Πέμπτη, 22 Μαΐου 2008

Για μια καλύτερη ανατροφή-3


Ένα μεγάλο μέρος αυτού του καταπιεσμένου θυμού έχει διοχετευθεί στην κατασκευή διαστρεβλωμένων και αποπροσανατολιστικών ηθικών αξιών στην κοινωνία όπου ζείτε τώρα. Μια κοινωνία που δοξάζει και τιμά με μνημεία, αγάλματα και αναμνηστικά γραμματόσημα, με ταινίες και τηλεοπτικά προγράμματα μερικές από τις πιο άσχημες πράξεις βίας που έχουν γίνει στον κόσμο, αλλά κρύβει ή, ακόμα χειρότερα, κάνει να φαίνονται φτηνές, μερικές από τις πιο όμορφες πράξεις αγάπης του κόσμου.
Και όλ' αυτά - όλ' αυτά - έχουν προέλθει από μία και μόνη σκέψη: ότι εκείνοι που γεννούν τα παιδιά φέρουν επίσης και την αποκλειστική ευθύνη της ανατροφής τους.
Κι όμως. Στις κοινωνίες που οι πιο μεγάλοι, οι ηλικιωμένοι, μεγαλώνουν τα παιδιά, τα φροντίζουν, τα εκπαιδεύουν και τους μεταβιβάζουν τη σοφία, τις διδασκαλίες και τις παραδόσεις, η σεξουαλική καταπίεση δεν υπάρχει ούτε και ο βιασμός, η διαστροφή και η κοινωνικο-σεξουαλική δυσλειτουργία. Επειδή στις φυλές αυτές δεν υπάρχει η αίσθηση μιας ασφυκτικής ευθύνης και ενός αβάσταχτου φορτίου. Αυτές οι φυλές σήμερα θεωρούνται βάρβαρες από τον "πολιτισμένο" κόσμο και σταδιακά εξαφανίζονται. Στις κοινωνίες που έχουμε αποκαλέσει μη βάρβαρες, τα παιδιά αλλά και οι σύζυγοι, άντρες και γυναίκες, θεωρούνται ιδιοκτησία, προσωπική περιουσία, και κατά συνέπεια εκείνοι που γεννούν τα παιδιά πρέπει και να τα ανατρέφουν, επειδή πρέπει να φροντίζουν αυτό που τους "ανήκει". Σκέψου λιγάκι αυτό: Είναι κανείς αληθινά έτοιμος συναισθηματικά να αναθρέψει παιδιά την εποχή που είναι βιολογικά έτοιμος να τα γεννήσει;
Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι κατάλληλοι να αναθρέψουν παιδιά ακόμα και στα τριάντα ή στα σαράντα τους και δε θα έπρεπε να έχουμε την προσδοκία να είναι. Δεν έχουν ακόμα ζήσει αρκετά ως ενήλικοι για να μεταβιβάσουν βαθειά σοφία στα παιδιά τους. Τα χρόνια της νιότης δεν προορίζονται για τη διδασκαλία της αλήθειας, αλλά για τη μάθηση της αλήθειας. Πώς μπορεί να διδάξει ένα ζευγάρι στα παιδιά του μια αλήθεια που δεν την έχει μάθει ακόμα; Δεν μπορεί. Έτσι, θα καταλήξει να τους πει τη μοναδική αλήθεια που γνωρίζει: την αλήθεια των άλλων. Της μητέρας τους, του πατέρα τους, του πολιτισμού τους, της θρησκείας τους. Οτιδήποτε, τα πάντα, εκτός από τη δική τους αλήθεια. Αυτήν, ακόμα την αναζητούν. Θα αναζητούν, θα πειραματίζονται, θα βρίσκουν, θα χάνουν, θα διαμορφώνουν και θα αναδιαμορφώνουν την αλήθεια τους, την ιδέα που έχουν για τον εαυτό τους, μέχρι που θα έχουν κλείσει περίπου μισόν αιώνα πάνω στον πλανήτη. Τότε, ίσως να αρχίσουν επιτέλους να κατασταλάζουν και να προσαρμόζονται στην αλήθεια τους. Και είναι πιθανόν ότι η μεγαλύτερη αλήθεια με την οποία θα συμφωνήσουν είναι ότι δεν υπάρχει σταθερή αλήθεια. Ότι η αλήθεια, όπως και η ζωή, είναι κάτι που μεταβάλλεται, κάτι που αναπτύσσεται, κάτι που εξελίσσεται. Και ότι τη στιγμή ακριβώς που νομίζουν ότι η διαδικασία της εξέλιξης έχει σταματήσει, δεν έχει. Στην πραγματικότητα έχει μόλις αρχίσει. (Συνεχίζεται)

