Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2018

Ξόρκια και Χρώμα (Spells and Colour)



Η κατανόηση της έννοιας των χρωμάτων μπορεί να μεταμορφώσει τη μαγική σας πρακτική. Το χρώμα χρησιμοποιείται ειδικά σε τελετουργίες και ξόρκια για να ενεργοποιήσει ορισμένα μέρη της συνειδητότητάς σας καθώς και τη συλλογική συνειδητότητα. Το φάσμα των χρωμάτων μας βοηθά να κατανοήσουμε τα παγκόσμια αρχέτυπα και πώς να τα χρησιμοποιήσουμε για να επικοινωνήσουμε άμεσα με τον Ανώτερο Εαυτό μας και το σύμπαν, ώστε να εμφανίσουμε στο υλικό πεδίο αυτό που θέλουμε. 

Το χρώμα είναι μία από τις γλώσσες που μιλάει η ψυχή μας.
Τα παρακάτω είναι μια απλή λίστα για το πώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα χρώματα σε ξόρκια. Μπορεί να έχετε ήδη παρατηρήσει ότι το φάσμα χρωμάτων (το ουράνιο τόξο) σχετίζεται με την ανθρώπινη συνειδητότητα. Αντιπροσωπεύει τις διαφορετικές φυσικές και πνευματικές ιδιότητες που αποτελούν την ανθρώπινη μορφή μας. Στο σώμα μας αναγνωρίζουμε αυτά τα επίπεδα συνειδητότητας ως ‘τσάκρας’. Μέσα στο σύμπαν τα αναγνωρίζουμε ως ‘ακτίνες’ της δημιουργίας ή ακτίνες της συνειδητότητας, με κάθε χρώμα να εμπεριέχει συγκεκριμένες ιδιότητες της θεότητας. Σε αυτό αναφέρονται οι άνθρωποι όταν μιλάνε π.χ. για κάποιον Αναληφθέντα Δάσκαλο που έρχεται μέσω της ακτινοβολίας της ιώδους ή της ασημένιας ακτίνας: σημαίνει ότι η συνειδητότητά του προήλθε ή συντονίζεται έντονα με το συγκεκριμένο χρώμα αυτής της ενέργειας.

Τα μηνύματα που μοιράζονται οι Αναληφθέντες Δάσκαλοι και η προσωπικότητά τους θα είναι επίσης σύμφωνα με τα αρχέτυπα που αντιπροσωπεύει το χρώμα. Ένας Δάσκαλος που έρχεται μέσα από την κόκκινη ακτίνα θα διδάξει για το πάθος, το θάρρος και πώς να συνδεόμαστε με τον φυσικό κόσμο. Ένας Δάσκαλος που έχει σχέση με την πράσινη ακτίνα μπορεί να διδάξει τη σημασία της καρδιάς, πώς να συνδεόμαστε με τους άλλους και τη σημασία της αυτο-φροντίδας και της θεραπείας. Στην τελευταία περίπτωση ανήκουν ο Αρχάγγελος Ραφαήλ, η Κουάν Γιν και ο Δάσκαλος Ιλαρίων.

Για να πάμε ένα βήμα παραπέρα, αποτελούμαστε από δονητικές συχνότητες τις οποίες μπορούμε να οραματιστούμε και να καταλάβουμε μέσω του χρώματος. Επιπλέον, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το χρώμα για να ενεργοποιήσουμε και να επικοινωνήσουμε με τον εσωτερικό και τον έξω κόσμο μας. Όταν χρησιμοποιούμε ξόρκια, χρησιμοποιούμε το χρώμα για να ενεργοποιήσουμε συγκεκριμένες πτυχές του Εαυτού μας και, εάν μπορέσουμε να ενεργοποιήσουμε αυτή τη δόνηση του χρώματος μέσα μας, τότε μπορούμε να δημιουργήσουμε τη δυναμική ώστε να την προωθήσουμε στον υλικό κόσμο.

Το χρώμα μάς συνδέει με τις πιο αγνές βασικές συχνότητες και τα αρχέτυπα του Θεού και ως εκ τούτου την ίδια την Δημιουργία. Το χρώμα είναι ένα από τα κλειδιά για την κατανόηση της συμβολολογίας και των αρχετύπων. Είναι η αρχή του μαγικού έργου, και όταν το καταλάβουμε, μπορούμε πραγματικά να αρχίσουμε να παίζουμε ελεύθερα με ξόρκια και τελετουργίες. Μπορούμε να αρχίσουμε να βλέπουμε τις εσωτερικές λειτουργίες αυτού που κάνει τις τελετουργίες και τα ξόρκια να ‘δουλεύουν’.

Τα τσάκρα και οι τελετουργικές πρακτικές
Να γνωρίζετε ότι η σχέση σας με τα προσωπικά σας χρώματα ή τα κέντρα ενέργειας μπορεί να επηρεάσει το τελετουργικό που θα εκτελέσετε. Αυτό δεν είναι κάτι που συνήθως αναφέρεται όταν μιλάμε για ξόρκια. Πολλοί άνθρωποι απογοητεύονται και αναρωτιούνται γιατί τα ξόρκια τους δεν αποδίδουν όπως σχεδίαζαν. Το πρώτο που θα κοιτάξετε δεν είναι το ίδιο το ξόρκι, αλλά η ενέργειά σας. Αν μέσα σας υπάρχει σημαντική ανισορροπία, ίσως να μην μπορέσετε να εκδηλώσετε αυτό που επιθυμείτε. Το ξόρκι θα στρεβλώσει, κυρίως για να σας επισημάνει τις πτυχές σας που χρειάζεται να θεραπεύσετε. Μόλις το ζήτημα αντιμετωπιστεί, το ξόρκι θα αρχίσει να λειτουργεί. Μπορεί να είναι χρήσιμο να χρησιμοποιήσετε το σύνολο των τσάκρα σας ως βάση για να κατανοήσετε την πτυχή της συνείδησής σας που χρειάζεται προσοχή.

Εδώ είναι μια αναφορά στο τι αντιπροσωπεύει κάθε χρώμα και τα θεμελιώδη στοιχεία που μπορούν να φέρουν στα ξόρκια και τα τελετουργικά σας.

Κόκκινο
Λέξεις-κλειδιά: 1ο τσάκρα, πάθος, ένταση, κίνηση, φυσικότητα και φωτιά.
Το κόκκινο εκφράζει το καθαρό πάθος και τα ένστικτα. Όταν προσθέτετε κόκκινο στο τελετουργικό σας, ανεβάζετε την ακατέργαστη, έντονη ενέργειά σας. Το κόκκινο είναι κατάλληλο όταν θέλετε να τροφοδοτήσετε την κινητήρια ενέργεια, να δώσετε ένταση στις τελετουργίες με την ακατέργαστη ενέργεια ή να κόψετε δεσμούς. Το κόκκινο μπορεί να είναι πολύ ισχυρό όταν κάποιος χρειάζεται να απελευθερώσει ενέργεια ή να διοχετεύσει ενέργεια σε ένα φυσικό αντικείμενο. Το κόκκινο είναι καλύτερο όταν εξισορροπείται με σταθεροποιητικά στοιχεία, καθώς μπορεί να τονώσει την επιθετικότητα, ειδικά αν είστε φλογερός στο ξεκίνημα. Το κόκκινο συμβολίζει τα αρχέτυπα μέσα στο τσάκρα της βάσης, έτσι, όταν το χρησιμοποιείτε σε τελετουργίες, δίνετε προσοχή σε αυτή την περιοχή, μέσα στη συνειδητότητά σας.

Πορτοκαλί
Λέξεις-κλειδιά: 2ο τσάκρα, δημιουργικότητα, παιδιά και εσωτερικό παιδί, νέες αρχές, αυτο-εξερεύνηση και νέες πραγματοποιήσεις.
Το πορτοκαλί αντιπροσωπεύει τη δημιουργικότητά σας – όχι απαραίτητα το πώς θα την δημιουργήσετε σε τούτη τη ζωή, που είναι περισσότερο θέμα του τσάκρα του λαιμού και της καρδιάς – τις ρίζες των μοναδικών δώρων σας. Προάγει αυτό που απλά αγαπάτε να κάνετε. Είναι το θεμέλιο και το σημείο εξερεύνησης της χαράς σας, της γνήσιας αίσθησης του παιχνιδιού σας. Καθώς το πορτοκαλί είναι εξαιρετικά δημιουργικό, μπορεί να σας βοηθήσει να απελευθερώσετε μπλοκαρίσματα και να σας δώσει νέες ιδέες. Το πορτοκαλί διεγείρει τον πρωτοποριακό, υπέρ τα εσκαμμένα, δημιουργικό εαυτό σας. Λάβετε υπόψη ότι μπορεί επίσης να φέρει στην επιφάνεια οποιαδήποτε αληθινά καταπιεσμένα συναισθήματα ή δημιουργούν μπλοκαρίσματα.

Κίτρινο
Λέξεις-κλειδιά: 3ο τσάκρα, ψυχική ενέργεια, δύναμη θέλησης, κατανόηση, λόγος, εκλέπτυνση και πειθαρχία.
Το κίτρινο αντιπροσωπεύει τα αρχικά στάδια ενός ραφιναρισμένου εαυτού σε αυτόν τον κόσμο. Το κίτρινο είναι το «πώς» της δημιουργικής διαδικασίας. Μαθαίνουμε πώς να αποκτήσουμε απόλυτη γνώση του «τρόπου» της δημιουργικής διαδικασίας μέσω της θέλησης, της πειθαρχίας, της οργάνωσης και της ανάλυσης του λογικού νου. Αυτή η ενέργεια σας βοηθά να καταλάβετε τι πραγματικά νομίζετε και αισθάνεστε. Σας επιτρέπει να ραφιναρίσετε το χάος τονώνοντας το νου. Το κίτρινο βοηθά στη δημιουργία σταθερότητας κι έτσι αρχίζουμε να εδραιώνουμε τις ιδέες που αναβλύζουν μέσα από την καθαρή δημιουργικότητα του πορτοκαλί (2ο τσάκρα). Χρησιμοποιήστε την κίτρινη ενέργεια για να βοηθήσετε τον εστιασμό της προσοχής σας και να δώσετε μιαν αίσθηση δομής κατά την διάρκεια περιόδων σύγχυσης ή ανασφάλειας.

Πράσινο
Λέξεις-κλειδιά: 4ο τσάκρα, διαίσθηση, επούλωση, καρδιά, σύνδεση, συγκίνηση, συμπόνια και αγάπη.
Το πράσινο αντιπροσωπεύει την καρδιά και το τσάκρα της καρδιάς. Όταν το χρησιμοποιούμε, το πράσινο θα μας βοηθήσει να συνδεθούμε με τον συναισθηματικό και διαισθητικό μας Εαυτό. Το πράσινο μπορεί να μας δείξει πώς να θεραπεύσουμε και να δημιουργήσουμε ισορροπία στη ζωή μας. Προσθέτει συναισθηματικό βάθος στη δομή του 3ου τσάκρα. Το πράσινο μας επιτρέπει να σχετιζόμαστε με άλλους και μας βοηθά να νιώθουμε τη θέση μας σε αυτόν τον κόσμο. Μέσω της πράσινης ενέργειας νιώθουμε τη ροή μας και πώς ο σκοπός μας (2ο τσάκρα) ταιριάζει στον κόσμο. Χρησιμοποιήστε πράσινο για να προσφέρετε θεραπεία και συμπόνια σε ένα ζήτημα που σας ενοχλεί, ή για να συνδεθείτε με τη βαθύτερη έννοια των γεγονότων ή των σχέσεων. Το πράσινο φέρνει ηρεμία σε τόπους έντασης και μπορεί να βοηθήσει πολύ με  τα ξόρκια και τις τελετουργίες συγχώρεσης.

Μπλε
Λέξεις-κλειδιά: 5ο τσάκρα, αυτο-έκφραση, ομιλία και επικοινωνία, προσωπική αλήθεια και σοφία.
Το μπλε αντιπροσωπεύει τη δράση του να είσαι αυτός που πραγματικά είσαι. Είναι η αυτο-έκφραση. Το μπλε αντιπροσωπεύει την ενέργεια του μοναδικού σας Εαυτού που δίνεται στον κόσμο με τις δικές σας μεθόδους. Αντιπροσωπεύει ολότελα την αλήθεια σας όταν την ζείτε με λόγια και πράξεις. Είναι η κίνηση της μοναδικής σας ενέργειας στον κόσμο. Φέρτε μπλε στις τελετουργίες σας για να βοηθήσετε στην απελευθέρωση οποιουδήποτε φόβου ή μπλοκαρίσματος έχετε να εκφράσετε αυτό που είστε. Χρησιμοποιήστε το για να αποκτήσετε σαφήνεια σχετικά με το ρόλο σας σ’ αυτόν τον κόσμο. Το μπλε θα βοηθήσει πολύ εάν απαιτείται σαφής έκφραση σε μια εποχή όπου αισθάνεστε ότι η επικοινωνία είναι δύσκολη. Μπορεί επίσης να σας είναι χρήσιμο όταν προσπαθείτε να γίνετε κανάλι ή άμεση φωνή για τους άλλους που βρίσκονται είτε στον πνευματικό κόσμο είτε στον υλικό.

Ίντιγκο (Λουλακί)
Λέξεις-κλειδιά: 6ο τσάκρα, υψηλότερη προοπτική, τρίτο μάτι, διόραση, καθαρισμός και ανώτερος εαυτός.
Το indigo συμβολίζει την αρχή της σύνδεσής σας με την εσωτερική σοφία και την προοπτική. Είναι η γέφυρα στην ψυχή σας. Η ενέργεια indigo μπορεί να φέρει την αλήθεια προς τα εμπρός σε οποιαδήποτε κατάσταση. Αυτό γίνεται μέσω της ανάμειξης των ανώτερων προοπτικών της ψυχής με την 3διάστατη συνειδητότητά ​​μας. Καθώς το λουλακί έλκει ένα μεγάλο μέρος του ανώτερου εαυτού σας, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αναπτύξετε τη διαίσθηση, ειδικά το τρίτο μάτι και τη διόραση. Μπορεί επίσης να σας βοηθήσει να συνδεθείτε με την ψυχή σας και να σας βοηθήσει να δείτε τις προηγούμενες ζωές και τα θέματα της ψυχής σας, γενικότερα. Χρησιμοποιήστε indigo σε τελετουργίες για να σας βοηθήσει να κατανοήσετε την ευρύτερη εικόνα στο παιχνίδι ή να μαντέψετε κυριολεκτικά πέρα ​​από αυτόν τον κόσμο. Είναι ένα εξαιρετικό χρώμα για να χρησιμοποιήσετε, αν θέλετε να συνδεθείτε με πνευματικούς οδηγούς ή να λάβετε συγκεκριμένες πληροφορίες από την ‘άλλη πλευρά’. Το indigo προσθέτει πνευματικό βάθος στα πάντα.

Βιολετί (Ιώδες)
Λέξεις-κλειδιά: 7ο τσάκρα, πνεύμα, ανώτερες διαστάσεις, εσωτερικότητα, έγχυση πνευματικών ενεργειών και φαντασία.
Το βιολετί αντιπροσωπεύει τη συμβολή (κόμβο) μέσα σας που οδηγεί στο καθαρό πνεύμα. Το indigo είναι περισσότερο γειωμένο και πιο συγκεκριμένο από το βιολετί. Οι πληροφορίες που φέρνει είναι πιο «γήινες» σε δόνηση συγκριτικά με το βιολετί. Το βιολετί προωθεί το καθαρό πνεύμα και αντιπροσωπεύει την αρχή της σύνδεσής μας με την κοσμική ενέργεια. Πολλές από τις συχνότητες μέσω αυτού του χρώματος δεν είναι απαραίτητο να γίνουν κατανοητές, μέχρις ότου βρει βαθύτερα το δρόμο του στη συνειδητότητά μας. Αν το κόκκινο τσάκρα αντιπροσωπεύει την ακατέργαστη, αγνή ενέργεια της ζωής μας, η βιολετί αντιπροσωπεύει την ακατέργαστη καθαρή πνευματική μας ενέργεια. Χρησιμοποιήστε βιολετί για να ανοίξετε το τσάκρα του στέμματος και να λάβετε υψηλότερη πνευματική σοφία αν θέλετε να επεκτείνετε τις ψυχικές σας ικανότητες. Χρησιμοποιήστε το για να εξοικειωθείτε με το πώς αισθάνεται το πνεύμα και, συνεπώς, να αυξήσετε την ικανότητά σας να κρατάτε το πνεύμα. Είναι υπέροχο όταν χρησιμοποιείται σε ξόρκια και τελετουργίες που είναι πολύπλοκες. Είναι επίσης ευεργετικό να το χρησιμοποιείτε όταν αισθάνεστε άμεση πνευματική επιρροή, όταν πρέπει να καθαρίσετε την ενέργεια, να έλξετε νέο πνευματικό οδηγό ή επιθυμείτε να εξερευνήσετε τον Κόσμο (Cosmos) και τις υψηλότερες διαστάσεις.

Τα παρακάτω είναι πρόσθετα χρώματα που δεν ισχύουν κατ' ανάγκη άμεσα στο σύστημα των τσάκρας (μερικά μπορεί να σχετίζονται), αλλά μπορούν να σας βοηθήσουν σε ξόρκια και τελετουργίες.

Λευκό
Λέξεις-κλειδιά: αγνότητα, απεραντοσύνη, δυνητικότητα και καθαρισμός.
Το λευκό είναι ένα πολύ κοινό χρώμα που χρησιμοποιείται στις μαγικές πρακτικές. Είναι εναρμονιστικό, εξαγνιστικό και εξουδετερωτικό. Χρησιμοποιήστε λευκό στους καθαρισμούς οικιών, στις τελετές προσωπικών εξαγνισμών ή σε οτιδήποτε χρειάζεται εναρμονισμό σε πνευματικό επίπεδο. Το λευκό μπορεί να είναι πολύ ισχυρό και επιθετικό, καθώς μπορεί επίσης να προκαλέσει αίσθηση πνευματικής απεραντοσύνης ή πολυδιάστατης συνειδητοποίησης. Όταν χρησιμοποιείται σωστά και όταν είναι έτοιμο, οτιδήποτε πρόκειται να απελευθερωθεί ή να εξαγνιστεί, θα εξαγνιστεί. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το "λευκό φως" και το λευκό χρώμα χρησιμοποιούνται τόσο συχνά σε πνευματικές κινήσεις και τελετουργίες. Αντιπροσωπεύει την ενέργεια της απελευθέρωσης σε τέτοιο σημείο που να μην υπάρχει τίποτε άλλο παρά ο αληθινός Εαυτός.

Μαύρο
Λέξεις-κλειδιά: εσωτερικός κόσμος, το άγνωστο, μυστήριο, θάνατος, γείωση και προστασία. 
Το μαύρο περιέχει όλα τα χρώματα και είναι η σύνδεση με τη βαθιά εσωτερική σοφία. Ο διαλογισμός στο σκοτάδι επιτρέπει στις διαισθητικές ικανότητές σας να επιταχύνουν και να δημιουργήσουν ισχυρή σύνδεση με τον εσωτερικό σας κόσμο. Στο κενό (σκοτάδι) ο αληθινός μας Εαυτός αποκαλύπτεται σ’ εμάς. Αυτός είναι ο λόγος που πολλοί άνθρωποι φοβούνται το σκοτάδι. Φοβούνται το ταξίδι στον εαυτό τους, στις πιο σκοτεινές και παραμελημένες γωνιές τους. Ενώ το λευκό εκκαθαρίζει μέσω της εξωτερικής επέκτασης, το μαύρο έλκει την ενέργεια προς τα μέσα. Επεκτείνει τη συνειδητότητά μας σε διαφορετική κατεύθυνση μέσα στον εσωτερικό κόσμο. Μας επιτρέπει να δούμε ποιοι είμαστε πραγματικά, και γνωρίζοντας ποιοι είμαστε πραγματικά, γνωρίζουμε όλους και όλα. Χρησιμοποιήστε μαύρο στις τελετουργίες για να δείξετε ότι ενδιαφέρεστε να συντονιστείτε με τις βαθύτερες έννοιες και τα μηνύματα που «παίζουν» μέσα σας. Χρησιμοποιήστε το για να τραβήξετε την προσοχή σας προς τα μέσα ή για να έλξετε την ενέργεια γύρω σας. Είναι μια πύλη στον πραγματικό εσωτερικό Εαυτό και μπορεί να φέρει μεγάλη σαφήνεια όταν νιώθετε χαμένοι. Χρησιμοποιείται καλύτερα για βαθύ διαλογισμό ή σε ξόρκια και τελετουργίες που απαιτούν την ενέργειά σας να τραβηχτεί προς τα μέσα, όπως στην αντιμετώπιση των φόβων, όταν θέλετε να φέρετε στην επιφάνεια χαμένες μνήμες ή στη γείωση και την προστασία.

Χρυσαφί
Λέξεις-κλειδιά: αφθονία, θεϊκότητα, ήλιος, ζεστασιά, εμπιστοσύνη και αρρενωπότητα.
Το χρυσαφί είναι ένα εξαιρετικό χρώμα που χρησιμοποιείται σε τελετουργίες ευημερίας ή αφθονίας. Αντιπροσωπεύει τα ταλέντα και τις ικανότητές σας - να υλοποιούνται και να εκτιμώνται. Το χρυσαφί μπορεί να σας βοηθήσει να αποκτήσετε αίσθηση εμπιστοσύνης και θάρρους, επιτρέποντάς σας παράλληλα να συνδεθείτε με την αίσθηση της αφθονίας. Μπορεί να σας δείξει πώς να εκτιμήσετε και να νιώσετε υπερήφανοι για τα ταλέντα σας. Εάν χρησιμοποιείτε το χρυσαφί σε ξόρκια και τελετουργίες, αυτό θα φέρει την ενέργεια του ήλιου που ενεργοποιεί, θερμαίνει και φωτίζει. Σας βοηθά επίσης να ενεργοποιήσετε τον θεϊκό σας αρσενικό Εαυτό.

Ασημένιο
Λέξεις κλειδιά: αντανακλαστικό, θηλυκότητα, φεγγάρι, δροσερό, αγωγός. 
Το ασημί χρησιμοποιείται σε τελετουργίες που αντλούν τις ενέργειες της σελήνης και της θηλυκής ενέργειας. Οι ασημένιοι δίσκοι ή τα ασημένια κύπελλα μπορούν να ενσταλάξουν στα αντικείμενα τις θηλυκές σεληνιακές ιδιότητες, όπως οι χρυσοί δίσκοι και τα χρυσά κύπελλα τις αρσενικές. Είναι αρκετά αντανακλαστικό χρώμα, επομένως χρησιμοποιείται στα αποκρυφιστικά ξόρκια προστασίας που έχουν να κάνουν με απωθητικές ενέργειες, αντανακλώντας την ενέργειά τους πίσω σε αυτά. Χρησιμοποιείται επίσης για να φέρει την ισορροπία στο συναισθηματικό σώμα.

Διαφανές
Λέξεις-κλειδιά: μεγέθυνση και σαφήνεια.
Καθώς δεν υπάρχει χρώμα σε ένα διαφανές αντικείμενο, δεν φέρνει τίποτα το δικό του - απλώς επιτρέπει το κάθε τι.

Ροζ
Λέξεις-κλειδιά: αγάπη, σχέση, εγγύτητα, καρδιά και θηλυκότητα.
Το ροζ μπορεί να ενεργοποιήσει βαθιά συναισθήματα στην καρδιά και θεωρείται δευτερεύον χρώμα για το καρδιακό τσάκρα. Το τσάκρα της καρδιάς μπορεί να εμφανιστεί ροζ όταν το βλέπεις μέσα από διαφορετικές οπτικές γωνίες, δεν είναι πάντα πράσινο. Για το λόγο αυτό, το ροζ μπορεί να χρησιμοποιηθεί παρόμοια με την παραδοσιακή πράσινη αναπαράσταση του καρδιακού τσάκρα, ειδικά όταν σχετίζεται με άλλους. Χρησιμοποιήστε ροζ σε ξόρκια σχέσης,  τελετουργίες για την αύξηση της αγάπης του εαυτού και για να φέρετε γλυκύτητα ή αθωότητα στη ζωή σας. Το ροζ καθιστά τα διαφανή αντικείμενα από κρυστάλλους ή γυαλί, στις τελετουργίες,  να δρουν ως επιταχυντές ή μεγεθυντικοί φακοί. Αυτό φαίνεται ιδιαίτερα στον καθαρό χαλαζία καθώς έχει την ικανότητα να μεγεθύνει την ενέργεια και την πρόθεση που τον περιβάλλει. Μπορεί επίσης να κρατήσει μια ειδική φόρτιση (ενέργειας) χωρίς να την φιλτράρει κάνοντας τους διαυγείς κρυστάλλους εξαιρετικούς στην αποθήκευση πληροφοριών. Κρυστάλλινα κρανία και Λεμούριοι κρύσταλλοι είναι παραδείγματα διαυγών κρυστάλλων που χρησιμοποιούνται για τη διατήρηση πληροφοριών.

ΠΗΓΗ: GigiYoung.com/spells-colour
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη



Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2018

Ένα δύσκολο συμβόλαιο ψυχής – μέρος Β΄


«Η ιστορία της Βάλερυ»

Αφού πέρασε ένα χρονικό διάστημα, η Βάλερυ με το φίλο της επισκέφθηκαν ένα άλλο μέντιουμ που είχε την ικανότητα να επικοινωνεί με τον Ανώτερο Εαυτό των πελατών, ώστε να πάρουν και μια δεύτερη γνώμη σχετικά με το θέμα που τους απασχολούσε.
Ρώτησαν, λοιπόν, το μέντιουμ για ποιο λόγο η Βάλερυ ζήτησε να εμπεριέχεται η εμπειρία της απώλειας του συντρόφου και του γιου της στο συμβόλαιό της. Ο Ανώτερος Εαυτός της, έδωσε την εξής απάντηση:

«Είναι κάτι που το έχει ξαναζήσει και παλαιότερα, στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά το διαχειρίστηκε άσχημα. Έχασε τον αρραβωνιαστικό της που ήταν στρατιώτης. Η θλίψη της ήταν τόσο μεγάλη τότε που προσπάθησε να αυτοκτονήσει, κάτι που κατάφερε τελικά μετά από 4 χρόνια. Ξαναγεννήθηκε αμέσως, όπως κάνουν όλοι όσοι αυτοκτονούν. Παντρεύτηκε στα 18 και απέκτησε ένα γιο. Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο την έκλεισαν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης γιατί ήταν μιγάς. Της πήραν το παιδί και όταν τελικά μετά τη λήξη του πολέμου βγήκε από το στρατόπεδο, έψαχνε απεγνωσμένα να το ξαναβρεί. Το παιδί της όμως είχε σκοτωθεί σε αυτοκινηστικό δυστύχημα πριν από τα είκοσί του χρόνια.

»Ο αρραβωνιαστικός της, ο γιος της και η ίδια, έπαιζαν με την αγάπη και την απώλεια για κάμποσες ζωές. Ελπίζουμε και ευχόμαστε (ο Ανώτερος Εαυτός μιλάει πάντα στον πληθυντικό αριθμό. Δεν αναφέρεται ποτέ με το ‘Εγώ’ επειδή η κάθε μία ψυχή αποτελεί ένα μόνο τμήμα του συνόλου του, το οποίο αποτελείται από πολλές ψυχές) η προσωπικότητα Βάλερυ να κατανοεί τώρα την παροδικότητα της απώλειας και ότι είναι δυνατόν να συνεχίσει τη ζωή της έχοντας αγαπήσει και περιμένοντας να επανασυνδεθεί με τα αγαπημένα της πρόσωπα έξω από τον υλικό κόσμο.

»Η προσωπικότητα D.C. ήταν η ίδια με τον αρραβωνιαστικό που σκοτώθηκε στον πόλεμο το 1916 και ο γιος της Ντάστιν ήταν το παιδί της που σκοτώθηκε στο τροχαίο όταν βρισκόταν περιορισμένη στο στρατόπεδο».

«Γιατί είναι σημαντικό για μια ψυχή να κατανοήσει την παροδικότητα της απώλειας; ΓΙΑΤΙ;» ρώτησε ο φίλος που την συνόδευε.

«Η απώλεια που δεν έχει γίνει κατανοητή, που παραμένει παρεξηγημένη, μη καταληπτή, είναι σαν εκτροχιασμός. Όταν κατανοήσετε ότι τίποτε δεν είναι μόνιμο, ότι μόνο η αλλαγή είναι το μόνο σταθερό στο χωροχρονικό Συνεχές, τότε θα καταλάβετε ότι αυτές οι απώλειες πάνε κι έρχονται. Οι ψυχές αυτές είναι μαζί της στην αιωνιότητα. Είναι αδελφές ψυχές. Μπορεί να πάρει από αυτή την εμπειρία τις ευλογίες που της δίνονται και να εξελίξει τη ζωή της αντί να εκτροχιάζεται από την πορεία της και να κατηγορεί το Θεό για τις απώλειες.

»Η προσωπικότητα δημιουργείται από τον Ανώτερο Εαυτό. Είναι η ψευδαίσθηση με την οποία έρχεται στην ενσάρκωση μια ψυχή για να πάρει τα μαθήματα που της χρειάζονται για να εξελιχθεί. Επειδή, χωρίς σώμα και χωρίς το χρόνο που υπάρχει μόνο στο γήινο πεδίο, υπάρχουν μαθήματα που δεν μπορούν να μαθευτούν. Πάρτε το παράδειγμα της δίψας και της πείνας ανάμεσα σε δυο προσωπικότητες. Αν υπερισχύσουν αισθήματα απληστίας και φόβου, τότε η προσωπικότητα που έχει φαγητό και νερό εμποδίζει την άλλη από το να έχει πρόσβαση ή κλέβει αυτά τα αγαθά από την άλλη που τα έχει. Αν υπερισχύσουν τα αισθήματα της υπηρεσίας, της συμπαντικής αγάπης, της γενναιοδωρίας και της κατανόησης ότι όλα είναι παροδικά, τότε αγγίζονται και άλλες προσωπικότητες και η ψυχή προχωράει στο δρόμο της εξέλιξης.

»Όλοι συζητούν, προτού ενσαρκωθούν, τι πρέπει να γίνει. Αν κάτι είναι υπερβολικό το αλλάζουν, άλλες αποφάσεις παίρνονται και όταν κάτι γίνει οριστικό, κοινοποιείται στα Ακασικά Αρχεία.

»Στην περίπτωση της Βάλερυ, στις προηγούμενες ζωές δεν τα πήγε καλά όταν βίωνε θανάτους. Παρόλο που αυτή τη φορά η ζωή της έχει δυσκολίες και πολλές φορές είναι μαύρη, εντούτοις έχει τη δυνατότητα να αναπτυχθεί πνευματικά, επειδή αυτή την εποχή η πνευματικότητα είναι περισσότερο διαδεδομένη. Έτσι μπορεί να μάθει πολλά μέσα από τον πόνο της, μετά να πάρει νέα δύναμη και να αγγίξει εκείνους που έχουν χάσει παιδιά ή άλλους αγαπημένους. Θα μπορέσει να τους προσφέρει την ανακούφιση και την κατανόηση που αυτή πήρε μέσα από τη γνώση της για την παροδικότητα της απώλειας και να τους κάνει γνωστό ότι μπορούν να αποκομίσουν πολλά χρήσιμα πράγματα από τη ζωή τους. Το μάθημα, απ’ όπου κι αν προέρχεται, από την ίδια τη ζωή ή από ένα βιβλίο, πρέπει να δίνεται στους άλλους. Διαφορετικά η πληροφορία χάνεται, πεθαίνει».

«Μπορεί ο Ανώτερος Εαυτός της Βάλερυ να μας πει περισσότερα για τις προηγούμενες ενσαρκώσεις αυτών των ψυχών; Με ποιο τρόπο μάθαιναν την αγάπη και την απώλεια;» ρώτησε ξανά ο φίλος της Βάλερυ.

«Οι ψυχές αυτές υπήρξαν σύζυγοι, παιδιά, φίλοι, εγγονοί. Πριν από 1500 χρόνια ανήκαν σε μια ομάδα επιδρομέων που δουλειά τους ήταν να σκοτώνουν γυναίκες και παιδιά, κάτι που έκαναν με μεγάλη απόλαυση. Αυτό δημιούργησε στις ψυχές την ανάγκη να νιώσουν τις απώλειες που προκάλεσαν. Οι δυο ψυχές, η Βάλερυ και ο D.C. βρίσκονταν εκείνη την εποχή σε ανδρικά σώματα».

«Για ποιο άλλο λόγο θα σχεδίαζε μια ψυχή να βιώσει την απώλεια ενός αγαπημένου, πριν τη γέννηση;»

«Μην νομίζετε ότι είναι μόνο η ψυχή της Βάλερυ που πήρε αυτή την απόφαση. Σκεφθείτε το παιδί. Θα μπορούσε να έχει φτιάξει το δικό του συμβόλαιο με μια σύντομη ζωή και να ήθελε την Βάλερυ ως μαμά για το διάστημα που θα βρισκόταν στη Γη, και εκείνη να συμφώνησε. Μερικές φορές οι ψυχές επιλέγουν σύντομες ζωές όταν θέλουν να επιταχύνουν την ανάπτυξή τους. Δεν υπάρχουν απλές απαντήσεις. Όλες οι ζωές είναι αλληλοσυνδεόμενες. Αυτός είναι και ο λόγος που σχεδιάζεται το πλάνο πριν τη γέννηση. Για να εξασφαλιστεί η μεγαλύτερη δυνατή ωφέλεια από τα μαθήματα που θα πάρει η ψυχή».

«Υπάρχουν πράγματα που μπορεί να κάνει ένας Ανώτερος Εαυτός για να ενδυναμώσει-προτρέψει την ψυχή να μάθει το μάθημά της;»

«Αυτό γίνεται σε υποσυνείδητο επίπεδο. Αλλά όταν κάποιος κοιμάται και ροχαλίζει, δεν μπορείς να του δώσεις ένα βιβλίο και να του πεις: Διάβασε αυτό. Κοιμάται. Αν ξυπνήσει και σε κοιτάξει, τότε μπορείς να του δώσεις το βιβλίο».

«Γνωρίζω όμως ότι πολλές φορές, όταν μια προσωπικότητα κοιμάται, ο Ανώτερος Εαυτός μπορεί να της στείλει μια προτροπή. Μπορεί, π.χ. να της συμβεί μια μικρή κακοτυχία. Αν δεν ξυπνήσει τότε θα συμβεί μια μεγαλύτερη. Και αν εξακολουθήσει να μην αφυπνίζεται, τότε μια ακόμα μεγαλύτερη κρίση θα συμβεί. Φαίνεται να υπάρχει επιτάχυνση, έτσι δεν είναι;»

«Αυτό δεν είναι προτροπή, είναι ξυπνητήρι που χτυπάει. Αν υπάρχει προτροπή με αγάπη, ευγένεια, ώστε να μπορέσει να αποφευχθεί ο πόνος και η ψυχή ανταποκριθεί, τότε οι δυσκολίες δεν θα εμφανιστούν. Αυτό που πρέπει να κατανοήσετε είναι ότι όλα αυτά δεν συμβαίνουν επειδή οι ψυχές είναι κακές. Κανείς δεν καταδικάζει τις πράξεις τους και αυτό είναι κάτι που οι άνθρωποι δύσκολα καταλαβαίνουν».

«Γιατί οι θάνατοι συνέβησαν όπως συνέβησαν;»

«Ήταν μέσα στη συμφωνία. Να συμβούν όταν θα μπορούσαν οι ψυχές να αποκομίσουν την μεγαλύτερη ανάπτυξη. Στην περίπτωση του Ντάστιν δεν ήταν η ποσότητα των ναρκωτικών που τον σκότωσε αλλά η απόφαση της ψυχής του να φύγει εκείνη την ώρα».

Το μέντιουμ συνέχισε να μιλάει αλλά τώρα ο Ανώτερος Εαυτός της Βάλερυ έχει κάνει στο πλάι:
«Βλέπω ότι υπάρχει και κάποιος άλλος που εμπλέκεται στο θάνατό του. Είναι το πρόσωπο που του πούλησε τα ναρκωτικά. Αυτός ο τύπος ήταν ο πιο καλός του φίλος, ιδιαίτερα όταν η ζωή του ανακατεύτηκε με τις ουσίες. Ακούω τον Ντάστιν να του λέει: Βγάλε με έξω, γίνε η αιτία του θανάτου μου. Και υπάρχουν και άλλα κομμάτια στο παζλ... Βλέπω και τους δυο σε μια προηγούμενη ζωή κατά το Μεσαίωνα. Βλέπω ιππότες να φορούν πανοπλίες πάνω σε άλογα. Στρατιώτες που μάχονται με το στρατό του βασιλιά. Ο Ντάστιν και ο φίλος του... Όταν ο φίλος του πληγώθηκε βαριά, ζήτησε από τον Ντάστιν να τον αποτελειώσει με το ξίφος του για να μην υποφέρει. Ο Ντάστιν το κατανόησε και έκανε όπως του ζήτησε.
Έτσι, όταν ο Ντάστιν θέλησε να φύγει από τη ζωή, τα ναρκωτικά ήταν κομμάτι της προσωπικής του ελευθερίας και ένας τρόπος να τελειώσει τη ζωή του. Και ζήτησε να του κάνει τη χάρη ο φίλος του».

Επειδή είμαστε αθάνατες ψυχές, δεν μπορούμε να βιώσουμε το θάνατο παρά μόνο μέσα από την ψευδαίσθηση του υλικού σώματος. Στο πνευματικό χώρο, η Βάλερυ γνωρίζει ότι είναι ένα με τον Ντάστιν και τον D.C. Η αγάπη μεταξύ τους είναι μεγάλη, οι δεσμοί της καρδιάς τους είναι αδιάρρηκτοι. Ποιος άλλος παρά η πιο δυνατή ψυχή θα δημιουργούσε μια ψευδαίσθηση που να δείχνει τόσο αληθινή;
Το να μπορέσει να κατανοήσει την ψευδαίσθηση της απώλειας ενόσω βρίσκεται στο υλικό της σώμα, σημαίνει ότι κατανοεί με έναν διευρυμένο τρόπο πόσο αδύνατη είναι αυτή η απώλεια στην πνευματική κατάσταση. Δεν είμαστε ποτέ χωρίς τους αγαπημένους μας και αυτοί δεν είναι ποτέ χωρίς εμάς.

«Όταν η Βάλερυ ολοκληρώσει τη ζωή της, θα συναντηθεί ξανά με τον Ντάστιν και τον D.C. και θα μοιραστούν μαζί μια νέα, βαθύτερη εκτίμηση της μονιμότητας της αγάπης και της ζωής τους» πρόσθεσε ο Ανώτερος Εαυτός της.

Αργότερα, η Βάλερυ είπε ότι είχε μιαν απόλυτα μεγαλειώδη κατανόηση του ανθρώπινου πόνου. Αυτό φάνηκε στη συνάντηση που είχε με τη γυναίκα που είχε χάσει τα πάντα στον τυφώνα Κατρίνα. Το ενεργειακό αντίκτυπο από αυτή τη σύνδεση δεν μπορεί να μετρηθεί. Όταν πεθάνει θα πάρει μαζί της όλη αυτή την αυτογνωσία που θα αποτελέσει τμήμα της ψυχής της.
Η ιστορία της Βάλερυ μας δείχνει ότι επειδή δεν γνωρίζουμε το πλάνο της ζωής των άλλων ανθρώπων, δεν μπορούμε να κρίνουμε τον τρόπο με τον οποίο ζούνε. Ο έμπορος ναρκωτικών επέτρεψε στον Ντάστιν να έχει τη ζωή και το θάνατο που ήθελε. Όταν επιστρέψει κι εκείνος στο πνεύμα, ο Ντάστιν θα τον υποδεχτεί με αγάπη και θα τον ευχαριστήσει για το ρόλο που έπαιξε.

Επίσης, για την ψυχή η θλίψη είναι έκφραση αγάπης και κάθε έκφραση αγάπης είναι θεραπευτική. Αν αντισταθείτε στον πόνο της θλίψης, τυλίγετε στην κυριολεξία ενέργεια γύρω του και τον φυλακίζετε. Το κλάμα είναι ο φυσικός τρόπος που έχει το σώμα για να καθαρίσει την πυκνή ενέργεια του πόνου. Τα δάκρυα κάνουν την ενέργεια να κυλάει και επιτρέπουν την ολοκλήρωση της θεραπείας.
ΟΜΩΣ, αυτό δεν σημαίνει ότι «πρέπει» να θρηνούμε. Η ενέργεια που υπάρχει μέσα στο πρέπει δεν συμβιβάζεται με την αληθινή θεραπεία. Το πρέπει είναι νοητικό κατασκεύασμα που δημιουργεί ο νους για να ελέγξει μια διαδικασία της καρδιάς. Ο θρήνος είναι θεραπευτικός όταν βγαίνει φυσικά από μέσα, παρορμητικά, εκφράζοντας το συναίσθημα. Το κλάμα που κάνουμε επειδή πρέπει, είναι θρήνος προερχόμενος από το εγώ.

«Τα σώματα πεθαίνουν. Η αγάπη ποτέ. Καθώς σκεφτόσαστε εκείνους που έχουν επιστρέψει στο πνεύμα, η ενέργεια της σκέψης σας τους καλεί. Συχνά προσπαθούν να σας μιλήσουν, έχουν την ικανότητα να βάζουν σκέψεις στο μυαλό σας – είτε είσαστε ξύπνιοι είτε κοιμόσαστε. Επίσης, όπως οι πνευματικοί οδηγοί έτσι και οι άγγελοι μπορούν να δημιουργήσουν καταστάσεις που θα βοηθήσουν στη θεραπεία της θλίψης. Δεν είναι τυχαίο, και συμβαίνει συχνά, ένα πρόσωπο που θρηνεί να οδηγηθεί στην υιοθεσία ενός αδέσποτου ζώου σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά την απώλεια ενός αγαπημένου.
»Επίσης οι αγαπημένοι έχουν τη δυνατότητα να δημιουργούν οικείες μυρωδιές για να δείχνουν ότι είναι ακόμα μαζί σας. Η θλίψη πολλές φορές μπλοκάρει την ικανότητα κάποιου να παίρνει τα μηνύματα αλλά αν είστε ανοιχτοί στην παρουσία τους τότε θα συμβούν θαύματα θεραπείας στις ζωές σας.
»Εν κατακλείδι, ο θάνατος του φυσικού σώματος είναι μια απόφαση που παίρνουν οι ψυχές όταν ολοκληρωθεί το πλάνο της ζωής τους. Όταν κάποιος πεθάνει, να είστε βέβαιοι ότι ό,τι ήταν να κερδηθεί, κερδήθηκε», πρόσθεσε ο Ανώτερος Εαυτός της Βάλερυ.

«Έχεις να προσθέσεις κάποια τελευταία λόγια προς τους ανθρώπους;» ζήτησε ο φίλος από τον Ανώτερο Εαυτό της Βάλερυ.

«Δεν πρέπει να έχετε ενοχές για τον θάνατο κάποιου. Μοιραία ατυχήματα ή συνθήκες για τις οποίες μπορείτε να νιώθετε υπεύθυνοι, είναι απλά Σημεία Εξόδου που έχει σχεδιάσει η ψυχή πριν από τη γέννηση. Να ξέρετε ότι κανένας δεν πεθαίνει χωρίς τη συγκατάθεσή του. Σ’ αυτό βρίσκεται η ειρήνη σας. Σ’ αυτό κείται η συγχώρεση του εαυτού σας. Να έχετε πίστη και εμπιστοσύνη στη σοφία των πλάνων πριν από τη γέννηση, τα οποία σας επιτρέπουν να γνωρίσετε ότι οι αγαπημένοι σας έζησαν τις ζωές τους όπως ακριβώς τις σχεδίασαν».

ΠΗΓΗ: Από το βιβλίο «Your Souls Plan» του Ρόμπερτ Σβαρτς.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη

Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2018

Ένα δύσκολο συμβόλαιο ψυχής – μέρος Α΄



«Η ιστορία της Βάλερυ» 

Σε ηλικία 42 ετών η Βάλερυ βίωσε τους θανάτους δυο πολύ αγαπημένων της προσώπων. Πρώτα του συντρόφου της και λίγο αργότερα του γιου της.

Σε ηλικία 30 ετών είχε ήδη χωρίσει, είχε ένα παιδί και ερωτεύτηκε τον D.C. (από τα αρχικά του ονόματός του) που ήταν επαγγελματίας δύτης και είχε ως έργο να ελέγχει τις σωληνώσεις των εξεδρών πετρελαίου. Μια δουλειά επικίνδυνη που τον έκανε να είναι πάντα σε ετοιμότητα για αναχώρηση μόλις του τηλεφωνούσαν. Από τη μια στιγμή στην άλλη μπορούσε να φύγει ξαφνικά και να επιστρέψει μετά από λίγες μέρες μέχρι μήνες.

Οι δυο τους γνωρίστηκαν έναν Σεπτέμβρη και τον επόμενο Φεβρουάριο ο D.C. της έκανε πρόταση γάμου που δέχτηκε με μεγάλη χαρά. Μετά από μισή ώρα ο D.C. πήρε ένα τηλεφώνημα από τη δουλειά του και αναχώρησε αμέσως με ένα φίλο και συνάδελφό του που κατέβαιναν μαζί στο βυθό.
Δυο μέρες μετά, αυτός ο συνάδελφος γνωστοποίησε στη Βάλερυ το θάνατό του. Ο πόνος της ήταν αφόρητος. Τόσο, που άρχισε να πίνει για να αναισθητοποιεί τον εαυτό της. Δυο χρόνια πέρασαν για να επιστρέψει στη ζωή κανονικά. Συνήθιζε να λέει ότι ο D.C. ήταν η πραγματική της αγάπη και ότι μετά το θάνατό του πίστεψε ότι είχε χάσει το μέλλον της.

Ο γιος της, Ντάστιν, πέθανε σε ηλικία 18 ετών. Τον βρήκε πεσμένο στο κρεβάτι του και στην αρχή νόμιζε πως κοιμόταν. Του φώναζε για να τον ξυπνήσει και στη συνέχεια του πέταξε το σκύλο τους δίπλα του για να δει πώς θα αντιδράσει. Κατά περίεργο τρόπο ο σκύλος δεν κάθισε κοντά του, δεν τον έγλειψε... σαν να μην ήταν εκεί. Η Βάλερυ κάλεσε τότε ασθενοφόρο και οι νοσοκόμοι της είπαν ότι είχε πεθάνει από υπερβολική δόση ναρκωτικών. Κάτι που η μητέρα του αγνοούσε.

Ένας φίλος της μετά από χρόνια, όταν πλέον η Βάλερυ είχε ξαναπαντρευτεί, την οδήγησε σε ένα μέντιουμ για να την πληροφορήσει σχετικά με το πλάνο της ψυχής της και γιατί ήταν τόσο γεμάτο πόνο. Όταν ξεκίνησε η συνεδρία με το μέντιουμ, εμφανίστηκε αμέσως ο D.C. που άρχισε να απαντά στις ερωτήσεις που του έκαναν. 

«Δεν είμαι ο πρώην αρραβωνιαστικός της, ακόμα την θεωρώ σύντροφό μου», διευκρίνησε. «Γνώριζα ότι η ζωή μου δεν θα ήταν μεγάλη σε διάρκεια. Γνώριζα ότι δεν θα γερνούσα. Είχα κάποια σημάδια πριν από το ατύχημα» κι έδειξε στο μέντιουμ ένα συμβόλαιο. Το ατύχημα ήταν προσυμφωνημένο, είχε γίνει πριν από τη γέννηση του στον υλικό κόσμο.
«Μου δείχνει μια μηχανή» είπε το μέντιουμ «είχε μοτοσυκλέτα;» ρώτησε, και η Βάλερυ το επιβεβαίωσε. «Μου λέει ότι αν δεν πέθαινε από το ατύχημα στην κατάδυση, θα του συνέβαινε ένα δυστύχημα με τη μηχανή».

«Ποιο ήταν το μάθημά του από αυτό;» ρώτησε η Βάλερυ.

«Πολλά» απάντησε ο D.C. «Ήμουν παράτολμος, δεν σεβόμουν τη ζωή. Έβαζα τη ζωή μου σε κίνδυνο πολλές φορές, χωρίς να υπάρχει λόγος. Πολλά από αυτά που έκανα είχαν τις ρίζες τους σε προηγούμενες ζωές. Σε κάποιες ήμουν στρατιώτης και είχα διακινδυνέψει τη ζωή μου για λόγους και αιτίες που δεν πίστευα. Ένα άλλο μάθημα ήταν να μάθω να εκτιμώ την αγάπη. Έμαθα πολλά και ακόμα είμαι τριγύρω σου. Δεν πρόκειται να ενσαρκωθώ πολύ γρήγορα. Υπάρχουν μαθήματα που θέλω να μάθω πριν επιστρέψω. Θέλω να έχω καλύτερα εφόδια. Θέλω να γνωρίζω το σκοπό μου. Την τελευταία φορά δεν γνώριζα ποιος ήταν».


Εδώ ο D.C. αναφερόταν στο πέπλο της λήθης που πέφτει στη μνήμη κάθε ανθρώπου όταν εισέρχεται στο γήινο πεδίο. Ως αιώνια όντα γνωρίζουμε καλά το σκοπό της ζωής μας πριν από την ενσάρκωση. Όταν γεννιόμαστε ξεχνάμε – άλλοτε μόνιμα και άλλοτε παροδικά. Οι δοκιμασίες της ζωής συχνά χρησιμεύουν για να μας υπενθυμίζουν το σκοπό μας.

«Θέλω να ξέρεις ότι ακόμα σ’ αγαπώ» της είπε ο D.C.
«Κι εγώ σ’ αγαπώ» απάντησε η Βάλερυ.
«Δεν θέλω να πιστεύεις ότι έφυγα επειδή δεν σε αγαπούσα».
«Γιατί είναι όλα τόσο δύσκολα; Γιατί δεν μπορούμε να τα κάνουμε όλα στην άλλη πλευρά;» ρώτησε η Βάλερυ το μέντιουμ.
«Στην άλλη πλευρά δεν έχουμε την εμπειρία των αρνητικών συναισθημάτων όπως στη Γη. Δεν υπάρχουν τέτοια συναισθήματα εκεί» απάντησε το μέντιουμ.

Το μέντιουμ μιλούσε για την απουσία της δυαδικότητας ή της αντίθεσης. Στον  πνευματικό χώρο μπορούμε να έχουμε εμπειρίες του εαυτού μόνο ως χαρά, ειρήνη και αγάπη. Μόνο στο γήινο πεδίο μπορούμε να έχουμε και να νιώθουμε χαμηλές δονήσεις και αισθήματα οργής, μίσους, κλπ. Και παρόλο που αυτές οι εμπειρίες είναι επίπονες, εντούτοις γεννούν μέσα μας τη γνώση του αληθινού μας εαυτού.

Στο σημείο αυτό ο D.C. έκανε στο πλάι και εμφανίστηκε η ψυχή του γιου της, Ντάστιν.
«Δεν ήμουν ευτυχισμένος» είπε στη Βάλερυ. «Δεν μπορούσα να ανακαλύψω τι ήθελα να κάνω. Έκανα πολλά που δεν μπορούσα να ελέγξω. Δεν αυτοκτόνησα, ήταν ατύχημα. Είχα εθιστεί στα ναρκωτικά, προσπάθησα να στο κρύψω. Προσπαθούσα να δείχνω ήρεμος αλλά είχα πολλή οργή μέσα μου. Δεν σκεφτόμουν καθαρά. Δεν μπορούσα να εμπιστευτώ, λυπάμαι, δεν ήθελα να σε απογοητεύσω».
«Ξέρω» είπε η Βάλερυ, απαλά. «Δεν με απογοήτευσες».

Μετά, το μέντιουμ ρώτησε τον Ντάστιν αν είχε συμφωνήσει με τη Βάλερυ, πριν τη γέννησή τους, την ώρα του θανάτου του.
«Θα πέθαινα πριν τα 25. Είχα ένα διάστημα 10 χρόνων – από τα δεκαπέντε μου – να επιλέξω πότε ακριβώς θα πέθαινα. Το συμβόλαιο που είχα κάνει, έλεγε, ότι αν ξεπερνούσα τα 25, τότε θα παρέμενα στη Γη πολλά χρόνια. Σ’ εμένα ήταν η επιλογή».
«Αυτή η επιλογή γίνεται σε επίπεδο ψυχής, όχι στο συνειδητό επίπεδο, έτσι δεν είναι;» ρώτησε το μέντιουμ.
«Ναι, σε επίπεδο ψυχής» επιβεβαίωσε ο Ντάστιν.
«Τι προσπαθούσαμε να καταλάβουμε; Ήταν το μάθημά μου αυτό;» ρώτησε η Βάλερυ.
«Ήταν ένα από κοινού μάθημα» της απάντησε το μέντιουμ. Έρχεται στο νου μου η σκηνή από μια προηγούμενη ζωή σου, Βάλερυ, που ήσουν παιδί του Ντάστιν κατά την εποχή των πιονέρων στην Αμερική. Πέθανες νωρίς, έπεσες από το άλογο και ο πατέρας σου, ο Ντάστιν, στενοχωρήθηκε πολύ».
«Πόσο ωφελήθηκε η Βάλερυ από την αντιστροφή αυτής της εμπειρίας;» ρώτησε ο φίλος της Βάλερυ.
«Ακούω από τους οδηγούς μου ότι προχώρησε πολύ πνευματικά. Θα χρειάζονταν πολλά μαθήματα για να το πετύχει αυτό. Έτσι όμως έκανε τα πράγματα ευκολότερα. Αναπτύχθηκε πνευματικά πολύ».

Από τα λεγόμενα καταλαβαίνουμε ότι αν η Βάλερυ μάθει από το θάνατο του παιδιού της, θα συμβεί το Χ. Αν όχι, τότε θα συμβεί το Ψ.

«Τι έμαθε όμως η Βάλερυ και αναπτύχθηκε πνευματικά;»
«Συμπόνια, το να μπορεί να βρίσκεται και να νιώθει τη θέση του άλλου».

Η Βάλερυ είχε όντως νιώσει έτσι. Το επιβεβαίωσε η ίδια. Μετά το χτύπημα του τυφώνα ‘Κατρίνα’ στη Ν. Ορλεάνη, η Βάλερυ ψώνιζε σε ένα μαγαζί όταν είδε μια γυναίκα σε έναν από τους διαδρόμους του καταστήματος. Έφερε τραύματα από τον τυφώνα, έτρεμε και το σώμα της τρανταζόταν από λυγμούς. Πήγε κοντά της και την κράτησε αγκαλιά αρκετή ώρα. Η γυναίκα της είπε ότι είχε μεγάλη δύναμη μέσα της. Εκείνες τις στιγμές η Βάλερυ ήταν η προσωποποίηση της συμπόνιας.

«Οι πνευματικοί οδηγοί  λένε σε όσους πονάνε να βιώσουν τον πόνο και να κλάψουν μέχρι να μην έχουν άλλα δάκρυα. Μετά να κλάψουν πάλι για να απελευθερώσουν τον πόνο» είπε το μέντιουμ.

Εκείνη τη στιγμή μίλησε ξανά ο Ντάστιν: «Χαράμισα τα ταλέντα μου. Την επόμενη φορά θα πρέπει να τα χρησιμοποιήσω. Και θα πρέπει να είμαι πιο σκληρός, αν οι άνθρωποι δεν συμφωνούν με την αλήθεια μου. Θα πρέπει να εμπιστεύομαι τον εαυτό μου. Την επόμενη φορά θα κάνουμε μαζί κάτι υψηλότερης αξίας. Είμαι πολύ περήφανος για σένα. Θα προσπαθήσω να κάνω το τηλέφωνο να κουδουνίσει μια φορά. Μαθαίνω να χρησιμοποιώ και να παίζω με τον ηλεκτρισμό. Να προσέξεις για να καταλάβεις το μήνυμα. Μερικές φορές όταν ονειρεύεσαι μπορώ και σου μιλάω. Όταν ξυπνάς, προσπάθησε να θυμάσαι τα όνειρά σου. Σ’ αγαπώ τόσο πολύ!»
«Κι εγώ σ’ αγαπώ πολύ» είπε η Βάλερυ.

Στη συνέχεια ερωτήθηκαν οι πνευματικοί οδηγοί του μέντιουμ, αν ήθελαν να πουν κάτι σε όσους έχουν χάσει αγαπημένο πρόσωπο. Απάντησαν:
«Να μην το παίρνετε προσωπικά. Δεν είναι ο Θεός που σας στέλνει έναν κεραυνό στο κεφάλι. Όταν καταλάβετε ότι δεν είναι κάτι προσωπικό και πως εσείς οι ίδιοι επιλέξατε να το βιώσετε, αυτό αλλάζει την προοπτική σας».

(Συνεχίζεται)

ΠΗΓΗ: Από το βιβλίο «Your Souls Plan» του Ρόμπερτ  Σβαρτς.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη


Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2018

Πώς καταλαβαίνουμε ότι έχουμε μετενσαρκωθεί



Όταν κατανοήσουμε ότι η μετενσάρκωση είναι η διαδικασία ωρίμανσης και εξέλιξης της ψυχής, στη συνέχεια θα αρχίσουμε να «βλέπουμε» ότι δεν έχουμε όλοι την ίδια ηλικία ψυχής. Δηλαδή δεν έχουμε όλοι τον ίδιο αριθμό μετενσαρκώσεων στη Γη. Οι άνθρωποι έχουμε διαισθητικά βιώσει διαφορετικά πράγματα στη ζωή μας που αντικατοπτρίζουν την ηλικία της ενέργειας που είναι γνωστή ως ψυχή. Πιστεύεται, συνήθως, ότι πολλά από τα προσωπικά χαρακτηριστικά, οι εμπειρίες και οι δυνατότητές μας σε αυτή τη ζωή αντανακλούν το πόσες φορές έχουμε ζήσει στη Γη. Θεωρείται ότι όσο πιο ώριμοι, όσο πιο ταλαντούχοι είμαστε σε ορισμένους τομείς, τόσο πιο συχνά έχουμε λάβει «πνευματικές» εμπειρίες.
Η αλήθεια είναι ότι όλοι μας έχουμε μετενσαρκωθεί, ακόμα και οι ψυχές που τώρα ενσαρκώνονται για πρώτη φορά στον πλανήτη, ωστόσο, ορισμένοι από εμάς που έχουν περάσει από αυτόν τον κύκλο περισσότερες φορές από άλλους, μπορούν να ξεχωρίσουν πολλά από τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

Επαναλαμβανόμενα όνειρα
Τα περισσότερα όνειρα είναι αντανακλάσεις του ασυνείδητου μυαλού και ενώ τα επαναλαμβανόμενα όνειρα μπορεί μερικές φορές να σημαίνουν τραύμα, φόβο ή ζητήματα που ο εγκέφαλός μας προσπαθεί να επεξεργαστεί, τα επαναλαμβανόμενα όνειρα μπορούν επίσης να είναι αντανακλάσεις προηγούμενων εμπειριών της ζωής μας. Πολλοί άνθρωποι ισχυρίζονται ότι συχνά έχουν βιώσει συγκεκριμένα γεγονότα, έχουν δει συγκεκριμένους ανθρώπους ή έχουν πάει σε συγκεκριμένα μέρη στα όνειρά τους όπου αισθάνονται πολύ οικεία και τους είναι κατά κάποιον τρόπο αναγνωρίσιμα. Για παράδειγμα, έχω δει συχνά όνειρα ενός κάστρου του 15ου αι. όπου έχω το συναίσθημα ότι γνωρίζω πολύ καλά, όμως δεν έχω δει ποτέ σε αυτή τη ζωή.

Ισχυρή διαίσθηση
Η διαίσθηση είναι η ικανότητα των ανθρώπων να εξισορροπούν τον συνειδητό με τον ασυνείδητο νου και να αξιοποιούν τις βαθύτερες πηγές της πρωταρχικής σοφίας και της έμφυτης γνώσης. Λέγεται ότι όσο πιο ώριμα (soulfully) ωριμάζουμε, τόσο πιο κοντά είμαστε στην επιστροφή μας στην Πηγή (γνωστή και ως Ενότητα) από την οποία προέρχονται οι ψυχές μας και από την οποία το συλλογικό ασυνείδητο – η συλλογική γνώση – υπάρχει.

Deja Vu
Όλοι, μάλλον, έχουμε βιώσει déjà vu κάποια στιγμή στη ζωή μας. Είναι αυτό το παράξενο συναίσθημα που νιώθουμε, σαν να ζούμε ξανά στο παρελθόν. Συχνά το déjà vu έρχεται αυθόρμητα και προκαλείται από μυρωδιές, ήχους, αξιοθέατα, γεύσεις και διάφορες άλλες αισθήσεις. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι το déjà vu είναι μια νευρολογική ασάφεια, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι το déjà vu αντικατοπτρίζει τη δυνατότητα ύπαρξης άλλων διαστάσεων (ήτοι παράλληλων συμπάντων) και άλλοι πάλι πιστεύουν ότι αποκαλύπτει εμπειρία μιας προηγούμενης ζωής.

Ενσυναίσθηση
Τα άτομα που έχουν ισχυρή ενσυναίσθηση, απορροφούν τα συναισθήματα και σε μερικές περιπτώσεις τους φυσικούς πόνους εκείνων που τους περιβάλλουν, κυριολεκτικά, ή αισθάνονται άμεσα και βιώνουν αυτό που οι άλλοι βιώνουν. Ενώ η απορρόφηση των συναισθημάτων των άλλων μπορεί να θεωρηθεί σε ορισμένες περιπτώσεις ως μια ψυχολογική μορφή αποφυγής των ιδίων προβλημάτων, σε άλλες γνήσιες περιπτώσεις μπορεί να θεωρηθεί ως σημάδι ότι η ψυχή έχει υποστεί πολλές προηγούμενες μετενσαρκώσεις και έχει εξευγενιστεί μέχρι του σημείου να ξεπερνά τον ατομικό εαυτό και να επεκτείνεται σε άλλους.

Πρόγνωση
Επίσης γνωστή ως «μελλοντική όραση» ή «δεύτερη όραση», η πρόγνωση είναι η δυνατότητα λήψης πληροφοριών σχετικά με μελλοντικά γεγονότα, που δεν είναι συνήθως διαθέσιμες. Η πρόγνωση μπορεί να βιωθεί μέσα από οράματα, σωματικές αισθήσεις και συναισθήματα καθώς και από όνειρα. Αν και θεωρείται σχεδόν επιστημονική από μερικούς, για άλλους η πρόγνωση είναι μια πολύ πραγματική εμπειρία και μπορεί να υποδηλώνει την ωρίμανση της ψυχικής ενέργειας.

Αναδρομική αναγνώριση
Μάλλον το μαντέψατε! Η αναδρομική αναγνώριση είναι το αντίθετο της πρόγνωσης και αναφέρεται στην ικανότητα να αποκτά κανείς πληροφορίες που δεν είναι συνήθως διαθέσιμες για παρελθόντα γεγονότα. Αυτά τα γεγονότα του παρελθόντος θα μπορούσαν να αφορούν τη δική σας ζωή κάποτε στο μακρινό παρελθόν. Φυσικά, η αναδρομική αναγνώριση, σε αντίθεση με την πρόγνωση, δεν είναι εύκολο να αποδειχθεί ή να επαληθευτεί, ωστόσο, για όσους την έχουν πραγματικά δοκιμάσει (και μπόρεσαν να την επαληθεύσουν ειλικρινά), αυτή η ικανότητα θα μπορούσε επίσης να είναι σημάδι μετενσάρκωσης.

Αίσθηση ότι είσαι μεγαλύτερης ηλικίας από την ηλικία σου
Μερικοί άνθρωποι είναι συνεχώς "νέοι στην καρδιά" ακόμα και στις μεταγενέστερες ζωές τους, και με τον ίδιο τρόπο, μερικοί άνθρωποι φαίνεται να έχουν γεννηθεί με "παλαιά ψυχή". Η εμπειρία του αισθήματος μεγαλύτερης ηλικίας από την ηλικία σας συνδέεται πολλές φορές με τη μετενσάρκωση και αυτό συνδυάζεται με τη θεωρία της "Ηλικίας της Ψυχής", κατά την οποία υπάρχει μια ορισμένη ψυχική εξέλιξη: από τη «Βρεφική Ψυχή» μέχρι την «Αφυπνισμένη Ψυχή». Για παράδειγμα: αν έχετε μετενσαρκωθεί λίγες φορές στη Γη, αυτό θα αντανακλάται στην ηλικία της ενέργειάς σας, και σε αυτή τη ζωή θα επιδεικνύετε παιδαριώδη ή πρωτόγονα χαρακτηριστικά. Αν, όμως, η ενέργεια της ψυχής σας έχει μετενσαρκωθεί πολλές φορές, θα επιδεικνύετε πολλά που τα χαρακτηρίζει η ωριμότητα και η σοφία. Αν νιώθετε μεγαλύτεροι από αυτό που είναι η ηλικία σας, μπορεί να είστε μια Ώριμη ή Παλαιά Ψυχή.

Αίσθημα μεγάλης συγγένειας προς ορισμένους πολιτισμούς
Λέγεται ότι η μεγάλη, ανεξήγητη έλξη προς ορισμένους πολιτισμούς ή χρονικές περιόδους είναι ένα είδος "υπολείμματος" από το παρελθόν, από έναν συγκεκριμένο τόπο, πολιτισμό ή περιβάλλον που η ψυχή σας έχει βιώσει σε προηγούμενες ζωές. Για παράδειγμα, μπορεί να έχετε μια ανεξήγητη αγάπη για τον ασιατικό πολιτισμό, τα κελτικά αντικείμενα ή τον 19ο αιώνα.

Ανεξήγητοι φόβοι ή φοβίες
Όπως τονίσαμε στο τελευταίο σημείο, πολλοί πιστεύουν ότι ορισμένες μνήμες ή εμπειρίες μπορούν να περάσουν και να αφήσουν "υπολείμματα" στην παιδική μας ηλικία και την ενηλικίωσή μας από προηγούμενες ζωές. Η εμπειρία που έχουμε αποκομίσει από αναδρομές σε προηγούμενες ζωές, μας λέει ότι μπορούμε να βιώσουμε την ηχώ των προηγούμενων τραυμάτων μας στην σημερινή ζωή με τη μορφή ανεξήγητων φόβων και φοβιών όπως: ο φόβος του πνιγμού, ο φόβος ορισμένων ειδών ζώων, η αγοραφοβία, η υψοφοβία, ο φόβος ορισμένων τόπων, ο φόβος συγκεκριμένων αριθμών, χρωμάτων, αντικειμένων κ.ο.κ.

Αίσθημα ότι αυτή η Γη δεν είναι το σπίτι σου
Η λαχτάρα να βρείτε το «σπίτι» σας, μπορεί να θεωρηθεί ως μια αντανάκλαση της επιθυμίας να επιστρέψετε στην Πηγή (Ενότητα). Πολλοί άνθρωποι αισθάνονται αυτή τη λαχτάρα όπως ο αθλητής που τρέχει μια μακρά κούρσα με τη λαχτάρα να φτάσει στη «γραμμή τερματισμού». Με τον ίδιο τρόπο, οι ψυχές που έχουν μετενσαρκωθεί πολλές φορές εκφράζουν αυτή τη βασική ανάγκη για τελική ολοκλήρωση του κύκλου και επιστροφής τους στο σπίτι. Η αίσθηση ότι αυτή η Γη δεν είναι το σπίτι συχνά συνοδεύεται από χρόνια συναισθήματα κόπωσης και ανησυχίας για τους πιθανούς κινδύνους και προβλήματα κατά τη ζωή στη Γη.

ΠΗΓΗ: Loner Wolf - Aletheia Luna
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη

Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2018

Μιλώντας για την «Άλλη Πλευρά»



Θα θέλατε να έχετε μια ιδέα πώς είναι;
Το απόσπασμα από το δεύτερο βιβλίο του G. Schulhauser θα σας την δώσει.
                                                      
                                                   ***
Μια ακόμη Δευτέρα και το σχολείο που ονομάζεται Γη, ξεκινούσε.  Έβγαλα με αργές κινήσεις τα πόδια μου από το κρεβάτι, σύρθηκα μέχρι το μπάνιο και κοιτάχτηκα ξανά στον καθρέφτη. Δεν ήμουν σε καλή νοητική κατάσταση και η φάτσα που με κοίταζε μέσα από το γυαλί αντανακλούσε τη διάθεσή μου. Δεν ήταν επειδή θα πήγαινα στη νομική εταιρεία μου κι έπρεπε να ντυθώ επίσημα, φορώντας το κουστούμι με τα ναυτικά κουμπιά. Ευτυχώς, εκείνες οι μέρες είχαν περάσει προ πολλού αφού ήμουν πια συνταξιούχος δικηγόρος εδώ και μερικά χρόνια. Δεν ένιωθα καλά επειδή δεν είχα μπορέσει να έρθω σε επαφή με τον Άλμπερτ πάνω από δυο βδομάδες, όχι επειδή με απέφευγε∙  πάντα ήταν εκεί όταν τον χρειαζόμουν.

Και τώρα τον είχα μεγάλη ανάγκη. Μόλις είχα αρχίσει να γράφω τις σελίδες για το δεύτερο βιβλίο μου, τη συνέχεια του Dancing on a Stamp, και χρειαζόμουν μερικές νέες αποκαλύψεις από τον Άλμπερτ. Χωρίς τη σοφία του είχα κολλήσει χωρίς να μπορώ να κάνω κάποια πρόοδο. Ήμουν πρόθυμος να γράψω για όλες τις νέες πληροφορίες που ήλπιζα ότι θα σταχυολογούσα από τον Άλμπερτ, αλλά είχα αρχίσει να φοβάμαι για το χειρότερο – ότι ο Άλμπερτ με είχε εγκαταλείψει.

Για όσους δεν γνωρίζουν, ο Άλμπερτ είναι ο πνευματικός μου οδηγός, τον οποίο συνάντησα ως άστεγο έξω από ένα εμπορικό κέντρο και άρχισα μαζί του συζητήσεις που μου έδωσαν απαντήσεις σε ερωτήματα πνευματικής φύσεως τα οποία με ταλάνιζαν δεκαετίες, και οι οποίες αποτέλεσαν την ύλη του πρώτου μου βιβλίου – κατόπιν προτροπής του Άλμπερτ – με το όνομα Dancing on a Stamp.

Ο Άλμπερτ μου αποκάλυψε ότι είμαστε όλοι αιώνιες ψυχές και ζούμε για πάντα. Πριν από τη γέννησή μας βρισκόμασταν στην Πλευρά του Πνεύματος και εκεί θα γυρίσουμε μετά το θάνατο του σώματός μας. Ενσαρκωνόμαστε με τη θέλησή μας για να μάθουμε και να αποκτήσουμε εμπειρίες από έναν πλανήτη με πολύ πυκνή ύλη, τις οποίες δεν είναι δυνατόν να αποκτήσουμε στην Πνευματική Πλευρά.

Αντίθετα από αυτά που πιστεύουν πολλές θρησκείες, η Πηγή δεν ελέγχει τα γεγονότα της ζωής μας και δεν θέτει κανόνες που πρέπει να ακολουθήσουμε. Δεν υπάρχει απόλυτο σωστό ή λάθος στη Γη και τίποτε από όσα κάνουμε δεν προσβάλλει την Πηγή επειδή η Πηγή δεν προσδοκά τίποτε από εμάς. Η Πηγή θέλει να βιώσει μέσα από εμάς το Σύμπαν με τις μυριάδες όψεις του, που δημιούργησε. Αυτό σημαίνει ότι η Πηγή δεν μας τιμωρεί ούτε μας κρίνει. Όλες οι ψυχές επιστρέφουν στο Πνεύμα μετά το θάνατό τους, ανεξαρτήτως των πράξεών τους.
Ο Άλμπερτ περιέγραψε τον πνευματικό χώρο ως μέρος άπειρης αγάπης, ειρήνης και ευτυχίας, χωρίς πόνο, θλίψεις ή αρνητικά συναισθήματα.
Ήξερα ότι έπρεπε να γράψω συνολικά τέσσερα βιβλία και δεν υπήρχε τρόπος να το αποφύγω, γι αυτό πήρα μερικές βαθιές αναπνοές και περίμενα να εμφανιστεί ο Άλμπερτ. Είχα δοκιμάσει τα πάντα που στο παρελθόν «είχαν δουλέψει». Κάθισα και διαλογίστηκα ώρες στην πολυθρόνα μου, μάταια. Τον φώναξα δυνατά με το όνομά του αρκετές φορές, μάταια. Μόνο ο μικρός μου σκύλος άρχισε να γαυγίζει.
Σκέφτηκα ότι ίσως ήθελε να τσεκάρει την ευφυΐα μου κι έβαλα στο Google τη φράση «σοφό πνεύμα Άλμπερτ». Η έρευνα ανέδειξε σελίδες με τον Άλμπερτ  Αϊνστάιν. Φαντάστηκα τον Άλμπερτ να γελάει συγκρατημένα με τη χαζομάρα μου.

Μετά συνέβη. Ένα βράδυ κοιμόμουνα βαθιά, όταν ένας παράξενος θόρυβος από την πόρτα της κρεβατοκάμαρας με ξύπνησε. Ανασηκώθηκα κοιτάζοντας τριγύρω αλλά δεν διέκρινα τίποτα. Η γυναίκα μου η Κάθυ κοιμόταν βαθιά δίπλα μου, το ίδιο και η Άμπυ, ο μικρός μας σκύλος. Τότε παρατήρησα το λαμπερό περίγραμμα ενός ατόμου που στεκόταν στην πόρτα. Η αιθέρια φιγούρα άρχισε να κινείται προς τη μεριά μου και όταν έφτασε στα πόδια του κρεβατιού μπόρεσα να διακρίνω τα χαρακτηριστικά της. Ήταν ο Άλμπερτ με τη μορφή του άστεγου, ακριβώς όπως όταν τον πρωτοσυνάντησα στο δρόμο, πριν χρόνια.
«Πού ήσουν, Άλμπερτ; Προσπαθώ να έρθω σε επαφή μαζί σου τις τελευταίες εβδομάδες», είπα σιωπηλά με το νου μου.
«Εδώ ήμουνα, σε παρατηρούσα», αποκρίθηκε σαν φωνή μέσα στο κεφάλι μου. «Ήθελα να βεβαιωθώ ότι ήσουν πραγματικά αποφασισμένος για την επόμενη περιπέτειά σου. Πρέπει να έρθεις μαζί μου ταξίδι και στην επιστροφή να γράψεις για όλα όσα θα δεις».

Ένιωσα έκπληξη βλέποντας τον Άλμπερτ ξανά με τη μορφή του άστεγου, δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί το έκανε. Ξαφνιάστηκα και με το ταξίδι που ανέφερε, επειδή ήταν μεσάνυχτα και δεν υπήρχε περίπτωση να σηκωθώ και να φύγω χωρίς να πω στην Κάθυ πού θα πήγαινα και πότε θα γύριζα.

«Τι ταξίδι εννοείς; Πού θα πάμε και πόσο χρόνο θα λείψω;» τόλμησα να ρωτήσω.
«Θα σε πάρω να εξερευνήσουμε τον πλανήτη σου, άλλα μέρη του σύμπαντος και μετά την Πλευρά του Πνεύματος, ώστε να καταλάβεις καλύτερα τι έχει δημιουργήσει η Πηγή και πώς εσύ και η υπόλοιπη ανθρωπότητα ταιριάζετε στην όλη εικόνα. Θα έρθεις μαζί μου με το πνευματικό σου σώμα αφήνοντας πίσω το σώμα σου. Θα γυρίσεις πίσω πριν το ξημέρωμα και η γυναίκα σου δεν θα καταλάβει ότι έλειψες», με διαβεβαίωσε ο Άλμπερτ.

Μου έτεινε το χέρι του που τ’ άρπαξα σφιχτά καθώς σηκωνόμουνα απ’ το κρεβάτι. Γύρισα να κοιτάξω πίσω – και είδα το σώμα μου πάνω στο στρώμα, βαθιά κοιμισμένο. Τότε αντιλήφθηκα ότι βρισκόμουν κοντά στον Άλμπερτ με το αστρικό μου σώμα. Πλεύσαμε ανοδικά στον αέρα με αργές κινήσεις και βγήκαμε στο νυχτερινό ουρανό, από το ταβάνι. Ένιωθα ελαφρύς και αέρινος σαν άσπρος λεπτός ιστός αράχνης που ταλαντεύεται από μιαν ελαφριά αύρα. Έβλεπα κάτω χαμηλά το σπίτι μου και τα φώτα της πόλης που σιγά σιγά μίκραιναν καθώς ανεβαίναμε προς τα άστρα.

Συνεχίσαμε να ανεβαίνουμε έως ότου η Γη φαινόταν σαν μια μικρή γαλάζια σφαίρα που επέπλεε στη μαυρίλα του διαστήματος. Εκείνη τη στιγμή ο Άλμπερτ μου έγνεψε να στρίψω και τότε διέκρινα μπροστά μας μια πύλη. Το κάσωμα της πύλης φωτιζόταν από ένα λαμπερό φως που τρεμόπαιζε αλλά δεν μπορούσα να δω τίποτε πέρα από την πύλη – μόνο μια βελούδινη μαυρίλα χωρίς αστέρια. Ο Άλμπερτ με οδήγησε μέσα από την πύλη σε μια θαυμάσια σκηνή στην απέναντι πλευρά, που η ομορφιά της έκοβε την ανάσα. Στάθηκα ακίνητος προσπαθώντας να καταλάβω μέσα μου αυτό που έβλεπα.

Βρισκόμουν σ’ ένα υπέροχο λιβάδι γεμάτο παχύ χορτάρι και εκθαμβωτικά λουλούδια σε εκατοντάδες διαφορετικές ιριδίζουσες αποχρώσεις. Μεγαλειώδη ερυθρόδεντρα στέκονταν φύλακες στις άκρες του λιβαδιού. Ο ξάστερος ουρανός είχε το χρώμα του λαμπερού μπλε και τα πάντα λούζονταν μέσα στο ζεστό φως του ήλιου. Δεν έβλεπα πουθενά στον ουρανό τον ήλιο. Το φως έμοιαζε να προέρχεται από παντού.

Ο Άλμπερτ μου έγνεψε να τον ακολουθήσω και μαζί ανεβήκαμε αργά σ’ ένα ύψωμα που είχε ελαφριά κλίση. Το χλοερό χορτάρι το ένιωθα σαν βελούδο στα γυμνά μου πόδια. Το κεφάλι μου είχε γεμίσει από ένα γοητευτικό, σχεδόν μεθυστικό άρωμα που ανέδυαν τα λουλούδια και το σώμα μου έλαμπε από το ζεστό φως που με τύλιγε σαν διάφανο κάλυμμα. Τι θαυμάσιο μέρος για βόλτες, σκέφτηκα, κάπως παιχνιδιάρικα.

Φτάνοντας στην κορυφογραμμή του λόφου η θέα ήταν εκπληκτική. Μπορούσα να δω μια ομάδα ανθρώπων που ήταν μαζεμένοι στα ριζά της απέναντι ράχης. Πιο πέρα, στο βάθος, διέκρινα μια πόλη με άσπρα κτίρια και πυργίσκους που λαμποκοπούσαν στο φως. Κατεβαίνοντας ξανά το λόφο, ήρθαμε κοντά στην ομάδα των ανθρώπων και μπόρεσα να διακρίνω καθαρά τα πρόσωπα μερικών εξ αυτών. Η καρδιά μου σκίρτησε. Αναγνώρισα τη μητέρα και τον πατέρα μου, τον αδελφό μου Μπράιαν, τη γιαγιά μου και όλους τους θείους και τις θείες μου που είχαν πεθάνει τα προηγούμενα χρόνια. Από πίσω τους ένα μικρό μαύρο κουτάβι ξεπήδησε προς τη μεριά μου με σηκωμένη τη λιλιπούτεια ουρά που σειόταν έντονα στον αέρα παρασύροντας στην κίνησή της και ολόκληρο το σώμα του. Ήταν ο Όσκαρ, το μικροσκοπικό Σνάουτζερ που είχε «φύγει» μερικά χρόνια πριν. Γονάτισα για να τον αγκαλιάσω ενώ εκείνος πήδηξε και άρχισε να μου γλύφει το πρόσωπο. Τον έσφιξα στην αγκαλιά μου και του είπα πόσο χαρούμενος ήμουν που τον ξανάβλεπα. Όλοι στην ομάδα χαμογελούσαν ζεστά και τα πρόσωπά τους ακτινοβολούσαν καθώς με πλησίαζαν, ένας ένας, αγκαλιάζοντάς με. Ένιωθα πως είχα γυρίσει σπίτι μου μετά από απουσία πολλών χρόνων. Δεν ειπώθηκαν καν λόγια – δεν ήταν απαραίτητα – καθώς το αίσθημα της άπειρης αγάπης που με τύλιγε μιλούσε από μόνο του.

Όλοι φαίνονταν υγιείς κι ευτυχισμένοι όπως ήταν στα πρώτα χρόνια της ζωής τους στη Γη. Αν και δεν έμοιαζαν όπως τους θυμόμουν τελευταία, δεν δυσκολεύτηκα να τους αναγνωρίσω, εκτός από ελάχιστους που στέκονταν  πιο πίσω περιμένοντας να συστηθούν. Σύντομα έμαθα πως ήταν οι παππούδες, οι θείοι και οι θείες που είχαν πεθάνει πριν γεννηθώ.

Στη συνέχεια η μητέρα μου προχώρησε προς το μέρος μου κι ένιωσα πως ήθελε να μου πει κάτι. Αν και μου χαμογελούσε ακόμα ζεστά, ένιωσα λιγάκι φοβισμένος. Όταν βρισκόταν στη Γη, η μητέρα μου ήταν πολύ θρησκευόμενο άτομο – μια αφοσιωμένη Καθολική όλη της τη ζωή. Ακολουθούσε πιστά όλους τους κανόνες της Εκκλησίας και πίστευε ακράδαντα ότι η μόνη σίγουρη οδός προς τον Παράδεισο ήταν μέσω της λατρείας του Θεού όπως την δίδασκε η Εκκλησία. Και ήταν απόλυτα αποφασισμένη να κάνει το σύζυγο και τα πέντε παιδιά της να την ακολουθήσουν στον Παράδεισο, ακόμα και αν έπρεπε να μας σύρει ενώ εμείς κλωτσάγαμε και ουρλιάζαμε. 

Ήμουν σκεπτικός επειδή δεν είχα υπάρξει πιστός της Καθολικής Εκκλησίας, και στο πρώτο μου βιβλίο, το Dancing on a Stamp, συχνά αστειευόμουν με τους αυθαίρετους και παράλογους κανόνες και τα πιστεύω της. Και εφόσον πολλές από τις αποκαλύψεις του Άλμπερτ έρχονταν σε αντίφαση με τις διδαχές της Εκκλησίας, αναρωτιόμουν αν η μητέρα μου είχε θυμώσει μαζί μου με αυτά που έγραφα στο βιβλίο.

Η μαμά με αγκάλιασε ξανά σφιχτά  και καθησύχασε τους φόβους μου:
«Καλώς ήρθες σπίτι, Γκάρνετ. Ξέρω τι σκέφτεσαι, αλλά δεν χρειάζεται να στενοχωριέσαι. Αν ήμουν ακόμα στη Γη δεν θα ήμουν χαρούμενη με τα όσα λες στο βιβλίο σου για την Εκκλησία. Αλλά τώρα που ήρθα στην Πνευματική Πλευρά μπορώ να δω τη μεγαλύτερη εικόνα. Συμφωνώ με τα πάντα που αναφέρεις στο βιβλίο και πιστεύω ότι έκανες θαυμάσια δουλειά μεταφέροντας τα μηνύματα του Άλμπερτ στην ανθρωπότητα.

»Όπως μπορείς να δεις και από μόνος σου, όλοι όσοι από την οικογένειά σου έχουν ήδη φύγει από το γήινο πεδίο και έχουν έρθει στην Πλευρά του Πνεύματος, είναι καλά και ασφαλείς. Η Πνευματική Πλευρά είναι ένας θαυμάσιος τόπος γεμάτος αγάπη και χαρά, χωρίς τις αρνητικότητες που βρίσκει κανείς στη Γη. Θα μείνεις εδώ μόνο για λίγο επειδή πρέπει να επιστρέψεις στη Γη και να ολοκληρώσεις το ημιτελές έργο σου. Θα γράψεις κι άλλα βιβλία ώστε να μάθει ο κόσμος τις αλήθειες του Άλμπερτ. Όπου κι αν βρεθείς, προσπάθησε να κάνεις το καλύτερο που μπορείς και να παροτρύνεις τους άλλους να φέρονται προς τους συνανθρώπους τους, τα άλλα πλάσματα και την ίδια τη Μητέρα Γη με την αξιοπρέπεια και το σεβασμό που ρέουν όταν ζεις μια ζωή γεμάτη αγάπη, συγχώρεση και ευσπλαχνία. Και να παρηγορείς εκείνους που θρηνούν για την απώλεια ενός αγαπημένου τους βεβαιώνοντάς τους πως όλες οι ψυχές επιστρέφουν Σπίτι όταν τα σώματά τους πεθαίνουν, ανεξάρτητα από τις πράξεις τους στη Γη. Το πέρασμα ενός ανθρώπου στο Πνεύμα πρέπει να το γιορτάζετε στη Γη χωρίς δάκρυα, εφόσον όλοι κάποια μέρα θα ενωθούν ξανά στην Πνευματική Πλευρά».

Αναστέναξα με ανακούφιση και είπα:
«Αυτό είναι υπέροχο, Μητέρα. Βαθιά μέσα μου ένιωθα ότι δεν θα ήσουν θυμωμένη – αλλά είναι θαυμάσιο που έχω και την επιβεβαίωση. Πέρυσι, όταν μίλαγα σε μια ομάδα ανθρώπων για το βιβλίο μου, κάποιος με ρώτησε τι θα σκεφτόταν η μητέρα μου. Απάντησα, ότι δεν θα της άρεσε αν ήταν ακόμα στη Γη, αλλά τόλμησα να πω ότι τώρα που βρίσκεται στο Πνεύμα θα έχει διαφορετική άποψη. Όταν η συνάντηση τελείωσε, με πλησίασε μια νεαρή γυναίκα που μου είπε ότι ήταν μέντιουμ και πως όταν έδινα την απάντησή μου σχετικά με την άποψή σου για το βιβλίο, σε είδε να στέκεσαι πίσω μου με τους αντίχειρες προς τα πάνω».

«Εγώ ήμουνα, σωστά. Σε προσέχω συνέχεια κάθε στιγμή από τότε που γύρισα Σπίτι, παρόλο που δεν έχεις επίγνωση της παρουσίας μου. Τώρα, όμως, ήρθε η ώρα να συνεχίσεις το ταξίδι σου με τον Άλμπερτ. Θα ξαναϊδωθούμε σύντομα. Σε χαιρετώ για τώρα».

Ο Άλμπερτ, όλο αυτό το διάστημα στεκόταν διακριτικά στο πλάι, παρατηρώντας και περιμένοντας, αλλά τώρα μου είπε ότι ήταν καιρός να συνεχίσουμε. Αποχαιρέτισα τους συγγενείς μου γνέφοντας και ακολούθησα τον Άλμπερτ στο μονοπάτι, διασχίζοντας το λιβάδι, προς την απαστράπτουσα πόλη μπροστά μας. Καθώς πλησιάζαμε, διέκρινα θόλους και πυργίσκους στα κτίρια, που με κάθε βήμα μεγάλωναν και γίνονταν πιο επιβλητικά. Τελικά φτάσαμε στις αρχές της πόλης και σταθήκαμε μπροστά σε μια πύλη εισόδου με εντυπωσιακές άσπρες κολώνες που στήριζαν μιαν αστραφτερή αψίδα.

«Τι μέρος είναι αυτό;» ρώτησα τον Άλμπερτ.
«Είναι μια από τις πόλεις μας στην Πλευρά του Πνεύματος, γνωστή ως Αγλαΐα. Έλα μαζί μου και θα σε πάω να την δεις», αποκρίθηκε ο Άλμπερτ.
Περάσαμε την πύλη και έμεινα έκπληκτος, αιφνιδιάστηκα από την εξαίσια θέα μπροστά μου. Οι δρόμοι ήταν πλακόστρωτοι με λείες γκρίζες πέτρες μάλλον από σχιστόλιθο. Οι άσπροι τοίχοι των κτιρίων άστραφταν στο φως θυμίζοντάς μου γυαλισμένο μάρμαρο ενώ ήταν απαλοί και ζεστοί στο άγγιγμα.
Παντού στο δρόμο έβλεπα πλήθος κόσμου να πηγαινοέρχεται με λαμπερά χαμόγελα σε φωτεινά πρόσωπα που αντανακλούσαν ειρήνη και χαρά. Φαίνονταν να κατευθύνονται κάπου αλλά τα βήματά τους ήταν χαλαρά όπως κάνουν οι πεζοί που δεν βιάζονται να πάνε στον προορισμό τους. Τα ρούχα τους ήταν εκπληκτικά, πολύχρωμα σε ποικίλα σχέδια και στυλ. Νόμιζα πως είχα εισχωρήσει για τα καλά στο κέντρο ενός λαμπερού χορού κοστουμιών. Μερικές ενδυμασίες μπορούσες να τις αναγνωρίσεις από τα βιβλία της ιστορίας, τις φορούσαν οι άνθρωποι της Γης διαφορετικών χωρών και εποχών. Παρατήρησα σάρι από την Ινδία, τηβέννους από την Αρχαία Ρώμη, κιμονό από την Ιαπωνία, ανδρικές φορεσιές από το Μεσαίωνα, φουστάνια τσάρλεστον πολύ δημοφιλή κατά τη δεκαετία του 1920. Άλλες μου ήταν παντελώς άγνωστες, αλλά υπέροχες έτσι κι αλλιώς.

Ενόσω στεκόμουν εκεί καθηλωμένος από το δέος της απερίγραπτης ομορφιάς που παρήλαυνε μπροστά στα μάτια μου, ο Άλμπερτ μου εξηγούσε ότι οι ψυχές στην Πλευρά του Πνεύματος δεν έχουν συγκεκριμένο φύλο και μπορούν να επιλέξουν να παρουσιάζονται είτε ως αρσενικές είτε ως θηλυκές, ανάλογα με ποιο από τα δυο ταυτίζονται περισσότερο, και με το οποίο έκαναν τις περισσότερες ενσαρκώσεις τους στη Γη.

Οι ψυχές είναι ελεύθερες να αλλάζουν φύλο οποτεδήποτε θελήσουν, ή μπορούν να απορρίψουν την γήινη εμφάνιση εντελώς και να εμφανίζονται ως σφαίρες φωτός. Συχνά επιλέγουν τα ρούχα που φορούσαν σε μια από τις προηγούμενες ζωές τους στη Γη, και έχουν τη δυνατότητα να αλλάζουν την ενδυμασία τους όσο συχνά επιθυμούν. Κάθε ψυχή αναγνωρίζεται εύκολα από τις άλλες ψυχές από την ενέργειά της που είναι μοναδική, άσχετα από την εξωτερική της εμφάνιση. Μου τόνισε ότι οι άγνωστες προς εμένα ενδυμασίες φοριόντουσαν από κάποιους αρχαίους πολιτισμούς της Γης για τους οποίους δεν υπάρχουν ιστορικές αναφορές.

Για μια φορά ακόμα, ο Άλμπερτ με σκούντηξε ελαφρά και με οδήγησε στον φαρδύ πολυσύχναστο δρόμο. Μετά από λίγα τετράγωνα φτάσαμε σε μια μεγάλη πλατεία με σιντριβάνι στο κέντρο της από το οποίο ανάβλυζε ένας χείμαρρος αφρώδους νερού που με την μορφή καταρράκτη κατέληγε σε μια λιμνούλα πιο κάτω. Η πλατεία ήταν γεμάτη κόσμο που έκανε βόλτες τριγύρω ή κάθονταν σε τραπεζάκια. Λίγο μακρύτερα, προς τα δεξιά μας, έβλεπα μια χορωδία πάνω σε χαμηλό βάθρο. Τα άτομα που την αποτελούσαν ήταν ντυμένα με κόκκινες ρόμπες στολισμένες με ασημένια φύλλα και το μουσικό κομμάτι που έλεγαν ήταν η πιο ωραία μουσική που είχα ποτέ ακούσει – έμοιαζε με χορωδία αγγέλων που έψαλλαν κάποιον ύμνο χαράς. Το τραγούδι τους ήταν τόσο μαγευτικό που ο Άλμπερτ αναγκάστηκε να με τραβήξει από το χέρι αρκετές φορές για να διαλύσει τη γοητεία.

Στη συνέχεια με οδήγησε προς ένα ψηλό μεγαλοπρεπές κτίριο στην άλλη άκρη της πλατείας, μια καταπληκτική κατασκευή που είχε ως πρόσοψη ελληνικές κολώνες σε ευθεία γραμμή. Όταν φτάσαμε μπροστά στο κτίριο, μου είπε ότι ήταν η Αίθουσα της Σοφίας, και περνώντας μέσα από την διάπλατα ανοιχτή πύλη εισήλθαμε στο κτίριο. Στο τέλος ενός μακρύτατου διαδρόμου σταματήσαμε μπροστά από μια μεγάλη πόρτα κατασκευασμένη από χαλκό που έλαμπε. Ο Άλμπερτ, τότε, χτύπησε ευγενικά το στρογγυλό ρόπτρο και έκανε γνωστή την παρουσία μας. Μόλις ακούσαμε τη λέξη «περάστε» από το εσωτερικό, ο Άλμπερτ άνοιξε την πόρτα και εισήλθαμε στο δωμάτιο.

Ήταν ευρύχωρο και κυκλικό με έναν ψηλό θόλο αντί για ταβάνι. Φωτιζόταν άπλετα χωρίς να υπάρχουν ορατοί λαμπτήρες φωτός∙ το φως έδειχνε να προέρχεται από τους τοίχους. Στο μέσον του δωματίου υπήρχε ένα ημικυκλικό τραπέζι που κοίταζε προς την πόρτα. Ήταν μαύρο και στιλπνό από γυαλισμένο γρανίτη και το περίεργο ήταν ότι αιωρείτο στη θέση του, αφού δεν υπήρχαν ούτε πόδια ούτε τίποτε άλλο να το στηρίζουν.

Ένδεκα άτομα κάθονταν στο τραπέζι και στο μέσον του ημικυκλίου, απέναντί τους, στεκόμασταν εμείς. Τα άτομα φορούσαν μακριές χρυσαφί ρόμπες με άσπρη ζώνη στη μέση. Η όψη τους ήταν βασιλική με λευκά μαλλιά και απαλό, αρυτίδωτο δέρμα. Καθισμένη στο μέσον ήταν μια εκπληκτικά όμορφη γυναίκα με έντονα μπλε μάτια. Κατάλαβα ότι αυτή θα ήταν η πρόεδρος.

«Καλώς ήρθες, Γκάρνετ. Σε περιμέναμε. Και σ’ ευχαριστώ, Άλμπερτ, που κανόνισες αυτή τη συνάντηση», ξεκίνησε να λέει η πρόεδρος με ένα ζεστό χαμόγελο. «Ζητήσαμε από τον Άλμπερτ να σε φέρει εδώ για να σου δώσουμε το μήνυμά μας προς την ανθρωπότητα, το οποίο θα συμπεριλάβεις στο επόμενο βιβλίο σου. Θέλουμε να διαδώσεις την παράκλησή μας σε όλους τους ανθρώπους πάνω στη Γη».

«Ποιοι είστε και τι είναι αυτό εδώ το μέρος;», αποκρίθηκα.
«Αυτή είναι η Πλευρά του Πνεύματος, το μέρος από το οποίο προέρχεσαι, πριν από την ενσάρκωσή σου στη Γη. Υπάρχει σε μια πολύ ανώτερη συχνότητα από εκείνη της Γης και κανονικά δεν είναι ορατή από τους ανθρώπους. Υπάρχει πέρα από το Πέπλο και σε πολλούς είναι γνωστή ως Σπίτι, η Άλλη Πλευρά, ή ο Παράδεισος. Θα επιστρέψεις ξανά εδώ όταν η ζωή σου στη Γη τελειώσει, αλλά αυτή τη φορά η επίσκεψή σου θα είναι σύντομη επειδή έχεις ακόμα πολλά πράγματα να ολοκληρώσεις πριν έρθεις.

»Με λένε Σοφία και αυτό είναι το Συμβούλιο των Σοφών. Έργο μας είναι να επιβλέπουμε τη Γη και τις ψυχές που ενσαρκώνονται στον πλανήτη σου. Παρέχουμε καθοδήγηση και συμβουλές σε όλες τις ψυχές πριν ξεκινήσουν τη ζωή τους στη Γη και βοηθάμε τις ψυχές που επιστρέφουν κάνοντας μαζί τους την ανάλυση της ζωής που μόλις ολοκλήρωσαν. Κύρια αποστολή μας είναι να βοηθάμε τις ψυχές να σχεδιάζουν το Πλάνο της Ζωής τους, το οποίο θα τους δώσει τη δυνατότητα να αναπτυχθούν και να εξελιχθούν μέσα από τις γήινες εμπειρίες τους. Προσπαθούμε να εξασφαλίσουμε ότι οι ζωές που επέλεξαν δεν θα είναι υπερβολικά δύσκολες (επειδή αυτό μπορεί να εμποδίσει την εξέλιξη, αν η ψυχή επαναστατήσει από την τραχύτητα της ζωής) ούτε υπερβολικά εύκολες (χωρίς τα κατάλληλα μαθήματα και τις προκλήσεις που πρέπει να μάθουν και να ξεπεράσουν). Είμαστε εδώ επίσης για να συμβουλεύουμε τις ψυχές που τώρα ενσαρκώνονται στη Γη – τις βοηθάμε να κάνουν κάποιες ρυθμίσεις στο Πλάνο της Ζωής τους ώστε να γίνει πιο επιθυμητό. Όπως όλες οι ψυχές κάθε νύχτα, έτσι κι εσύ κατά τη διάρκεια του ύπνου επισκέπτεσαι την Πλευρά του Πνεύματος για να πάρεις συμβουλές από το Συμβούλιο και τους οδηγούς σου αλλά δεν θυμάσαι τα ταξίδια αυτά εφόσον κάθε πρωί περνάς μέσα από το πέπλο της λήθης, όταν επιστρέφεις στο σώμα σου.

»Αυτή τη φορά θα θυμάσαι την επίσκεψή σου εδώ, επειδή θέλουμε να γράψεις για τις εμπειρίες που θα αποκτήσεις στη μεριά μας και τις άλλες περιπέτειες που θα έχεις με τον Άλμπερτ. Θέλουμε να πεις σε όλους αυτά που θα δεις και θα μάθεις σ’ αυτό το ταξίδι. Πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι είναι έτοιμοι γι’ αυτές τις νέες πληροφορίες, οι οποίες ελπίζουμε να τους βοηθήσουν να κάνουν τη μετάβαση σε μια καινούργια επίγνωση. Είσαι πρόθυμος να αναλάβεις αυτό το έργο;»

«Ο Άλμπερτ έχεις ήδη αναφέρει ότι θα γράψω και δεύτερο βιβλίο, αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε διαμάχη. Τι θα ήθελες να μου πεις;» τόλμησα να πω.
«Ως αρχή, να σου πω ότι πρέπει να κατανοήσεις τη μεταβατική φάση στην οποία βρίσκεται η Γη αυτή τη στιγμή και τις επιπτώσεις που αυτή έχει για τους συνανθρώπους σου».

Έκανε μια ελαφριά κίνηση με το χέρι της και μια μεγάλη ολογραφική σφαίρα με μπλε και άσπρους ατμούς που στροβιλίζονταν γύρω της κατέβηκε από το ταβάνι και στάθηκε να αιωρείται πάνω από το πάτωμα. Οι στροβιλιζόμενοι ατμοί γρήγορα διασκορπίστηκαν αφήνοντας μια ξεκάθαρη εικόνα της Γης όπως φαίνεται από το διάστημα. Μπορούσα να δω το περίγραμμα της Βόρειας και της Νότιας Αμερικής και της Δυτικής Ευρώπης, που εν μέρει ήταν καλυμμένες με σύννεφα. Η εικόνα της Γης από το διάστημα μου έκοβε την ανάσα.
Η Σοφία με άφησε να την κοιτάζω για μερικά λεπτά και μετά ξεκίνησε να λέει:
«Ο πλανήτης σου και οι κάτοικοι επάνω του βρίσκονται στο πιο κρίσιμο σημείο καμπής της ιστορίας τους. Οι άνθρωποι βρίσκονται σε διαδικασία διεύρυνσης της συνειδητότητάς τους και της μετάβασής τους σε συχνότητα υψηλότερης δόνησης, αλλά χρειάζονται ακόμα μεγάλη βοήθεια για να το κατορθώσουν. Αν αυτό δεν συμβεί εγκαίρως, οι συνέπειες θα είναι τραγικές για τη Γη και όλους τους κατοίκους της.

»Αυτή η μετατόπιση θα επιτρέψει σε όλους εκείνους που έχουν αυξήσει το ρυθμό της δόνησής τους να κάνουν τη μετάβαση στη Γη σε ανώτερη διάσταση – ένα μέρος που συχνά θα έχεις ακούσει να αναφέρεται ως Νέα Γη – όπου δεν υπάρχουν οι αρνητικές όψεις της τωρινής γήινης ζωής. Η Νέα Γη είναι ένας τόπος όπου όλα τα πλάσματα, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων, ζουν ειρηνικά και αρμονικά χωρίς συγκρούσεις ή πολέμους και χωρίς σκοτωμούς και ακρωτηριασμούς – ένας πλανήτης γεμάτος αγάπη, ευσπλαχνία και συγχώρεση. 
Στη Νέα Γη οι άνθρωποι δεν μολύνουν την ατμόσφαιρα, τα ύδατα, το έδαφος και δεν φέρονται βίαια στα άλλα όντα του πλανήτη. Και όλα τα αρνητικά συναισθήματα που ήταν κυρίαρχα σε όλη την ανθρώπινη ιστορία όπως ο φόβος, ο θυμός, το μίσος, ο φθόνος και η απληστία είναι ανύπαρκτα».

Τέλος του 1ου κεφαλαίου του βιβλίου.

ΠΗΓΗ: Απόσπασμα από το βιβλίο «Dancing forever with Spirit» του Garnet Schulhauser.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη