Πέμπτη, 13 Αυγούστου 2020

New Age: Η μεγάλη εξαπάτηση

«Με κάθε είδους άνομα και απατηλά μέσα θα παρασύρει όσους βαδίζουν προς την καταστροφή, επειδή δεν αγάπησαν την αλήθεια για να σωθούν. Γι’ αυτό και ο Θεός θα επιτρέψει να ενεργήσει σε αυτούς η Πλάνη, για να πιστέψουν σ’ αυτό το ψέμα. Έτσι θα τιμωρηθούν όλοι όσοι δεν πίστεψαν στην αλήθεια και δέχτηκαν ολόψυχα την αδικία» (Β’ Θεσσαλ. 2:10-13).

Η πλάνη στην οποία αναφέρεται ο Λόγος του Θεού (η Βίβλος που είναι ο Λόγος του Θεού αλλά Λόγος είναι και ο Ιησούς ως η ενσάρκωση του Λόγου) έχει ξεκινήσει εδώ και πολλές δεκαετίες.

Παράλληλα με τη διάδοση του Ευαγγελίου από τη Χριστιανική Εκκλησία, υπάρχει και ο αντι-ευαγγελισμός, ο ευαγγελισμός από τη μεριά του Σκότους επειδή η γη είναι το βασίλειό του και δεν θέλει να υπάρχουν απώλειες... Ο Σατανάς δεν επιτρέπει εύκολα να του φύγουν ψυχές και να κατευθυνθούν προς το Φως. Ο σκοτεινός ευαγγελισμός είναι εξαιρετικά πειστικός... Εξαιρετικά... Και αποτελεί μέρος της προετοιμασίας μιας μεγαλύτερης πλάνης που θα έρθει μετά από τον «Φωτισμό της Συνειδητότητας» (Illumination of Consciousness) των ανθρώπων. Aυτό που αναφέρεται και ως «Η Προειδοποίηση» (The Warning, El Aviso, κλπ).

Η διαδικασία της εξαπάτησης θα γίνει -συμβαίνει ήδη- με τόσο λεπτοφυείς τρόπους και μεθοδεύσεις ώστε οι άνθρωποι να πέσουν στην παγίδα χωρίς να το καταλάβουν. Το αντίθετο μάλιστα... τους έχει κάνει να πιστεύουν ότι με τον τρόπο αυτό οδηγούνται στον Θεό. Η νέα πνευματικότητα, σήμερα, έχει απλώσει τα πλοκάμια σε όλο τον κόσμο. Υπάρχουν χιλιάδες ομάδες και εκατομμύρια άνθρωποι που νομίζουν ότι ακολουθούν το πνευματικό μονοπάτι, το δρόμο προς τη θεότητα. Οι ομάδες αυτές ασχολούνται με τόσα πολλά και ποικίλα θέματα που είναι δύσκολο να καλύψουμε όλη τη γκάμα. Θα αναφέρουμε ελάχιστα αλλά θα πάρετε μια γεύση για το τι εννοούμε.

Ο Κύριος, ο Θεός, δεν κάνει τίποτε αν πρώτα δεν αποκαλύψει το σχέδιό Του σε εκείνους που Τον υπηρετούν, τους προφήτες. «Σας τα λέω όλα αυτά για να σας εμποδίσω να εξαπατηθείτε. Θα σας βγάλουν έξω από τις συναγωγές. Πράγματι, έρχεται η ώρα κατά την οποία οποιοσδήποτε σας σκοτώσει θα πιστεύει ότι προσφέρει υπηρεσία στον Θεό. Και θα το κάνουν επειδή δεν έχουν γνωρίσει τον Πατέρα, ούτε Εμένα. Αλλά σας τα λέω αυτά, ώστε ότι όταν έρθει η ώρα, να μπορέσετε να θυμηθείτε ότι σας μίλησα για αυτά». (Αμώς 3: 7 και Ιωάν. 16: 1-4).

Ο Σατανάς όχι μόνο γνωρίζει τι έρχεται, αλλά το σχεδιάζει εδώ και πολύ καιρό.

Επιπλέον, αυτή η εξαπάτηση θα επηρεάσει και την Εκκλησία, ειδικά όταν ορισμένοι κληρικοί εγκαταλείψουν το κοπάδι:

«Ξέρω ότι μετά την αναχώρησή Μου θα έρθουν άγριοι λύκοι ανάμεσά σας, και δεν θα σώσουν το κοπάδι…  Ένας μισθωμένος άνθρωπος, που δεν είναι βοσκός και του οποίου τα πρόβατα δεν είναι δικά του, βλέπει το λύκο να έρχεται και αφήνει τα πρόβατα και τρέχει μακριά, και ο λύκος τα πιάνει και τα διασκορπίζει». (Πράξεις 20:29 και Ιωάν. 10:12).

Λέει η Blessed Anne Catherine Emmerich* «είχα ένα άλλο όραμα για τη Μεγάλη Δοκιμασία... Μου φαίνεται ότι ζητήθηκε μια εκχώρηση από τον κλήρο, που δεν μπορούσε να χορηγηθεί. Είδα πολλούς παλαιότερους ιερείς, ειδικά έναν, που έκλαιγαν πικρά. Μερικοί νεότεροι έκλαιγαν επίσης...  Ήταν σαν να χωρίζονταν οι άνθρωποι σε δύο στρατόπεδα...». «Η ζωή και οι αποκαλύψεις της Anne Catherine Emmerich».

Anne Catherine Emmerich (1774 – 9 February 1824) ήταν Ρωμαιοκαθολική μυστικίστρια, οραματίστρια (έβλεπε την Παναγία), εκστατικός και στιγματίστρια στην οποία αποδόθηκε ο τιμητικός τίτλος Ευλογημένη (Blessed) από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο ΙΙ.

«Ο κόσμος χωρίζεται γρήγορα σε δύο στρατόπεδα, εκείνους που ακολουθούν τον Αντίχριστο και εκείνους που ακολουθούν τον Χριστό. Οι γραμμές μεταξύ αυτών των δύο στρατοπέδων έχουν ήδη οριοθετηθεί. Πόσο καιρό θα κρατήσει η μάχη, δεν ξέρουμε. Αν σπαθιά θα πρέπει τραβηχτούν από το θηκάρι τους, δεν το ξέρουμε. Αν θα πρέπει να χυθεί αίμα, δεν το ξέρουμε. Αν θα είναι μια ένοπλη σύγκρουση, δεν γνωρίζουμε. Αλλά σε μια σύγκρουση μεταξύ Αλήθειας και Σκότους, η Αλήθεια δεν μπορεί να χάσει». - Επίσκοπος Fulton John Sheen (1895-1979).

Αυτό πρέπει να το θυμόμαστε συνεχώς, ειδικά καθώς οι μέρες μας συνεχίζουν να γίνονται πιο σκοτεινές. Τα γεγονότα στον κόσμο διαδέχονται το ένα το άλλο εξαιρετικά γρήγορα. Η οικονομική, η κοινωνική και η πολιτική τάξη γκρεμίζονται. Στη θέση τους θα αναδυθεί η Νέα Παγκόσμια Τάξη Πραγμάτων (New World Order) που θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα του Σατανά.

Μετά από τον Φωτισμό της Συνειδητότητας, όμως, ο Ιησούς έχει αναγγείλει μέσω των σύγχρονων προφητών Του ότι θα έρθει στον κόσμο μια πλαστή πνευματικότητα (ακόμα χειρότερη από αυτή που ζούμε τώρα).

«Ο Θεός τους στέλνει μια δύναμη εξαπάτησης, ώστε να πιστεύουν το ψέμα, ώστε όλοι όσοι δεν πίστεψαν την αλήθεια αλλά ενέκριναν την αδικία να καταδικαστούν». (Β’ Θεσ. 2: 11-13).

Καταλάβετε, ο Κύριος θέλει όλοι να σωθούν. Ο Ιησούς δεν καταναλώνεται από την οργή, αλλά από τις φωτιές του Ελέους Του το οποίο θέλει να ρίξει πάνω στους πιο φρικτούς αμαρτωλούς. Όμως, όσοι αρνούνται την πόρτα του Ελέους -δηλαδή τον Φωτισμό της Συνειδητότητας (Προειδοποίηση)- θα πρέπει να διαβούν την πόρτα της Δικαιοσύνης Του.

«Πριν έρθω ως Δίκαιος Δικαστής, θα έρθω πρώτα ως Βασιλιάς του Ελέους. Ανοίγω πρώτα διάπλατα την πόρτα του Ελέους Μου. Όποιος αρνείται να διαβεί την πόρτα του Ελέους Μου πρέπει να διαβεί την πόρτα της Δικαιοσύνης Μου». – Από το Ημερολόγιο της Αγίας Φαουστίνας, σημείωση 83.

Όπως δίδαξε ο ίδιος ο Κύριος, δεν ήρθε να καταδικάσει τον κόσμο, αλλά να μας προσφέρει αιώνια ζωή. Όσοι αρνούνται να πιστέψουν είναι ήδη καταδικασμένοι και «παραμένει η οργή του Θεού πάνω τους» (Ιωάν. 3:36).

Η ΜΑΣΚΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ
Ενώ ο Θεός μας προετοιμάζει για τον Φωτισμό της Συνειδητότητας, πρέπει να γνωρίζουμε ότι αυτόν τον αναμένουν επίσης και οι δυνάμεις του Σκότους και προετοιμάζονται.
Πρόκειται για μια αιώνια προετοιμασία που ξεκίνησε με τη φιλοσοφική / πολιτική της μορφή την περίοδο του «Διαφωτισμού» που γεννήθηκε τον 16ο αιώνα, συνεχίστηκε με το Θεοσοφικό κίνημα και έφτασε μέχρι της μέρες μας ως
Nέα Πνευματικότητα. Μια πνευματικότητα στην οποία υπάρχει μεν ο Θεός, αλλά απουσιάζει ολοκληρωτικά ο Ιησούς. Και εδώ είναι η παγίδα για τους ανθρώπους. Πρέπει κάποιος που γνωρίζει να τους το επισημάνει, διαφορετικά, οδηγούμαστε στην απώλεια γιατί κανείς δεν μπορεί να φτάσει στον Θεό παρά μόνο μέσω του Ιησού. Αυτός είναι η Αλήθεια και η Οδός και η Ζωή. Τα λόγια Του που το δηλώνουν αυτό υπάρχουν σε πολλά σημεία της Καινής Διαθήκης. Μόνο ο Ιησούς οδηγεί στον Πατέρα. Ματαιοπονούν όσοι πιστεύουν ότι μπορούν να οδηγηθούν στη Βασιλεία των Ουρανών μέσω των πρακτικών της Νέας Πνευματικότητας της Νέας Εποχής η οποία φοράει χιλιάδες μάσκες. Να μερικές από αυτές:

1) Ομάδες που δήθεν επικοινωνούν με κάποια ανώτερη οντότητα (Kryon, Abraham, Adamus, Aetherius, The Group, Seth, Ra κλπ.) αλλά όλες αυτές οι επικοινωνίες προέρχονται από τον Σατανά και την επιθυμία του να εξαπατήσει την ανθρωπότητα.

2) Διάσημοι συγγραφείς που έχουν πλανηθεί και πιστεύουν ότι επικοινωνούν με τον Θεό και καταγράφουν τη «διδασκαλία» που δήθεν τους υπαγορεύει. Η διδασκαλία αυτή αναφέρει ότι δεν υπάρχει κόλαση, δεν υπάρχει κακό και καλό, η ψυχή ενσαρκώνεται εκατοντάδες φορές, η ευθανασία δεν είναι αμαρτία, η αυτοκτονία δεν είναι αμαρτία κλπ. Άλλοι συγγραφείς πάλι γράφουν ότι ο Ιησούς ήταν ζευγάρι με την Μαρία τη Μαγδαληνή και είχαν παιδί μαζί, ότι δεν σταυρώθηκε οπότε και δεν αναστήθηκε... και άλλα τέτοια.

3) Άτομα που ασχολούνται με τον πνευματισμό και επικοινωνούν με δήθεν πνεύματα παιδιών, συγγενών, κλπ. τα οποία τους παρέχουν πληροφορίες σχετικά με θέματα που ενδιαφέρουν τους εμπλεκόμενους.

4) Άτομα που δήθεν επικοινωνούν με τον Ανώτερο Εαυτό τον δικό τους ή άλλων και από εκεί μαθαίνουν πληροφορίες σχετικά με προηγούμενες ζωές των ενδιαφερομένων. 

5) Άτομα που ασχολούνται με αστρομαντεία, καφεμαντεία, κρυσταλλομαντεία, χαρτομαντεία, ταρώ, εκκρεμή κλπ.

6) Άτομα που ασχολούνται με ενεργειακές θεραπείες όπως, ρέϊκι, Επανασύνδεση, theta healing, praning healing, κλπ.

7) Άτομα που ασχολούνται με τη θεωρία του Νόμου της Έλξης, αποστολή θεραπευτικής ενέργειας με τη σκέψη, επιβεβαιώσεις θεραπείας (
affirmations) και λοιπές πρακτικές. Μπορεί να παρατηρηθούν θεραπείες, αλλά δεν ενεργεί ο Θεός μέσα από αυτές και τα αποτελέσματα, σε βάθος χρόνου θα είναι ολέθρια.

8) Άτομα που πιστεύουν στην Άνοδο (
Ascension) της Γης στην 5η Διάσταση με τη βοήθεια των εξωγήινων ή των θετικών σκέψεων. Όμως Άνοδος της Γης σε μια Ανώτερη Διάσταση θα επιτευχθεί μόνο μετά την Τελική Κρίση η οποία θα λάβει χώρα μόνον όταν ο Ιησούς επιστρέψει στη Γη ως Κριτής, και χωρίσει τα ερίφια από τα πρόβατα ή τα ζιζάνια από το σιτάρι.

9) Διάφορες ομάδες που ασχολούνται με δήθεν Πανίσχυρες Τεχνικές Εξαγνισμού και Ενεργοποίησης της Αφθονίας. Κανένας δεν μπορεί να το επιτύχει αυτό παρά μόνο ο Ιησούς, ο οποίος προσφέρει τον Εξαγνισμό με τη θυσία Του. Όλα τα άλλα είναι εξαπάτηση που προσφέρει ο Σατανάς σε άτομα που δεν γνωρίζουν το Λόγο του Θεού.

Η λίστα των πρακτικών της νέας πνευματικότητας συνεχίζεται...
Θα μπορούσε όμως να συνοψιστεί σε δύο λέξεις:
New Age.

Οι πιο σημαντικές Εντολές του Δεκάλογου λένε:
Εγώ ειμαι ο Κύριος ο Θεός σου. Δεν υπάρχουν για σένα άλλοι θεοί εκτός από Εμένα. Δεν θα φτιάξεις για τον εαυτό σου είδωλο ούτε κάτι άλλο που να μοιάζει με είδωλο. Δεν θα προσκυνήσεις ποτέ είδωλα, ούτε θα λατρεύσεις είδωλα.

Με τη λέξη είδωλα εννοούνται όλα εκείνα τα πράγματα που θα αγαπήσει και θα λατρεύσει ένας άνθρωπος και θα πάρουν στη ζωή του τη θέση του Θεού. Πράγματα υλικά (σπίτια, αυτοκίνητα, κοσμήματα) και πνευματικά (πίστη σε επικοινωνίες με νεκρούς, πίστη σε φλυτζάνια, τράπουλες, εκκρεμή και ενεργειακές θεραπείες) στα οποία ο άνθρωπος πιστεύει περισσότερο από τον αληθινό Θεό.

Ίσως έχετε παρατηρήσει πόσο παρόμοια είναι η γλώσσα της Νέας Εποχής (New Age) με αυτήν της χριστιανικής προφητείας και του μυστικισμού σε σχέση με τους ερχόμενους καιρούς. Μιλάει για μια επερχόμενη «εποχή ειρήνης». Για την ερχόμενη «Εποχή του Υδροχόου». Για έναν αναβάτη πάνω σε άσπρο άλογο. Για τον Περσέα που θα ιππεύει πάνω στον Πήγασο.
Ενώ οι Χριστιανοί στοχεύουν σε μια κάθαρση της συνειδητότητας, οι οπαδοί της Νέας Εποχής στοχεύουν σε μια «υψηλότερη ή αλλοιωμένη κατάσταση συνειδητότητας».
Ενώ οι Χριστιανοί καλούνται να «αναγεννηθούν» (
born again), οι οπαδοί της Νέας Εποχής καλούνται να «ξαναγεννηθούν» (reborn).
Ενώ οι Χριστιανοί μιλάνε για μια εποχή ενότητας (
unity) με τον Χριστό, οι οπαδοί της Νέας Εποχής μιλούν για μια εποχή καθολικής ενότητας με όλες τις θρησκείες και τα δόγματα (oneness).  

Ο Σατανάς έχει υποσχεθεί μια ψευδή «ενότητα», κυρίως σε όσους προσπαθούν να φέρουν αυτή τη Νέα Εποχή μέσω της «κρυμμένης γνώσης» των μυστικών κοινωνιών:

Μεταξύ των αρχαίων Ελλήνων, τα «Μυστήρια» ήταν θρησκευτικές τελετές και τελετές που ασκούσαν μυστικές επικοινωνίες στις οποίες μπορούσε να γίνει δεκτός όποιος το επιθυμούσε. Εκείνοι που τελικά μυήθηκαν σε αυτά τα Μυστήρια έγιναν κάτοχοι ορισμένης απόκρυφης γνώσης, η οποία δεν μεταδόθηκε σε αδαείς μη μυημένους, και ονομάστηκαν «οι τελειοποιημένοι».   

Η Νέα Εποχή έχει σκοπό να δημιουργήσει μια παγκόσμια θρησκεία η οποία θα ενώσει όλη την ανθρωπότητα.  Ίσως αυτό να μην φαίνεται «κακό». Μια Παγκόσμια Ηθική στην οποία θα επιτρέπονται τα πάντα... δεν φαίνεται να είναι «κακό». Μα φυσικά, ο Σατανάς δεν θα μπορούσε να αποκαλύψει το σχέδιό του εμφανίζοντάς το ως «κακό».

Αυτή η «Παγκόσμια Ηθική» θα προσπαθήσει να συνδυάσει τις πολιτιστικές, πολιτικές και οικονομικές πραγματικότητες σε ένα πλαίσιο με θεμέλιο την «Παγκόσμια Θρησκεία». Η καρδιά αυτής της πνευματικότητας είναι ο «Ανώτερος Εαυτός». Είμαστε όλοι θεοί που προσπαθούν να φτάσουν σε μια «καθολική συνειδητότητα», μια αρμονία μεταξύ μας, με τη Μητέρα Γη, με τις «δονήσεις» ή την «ενέργεια» του κόσμου. Δεδομένου ότι δεν θα υπάρχει προσωπικός Θεός, δεν θα υπάρχει Κριτής και επομένως δεν θα υπάρχει αμαρτία. Μα είναι γνωστό ότι στα βιβλία της Νέας Εποχής διαβάζουμε ότι δεν υπάρχει κακό και καλό. Και επίσης ότι δεν υπάρχει κόλαση!

Η πεπονόφλουδα έχει ήδη πεταχτεί και δυστυχώς την έχουμε πατήσει όλοι μας... κάποια στιγμή. Μέχρι τη στιγμή που ορισμένοι «ξύπνησαν» και κατάλαβαν το τρομερό λάθος. Αυτοί με τη σειρά τους προσπαθούν να ενημερώσουν και να ξυπνήσουν και τους υπόλοιπους.

Μιλώντας στους νέους, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος ΙΙ προειδοποίησε γι’ αυτήν την ύπουλη πνευματικότητα που οδηγεί όχι στην ελευθερία, αλλά στη δουλεία – στη σκλαβιά του Αντίχριστου και του κόκκινου δράκου:

«Δεν χρειάζεται να φοβάστε να καλέσετε τον πρώτο πράκτορα του κακού με το όνομά του: Ο Άνομος. Η στρατηγική που χρησιμοποίησε και συνεχίζει να χρησιμοποιεί είναι να μην αποκαλύπτεται, έτσι ώστε το κακό που έχει εμφυτευτεί από τον ίδιο από την αρχή της δημιουργίας, να μπορεί να γίνει δεκτό από τον ίδιο τον άνθρωπο, από συστήματα και από σχέσεις μεταξύ ατόμων, από τάξεις και έθνη – έτσι ώστε να γίνει όλο και περισσότερο μια «δομική» αμαρτία, λιγότερο αναγνωρίσιμη ως «προσωπική» αμαρτία. Με άλλα λόγια, έτσι ώστε ο άνθρωπος να μπορεί να αισθάνεται, κατά μια έννοια, «απελευθερωμένος» από την αμαρτία, αλλά ταυτόχρονα να βυθίζεται όλο και πιο βαθιά σε αυτήν». Πάπας Ιωάννης Παύλος II, Αποστολική Επιστολή, Dilecti Amici, To The Youth of the World.

Είναι λοιπόν σαφές ότι ο Χριστιανισμός και οι αδιάλυτοι ηθικοί κώδικές του αποτελούν ένα τρομερό εμπόδιο σε αυτήν την αντίθετη πνευματικότητα.

Η Νέα Εποχή που υπάρχει ήδη, έχει ως πολίτες της τέλεια ανδρόγυνα όντα που είναι ‘υπεύθυνα’ για τους κοσμικούς νόμους της φύσης. Σε αυτό το σενάριο, ο Χριστιανισμός πρέπει να εξαλειφθεί και να υποχωρήσει μέσα στην παγκόσμια θρησκεία και τη νέα παγκόσμια τάξη.  
Ανδρόγυνος σημαίνει να είναι κανείς "απροσδι
oρίστου φύλου". Η κοινωνία σε μερικά χρόνια θα αποτελείται από άτομα που θα ανήκουν και στα δύο φύλα (bi-sexual), τρανσέξουαλ ή ομοφυλόφιλα - ή τουλάχιστον θα ενστερνίζονται αυτές τις "εναλλακτικές λύσεις". Μα ήδη αυτό το βλέπουμε... Σε πολλά κράτη έχουν καταργηθεί οι σημάνσεις που δείχνουν την αποκλειστική χρήση από ένα φύλο. Π.χ. δεν υπάρχουν τουαλέτες γυναικών και ανδρών... Δεν υπάρχουν στα καταστήματα ρούχων όροφοι ξεχωριστοί για γυναικεία ή ανδρικά ρούχα... Βλέπουμε αγόρια να παίζουν από την παιδική τους ηλικία με γυναικεία παιχνίδια και αυτό να θεωρείται φυσιολογικό από τους γονείς τους... Βλέπουμε ζευγάρια του ιδίου φύλου όχι μόνο να παντρεύονται αλλά και να υιοθετούν παιδιά και να πιστεύουν ότι κάνουν θεάρεστο έργο!
Η σατανιστική επιρροή σε όλο της το μεγαλείο με αυξάνουσα τάση και σκοπό να αλλάξουμε και να τροποποιήσουμε τους θεϊκούς νόμους περί διακρίσεων και γάμου στο ευρύτερο πλαίσιο μιας Νέας Παγκόσμιας Τάξης… μιας νέας, αντιχριστιανικής εποχής. 

 ΤΑ ΨΕΜΜΑΤΑ, ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ
Ψευδοπροφήτες υπάρχουν ήδη πάρα πολλοί, αλλά αναμένουμε τον κυρίως Ψευδοπροφήτη της Αποκάλυψης (Αποκ. 13:11 και  20:10), ο οποίος θα αποκηρύξει τον «Φωτισμό της Συνειδητότητας», λέγοντας ότι αυτός δεν είναι «η τελευταία κλήση» για μετάνοια και πίστη στον Ιησού Χριστό. Αντίθετα, θα εξηγεί με τους πιο παραπλανητικούς όρους ότι αυτό που συνέβη ήταν μια παγκόσμια Χριστική Αφύπνιση, δηλαδή η αφύπνιση του «Χριστού μέσα μας» και η μετάβαση του κόσμου στην Εποχή του Υδροχόου.

Η Νέα Εποχή βεβαιώνει ότι «εμείς είμαστε θεοί» και ανακαλύπτουμε την απεριόριστη δύναμη μέσα μας ξεφλουδίζοντας τα στρώματα της αυθεντικότητας. Όσο περισσότερο αναγνωρίζεται αυτό το δυναμικό, τόσο περισσότερο πραγματοποιείται…  Βλέπετε λοιπόν, ο Φωτισμός θα εξηγηθεί ως μια απλή «κοσμική επίπτωση», κάτι που προέρχεται από τις ηλιακές καταιγίδες που πέφτουν στον πλανήτη και οι ψεύτικοι προφήτες θα πείσουν πολλούς ότι δεν ήταν μια πράξη του Θεού, αλλά μια «παγκόσμια συνειδητότητα» που αφυπνίστηκε, η οποία θα δημιουργήσει μια ευκαιρία για όλη την ανθρωπότητα να επιτύχει τις δυνατότητές της, να είναι ο κάθε άνθρωπος θεός.
Ο «Χριστός» θα είναι ένας τίτλος που θα εφαρμόζεται σε κάποιον που θα έχει φτάσει στην κατάσταση συνειδητότητας όπου θα αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως θεϊκό και θα μπορεί έτσι να ισχυριστεί ότι είναι «παγκόσμιος Δάσκαλος».   

Ο Ψευδοπροφήτης θα μπορεί να επιδείξει παραφυσικές δυνάμεις για να υποστηρίξει αυτούς τους ισχυρισμούς, όπως η ικανότητά του να μετακινεί αντικείμενα. Θα κάνει να εμφανίζονται φαντάσματα και θα γνωρίζει την κρυφή ζωή των ανθρώπων. Θα μπορεί να κάνει θαυμαστά πράγματα, θεραπείες, για να παραπλανήσει και τους εκλεκτούς. Αλλά δεν θα είναι ανθρώπινες οι δεξιότητές του, αλλά  δαιμονικές εκδηλώσεις.
Ωστόσο, αυτά θα αναγνωριστούν από εκείνους που θα είναι γεμάτοι με το Πνεύμα του Ιησού και θα προστατεύονται από τη χάρη Του.

Όλοι θα ενθαρρυνθούν να πιστέψουν και να αγκαλιάσουν τη Νέα Εποχή με μια γλώσσα που μοιάζει με αγάπη και καλοσύνη.  Ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη εξαπάτηση όλων: οι υπερβολές που μιλούν για αναζήτηση της αλήθειας μέσω της σιωπής, του διαλογισμού, της κοινότητας, του περιβαλλοντισμού και της «λογικής». Θα είναι επιχειρήματα ακαταμάχητα για τους πολλούς λόγω εν μέρει της έλλειψης εξαναγκασμού και εν μέρει της έλλειψης γνώσης της Γραφής. «Πώς μπορεί να είναι κακό κάτι τέτοιο;», θα ισχυρίζονται πολλοί, αγνοώντας τους προφήτες του Θεού, και ζητώντας την ασφάλεια της Νέας Τάξης.
Πράγματι, η υπόσχεση της ειρήνης για τον τερματισμό της βίας και του χάους, που θα έχει ήδη εκραγεί πριν από τον Φωτισμό της Συνειδητότητας, θα γίνει ευπρόσδεκτη από όλους. Αλλά θα είναι μια ασφάλεια ψευδής, μια ψευδαίσθηση ειρήνης Σύμφωνα με τον προφήτη Δανιήλ, η τελευταία επταετία των Έσχατων Καιρών θα είναι τα χρόνια του Αντίχριστου: «Στη διάρκεια της επταετίας αυτός θα συνάψει συνθήκη ειρήνης με πολλούς και στη μέση της επταετίας θα απαγορεύσει τις θυσίες και τις προσφορές στο ναό. Τότε θα στήσει το βδέλυγμα της ερημώσεως, μέχρις ότου εκτελεστεί η απόφαση που έχει ληφθεί γι’ αυτόν που προκαλεί την ερήμωση» (Δαν. 9:27).

Ο προφήτης Ιερεμίας αναφέρει για την εποχή που ζούμε όσα του είπε ο Κύριος:
«Από ιερέα ως ψευδοπροφήτη, όλοι είπαν και έπραξαν το ψεύδος. Προσπάθησαν επιπολαίως να θεραπεύσουν την πληγήν και τα συντρίμματα του λαού Μου, θεωρούντες αυτά μηδαμινά και λέγοντες· ειρήνη, ειρήνη υπάρχει σ’ εμάς, όλα πάνε καλά! Πού είναι όμως αυτή η ειρήνη; Οσοι έλεγαν αυτά, εξευτελίσθησαν, διότι εκ των πραγμάτων διαψεύσθησαν. Αλλά και δεν αισθάνονται τώρα τη ντροπή τους! Δεν έχουν επίγνωση του εξευτελισμού στον οποίον περιέπεσαν. Γι’ αυτό τους αναμένει φοβερή πτώση. Οταν έλθη ο κατάλληλος καιρός, με τη δίκαιη οργή Μου θα τους επισκεφθώ, και θα εξολοθρευθούν, είπε ο Κύριος» (Ιερ. 6:13-15).

Ο Θεός θα προειδοποιήσει μέσω των δύο Μαρτύρων Του ότι αυτή η πλαστή Νέα Εποχή δεν είναι αληθινή μετάνοια, αλλά ψεύτικη λατρεία. «Εχω δώσει σ’ εσάς προφήτες και κήρυκες, σκοπούς και φρουρούς. Ακούστε τη φωνή τους, ακούστε τη φωνή της σάλπιγγος. Αλλ' εκείνοι απάντησαν, δεν υπακούομε και δεν θα πορευθούμε την οδό του Κυρίου. Ακούστε, άνθρωποι της οικουμένης· ιδού, Εγώ θα επιφέρω εναντίον του λαού αυτού συμφορές και τιμωρίες, οι οποίες θα είναι καρπός της απομάκρυνσής τους από Εμένα, διότι δεν έδωσαν προσοχή στα λόγιά Μου. Απέκρουσαν και κατεπάτησαν τον Νόμον Μου» (Ιερ. 6:17-18).

Και μετά θα έρθει η Ημέρα του Κυρίου. Ο Μεγάλος Καθαρμός θα εισέλθει στην πιο δύσκολη φάση, ξεκινώντας από το νοικοκυριό του Θεού.

ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ ΑΠΟ Τ’ ΑΣΤΡΑ;
Υπάρχει μια πεποίθηση στη Νέα Εποχή ότι η μυθολογία των θεών και η δημιουργία της ανθρώπινης φυλής «γεννήθηκε» από εξωγήινους. Αυτοί οι εξωγήινοι θα επιστρέψουν κάποια στιγμή για να μας φέρουν σε μια εποχή ειρήνης και αρμονίας.  

Υπάρχουν στοιχεία ότι οι κυβερνήσεις διαθέτουν πολύ πιο προηγμένη τεχνολογία από ό, τι συνειδητοποιούν πολλοί. Η ικανότητα να παράγει αποτελέσματα «ενάντια στη βαρύτητα» έχει αποδειχθεί, αλλά ποτέ δεν έχουν επιτρέψει να μαθευτεί: θα μπορούσε πολύ καλά να πιστέψει κανείς ότι είναι UFO που οδηγούνται από εξωγήινους από τα άστρα παρά το προϊόν υψηλής προηγμένης γήινης τεχνολογίας.

Αυτό είναι το συμπέρασμα ορισμένων που είχαν εμπλακεί στα ανώτερα επίπεδα της Νέας Εποχής, αλλά μετατραστράφησαν στο Χριστιανισμό. Είναι επίσης το συμπέρασμα ορισμένων λαμπρών επιστημόνων και εφευρετών της εποχής μας που τους έχουν σιωπήσει ή εξαφανίσει, όταν οι ανακαλύψεις και οι εφευρέσεις τους «πήγαν πολύ μακριά». Είναι δυνατή μια συντονισμένη «εισβολή UFO»; Ναι, είναι πιθανό… αλλά όχι από εξωγήινους, αλλά από ισχυρούς ανθρώπους που χρησιμοποιούν πολύ έξυπνα τα πανίσχυρα εργαλεία της χειραγώγησης.  

Για όσους ασχολούνται με τον σατανισμό και τη μαύρη μαγεία, αποτελεί απόκρυφη τελετή και υποχρέωση να ενημερώνουν τα θύματά τους με ‘’καλυμμένα’’ μηνύματα γεμάτα συμβολισμούς, για το τι θα κάνουν σε αυτά (στα θύματά τους). Για όσους έχουν δύναμη και χρήματα, αυτό συχνά μπορεί να γίνει μέσω των ΜΜΕ με πολύ ‘’αθόρυβους’’ τρόπους. Ο πολλαπλασιασμός ταινιών UFO του Χόλλυγουντ όπου «εξωγήινοι» εισβάλλουν ή επιτίθενται ή σώζουν τη Γη ήταν και είναι ένας λεπτοφυής τρόπος προβολής ενός μηνύματος στο κοινό με το πρόσχημα της ψυχαγωγίας.

Λαμβάνοντας υπόψη πόσο διαδεδομένη είναι η γοητεία του κόσμου με τα UFO, αυτή είναι μια απάτη που πρέπει να έχουμε κατά νου, γιατί μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη μεγαλύτερη εξαπάτηση που θα σαγηνεύσει την ανθρωπότητα. Αν δείτε κάποια μέρα UFO να εμφανίζονται στις πόλεις σας, θυμηθείτε τι γράφτηκε εδώ.

Ως αποτέλεσμα, η πίστη αυτή καθαυτή γίνεται απίστευτη, και η Εκκλησία δεν μπορεί πλέον να παρουσιαστεί αξιόπιστα ως η φήμη του Κυρίου. —POPE BENEDICT XVI, Φως του Κόσμου, Ο Πάπας, η Εκκλησία και τα Σημάδια των Χρόνων: Μια Συνομιλία με τον Peter Seewald, σ. 23-25

ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα σκάνδαλα σεξουαλικής κακοποίησης μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας οφείλονται σε ιερωμένους που έχουν προσχωρήσει στις τάξεις του Σατανά και αυτό έχει και θα έχει τεράστιο αντίκτυπο στην αξιοπιστία της. Και αυτό επίσης είναι η σατανιστική προετοιμασία για τη Μεγάλη Εξαπάτηση. Επειδή η προφανής κατάρρευση της Εκκλησίας, και συνεπώς η σίγαση της φωνής της ελπίδας, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια νέα, αλλά ψευδή ελπίδα...

«Ως αποτέλεσμα, η πίστη αυτή καθαυτή γίνεται απίστευτη, και η Εκκλησία δεν μπορεί πλέον να παρουσιαστεί αξιόπιστα ως το Μυστικό Σώμα του Κυρίου». — Πάπας Βενέδικτος XVI, ‘’Ο Πάπας, η Εκκλησία και τα Σημάδια των Χρόνων’’.

Τα συνεχιζόμενα σκάνδαλα δεν είναι μόνο ένας εξαγνισμός της Εκκλησίας, αλλά μια προετοιμασία για διώξεις, η οποία τελικά, θα αφήσει την Εκκλησία μικρότερη, αλλά ανανεωμένη.
Μπορεί επίσης να καλλιεργεί το έδαφος για την ψεύτικη θρησκεία και μια αντι-Εκκλησία, αυτή του Αντίχριστου.

Αν πρόκειται να γίνει διωγμός των Χριστιανών και της Εκκλησίας, κάτι που η Παναγία έχει προαναγγείλει ότι θα συμβεί, στις διάφορες Εμφανίσεις της ανά τον κόσμο (Φάτιμα, Γκαραμπαντάλ, Άκιτα, κλπ.) ίσως να συμβεί τότε. Όταν θα είμαστε οι Χριστιανοί τόσο διχασμένοι, και τόσο μειωμένοι, τόσο γεμάτοι σχίσματα, με τόσες πολλές αιρέσεις, όταν δεν θα έχουμε την προστασία της Εκκλησίας, τότε αυτός [ο Αντίχριστος] θα πέσει πάνω μας με λύσσα όσο του επιτρέψει ο Θεός. Και τότε η έδρα της Εκκλησίας θα αναγκαστεί να αναζητήσει καταφύγιο αλλού.   

ΘΕΪΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
Όσοι ανταποκρίνονται στη Χάρη του Θεού κατά τη διάρκεια της τωρινής περιόδου, δεν θα πρέπει να φοβούνται. Επειδή όσο ο Ψευδοπροφήτης μαζί με τους βοηθούς του ψευδοπροφήτες θα προετοιμάζουν τον δρόμο για τον Ψεύτικο Μεσσία - το Θηρίο ή τον Αντίχριστο – τόσο και το Πνεύμα του Θεού θα εκχυθεί πάνω στο υπόλειμμα (
remnant) των Χριστιανών και θα προετοιμάσει μαζί τους τον δρόμο για τον ερχομό του Ιησού εν Πνεύματι για σνα ζήσει και να βασιλεύει σε εμάς και μέσω της Ιερής Ευχαριστίας να μας οδηγήσει σε μια πραγματική εποχή ειρήνης και αγιότητας.

Αλλά πρώτα πρέπει να έρθει η Δοκιμασία των Επτά Χρόνων του Αντίχριστου.

«Θα εμφανιστούν ψεύτικοι μεσσίες και ψευδοπροφήτες και θα εκτελέσουν σημάδια και θαύματα για να παραπλανήσουν, αν αυτό ήταν δυνατό, και τους εκλεκτούς. Να είστε προσεκτικοί! Σας τα έχω πει όλα εκ των προτέρων». (Μάρκος 13: 22-23)

Ο παγκόσμιος εγκέφαλος, που κυβερνάει την ανθρωπότητα από το παρασκήνιο, χρειάζεται ιδρύματα με τα οποία να ελέγχει τους λαούς. Με άλλα λόγια, μια παγκόσμια κυβέρνηση. «Για την αντιμετώπιση των σημερινών προβλημάτων η Νέα Εποχή ονειρεύεται μια πνευματική αριστοκρατία στο ύφος της Δημοκρατίας του Πλάτωνα, η οποία θα διευθύνεται από μυστικές κοινωνίες.

«Είμαστε στα πρόθυρα ενός παγκόσμιου μετασχηματισμού. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι η σωστή Μεγάλη Κρίση και τα έθνη θα αποδεχθούν τη Νέα Παγκόσμια Τάξη». —David Rockefeller, εξέχον μέλος μυστικών εταιρειών, συμπεριλαμβανομένων των Illuminati, της Skull and Bones, και του The Bilderberg Group, μιλώντας στα Ηνωμένα Έθνη, 14 Σεπτεμβρίου 1994.

ΠΗΓΗ: Άρθρο του Mark Mallett στο www.Countdowntothekingdom.com

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη

Σάββατο, 1 Αυγούστου 2020

Ο Ιησούς δικάζει ένα φόνο

Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης αναφέρει στο τέλος του ευαγγελίου του: «Υπάρχουν κι άλλα πολλά που έκανε ο Ιησούς, που αν γραφούν ένα προς ένα, ούτε ο κόσμος ολόκληρος δεν θα χωρούσε, νομίζω, τα βιβλία που θα ’πρεπε να γραφτούν. Αμήν» (Ιωάν. 21:25).

Οι σημειώσεις που έγραψε, καθ’ υπαγόρευσιν του Ιησού, η Μαρία Βαλτόρτα, απετέλεσαν ένα βιβλίο εκ 5000 πολύ λεπτών σελίδων με μικρά γράμματα και με τίτλο «The Poem of Man-God». Αργότερα, για διευκόλυνση των αναγνωστών, η ύλη χωρίστηκε σε 10 βιβλία 500 σελίδων πάνω κάτω το καθένα και με τον καινούργιο τίτλο «The Gospel as revealed to me». Από αυτό το βιβλίο, πολλά κεφάλαια αναδημοσιεύονται στον εδώ ιστοχώρο, για να γνωρίσουμε με έναν άλλο, πολύ πιο ζωντανό τρόπο τη ζωή του Ιησού όπως ο Ίδιος μας την αποκάλυψε.

Κεφάλαιο 248

Είναι απόγευμα όταν ο Ιησούς μαζί με Αποστόλους και την ομάδα των γυναικών-μαθητριών φτάνουν στην Βηθλεέμ της Γαλιλαίας. Ο ουρανός είναι ακόμα κόκκινος μετά από ένα όμορφο ηλιοβασίλεμα, το οποίο μόλις έδυσε, και στον αέρα ακούγονται ακόμα οι κουδούνες και τα βελάσματα, που ενώνονται με τις χαρούμενες φωνές των παιδιών και με τις φωνές των μανάδων τους, που τα καλούν. Κάποιοι βοσκοί της περιοχής, που έχουν ήδη ακούσει ιστορίες για τον Ιησού, πλησιάζουν την ομάδα και ενώνονται μαζί της.

Λέει ο Ιησούς:
-Ιούδα του Σίμωνα (Ιούδας ο Ισκαριώτης), πήγαινε με τον Σίμωνα (ο Ζηλωτής) να βρείτε κατάλυμα για εμάς και για τις γυναίκες. Υπάρχει ένα πανδοχείο στο μέσον του χωριού και θα συναντηθούμε εκεί.
Και ενώ ο Ιούδας και ο Σίμων υπακούν, ο Ιησούς γυρίζει στη συνέχεια προς την Μητέρα Του και λέει:
-Αυτή τη φορά δεν θα είναι σαν την άλλη Βηθλεέμ. Θα βρείτε κάπου να ξεκουραστείτε, δεν ταξιδεύει πολύς κόσμος αυτόν τον καιρό και δεν υπάρχει απογραφή.
-Αυτή την εποχή είναι ευχάριστα να κοιμόμαστε ακόμα και στα λιβάδια ή μαζί με αυτούς τους βοσκούς και τα προβατάκια, λέει η Μαρία και χαμογελάει στον Γιο Της και σε μερικούς νεαρούς βοσκούς που Την κοιτάζουν με περιέργεια.

Εκείνη τη στιγμή εμφανίζεται μια μικρή ομάδα με οπλισμένους άνδρες να έρχεται από έναν χωμάτινο δρόμο. Στρατιώτες (Ρωμαίοι) μαζί με κάποιους ντόπιους που φωνάζουν. Οι βοσκοί κοιτούν και ψιθυρίζουν κάτι μεταξύ τους. Κατόπιν κοιτούν την Μαρία και τον Ιησού. Ο γηραιότερος Του λέει:
-Λοιπόν, έκανες καλά που δεν πήγες στην Βηθλεέμ, απόψε.
-Γιατί;

-Διότι αυτοί οι άνθρωποι που πέρασαν πηγαίνοντας προς την πόλη, πάνε για να πάρουν έναν γιο από την μητέρα του.
-Ω! Όχι! Μα τι έκανε; Ρωτάει η Μαρία.
Ο Ιησούς κάνει την ίδια ερώτηση και οι μαθητές μαζεύονται για να ακούσουν.
-Ο πλούσιος Ιωήλ βρέθηκε νεκρός στον ορεινό δρόμο: τον σκότωσαν. Γύριζε από την Σικάμινο με πολλά χρήματα. Αλλά δεν τον σκότωσαν ληστές, διότι τα χρήματα βρέθηκαν πάνω του. Ο υπηρέτης που πήγαινε μαζί του, είπε ότι το αφεντικό του τον διέταξε να τρέξει μπροστά για να ειδοποιήσει τους συγγενείς του για την επιστροφή του, και καθ’ οδόν συναντήθηκε με τον νέο άνδρα, τον οποίο πρόκειται τώρα να σκοτώσουν, και πηγαίνουν στο μέρος της εκτέλεσης. Και δυο άνδρες από την πόλη ορκίζονται, τώρα, ότι είδαν τον νέο άνδρα να επιτίθεται στον Ιωήλ. Οι συγγενείς του Ιωήλ απαιτούν τον θάνατό του. Και αν είναι φονιάς ο νεαρός...
-Νομίζεις ότι δεν είναι;
-Δεν νομίζω ότι είναι. Ο νεαρός είναι λίγο μεγαλύτερος από αγόρι, είναι καλός, και είναι πάντοτε με την μητέρα του γιατί είναι ο μονάκριβός της γιος, και αυτή είναι χήρα και άγια γυναίκα. Αυτός την βοηθάει, δεν έχει μπλεξίματα με γυναίκες. Δεν είναι ούτε νευρικός ούτε άμυαλος. Λοιπόν, γιατί να σκοτώσει;

-Ίσως να είχε κάποιους εχθρούς.
-Ποιος; ο Ιωήλ, ο νεκρός; ή ο Άβελ, αυτός που κατηγορείται;
-Ο τελευταίος.
-Α! δεν ξέρω... αλλά... όχι, δεν ξέρω.
-Μίλα με ειλικρίνεια, άνθρωπε.
-Κύριε, σκέπτομαι κάτι και ο Ισαάκ (βοσκός που έχει πιστέψει στον Ιησού και στη διδασκαλία Του) μας λέει να μην σκεπτόμαστε άσχημα για τον πλησίον μας.
-Αλλά πρέπει να έχομε το θάρρος να μιλάμε, όταν είναι να σώσομε ένα αθώο άτομο.
-Αν θα μιλήσω, είτε έχω δίκιο είτε άδικο, θα πρέπει να φύγω από αυτόν τον τόπο, διότι ο Άσσερ και ο Ιακώβ είναι πανίσχυροι.
-Μίλησε χωρίς φόβο. Δεν θα χρειαστεί να φύγεις.
-Κύριε, η μητέρα του Άβελ είναι νέα, όμορφη και μυαλωμένη. Ο Άσσερ δεν είναι φρόνιμος, ούτε και ο Ιακώβ. Στον πρώτο του αρέσει η χήρα και στον δεύτερο... όλοι στην πόλη γνωρίζουν ότι κοιμάται στο κρεβάτι του Ιωήλ με τη γυναίκα του. Νομίζω ότι...
-Κατάλαβα. Πάμε, φίλοι μου. Εσείς οι γυναίκες να μείνετε εδώ μαζί με τους βοσκούς. Θα γυρίσω σύντομα.
-Όχι, Γιε, έρχομαι μαζί Σου, λέει η Μαρία.

Ο Ιησούς βαδίζει κιόλας γρήγορα προς το κέντρο της πόλης. Οι βοσκοί δεν ξέρουν τι να κάνουν, αλλά αφήνουν τα κοπάδια στους νεώτερους, που μένουν με τις γυναίκες, με εξαίρεση την Παρθένο Μαρία και την Μαρία του Αλφαίου, που ακολουθούν τον Ιησού και πηγαίνουν να συναντήσουν την ομάδα των Αποστόλων στην πόλη. Στον τρίτο κάθετο δρόμο που διασχίζει τον κεντρικό δρόμο μέσα στη Βηθλεέμ, συναντούν τον Ισκαριώτη, τον Σίμωνα, τον Πέτρο και τον Ιάκωβο, που έρχονται προς αυτούς με χειρονομίες και φωνές.

-Τρομερό, Διδάσκαλε! Και οδυνηρό! Εξηγεί ο Πέτρος που είναι αναστατωμένος. Πήραν ένα αγόρι από την μητέρα του για να το σκοτώσουν και αυτή το υπερασπίζεται σαν ύαινα.
-Αλλά αυτή είναι μία γυναίκα μπροστά σε οπλισμένους άνδρες,  προσθέτει ο Σίμων ο Ζηλωτής.
-Το σώμα της είναι γεμάτο πληγές, λέει ο Ισκαριώτης.

-Έσπασαν την πόρτα της, γιατί είχε αμπαρωθεί μέσα, λέει ο Ιάκωβος του Ζεβεδαίου.
-Πηγαίνω κοντά της, λέει η Μαρία.
-Ω! Ναι! Εσύ είσαι η Μόνη Που μπορείς να την παρηγορήσεις.

Πηγαίνουν προς τα δεξιά, μετά προς τα αριστερά προς το κέντρο της πόλης. Τώρα φαίνεται το έξαλλο πλήθος που στριμώχνεται στην πόρτα του Άβελ, και ακούγονται σπαραχτικές κραυγές, σκληρές, άγριες και συγχρόνως οι ικετευτικές φωνές μιας γυναίκας. Ο Ιησούς επιταχύνει το βήμα Του και φτάνει στην μικρή πλατεία, θα έλεγε κανείς ότι είναι μια διαπλάτυνση του δρόμου παρά μια πλατεία, από όπου έρχεται ο απόηχος. Η γυναίκα ακόμα αντιμάχεται για τον γιο της με τους φρουρούς, και κρατάει με το ένα της χέρι, σαν σιδερένια οπλή, τα χαλάσματα από την πόρτα που έσπασε και με το άλλο τη ζώνη του γιου της, ενώ με αγριότητα δαγκώνει οποιονδήποτε προσπαθεί να της χαλαρώσει τα χέρια, παρ’ όλο που την κτυπούν άσχημα και της τραβούν τα μαλλιά με μανία μέχρι να πάει το κεφάλι της πίσω. Αυτή όταν δεν δαγκώνει, φωνάζει: «Αφήστε τον, φονιάδες! Είναι αθώος! Το βράδυ που σκοτώθηκε ο Ιωήλ αυτός κοιμόταν δίπλα μου, στο κρεβάτι μου! Φονιάδες! Σφάχτες! Βρώμικοι! Επίορκοι!»

Και ο νέος άνδρας, τον οποίο κρατούν από τους ώμους οι στρατιώτες και τον τραβούν από τα χέρια της, γυρίζει κατατρομαγμένος και φωνάζει: «Μάνα, μάνα! Γιατί πρέπει να πεθάνω εγώ αφού δεν έκανα τίποτα;» Είναι ένα όμορφο, ψηλόλιγνο αγόρι, με μαύρα μάτια και μαύρα σγουρά μαλλιά. Η ξεσχισμένη χλαμύδα του δείχνει το νεαρό ευλύγιστο σώμα ενός έφηβου.

Ο Ιησούς, με την βοήθεια αυτών που Τον συνοδεύουν, στριμώχνεται μέσα στο πλήθος, όπου υπάρχει το αδιαχώρητο, και πλησιάζει την μητέρα με το παιδί την στιγμή ακριβώς που την εξαντλημένη γυναίκα την απομακρύνουν από την πόρτα και την σέρνουν πάνω στον πέτρινο δρόμο, σαν σακί, δεμένη στο σώμα του γιου της. Αλλά αυτό διαρκεί μονάχα λίγα μέτρα.

Ένα πιο βίαιο τράνταγμα ξεκολλάει το χέρι της μητέρας από την ζώνη του νέου και η γυναίκα πέφτει με το κεφάλι στο χώμα, το οποίο τώρα αιμορραγεί πολύ. Αλλά ανασηκώνεται στα γόνατα, σηκώνει τα χέρια της ψηλά, ενώ τον γιο της τον σέρνουν μακριά και γρήγορα, όσο το επιτρέπει το πλήθος, διότι προχωρούν με δυσκολία. Το παιδί ελευθερώνει το δεξί του χέρι και της γνέφει φωνάζοντας: «Μητέρα! Αντίο! Να θυμάσαι, τουλάχιστον εσύ, ότι είμαι αθώος!» Η γυναίκα τον παρακολουθεί, κατόπιν λιποθυμάει και πέφτει στο έδαφος.

Ο Ιησούς, σταματάει μπροστά στους φρουρούς που τον κρατούν.
-Σταματήστε για λίγο. Σας διατάσσω. Το παρουσιαστικό Του δεν σηκώνει αντιρρήσεις.
-Ποιος είσαι Εσύ; ρωτάει θυμωμένα ένας πολίτης. Δεν Σε γνωρίζομε. Κάνε στην άκρη για να τον σκοτώσομε προτού νυχτώσει.
-Είμαι ένας Διδάσκαλος. Ο μεγαλύτερος. Στο όνομα του Κυρίου, σταματήστε, αλλιώς θα πέσει κεραυνός επάνω σας. Και εν τω μεταξύ φαίνεται σαν να πέφτει μια αστραπή. Ποιοι είναι οι μάρτυρες κατά αυτού του ανδρός;
-Εγώ, αυτός και αυτός, απαντάει ο άνδρας που μίλησε πρωτύτερα.
-Η μαρτυρία σας δεν έχει αξία διότι είναι ψευδής.
-Πώς το λες αυτό; Εμείς είμαστε έτοιμοι να ορκιστούμε.
-Ο όρκος σας είναι αμαρτία.
-Αμαρτάνομε; Εμείς;
-Ναι, αμαρτάνετε. Όταν τρέφετε την ζήλια και το μίσος, όταν είστε άπληστοι για τον πλούτο, όταν είστε φονιάδες και όταν είστε επίορκοι. Πουλήσατε την ψυχή σας στην Βρωμιά. Είστε ικανοί για κάθε βρώμικη πράξη.
-Πρόσεχε τα λόγια Σου! Εγώ είμαι ο Άσσερ...
-Κι Εγώ είμαι ο Ιησούς.
-Εσύ δεν ανήκεις εδώ, δεν είσαι ούτε ιερέας ούτε δικαστής. Δεν είσαι τίποτα. Είσαι ένας ξένος.
-Ναι, είμαι ο Ξένος διότι η γη δεν είναι η Βασιλεία Μου. Αλλά είμαι Ιερέας και Κριτής. Όχι μόνον αυτής της μικρής μερίδας του Ισραήλ, αλλά όλου του Ισραήλ και όλου του κόσμου.
-Πάμε, πάμε. Έχομε να κάνομε με τρελό, λέει ο άλλος μάρτυρας και δίνει μια δυνατή σπρωξιά στον Ιησού για να πάει στο πλάι.
-Δεν θα κάνεις άλλο βήμα, βροντοφωνάζει ο Ιησούς, (Του Οποίου η μεγαλόπρεπη όψη υποτάσσει και παραλύει, όπως μπορεί να δίνει την ζωή και την χαρά όταν το θέλει). Δεν θα κάνεις άλλο βήμα. Δεν πιστεύεις αυτά που λέω; Καλά, κοίτα. Δεν υπάρχει χώμα του Ναού εδώ, ούτε νερό από αυτόν (το Ναό), ούτε υπάρχουν λόγια γραμμένα με μελάνι για να κάνουν το νερό πικρό (που σημαίνει δίκη για ζήλια ή για μοιχεία)*. Αλλά είμαι Εγώ, εδώ. Και θα κρίνω Εγώ.

Η φωνή του Ιησού, είναι τόσο διαπεραστική που ακούγεται σαν σάλπισμα. Οι άνθρωποι στριμώχνονται για να δουν. Μόνον η Παρθένος Μαρία και η Μαρία του Αλφαίου σταμάτησαν για να βοηθήσουν την μάνα που λιποθύμησε.

-Και αυτή είναι η κρίση Μου. Δώστε Μου λίγο χώμα από τον δρόμο και λίγο νερό από ένα δοχείο. Και μέχρι να τα φέρουν σ' Εμένα, εσείς που κατηγορείτε, και εσύ που κατηγορείσαι, απαντήστε Μου. Γιε, είσαι αθώος; Μίλησε με ειλικρίνεια σε Αυτόν Που είναι ο Σωτήρας σου.
-Είμαι, Κύριε.
-Άσσερ, μπορείς να ορκιστείς ότι είπες μόνον αλήθεια;

-Το ορκίζομαι, δεν έχω λόγο να πω ψέματα. Το ορκίζομαι στο Ιερό. Να πέσει φωτιά από τον ουρανό και να με κάψει αν δεν λέω αλήθεια.
-Ιάκωβε, μπορείς να ορκιστείς ότι μιλάς αληθινά, όταν κατηγορείς, και πως δεν υπάρχει άλλο κίνητρο που σε βάζει να πεις ψέματα;
-Ορκίζομαι στον Θεό. Μόνον η αγάπη για τον σκοτωμένο φίλο μου με βάζουν να μιλήσω. Δεν έχω προσωπικούς λόγους εναντίον του.
-Κι εσύ, υπηρέτη, μπορείς να ορκιστείς ότι Μου είπες την αλήθεια;
-Θα ορκίζομαι γι’ αυτό και χίλιες φορές αν χρειαστεί! Το αφεντικό μου! Τo καημένο το αφεντικό μου! Και σκεπάζει το κεφάλι του με την κάπα του.

-Καλά. Να το νερό και το χώμα. Και αυτός είναι ο λόγος:
«Άγιε Πατέρα και Ύψιστε Θεέ, δώσε δικαιοσύνη αληθείας μέσα από Μένα, ώστε η ζωή και η τιμή να δοθούν στον αθώο νέο και στην μητέρα του, που αγωνιά, και την τιμωρία που αρμόζει σε αυτούς που δεν είναι αθώοι. Αλλά εξ αιτίας της Χάρης που απολαμβάνω στα μάτια Σου, μην επιτρέψεις ούτε την φωτιά ούτε τον θάνατο, αλλά ας υπάρξει μια μακρά κάθαρση σε αυτούς που διέπραξαν την αμαρτία».

Είπε αυτά τα λόγια με τα χέρια Του ανοιχτά πάνω από το δοχείο, όπως κάνουν οι ιερείς στο Ιερό κατά την διάρκεια της Λειτουργίας στην Προσκομιδή. Κατόπιν βάζει το χέρι Του στο δοχείο με το νερό και ραντίζει τους τέσσερις άνδρες που κρίνονται, και δίνει και στον κάθε έναν να πιει από μια σταγόνα νερό: πρώτα στον νέο και μετά στους άλλους. Κατόπιν σταυρώνει τα χέρια Του στο στήθος Του και τους κοιτάζει.

Και το πλήθος κοιτάζει... και μετά από λίγα λεπτά βγάζουν όλοι μια κραυγή και πέφτουν χάμω, με το πρόσωπο στο έδαφος. Τότε, οι τέσσερις άνδρες, που είναι στην σειρά, κοιτούν ο ένας τον άλλο και φωνάζουν με την σειρά τους: ο νέος από θαυμασμό, οι άλλοι από φρίκη διότι βλέπουν τα πρόσωπά τους γεμάτα πληγές λέπρας, ενώ ο νέος είναι καθαρός. Ο υπηρέτης πέφτει στα πόδια του Ιησού, Που είναι στην άκρη όπως και όλοι οι άλλοι, ακόμα και οι στρατιώτες, και αφού παίρνει από το χέρι τον νεαρό Άβελ, τον απομακρύνει για να μην κολλήσει από τους λεπρούς. Και ο υπηρέτης φωνάζει:

-Όχι! Όχι! Συγχώρα με! Είμαι λεπρός! Με πλήρωσαν για να αργοπορήσω το αφεντικό μου μέχρι να νυχτώσει, για να τον σκοτώσουν στον ερημικό δρόμο. Με έβαλαν να αφαιρέσω τις οπλές του αλόγου του, εξ επίτηδες. Μου έδωσαν οδηγίες πώς να πω ψέματα λέγοντας ότι προχώρησα μπροστά, ενώ εγώ βρισκόμουν μαζί τους όταν τον σκότωναν. Και θα Σου πω επίσης γιατί το έκαναν. Διότι ο Ιωήλ ανακάλυψε ότι ο Ιακώβ ερωτεύτηκε τη νέα γυναίκα του και ο Άσσερ ήθελε την μητέρα του νεαρού και αυτή τον αρνιόταν. Έτσι έκαναν μια συμφωνία να απαλλαγούν από τον Ιωήλ και από τον Άβελ συγχρόνως και μετά θα απολάμβαναν τις γυναίκες. Σου τα είπα όλα. Καθάρισέ μου την λέπρα. Άβελ, εσύ είσαι καλός, προσευχήσου για μένα!

-Άβελ, πήγαινε στην μητέρα σου, ώστε όταν συνέλθει να δει το πρόσωπό σου και να είναι πάλι ευτυχισμένη. Και εσάς... θα έπρεπε να πω για σας: “Ας γίνει σε εσάς όπως εσείς θα κάνατε”. Και αυτή θα ήταν η ανθρώπινη δικαιοσύνη. Αλλά σας εμπιστεύομαι σε μια υπερβατική κάθαρση. Η λέπρα, που απεχθάνεστε, σας σώζει από το λυντσάρισμα και τον θάνατο όπως σας αξίζει. Λαέ της Βηθλεέμ, κάντε στην άκρη, ανοίξτε, όπως έκαναν και τα νερά στην θάλασσα και αφήστε αυτούς τους ανθρώπους να πάνε στην μακρά φυλάκισή τους. Μια τρομακτική φυλάκιση! Πολύ πιο τρομερή από έναν ξαφνικό θάνατο. Το Θείο Έλεος τούς δώρισε τη δυνατότητα να μετανοήσουν... αν το θέλουν. Πηγαίνετε!

Ο κόσμος στριμώχνεται προς τους τοίχους των σπιτιών και αφήνει το κέντρο του δρόμου ελεύθερο, ενώ οι τρεις άνδρες, γεμάτοι λέπρα, σαν να είχαν αυτήν την αρρώστια για χρόνια, πηγαίνουν προς το βουνό, περπατώντας ο ένας πίσω από τον άλλο. Στην ησυχία της νύχτας που πλησιάζει με το λυκόφως, όλα τα πουλιά και τα ζώα σιωπούν και ακούγεται μονάχα το γουργουρητό τους.

-Εξαγνίστε τον δρόμο με άφθονο νερό, αφού ανάψετε πρώτα φωτιά. Και εσείς στρατιώτες, να πάτε να αναφέρετε ότι δόθηκε η δικαιοσύνη σύμφωνα με τον πιο τέλειο Μωσαϊκό Νόμο, τους λέει ο Ιησούς. Και ενώ ετοιμάζεται να φύγει, η Μητέρα Του και η Μαρία του Κλωπά βοηθούν ακόμα τη γυναίκα που συνέρχεται αργά, ενώ ο γιος της της χαϊδεύει και της φιλάει τα παγωμένα χέρια της.

Ο λαός της Βηθλεέμ, με σχεδόν έντρομο σεβασμό, Τον παρακαλάει:
-Μίλησε μας, Κύριε. Είσαι πραγματικά ισχυρός. Σίγουρα είσαι Αυτός Που ανέφερε εκείνος ο άνθρωπος που μας έλεγε για τον Μεσσία.
-Θα σας μιλήσω απόψε κοντά στις στάνες των βοσκών. Τώρα πηγαίνω να παρηγορήσω τη μητέρα του Άβελ. Και πηγαίνει στην γυναίκα που βρίσκεται στην αγκαλιά της Μαρίας του Αλφαίου ξαναβρίσκοντας τις αισθήσεις της. Κοιτάζει το γλυκό πρόσωπο της Θεοτόκου, Που της χαμογελάει, αλλά δεν καταλαβαίνει τελείως την κατάσταση, μέχρι που τα μάτια της πέφτουν στο μελαχρινό κεφάλι του γιου της, που είναι σκυμμένος από πάνω της, πάνω από τα χέρια της που τρέμουν και ρωτάει:
-Μήπως πέθανα κι εγώ; Βρίσκομαι στο Άδη;
- Όχι, γυναίκα. Είσαι στη γη. Να ο γιος σου, που σώθηκε από τον θάνατο. Και Αυτός είναι ο Ιησούς, ο Γιος Μου, ο Σωτήρας.

Η πρώτη αντίδραση της γυναίκας είναι η ανθρώπινη. Βάζει όση δύναμη της έχει απομείνει και σκύβει μπροστά για να αγγίξει το κεφάλι του σκυμμένου γιου της, βλέπει ότι είναι καλά, τον φιλάει με μανία κλαίγοντας, γελώντας, και αναφέρει ένα σωρό υποκοριστικά για να εκφράσει την χαρά της.
-Ναι, μάνα, ναι. Αλλά τώρα, κοίταξε, όχι εμένα, Αυτόν, Αυτόν που με έσωσε. Δόξα στον Κύριο.

Η γυναίκα που ακόμα δεν μπορεί να σηκωθεί ούτε να πέσει στα γόνατα, ανοίγει τα χέρια της που είναι ξεγδαρμένα και τρέμουν και αγκαλιάζει το χέρι του Ιησού, το φιλάει και το βρέχει με τα δάκρυά της. Ο Ιησούς, ακουμπάει το αριστερό Του χέρι στο κεφάλι της, και της λέει:
-Να είσαι ευτυχισμένη. Να έχεις ειρήνη. Να είσαι πάντοτε καλή. Όπως και εσύ Άβελ.
-Όχι, Κύριέ μου. Η ζωή του γιου μου και η δική μου, Σου ανήκουν, διότι Εσύ μας έσωσες. Ας είναι μαζί με τους μαθητές Σου, όπως το επιθυμούσε, από τότε που τους γνώρισε. Σου τον προσφέρω με πολλή χαρά και σε παρακαλώ να μου επιτρέψεις να τον ακολουθώ, να υπηρετώ αυτόν και τους δούλους του Θεού.
-Και τι θα κάνεις με το σπίτι σου;
-Ω! Κύριε! Όταν έχει αναστηθεί κάποιος από τους νεκρούς δεν έχει τα ίδια συναισθήματα που είχε πριν πεθάνει. Η Μύρτα γύρισε από τους νεκρούς και από την Κόλαση, χάριν Εσού. Αν μείνω σε αυτήν την πόλη, θα φτάσω στο σημείο να μισώ αυτούς που με βασάνισαν, εμένα και το παιδί μου. Ενώ Εσύ, διδάσκεις αγάπη. Το ξέρω. Έτσι επίτρεψε στη Μύρτα να αγαπήσει τον Μοναδικό Που αξίζει να αγαπάμε, και άφησέ την να αγαπήσει την αποστολή Του και τους δούλους Του. Για την ώρα είμαι πολύ εξαντλημένη και δεν μπορώ να Σε ακολουθήσω. Αλλά, επίτρεψε μου, Κύριε, να το κάνω μόλις μπορέσω. Θα Σε ακολουθώ και θα είμαι με τον Άβελ μου...
-Θα ακολουθήσεις τον γιο σου και Εμένα. Να είσαι χαρούμενη και να έχεις την ειρήνη Μου. Αντίο.

Και ενώ η γυναίκα πηγαίνει στο σπίτι της και την υποβαστάζουν ο γιος της και κάποιος άλλος καλός άνθρωπος, ο Ιησούς φεύγει από την πόλη μαζί με τους βοσκούς, τους Αποστόλους, τη Μητέρα Του και τη Μαρία του Αλφαίου και πηγαίνει προς τις στάνες, που βρίσκονται στο τέλος του δρόμου, στα χωράφια.

*Παλαιά Διαθήκη, βιβλίο των Αριθμών, κεφ. 5:11-31, περιγράφεται ο τρόπος που οι ιερείς εξετάζουν τον ένοχο και αποδίδουν δικαιοσύνη. Οι οδηγίες έχουν δοθεί από τον Θεό στο Μωυσή για τους Ισραηλίτες.


Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2020

Άγνωστες στιγμές από τη ζωή του Ιησού



Από το βιβλίο της Μαρίας Βαλτόρτα, "Το Ευαγγέλιο όπως μου αποκαλύφθηκε".

Ο Ιησούς έχει καταλύσει στο σπίτι του Θωμά του Δίδυμου μαζί με άλλους αποστόλους. Όταν βλέπει τον Ιωάννη να ετοιμάζεται να πάει στην πηγή αντί να μείνει στην ζεστή καπνισμένη κουζίνα μαζί με τους άλλους, προτιμάει να πάει μαζί του. Έτσι αφήνουν τον Πέτρο να ετοιμάσει το ψάρι που έφεραν οι βοηθοί του Ζεβεδαίου για το δείπνο του Διδασκάλου και των μαθητών Του και αναχωρούν.

Δεν πηγαίνουν στην πηγή που βρίσκεται στην άκρη του χωριού, αλλά σε αυτήν που βρίσκεται μέσα στο χωριό, στην μέση της πλατείας, που τα νερά της είναι πάντοτε άφθονα, γάργαρα και έρχονται από την πλαγιά του βουνού κοντά στην λίμνη. Στην πλατεία υπάρχει πολύς κόσμος, όπως συνηθίζεται στα χωριά της Παλαιστίνης το απόγευμα. Γυναίκες με αμφορείς, αγόρια που παίζουν, άνδρες που μιλούν για δουλειές και ...το τοπικό κουτσομπολιό.

Μερικοί Φαρισαίοι που περνούν περιτριγυρισμένοι από υπηρέτες είτε πελάτες, πηγαίνουν προς τα πλούσια σπίτια τους. Όλοι κάνουν στην άκρη για να περάσουν, δηλώνοντας σεβασμό, αλλά μόλις φεύγουν πολλοί τους καταριόνται και αναφέρουν τις πρόσφατες απάτες τους και την τοκογλυφία τους.

Ο Ματθαίος (που ήταν πρώτα τελώνης) συναντάει τους παλιούς του φίλους και κουβεντιάζει μαζί τους σε μια γωνία της πλατείας. Αυτό γίνεται αιτία να του πει περιφρονητικά ο Φαρισαίος Ουρίας με δυνατή φωνή:
-Οι φημισμένες μεταστροφές! Αλλά η προσκόλληση στην αμαρτία συνεχίζεται όπως φαίνεται από τις φιλίες που παραμένουν, α!α!
Ο Ματθαίος γυρίζει και απαντάει με θυμό:
-Παραμένουν για να τους μεταστρέψουν.
-Δεν υπάρχει λόγος, ο Διδάσκαλός σου αρκεί για αυτό. Θα ήταν καλύτερα να είσαι μακριά τους, εκτός και αν θέλεις να αρρωστήσεις ξανά, με την προϋπόθεση ότι είσαι τελείως καλά.
Ο Ματθαίος, γίνεται κατακόκκινος στην προσπάθειά του να συγκρατηθεί και να μην του πει τι σκέπτεται, αλλά απαντάει:
-Μην φοβάσαι και μην ελπίζεις.
-Τι;
-Μην φοβάσαι ότι θα γίνω πάλι ο Λεβί ο τελώνης, και μην ελπίζεις ότι θα σε μιμηθώ και θα χάσω αυτές τις ψυχές. Το αφήνω σε σένα και στους φίλους σου, να κρατάτε αποστάσεις και να περιφρονείτε τον κόσμο. Εγώ μιμούμαι τον Διδάσκαλό μου και πλησιάζω τους αμαρτωλούς για να τους οδηγήσω στην Χάρη.

Ο Ουρίας θα ήθελε να ανταποδώσει, αλλά ένας άλλος Φαρισαίος, ο γέρο-Ελί, έρχεται και του λέει:
-Μη μολύνεις την αγνότητά σου και την γλώσσα σου φίλε μου. Έλα μαζί μου.
Και περπατώντας πιασμένοι από το χέρι, τον οδηγεί σπίτι του. Εν τω μεταξύ, το πλήθος, και ιδιαίτερα τα παιδιά μαζεύονται γύρω από τον Ιησού. Μεταξύ των παιδιών είναι ο Τωβίας και η Ιωάννα, τα αδέλφια που κάποτε, πέρισυ, μάλωναν για λίγα σύκα. Τώρα λένε στον Ιησού, πιάνοντας με τα μικρά τους χέρια τη μέση Του για να τραβήξουν την προσοχή Του:
-Άκου!, άκου! Και σήμερα είμαστε καλοί, το ξέρεις; Δεν κλάψαμε και δεν πειράξαμε ο ένας τον άλλο, για χάρη Σου. Θα μας δώσεις ένα φιλί;
-Λοιπόν, είσαστε καλοί για το χατίρι Μου! Τι χαρά Μου δίνετε. Να το φιλί Μου. Και αύριο να είστε ακόμα καλύτεροι.

Να και ο Ιάκωβος, ο μικρός που έφερνε τις δωρεές του Ματθαίου στον Ιησού κάθε Σάββατο. Τώρα λέει στον Ιησού:
-Τώρα ο Ματθαίος δεν μου δίνει τίποτα για τους φτωχούς του Κυρίου, αλλά μάζεψα όλα τα χρήματα που μου έδιναν όταν ήμουν καλός και θα Σου τα δώσω τώρα. Θα τα δώσεις στους φτωχούς, εκ μέρους του παππού μου;
-Βέβαια θα το κάνω. Τι συμβαίνει με τον παππού σου;
-Δεν μπορεί να περπατήσει. Είναι πολύ μεγάλος και τα πόδια του δεν τον κρατούν.
-Λυπάσαι γι’ αυτό;
-Ναι, γιατί ήταν ο δάσκαλός μου όταν πηγαίναμε στην εξοχή. Μου έλεγε πολλά πράγματα. Και με έμαθε να αγαπώ τον Κύριο. Ακόμα και τώρα μου μιλάει για τον Ιώβ και μου δείχνει τα αστέρια στον ουρανό, αλλά τώρα το κάνει από την καρέκλα του... άλλοτε ήταν πιο όμορφα...
-Θα έρθω αύριο, στον παππού σου, χαίρεσαι τώρα;

Και στο όραμά μου ο Ιάκωβος αντικαθίσταται από τον Βενιαμίν, όχι το αγόρι από τα Μάγδαλα αλλά αυτό της Καπερναούμ, το αγόρι που είδα σε όραμα πριν από πολύ καιρό. Όταν έρχεται στην πλατεία με την μητέρα του και βλέπει τον Ιησού, αφήνει το χέρι της μητέρας του και τρέχει μέσα στο πλήθος και με λεπτή φωνή όπως το χελιδόνι, όταν φτάνει μπροστά από τον Ιησού, αγκαλιάζει τα γόνατά του και λέει:
-Θέλω και εγώ μια αγκαλιά!

Ο Σίμων ο Φαρισαίος, περνάει εκείνη την στιγμή και υποκλίνεται επιδεικτικά στον Ιησού, Που απαντάει στον χαιρετισμό του. Ο Φαρισαίος σταματάει, και ενώ ο κόσμος πηγαίνει στην άκρη, σαν φοβισμένος, ο Σίμων λέει:
-Και δεν θα μου δώσεις κι εμένα μια αγκαλιά; Και χαμογελάει ελαφρά.
-Θα αγκαλιάζω όποιον Μου το ζητάει. Σε συγχαίρω Σίμωνα για την καλή σου υγεία. Άκουσα στην Ιερουσαλήμ ότι ήσουν λίγο άρρωστος.
-Ναι, ήμουν πολύ άρρωστος. Σε ήθελα, να με θεραπεύσεις.
-Πίστεψες ότι θα μπορούσα να σε θεραπεύσω;
-Ποτέ δεν αμφέβαλα, αλλά έπρεπε να γίνω μόνος μου καλά, διότι έλειπες για πολύ καιρό. Που ήσουν;
-Στα σύνορα του Ισραήλ. Εκεί πέρασα τις ημέρες Μου μεταξύ του Πάσχα και της Πεντηκοστής.
-Ήταν επιτυχημένο ταξίδι; Άκουσα για τους λεπρούς της Εννώμ και του Σιλωάμ, πραγματικά υπέροχο. Μόνο αυτό; Σίγουρα όχι. Αλλά αυτά μάθαμε από τον Ιωάννη, τον ιερέα. Αυτός που είναι χωρίς προκαταλήψεις, πιστεύει σε Σένα και είναι χαρούμενος.
-Και όποιος δεν πιστεύει γιατί έχει προκαταλήψεις; Τι λες για αυτόν, σοφέ Σίμωνα;
Ο Φαρισαίος, είναι κάπως ανήσυχος... διστάζει ανάμεσα στην επιθυμία να μην καταδικάσει τους πολλούς φίλους του που είναι προκατειλημμένοι ενάντια στον Ιησού, και στην επιθυμία να προτιμήσει τον έπαινο του Ιησού. Νικάει η δεύτερη λύση και λέει:
-Αυτός που δεν θέλει να πιστεύει σε Σένα, παρ’ όλες τις αποδείξεις που δίνεις, είναι καταδικασμένος.
-Και θα ήθελα κανείς να μην είναι…
-Εσύ, ναι. Εμείς δεν ανταποδίδομε αυτήν την αγάπη που έχεις για εμάς. Πολλοί δεν είναι άξιοι Σου. Ιησού ...θα ήθελα να είσαι ο καλεσμένος μου αύριο...
-Αύριο, δεν μπορώ, ας πούμε μεθαύριο. Συμφωνείς;
-Πάντοτε. Θα έχω κάποιους φίλους... και Εσύ θα πρέπει να τους συγχωρήσεις αν...
-Ναι, ναι. Θα έρθω με τον Ιωάννη.
-Μόνο τον Ιωάννη;
-Οι άλλοι έχουν άλλα έργα να φροντίσουν. Νάτοι, επιστρέφουν από την επαρχία. Ειρήνη σε σένα, Σίμωνα.
-Ο Θεός, μαζί Σου, Ιησού.

Ο Φαρισαίος φεύγει και ο Ιησούς ενώνεται με τους μαθητές Του. Γυρίζουν στο σπίτι για το δείπνο. Αλλά, ενώ τρώνε το ψημένο ψάρι, έρχονται κάποιοι τυφλοί άνδρες που είχαν παρακαλέσει ήδη τον Ιησού στον δρόμο. Τώρα επαναλαμβάνουν την παράκλησή τους.
-Ιησού, Υιέ του Δαβίδ, ελέησέ μας!
Τότε τους λέει ο Πέτρος μάλλον προσβλητικά:
-Φύγετε, αν σας είπε να έρθετε αύριο, τότε αύριο. Αφήστε Τον να δειπνήσει.
-Όχι, Σίμων, μην τους διώχνεις. Τόση επιμονή χρειάζεται ανταμοιβή. Εσείς οι δυο, περάστε μέσα.
Οι τυφλοί έρχονται μέσα με τη βοήθεια των μπαστουνιών τους που χτυπάνε πότε στο πάτωμα και πότε στους τοίχους.
-Πιστεύετε ότι μπορώ να σας δώσω ξανά την όραση σας;
-Ω! Ναι, Κύριε! Ήρθαμε διότι είμαστε βέβαιοι.

Ο Ιησούς σηκώνεται από το τραπέζι, τους πλησιάζει, βάζει τις άκρες των δακτύλων Του στα τυφλά μάτια, σηκώνει το κεφάλι Του και προσεύχεται:
-Ας γίνει σύμφωνα με την πίστη σας.
Απομακρύνει τα χέρια του, και τα βλέφαρα που μέχρι τότε ήταν ακίνητα, αρχίζουν να παίζουν, διότι το φως έπεσε πάνω στις κόρες που θεραπεύτηκαν στον ένα από τους άνδρες, ενώ και τα βλέφαρα του άλλου ανοίγουν, που πρωτύτερα ήσαν κλειστά, πιθανώς από παραμελημένα έλκη και οι άκρες των βλεφάρων έχουν πάρει καινούργιο σχήμα εκ νέου, χωρίς το παραμικρό λάθος, ώστε να τα ανοιγοκλείνει ελεύθερα.
Οι δυο άνδρες, πέφτουν στα γόνατα.

-Σηκωθείτε. Πηγαίνετε. Και προσέχετε, μην πείτε σε κανέναν αυτό που σας έκανα. Φέρετε τα νέα της χάρης στους συγγενείς και στους φίλους σας στο χωριό σας. Δεν είναι ανάγκη να το κάνετε εδώ, δεν θα έκανε καλό στην ψυχή σας. Διατηρήστε απρόσβλητη την πίστη σας όπως τώρα που γνωρίζετε πως είναι να βλέπετε, βεβαιωθείτε ότι τα μάτια σας δεν θα πληγωθούν ξανά, για να μην γίνετε πάλι τυφλοί.

Το δείπνο τελείωσε. Πηγαίνουν επάνω στην ταράτσα που έχει δροσιά. Η λίμνη αστράφτει με το φως του φεγγαριού. Ο Ιησούς κάθεται σε έναν χαμηλό φράχτη και ο νους Του φεύγει βλέποντας την ασημένια επιφάνεια της λίμνης. Οι άλλοι μιλούν μεταξύ τους χαμηλόφωνα, για να μην Τον ενοχλούν. Αλλά Τον κοιτάζουν με πολύ θαυμασμό. Και πόσο όμορφος είναι! Το φεγγάρι σχηματίζει ένα στεφάνι γύρω από το κεφάλι Του και φωτίζει το πρόσωπό Του, το οποίο είναι αυστηρό και ήρεμο συγχρόνως, τονίζοντας και τις μικρότερες λεπτομέρειες. Κάθεται με το κεφάλι ελαφρά προς τα πίσω, ακουμπισμένος στον κορμό μιας κληματαριάς που φτάνει μέχρι εκεί και μετά απλώνεται σε όλη την ταράτσα. Τα βαθιά γαλάζια μάτια Του μοιάζουν με όνυχα στο σκοτάδι και φαίνεται σα να σκορπούν ειρηνικά κύματα σε κάθε τι.

Μερικές φορές κοιτάζει ψηλά, στον καθαρό ουρανό τον γεμάτο άστρα, μερικές φορές κοιτάζει χαμηλά στους λόφους και πιο κάτω στην λίμνη, ή κοιτάζει στο άπειρο και τα μάτια Του μοιάζουν να χαμογελούν σε κάτι που διακρίνουν. Τα μαλλιά Του κυματίζουν με το ελαφρύ αεράκι. Κάθεται κάπως στο πλάι και με το ένα πόδι αγγίζει το έδαφος, ενώ το άλλο βρίσκεται κάποιους πόντους ψηλότερα, με τα χέρια Του μπροστά, έτσι ξεκουράζεται. Η λευκή χλαμύδα Του τονίζει την λαμπρότητά Του, η οποία παίρνει χρώμα ασημί στο φεγγαρόφως και τα λευκά μακριά Του χέρια τονίζουν την αρρενωπή ομορφιά των δαχτύλων Του. Και το πρόσωπό Του, με το μεγάλο μέτωπο, την ευθεία μύτη, τα ελαφρώς οβάλ μάγουλα και τα ξανθά προς το χάλκινο χρώμα γένια, φαίνεται κάτω από το φεγγαρόφως να παίρνει μια απόχρωση του παλιού ιβουάρ και να χάνει την ροζ απόχρωση της ημέρας.

-Είσαι κουρασμένος, Διδάσκαλε; ρωτάει ο Πέτρος.
-Όχι, δεν είμαι.
-Φαίνεσαι χλωμός και σκεπτικός…
-Σκεπτόμουν. Αλλά δεν νομίζω ότι είμαι πιο χλωμός από άλλοτε… Πλησιάστε. Το φως του φεγγαριού σας κάνει όλους να φαίνεστε πιο χλωμοί. Αύριο, θα πάτε στην
Xοραζίμ και ίσως να βρείτε μαθητές εκεί. Μιλήστε τους. Και να θυμάστε, να γυρίσετε το σούρουπο. Θα μιλήσω κοντά στον χείμαρρο.
-Τι καλά! Θα το πούμε στους κατοίκους της Χοραζίμ. Όταν γυρίζαμε συναντήσαμε την Μάρθα και την Μαρκέλλα. Μήπως ήρθαν εδώ; ρωτάει ο Ανδρέας.
-Ναι.
-Μιλούν πολύ στα Μάγδαλα για την Μαρία, που δεν βγαίνει έξω πλέον και δεν κάνει συγκεντρώσεις. Μείναμε στο σπίτι της ίδιας γυναίκας που μας φιλοξένησε την τελευταία φορά. Ο Βενιαμίν μου είπε πως όταν νιώθει την επιθυμία να φερθεί άσχημα, σκέπτεται Εσένα και...
-Κι εμένα... μπορείς να το πεις, Ιάκωβε. Λέει ο Ιούδας ο Ισκαριώτης.
-Δεν είπε έτσι.
-Αλλά αυτό εννοούσε όταν είπε: ''δεν θέλω να είμαι ωραίος, αλλά κακό'' και με κοιτούσε με πλάγιες ματιές. Δεν με αντέχει.
-Μια αντιπάθεια, χωρίς σημασία, Ιούδα. Μην το σκέπτεσαι. Λέει ο Ιησούς.
-Ναι, Διδάσκαλε, αλλά αυτό με ενοχλεί.
-Είναι εδώ ο Διδάσκαλος; Φωνάζει κάποιος από τον δρόμο.
-Ναι εδώ είναι. Τι θέλετε πάλι τώρα; δεν σας φτάνει η ημέρα; Είναι ώρα αυτή να ενοχλείτε τους δόλιους ταξιδιώτες; Ελάτε αύριο. Φωνάζει ο Πέτρος.
-Το πρόβλημα είναι ότι έχομε έναν μουγκό δαιμονισμένο μαζί μας. Και μας ξέφυγε τρεις φορές στο ταξίδι. Αν δεν ήταν αυτό θα είχαμε έρθει νωρίτερα. Παρακαλούμε! Σε λίγο, μόλις το φεγγάρι ανέβει ψηλά στον ουρανό θα αρχίσει να ουρλιάζει όλο και πιο δυνατά και θα τρομοκρατήσει το χωριό. Βλέπετε πως άρχισε να παλεύει ήδη;

Ο Ιησούς διασχίζει την ταράτσα και σκύβει από τον χαμηλό τοίχο. Οι απόστολοι κάνουν το ίδιο. Μια σειρά από πρόσωπα σκυμμένα πάνω από ένα πλήθος ανθρώπων που κοιτούν ψηλά προς αυτούς. Στην μέση, με κινήσεις και μουγκρητά σαν αλυσοδεμένη αρκούδα ή λύκος, ένας άνδρας με τα χέρια δεμένα για να μην δραπετεύσει, ουρλιάζει και κινείται ανήσυχος, σαν να ψάχνει για κάτι στο έδαφος. Όταν κοιτάζει ψηλά και συναντάει τα μάτια του Ιησού, βγάζει μια κραυγή ζώου, ένα άναρθρο ουρλιαχτό και προσπαθεί να τρέξει μακριά.

Το πλήθος, σχεδόν όλοι οι κάτοικοι της Καπερναούμ που βρίσκονται εκεί, κάνουν στην άκρη τρομαγμένοι.
-Έλα, χάριν φιλανθρωπίας! Θα αρχίσει πάλι τα ίδια.
-Έρχομαι αμέσως. Και ο Ιησούς κατεβαίνει τρέχοντας και πηγαίνει μπροστά στον δυστυχισμένο που είναι πάρα πολύ ταραγμένος.
-Βγες έξω από αυτόν. Το θέλω.
Το ουρλιαχτό χάνεται και ακούγεται μια λέξη: «Ειρήνη!»
-Ναι, Ειρήνη. Ειρήνη σε σένα τώρα που ελευθερώθηκες.
Το πλήθος όταν βλέπει το θαύμα, φωνάζει με θαυμασμό γι’ αυτήν την ξαφνική αλλαγή, που από εξαγριωμένος έγινε ήρεμος, από δαιμονισμένος έγινε ελεύθερος, από μουγκός απέκτησε λόγο.
-Πως γνωρίζατε ότι ήμουν εδώ;
-Στην Ναζαρέτ μας είπαν: “Βρίσκεται στην Καπερναούμ”. Στην Καπερναούμ μας το επιβεβαίωσαν δυο άνδρες που έλεγαν ότι τους θεράπευσες τα μάτια σε αυτό το σπίτι.
-Έτσι είναι! Είναι αλήθεια! Μας το είπαν κι εμάς... Πολλοί φωνάζουν και επισημαίνουν:
-Τέτοια πράγματα δεν γίνονταν ποτέ άλλοτε στον Ισραήλ!
-Αν δεν Τον βοηθούσε ο Βεελζεβούλ δεν θα τα έκανε, μουρμουρίζουν οι Φαρισαίοι της Καπερναούμ. Ο Σίμων πάντως δεν είναι μαζί τους.

-Είτε βοήθησε, είτε όχι, εγώ είμαι καλά, όπως και οι τυφλοί. Εσείς δεν θα μπορούσατε να το κάνετε παρ’ όλες τις τεράστιες προσευχές σας, απαντάει ο θεραπευμένος δαιμονισμένος μουγκός και φιλάει την χλαμύδα του Ιησού. Ο Διδάσκαλος, δεν απαντάει στους Φαρισαίους, απλά διαλύει το πλήθος λέγοντας:
-Ειρήνη μαζί σας.
Και ζήτησε από τον θεραπευμένο και τους συνοδούς του να μείνουν και τους φιλοξενεί στο επάνω δωμάτιο για να ξεκουραστούν μέχρι το επόμενο πρωί.

Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2020

H κατάπαυση της καταιγίδας – το θαύμα και η αιτία που έγινε



Όπως το περιγράφει ο ίδιος ο Ιησούς και όχι οι Ευαγγελιστές.
Στις 30 Ιανουαρίου 1944 ο Ιησούς δίνει ένα όραμα στη Μαρία Βαλτόρτα και την κάνει να «δει» το Ευαγγέλιο που διάβασε ο ιερέας στην εκκλησία εκείνη την ημέρα... το αναφερόμενο στην κατάπαυση της καταιγίδας.  Λέει η Βαλτόρτα:
Τώρα που όλοι κοιμούνται θα σας πω την χαρά μου. «Είδα» το σημερινό Ευαγγέλιο.
Και ενώ, σήμερα το πρωί όταν το διάβαζα, είπα στον εαυτό μου: ‘Αυτό είναι ένα
απόσπασμα του Ευαγγελίου που δεν θα το δω ποτέ γιατί είναι δύσκολο για όραμα’... και ενώ
δεν το σκεπτόμουν καθόλου, εμφανίστηκε και με γέμισε χαρά. Είδα λοιπόν τα παρακάτω:
Ένα πλοιάριο με πανιά, ούτε πολύ μεγάλο, ούτε πολύ μικρό, ένα ψαροκάικο στο οποίο
μπορούν να κινούνται 5-6 άτομα άνετα, σχίζει τα νερά στην όμορφη γαλάζια λίμνη της
Γεννησαρέτ.

Ο Ιησούς κοιμάται στην πρύμνη. Είναι ντυμένος στα λευκά όπως συνήθως. Ακουμπάει το
κεφάλι Του πάνω στο αριστερό Του μπράτσο, όπου κάτω από εκεί έχει βάλει τον μπλε σκούρο
μανδύα Του, τον οποίο έχει διπλώσει πολλές φορές. Είναι καθισμένος, δεν είναι ξαπλωμένος,
στο πιο χαμηλό μέρος του πλοίου και το κεφάλι Του ακουμπάει στην άκρη της πρύμνης. Δεν
ξέρω πως το αποκαλούν οι ψαράδες. Εκείνος κοιμάται ήσυχα. Είναι κουρασμένος και ήρεμος.
Ο Πέτρος βρίσκεται στο τιμόνι. Ο Ανδρέας ασχολείται με τα πανιά, ο Ιωάννης και άλλοι δύο
– δεν γνωρίζω τα ονόματά τους – βγάζουν έξω τα σχοινιά και τα δίχτυα από το αμπάρι σαν να
πρόκειται να τα ρίξουν στη διάρκεια της νύχτας. Θα έλεγα ότι η μέρα τελειώνει διότι ο ήλιος είναι
στην δύση του. 

Όλοι οι μαθητές έχουν σηκώσει τις χλαμύδες τους και τις έχουν δέσει σαν
ζώνη στη μέση τους για να είναι ελεύθεροι στις κινήσεις τους, για να πηγαινοέρχονται με
ελευθερία στο πλοιάριο και να μην μαγκώνουν τα ρούχα τους. Κανείς δεν φορεί μανδύα.
Βλέπω τον ουρανό να συννεφιάζει και τον ήλιο να κρύβεται πίσω από ένα τεράστιο
σύννεφο, το οποίο παρουσιάστηκε ξαφνικά πίσω από την κορυφή του λόφου. Τότε αρχίζει να
φυσάει δυνατά ο άνεμος στην λίμνη. Ο άνεμος για την ώρα βρίσκεται ψηλά και η λίμνη είναι
ακόμα ήρεμη, έγινε μόνο λίγο πιο σκοτεινή και η επιφάνειά της δεν είναι πλέον λεία. Δεν
υπάρχουν κύματα, αλλά το νερό έχει αρχίσει να αφρίζει.

Ο Πέτρος και ο Ανδρέας παρατηρούν τον ουρανό και τη λίμνη και ετοιμάζονται να
πλησιάσουν την ακτή. Αλλά ξαφνικά πιάνει ένας δυνατός άνεμος και αμέσως
σχηματίζεται φουσκοθαλασσιά. Τα μεγάλα κύματα αγκαλιάζουν το ένα το άλλο, κτυπούν το
μικρό πλοίο και μια το σηκώνουν ψηλά και μια το βυθίζουν στη χαμηλότερη καμπύλη, στριφογυρίζει
προς όλες τις κατευθύνσεις και έτσι αποκλείεται κάποιος ελιγμός με το τιμόνι, όπως επίσης και
ο άνεμος αποκλείει κάθε ελιγμό με το πανί, το οποίο πρέπει να μαζέψουν.

Ο Ιησούς κοιμάται. Ούτε τα βήματα, ούτε οι τρομαγμένες φωνές των μαθητών, ούτε ο
δυνατός άνεμος, ούτε τα κύματα που κτυπούν στα πλάγια και στην πλώρη, δεν καταφέρνουν να Τον ξυπνήσουν. Τα μαλλιά Του ανεμίζουν στον αέρα και μερικές σταγόνες νερού Τον αγγίζουν. Αλλά Εκείνος κοιμάται. Ο Ιωάννης τρέχει πάνω κάτω και Τον σκεπάζει με τον μανδύα του, που πήρε κάτω
από μια σανίδα. Τον σκεπάζει με την γλυκιά του αγάπη.
Η καταιγίδα όλο και δυναμώνει. Η λίμνη έγινε τόσο σκοτεινή, σαν να της έριξαν μελάνι και απέκτησε ραβδώσεις από τους αφρούς των κυμάτων. Το πλοιάριο είναι έρμαιο των κυμάτων και ο άνεμος το παρασέρνει στα βαθιά. Οι μαθητές ιδρώνουν με τις προσπάθειες τους να οδηγήσουν το πλοίο και συνάμα να βγάζουν το νερό που βάζουν τα κύματα, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Τσαλαβουτάνε στο νερό που τους έχει φτάσει στα γόνατα και το πλοιάριο γίνεται όλο και πιο βαρύ.
Ο Πέτρος χάνει την ηρεμία του και την υπομονή του. Δίνει το τιμόνι στον αδελφό του, πηγαίνει παραπατώντας προς τον Ιησού και Τον σκουντάει δυνατά. Ο Ιησούς ξυπνάει και σηκώνει το κεφάλι Του.

«Σώσε μας, Διδάσκαλε, πνιγόμαστε!» Ο Πέτρος Του φωνάζει (θα πρέπει να φωνάζει για να
μπορεί να τον ακούσει). Ο Ιησούς, κοιτάζει τον μαθητή Του, κοιτάζει τους άλλους και μετά τη λίμνη. «Πιστεύετε ότι μπορώ να σας σώσω;»
«Γρήγορα, Διδάσκαλε» φωνάζει ο Πέτρος, ενώ πλησιάζει ένα τεράστιο βουνό από νερό που έρχεται από το μέσον της λίμνης με ταχύτητα. Είναι τόσο ψηλό και τρομακτικό που μοιάζει με καταρράκτη. Οι μαθητές που το βλέπουν να έρχεται γονατίζουν και κρατιούνται από οτιδήποτε έχουν, βέβαιοι πως έρχεται το τέλος.

Ο Ιησούς σηκώνεται. Στέκεται όρθιος στην πρύμνη, μια λευκή φιγούρα μπροστά στην σκούρα καταιγίδα. Σηκώνει τα χέρια Του προς το μεγάλο κύμα και λέει στον άνεμο:
«Σταμάτησε και ησύχασε» και στο νερό: «Ηρέμησε. Το θέλω.» Και το μεγάλο κύμα διαλύθηκε σε αφρούς, που έπεσαν χωρίς να κάνουν ζημιά με ένα τελευταίο θόρυβο, ο οποίος έσβηνε και γινόταν ψίθυρος, ενώ ο αέρας σταμάτησε και ο ήχος του άλλαξε σε ένα σφύριγμα και μετά σε μια ανάσα. Ο ουρανός έγινε πάλι καθαρός πάνω από την λίμνη που είχε γαληνέψει, ενώ ελπίδα και πίστη γέμισε τις καρδιές των μαθητών.

Δεν μπορώ να περιγράψω το μεγαλείο του Ιησού. Πρέπει να το δει κανείς για να το καταλάβει.
Και το ευχαριστήθηκα ενδόμυχα διότι είναι ακόμα ζωντανό στην μνήμη μου και σκέπτομαι πόσο ατάραχος ήταν ο ύπνος του Ιησού και πόσο επιβλητική ήταν η εντολή Του, στους ανέμους και στα κύματα.

Τότε μου εξηγεί ο Ιησούς:
«Δεν θα ερμηνεύσω το Ευαγγέλιο με τον ίδιο τρόπο που το ερμηνεύουν όλοι. Θα διευκρινίσω τις συνθήκες που προηγήθηκαν. Γιατί κοιμόμουν; Μήπως δεν γνώριζα ότι θα γινόταν καταιγίδα; Ναι, το γνώριζα. Μόνο Εγώ το γνώριζα. Τότε γιατί κοιμόμουν; Οι απόστολοι ήσαν άνθρωποι, Μαρία. Είχαν όλη την καλή θέληση αλλά ήσαν ακόμα πολύ ”ανθρώπινοι”. Ο άνθρωπος πιστεύει πάντα ότι μπορεί να κάνει τα πάντα. Όταν είναι πραγματικά ικανός να κάνει κάτι, είναι όλο υπεροψία και προσκολλημένος στην “ικανότητά του”. Ο Πέτρος, ο Ανδρέας, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης ήσαν καλοί ψαράδες και συνεπώς πίστευαν ότι ήσαν άψογοι στο να χειρίζονται ένα πλοίο. Κατά την γνώμη τους ήμουν ένας μεγάλος “Διδάσκαλος”, αλλά σαν ναυτικός δεν ήμουν τίποτα. Έτσι πίστευαν ότι Εγώ δεν μπορούσα να τους βοηθήσω, και όταν μπήκαμε στο πλοίο για να διασχίσουμε τη λίμνη της Γαλιλαίας (Γεννησαρέτ), αυτοί Με παρακάλεσαν να καθίσω κάτω, διότι δεν ήμουν ικανός για τίποτε άλλο. Επίσης κρυβόταν και η αγάπη τους για Μένα πίσω από αυτήν την συμπεριφορά, διότι δεν ήθελαν να κάνω κάποια χειρωνακτική εργασία. Αλλά η προσκόλλησή τους στην ικανότητά τους ήταν μεγαλύτερη από την αγάπη τους.

Δεν επιβάλλομαι, Μαρία, εκτός και σε ιδιαίτερες περιπτώσεις. Γενικά, σας αφήνω ελεύθερους και περιμένω. Εκείνη την ημέρα, όπως ήμουν κουρασμένος και Με παρακάλεσαν να ξεκουραστώ, δηλαδή, να τους αφήσω στην δουλειά τους, εφ’ όσον εκείνοι ήσαν ικανοί, Εγώ κοιμήθηκα. Στον ύπνο Μου υπήρχε αυτή η ανάμικτη εξακρίβωση για το κατά πόσον ο άνθρωπος είναι “ανθρώπινος” και θέλει να κάνει πράγματα μόνος του, χωρίς να αισθάνεται ότι ο Θεός ζητάει απλά να τον βοηθάει. Είδα σε αυτούς τους πνευματικά “κουφούς ανθρώπους”, τους πνευματικά “τυφλούς ανθρώπους”, όλους τους πνευματικά κουφούς και τυφλούς ανθρώπους που ανά τους αιώνες καταστρέφουν τον εαυτό τους, διότι θέλουν να ενεργούν μόνοι τους, παρ’ όλο που Είμαι σκυμμένος πάνω στις ανάγκες τους περιμένοντας να Μου ζητήσουν να τους βοηθήσω.

Όταν ο Πέτρος φώναξε; “Σώσε μας!” η πίκρα Μου διαλύθηκε, έπεσε σαν πέτρα. Δεν είμαι “άνθρωπος”, είμαι ο Θεάνθρωπος. Δεν συμπεριφέρομαι όπως εσείς. Όταν κάποιος απορρίπτει τη συμβουλή σας είτε τη βοήθειά σας, και βλέπετε πως έχει φασαρίες, ακόμα και αν δεν είστε τόσο κακοί ώστε να χαίρεστε, είστε όμως αρκετά άσπλαχνοι ώστε να τον κοιτάτε περιφρονητικά και αδιάφορα, χωρίς να σας αγγίζουν οι κραυγές του για βοήθεια. Η συμπεριφορά σας σημαίνει: “Όταν ήθελα να σε βοηθήσω, εσύ δεν με ήθελες. Τώρα λοιπόν βοήθησε τον εαυτό σου”. Αλλά Εγώ είμαι ο Ιησούς. Είμαι ο Σωτήρας. Και σώζω, Μαρία. Πάντοτε σώζω, μόλις Μου το ζητήσουν.
Οι καημένοι οι άνθρωποι, ίσως να έχουν αντίρρηση: “Σε αυτήν την περίπτωση, γιατί επιτρέπεις ατομικές ή ομαδικές καταιγίδες να ξεσπούν;”

Αν με τη δύναμή Μου κατέστρεφα το Κακό, τότε θα θεωρούσατε τον εαυτό σας τον Κυρίαρχο του Καλού, το οποίο βασικά είναι Δικό Μου δώρο, και δεν θα Με θυμόσαστε πλέον. Δεν θα με θυμόσαστε ποτέ ξανά...
Φτωχά μου παιδιά, χρειάζεστε θλίψεις για να θυμάστε ότι έχετε Πατέρα. Όπως και ο άσωτος γιος θυμήθηκε ότι είχε πατέρα όταν πείνασε.
Οι δυστυχίες σάς πείθουν για τη μηδαμινότητά σας, για την απειρία σας – αιτία τόσων σφαλμάτων –, για την κακία σας – αιτία τόσων θρήνων και πόνων –, για τις αμαρτίες σας – αιτία τιμωρίας, την οποία επιβάλλετε εσείς οι ίδιοι στον εαυτό σας – καθώς επίσης για την ύπαρξή Μου, τη δύναμη και την καλοσύνη Μου.

Αυτό σας λέει το σημερινό Ευαγγέλιο, το «δικό» σας Ευαγγέλιο της σημερινής μέρας, φτωχά Μου παιδιά. Φωνάξτε Με. Ο Ιησούς κοιμάται μόνο επειδή είναι στενοχωρημένος που δεν Τον αγαπάτε. Φωνάξτε Με και θα έρθω».

ΠΗΓΗ: Το βιβλίο της Μαρίας Βαλτόρτα "The Gospel as revealed to me" (Το Ευαγγέλιο όπως μου αποκαλύφθηκε).