Τετάρτη, 21 Μαΐου 2008

Για μια καλύτερη ανατροφή-2


Οι γονείς χρειάζονται κάθε είδους βοήθεια και κάθε υποστήριξη που μπορούν να βρουν σ' αυτό τον αγώνα, αφού ζητούν από τα παιδιά τους να μην κάνουν κάτι που είναι από κάθε άποψη μέρος της φύσης τους. Έτσι οι μεγάλοι έχουν επινοήσει κάθε λογής οικογενειακές, πολιτισμικές, θρησκευτικές, κοινωνικές και οικονομικές πιέσεις, περιορισμούς και εμπόδια για να δικαιολογήσουν τις αφύσικες απαιτήσεις που έχουν από τα παιδιά τους. Τα παιδιά, λοιπόν, μεγαλώνουν έχοντας αποδεχτεί την άποψη ότι η σεξουαλικότητά τους είναι αφύσικη. Πώς μπορεί κάτι που είναι "φυσικό" να προκαλεί τόση ντροπή, να είναι τόσο μπλοκαρισμένο, και να υπόκειται σε τόσο μεγάλο έλεγχο, σε τόση αναχαίτιση, σε τόσους περιορισμούς, σε τόση χαλιναγώγηση και σε τόση άρνηση;
Τι αντίκτυπο νομίζεις ότι έχει σ' ένα τετράχρονο ή πεντάχρονο παιδί το γεγονός ότι οι γονείς δε χρησιμοποιούν καν το σωστό όνομα για κάποια από τα μέρη του σώματός του; Τι λες στο παιδί σου σχετικά με το πόσο άνετα νιώθεις γύρω από αυτό το θέμα και πόσο άνετα νομίζεις ότι πρέπει να νιώθει εκείνο;
Τα διάφορα "πιπί" και "τσιτσί" λέγονται, επειδή οι άνθρωποι έχουμε φορτώσει με τόση αρνητικότητα τα πραγματικά ονόματα αυτών των μερών του σώματος, που δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις λέξεις στις καθημερινές μας κουβέντες.
Στις πολύ μικρές ηλικίες, φυσικά, τα παιδιά δεν ξέρουν γιατί οι γονείς νιώθουν έτσι. Μένουν απλώς με την εντύπωση, τη συχνά ανεξίτηλη εντύπωση, ότι ορισμένα μέρη του σώματος δεν είναι αποδεκτά και οτιδήποτε έχει να κάνει μ' αυτά είναι "ντροπή", αν όχι "κακό". Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν και προχωρούν στην εφηβεία, μπορεί να αντιληφθούν ότι αυτό δεν είναι αλήθεια. Αλλά σ' εκείνη τη φάση τούς εξηγούν πολύ ξεκάθαρα τη σχέση μεταξύ εγκυμοσύνης και σεξουαλικότητας, καθώς και το πώς πρέπει να αναθρέψουν τα παιδιά που δημιουργούν. Έτσι, έχουν έναν ακόμα λόγο για να αισθάνονται ότι η σεξουαλική έκφραση είναι κάτι "κακό", και ο κύκλος ολοκληρώνεται.
Αυτή η στάση, που επικρατεί στην κοινωνία μας, έχει προκαλέσει σύγχυση και καταστροφή που δεν έιναι καθόλου αμελητέες.Αυτό είναι πάντα το αποτέλεσμα όταν κάνουμε ανοησίες σε σ΄χεση με τη φύση. Δημιουργήσαμε σεξουαλική αμηχανία, καταπίεση και ντροπή, κι αυτό οδήγησε σε σεξουαλική αναστολή, δυσλειτουργία και βία.
Και ο Φρόυντ είχε δίκιο, όταν έλεγε ότι ένα τεράστιο μέρος του θυμού στο ανθρώπινο είδος μπορεί να σχετίζεται με τη σεξουαλικότητα - ότι υπάρχει μαι βαθειά ριζωμένη οργή για το γεγονός ότι χρειάζεται να καταπιέζουμε βασικά και φυσικά σωματικά ένστικτα, ενδιαφέροντα και παρορμήσεις. (Συνεχίζεται)

Δευτέρα, 19 Μαΐου 2008

Για μια καλύτερη ανατροφή-1


Οι άνθρωποι είναι βιολογικά ικανοί να δημιουργούν παιδιά ενώ είναι ακόμα παιδιά οι ίδιοι. Και συνεχίζουν να είναι παιδιά για σαράντα ή πενήντα χρόνια, όσο παράξενο κι αν φαίνεται αυτό στους περισσότερους. Η κοινωνία λέει πως είμαστε "μεγάλοι" και έτοιμοι για τον κόσμο στα δεκαοκτώ ή στα είκοσι ένα. Προσθέστε σ' αυτό το γεγονός ότι πολλοί από εμάς ανατραφήκαμε από μανάδες και πατεράδες που δεν ήταν και πολύ μεγαλύτεροι από είκοσι ενός ετών όταν άρχισαν να μας μεγαλώνουν, και τότε θα αρχίσετε να βλέπετε το πρόβλημα.
Η τεκνοποιία προοριζόταν να είναι μια δραστηριότητα των νέων, των οποίων τα σώματα είναι καλά αναπτυγμένα και δυνατά. Η ανατροφή των παιδιών προοριζόταν να είναι δραστηριότητα των μεγαλυτέρων, των οποίων ο νους είναι καλά αναπτυγμένος και δυνατός.
Στην κοινωνία μας, επιμένουμε να κάνουμε αυτούς που γεννούν παιδιά υπεύθυνους και για την ανατροφή τους, με αποτέλεσμα όχι μόνο να κάνουμε το ρόλο του γονιού πολύ δύσκολο, αλλά και να διαστρεβλώνουμε πολλές από τις ενέργειες που περιβάλλουν την πράξη του σεξ.
Και έτσι, πολλοί άνθρωποι, ίσως οι περισσότεροι, δεν είναι ικανοί να ανατρέφουν παιδιά όταν είναι ικανοί να τα γεννούν. Ωστόσο, όταν το ανακαλύπτουν, είναι αργά. Και αντί να επιτρέπουμε στους νέους να απολαμβάνουν το σεξ και, αν γεννηθούν παιδιά, να αναθέτουν στους μεγαλύτερους να τα αναθρέψουν, τους λέμε πως είναι λάθος να κάνουν σεξ, αν δεν είναι έτοιμοι να αναλάβουν την ευθύνη της ανατροφής των παιδιών. Με τον τρόπο αυτό έχουμε δημιουργήσει ένα ταμπού γύρω από εκείνο που προοριζόταν να είναι μία από τις πιο χαρούμενες απολαύσεις της ζωής. Φυσικά, πρόκειται για ένα ταμπού που ελάχιστη προσοχή του δίνουν οι νέοι, και για έναν πάρα πολύ καλό λόγο: είναι ολότελα αφύσικο να υπακούουν σ' αυτόν. Όμως, οι σκέψεις που κάνουν γύρω από την ίδια τους τη φύση έχει περισσότερη σχέση με όσα εσείς, οι γονείς τους, τους έχετε πει, παρά με εκείνα που νιώθουν μέσα τους. Είναι παρατηρημένο ότι εκείνα που λένε πολλοί γονείς στα παιδιά τους σχετικά με τούτο το κομμάτι της ανθρώπινης φύσης τους, προέρχονται από ένα σωρό πεποιθήσεις: από το τι έχει ειπωθεί στους ίδιους, τι λέει η θρησκεία τους, τι σκέφτεται η κοινωνία τους, από τα πάντα, εκτός από τη φυσική τάξη των πραγμάτων.
Στη φυσική πράξη των πραγμάτων η σεξουαλικότητα αρχίζει να μπουμπουκιάζει κάποια στιγμή από τα εννέα έως τα δεκατέσσερα. Από τα δεκαπέντε και μετά, η παρουσία της είναι έντονη και εκδηλώνεται στους περισσότερους ανθρώπους. Έτσι, αρχίζει μια κούρσα ενάντια στο χρόνο, με τα παιδιά να εξορμούν μαζικά προς την πληρέστερη απελευθέρωση της χαρούμενης σεξουαλικής τους ενέργειας και με τους γονείς να εξορμούν μαζικά για να τα εμποδίσουν. (Συνεχίζεται)

Σάββατο, 17 Μαΐου 2008

Ο χορός των χιλίων χεριών

Αυτό που θα δείτε - όταν ενεργοποιήσετε το παρακάτω βίντεο - είναι το θαύμα της επιμονής και της υπομονής αλλά και η ευκαιρία που δίνεται σε ολοκληρωτικά κωφάλαλα άτομα να εκφραστούν μέσα από το χορό.

Τετάρτη, 14 Μαΐου 2008

Γίνε θεραπευτής


Φρόντιζε τους αρρώστους, αλλά μείνε αδιάφορος στην αρρώστια. Μην την ενθαρρύνεις δίνοντάς της ιδιαίτερη αγάπη και προσοχή. Αυτό ισχύει τόσο για τη θεραπεία των άλλων όσο και του εαυτού σου. Απόφευγε να δίνεις αιτίες στον εαυτό σου και στους άλλους να συνεχίζουν να είναι άρρωστοι. Μην κάνεις την εμφάνιση της αρρώστιας τη μοναδική ευκαιρία να δίνεις προσοχή και αγάπη, γιατί η αρρώστια και η αγάπη μπορεί να συσχετισθούν. Όταν ένας άνθρωπος, ιδιαίτερα ένα παιδί, θάλει αγάπη, μπορεί, λαθεμένα, να σκεφτεί ότι για να την πάρει πρέπει να αρρωστήσει.
Υιοθέτησε την άποψη ότι η ίδια η αρρώστια δεν είναι αληθινή. Αντιμετώπισέ την όπως θα αντιμετώπιζες κάθε άλλη ψευδαίσθηση, σαν κάτι που δεν ανήκει αληθινά στη δική σου συνειδητότητα ή σε αυτήν του αρρώστου. Γίνε αδιάφορος απέναντι στην ίδια την αρρώστια. Ενδυνάμωσε την ιδέα ότι ο αληθινός εσύ δεν είσαι άρρωστος και ότι η αρρώστια μπορεί να εξαφανιστεί καθώς αντιλαμβάνεσαι ότι δεν τη θέλεις ούτε την αξίζεις.
Έχω ανακαλύψει ότι οι άνθρωποι που βιώνουν πολλές αρρώστιες στη ζωή τους φαίνεται να απολαμβάνουν το να μιλούν συνεχώς στους άλλους γι' αυτές. Όταν αυτοί οι άνθρωποι αρχίζουν να μιλούν για τις ασθένειές τους λες και είναι περήφανοι γι' αυτές, αντέδρασε με αδιαφορία για την ίδια την αρρώστια. "Δεν είναι ανάγκη να ζεις μ' αυτό τον πόνο", υποστήριξε. "Είσαι πιο δυνατός από οποιαδήποτε αρρώστια". Μη δίνεις καμία αξιοπιστία στη δυσλειτουργία. Με τον ίδιο τρόπο αντιμετώπισε και την οικογένειά σου, αλλά και τον ίδιο σου τον εαυτό.
Έχω παρατηρήσει ότι οι συνειδητοποιημένοι άνθρωποι σπάνια λένε ότι είναι κουρασμένοι, ότι δεν αισθάνονται καλά, ότι κάτι "τους τριγυρίζει".
Όταν παύεις να ενισχύεις με αγάπη κάθε δυσλειτουργία και, αντί γι' αυτό, χρησιμοποιείς την αγάπη σου για να ισχυροποιήσεις την υγεία, τότε η θεραπεία συχνά αντικαθιστά την αρρώστια πολύ γρήγορα.

Κυριακή, 11 Μαΐου 2008

Ξέχνα την ιδέα του ανίατου


Η μία και βασική αρχή του υλικού σύμπαντος είναι ότι οι σκέψεις γίνονται υλική πραγματικότητα. Ο πρόγονος κάθε υλικού αντικειμένου, είναι μία σκέψη. Με το να σκέφτεσαι ότι κάτι είναι αδύνατο, δίνεις δύναμη στη σκέψη ότι είναι αδύνατο. Όπως ίσως γνωρίζεις, όλα είναι ενέργεια και η ενέργεια είναι δόνηση. Υπάρχουν δονήσεις χαμηλής συχνότητας (δυσαρμονία) και δονήσεις υψηλής συχνότητας (αρμονία). Όταν το σώμα σου είναι ακινητοποιημένο με οποιοδήποτε τρόπο, αυτό οφείλεται στις συχνότητες που είναι ασύμβατες με τις ανώτερης αρμονίας συχνότητες της τέλειας υγείας, όπως δημιουργείται από το πνεύμα. Όταν μπορείς να αναγνωρίσεις τις συχνότητες της ασθένειας και να προσφέρεις νέες ενεργειακές λύσεις, τότε οι χαμηλές συχνότητες εξαφανίζονται για πάντα. Γι' αυτό χρειάζεται να φέρεις τον εαυτό σου σε ενεργειακή ισορροπία. Αυτό σημαίνει να επιστρέφεις στη φυσιολογική σου κατάσταση, κάνοντας σκέψεις αγάπης χωρίς όρους, νιώθοντας συνδεδεμένος με το πνεύμα, όντας χαρούμενος και, στην ουσία, ζώντας στις ταχύτερες δονήσεις της ανώτερης πνευματικής συνειδητότητας. Σ' αυτές τις ανώτερες συχνότητες, δεν υπάρχει χώρος για την ιδέα ότι κάτι είναι αδύνατο ή αθεράπευτο.
Στο βιβλίο "Sanctuary: The path to consiousness" (Ιερό καταφύγιο: Ο δρόμος προς την συνειδητότητα) ο συγγραφέας Στήβεν Λιούις γράφει με ενθουσιασμό για τις θεραπευτικές ενέργειες και για την εξάλειψη των αύμβατων ενεργειών από το σώμα. Μερικά από αυτά που γράφει ακούγονται "πολύ τραβηγμένα" και θα απορριφθούν από εκείνους που είναι περιχαρακωμένοι στο αποκλειστικό πρότυπο των φαρμάκων, της χειρουργικής, των ακτινοβολιών και της χημειοθεραπείας ως μοναδικά διαθέσιμα μέσα για την εξάλειψη των ασθενειών από τη ζωή μας.
Όταν παραιτηθείς από την ιδέα του ανίατου, τότε μπορείς να προχωρήσεις πραγματικά στη σφαίρα της τέλειας αρμονικής ενέργειας, που είναι αυτό που εννοούμε λέγοντας πνευματική συνειδητότητα και να συνειδητοποιήσεις ότι δεν υπάρχει τίποτε στη συνειδητότητα του Θεού που να θέλει να είμαστε παραμορφωμένοι ή να βασανιζόμαστε από αρρώστιες.

Παρασκευή, 9 Μαΐου 2008

Ο χορός της ζωής


Η ζωή είναι τώρα. Η ζωή υπάρχει μόνο στη στιγμή του παρόντος, στην Παρουσία της Ύπαρξης. Οι σκέψεις που είναι προσανατολισμένες προς το παρελθόν και το μέλλον δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να περιορίζουν την ποσότητα του ζωο-δοτικού ρεύματος που είναι διαθέσιμο για να ζωοποιήσει την έκφραση. Δεν έχεις ιδέα πόση ενέργεια θ' αρχίσει να ρέει από μέσα σου όταν καθαριστούν τα εμπόδια αυτά από το κυκλοφορικό σου σύστημα.
Μπορείς να εγκαταλείψεις τις παρελθοντο-μελλοντικά προσανατολισμένες εννοιολογικές δομές που δεν επιτρέπουν να συμβεί αυτό; Άφησε το φόβο σου. Άφησε τη λογική σου. Άφησε το παρελθόν πίσω σου. Και ετοίμασε τον εαυτό σου για τον μετασχηματισμό.
Υπάρχουν προπαρασκευαστικά βήματα καθώς πλησιάζεις το σημείο στο οποίο είναι δυνατός ο μετασχηματισμός. Αλλά ο ίδιος ο μετασχηματισμός δεν είναι σταδιακή διαδικασία. Δεν είναι κάποια περίπλοκη τελετουργία. Μπορεί να συμβεί εν ριπή οφθαλμού. Απαιτεί μόνο ένα βήμα, μια απόφαση, ένα συμβάν. Όταν γίνει αυτό, είναι τόσο εύκολο όσο η ανάσα, τόσο απλό όσο ένα χαμόγελο. Ξαφνικά, απλώς ξέρεις. Τα μάτια σου καθαρίζουν και βλέπεις για πρώτη φορά τι υπάρχει πέρα από τον τοίχο της φυλακής και πηδάς. Πηδάς στο άγνωστο: ζωντανός, ξύπνιος, αντιλαμβανόμενος για πρώτη φορά ποιος είσαι. Όταν θα είσαι έτοιμος να κάνεις αυτό το άλμα, θα το ξέρεις. Δεν θα υπάρχει άλλη επιλογή. Ξαφνικά θα συνειδητοποιήσεις ότιόλοι οι φόβοι σου, όλα σου τα προβλήματα, όλα τα λογικά σου διλήμματα δεν ήταν παρά ένα μέρος ενός ονείρου, ένας μύθος που τον διατηρούσες με τη δική σου επίμονη προσπάθεια.
Η ψυχολογική διεργασία που ενεργοποιεί αυτή την επίγνωση συμβαίνει στη στιγμή του παρόντος. Πρέπει να είσαι εδώ, ολοκληρωτικά παρών, για να την βιώσεις. Αυτό δεν είναι δύσκολο. Απλώς να έχεις επίγνωση του τι κάνεις. Αν κόβεις ψωμί, μη σκέφτεσαι τη δίψα σου. Αν ακούς ένα φίλο, μη σκέφτεσαι τι θα πεις μετά. Αν τρως, μη σκέφτεσαι τι θα κάνεις όταν τελειώσεις το φαγητό, αλλά δείξε στη Γη την εκτίμηση της πλήρους προσοχής σου. Αυτό θα σε τραβήξει στην Παρουσία της Ύπαρξης, του Θεού, της Ουσίας, του Όντος, της Φύσης, της Ζωής, της Αγάπης, όπως θες πες την. Βρίσκεται παντού, είναι διαθέσιμη στους πάντες, το μόνο που χρειάζεται είναι να την αγκαλιάσεις με την προσοχή σου.
Έχοντας την επίγνωση της αιωνιότητας που υπάρχει σε κάθε στιγμή, έχοντας στη διάθεσή σου τ' αυτόματα συστήματα ανάλυσης πληροφοριών να σου παρέχουν αλάθητες εκτιμήσεις πολλές χιλιάδες φορές κάθε δευτερόλεπτο, θα έχεις άφθονο χρόνο για να αξιολογήσεις σωστά όλους τους παράγοντες που υπάρχουν κάθε στιγμή - όποιες περιστάσεις κι αν αντιμετωπίζεις. Θα καθορίζεις την καλύτερη πορεία δράσης με την άνεση και τη χάρη ενός χορευτή. Ο εσωτερικός μηχανισμός ελέγχου σου, έχοντας επανέλθει επιτέλους στην καθοδηγητικήπαρόρμηση της Ζωής, θα τα φροντίζει όλ' αυτά ασυνείδητα. Θα είναι τόσο απλό και φυσικό όσο και η αναπνοή. Η εμπιστοσύνη προς το σχέδιο που ο Θεός (είπαμε: η Φύση, η Ζωή κ.λπ.) έχει ήδη ενσωματώσει στο φυσικό σου σώμα, είναι το κλειδί για να πετύχεις αυτό το νέο τύπο λειτουργίας.

Τετάρτη, 7 Μαΐου 2008

Καθαρίζοντας το σωματικό ενεργειακό πεδίο


Αν κρατήσεις το χέρι σου τεντωμένο ίσια μπροστά σου, εκεί, στην άκρη των δακτύλων σου τελειώνει το ενεργειακό πεδίο που σε περιβάλλει σαν κουκούλι. Όλοι μας διαθέτουμε τέτοιο ενεργειακό πεδίο και το οποίο ακτινοβολεί προς τα έξω και δέχεται την επίδραση δυο παραγόντων. Ο ένας είναι η σχετική αρμονία του σώματός σου από μέσα και ο άλλος είναι ό,τι επιτρέπεις να επιδράσει στο σώμα σου απέξω.
Πώς, λοιπόν, συμπεριφέρεσαι σ' αυτό το σώμα, που είναι ο ζωντανός οργανισμός ο οποίος στέλνει προς τα έξω κύματα ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας; Τι τροφές χρησιμοποιείς για να το ανεφοδιάζεις; Πίνεις καθαρό νερό σε τακτική βάση όλη μέρα; Τι τοξίνες απορροφάς;
Πόση ήρεμη ανάπαυση παρέχεις στο σώμα σου; Το διατηρείς ισορροπημένο με διατροφικά συμπληρώματα; Είναι η αναπνοή σου αρμονική και ανεμπόδιστη; Είναι η συναισθηματική σου κατάσταση ήρεμη; Με δυο λόγια, είσαι φίλος του σώματός σου;
Το σώμα σου είναι απαραίτητο να αγαπιέται. Είναι το σπιτικό σου και πρέπει να καθαρίζεται από κάθε σαβούρα. Το σώμα σου βρίσκεται συνεχώς στην υπηρεσία σου. Ακόμη και όταν κοιμάσαι, εργάζεται για σένα χωνεύοντας, απομακρύνοντας τα νεκρά κύτταρα, φέρνοντας μέσα του φρέσκο οξυγόνο, μετατρέποντας τις θρεπτικές ουσίες σε αίμα. Και όλα αυτά για την επιβίωσή σου.
Το σώμα σου δεν είναι εχθρός σου. Δε χρειάζεται να απαλλαγείς απ' αυτό για να αποκτήσεις πρόσβαση στη θεϊκή καθοδήγηση. Η αγάπη και η συμπόνια είναι απολύτως απαραίτητες, όμως το σώμα σου είναι το ίδιο ιερό με την ψυχή σου. Στον κόσμο της ύπαρξης, όλα είναι ιερά - δονούνται όλα με τον παλμό του θεϊκού. Όταν απομακρύνεις τις συχνότητες του θεϊκού βάζοντας μέσα σου ενέργεια που δεν περιέχει αγάπη, τότε μολύνεις το άμεσο σωματικό ενεργειακό σου πεδίο. Όταν σέβεσαι τις ανάγκες του, τότε το σώμα σου και το ενεργειακό του πεδίο διατηρούνται σε υψηλό επίπεδο δόνησης. Αυτό σημαίνει να μην το γεμίζεις με δηλητήρια και τοξίνες, να μην το αφήνεις να γίνει ληθαργικό και νωθρό από έλλειψη άσκησης, να μην το τροφοδοτείς με υψηλό ποσοστό αλκαλικών αντί όξινων τροφών. Αυτοί είναι οι προφανείς τρόποι για να διατηρείς την προσωπική σωματική σου ενέργεια αμόλυντη.

Δευτέρα, 5 Μαΐου 2008

Αφύπνιση τώρα!


Από την πρώτη κιόλας ανάσα του Θεού, από την αρχή όλων των κόσμων, είχε προκαθοριστεί ότι η Δημιουργία θα υπήρχε μέσα σ' ένα ρυθμό διαστολής και συστολής. Τελικά θα ερχόταν κάποια στιγμή που το υλικό σύμπαν θα σταματούσε να διαστέλλεται και θ' άρχιζε να συστέλλεται. Οι Ινδουιστές ονομάζουν αυτή τη διεργασία εισπνοή και εκπνοή του Βράχμα - είναι η διεργασία μέσα από την οποία ο Θεός εκπνέει όλη τη Δημιουργία και μετά την εισπνέει και πάλι.
Σ' αυτό το σημείο του γραμμικού χρόνου βρισκόμαστε πολύ κοντά στο μέσο του κύκλου, και γρήγορα θα φτάσουμε στο ακριβές μέσο ανάμεσα στην εκπνοή και την εισπνοή του Θεού. Το σύμπαν άρχισε να φτάνει σ' αυτό το μέσο την εποχή που πάνω στη Γη εμφανίζονταν οι μονοκύτταροι οργανισμοί, αλλά δεν έχει φτάσει ακόμη στο ακριβές μέσο. Αυτό θα συμπέσει με το συμβάν που έχει καταλήξει να ονομάζεται Δεύτερη Παρουσία του Χριστού.
Όταν ένα οποιοδήποτε παλμικό σύστημα αντιστρέφει την κατεύθυνση της κίνησής του, όπως κάνει ένα εκκρεμές όταν φτάσει στο υψηλότερο σημείο της αιώρησής του, υπάρχει μια στιγμή απόλυτης ακινησίας και αμέσως μετά αρχίζει να κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Τη στιγμή ακριβώς που θα συμβεί αυτή η ακινησία υπάρχει ένα μικρο-διάστημα μη-χρόνου, μια στιγμή αιωνιότητας. Το συμβάν αυτό βρίσκεται πολύ κοντά μας στο μέλλον και θα έχουμε την ευκαιρία να το δούμε πολύ γρήγορα. Η στιγμή αυτή θ' αποτελέσει το άνοιγμα μέσα από το οποίο θα εμφανιστεί κάτι το ακατανόητο. Ένα μοναδικό φαινόμενο. Θα υπάρξει μια στιγμή στη διάρκεια της οποίας όλοι οι νόμοι που είναι απαραίτητοι για τη δημιουργική συντήρηση της φυσικής ύλης και όλων των υλοποιητικών διεργασιών, θα ανασταλούν. Λόγω των σχετικών ταχυτήτων που έχουν τα διάφορα αστρικά συστήματα, το συμβάν αυτό δεν θα βιωθεί ταυτόχρονα σ' όλα τα μέρη του σύμπαντος, αλλά θα ταξιδέψει σαν κύμα που θα διασχίσει όλη τη θάλασσα της Δημιουργίας.
Μέσα σ' αυτό τον κυματισμό του μη-χρόνου θα υπάρχει η εστιασμένη συνειδητή προσοχή του Δημιουργού. Καθώς θα περνά από τους υλικούς χώρους θα παραμείνει και θα κατοικήσει σ' όλες τις μορφές ζωής που έχουν κυκλώματα ικανά να αντικατοπτρίσουν την ουσία της. Αυτός είναι ο πολύ παρεξηγημένος Δεύτερος Ερχομός του Χριστού, η γνωστή Δεύτερη Παρουσία. Είναι το συμβάν που οι πρωτόγονοι πολιτισμοί το περίμεναν πιστεύοντας ότι θα είναι "η επιστροφή των θεών". Οι Μάγιας έφτασαν μάλιστα στο σημείο να εντοπίσουν το χρόνο που θα συμβεί, στο διάστημα που θα ονομάζαμε έτος 2011 μ.Χ.

Σάββατο, 3 Μαΐου 2008

Το αιώνιο παρόν


Πολλές φορές έχουμε ακούσει και δει στην ελληνική τηλεόραση να χλευάζονται άνθρωποι με διευρυμένη πνευματικότητα αλλά όχι απαραίτητα και μόρφωση, επειδή σε κάποια κουβέντα τους ανέφεραν πως δεν υπάρχει χρόνος. Θέλοντας να βγάλω από την πλάνη όσους "κοροϊδεύουν" λόγω δικής τους άγνοιας, που όμως συμπαρασύρουν στην πλάνη αυτή και όσους τους βλέπουν και τους παρακολουθούν, παρουσιάζω παρακάτω ένα απόσπασμα από το υπέροχο βιβλίο - που προτείνω να διαβάσετε - η "Δύναμη του Τώρα" του Eckhart Tolle.
"Ο χρόνος δεν είναι καθόλου πολύτιμος, γιατί είναι ψευδαίσθηση. Αυτό που αντιλαμβάνεσαι σαν πολύτιμο δεν είναι ο χρόνος, αλλά το ένα και μοναδικό σημείο που είναι έξω από το χρόνο: το Τώρα, το πολυτιμότερο πράγμα που υπάρχει.
Γιατί είναι το πολυτιμότερο πράγμα; Πρώτον, επειδή είναι το μοναδικό πράγμα. Το αιώνιο παρόν είναι ο χώρος μέσα στον οποίο ξεδιπλώνεται όλη σου η ζωή, ο μοναδικός παράγοντας που παραμένει σταθερός. Η ζωή είναι τώρα. Δεν υπήρξε ποτέ κάποιος χρόνος που η ζωή σου δεν ήταν τώρα, ούτε θα υπάρξει ποτέ. Δεύτερον, το Τώρα είναι το μόνο σημείο που μπορεί να σε πάει πέρα από τα πεπερασμένα όρια του νου.
Έχεις ποτέ βιώσει, κάνει, σκεφτεί ή νιώσει κάτι έξω από το Τώρα; Πιστεύεις ότι θα το καταφέρεις ποτέ; Είναι δυνατόν να συμβεί ή να υπάρξει κάτι έξω από το Τώρα;
Τίποτε δε συνέβη ποτέ στο παρελθόν. Συνέβη στο Τώρα.
Τίποτε δε θα συμβεί ποτέ στο μέλλον. Θα συμβεί στο Τώρα.
Αυτό που σκέφτεσαι σαν παρελθόν είναι ένα αχνάρι μνήμης ενός προηγούμενου Τώρα, που είναι αποθηκευμένο στο νου. Όταν θυμάσαι το παρελθόν, ενεργοποιείς ξανά το Τώρα. Όταν σκέφτεσαι το μέλλον, το κάνεις τώρα. Το παρελθόν και το μέλλον προφανώς δεν έχουν δική τους πραγματικότητα. Η πραγματικότητά τους είναι 'δανεισμένη' από το Τώρα.