η συγκομιδή θα ήταν φτωχή ή κάτι άλλο παρόμοιο. Είναι η ίδια ιδέα που σας παρουσιάζουν οι θρησκευτικές αρχές σήμερα απαιτώντας από εσάς να σκέφτεστε, να πιστεύετε και να πράττετε κατά ένα συγκεκριμένο τρόπο και να λέτε μόνο πράγματα που έχουν εγκρίνει αυτές. Αν παρεκκλίνετε από τα όρια που έχουν θέσει για εσάς, σας λένε ότι θα δυσαρεστήσετε τον Θεό ο οποίος τότε θα κάνει τη ζωή σας δύσκολη ή χειρότερα θα σας πλήξει με κάποια αρρώστια, επιδημία κλπ., προκαλώντας σας έτσι τον θάνατο. Και στη συνέχεια θα βασανίζεστε με αγωνία στην αιωνιότητα. Είναι η ίδια ιστορία χειραγώγησης και ελέγχου ξανά και ξανά. Η μόνη διαφορά είναι ότι οι νεότερες θρησκείες είναι ίσως λίγο περισσότερο απάνθρωπες και βίαιες στις τιμωρίες που επιβάλουν σ’ εκείνους που δεν κάνουν τα όσα απαιτούν. Άσχετα όμως από αυτό, είναι όλες εντελώς λανθασμένες. Ο Θεός δεν φτιάχνει στενόμυαλους κανόνες που πρέπει εσείς να ακολουθείτε. Ο Θεός αντίθετα σας δίνει ελεύθερη βούληση. Ο Θεός δεν είναι κανένας ευερέθιστος νεαρός που σας πετάει κατάμουτρα την οργή του όταν αποποιείστε την προσφορά του για ελεύθερη βούληση.
Ο Θεός δεν είναι ένας εκδικητικός, σκληρός σαδιστής που σας βλάπτει όταν κάνετε πολύ ανθρώπινα, πολύ συνηθισμένα λάθη κρίσεως. Εσείς βλάπτετε τον εαυτό σας με τα λάθη σας, αλλά είναι απολύτως εγγυημένο ότι θα μάθετε από τα λάθη σας και τελικά, έπειτα από λίγο χρόνο, θα μπορείτε να παίρνετε καλύτερες αποφάσεις. Προς τι λοιπόν μια τιμωρία;

Η τιμωρία δεν διδάσκει τίποτα. Το να βιώνετε ακριβώς αυτά που δημιουργείτε είναι που σας διδάσκει. Ο Θεός σίγουρα δεν είναι αμήχανος, αδαής ή μη παρατηρητικός. Ο Θεός δεν θα κάνει κάτι που δεν λειτουργεί. Ολόκληρη η έννοια της βλασφημίας και της θεϊκής τιμωρίας όχι μόνο στερείται αξίας αλλά επίσης παραβιάζει άμεσα αυτό που είναι ο Θεός και το πώς συμπεριφέρεται ο Θεός.
Ο Θεός είναι ένα μαζί σας και πολύ πέραν κάθε επιθυμίας για τιμωρία ή μίσος εναντίον του Εαυτού του. Εάν υπάρχει κάτι όπως η βλασφημία, τότε πρέπει να προτείνουμε αυτό ως βλασφημία (χαμογελάει).

-Εντάξει. Το αποδέχομαι. Έτσι λοιπόν σαφώς δεν είναι βλάσφημη η σκέψη να πιστεύω ότι το καλύτερο μέρος για να ανακαλύψω τον Θεό είναι να κοιτάξω μέσα στην καρδιά μου;

-Σίγουρα δεν είναι! Θα σου υπενθυμίσω ξανά ένα από τα παλιά μου αγαπημένα: δεν έχει λεχθεί ότι είστε φτιαγμένοι κατ’ εικόνα του Θεού; Δεν είναι αυτός ένας άλλος τρόπος για το: "Αν θέλετε να δείτε την εικόνα του Θεού ...τότε κοιτάξτε τον εαυτό σας!"

- Α, ναι. Υποθέτω έτσι είναι.

-Ξανά. Δεν εννοώ το φυσικό σας σώμα. Εννοώ αυτό που πραγματικά είστε. Την πιο αληθινή, βαθύτερη ουσία σας. Κι αν είναι έτσι, τότε συνεπάγεται ότι η προσπάθεια να γνωρίσετε αληθινά, να κατανοήσετε βαθιά τη δική σας βαθύτερη ουσία είναι το ίδιο σαν να προσπαθείτε να γνωρίσετε τον Θεό.

-Α! Βγαίνει νόημα έτσι. Αλλά είμαστε όλοι Θεός. Εννοώ το παν είναι. Τότε γιατί δεν μπορώ ν' αρχίσω να ανακαλύπτω τον Θεό κοιτάζοντας γύρω μου προς κάποιο άλλο πρόσωπο ή προς τη φύση ή οτιδήποτε άλλο;

-Θα μπορούσες. Και θα δούλευε στο βαθμό που με το να παρατηρείς αυτό που υπάρχει γύρω σου σε βοηθούσε να βρεις μεγαλύτερη κατανόηση για τον εαυτό σου. Βλέπεις, δεν μπορείς να κατανοήσεις κάτι σε κάποιον άλλον αν δεν το έχεις δει πρώτα στον εαυτό σου – απλά θα σε προβλημάτιζε.
"Πώς μπορεί και συμβαίνει κάτι τέτοιο;" ίσως ν’ αναρωτιόσουν, απομακρυνόμενος κουνώντας το κεφάλι σου. Αν όμως έχεις δει αυτό το πράγμα στον εαυτό σου, τότε θα μπορέσεις να νιώσεις συμπόνια για τον άλλο. Θα του δώσεις το δώρο της κατανόησής σου και ίσως αυτό τον βοηθήσει να καταλάβει κι εκείνος τον εαυτό του. Έτσι, το κλειδί είναι η αυτό-ανακάλυψη. Και η θύρα είναι η αγάπη για τον εαυτό. Και για να περάσεις από τη θύρα χρειάζεται να έχεις αποδεχτεί τον εαυτό σου. Αυτό είναι το ταξίδι για το οποίο δημιουργήθηκες. Κοιτάζοντας προς τα μέσα από τη δική σου οπτική γωνία, ο Θεός κοιτάζει προς τον Εαυτό του. Με αυτό τον τρόπο χαρίζεις στον Θεό μια άλλη προοπτική για τον Εαυτό του, όποτε ανακαλύπτεις λίγο περισσότερο για σένα.

-Εεε, πολύ καλό αυτό! Σημαίνει δηλαδή ότι ο Θεός είναι σε συνεχή διαδικασία Αυτό-δημιουργίας και Αυτό-ανακάλυψης ως αποτέλεσμα όλων αυτών των διαδικασιών με τις οποίες όλοι εμείς ασχολούμαστε.

-Ναι. Είμαστε όλοι ο Θεός που ανακαλύπτει τον Εαυτό του.

- Τότε, όλοι  μαζί ασχολούμαστε με την ίδια μεγαλειώδη εργασία;

-Ναι. Ακόμα και οι όψεις του Θεού που κάνουν αυτά που μοιάζουν χείριστα και σκοτεινά πράγματα. Ακόμα και αυτοί δημιουργούν ευκαιρίες για αυτό-ανακάλυψη. Το κάνουν άμεσα μέσα από τις εμπειρίες τους καθώς μεγαλώνουν και ανακαλύπτουν τους εαυτούς τους και επίσης έμμεσα επειδή προσφέρουν σ’ εκείνους που ασχολούνται με το φως την ευκαιρία να καθορίσουν τον εαυτό τους και να τον ανακαλύψουν σε αντιπαραβολή με το σκοτάδι. Αν δεν υπήρχε ένας μεγάλος και πανίσχυρος εχθρός, δεν θα μπορούσες ποτέ να ανακαλύψεις ότι είσαι θαρραλέος, ότι θα σηκωθείς και θα πράξεις το σωστό κόντρα στις πιθανότητες. Αν κανένας δεν διέπραττε λάθος, πώς θα μπορούσες να αποφασίσεις να κάνεις το σωστό; Και πάει λέγοντας. 
Οι κακοί είναι το ίδιο πολύτιμοι για την ευρύτερη διαδικασία όσο και οι καλοί. Κι αν παίζεις ένα σκοτεινό παιχνίδι, τότε η χαρά του ν’ αλλάξεις κατεύθυνση και να γυρίσεις στο φως είναι άφατη. Και φυσικά δεν υπάρχουν στ’ αλήθεια «σκοτεινοί» και «φωτεινοί». 

Όλοι εσείς φέρνετε μέσα σας και τις δύο καταστάσεις. Όλοι σας σε κάποιο βαθμό έχετε κάνει σε προηγούμενες ζωές μερικά πολύ άσχημα πράγματα και έχετε βρεθεί σε πολύ σκοτεινά μέρη. Και ο καθένας, ασχέτως του πόσο «σκοτεινός» είναι, κάποια στιγμή θα στραφεί και θα γυρίσει στο φως. Αν όχι σε τούτη τη ζωή, σίγουρα κάποτε στο μέλλον. Σου λέω όλα είναι ένα. Και όλοι είμαστε, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, στη διαδικασία ανακάλυψης του ποιοι πραγματικά είμαστε. Και κάνοντάς το είμαστε σε διαδικασία συνεχούς δημιουργίας. Και αυτή είναι η υπηρεσία μας προς τον Θεό.

-Πολύ μ’ ευχαριστεί να το σκέφτομαι. Σ’ ευχαριστώ για την υπέροχη αυτή προοπτική. Αλλά μένει ένα τελευταίο εμπόδιο για να αποδεχτώ την πρότασή σου ότι όλα είναι ένα. Ένα τέτοιο πιστεύω θα σήμαινε ότι δεν υπάρχει καλό και κακό, σωστό ή λάθος. Ότι μπορούμε να κάνουμε οτιδήποτε μας αρέσει με οποιοδήποτε τρόπο σε οποιονδήποτε θέλουμε και απλά όλα θα είναι αποδεκτά από τον Θεό. Και δεν μου πολυαρέσει κάτι τέτοιο. Αυτό το πράγμα «όλοι είμαστε ένα» μοιάζει να οδηγεί σε μια στάση ζωής χωρίς συνείδηση ηθικής.  

-Μόνο επειδή έχεις παρεξηγήσει. Θέλω εδώ να σου πω ότι η παρατήρησή σου μας οδηγεί κατευθείαν στο επόμενο θέμα που είναι «Οι Επιπτώσεις της Ενότητας». Έθεσες ένα σημαντικότατο θέμα που έχει να κάνει με την ηθική και τους κανόνες να ζεις. Το συμπέρασμά σου δεν είναι σωστό, κάτι που θα ήθελα να διορθώσω. Αλλά αυτά θα τα συζητήσουμε σε άλλο κεφάλαιο.

ΠΗΓΗ: «The Ascension Papers» by Arn (Zingdad) Alingham
METAΦΡΑΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη



Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

Θρησκευτική Απόδειξη της Ενότητας - Religious Proof of Oneness - Α'

 

-Θεωρώ ότι ούτε από θρησκευτική άποψη δεν πρόκειται να «αποδείξουμε» πέρα ​​από κάθε αμφιβολία την ενότητα των πάντων…

-Ναι, έχεις δίκιο. Δεν έχει σημασία πώς μπορεί κάποιος να απευθυνθεί σε άλλους, οι άνθρωποι θα έχουν πάντα το δικαίωμα και την ικανότητα να αμφιβάλλουν ή να κάνουν άλλες επιλογές. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποσιωπούνται οι άλλες απόψεις. 

Στη συνέχεια παραθέτω την παρουσίαση μιας άποψης την οποία εσύ και οι αναγνώστες σου μπορείτε να επιλέξετε να αποδεχθείτε, αν αυτή συμφωνεί με την καρδιά σας. Αυτή η νέα προοπτική είναι από την πλευρά της οργανωμένης θρησκείας. Για τους σκοπούς μου θα διαιρέσω τις θρησκείες σε δύο ομάδες: η πρώτη ομάδα αποτελείται από αυτούς που βλέπουν τον Θεό ως ξεχωριστό από τον εαυτό τους και η δεύτερη από εκείνους που βλέπουν τον εαυτό τους ως ένα(ν) με τον Θεό. Η τελευταία ομάδα συμφωνεί ήδη με όσα θα πω στη συνέχεια κι έτσι μπορούμε να την αφήσουμε. 
Θα χρησιμοποιήσω το πρώτο πιστεύω για να ξεκινήσω: την άποψη ότι υπάρχει ένας Θεός αλλά είναι ξεχωριστός από τη δημιουργία Του.
Θα ήθελα στο σημείο αυτό να κάνω μια παρατήρηση: εάν κάποιος πιστεύει ήδη σε έναν Παντοδύναμο Ανώτατο Δημιουργό… όντας Παντοδύναμος, ο Ανώτατος Δημιουργός, μπορεί να κάνει ό, τι θέλει, έτσι; 
Και να σου πω επίσης ότι αναφέρομαι στον Ανώτατο Δημιουργό χρησιμοποιώντας το αρσενικό γένος «Αυτός», αλλά ο Ανώτατος Δημιουργός δεν έχει φύλο. Είναι πολύ πιο πέρα ​​από τέτοιου είδους μικρότητες. Είναι πολύ πιο πέρα ​​από κάθε φύλο. Έτσι, μέχρι να υπάρξει μια καλύτερη λέξη που να σημαίνει "Αυτόν, Αυτήν και Αυτό και κάθε άλλο φύλο που θα μπορούσε ενδεχομένως να υπάρχει σε όλη τη δημιουργία, είμαι αναγκασμένος να χρησιμοποιώ το «Αυτός». Ο περιορισμός του Θεού σε ένα φύλο είναι πολύ υποτιμητικό κατά τη γνώμη μου. Αλλά για να μην προσβάλλονται ευαισθησίες θα χρησιμοποιήσουμε το αρσενικό φύλο. Εντάξει;

-Ναι, ευχαριστώ. Αλλά τι έχεις να πεις με την ετικέτα "Θεός"; Εννοώ, αυτή δεν δείχνει μια θρησκευτική άποψη; Δεν θα ήταν καλύτερο να πούμε "η Πηγή" ή κάτι λιγότερο …περιοριστικό;

-Εντάαααααξει. Ας ασχοληθούμε γρήγορα και μ' αυτό. Κανένα όνομα που μπορεί να επιλέξει ένας άνθρωπος δεν θα είναι ποτέ ικανοποιητικό. Μια ετικέτα είναι, από τη φύση της, μειωτική. Εξαιρεί όλα όσα αυτή δεν είναι. Καμία ετικέτα δεν πρόκειται ποτέ να μπορέσει να περιγράψει το Θεό, επειδή ο Θεός είναι τα πάντα και ακόμα περισσότερα από αυτή. Ο Θεός είναι πέρα ​​από κάθε κατανόηση και περιγραφή. Επομένως, ίσως το μόνο που θα μπορούσαμε να κάνουμε είναι να επιλέξουμε να είμαστε σιωπηλοί διότι οτιδήποτε λεχθεί για το Θεό είναι μείωση της αλήθειας. Κανένα όνομα και καμία περιγραφή ή προσπάθεια κατανόησης. Αλλά αυτό θα ήταν ανόητο.
 Σίγουρα θα πρέπει τουλάχιστον να προσπαθήσουμε με αυτό που διαθέτουμε, για να κατανοήσουμε τον Θεό. Ας κάνουμε μιαν αρχή και συνεχίζοντας βελτιώνουμε την κατανόησή μας καθώς οι ικανότητές μας θα αυξάνονται. Και δεδομένου ότι στον πλανήτη Γη χρησιμοποιείτε γλώσσα για να επικοινωνήσετε και να αναπτύξετε τις σκέψεις σας, πρέπει να βρούμε κάποια λέξη για τον Θεό. Αν απορρίψουμε όλες τις λέξεις τότε δεν θα μπορούμε να μιλήσουμε γι 'Αυτόν. Κι αν βρούμε έναν περιγραφικό όρο τότε θα είναι ακόμη χειρότερο καθώς θα είναι ακόμη πιο περιοριστικός. Έτσι, για να επιτρέψω στη συζήτηση να κυλήσει, επιλέγω το όνομα που έχει τη μεγαλύτερη απήχηση στον πολιτισμό που κατοικείτε σήμερα. Αν σας μιλούσα για τον Πανίσχυρο Ζήλαγκζογκ (ή όποιο άλλο όνομα) θα λέγατε "ποιος;" Αν όμως μιλήσω για τον Θεό, τότε ξέρετε για ποιον μιλώ, ακόμα κι αν στη συνέχεια πρέπει να διευκρινίσω ποια είναι η άποψή μου για τον Θεό. Αυτό ακριβώς κάνω τώρα. Εάν η άποψή σας για τον Θεό είναι ότι είναι ξεχωριστός από τον υπόλοιπο κόσμο, είμαι εδώ για να σας πω ότι η άποψή μου είναι ότι είναι ΕΝΑ με εμάς όλους και με το Παν που Υπάρχει. Έτσι θα χρησιμοποιώ το όνομα «Θεός» και με τον καιρό θα κατανοήσετε τι εννοώ μ' αυτό το όνομα. Αν οι αναγνώστες προτιμούν κάποιον άλλο όρο, τότε τους παρακαλώ ταπεινά να έχουν ευρύτητα πνεύματος σ' αυτό το θέμα.  

-Εντάξει, κατάλαβα. Σ’ ευχαριστώ για την εξήγηση και συγνώμη που διέκοψα. Μπορούμε να συνεχίσουμε από εκεί που ταφήσαμε;

-Φυσικά. Έκανα την παρατήρηση πως, αν ο Θεός είναι παντοδύναμος, τότε ο Θεός μπορεί να κάνει οτιδήποτε επιθυμεί και να δημιουργήσει οτιδήποτε θέλει, σωστά;

-Σωστά.

-Έτσι, αν ένα τέτοιο Ον ήθελε να βιώσει τον κόσμο από την δική σου θεώρηση, θα μπορούσε. Στην ουσία θα μπορούσε να βιώσει τον κόσμο από τη θεώρηση οποιουδήποτε ζωντανού όντος την ίδια στιγμή, δεν θα μπορούσε;

-Ναι. Θεωρώ ότι η λέξη «παντοδυναμία» σημαίνει ότι δεν περιορίζεσαι από τίποτε. Μπορείς να κάνεις τα πάντα. Συμπεριλαμβανομένου, είμαι σίγουρος, του να μπορείς να βλέπεις τα πάντα από κάθε άποψη.

-Τότε το μόνο που απομένει είναι, αν ο Θεός επιθυμούσε κάτι τέτοιο. Θα ήθελε ο Θεός να δει τα πράγματα ακριβώς όπως τα βλέπεις εσύ και κάθε άλλος άνθρωπος ή θα ήθελε να παρατηρεί τη Δημιουργία από «ψηλά» ή από μια «ξεχωριστή» θέση;  Θα απαντήσω ως εξής: ποια είναι η άποψη η πιο αγαπητή στον Θεό να πάρει; Ποια άποψη θα έκανε τον Θεό να έχει περισσότερη αγάπη και συμπόνια για σένα; Είναι ξεκάθαρο ότι για να σε καταλαβαίνει πραγματικά, θα χρειαζόταν να βιώνει τη ζωή όπως εσύ. Διαφορετικά θα στεκόταν μακριά σου και θα κοίταζε τις μικρές αδυναμίες και αγωνίες σου και θα έβλεπε ένα άτομο με ελαττώματα και αδυναμίες.
Αν όμως ο Θεός βίωνε τον κόσμο μέσα από σένα, ως εσύ, τότε φυσικά ο Θεός δεν θα έτρεφε παρά μόνο συμπόνια και αγάπη για σένα. 
Και τώρα σου παρουσιάζω μια επιλογή: πιστεύεις ότι ο Θεός είναι αγάπη ή όχι; Εγώ σε διαβεβαιώνω ότι ο Θεός είναι αγάπη. Και σου παρουσιάζω την απλή αλήθεια ότι η πιο αξιαγάπητη επιλογή που θα έκανε ο Θεός είναι να μην βλέπει τον Εαυτό του ξεχωριστό από σένα. Αν όμως ο Θεός επέλεγε να βλέπει τα πράγματα μέσα από τα μάτια σου, ξέροντας ότι είναι Θεός, τότε δεν θα ήταν δική σου η άποψη. Δική σου είναι η άποψη που εσύ κοιτάς τα πράγματα. Λέω λοιπόν ότι το πιο αξιαγάπητο πράγμα που θα έκανε ο Θεός, θα ήταν να έχει κι Εκείνος τη δική σου άποψη ακριβώς. Ο Θεός επομένως βιώνει τον κόσμο μέσα από σένα, ως εσύ! 
Ακόμα και αν δεν έχεις ιδέα για την ύπαρξη του Θεού ή δεν πιστεύεις στο Θεό ή οτιδήποτε άλλο, ο Θεός είναι μέσα σου ακόμα και τότε. Ο Θεός λοιπόν δεν μπαίνει μέσα σε ορισμένους ευσεβείς ή θεοφοβούμενους που φέρονται καλά. Όχι. Αυτό είναι αγάπη υπό όρους. Και σου λέω ότι ο Θεός είναι αγάπη χωρίς όρους.

-Το λες, αλλά μπορείς να το αποδείξεις; Ότι ο Θεός μας αγαπάει χωρίς όρους και προϋποθέσεις;

-Και πάλι λέω ότι μπορώ να χρησιμοποιήσω δυνατά επιχειρήματα. Εσύ διαλέγεις να πιστεύεις αυτά που θέλεις. Αν όμως πιστεύεις ότι ο Θεός είναι πανταχού παρών, τότε εξ ορισμού, συμφωνείς μαζί μου.

-Χμ, χμ… με ποιον τρόπο;

-Πανταχού παρουσία σημαίνει παρουσία σε κάθε σημείο. Δεν υπάρχει μέρος που ο Θεός δεν είναι. Συμπεριλαμβανομένου, φυσικά, εκεί που είσαι. Τώρα, αν διευρύνεις την κατανόησή σου σχετικά με τον τόπο, θα καταλάβεις ότι δεν είσαι σε έναν τόπο μόνο γεωγραφικά, είσαι επίσης και πνευματικά. Είσαι πνευματικά εκεί που είσαι ως αποτέλεσμα των πιστεύω και των ιδεών που έχεις για τον εαυτό σου, τη ζωή και τον Θεό. Λοιπόν, ο Θεός είναι πανταχού παρών. Που σημαίνει ότι είναι ακριβώς στην ίδια θέση με σένα και ακόμα σε όλες τις άλλες θέσεις και τοποθεσίες που βρίσκεται κάθε άλλος άνθρωπος και κάθε άλλο ον μέσα στο Παν που Υπάρχει.

-Χμμ. Καλή επισήμανση.

-Και παντογνώστης σημαίνει «ο γνωρίζων τα πάντα». Ξέρεις πώς είναι να είσαι σκύλος;

-Όχιόχι ουσιαστικά.

-Έχεις όμως σκύλους που ζούνε μαζί σου στο σπίτι. Τους αγαπάς σαν παιδιά σου. Παρατηρείς οτιδήποτε κάνουν και συχνά μελετάς τις αντιδράσεις τους με μεγάλο ενδιαφέρον. Γιατί δεν γνωρίζεις πώς είναι να είσαι σκύλος;

-Επειδή είμαι άνθρωπος! Δεν γνωρίζω να έχω υπάρξει ποτέ σκύλος!

-Αχά! Για να ξέρεις πραγματικά πώς είναι να είσαι κάποιος, πρακτικά πρέπει να είσαι αυτός ο κάποιος. Διαφορετικά γνωρίζεις κάτι στο περίπου. Το ίδιο και με τον Θεό. Αν είναι πραγματικά παντογνώστης, τότε ο Θεός δεν μπορεί να γνωρίζει κάτι στο περίπου. Αν σε παρατηρεί  έξωθεν, τότε ποτέ δεν θα μάθει πώς είναι να είσαι εσύ. Γιαυτό κάνει το εξής: ο Θεός γίνεται εσύ. Είναι εσύ.   

-Αλλά ...δεν είναι αυτό γελοία πολύ εγωιστικό; …να είμαι εγώ ο Θεός; Θέλω να πω ότι ο Θεός είναι τόσο σπουδαίος και...

-Όχι. Δεν μπορεί να είναι εγωιστικό το να διεκδικήσεις για τον εαυτό σου αυτό που ζητάς και για όλους τους άλλους. Στην πραγματικότητα ισχυρίζομαι ότι ισχύει το ίδιο πράγμα για κάθε ζώο, φυτό, έντομο, πέτρα, μόριο, άτομο ...πιάνεις την εικόνα. Από αυτή την άποψη λέω ότι είσαι τόσο μεγάλος όσο το σύμπαν, αλλά και τόσο μεγάλος όσο μια αμοιβάδα. Μήπως αυτό σου ακούγεται εγωιστικό; Αυτή η θέση δεν σε κάνει ούτε μεγαλύτερο ούτε μικρότερο από οποιαδήποτε άλλη ύπαρξη στο Παν που Υπάρχει. Αλλά κάνει το Θεό πολύ μεγαλύτερο.

-Πώς γίνεται;

-Προφανώς ένας Θεός με άπειρες προοπτικές που είναι παντού και ξέρει τα πάντα και έχει άπειρη δύναμη και ικανότητες είναι μεγαλύτερος από έναν Θεό που έχει μόνο κάποιες προοπτικές και μπορεί να ζήσει μόνο έξω από εσένα μέχρι να κάνεις ορισμένα «καλά και άγια» πράγματα.

-Χμμ. Ακόμα ένα καλό επιχείρημα.

-Τώρα ένα αίνιγμα. Αν ο Θεός είναι παντοδύναμος, και είναι αγάπη, τότε  πρέπει να είναι ένα με σένα. Και αν είναι παντογνώστης, τότε πρέπει να είναι ένα με σένα. Και αν είναι πανταχού παρών, τότε ο Θεός πρέπει να είναι ένα με σένα. Και η επιλογή είναι δική σου. Θέλεις να παρατήσεις τα πιστεύω σου σε αυτές τις ιδιότητες του Θεού; Προτιμάς να πιστεύεις ότι ο Θεός είναι λιγότερος από αυτά τα πράγματα; Θέλεις να πεις ότι ο Θεός δεν είναι παντοδύναμος, δεν είναι αγάπη, δεν είναι παντογνώστης και δεν είναι πανταχού παρών; Ή επιθυμείς να αποδεχτείς την αναπόφευκτη αλήθεια ότι ο Θεός είναι ένα με τα πάντα… εσού συμπεριλαμβανομένου και καθενός από τους αναγνώστες, φυσικά;

-Είμαι σίγουρος ότι πρέπει να υπάρχουν κι άλλα επιχειρήματα.  

-Έχεις δίκιο! Υπάρχουν πάντα άλλα επιχειρήματα γιατί υπάρχει πάντα περιθώριο αμφιβολίας ή δημιουργίας μιας άλλης άποψης. Αυτή είναι η επιλογή της δικής σας ελεύθερης θέλησης που μπαίνει στο παιχνίδι. Κι αν αυτή είναι η κατεύθυνση που σας οδηγεί η καρδιά σας, τότε πρέπει βεβαίως να ακολουθείτε την αλήθεια σας. Δεν είμαι εδώ για να σας πω ποια είναι η αλήθεια σας. Είμαι εδώ για να σας πω ποια είναι η αλήθεια μου. Απλά υποστηρίζω την άποψή μου. Μετά μπορείτε να αποφασίσετε.

-Στάσου, περίμενε ένα λεπτό. Αυτό που θέλω να επισημάνω είναι ότι η υπόθεσή σου ότι ο Θεός έχει όλες τις απόψεις είναι πολύ ισχυρή. Μπορώ να συμφωνήσω ότι αυτό μπορεί να σημαίνει ότι ο Θεός είναι σε θέση να γνωρίζει ακριβώς πώς είναι να είμαι εγώ και να έχει βιώσει τα πράγματα ακριβώς όπως εγώ και όλ' αυτά. Αλλά αυτό δεν είναι το ίδιο με το να λες ότι ο Θεός είναι μέσα μου.

-Πώς δεν είναι;

-Λοιπόν, χμμ... τι θα συνέβαινε αν ο Θεός υποστήριζε αυτά που έχω μέσα στο μυαλό μου... ξέρεις;

-Όχι. Είτε ο Θεός βιώνει τη ζωή σου ακριβώς όπως την βιώνεις εσύ, είτε η εμπειρία του Θεού είναι διαφορετική από τη δική σου. Δεν μπορεί να είναι και τα δυο. Άσχετα πόσο μικρή είναι η διαφορά, κάθε διαχωρισμός θα έσπαγε τους κανόνες της παντογνωσίας και της πανταχού παρουσίας. Αλλά, όπως λέω, μπορούμε να συνεχίσουμε να κάνουμε κύκλους γύρω από το θέμα βρίσκοντας μικρά σημεία διαφωνίας, για όσο διάστημα θέλουμε.

(Συνεχίζεται)

ΠΗΓΗ: «The Ascension Papers» by Arn (Zingdad) Alingham
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη


Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

Επιστημονική Απόδειξη της Ενότητας - Scientific Proof of Oneness - B'


(συνέχεια από το Α' μέρος)

-Οι πρώτες αναλαμπές υπάρχουν εδώ και κάμποσο καιρό τώρα. Οι φυσικοί που ασχολούνται με την κβαντική μηχανική προσπαθούν να καταλάβουν την πραγματικότητά σας, κατανοώντας τη φύση της ύλης στη μικρότερη της κλίμακα. Μπορώ να σου συστήσω θερμά να βρεις ένα καλό βιβλίο για την κβαντική μηχανική. Βρες κάτι που θα τα εξηγεί όλα αυτά με όρους κατανοητούς για τους απλούς ανθρώπους. Ή κάνε την έρευνά σου σ’ αυτό το υπέροχο εργαλείο που ονομάζεται Διαδίκτυο. Θα βρεθείς αντιμέτωπος με τις ανακαλύψεις και τις επιπτώσεις τους. Θα σου δώσω ένα παράδειγμα: οι φυσικοί, προσπαθώντας να εξηγήσουν γιατί τα λεπτά υποατομικά σωματίδια συμπεριφέρονται όπως κάνουν, κατέληξαν σε μια θεωρία που υποδηλώνει ότι δεν μπορεί να υπάρξει κβαντική αντίδραση χωρίς να υπάρχει μια συνειδητότητα που θα την παρατηρεί. Με άλλα λόγια, η συνειδητότητα προηγείται κάθε ύλης. Εάν θεωρήσεις ότι η πρώτη κβαντική αντίδραση στο σύμπαν σας συνέβη στην αρχή της "Μεγάλης Έκρηξης", ουσιαστικά είναι σαν να λένε ότι πρέπει να υπήρχε "κάποιος" εκεί πριν από το Big Bang για να παρατηρεί αυτή την πρώτη αντίδραση. Κι αυτό επίσης σημαίνει ότι, από τη Μεγάλη Έκρηξη και μετά πρέπει να υπάρχει μια συνειδητότητα ​​για να παρατηρεί κάθε υποατομική αντίδραση που συμβαίνει από τότε.
Έτσι λοιπόν, ρωτάω, ποιος - ή τι - θα μπορούσε να είναι αυτό το τεράστιο πεδίο συνειδητότητας που είναι σε θέση να παρατηρεί κάθε αντίδραση που έχει ποτέ συμβεί και συμβαίνει; Αν δεν είναι ο Θεός τότε πρέπει να είναι κάτι αντίστοιχο, έτσι;

-Είναι συναρπαστικό!

-Πολύ. Κι εδώ είναι κάτι άλλο που θέλω να πω. Είναι αυτό που ονομάζεται ενεργειακό πεδίο μηδενικού σημείου (zero point energy field). Αυτό προτάθηκε από τον Αϊνστάιν και είναι τώρα εν γένει αρκετά αποδεκτό στους επιστημονικούς κύκλους. Ουσιαστικά, αυτή είναι η περιγραφή της "βασικής κατάστασης" του σύμπαντός σας. Υπάρχει ένα πεδίο το οποίο είναι παντού, όλη την ώρα. Είναι ένα πεδίο άπειρης ενέργειας. Αλλά δεν μπορείτε κανονικά να το ανιχνεύσετε γιατί είναι παντού όλη την ώρα. Μπορείτε όμως να το ανιχνεύσετε κατανοώντας τις παραλλαγές του.

-Δεν καταλαβαίνω…

-Εντάξει, να κάτι αντίστοιχο: αν ο αέρας γύρω σου είναι ακίνητος και ίδιος με τη θερμοκρασία του σώματός σου, τον καταλαβαίνεις;

-Υποθέτω όχι.

-Δεν τον νιώθεις. Αλλά το γεγονός της αδυναμίας σου να τον αντιληφθείς δεν τον κάνει να μην υπάρχει… στην ουσία, βρίσκεσαι στον πυθμένα ενός μαζικού ωκεανού από μόρια του αέρα. Είναι γύρω σου και πολλά εκατοντάδες χιλιόμετρα από πάνω σου πιέζοντάς σε από όλες τις κατευθύνσεις. Θα έπρεπε να τον ένιωθες αφού σε πιέζει όλη την ώρα. Αλλά δεν τον νιώθεις. Σε μεγάλο βαθμό επειδή είναι αμετάβλητος. Εάν υπάρξει αλλαγή πίεσης, τότε το αεράκι αρχίζει να ανακατεύεται για να εξισώσει αυτή την πίεση. Τότε τον καταλαβαίνεις. Αν υπάρξει αλλαγή θερμοκρασίας και το σώμα σου αρχίζει να χάνει ή να αποκτά θερμότητα από το περιβάλλον, τότε τον καταλαβαίνεις. Βλέπεις; Είναι πράγματι πολύ δύσκολο να εντοπίσεις κάτι που δεν έχει καμία παραλλαγή επειδή δεν υπάρχει τίποτα να μετρήσεις. Τα πράγματα που είναι σταθερά δεν μπορεί να γίνουν εύκολα αντιληπτά.

-Εντάξει. Το κατάλαβα. Ευχαριστώ.

-Έτσι, το ενεργειακό πεδίο μηδενικού σημείου είναι ένα πεδίο άπειρης ενέργειας που είναι παντού, όλη την ώρα. Είναι εκεί, σε ίση ποσότητα όπως στην πιο πυκνή ύλη στην καρδιά ενός αστέρα νετρονίων. Είναι παντού και είναι πάντα άπειρη.

-Αλλά αν αυτή η άπειρη ενέργεια είναι παντού, τότε γιατί δεν μπορούμε να την χρησιμοποιήσουμε για να τροφοδοτήσουμε τα αυτοκίνητα και τα σπίτια μας αντί για ta ορυκτά καύσιμα ή οτιδήποτε άλλο;

-Σίγουρα είναι δυνατό. Όμως υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα και ένα μεγάλο πρόβλημα που σας εμποδίζουν. Το μικρό πρόβλημα είναι να ανακαλύψετε την κατάλληλη τεχνολογία που θα το επιτρέψει αυτό και το πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα είναι να έρθει αυτή η τεχνολογία στο προσκήνιο χωρίς να υπάρχουν ορισμένα κατοχυρωμένα συμφέροντα που να σας εμποδίζουν να το κάνετε.    

-Ωραία. Είπες, λοιπόν, ότι υπάρχει αυτό το άπειρο ενεργειακό πεδίο και είναι παντού όλη την ώρα...

-Σωστά. Θυμάσαι που είπαμε σε προηγούμενη συνομιλία μας ότι όλη η ύλη είναι στην πραγματικότητα μόνο ενέργεια;

-Θυμάμαι.

-Λοιπόν αυτό που θέλω να πω τώρα είναι – ότι θα αποδειχθεί – ότι αυτή η ενέργεια η οποία αποτελεί όλο το σύμπαν σας, προέρχεται από την άπειρη ενέργεια του ενεργειακού πεδίου μηδενικού σημείου. Είναι διακυμάνσεις (όπως κύματα και κυματισμοί) στον τομέα αυτό, που αποτελούν τα πιο βασικά δομικά στοιχεία της ύλης: τα υποατομικά σωματίδια.
Το πρόβλημα είναι ότι τα κύματα αυτά δεν είναι στατικά. Κινούνται. Και παρεμποδίζουν το ένα το άλλο και ακυρώνουν το ένα το άλλο.

-Γιατί αυτό είναι πρόβλημα;

-Γιατί θα συμβαίνουν (οι διακυμάνσεις) τόσο γρήγορα και τόσο επαναλαμβανόμενα που δεν θα δημιουργείται καμία ύλη. Θα εμφανίζονται υποατομικά σωματίδια και μετά θα εξαφανίζονται. Δεν θα υπάρχει ούτε ένα άτομο σε όλο το σύμπαν. Όλα όσα τώρα υπάρχουν ήδη με τη μορφή του σώματός σας, του πλανήτη σας και του σύμπαντός σας απλά θα διαλύονταν σε χάος και θα επανέρχονταν στο πεδίο ενέργειας  μηδενικού σημείου αρκετά γρήγορα.

-Γιατί;

-Επειδή εάν η ύλη τελικά αποτελείται από κύματα ενέργειας, τότε πώς γίνεται να διατηρηθούν αυτά τα κύματα; Μπορείς να το δεις; Εάν τα υποατομικά σωματίδια που σχηματίζουν μαζί το σώμα σας είναι φτιαγμένα από κύματα, γιατί αυτά τα κύματα να μην κυματίζουν μακριά ή να πηγαινοέρχοναι, όπως κάνουν τα κύματα; Ή γιατί οι κορυφές και τα βαθουλώματα των κυμάτων να μην ακυρώνουν οι μεν τα δε, προκαλώντας τη διάλυση του σώματός σας; Αντί να συμβαίνει όμως αυτό το σώμα σας φαίνεται να παραμένει σταθερό. Αυτό που λέω είναι ότι οι επιστήμονες σας θα καταλάβουν τελικά ότι το ενεργειακό πεδίο μηδενικού σημείου ουσιαστικά αποτελείται από σύνθετες διασυνδέσεις μεταξύ διακυμάνσεων στον τομέα αυτό αλλά δεν θα καταλάβουν γιατί παραμένουν αυτές οι διακυμάνσεις σταθερές.
"Αν είναι απλά διακυμάνσεις της ενέργειας, γιατί δεν διαλύονται σε χάος;"
Θα είναι η ερώτησή τους.
Και είναι φυσικό ότι δεν διαλύονται. Το σώμα σας είναι ένα σύστημα ενέργειας. Και είναι φανερό ότι κρατάτε ένα βαθμό υλικής ακεραιότητας. Το σώμα σας συνεχίζει να υπάρχει με την μορφή που έχει χωρίς να διαλύεται, να πέφτει στο χάος. 
Μπορεί κάτι τέτοιο να σας φαίνεται ανάρμοστο και να σας προκαλεί σύγχυση. Αλλά η ομορφιά βρίσκεται στην λύση. Όπως είπα νωρίτερα, οι θεωρητικοί φυσικοί σας έχουν ήδη αρχίσει να μιλούν με όρους συνειδητότητας. Λοιπόν, τη συνειδητότητα ​​θα επικαλεστούμε εδώ.
Μία υπόθεση που θα λύνει το πρόβλημα και θα έχει νόημα θα είναι αυτή που θα καταλαβαίνει ότι το φυσικό σας σύμπαν δεν διαλύεται επειδή υπάρχουν προσχέδια (blueprints) της πραγματικότητά σας σε κάποια υψηλότερη διάσταση. Κυριολεκτικά αυτό σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει κάποιος που δημιουργεί (ή φαντάζεται) κάθε στοιχείο της πραγματικότητάς σας και κρατά αυτήν την εικόνα (ή σχέδιο) μέσα στο δημιουργικό μυαλό του.

-Προτείνεις ότι αυτό το προσχέδιο που υπάρχει σε υψηλότερη διάσταση δρα ως καλούπι στο οποίο μπορείς να ρίξεις αυτά τα υποατομικά σωματίδια;

-Όχι, δεν είναι καλή αυτή η αναλογία. Θα χρειαστεί να σου εξηγήσω λίγο περισσότερο πριν μπορέσεις να φτάσεις σε μια καλή αναλογία. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις είναι να καταλάβεις ότι αυτά τα κύματα δεν παραμένουν ακίνητα. Ρέουν ασταμάτητα προς τα εμπρός. Έτσι, να σκεφτείς μάλλον αυτά τα προσχέδια ως ένα εμπόδιο σε ένα ρεύμα το οποίο προκαλεί δίνη στην ροή. Για παράδειγμα, εάν ανοίξεις μια βρύση και παρακολουθήσεις το ρεύμα του νερού και στη συνέχεια βάλεις το δάχτυλό σου σ’ αυτό το ρεύμα, παρατήρησε τι θα συμβεί στο ρεύμα πέρα από το δάχτυλό σου. Θα υπάρχει ένα "σχήμα" στη ροή του νερού και το "σχήμα" θα παραμένει σχετικά σταθερό παρά το γεγονός ότι το νερό που αποτελεί το σχήμα είναι σε συνεχή ροή.
Με παρακολουθείς;

-Ναι. Έχει νόημα.

-Επίτρεψέ μου να χρησιμοποιήσω αυτή την αναλογία. Υπάρχουν κυματισμοί στο ενεργειακό πεδίο μηδενικού σημείου. Αυτοί οι κυματισμοί προκαλούν την εμφάνιση υποατομικών σωματιδίων στην πραγματικότητά σας. Στο πιο βασικό επίπεδο, δημιουργούνται μερικά απλά προσχέδια που προκαλούν την κίνηση αυτών των υποατομικών σωματιδίων με τέτοιο τρόπο σαν να συνυπάρχουν σ’ ένα χορό. Μόλις συνδεθούν μεταξύ τους, σχηματίζονται σωματίδια όπως τα ηλεκτρόνια και τα πρωτόνια που συνθέτουν τα άτομα. Ορισμένα υποατομικά σωματίδια, όταν συνενωθούν με έναν τρόπο μπορούν να προκαλέσουν το σχηματισμό ενός ηλεκτρονίου. Άλλα, όταν συνδεθούν με άλλο τρόπο, μπορεί να προκαλέσουν το σχηματισμό ενός πρωτονίου. Όλα έχουν να κάνουν με τον τρόπο που αναγκάζονται να αλληλεπιδράσουν αυτά τα υποατομικά σωματίδια.

-Μου είναι δύσκολο να το οπτικοποιήσω.

-Σίγουρα. Σου εξηγώ πράγματα για τα οποία δεν έχεις πλαίσιο αναφοράς. Αν ενδιαφέρεσαι πραγματικά, πρέπει να μελετήσεις πρώτα αυτά που λένε οι επιστήμονές σας ώστε να μπορείς να πατήσεις κάπου.

-Ωραία. Συνέχισε, παρακαλώ.

-Το θέμα είναι ότι ακόμα και σ’ αυτό το πιο βασικό επίπεδο πραγματικότητας υπάρχει μια αλληλεπίδραση μεταξύ δυο ‘θεϊκών’ πραγμάτων. Το ένα είναι αυτό το άπειρο ενεργειακό πεδίο που έχει ονομαστεί ενεργειακό πεδίο μηδενικού σημείου. Το άλλο είναι η συνειδητότητα, η οποία δημιουργεί τα καλούπια που ‘αναγκάζουν’ την ενέργεια να σχηματίσει σταθερά πρότυπα τα οποία δημιουργούν την ψευδαίσθηση της ύλης στο σύμπαν σας.


-Α… λες λοιπόν, ότι με την πάροδο του χρόνου, εκείνοι που παρακολουθούν με ενδιαφέρον τις επιστημονικές εξελίξεις θα έχουν τις αποδείξεις για το Θεό;

-Που θα τους κάνουν να ρωτούν μερικές πολύ ενδιαφέρουσες ερωτήσεις! Θα γίνεται όλο και πιο δύσκολο να μην καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι υπάρχει συνειδητότητα ανεξάρτητη από τον ανθρώπινο εγκέφαλο.

-Εντάξει, αλλά τώρα είμαι περίεργος. Τι συμβαίνει στα άτομα ώστε τελικά αυτά να γίνονται άνθρωποι και πλανήτες και αστέρια και πράγματα;

-Ωω. Αυτή είναι μια πολύ μεγάλη και σύνθετη ιστορία για τούτη τη συζήτηση. Με λίγα λόγια θα σου πω ότι υπάρχουν πολυσύνθετα προσχέδια. Το πρώτο προσχέδιο δημιουργεί τα υποατομικά σωματίδια. Το επόμενο σύνολο χρησιμοποιεί την προηγούμενη ομάδα για να κάνει τα άτομα. Μετά τα μόρια. Μετά πιο σύνθετες μορφές. Ουσιαστικά λέω ότι υπάρχουν προσχέδια μέσα σε προσχέδια, μέσα σε προσχέδια, μέσα σε προσχέδια. Τα πιο βασικά συχνά χρησιμοποιούνται για άλλα πιο σύνθετα σχέδια. Το σώμα σας είναι μια συγκλονιστική αλληλεπίδραση ενός εκπληκτικά μεγάλου αριθμού προσχεδίων όλων των ειδών επιπέδων πολυπλοκότητας. Το τελευταίο, υψηλότερο επίπεδο είναι για το σώμα-πνεύμα σας.

-Εντάξει. Μια εις βάθος κατανόηση της ύλης που συνθέτει το σώμα μας και την πραγματικότητά μας είναι η αλληλεπίδραση μεταξύ της συνειδητότητας και του άπειρου ενεργειακού πεδίου. Έξοχα! Τι έπεται?

-Όχι τόσο γρήγορα. Δεν τέλειωσα με αυτό το θέμα. Υπάρχει μια άλλη θεϊκή κατανόηση που βγαίνει απ’ όλ’ αυτά.

-Εντάξει, πες μου.

-Ας επιστρέψουμε στην αναλογία του ρεύματος του νερού. Θυμάσαι που είπα ότι το ρεύμα ρέει πέρα ​​από το "προσχέδιο" και φτιάχνει ένα μοτίβο;

-Ναι.

-Καλά… αυτό σημαίνει ότι το μοτίβο είναι στατικό, αλλά το υλικό που κάνει το μοτίβο δεν είναι.

-Ναι. Το νερό ρέει.

-Τι σημαίνει για σένα, αν πω ότι το "ρεύμα" του ενεργειακού πεδίου μηδενικού σημείου περνά από μέσα σου; Δεν το κρατάς και δεν κατοικεί μέσα σου. Το ρεύμα των κυματισμών ρέει διαρκώς μέσα και έξω από το σώμα σου. Ο μόνος λόγος που υπάρχει εκεί ένα σώμα είναι επειδή το σώμα σου είναι το μέρος όπου συμβάλλουν όλα τα προσχέδια. Τα προσχέδια είναι σταθερά, η ίδια η ενέργεια δεν είναι.

-Είναι βέβαια μια παράξενη σκέψη. Αλλά με όλο το σεβασμό …και τι μ’ αυτό;

-Χα! Και τι μ’ αυτό; Θα σου πω εγώ "και τι μ’ αυτό"! Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει διαχωρισμός μεταξύ του σώματός σου και οτιδήποτε άλλου στο σύμπαν. Το δικό σου το σώμα και κάθε άλλο πρόσωπο και πράγμα σε ολόκληρο το σύμπαν σου είναι όλα το ίδιο πράγμα.

-Ουάου!

-Ναι! Ας επιστρέψουμε στην αναλογία του νερού. Εάν δημιουργήθηκαν δύο διαφορετικά σχήματα στο ρεύμα του νερού, το ένα δίπλα στο άλλο, και είδες δύο διαφορετικά "σχήματα", ΔΕΝ θα έλεγες ότι είναι και δυο διαφορετικά "πράγματα", έτσι δεν είναι;

-Όχι. Είναι μόνο νερό, έτσι;

-Σωστά. Και έτσι υπάρχει ένα τρίτο πράγμα που μοιάζει θεϊκό που θα κάνει το επιστημονικά σκεπτόμενο μυαλό να απορήσει: η διαπίστωση ότι όλα τα πράγματα είναι ένα. Τίποτα από αυτά που μπορεί να παρατηρήσει δεν χωρίζεται από οτιδήποτε άλλο. Είναι όλα διαφορετικά μοτίβα του ίδιου πράγματος. Και το ίδιο πράγμα ρέει ατελείωτα και συνεχώς μέσα από τα πάντα.

-Ουάου! Πραγματικά όμορφο!

-Όπως επάνω, το ίδιο και κάτω και όπως κάτω, το ίδιο και πάνω. Βλέπεις; Εάν είσαι πρόθυμος να δεις πραγματικά, θα δεις τον Θεό σε όλα. Αλλά το Πέπλο το έκανε αυτό κάπως δύσκολο. Και τώρα το Πέπλο αραιώνει και γίνεται όλο και πιο εύκολο να δείτε πραγματικά. Λέω ότι τώρα είναι δυνατό να διακρίνετε, αλλά σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα θα αρχίσουν να βγαίνουν τεράστιοι τίτλοι προερχόμενοι από την επιστημονική κοινότητα για να επισημάνουν ότι: Όλα είναι ΕΝΑ.
Όλα είναι ολοκληρωτικά και απόλυτα συνδεδεμένα μεταξύ τους. Η ενότητα είναι άπειρη και ατελεύτητη. Τα πάντα είναι συνειδητότητα. Η συνειδητότητα ​​διαπερνά όλα τα πράγματα παντού. Η συνειδητότητα ​​είναι μεγαλύτερη και προϋπάρχει της ύλης.

-Ουάου και πάλι! Αυτές οι δηλώσεις ταιριάζουν σ’ ένα Θεό. Αρκετά μυστικιστικά πράγματα.

-Ναι. Και είναι κάτι που έχει ήδη ξεκινήσει από τη μεριά της Επιστήμης. Εγώ απλά λέω τώρα ότι σύντομα θα αυξηθεί δραματικά.

-Εντάξει ...απλώς για λόγους σαφήνειας. Λες ότι το ενεργειακό πεδίο μηδενικού σημείου είναι ο Θεός;

-Λέω ότι είναι ένα αδιαίρετο κομμάτι του Θεού. Και, όπως με όλα τα αδιαίρετα μέρη, δεν μπορεί παρά να έχει πολλές από τις ιδιότητες του Θεού. Γι 'αυτό, αν το μελετήσετε και το καταλάβετε, θα αρχίσετε να διακρίνετε αυτές τις ιδιότητες.

-Και ποιος δημιουργεί όλα τα προσχέδια (blueprints) που ανέφερες;

-Διάφορα όντα-δημιουργοί που εργάζονται στα διάφορα επίπεδα της δημιουργίας. Εσύ και όλοι οι άλλοι πάνω στη Γη ασχολείστε με το να κρατάτε πολλά συνδυασμένα προσχέδια. Απλά δεν το γνωρίζετε ακόμα. Και ξαναλέω ότι εσείς και τα όντα-δημιουργοί αυτής της πραγματικότητας είστε επίσης αδιαίρετα κομμάτια του Θεού.

-…και ως αδιαίρετα κομμάτια δεν μπορούμε να μην έχουμε κάποιες από τις ιδιότητες του Θεού, σωστά;

-Πέτυχες διάνα! Δεν έχει λεχθεί ότι είστε φτιαγμένοι κατ’ εικόνα του Θεού; Αυτό τι σημαίνει; Ότι ο Θεός έχει δυο πόδια και δυο χέρια και τα λοιπά; Όχι. Αυτός είναι ο λάθος τρόπος να εξηγείτε τα πράγματα. Σημαίνει ότι αυτό που ο Θεός είναι, μπορεί να ιδωθεί να αντανακλάται σ’ αυτό που εσείς είστε. Είστε συνειδητότητα. Είστε δημιουργοί. Είστε αιώνιοι και αθάνατοι. Είστε ένα με όλα τα πάντα. Και πάει λέγοντας.


-Σσσσς! Και αυτό θα το δούμε από την Επιστήμη;

-Όχι. Η Επιστήμη θα το κάνει δυνατό να το δουν εκείνοι που θα το επιλέξουν. Θα είναι εξίσου δυνατό άλλοι να δουν τα πράγματα διαφορετικά. Όπως έχουμε ήδη πει, για όσο διάστημα υφίσταται το Πέπλο της Άγνοιας δεν θα υπάρχουν αδιάσειστες αποδείξεις που δεν θα μπορεί κάποιος να τις αντικρούσει ή να τις αρνηθεί. Πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα για νέες σκέψεις. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο τα όντα δημιουργούν για τα ίδια οποιαδήποτε εκδοχή πραγματικότητας επιθυμούν να εξερευνήσουν. Έτσι, οι επιστήμονές σας θα βρεθούν αντιμέτωποι με κάθε είδους νέων πληροφοριών μεγάλου ενδιαφέροντος για το υλικό σας σύμπαν. Και θα υπάρχουν πολλές θεωρίες που θα τις εξηγούν. Λέω λοιπόν ότι το μοντέλο που θα περιλαμβάνει τη συνειδητότητα και την ενότητα (oneness) των πάντων θα είναι δυνατό και θα αποτελεί μια πολύ ικανοποιητική θεωρία. Αλλά λέω ξανά ότι θα υπάρχει η δυνατότητα αμφισβήτησης και αναζήτησης άλλων θεωριών για όσους το επιθυμούν. Οι οποίες όμως για να στέκουν θα χρειάζονται ακόμα μεγαλύτερα επίπεδα πολύπλοκης εξήγησης. Κάτι που είναι οκ αν σε κάποιον αρέσει η πολυπλοκότητα.
Το συμπέρασμα είναι το εξής: εκείνοι που έχουν εξαιρετικά αναλυτικό μυαλό, εκείνοι που είναι αυστηρά λογικοί, ορθολογιστές, εκείνοι που έχουν επιλέξει να είναι άθεοι επειδή δεν υπάρχουν αποδείξεις για το Θεό, θα έχουν την ευκαιρία να δουν με αποδείξεις ότι υπάρχει Θεός. Θα μπορέσουν να ακολουθήσουν τα μαθηματικά μοντέλα και τελικά να βρουν αποδείξεις για ένα Θεό που είναι ένα με το Παν Που Υπάρχει.

-Φανταστικό. Πότε θα συμβεί αυτό;

-Είναι καθ’ οδόν. Ξετυλίγεται καθώς μιλάμε στα μυαλά και τα εργαστήρια των επιστημόνων του πλανήτη σας. Ένα τμήμα της έρευνας έχει ήδη ανακοινωθεί στους επιστημονικούς κύκλους. Περισσότερα αναμένονται. Αλλά πρόσεξε σε παρακαλώ: είναι σημαντικό να μπορεί να επιλέξει κάποιος. Αν επιλέγεις να είσαι ανοιχτόμυαλος θα βρίσκεις όλο και περισσότερα αποδεικτικά στοιχεία μιας ατελεύτητης, αιώνιας, ενοποιητικής, δημιουργικής συνειδητότητας. Του Θεού. Αλλά αν θέλεις να παίξεις έναν ακόμα γύρο αυτού του ίδιου, παλαιού παιχνιδιού διττότητας, μπορείς να απορρίψεις κάτι τέτοιο και να επιλέξεις να μην βλέπεις τις αποδείξεις. Καθένας έχει ελεύθερη βούληση. Και αν επιθυμεί να κρατήσει τη συνειδητότητά του σε διαχωρισμό, έχει κάθε δικαίωμα να το κάνει. Αν δεν θέλει να δει το φως που του προσφέρεται, το φως δεν θα τον αγγίξει.  Και είναι οκ.

-Θα χαθεί, τότε;

-Όχι! Κανένας δεν χάνεται ποτέ! Τα πάντα είναι ήδη ένα. Πάντα ήταν, πάντα είναι και πάντα θα είναι. Εσύ, σε διττότητα, είσαι μια άποψη του ΕΝΟΣ που επέλεξες να το ξεχάσεις. Δεν είναι «λάθος» σου. Αυτό ήθελες να βιώσεις. Και τώρα που μερικοί επέλεξαν να θυμηθούν ότι όλοι είστε ένα, δεν κάνει τους υπόλοιπους, εκείνους που επέλεξαν να μην θυμούνται, «λάθος». Όπως εσύ δεν χάθηκες ποτέ πραγματικά στη διττότητα σε περασμένες ζωές σου (ακόμα κι αν έτσι ένιωθες) το ίδιο και οι άλλοι που τώρα δεν θυμούνται ποιοι πραγματικά είναι, δεν έχουν χαθεί. Όλοι θα θυμηθούν την θεϊκά τέλεια γι’ αυτούς σωστή στιγμή. Όταν θα ’ναι έτοιμοι.

-Ωραία.  Νομίζω κατάλαβα καλά. Θα γίνεται όλο και περισσότερο δυνατό να αποκτήσουμε επίγνωση της Ενότητας των Πάντων με τη βοήθεια της επιστήμης και της υποκείμενης συνειδητότητας που ενοποιεί τα πάντα και από την οποία προκύπτουν τα πάντα.  Και κάθε άνθρωπος θα μπορεί να επιλέγει αν θέλει να αποδεχτεί αυτή την άποψη ή όχι. Και δεν υπάρχει καμία κριτική για τις επιλογές του. Απλά, η διαφορά έγκειται στο ότι αν κρατήσεις τη μία άποψη θα οδηγηθείς προς την ανάληψη ενώ κρατώντας την άλλη άποψη θα παραμείνεις στη διττότητα.

-Ναι. Είναι μια αρκετά καλή περίληψη.

-Τι θα απογίνουν, όμως, οι τύποι που δεν ασχολούνται με την επιστήμη; Θέλω να πω ότι υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι στη Γη που δεν τους αγγίζουν τα μάλλον αραιά θεωρητικά κατασκευάσματα της κβαντικής μηχανικής, σωστά;

-Σωστά. Στην αρχή της συζήτησης είπα ότι θα χρησιμοποιήσω την επιστημονική/ορθολογιστική/αθεϊστική θέση ως όχημα του θέματός μας. Στη συνέχεια θα χρησιμοποιήσω τη θρησκευτική θέση. Αλλά αρκετά ως εδώ. Την  επόμενή μας συζήτηση θα την ονομάσουμε «Θρησκευτική Απόδειξη της Ενότητας».

-Ανυπομονώ

ΠΗΓΗ: “The Ascension Papers” by Arn (Zingdad) Allingham

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη