Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

Επιστημονική Απόδειξη της Ενότητας - Scientific Proof of Oneness - B'


(συνέχεια από το Α' μέρος)

-Οι πρώτες αναλαμπές υπάρχουν εδώ και κάμποσο καιρό τώρα. Οι φυσικοί που ασχολούνται με την κβαντική μηχανική προσπαθούν να καταλάβουν την πραγματικότητά σας, κατανοώντας τη φύση της ύλης στη μικρότερη της κλίμακα. Μπορώ να σου συστήσω θερμά να βρεις ένα καλό βιβλίο για την κβαντική μηχανική. Βρες κάτι που θα τα εξηγεί όλα αυτά με όρους κατανοητούς για τους απλούς ανθρώπους. Ή κάνε την έρευνά σου σ’ αυτό το υπέροχο εργαλείο που ονομάζεται Διαδίκτυο. Θα βρεθείς αντιμέτωπος με τις ανακαλύψεις και τις επιπτώσεις τους. Θα σου δώσω ένα παράδειγμα: οι φυσικοί, προσπαθώντας να εξηγήσουν γιατί τα λεπτά υποατομικά σωματίδια συμπεριφέρονται όπως κάνουν, κατέληξαν σε μια θεωρία που υποδηλώνει ότι δεν μπορεί να υπάρξει κβαντική αντίδραση χωρίς να υπάρχει μια συνειδητότητα που θα την παρατηρεί. Με άλλα λόγια, η συνειδητότητα προηγείται κάθε ύλης. Εάν θεωρήσεις ότι η πρώτη κβαντική αντίδραση στο σύμπαν σας συνέβη στην αρχή της "Μεγάλης Έκρηξης", ουσιαστικά είναι σαν να λένε ότι πρέπει να υπήρχε "κάποιος" εκεί πριν από το Big Bang για να παρατηρεί αυτή την πρώτη αντίδραση. Κι αυτό επίσης σημαίνει ότι, από τη Μεγάλη Έκρηξη και μετά πρέπει να υπάρχει μια συνειδητότητα ​​για να παρατηρεί κάθε υποατομική αντίδραση που συμβαίνει από τότε.
Έτσι λοιπόν, ρωτάω, ποιος - ή τι - θα μπορούσε να είναι αυτό το τεράστιο πεδίο συνειδητότητας που είναι σε θέση να παρατηρεί κάθε αντίδραση που έχει ποτέ συμβεί και συμβαίνει; Αν δεν είναι ο Θεός τότε πρέπει να είναι κάτι αντίστοιχο, έτσι;

-Είναι συναρπαστικό!

-Πολύ. Κι εδώ είναι κάτι άλλο που θέλω να πω. Είναι αυτό που ονομάζεται ενεργειακό πεδίο μηδενικού σημείου (zero point energy field). Αυτό προτάθηκε από τον Αϊνστάιν και είναι τώρα εν γένει αρκετά αποδεκτό στους επιστημονικούς κύκλους. Ουσιαστικά, αυτή είναι η περιγραφή της "βασικής κατάστασης" του σύμπαντός σας. Υπάρχει ένα πεδίο το οποίο είναι παντού, όλη την ώρα. Είναι ένα πεδίο άπειρης ενέργειας. Αλλά δεν μπορείτε κανονικά να το ανιχνεύσετε γιατί είναι παντού όλη την ώρα. Μπορείτε όμως να το ανιχνεύσετε κατανοώντας τις παραλλαγές του.

-Δεν καταλαβαίνω…

-Εντάξει, να κάτι αντίστοιχο: αν ο αέρας γύρω σου είναι ακίνητος και ίδιος με τη θερμοκρασία του σώματός σου, τον καταλαβαίνεις;

-Υποθέτω όχι.

-Δεν τον νιώθεις. Αλλά το γεγονός της αδυναμίας σου να τον αντιληφθείς δεν τον κάνει να μην υπάρχει… στην ουσία, βρίσκεσαι στον πυθμένα ενός μαζικού ωκεανού από μόρια του αέρα. Είναι γύρω σου και πολλά εκατοντάδες χιλιόμετρα από πάνω σου πιέζοντάς σε από όλες τις κατευθύνσεις. Θα έπρεπε να τον ένιωθες αφού σε πιέζει όλη την ώρα. Αλλά δεν τον νιώθεις. Σε μεγάλο βαθμό επειδή είναι αμετάβλητος. Εάν υπάρξει αλλαγή πίεσης, τότε το αεράκι αρχίζει να ανακατεύεται για να εξισώσει αυτή την πίεση. Τότε τον καταλαβαίνεις. Αν υπάρξει αλλαγή θερμοκρασίας και το σώμα σου αρχίζει να χάνει ή να αποκτά θερμότητα από το περιβάλλον, τότε τον καταλαβαίνεις. Βλέπεις; Είναι πράγματι πολύ δύσκολο να εντοπίσεις κάτι που δεν έχει καμία παραλλαγή επειδή δεν υπάρχει τίποτα να μετρήσεις. Τα πράγματα που είναι σταθερά δεν μπορεί να γίνουν εύκολα αντιληπτά.

-Εντάξει. Το κατάλαβα. Ευχαριστώ.

-Έτσι, το ενεργειακό πεδίο μηδενικού σημείου είναι ένα πεδίο άπειρης ενέργειας που είναι παντού, όλη την ώρα. Είναι εκεί, σε ίση ποσότητα όπως στην πιο πυκνή ύλη στην καρδιά ενός αστέρα νετρονίων. Είναι παντού και είναι πάντα άπειρη.

-Αλλά αν αυτή η άπειρη ενέργεια είναι παντού, τότε γιατί δεν μπορούμε να την χρησιμοποιήσουμε για να τροφοδοτήσουμε τα αυτοκίνητα και τα σπίτια μας αντί για ta ορυκτά καύσιμα ή οτιδήποτε άλλο;

-Σίγουρα είναι δυνατό. Όμως υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα και ένα μεγάλο πρόβλημα που σας εμποδίζουν. Το μικρό πρόβλημα είναι να ανακαλύψετε την κατάλληλη τεχνολογία που θα το επιτρέψει αυτό και το πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα είναι να έρθει αυτή η τεχνολογία στο προσκήνιο χωρίς να υπάρχουν ορισμένα κατοχυρωμένα συμφέροντα που να σας εμποδίζουν να το κάνετε.    

-Ωραία. Είπες, λοιπόν, ότι υπάρχει αυτό το άπειρο ενεργειακό πεδίο και είναι παντού όλη την ώρα...

-Σωστά. Θυμάσαι που είπαμε σε προηγούμενη συνομιλία μας ότι όλη η ύλη είναι στην πραγματικότητα μόνο ενέργεια;

-Θυμάμαι.

-Λοιπόν αυτό που θέλω να πω τώρα είναι – ότι θα αποδειχθεί – ότι αυτή η ενέργεια η οποία αποτελεί όλο το σύμπαν σας, προέρχεται από την άπειρη ενέργεια του ενεργειακού πεδίου μηδενικού σημείου. Είναι διακυμάνσεις (όπως κύματα και κυματισμοί) στον τομέα αυτό, που αποτελούν τα πιο βασικά δομικά στοιχεία της ύλης: τα υποατομικά σωματίδια.
Το πρόβλημα είναι ότι τα κύματα αυτά δεν είναι στατικά. Κινούνται. Και παρεμποδίζουν το ένα το άλλο και ακυρώνουν το ένα το άλλο.

-Γιατί αυτό είναι πρόβλημα;

-Γιατί θα συμβαίνουν (οι διακυμάνσεις) τόσο γρήγορα και τόσο επαναλαμβανόμενα που δεν θα δημιουργείται καμία ύλη. Θα εμφανίζονται υποατομικά σωματίδια και μετά θα εξαφανίζονται. Δεν θα υπάρχει ούτε ένα άτομο σε όλο το σύμπαν. Όλα όσα τώρα υπάρχουν ήδη με τη μορφή του σώματός σας, του πλανήτη σας και του σύμπαντός σας απλά θα διαλύονταν σε χάος και θα επανέρχονταν στο πεδίο ενέργειας  μηδενικού σημείου αρκετά γρήγορα.

-Γιατί;

-Επειδή εάν η ύλη τελικά αποτελείται από κύματα ενέργειας, τότε πώς γίνεται να διατηρηθούν αυτά τα κύματα; Μπορείς να το δεις; Εάν τα υποατομικά σωματίδια που σχηματίζουν μαζί το σώμα σας είναι φτιαγμένα από κύματα, γιατί αυτά τα κύματα να μην κυματίζουν μακριά ή να πηγαινοέρχοναι, όπως κάνουν τα κύματα; Ή γιατί οι κορυφές και τα βαθουλώματα των κυμάτων να μην ακυρώνουν οι μεν τα δε, προκαλώντας τη διάλυση του σώματός σας; Αντί να συμβαίνει όμως αυτό το σώμα σας φαίνεται να παραμένει σταθερό. Αυτό που λέω είναι ότι οι επιστήμονες σας θα καταλάβουν τελικά ότι το ενεργειακό πεδίο μηδενικού σημείου ουσιαστικά αποτελείται από σύνθετες διασυνδέσεις μεταξύ διακυμάνσεων στον τομέα αυτό αλλά δεν θα καταλάβουν γιατί παραμένουν αυτές οι διακυμάνσεις σταθερές.
"Αν είναι απλά διακυμάνσεις της ενέργειας, γιατί δεν διαλύονται σε χάος;"
Θα είναι η ερώτησή τους.
Και είναι φυσικό ότι δεν διαλύονται. Το σώμα σας είναι ένα σύστημα ενέργειας. Και είναι φανερό ότι κρατάτε ένα βαθμό υλικής ακεραιότητας. Το σώμα σας συνεχίζει να υπάρχει με την μορφή που έχει χωρίς να διαλύεται, να πέφτει στο χάος. 
Μπορεί κάτι τέτοιο να σας φαίνεται ανάρμοστο και να σας προκαλεί σύγχυση. Αλλά η ομορφιά βρίσκεται στην λύση. Όπως είπα νωρίτερα, οι θεωρητικοί φυσικοί σας έχουν ήδη αρχίσει να μιλούν με όρους συνειδητότητας. Λοιπόν, τη συνειδητότητα ​​θα επικαλεστούμε εδώ.
Μία υπόθεση που θα λύνει το πρόβλημα και θα έχει νόημα θα είναι αυτή που θα καταλαβαίνει ότι το φυσικό σας σύμπαν δεν διαλύεται επειδή υπάρχουν προσχέδια (blueprints) της πραγματικότητά σας σε κάποια υψηλότερη διάσταση. Κυριολεκτικά αυτό σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει κάποιος που δημιουργεί (ή φαντάζεται) κάθε στοιχείο της πραγματικότητάς σας και κρατά αυτήν την εικόνα (ή σχέδιο) μέσα στο δημιουργικό μυαλό του.

-Προτείνεις ότι αυτό το προσχέδιο που υπάρχει σε υψηλότερη διάσταση δρα ως καλούπι στο οποίο μπορείς να ρίξεις αυτά τα υποατομικά σωματίδια;

-Όχι, δεν είναι καλή αυτή η αναλογία. Θα χρειαστεί να σου εξηγήσω λίγο περισσότερο πριν μπορέσεις να φτάσεις σε μια καλή αναλογία. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις είναι να καταλάβεις ότι αυτά τα κύματα δεν παραμένουν ακίνητα. Ρέουν ασταμάτητα προς τα εμπρός. Έτσι, να σκεφτείς μάλλον αυτά τα προσχέδια ως ένα εμπόδιο σε ένα ρεύμα το οποίο προκαλεί δίνη στην ροή. Για παράδειγμα, εάν ανοίξεις μια βρύση και παρακολουθήσεις το ρεύμα του νερού και στη συνέχεια βάλεις το δάχτυλό σου σ’ αυτό το ρεύμα, παρατήρησε τι θα συμβεί στο ρεύμα πέρα από το δάχτυλό σου. Θα υπάρχει ένα "σχήμα" στη ροή του νερού και το "σχήμα" θα παραμένει σχετικά σταθερό παρά το γεγονός ότι το νερό που αποτελεί το σχήμα είναι σε συνεχή ροή.
Με παρακολουθείς;

-Ναι. Έχει νόημα.

-Επίτρεψέ μου να χρησιμοποιήσω αυτή την αναλογία. Υπάρχουν κυματισμοί στο ενεργειακό πεδίο μηδενικού σημείου. Αυτοί οι κυματισμοί προκαλούν την εμφάνιση υποατομικών σωματιδίων στην πραγματικότητά σας. Στο πιο βασικό επίπεδο, δημιουργούνται μερικά απλά προσχέδια που προκαλούν την κίνηση αυτών των υποατομικών σωματιδίων με τέτοιο τρόπο σαν να συνυπάρχουν σ’ ένα χορό. Μόλις συνδεθούν μεταξύ τους, σχηματίζονται σωματίδια όπως τα ηλεκτρόνια και τα πρωτόνια που συνθέτουν τα άτομα. Ορισμένα υποατομικά σωματίδια, όταν συνενωθούν με έναν τρόπο μπορούν να προκαλέσουν το σχηματισμό ενός ηλεκτρονίου. Άλλα, όταν συνδεθούν με άλλο τρόπο, μπορεί να προκαλέσουν το σχηματισμό ενός πρωτονίου. Όλα έχουν να κάνουν με τον τρόπο που αναγκάζονται να αλληλεπιδράσουν αυτά τα υποατομικά σωματίδια.

-Μου είναι δύσκολο να το οπτικοποιήσω.

-Σίγουρα. Σου εξηγώ πράγματα για τα οποία δεν έχεις πλαίσιο αναφοράς. Αν ενδιαφέρεσαι πραγματικά, πρέπει να μελετήσεις πρώτα αυτά που λένε οι επιστήμονές σας ώστε να μπορείς να πατήσεις κάπου.

-Ωραία. Συνέχισε, παρακαλώ.

-Το θέμα είναι ότι ακόμα και σ’ αυτό το πιο βασικό επίπεδο πραγματικότητας υπάρχει μια αλληλεπίδραση μεταξύ δυο ‘θεϊκών’ πραγμάτων. Το ένα είναι αυτό το άπειρο ενεργειακό πεδίο που έχει ονομαστεί ενεργειακό πεδίο μηδενικού σημείου. Το άλλο είναι η συνειδητότητα, η οποία δημιουργεί τα καλούπια που ‘αναγκάζουν’ την ενέργεια να σχηματίσει σταθερά πρότυπα τα οποία δημιουργούν την ψευδαίσθηση της ύλης στο σύμπαν σας.


-Α… λες λοιπόν, ότι με την πάροδο του χρόνου, εκείνοι που παρακολουθούν με ενδιαφέρον τις επιστημονικές εξελίξεις θα έχουν τις αποδείξεις για το Θεό;

-Που θα τους κάνουν να ρωτούν μερικές πολύ ενδιαφέρουσες ερωτήσεις! Θα γίνεται όλο και πιο δύσκολο να μην καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι υπάρχει συνειδητότητα ανεξάρτητη από τον ανθρώπινο εγκέφαλο.

-Εντάξει, αλλά τώρα είμαι περίεργος. Τι συμβαίνει στα άτομα ώστε τελικά αυτά να γίνονται άνθρωποι και πλανήτες και αστέρια και πράγματα;

-Ωω. Αυτή είναι μια πολύ μεγάλη και σύνθετη ιστορία για τούτη τη συζήτηση. Με λίγα λόγια θα σου πω ότι υπάρχουν πολυσύνθετα προσχέδια. Το πρώτο προσχέδιο δημιουργεί τα υποατομικά σωματίδια. Το επόμενο σύνολο χρησιμοποιεί την προηγούμενη ομάδα για να κάνει τα άτομα. Μετά τα μόρια. Μετά πιο σύνθετες μορφές. Ουσιαστικά λέω ότι υπάρχουν προσχέδια μέσα σε προσχέδια, μέσα σε προσχέδια, μέσα σε προσχέδια. Τα πιο βασικά συχνά χρησιμοποιούνται για άλλα πιο σύνθετα σχέδια. Το σώμα σας είναι μια συγκλονιστική αλληλεπίδραση ενός εκπληκτικά μεγάλου αριθμού προσχεδίων όλων των ειδών επιπέδων πολυπλοκότητας. Το τελευταίο, υψηλότερο επίπεδο είναι για το σώμα-πνεύμα σας.

-Εντάξει. Μια εις βάθος κατανόηση της ύλης που συνθέτει το σώμα μας και την πραγματικότητά μας είναι η αλληλεπίδραση μεταξύ της συνειδητότητας και του άπειρου ενεργειακού πεδίου. Έξοχα! Τι έπεται?

-Όχι τόσο γρήγορα. Δεν τέλειωσα με αυτό το θέμα. Υπάρχει μια άλλη θεϊκή κατανόηση που βγαίνει απ’ όλ’ αυτά.

-Εντάξει, πες μου.

-Ας επιστρέψουμε στην αναλογία του ρεύματος του νερού. Θυμάσαι που είπα ότι το ρεύμα ρέει πέρα ​​από το "προσχέδιο" και φτιάχνει ένα μοτίβο;

-Ναι.

-Καλά… αυτό σημαίνει ότι το μοτίβο είναι στατικό, αλλά το υλικό που κάνει το μοτίβο δεν είναι.

-Ναι. Το νερό ρέει.

-Τι σημαίνει για σένα, αν πω ότι το "ρεύμα" του ενεργειακού πεδίου μηδενικού σημείου περνά από μέσα σου; Δεν το κρατάς και δεν κατοικεί μέσα σου. Το ρεύμα των κυματισμών ρέει διαρκώς μέσα και έξω από το σώμα σου. Ο μόνος λόγος που υπάρχει εκεί ένα σώμα είναι επειδή το σώμα σου είναι το μέρος όπου συμβάλλουν όλα τα προσχέδια. Τα προσχέδια είναι σταθερά, η ίδια η ενέργεια δεν είναι.

-Είναι βέβαια μια παράξενη σκέψη. Αλλά με όλο το σεβασμό …και τι μ’ αυτό;

-Χα! Και τι μ’ αυτό; Θα σου πω εγώ "και τι μ’ αυτό"! Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει διαχωρισμός μεταξύ του σώματός σου και οτιδήποτε άλλου στο σύμπαν. Το δικό σου το σώμα και κάθε άλλο πρόσωπο και πράγμα σε ολόκληρο το σύμπαν σου είναι όλα το ίδιο πράγμα.

-Ουάου!

-Ναι! Ας επιστρέψουμε στην αναλογία του νερού. Εάν δημιουργήθηκαν δύο διαφορετικά σχήματα στο ρεύμα του νερού, το ένα δίπλα στο άλλο, και είδες δύο διαφορετικά "σχήματα", ΔΕΝ θα έλεγες ότι είναι και δυο διαφορετικά "πράγματα", έτσι δεν είναι;

-Όχι. Είναι μόνο νερό, έτσι;

-Σωστά. Και έτσι υπάρχει ένα τρίτο πράγμα που μοιάζει θεϊκό που θα κάνει το επιστημονικά σκεπτόμενο μυαλό να απορήσει: η διαπίστωση ότι όλα τα πράγματα είναι ένα. Τίποτα από αυτά που μπορεί να παρατηρήσει δεν χωρίζεται από οτιδήποτε άλλο. Είναι όλα διαφορετικά μοτίβα του ίδιου πράγματος. Και το ίδιο πράγμα ρέει ατελείωτα και συνεχώς μέσα από τα πάντα.

-Ουάου! Πραγματικά όμορφο!

-Όπως επάνω, το ίδιο και κάτω και όπως κάτω, το ίδιο και πάνω. Βλέπεις; Εάν είσαι πρόθυμος να δεις πραγματικά, θα δεις τον Θεό σε όλα. Αλλά το Πέπλο το έκανε αυτό κάπως δύσκολο. Και τώρα το Πέπλο αραιώνει και γίνεται όλο και πιο εύκολο να δείτε πραγματικά. Λέω ότι τώρα είναι δυνατό να διακρίνετε, αλλά σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα θα αρχίσουν να βγαίνουν τεράστιοι τίτλοι προερχόμενοι από την επιστημονική κοινότητα για να επισημάνουν ότι: Όλα είναι ΕΝΑ.
Όλα είναι ολοκληρωτικά και απόλυτα συνδεδεμένα μεταξύ τους. Η ενότητα είναι άπειρη και ατελεύτητη. Τα πάντα είναι συνειδητότητα. Η συνειδητότητα ​​διαπερνά όλα τα πράγματα παντού. Η συνειδητότητα ​​είναι μεγαλύτερη και προϋπάρχει της ύλης.

-Ουάου και πάλι! Αυτές οι δηλώσεις ταιριάζουν σ’ ένα Θεό. Αρκετά μυστικιστικά πράγματα.

-Ναι. Και είναι κάτι που έχει ήδη ξεκινήσει από τη μεριά της Επιστήμης. Εγώ απλά λέω τώρα ότι σύντομα θα αυξηθεί δραματικά.

-Εντάξει ...απλώς για λόγους σαφήνειας. Λες ότι το ενεργειακό πεδίο μηδενικού σημείου είναι ο Θεός;

-Λέω ότι είναι ένα αδιαίρετο κομμάτι του Θεού. Και, όπως με όλα τα αδιαίρετα μέρη, δεν μπορεί παρά να έχει πολλές από τις ιδιότητες του Θεού. Γι 'αυτό, αν το μελετήσετε και το καταλάβετε, θα αρχίσετε να διακρίνετε αυτές τις ιδιότητες.

-Και ποιος δημιουργεί όλα τα προσχέδια (blueprints) που ανέφερες;

-Διάφορα όντα-δημιουργοί που εργάζονται στα διάφορα επίπεδα της δημιουργίας. Εσύ και όλοι οι άλλοι πάνω στη Γη ασχολείστε με το να κρατάτε πολλά συνδυασμένα προσχέδια. Απλά δεν το γνωρίζετε ακόμα. Και ξαναλέω ότι εσείς και τα όντα-δημιουργοί αυτής της πραγματικότητας είστε επίσης αδιαίρετα κομμάτια του Θεού.

-…και ως αδιαίρετα κομμάτια δεν μπορούμε να μην έχουμε κάποιες από τις ιδιότητες του Θεού, σωστά;

-Πέτυχες διάνα! Δεν έχει λεχθεί ότι είστε φτιαγμένοι κατ’ εικόνα του Θεού; Αυτό τι σημαίνει; Ότι ο Θεός έχει δυο πόδια και δυο χέρια και τα λοιπά; Όχι. Αυτός είναι ο λάθος τρόπος να εξηγείτε τα πράγματα. Σημαίνει ότι αυτό που ο Θεός είναι, μπορεί να ιδωθεί να αντανακλάται σ’ αυτό που εσείς είστε. Είστε συνειδητότητα. Είστε δημιουργοί. Είστε αιώνιοι και αθάνατοι. Είστε ένα με όλα τα πάντα. Και πάει λέγοντας.


-Σσσσς! Και αυτό θα το δούμε από την Επιστήμη;

-Όχι. Η Επιστήμη θα το κάνει δυνατό να το δουν εκείνοι που θα το επιλέξουν. Θα είναι εξίσου δυνατό άλλοι να δουν τα πράγματα διαφορετικά. Όπως έχουμε ήδη πει, για όσο διάστημα υφίσταται το Πέπλο της Άγνοιας δεν θα υπάρχουν αδιάσειστες αποδείξεις που δεν θα μπορεί κάποιος να τις αντικρούσει ή να τις αρνηθεί. Πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα για νέες σκέψεις. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο τα όντα δημιουργούν για τα ίδια οποιαδήποτε εκδοχή πραγματικότητας επιθυμούν να εξερευνήσουν. Έτσι, οι επιστήμονές σας θα βρεθούν αντιμέτωποι με κάθε είδους νέων πληροφοριών μεγάλου ενδιαφέροντος για το υλικό σας σύμπαν. Και θα υπάρχουν πολλές θεωρίες που θα τις εξηγούν. Λέω λοιπόν ότι το μοντέλο που θα περιλαμβάνει τη συνειδητότητα και την ενότητα (oneness) των πάντων θα είναι δυνατό και θα αποτελεί μια πολύ ικανοποιητική θεωρία. Αλλά λέω ξανά ότι θα υπάρχει η δυνατότητα αμφισβήτησης και αναζήτησης άλλων θεωριών για όσους το επιθυμούν. Οι οποίες όμως για να στέκουν θα χρειάζονται ακόμα μεγαλύτερα επίπεδα πολύπλοκης εξήγησης. Κάτι που είναι οκ αν σε κάποιον αρέσει η πολυπλοκότητα.
Το συμπέρασμα είναι το εξής: εκείνοι που έχουν εξαιρετικά αναλυτικό μυαλό, εκείνοι που είναι αυστηρά λογικοί, ορθολογιστές, εκείνοι που έχουν επιλέξει να είναι άθεοι επειδή δεν υπάρχουν αποδείξεις για το Θεό, θα έχουν την ευκαιρία να δουν με αποδείξεις ότι υπάρχει Θεός. Θα μπορέσουν να ακολουθήσουν τα μαθηματικά μοντέλα και τελικά να βρουν αποδείξεις για ένα Θεό που είναι ένα με το Παν Που Υπάρχει.

-Φανταστικό. Πότε θα συμβεί αυτό;

-Είναι καθ’ οδόν. Ξετυλίγεται καθώς μιλάμε στα μυαλά και τα εργαστήρια των επιστημόνων του πλανήτη σας. Ένα τμήμα της έρευνας έχει ήδη ανακοινωθεί στους επιστημονικούς κύκλους. Περισσότερα αναμένονται. Αλλά πρόσεξε σε παρακαλώ: είναι σημαντικό να μπορεί να επιλέξει κάποιος. Αν επιλέγεις να είσαι ανοιχτόμυαλος θα βρίσκεις όλο και περισσότερα αποδεικτικά στοιχεία μιας ατελεύτητης, αιώνιας, ενοποιητικής, δημιουργικής συνειδητότητας. Του Θεού. Αλλά αν θέλεις να παίξεις έναν ακόμα γύρο αυτού του ίδιου, παλαιού παιχνιδιού διττότητας, μπορείς να απορρίψεις κάτι τέτοιο και να επιλέξεις να μην βλέπεις τις αποδείξεις. Καθένας έχει ελεύθερη βούληση. Και αν επιθυμεί να κρατήσει τη συνειδητότητά του σε διαχωρισμό, έχει κάθε δικαίωμα να το κάνει. Αν δεν θέλει να δει το φως που του προσφέρεται, το φως δεν θα τον αγγίξει.  Και είναι οκ.

-Θα χαθεί, τότε;

-Όχι! Κανένας δεν χάνεται ποτέ! Τα πάντα είναι ήδη ένα. Πάντα ήταν, πάντα είναι και πάντα θα είναι. Εσύ, σε διττότητα, είσαι μια άποψη του ΕΝΟΣ που επέλεξες να το ξεχάσεις. Δεν είναι «λάθος» σου. Αυτό ήθελες να βιώσεις. Και τώρα που μερικοί επέλεξαν να θυμηθούν ότι όλοι είστε ένα, δεν κάνει τους υπόλοιπους, εκείνους που επέλεξαν να μην θυμούνται, «λάθος». Όπως εσύ δεν χάθηκες ποτέ πραγματικά στη διττότητα σε περασμένες ζωές σου (ακόμα κι αν έτσι ένιωθες) το ίδιο και οι άλλοι που τώρα δεν θυμούνται ποιοι πραγματικά είναι, δεν έχουν χαθεί. Όλοι θα θυμηθούν την θεϊκά τέλεια γι’ αυτούς σωστή στιγμή. Όταν θα ’ναι έτοιμοι.

-Ωραία.  Νομίζω κατάλαβα καλά. Θα γίνεται όλο και περισσότερο δυνατό να αποκτήσουμε επίγνωση της Ενότητας των Πάντων με τη βοήθεια της επιστήμης και της υποκείμενης συνειδητότητας που ενοποιεί τα πάντα και από την οποία προκύπτουν τα πάντα.  Και κάθε άνθρωπος θα μπορεί να επιλέγει αν θέλει να αποδεχτεί αυτή την άποψη ή όχι. Και δεν υπάρχει καμία κριτική για τις επιλογές του. Απλά, η διαφορά έγκειται στο ότι αν κρατήσεις τη μία άποψη θα οδηγηθείς προς την ανάληψη ενώ κρατώντας την άλλη άποψη θα παραμείνεις στη διττότητα.

-Ναι. Είναι μια αρκετά καλή περίληψη.

-Τι θα απογίνουν, όμως, οι τύποι που δεν ασχολούνται με την επιστήμη; Θέλω να πω ότι υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι στη Γη που δεν τους αγγίζουν τα μάλλον αραιά θεωρητικά κατασκευάσματα της κβαντικής μηχανικής, σωστά;

-Σωστά. Στην αρχή της συζήτησης είπα ότι θα χρησιμοποιήσω την επιστημονική/ορθολογιστική/αθεϊστική θέση ως όχημα του θέματός μας. Στη συνέχεια θα χρησιμοποιήσω τη θρησκευτική θέση. Αλλά αρκετά ως εδώ. Την  επόμενή μας συζήτηση θα την ονομάσουμε «Θρησκευτική Απόδειξη της Ενότητας».

-Ανυπομονώ

ΠΗΓΗ: “The Ascension Papers” by Arn (Zingdad) Allingham

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη

Σάββατο, 2 Σεπτεμβρίου 2017

Επιστημονική Απόδειξη της Ενότητας - Scientific Proof of Oneness - A'


(Ο διαφωτιστικός διάλογος μεταξύ του Arn και του Ανώτερου Εαυτού του συνεχίζεται, προσφέροντάς μας μαργαριτάρια γνώσης).

-Θα ήθελα να διερευνήσουμε το εξής:
"Υπάρχουν αποδείξεις για την Ενότητα";

-Ναι, φυσικά. Όπως θα θυμάσαι, στο θέμα της συζήτησης «Το Πέπλο της Άγνοιας» είχαμε πει ότι «δεν θα μπορέσουμε να αποδείξουμε ότι όλα είναι Ένα» επειδή δεν είμαστε σε θέση να κάνουμε μια δήλωση που δεν θα μπορεί να αντικρουστεί από τους ανθρώπους. Αλλά θα μπορέσουμε να διατυπώσουμε μερικά πολύ ισχυρά επιχειρήματα τα οποία είτε θα συνηχούν με τον αναγνώστη είτε όχι.
Ορισμένοι μπορεί να θέλουν να τα ονομάσουν "αποδείξεις" επειδή θα τους παρέχουν μια γερή εξήγηση αυτού που ήδη γνωρίζουν ως αλήθεια. Άλλοι, μπορεί να πουν ότι ‘υπάρχουν τρύπες’ στα επιχειρήματα και δεν αποτελούν αποδείξεις. Και οι δύο απόψεις είναι έγκυρες και καμία δεν μπορεί να αποκλείσει την άλλη. Κάθε αναγνώστης θα αποφασίσει για το πού βρίσκεται η δική του αλήθεια.

-Μια στιγμή, σε παρακαλώ. Δεν είμαι σίγουρος αν είμαι ευχαριστημένος με όλα αυτά όπως "η Αλήθεια σου" και "η Αλήθεια μου " και "όλες οι Αλήθειες είναι έγκυρες". Η Αλήθεια δεν είναι Αλήθεια για όλους;

-Μπορείς να το πιστεύεις. Όμως αν το κάνεις, πολύ γρήγορα θα κολλήσεις και θα βρεθείς σε μια συνεχή σύγκρουση με τον εαυτό σου, τη ζωή σου και τους άλλους με τους οποίους συναναστρέφεσαι.
Βλέπω ότι ήδη προβληματίζεσαι. Θέλω λοιπόν να σου προσφέρω μια βαθύτερη κατανόηση. Επιμένοντας ότι υπάρχει μία μόνο αλήθεια που πρέπει να ισχύει για όλους, σημαίνει ότι όλοι πρέπει να έχουν την ίδια θεώρηση. Κάτι που στην πράξη δεν υφίσταται. Και το χειρότερο, επιμένοντας ότι υπάρχει μόνο μία αλήθεια σημαίνει ότι δεν υπάρχει χώρος για ανάπτυξη και αλλαγή. Σημαίνει ότι όλοι σε ολόκληρο το σύμπαν έχουν ακριβώς τις ίδιες εμπειρίες ζωής όπως εσύ. Και γίνεται ακόμα χειρότερο… Δεν έχεις δει ότι, μερικά πράγματα τα οποία ως νεότερος πίστευες πολύ έντονα ότι ήταν αληθινά με δεδομένο ότι είχες ζήσει λίγο χρόνο και οι εμπειρίες σου ήταν περιορισμένες, μετά από λίγο χρόνο και με μια μικρή εμπειρία ζωής γίνονται λιγότερο αληθινά για σένα; 
Ενώ άλλα πράγματα που νόμιζες ότι δεν ήταν αληθινά τότε, είναι τώρα!

Αυτό είναι ανάπτυξη. Συμβαίνει σε όλους. Τώρα, αν επιμένεις ότι όλοι, παντού, πρέπει να μοιράζονται την ίδια αλήθεια με σένα, τότε πρέπει να σταματήσει κάθε ανάπτυξη έτσι ώστε η προοπτική τους να παραμείνει σταθερή ακριβώς όπως είναι τώρα! Είναι σαφές ότι αυτό δεν μπορεί και δεν θα συμβεί. Αλλά εκείνοι που είναι αποφασισμένοι ότι τα πράγματα είναι έτσι, ότι αυτοί έχουν δίκιο και όλοι οι άλλοι πρέπει να συμφωνήσουν μαζί τους, θα βρεθούν πολύ θυμωμένοι με τον κόσμο γύρω τους για τα "σφάλματά" του. Συχνά θα νιώσουν ότι πρέπει να πολεμήσουν ολόκληρο τον κόσμο για να τον "διορθώσουν" και να τον κάνουν να πράττει ή να σκέφτεται το "σωστό" που πιστεύουν εκείνοι. Αυτό δεν θα γίνει ποτέ. Τέτοια όντα δημιουργούν πολύ πόνο και σύγκρουση στον κόσμο η οποία δεν τελειώνει μέχρις ότου αποφασίσουν ότι πρέπει να χαλαρώσουν και να επιτρέψουν σε όλους τους άλλους να εκφράζουν τη δική τους μοναδική, Ατομική Αλήθεια.

Βλέπεις, αυτό που πιστεύεις ότι είναι αληθινό βασίζεται στις εμπειρίες σου και τις σκέψεις σου γι’ αυτό. Εάν βιώσεις κάτι, τότε πιστεύεις ότι η εμπειρία είναι αληθινή. Λογικά, λοιπόν, αν κάποιος βιώσει κάτι άλλο θα έχει διαφορετική πεποίθηση. Τώρα, αν δύο άτομα μαζευτούν για να συζητήσουν μεταξύ τους τις πεποιθήσεις τους για τη ζωή, θα δουν ότι οι νεώτερες λιγότερο ώριμες ψυχές όπως μόλις περιέγραψα, θα θέλουν να πολεμήσουν εναντίον των υπολοίπων προσπαθώντας να επιβάλουν τη γνώμη τους. Οι πιο ώριμες ψυχές από την άλλη πλευρά θα δεχτούν ότι υπάρχει διαφορά αλήθειας. Αλλά μόνο ένας ‘μάστερ’ θα καταλάβει ότι αυτή η άλλη προοπτική είναι ένα δώρο που τους προσφέρεται.

Ρώτησε τον εαυτό σου: «Κάτω από ποιες συνθήκες θα μπορούσαν και τα δυο βιώματα (αλήθειες) να είναι αληθινά;» Τότε θα έχεις αρχίσει να σκέφτεσαι σαν μάστερ.
Και θα αρχίσεις να αγγίζεις τις υπερβατικές αλήθειες που θα σου επιτρέψουν να βλέπεις τα πράγματα από μια μεγαλύτερη προοπτική από εκείνη που θα έχεις αποκτήσει από τις δικές σου εμπειρίες. Τότε θα αρχίσεις να αναπτύσσεσαι όχι μόνο από τις δικές σου εμπειρίες αλλά και από των άλλων!

Για παράδειγμα: Λες: ο ουρανός από πάνω μου είναι μπλε. Αν σου έλεγα ότι είναι πορτοκαλί, τότε, πώς θα έπρεπε να μου απαντήσεις;
Α) όπως μια ανώριμη ψυχή… ότι είμαι τρελός, παραπλανημένος και κάνω λάθος;
Β) όπως μια ώριμη ψυχή που θα μπορούσε να κατανοήσει ότι βλέπω τα πράγματα διαφορετικά; ή
Γ) σαν μάστερ ο οποίος θα μπορούσε να φτάσει σε μια μεγαλύτερη αλήθεια: ότι κάποιοι ουρανοί είναι μπλε και κάποιοι ουρανοί είναι πορτοκαλί, ότι ίσως το χρώμα του ουρανού είναι αποτέλεσμα του μείγματος του αέρα που τον απαρτίζει κι εγώ προέρχομαι από άλλο πλανήτη με διαφορετική ατμόσφαιρα; Λογικά συμπεραίνουμε λοιπόν, ότι πρέπει να υπάρχουν πολλών ειδών χρώματα ουρανού. «Τι υπέροχο, τι καταπληκτικό!» θα αναφωνούσε στο τέλος ο μάστερ.

Πόσο πιο ωραία αυτή η αντιμετώπιση από ένα τσακωμό γύρω από το χρώμα του ουρανού! Συστήνω ανεπιφύλακτα να φτάσεις στην κατανόηση ότι αυτό που «εσύ» πιστεύεις ως αλήθεια είναι «η αλήθεια σου». Είναι αυτό που σήμερα, τώρα, σου φαίνεται αληθινό. Τίποτα περισσότερο. Να είσαι πρόθυμος ότι αυτή η αλήθεια μπορεί να αλλάξει. Να είσαι ανοιχτός στο γεγονός ότι οι αλήθειες των άλλων είναι το ίδιο αληθινές για εκείνους όσο και η δική σου για σένα. Θα ανακαλύψεις ότι αυτή η αντιμετώπιση είναι μια πολύ υγιής ψυχο-πνευματική θέση που πρέπει να πάρεις. Θα σου επιτρέψει να είσαι ευέλικτος όταν έχεις να κάνεις με άλλους που βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά. Και θα σου επιτρέψει να είσαι ευέλικτος με σένα τον ίδιο καθώς θα μεγαλώνεις και αναπόφευκτα θα ανακαλύπτεις ότι η αλήθεια που κάποτε νόμιζες ότι ήταν σωστή δεν σου χρησιμεύει πλέον. Αυτός ο τρόπος θα σου επιτρέψει να μεγαλώνεις με ελάχιστο πόνο. Η ζωή σου θα αποκτήσει μεγαλύτερη ειρήνη και αρμονία. Και θα αρχίσεις επιτέλους να σκέφτεσαι όπως ένας μάστερ.

-Επομένως λες, ότι κανενός η αλήθεια δεν είναι καλύτερη από των άλλων.

-«Καλύτερη» είναι μια μάλλον άσχετη κριτική. Αυτό που λέω είναι ότι η αλήθεια του καθενός είναι το ίδιο έγκυρη όπως και κάθε άλλου ατόμου, αν τον εξυπηρετεί στο μονοπάτι που διάλεξε να περπατήσει.
Έχω να σου προτείνω ότι η αλήθεια του καθενός είναι η «σκαλωσιά» πάνω στην οποία κτίζει την πραγματικότητά του. Οι αλήθειες ορισμένων λαών δεν τους επιτρέπουν πολλά περιθώρια οικοδόμησης.
 Ίσως η «σκαλωσιά» να είναι πολύ μικρή και περιοριστική. Ή ίσως είναι δομικά ασταθής και οτιδήποτε κρέμεται πάνω της απειλείται με κατάρρευση. Τέτοιου είδους αλήθειες θα προκαλέσουν σ’ εκείνους που τις έχουν μεγάλο πνευματικό πόνο. Αντίθετα, αλήθειες άλλων μπορεί να είναι απλές, σαφείς και ισχυρές στη δομή τους. Πολλά μπορούν να χτιστούν πάνω τους χωρίς δυσκολία. Τέτοιες αλήθειες φέρνουν μεγάλη αίσθηση χαράς και αγάπης για τη ζωή σε όσους τις έχουν. Και έτσι, από αυτή την περιγραφή ίσως να θεωρείς προφανές ότι ο τελευταίος τύπος είναι "καλύτερος". 
Αλλά υπάρχουν πολλές, πολλές, πολλές ψυχές που νιώθουν μεγάλη υπερηφάνεια για αλήθειες που τους προκαλούν πόνο. Κρατούν αυτές τις αλήθειες επειδή θεωρούν ότι είναι σωστό να το κάνουν... γιατί αυτό που πιστεύουν είναι - λένε - σωστό γι 'αυτούς. Και ποιος είσαι εσύ ή εγώ που θα τους πει ότι είναι λανθασμένο; Πρέπει να αποφασίσουν οι ίδιοι για τον εαυτό τους και πρέπει να τηρήσουν αυτό που θεωρούν ότι είναι αλήθεια. Ο καθένας πρέπει, απλά, να αποφασίσει τι είναι σωστό. Αυτό που συντονίζεται με το είναι τους... και το "καλύτερο" δεν το κάνει αυτό.

Ο λόγος που είμαι εδώ έχοντας αυτές τις συνομιλίες μαζί σου είναι αυτός: Θέλω να μοιραστώ την αλήθεια μου μαζί σας. Είναι βαθύτατη πεποίθησή μου ότι αυτό που προσφέρω έχει μεγάλη αξία σε όποιον επιθυμεί να ανεβάσει τη συνειδητότητά του, να αγαπήσει τον εαυτό του, να αγαπήσει τους άλλους και να βρει εσωτερική γαλήνη. Είμαι εδώ τώρα για να σας προσφέρω την αλήθεια μου που οδηγεί στην συνειδητότητα της Ενότητας, την ολότητα, την αγάπη, την ειρήνη και τελικά στη μέγιστη δυνατή χαρά. 

Νομίζω ότι θα βρεις τη «σκαλωσιά της αλήθειας» πάνω στην οποία θα μπορέσεις να δημιουργήσεις μια πραγματικότητα πραγματικά γεμάτη χαρά. Αν ενσωματώσεις αυτό που θα μοιραστώ μαζί σου με τη δική σου αλήθεια, θα ανακαλύψεις έναν εαυτό υπέροχο, όμορφο, θαυμάσιο που θα βρίσκεται σε κατάσταση ευτυχισμένης ενότητας με το ΟΛΟΝ. Έναν ισχυρό δημιουργό που θα είναι σε απόλυτη αρμονία με το Παν Που Υπάρχει… με το Θεό.

Υποστηρίζω, από τη δική μου τεράστια, πολυδιάστατη εμπειρία, ότι η άποψη που προσφέρω θα προωθήσει την πορεία ανόδου σου (ascension path). Ναι, μπορείς να βρεις το δρόμο σου προς την ανύψωση (Ascension) μέσω άλλων μονοπατιών. Αλλά η αλήθεια που προσφέρω είναι ο δρόμος της χαράς και θα είναι σίγουρα ένας ευτυχισμένος δρόμος.

Έτσι, προσφέρω την αλήθεια μου ως δώρο σε όποιον μπορεί να διαβάσει αυτό το έργο. Αλλά η συμφωνία έχει ως εξής: μπορείτε να πάρετε αυτό το δώρο ή να το αφήσετε… όπως σας ταιριάζει. Μπορείτε ακόμα να πάρετε τα κομμάτια που σας αρέσουν και να αφήσετε τα υπόλοιπα. Ή μπορείτε να το πάρετε, να το δοκιμάστε για λίγο, να δείτε αν σας αρέσει και αν όχι να το απορρίψετε. Ό,τι θέλετε μπορείτε να το κάνετε. Αυτό το δώρο της αλήθειας μου εξαρτάται από εσάς και ό,τι και να αποφασίσετε, για μένα είναι οκ. Αλλά αν δεχτείτε οποιοδήποτε μέρος αυτού του δώρου ή του συνόλου αυτού, τότε είστε υπεύθυνοι γι’ αυτό που θα δεχτείτε. Αυτό που παίρνετε γίνεται δικό σας επειδή εσείς το ζητήσατε. Και είστε υπεύθυνοι για τον εαυτό σας, τη δική σας αλήθεια και την ύπαρξή σας.

-Εντάξει, ευχαριστώ για την εξήγηση. Αυτοί οι όροι είναι πολύ αποδεκτοί. Έτσι θα έπρεπε να είμαστε αν είναι να δράσουμε ως ενήλικα πνευματικά όντα. Δημιουργούμε και επιλέγουμε για τον εαυτό μας... και στη συνέχεια αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τις επιλογές και τις δημιουργίες μας. Σ’ ευχαριστώ, λοιπόν.
Και εντάξει, πιστεύω ότι είμαι τελικά έτοιμος να αγκαλιάσω τελείως την έννοια αυτή, ότι έχουμε ο καθένας μας τη δική του αλήθεια. Αυτή η αλήθεια είναι ένα εντελώς υποκειμενικό πράγμα, μοναδικό από κάθε άποψη. Κι έτσι ας μπούμε στο θέμα.

-Ας το κάνουμε. Είπα ότι επρόκειτο να σου αποδείξω ότι ο Θεός είναι Ένα με το Παν Που Υπάρχει, σωστά;

-Σωστά.
-Λοιπόν, αν δηλώσω ότι "ο Θεός είναι Ένα με το Παν Που Υπάρχει" τότε ίσως η πιο ριζικά αντίθετη θέση θα ήταν αυτή ενός άθεου. Καθώς οι άθεοι αρνούνται την ίδια την ύπαρξη του Θεού, δεν θα αποδέχονταν τίποτε που θα έλεγε κάποιος για το Θεό. Σωστά;

-Σωστά. Είναι αρκετά δύσκολο να συζητήσεις με έναν άθεο για το Θεό.

-Ακριβώς. Γιατί, συνήθως, οι άθεοι υπερηφανεύονται ότι είναι πολύ
λογικοί και ορθολογιστές. Δεν ασχολούνται με αερολογίες και ανοησίες που δεν μπορεί να αποδειχθούν εμπειρικά. Ισχυρίζονται ότι το σύμπαν μπορεί να εξηγηθεί χωρίς την ανάγκη ενός Θεού και αφού δεν υπάρχουν άμεσες αποδείξεις περί Θεού, τι στο καλό κάνει ο καθένας με όλες αυτές τις θρησκευτικές ανοησίες; Και η θέση τους, λόγω του Πέπλου, είναι φυσικά αρκετά λογική. Εάν επιμένεις ότι δεν υπάρχει τίποτα πέρα ​​από αυτό που μπορείς να αντιληφθείς άμεσα με τις αισθήσεις σου, τότε σίγουρα οι πνευματικές πεποιθήσεις φαίνονται να είναι απλώς δεισιδαιμονικές ανοησίες.

-Δεν μπορείς λοιπόν να αποδείξεις την Ενότητα των όλων σ' αυτούς, έτσι;

-Στάσου λίγο. Μη βιάζεσαι. Σέβομαι και αγαπώ πολύ τους ορθολογιστές. Η επιστημονική μέθοδος είναι θαυμαστή και έχει συντελέσει τα μέγιστα στην εμβάθυνση της ανθρώπινης εμπειρίας. Δεν θα ήθελα να βγάλω εκτός παιχνιδιού όλους τους άθεους φίλους μας σε αυτό το επίπεδο. Υπάρχει μια μικρή έκπληξη φυλαγμένη γι’ αυτούς. Βλέπεις, το Πέπλο εδώ και λίγο χρονικό διάστημα έχει αρχίσει να γίνεται λεπτότερο.

-Τι εννοείς γίνεται λεπτότερο;

-Εννοώ ότι σταδιακά γίνεται όλο και πιο εύκολο να διεισδύσεις στο μυστήριο. Αργά-αργά γίνεται πιο εφικτό να ανακαλύψεις ότι όντως υπάρχει Θεός του οποίου όλοι, τα πάντα και παντού αποτελούν τμήμα Του.

-Πω πω! Τότε για ποιο λόγο όλη αυτή η ανάγκη να υπάρχει το Πέπλο; Αν ήταν απαραίτητο τότε γιατί φεύγει;

-Σπουδαία ερώτηση! Και ιδού η απάντηση: άσχετα πόσο πολύ σου αρέσει ένα παιχνίδι και άσχετα πόσο σημαντικό μπορεί να είναι ένα επιστημονικό πείραμα, τα παιχνίδια και τα πειράματα κάποτε φτάνουν στο τέλος τους. Θα έρθει κάποια στιγμή που όσοι ασχολούνται ή παίζουν με αυτά θα πούνε, «Πήραμε αυτό που ήταν να πάρουμε, ας ασχοληθούμε και με κάτι άλλο», σωστά; Αυτό που λέω είναι μια χονδροειδής παράφραση της ευρύτερης κατάστασης που έχουμε εδώ πέρα. Αυτό το παιχνίδι (πείραμα) που είναι ‘η πραγματικότητά σας’ βρίσκεται στο μέσον του δρόμου μιας ριζικής αλλαγής που, τελικά, θα το οδηγήσει σε χαρούμενο και όμορφο τέλος.
Βλέπεις, τα ανώτερης τάξης πνευματικά όντα που έχουν την αρμοδιότητα του σχεδιασμού, της δημιουργίας και της συνεχούς εξέλιξης αυτής της πραγματικότητας είναι πλάσματα άπειρης αγάπης. Σας αγαπάνε και γνωρίζουν ότι είναι εσείς (επειδή όλα είναι ένα). Έτσι, καθώς έχει ήδη δοθεί εντολή για τη λήξη του παιχνιδιού, επιθυμούν να δώσουν στον καθένα όλες τις ευκαιρίες που ίσως να χρειάζεται ακόμα ώστε να αφυπνιστεί και να είναι έτοιμος, πρόθυμος και ικανός να αφήσει το παιχνίδι πριν αυτό τελειώσει.

Έτσι, όσο και αν ήταν απαραίτητη η κατασκευή του Πέπλου, η χρησιμότητά του έγκειται πρωταρχικά στο να επιτρέπει σ’ εκείνους που επιθυμούν να παίζουν το παιχνίδι, να το κάνουν. Επιτρέπει την είσοδο στο διαχωρισμό (διττότητα) και σας επιτρέπει να παραμένετε εκεί. Τώρα, καθώς υπάρχει η επιθυμία της αφύπνισης και της ανόδου σας σε ανώτερες διαστάσεις συνειδητότητας – ώστε να αφήσετε αυτή τη διάσταση – είναι απαραίτητο και εξίσου επιθυμητό τώρα, να αρχίσει να γίνεται πιο διάφανο το Πέπλο. Με το χρόνο θα γίνεται ολοένα και πιο λεπτό μέχρις ότου θα μπορείτε να βλέπετε καθαρά μέσα από αυτό.

-Και αν το Πέπλο είναι αυτό που κάνει αδύνατη τη γνώση της Ενότητας, τότε με το να γίνεται λεπτότερο θα σημαίνει ότι θα είναι αδύνατον να μην γίνει γνωστή η Ενότητα…

-Καλά το κατάλαβες. Η Ενότητα είναι η ύψιστη αλήθεια. Οπότε, όταν το Πέπλο θα γίνει διαφανές η Ενότητα όλων των πάντων στην κυριολεξία θα είναι το πιο οφθαλμοφανές πράγμα όλης της ύπαρξης. Όταν το Πέπλο αφαιρεθεί πλήρως θα υπάρχει για σένα, για όλους μόνο ενότητα και καθόλου διαχωρισμός.

-Ξέρεις, έχω παρατηρήσει πως όντως το Πέπλο έχει αρχίσει να λεπταίνει. Βρίσκω ότι οι άνθρωποι αποκτούν όλο και περισσότερη πνευματική γνώση «εκεί έξω» στον κόσμο. Όλο και πιο πολλοί δείχνουν να αφυπνίζονται. Και βρίσκω ότι γίνεται όλο και πιο εύκολο για μένα να εξελίσσομαι πνευματικά. Άραγε συμβαίνει σε όλους το ίδιο; Π.χ. οι άθεοι βιώνουν κάτι παρόμοιο τώρα;

-Όχι, δεν προσεγγίζουν όλοι τα πράγματα όπως εσύ. Μη ξεχνάς όμως ότι όλες οι απόψεις είναι έγκυρες. Γι’ αυτό δεν κάνει κάτι λάθος όντας άθεος. Είναι μια απόλυτα λογική και δικαιολογημένη απάντηση σε τούτη την πραγματικότητα. Και ένας άθεος, εξ ορισμού, δεν θεωρεί τον εαυτό του μπλεγμένο σε κάποιου είδους ‘πνευματικό μονοπάτι’ ή άλλο τι. Πώς βιώνει, λοιπόν, ένας άθεος τη λέπτυνση του Πέπλου; Όσοι βασίζουν την μη-πίστη τους στο Θεό σε επιστημονικές μεθόδους, ανοίγονται τώρα κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες δυνατότητες. Με τη λέπτυνση του Πέπλου η επίγνωση της Ενότητας των πάντων αρχίζει να εισέρχεται σε περιοχές εξαιρετικά αδιαπέραστες πρωτύτερα. Θέλω να πω ότι θέματα πρωτύτερα ανεξήγητα τώρα γίνονται κατανοητά μέσα στο πλαίσιο της διαχεόμενης συνειδητότητας της Ενότητας.

-Πρακτικά τι σημαίνει αυτό;

-Σημαίνει ότι εκείνοι που προσπαθούν πραγματικά να κατανοήσουν τον υλικό κόσμο, να εξερευνήσουν τη φύση της ύλης, τη βαρύτητα, την ενέργεια, το χώρο και το φως, θα αρχίσουν να βρίσκουν όλο και περισσότερες αποδείξεις της αιώνιας ενότητας όλων.

-Αλήθεια; Με ποιον τρόπο;

(συνεχίζεται)

ΠΗΓΗ: «The Ascension Papers» by Arn (Zingdad) Allingham
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη





Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

Η πραγματικότητα δεν είναι πάντα αυτό που βλέπεις!

Για χιλιάδες χρόνια τα ανθρώπινα όντα εξερευνoύν τη φύση του «ποιοι είμαστε και ποιος είναι ο σκοπός της ύπαρξής μας» εδώ σε αυτόν τον πλανήτη. Πολλοί βρήκαν αυτό που αναζητούσαν, αλλά δισεκατομμύρια μορφές που κάποτε ονομάζονταν "άνθρωποι" δεν είναι πλέον εδώ. Έχουν φύγει. Και τώρα είναι η σειρά μας - είμαστε το ζωντανό κύμα. Εισήλθαμε στην ενσάρκωση για να περπατήσουμε πάνω στον πλανήτη και να βρούμε αυτό που είναι άφθαρτο μέσα μας. Όλοι έχουμε αυτή την ευκαιρία να βρούμε την αλήθεια. Κανείς δεν εξαιρείται, κανένας δεν αποκλείεται, επειδή το φως της συνειδητότητας καίει σε όλους.

Ο κόσμος μάς ενθαρρύνει να κοιτάζουμε από την περιορισμένη έννοια της προσωπικότητάς μας που είναι μια πολύ ασταθής άποψη και γι αυτό προσπαθούμε συνεχώς να βρούμε την ισορροπία μας σε πολύ ασταθές έδαφος. Αλλά πρέπει να μάθουμε να κοιτάζουμε από την πηγή του Όντος μας. Αυτό που είμαστε, η Ουσία μας είναι ευρύτερη από τον ουρανό, μεγαλύτερη από το διάστημα - και είναι ήδη εδώ.

Παρατήρησε μέσα από την ηρεμία και την ακινησία σου και όχι μέσα από την ταραχή σου. Δεν χρειάζεται να πας ούτε καν ένα πόντο πιο μακριά από το σημείο που βρίσκεσαι για να βρεις τη σιωπή και την ακινησία του Όντος σου. Και από εκεί μπορείς να παρατηρείς τα ενεργειακά ρεύματα καθώς τραβάνε την προσοχή σου, σε κάνουν να βγεις στο πεδίο του θορύβου και της προσωπικότητας, όπου οι άνθρωποι υποφέρουν από «το δηλητήριο του ατόμου», από την τοξικότητα του εγώ.

Βρέθηκες εδώ σε αυτή τη σελίδα επειδή κάποια δύναμη μέσα σου σε έφερε να ανακαλύψεις κάτι βαθύτερο από αυτό που έχεις βρει μέχρι τώρα. Και είναι τόσο απλό! Ξεκίνησε κοιτάζοντας από τη θέση της ακινησίας, της ηρεμίας σου: είναι ήδη εδώ. Μη συσχετίζεις τον εαυτό σου με κανένα χρόνο ή οποιαδήποτε έννοια και αμέσως θα βρεις τον εαυτό σου σε ένα χώρο ουδετερότητας, ευρυχωρίας και σιωπής.

Ακόμη και αν το δέντρο του νου σου κλονίζεται άσχημα, αυτή την κίνηση μπορείς να την παρατηρήσεις από τη θέση της ηρεμίας. Είναι καιρός να αφήσουμε πίσω τις παιδικές συμπεριφορές και να αρχίσουμε να δίνουμε λίγο περισσότερη προσοχή σε αυτό που πραγματικά είναι εδώ. Αυτό που έχουμε είναι ένα υλικό σώμα μέσα στο χρόνο, ένα θνητό σώμα, αλλά μια αθάνατη παρουσία κινείται μέσα του.
Ενώ το σώμα σου είναι ακόμα ζεστό και ζωντανό, χρησιμοποίησε αυτήν τη ζωή για να ανακαλύψεις ξανά το Ον που είσαι, που ξεπερνά το χρόνο.

Είναι Αυτό Που Βλέπεις Αυτό Που Πραγματικά Υπάρχει;
Πριν πολλά χρόνια, τότε που πήγαινα ακόμα σχολείο, ένα αγόρι μου έδειξε μια μικρή εικόνα, μια πολύ απλή ασπρόμαυρη εικόνα λίγο μεγαλύτερη από μια ταχυδρομική κάρτα. 
Με ρώτησε: «Τι βλέπεις»;
Σκέφτηκα ότι αστειεύεται επειδή ήταν ένα ξεκάθαρο λευκό αγγείο σε ένα μαύρο φόντο. 
Ρώτησα: «Είναι ερώτηση παγίδα»;
Αλλά το αγόρι επέμενε: «Κοιταξέ το πραγματικά. Τι βλέπεις»;
«Είναι ένα λευκό αγγείο σε μαύρο φόντο… στεγνό και απλό. Δεν υπάρχει διακόσμηση, απλά το σχήμα! Υπάρχει κάτι περισσότερο»;
«Ναι..., αλλά αυτό που δεν βλέπεις είναι επειδή κοιτάς μόνο με έναν τρόπο». 
Μετά έγινε ανυπόμονος και είπε: «Μπορείς να δεις τα δύο πρόσωπα; Κοίτα από το λευκό στο μαύρο».
Ωχ! Ξαφνικά μπορούσα να δω ότι υπήρχαν δύο όμοια πρόσωπα που κοίταζαν το ένα το άλλο. Τότε με ρώτησε: 
«Και το βάζο; Μπορείς να συνεχίσεις να βλέπεις και το βάζο»;
Ήμουν ακόμα τόσο ενθουσιασμένος με τα πρόσωπα ώστε είπα: «Όχι, δεν μπορώ να δω το βάζο! Τι συνέβη στο βάζο»;
Το αγόρι προσπάθησε να με βοηθήσει: 
«Κοίτα την εικόνα. Δες το βάζο πάλι»!
Κοίταξα και ξανακοίταξα, μέχρι που είδα πάλι το βάζο. Τότε, εντελώς ξαφνικά, μπορούσα να δω τόσο το βάζο όσο και τα πρόσωπα ταυτόχρονα με μια μικρή μετατόπιση της προοπτικής και της εστίασης. Προφανώς, δεν υπήρξε καμία αλλαγή στην ίδια την εικόνα. Η αλλαγή ήταν μόνο στην αντίληψή μου.

Όλοι αρχίζουμε να βλέπουμε τη ζωή από μια συγκεκριμένη προοπτική κατά τη διάρκεια της ανατροφής μας, η οποία μας παρέχει υποθέσεις σχετικά με το ποιοι είμαστε. Για τους περισσότερους από εμάς αυτό το πολιτιστικά γνώριμο σημείο παραμένει η άποψη μας, η προοπτική μας, καθώς κινούμαστε μέσα στη ζωή.
Υπάρχουν επτά δισεκατομμύρια άνθρωποι που ζουν στη Γη, αλλά σπάνια υπάρχουν όντα που περνάνε από τη ζωή βλέποντας κάτι περισσότερο από το «προγραμματισμένο» σώμα-μυαλό-μόνο-το-αγγείο, δηλαδή το ποιοι πραγματικά είναι. Πολύ λίγοι αμφισβητούν την πίστη τους στην ταυτότητα ή την προσωπικότητά τους, κι έτσι χάνουν την ευκαιρία να συνειδητοποιήσουν την πραγματική φύση τους.

Αν και το "παιχνίδισμα" του αγγείου και των προσώπων είναι μια καλή απεικόνιση του πώς αντιλαμβανόμαστε την περιορισμένη πραγματικότητά μας η οποία βασίζεται στον δικό μας προγραμματισμό, είναι παράλληλα λειψή.
Η Αλήθεια την οποία επισημαίνω είναι πέρα ​​από το να μπορεί κανείς να οπτικοποιεί από μια νέα οπτική γωνία και έπειτα από πολλές οπτικές γωνίες. Πρόκειται για την ανακάλυψη ότι υπάρχει μια βαθύτερη πραγματικότητα αυτού που βλέπει και ότι αυτή η πραγματικότητα είναι πάντα εδώ - πρέπει απλά να την αναγνωρίσει ως τον δικό του Εαυτό. Η πνευματικότητα είναι η αναζήτηση της τέλειας κατανόησης, της αυτό-ανακάλυψης, της Αλήθειας… και πρέπει να λαμβάνει χώρα εκεί ακριβώς που είναι κανείς. Η Αλήθεια που ψάχνεις πρέπει να είναι ήδη εδώ, γιατί είναι διαχρονικά παρούσα.

Τι Είναι Αλήθεια;
Η αλήθεια δεν μπορεί ποτέ να είναι απλώς ένα ιερό σύμπλεγμα εννοιών, πιστεύω και πεποιθήσεων. Δεν είναι ένα γεγονός, ούτε ένα αντικείμενο σε κάποια ιερή κάμαρα. Για να είναι Αλήθεια η Αλήθεια, πρέπει να είναι αμετάβλητη, πάντα παρούσα - όμως πέρα ​​από τα χαρακτηριστικά και τις συνθήκες. Δεν μπορεί να είναι κάτι που πηγαίνει κι έρχεται γιατί όλα τα πάντα που υπόκεινται σε αλλαγή ξεκινούν από αυτήν και καταλήγουν σε αυτήν. Η Αλήθεια είναι αυτό που είμαστε. Είναι η ουσία και η ύπαρξή μας. Είναι ο καθαρός Εαυτός, ο απεριόριστος, η απόλυτη πραγματικότητα - είναι η ίδια η αντίληψη. Αλλά δεν έχουμε καταλάβει την μεγαλοπρέπεια της αληθινής μας φύσης λόγω της ανατροφής και της παιδείας μας, που μας ζωγραφίζουν μια πολύ διαφορετική εικόνα του ποιοι είμαστε - καθώς και όλων εκείνων που πιστεύουμε.

Αν ανοίξετε τα εσωτερικά σας μάτια, θα δείτε την Αλήθεια που βρίσκεται μέσα σας, πέρα ​​από το παροδικό παιχνίδι των φαινομένων που ονομάζουμε ζωή - πέρα ​​από όλα όσα μπορούμε να δούμε ή να αντιληφθούμε. Όταν λέω πέρα, δεν εννοώ ​​από την άποψη της απόστασης, αλλά ​​από την άποψη του λεπτοφυούς. Η αναζήτηση της Αλήθειας δεν είναι να αρχίσει κανείς να τρέχει μακριά από τα πράγματα αυτού του κόσμου, αλλά να κατανοήσει την εφήμερη φύση τους. Και περισσότερο από αυτό, πρόκειται για την ανακάλυψη της αληθινής μας φύσης ως εγγενούς ακινησίας από την οποία γίνονται αντιληπτές ακόμη και οι πιο λεπτές κινήσεις των φαινομένων.
UFO με κάλυψη ή απλά σύννεφο βροχής;
Εκείνοι που ανακαλύπτουν αυτή την πραγματικότητα του Όντος τους, απολαμβάνουν μιαν αίσθηση ειρήνης, αγάπης και σοφίας ως το φυσικό άρωμά του. Έχουν την εμπειρία της ουσιαστικής φύσης τους ως αληθινή ελευθερία.

Βλέποντας από την αληθινή μας θέση, τον αληθινό Εαυτό μας, καταλαβαίνουμε ότι η εμφάνιση οποιουδήποτε φαινομένου δεν σημαίνει ότι είναι αληθινό ή πραγματικό από μόνο του. Για να ανακαλύψουμε την Αλήθεια πρέπει να αναζητήσουμε αυτόν που βλέπει όλα τα φαινόμενα - μπορεί να ιδωθεί αυτός ο απόλυτος Εαυτός;

Θεωρούμε Ότι Είμαστε Μόνο Το Σώμα
Συνήθως η εμπειρία μας από τη ζωή δεν είναι «είμαι συνειδητότητα»! Αντ 'αυτού λέμε, «είμαι το σώμα που έχει συνειδητότητα». Ας εξετάσουμε όμως αυτή την ιδέα. Δεν είναι το σώμα που λέει, σε γνωρίζω. Το σώμα δεν έχει πει κάτι τέτοιο. Το σώμα κάνει διάφορα είδη θορύβων, αλλά δεν νομίζω ότι έχει γράψει ακόμα ένα βιβλίο ή έκανε κάποιες μεγάλες δηλώσεις. Το σώμα είναι αθώο σε όλα αυτά. Μάλλον εσύ λες, "γνωρίζω το σώμα μου". Όλοι ζούμε με όργανα περιορισμένου χρόνου. Από τη γέννηση του σώματος, ο καθένας μας είναι σαν ένα κερί που άναψε και καίγεται καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Και σε κάποιο σημείο, η φλόγα του σώματος θα βγει έξω. Αλλά δεν είσαι ουσιαστικά το σώμα, οι αισθήσεις ή το μυαλό, επειδή όλοι αναφέρονται σε κάτι που τους παρατηρεί.

Ας υποθέσουμε ότι είχες σταθμεύσει το αυτοκίνητό σου και κάποιος έλεγε: «Υπάρχει ένα μπλε αυτοκίνητο στο πάρκιν με τα φώτα αναμμένα». Θα σκεφτόσουν, «Ω, είναι το δικό μου» και όχι, «Είμαι εγώ».
Ομοίως, μπορούμε να πούμε: «Αυτό είναι το σώμα μου - δεν είμαι εγώ επειδή είμαι εδώ και μπορώ να το παρατηρώ. Κοιτάζω το χέρι μου. Το χέρι μου δεν με κοιτάζει». Το χέρι μου - όχι εγώ.

«Η όρασή μου ήταν τόσο καλή που μπορούσα να διαβάσω μια πινακίδα από απόσταση διακοσίων μέτρων, αλλά τώρα δεν μπορώ ούτε να σε δω». Η όρασή μου - όχι εγώ.

«Η μνήμη μου ήταν πολύ δυνατή, αλλά τώρα έχω πρόβλημα να θυμηθώ τι συνέβη πριν από λίγες ημέρες». Η μνήμη μου - όχι εγώ.

Μια σχέση καταρρέει: «Η ζωή μου τελείωσε. Χωρίς γυναίκα, χωρίς ζωή». Η ζωή μου τελειώνει - όχι εγώ.

Έτσι, αν αφήσεις κατά μέρος όλα αυτά τα πράγματα που λες ότι σου ανήκουν, αλλά δεν είσαι εσύ, όλα τα άλλα θεωρούνται δευτερεύοντα ως προς αυτό που είσαι. Ο αληθινός Εαυτός είναι πρωταρχικός.
Αυτό που είσαι είναι συνειδητότητα. Το σώμα είναι το όχημα μέσω του οποίου η συνειδητότητα ​​μπορεί να δοκιμάζει εμπειρίες. Και με την ανθρώπινη μορφή, η συνειδητότητα ​​έχει την ικανότητα και την ευκαιρία να συνειδητοποιήσει τη δική της πηγή και έτσι να έχει μια άμεση εμπειρία.

Αυτή τη στιγμή υπάρχει μια πεποίθηση μέσα μας που κάνει ένα βουητό λέγοντας, "εγώ είμαι το σώμα". Για να ανακαλύψουμε την πηγή της Ουσίας μας, πρέπει να μάθουμε ποιος ή τι είναι αυτό το «Εγώ». Είναι πραγματικά το σώμα; Η αίσθηση ότι είμαι το σώμα είναι από μόνη της μια σκέψη. Μπορεί να την νιώθει κανείς σαν μια πολύ βαθιά πεποίθηση, αλλά αυτό δεν την κάνει πραγματική.

Δεν σας ζητώ να ξεπεράσετε αυτή την ταύτιση με το σώμα έτσι απλά. Όχι, αφήστε κατά μέρος τη σκέψη ότι είστε το σώμα ή δεν είστε το σώμα. Απλά φτάστε στο σημείο να αναγνωρίσετε ότι κάτι είναι εδώ που έχει αντίληψη του σώματος και όλα όσα προκύπτουν από αυτό. Αυτή η ίδια η αντίληψη στην οποία φαίνονται να δίνουν αναφορά το σώμα και οι αισθήσεις, γνωρίζει επίσης τα αντικείμενα, την αίσθηση της απόστασης, το ύψος, το βάρος, την έννοια του «εγώ» και των «άλλων». Τα πάντα δίνουν αναφορά σε αυτή τη βασική αρχή εσωτερικής αντίληψης, έτσι δεν είναι; Αλλά η ίδια η αντίληψη δεν εμπλέκεται στη φούσκα της εμπειρίας. Είναι ο απόλυτα δικός σας Εαυτός που δεν μπορεί να μετρηθεί.

Κοιτάξτε, επιβεβαιώστε και γίνετε ένα με αυτόν τον Εαυτό που αντιλαμβάνεται.

ΠΗΓΗ: «Vaster Τhan Sky, Greater Than Space» by Mooji.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη

   

Πέμπτη, 27 Ιουλίου 2017

Μεταφυσική και Κβαντική Θεωρία



Η Κβαντική Θεωρία μας έχει μάθει ότι δεν υπάρχει αντικειμενική παρατήρηση. Κάθε τι που παρατηρείται, επηρεάζεται από τον παρατηρητή. Η πραγματικότητα του κάθε ανθρώπου δημιουργείται από τον ίδιο. Αυτός κανονίζει, είναι υπεύθυνος για το κατά πόσο θα τον επηρεάσει η πραγματικότητα του περιβάλλοντος, των γύρω του, της χώρας του, δηλαδή εν γένει αυτό που οι άνθρωποι δημιουργούν συλλογικά με τις ασυνείδητες σκέψεις τους. Αν ζει κάποιος αφήνοντας το περιβάλλον να τον επηρεάζει και ζει τη ζωή του στην τύχη, όπως αυτή έρχεται (by default), αυτός ο άνθρωπος δεν γνωρίζει ακόμα ότι είναι συν-δημιουργός με το Σύμπαν και μπορεί να δημιουργεί τη ζωή που επιθυμεί με τις σκέψεις του.

ΕΠΙΛΕΓΕΤΕ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΤΗ ΖΩΗ ΠΟΥ ΖΕΙΤΕ. Αν δεν πιστεύετε κάτι, δεν θα το βιώνετε. Αν πιστεύετε ότι η ζωή είναι άδικη, αυτό και θα βιώνετε. Αν πιστεύετε ότι κάθε μέρα που ξημερώνει θα σας φέρνει κάτι καλό, αυτό και θα βιώνετε. Και ποιος δεν το θέλει αυτό! Όμως άλλο να το θέλετε και άλλο να το πιστεύετε πέρα από κάθε αμφιβολία. 
Επηρεάζετε το χώρο στον οποίο ζείτε μόνο και μόνο από τον τρόπο που τον βλέπετε! Πρόκειται για στοιχειώδη Κβαντομηχανική και όχι για τίποτε μεταφυσικές παραφιλολογίες και αυτό θα το βρείτε σε όποιο βιβλίο Κβαντομηχανικής και αν ανοίξετε. Και λέγοντας αυτά, φτάνουμε στο σημαντικό ότι ‘’θάνατος δεν υπάρχει’’. Επειδή όμως νομίζουμε ότι υπάρχει, για εμάς υπάρχει πέρα για πέρα! Θα μπορούσε να τεθεί με άλλο τρόπο: η ζωή συνεχίζεται σε διαφορετική διάσταση που ακόμα είναι αόρατη για τα μάτια μας.

Αν κάποιος δεν πιστεύει στη ζωή μετά τον θάνατο, αυτό και θα βιώσει. Φυσικά δεν θα μπορέσει να αλλάξει την Έσχατη Πραγματικότητα (ότι η ζωή συνεχίζεται) αλλά μπορεί να αλλάξει την εμπειρία του σχετικά με αυτήν. Παραδείγματος χάριν, υπάρχουν πράγματα που άλλοτε τα βιώνουμε ως ευχαρίστηση και άλλοτε ως ενόχληση. Εξαρτάται από την διάθεση της στιγμής. Μια ελαφριά βροχή μπορεί άλλοτε να μας κάνει να τραγουδάμε και να χορεύουμε έξω στη φύση νιώθοντας τις σταγόνες του νερού να μας δροσίζουν το πρόσωπο και άλλοτε αυτή η ίδια βροχή να μας χαλάει μια προγραμματισμένη εκδρομή στη φύση.

Έτσι και ο θάνατος ως ανθρώπινη εμπειρία δεν υπάρχει. Απλά είναι το τέλος της φυσικής ύπαρξης. Αλλά η ζωή δεν τελειώνει. Αυτό μπορεί να σας το βεβαιώσουν τα εκατομμύρια ανθρώπων που έχουν βιώσει μια Εμπειρία Θανάτου (NDE).
Όπως κάθε ταξίδι που πρόκειται να κάνουμε σε μιαν άγνωστη χώρα μπορεί να μας δημιουργεί κάποια ανασφάλεια για το τι θα συναντήσουμε εκεί και μαζεύουμε όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες, ανατρέχουμε σε σελίδες στο διαδίκτυο σχετικές με τη χώρα ή τις χώρες που θα επισκεφτούμε και ίσως εφοδιαζόμαστε με κάποιο λεξικό για μια ‘’πρόχειρη επικοινωνία’’, το ίδιο πρέπει να κάνουμε και για το μεγαλύτερο ταξίδι της ζωής μας, τη μετάβασή μας στο βασίλειο του πνεύματος στο οποίο θα καθίσουμε αρκετό χρόνο μέχρι την επόμενή μας ενσάρκωση. Καλό είναι λοιπόν να πάρουμε όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες για το πεδίο που θα επισκεφτούμε. Οι πληροφορίες μας θα ξεκινήσουν από τα στάδια του θανάτου.

Το Πρώτο είναι ίδιο για όλους. Ο άνθρωπος θα βιώσει αμέσως ότι η ζωή συνεχίζεται. Δεν θα καταλάβει κάποια ‘’διακοπή’’ σε αυτά που αντιλαμβάνεται, βλέπει και νιώθει. Απλά συνεχίζει να ζει. Τις περισσότερες φορές, μάλιστα, δεν θα καταλάβει ότι έχει πεθάνει. Ίσως να υπάρξει μια σύντομη περίοδος αποπροσανατολισμού, καθώς θα συνειδητοποιεί ότι το σώμα του είναι ‘’εκεί κάτω’’, ίσως μαζί με άλλους ανθρώπους γύρω οι οποίοι κλαίνε και εκείνος θα κοιτάζει χωρίς να καταλαβαίνει γιατί κλαίνε… Θα προσπαθεί να επικοινωνήσει μαζί τους, να τους ακουμπήσει, να τους ρωτήσει, αλλά θα δει ότι δεν θα μπορεί με τις φυσικές αισθήσεις του να το κάνει αυτό. Σιγά-σιγά θα αρχίσει να συνειδητοποιεί ότι είναι πεθαμένος μεν για τους ζωντανούς, αλλά πολύ-πολύ ζωντανός και ότι δεν έχει καμία σχέση με το σώμα του.

Αμέσως μετά θα περάσει στο Δεύτερο στάδιο κι εδώ οι δρόμοι των ανθρώπων χωρίζουν. Ο κάθε άνθρωπος, η κάθε ψυχή θα βιώσει κάτι τελείως διαφορετικό ανάλογα με τις σκέψεις, τις πεποιθήσεις που είχε για τον θάνατο πριν πεθάνει. Αν για παράδειγμα πίστευε στη μετενσάρκωση μπορεί να βιώσει στιγμές από προηγούμενες ζωές του. Αν πίστευε ότι θα πάει στην αγκαλιά του Θεού Του (όποιος και αν είναι Αυτός) αυτό και θα βιώσει ως εμπειρία. Αν πίστευε στην Ημέρα της Κρίσεως, τότε θα βιώσει ότι κρίνεται και το αποτέλεσμα της κρίσης θα είναι ακριβώς το ίδιο με αυτό που είχε φανταστεί ενόσω ζούσε. Έτσι, παρόλο που δεν υπάρχει Κόλαση μπορεί να την δημιουργήσει με το νου του και να παραμείνει εκεί για όσο διάστημα θέλει.
Υπάρχουν και άλλες εναλλακτικές πιθανότητες του Δεύτερου σταδίου. 
Αν αυτός που πέθανε δεν είναι σίγουρος ότι η ζωή συνεχίζεται μετά τον θάνατό του, τότε θα περάσει ένα μεγάλο διάστημα προσπαθώντας να βρει πώς θα ‘’προχωρήσει’’ - και θα έχει όλη τη βοήθεια που θα ΜΠΟΡΕΙ να ΔΕΧΤΕΙ. Γιατί η βοήθεια θα είναι εκεί, δίπλα του, αλλά εκείνος πολύ πιθανόν να φοβάται να την αποδεχτεί. Θα βρεθεί περιστοιχισμένος από τους πιο στοργικούς αγγέλους και οδηγούς του. Οι περισσότεροι άνθρωποι θα πάρουν βοήθεια από αγαπημένους τους που έχουν πεθάνει πρωτύτερα.
Αν το άτομο/ψυχή δεν βιώσει την παρουσία αυτών των πνευμάτων, θα είναι μόνο και μόνο επειδή η εκεί παρουσία τους είναι έξω από το πλαίσιο των πεποιθήσεών του.
Είναι σημαντικό στη ζωή να είστε ξεκάθαροι με τις πεποιθήσεις σας σχετικά με τα πάντα. Δεν είναι ο θάνατος που επηρεάζεται από τις πεποιθήσεις σας αλλά ολόκληρη η ζωή σας.

Αν πεθάνει το άτομο, σίγουρο ότι ΔΕΝ υπάρχει ζωή μετά τον θάνατο, τότε μόλις συνειδητοποιήσει ότι έχει πεθάνει, θα περάσει αμέσως στην εμπειρία ότι δεν υπάρχει τίποτα, δεν υπάρχει ζωή που να συνεχίζεται. Δεν θα βιώνει τίποτα απολύτως. Καμία εμπειρία, θα είναι μόνος με τις σκέψεις του. Κάποια στιγμή θα αφυπνιστεί, επειδή θα αρχίζει να κατανοεί ότι είναι ζωντανός …ακόμα. Θα αναρωτηθεί τι του συμβαίνει, αν υπάρχει κανένας να τον βοηθήσει να βγει από εκείνη την στάσιμη κατάσταση. Και τότε θα εμφανιστούν οι πνευματικοί του οδηγοί, οι αγαπημένοι του, οι άγγελοί του και θα τον βοηθήσουν να προχωρήσει στο συνειδητό επίπεδο του Δεύτερου σταδίου. Και θα ασχοληθεί με την εκπλήρωση του έργου για το οποίο πήγε εκεί. Θα παίζει μέσα στον Κήπο των Θεών!

Την στιγμή του θανάτου συμβαίνει μια ενεργειακή προσαρμογή ώστε να συντονιστεί η ψυχή που αναχωρεί με το νέο επίπεδο ύπαρξης. Το ίδιο συμβαίνει και κατά τη γέννηση, αλλά αντίστροφα. Η ψυχή που κατέρχεται στο υλικό πεδίο πρέπει να μειώσει την ενέργειά της για να προσαρμοστεί στην χαμηλή ενέργεια που διαθέτει το υλικό σώμα. Ο θάνατος είναι μια πύλη μαγική. Η ενέργεια με την οποία περνάει κανείς την πύλη, καθορίζει αυτό που θα βρει στην άλλη πλευρά. Μπορεί φυσικά να επιλέξει να δημιουργήσει κάτι καινούργιο οποιαδήποτε στιγμή θελήσει.

Στη συνέχεια έρχεται το Τρίτο στάδιο που είναι η πλήρης βύθιση του εαυτού στον Πυρήνα του Εαυτού, όπου θα θυμηθεί ποιος πραγματικά είναι. Τα μάτια του θ’ ανοίξουν στην κατανόηση και θα αρχίσει να απελευθερώνει τις παλαιές σκέψεις και πεποιθήσεις του αρχίζοντας να δημιουργεί καινούργιες, πιο λειτουργικές. Θα αποκτήσει Γνώση. Και κάποια στιγμή θα επιλέξει να βιώσει το επόμενο μεγαλειώδες όραμά του έχοντας αναδημιουργήσει τον Εαυτό του. Δεν επιλέγουν όλοι το Τρίτο στάδιο θανάτου. Πολλοί ζητούν να επιστρέψουν σε μια νέα ενσάρκωση πολύ γρήγορα.

Η στιγμή και οι συνθήκες του θανάτου είναι πάντοτε τέλειες. Η ψυχή επιλέγει να «φύγει» όταν ολοκληρώσει την επίγεια ζωή της, το έργο που ήθελε να επιτελέσει. Αυτό το έργο δεν έχει καμία σχέση με την ηλικία του ατόμου. Η ψυχή μπορεί να έχει επιλέξει να ζήσει πολύ λίγο στο γήινο πεδίο. Αυτό δεν είναι εύκολο να το αποδεχθεί ούτε το ίδιο το άτομο αλλά ούτε και η οικογένειά του εξαιτίας της πολύ περιορισμένης οπτικής της ανθρώπινης εμπειρίας. Επίσης η ζωή στη Γη φαίνεται σαν να μην είναι ό,τι καλύτερο, ακριβώς επειδή έχουμε ξεχάσει ποιοι είμαστε και τι έχουμε έρθει να κάνουμε.

Οι επιστήμονες έχουν ανακαλύψει ότι το Σύμπαν αποτελείται από μιαν ενέργεια που την ονόμασαν «βασική ενέργεια της ζωής». Παρουσιάζεται σαν μικρές ίνες ενέργειας που καλύπτουν όλο το χώρο, είναι το Μάτριξ, μια λέξη που για πρώτη φορά διατύπωσε ο Γερμανός φυσικός και νομπελίστας Μαξ Πλανκ που θεωρείται ο πατέρας της Κβαντικής Μηχανικής. Είναι η θεωρία των υπερχορδών. Οι ίνες ενέργειας δονούνται με διαφορετική ταχύτητα. Οι διακυμάνσεις αυτών των δονήσεων παράγουν τις παραλλαγές της ύλης που διαμορφώνει τα πάντα μέσα στο Σύμπαν.
Από τη στιγμή που το γνωρίζει κανείς αυτό, το μόνο που μένει να βρει – για να δημιουργήσει τη δική του υλική πραγματικότητα – είναι πώς να κάνει τις υπερχορδές να δονούνται με τον τρόπο που θέλει.
Τι είναι αυτό που τις κάνει να δονούνται πιο αργά ή πιο γρήγορα; Να έχουν δηλαδή μια χαμηλή ή μια υψηλή δόνηση; ΕΣΥ… ΟΛΟΙ ΜΑΣ… Με ποιο τρόπο; Με τις σκέψεις, τα λόγια και τις πράξεις μας. Θυμάστε που ο Ιησούς είχε πει ότι ακόμα και αν σκεφτείς κάτι «κακό» έχεις χάσει το στόχο σου (έχεις αμαρτήσει;) Αν οι σκέψεις σου δονούνται με χαμηλή δόνηση, έχεις αστοχήσει. Ποιος κάνει τις σκέψεις σου να δονούνται με χαμηλή ταχύτητα δόνησης; Τα συναισθήματα που έχεις κάθε λεπτό. Τα συναισθήματα καλά ή κακά διαταράσσουν το ενεργειακό πεδίο που είναι η ίδια η Ζωή. Οι ποικίλες δονήσεις είναι που παράγουν τις ποικίλες μορφές ύλης.
Μεταβάλλοντας τις σκέψεις, τα λόγια και τις πράξεις σου, μεταβάλλεις τη συχνότητα στην οποία δονείται η ζωή σου. Ποια είδη σκέψεων, λόγων και πράξεων παράγουν τις πιο ευεργετικές δονήσεις; Νομίζω πως γνωρίζεις ήδη την απάντηση: ΟΙ ΘΕΤΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΑΞΕΙΣ, ΤΑ ΘΕΤΙΚΑ ΛΟΓΙΑ.

Πώς θα ήταν η ζωή σου από ’δω και μπρος, αν έκανες πράξη αυτή τη Γνώση;
·         Δεν θα έκανες ποτέ ξανά αρνητικές σκέψεις.
·         Αν τύχαινε να τρυπώσει κάτι αρνητικό μέσα στο νου σου, θα το πέταγες αμέσως έξω.
·         Θα αγαπούσες τον εαυτό σου απέραντα έτσι ακριβώς όπως είναι.
·         Θα αγαπούσες τη ζωή απέραντα, έτσι ακριβώς όπως είναι.
·         Θα αγαπούσες και όλους τους άλλους έτσι ακριβώς όπως είναι.
·         Θα συγχωρούσες τους πάντες και τα πάντα.
·         Δεν θα πλήγωνες ποτέ ξανά σκόπιμα ένα άλλο ανθρώπινο πλάσμα – συναισθηματικά ή σωματικά.
·         Δεν θα θρηνούσες ποτέ ξανά για το θάνατο κάποιου άλλου. Ίσως να θρηνούσες για την απώλειά σου, αλλά όχι για το θάνατό του.
·         Δεν θα φοβόσουν και δεν θα θρηνούσες ποτέ ξανά για το δικό σου θάνατο.
·         Θα είχες επίγνωση ότι τα πάντα είναι ΔΟΝΗΣΗ και δεν θα ήθελες να έχεις πάρε-δώσε με τίποτε από εκείνα με χαμηλή δόνηση.

ΠΗΓΕΣ: "Το Κρυφό Μονοπάτι" του Θωμά Λινού.
               "Συζήτηση με τον Θεό για το Θάνατο" του Neale           Donald Walsch.


Κυριακή, 11 Ιουνίου 2017

Άγνοια, η μεγαλύτερη πηγή φόβου


ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΘΕΟΙ. Μια τεράστια δύναμη υπάρχει μέσα μας την οποία έχουμε απαξιώσει επειδή δεν μας μίλησαν ποτέ ούτε στο κατηχητικό ούτε στο σχολείο για την ύπαρξή της. 

Τα ιερά μας βιβλία έχουν υποστεί πολλές αλλαγές λίγες από τις οποίες θα βρει ο αναγνώστης να αναφέρονται στο συναρπαστικό βιβλίο πνευματικής αφύπνισης και μεταφυσικής, ‘’Το Κρυφό Μονοπάτι’’.
Μόλις η ανθρωπότητα αφυπνιστεί, θα έχει την άπειρη γνώση που θα της φέρει χαρά και ειρήνη. Στη Βίβλο υπάρχουν τα λόγια που λέει ο Θεός: ‘’Ο λαός μου αφανίζεται από έλλειψη γνώσης’’.
Στον Ψαλμό 82 αναφέρεται ο στίχος ‘’Εγώ είπα, Θεοί εστέ και τέκνα Υψίστου’’ τον οποίο χρησιμοποίησε ο Ιησούς (κατά Ιωάν. 10:34), αλλά οι Ιουδαίοι θεώρησαν τα λόγια βλάσφημα και Τον κυνήγησαν πετώντας Του πέτρες.
Ο ψυχίατρος Μπράιαν Βάις αναφέρει στο βιβλίο του ‘’Πολλές Ζωές, Πολλοί Δάσκαλοι’’ πως η γνώση οδηγεί στο Θεό.

Ένα μικρό παράδειγμα παραποίησης κειμένου βρίσκεται στην πολύ γνωστή προσευχή ‘’Πάτερ Ημών’’. Μαθαίνουμε από μικρά παιδιά στο σχολείο ότι ο Ιησούς χρησιμοποίησε τα λόγια: ‘Πάτερ ημών, ο εν τοις ουρανοίς…’ δηλώνοντας έτσι πως εμείς βρισκόμαστε εδώ στη Γη κάτω και ο Θεός εκεί ψηλά στον ουρανό. Να πιστεύουμε δηλαδή ότι είμαστε χώρια, χωριστοί από τον Θεό. Αν ανατρέξουμε όμως στην παλαιότερη αραμαϊκή προσευχή την οποία και μεταχειρίστηκε ο Ιησούς, τα λόγια έχουν ως ακολούθως: ‘Ω, εσύ γεννήτορα του κόσμου που βρίσκεσαι παντού…’.

Τα τελευταία 30 χρόνια – από το 1987 – έχει εκχυθεί πολλή γνώση την οποία μπορεί να βρει αν την αναζητήσει, κάθε ενδιαφερόμενος. Ο Θεός είναι ενέργεια και αυτή η ενέργεια έχει το όνομα Αγάπη. Αυτή η ενέργεια διαθέτει διάνοια. Θέλοντας να αποκτήσει εμπειρίες η ενέργεια αυτή διέσπασε ένα τμήμα της σε δισεκατομμύρια μικρότερα κομμάτια ενέργειας δημιουργώντας τον πνευματικό κόσμο που είναι μικρές μονάδες θεϊκής υπόστασης. Αυτές οι μονάδες είναι οι Ανώτεροι Εαυτοί οι οποίοι στέλνουν τμήματα της ενέργειάς τους στον υλικό κόσμο ως ψυχές. Οι διαστάσεις που δημιουργήθηκαν από την μεγάλη έκρηξη της θεϊκής ουσίας είναι πολλές. Η ζωή θριαμβεύει σε όλες αυτές τις διαστάσεις. Η Γη είναι πλανήτης τρίτης διάστασης αλλά οδεύει προς την πέμπτη όταν ικανός αριθμός ανθρώπων αφυπνιστούν στην αγάπη.

Η ψυχή γνωρίζει, έχει όλη τη γνώση. Στη Γη έρχεται για να βιώσει αυτά που γνωρίζει επειδή η ζωή είναι η διαδικασία κατά την οποία η ψυχή μετατρέπει τη Γνώση της σε Εμπειρία της. Είναι άλλο πράγμα να γνωρίζεις κάτι και άλλο πράγμα να βιώνεις την εμπειρία του και να σου δημιουργούνται συναισθήματα. Η ψυχή γνωρίζει, αλλά δεν έχει την εμπειρία όλων όσων γνωρίζει. Για το λόγο αυτό κάνει τόσες πολλές ενσαρκώσεις… για να αποκτήσει Επίγνωση. Καμία ψυχή δεν φτάνει στην επίγνωση στη διάρκεια μιας μόνο ζωής. Στην επίγνωση θα φτάσει μέσα από το μονοπάτι του πνευματικού κόσμου και μέσα από το μονοπάτι του υλικού κόσμου. Αυτό είναι Ολοκλήρωση - όταν η γνώση και η εμπειρία γίνουν αισθητή πραγματικότητα. Η διαδικασία τότε θα έχει ολοκληρωθεί. Τότε σταματάει και η ψευδαίσθηση ότι ‘εσύ’ και ο Θεός είστε χώρια.
Τούτη δω η ζωή τελειώνει όταν ολοκληρώσει το άτομο όλα εκείνα που έχει έρθει να βιώσει αυτή τη φορά. Αυτή είναι μερική Ολοκλήρωση. Ύστερα θα προσθέσει αυτά που έχει βιώσει και γνωρίσει στα προηγούμενα ταξίδια του στον υλικό κόσμο και στο τέλος όλη η συσσωρευμένη γνώση με τις εμπειρίες του θα δημιουργήσουν την πλήρη Ολοκλήρωση. Το συντομότερο μονοπάτι δεν είναι απαραίτητα και το καλύτερο.

Κάποια μονοπάτια είναι λιγότερο κοπιαστικά, με λίγα μόνο εμπόδια. Αυτά τα μονοπάτια δεν τα βρίσκεις… τα δημιουργείς. Όταν δίνεις προσοχή στην εσωτερική σου ζωή, όταν διαλογίζεσαι, όταν μελετάς, διευκολύνεις την κατάσταση και βρίσκεις γαλήνη στη ζωή σου πριν από το θάνατό σου. 
Στο βιβλίο ‘’Συζήτηση με τον Θεό για το Θάνατο’’ του Neale D. Walsch υπάρχει η εξής αναφορά: Ο θάνατος δεν είναι ποτέ τραγωδία. Είναι πάντοτε δώρο. Αν μπορέσετε να δείτε το θάνατο ως δώρο, τότε θα μπορούσατε να δείτε όλους τους ‘’μικρούς θανάτους’’ επίσης ως δώρα και τότε δεν θα υπήρχε οδύνη.

Και με αυτά τα λόγια γεννιέται το ερώτημα:
Επιλέγει κανείς τον καρκίνο για να φύγει από τη ζωή;
ΟΧΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ. Η ψυχή γνωρίζει στο υπερσυνειδητό επίπεδο ότι έχει ολοκληρώσει όλα όσα ήρθε να κάνει σε αυτό το επίπεδο, αλλά δεν το γνωρίζει στο συνειδητό ή στο υποσυνείδητο επίπεδο. Είναι ζωτικής σημασίας η γνώση, η κατανόηση ότι υπάρχουν τρία επίπεδα ύπαρξης.

Το υποσυνείδητο, στο οποίο δεν γνωρίζεις ούτε δημιουργείς συνειδητά την πραγματικότητά σου. Το κάνεις έχοντας πολύ μικρή επίγνωση ότι κάνεις κάτι και γιατί το κάνεις. Αυτό το επίπεδο είναι ένα δώρο γιατί σου επιτρέπει να κάνεις κάποια πράγματα αυτόματα… όπως το μάκρεμα των μαλλιών, το ανοιγοκλείσιμο των βλεφάρων, οι χτύποι της καρδιάς κλπ. το υποσυνείδητο δημιουργεί άμεσες λύσεις σε προβλήματα. Αν αγγίξεις μια καυτή κατσαρόλα, δεν χρειάζεται να σκεφτείς για να τραβήξεις το χέρι σου. Το υποσυνείδητο έχει τη δυνατότητα να σου σώσει τη ζωή.

Το συνειδητό, είναι το επίπεδο στο οποίο γνωρίζεις και δημιουργείς την πραγματικότητά σου έχοντας κάποια επίγνωση του τι κάνεις. Το πόση επίγνωση έχεις, εξαρτάται από το επίπεδο της συνειδητότητάς σου. Όταν αφοσιώνεσαι στο πνευματικό μονοπάτι, αρχίζεις να διευρύνεις, να εξυψώνεις τη συνειδητότητά σου.

Το υπερσυνειδητό επίπεδο είναι ο τόπος της εμπειρίας στον οποίο γνωρίζεις και δημιουργείς την πραγματικότητά σου με πλήρη επίγνωση του τι κάνεις. Είναι το επίπεδο της ψυχής. Οι περισσότεροι δεν έχουμε επίγνωση σε συνειδητό επίπεδο για τις υπερσυνειδητές επιδιώξεις μας. Είναι το επίπεδο που περιέχει τη μεγάλη ‘’ημερήσια διάταξη’’ της ψυχής, το πλάνο της, την αποστολή της. Είναι αυτό που σε οδηγεί στην επόμενη επιθυμητή εμπειρία ανάπτυξης φέρνοντάς σε κοντά στα κατάλληλα και τέλεια γι’ αυτήν την εμπειρία άτομα, μέρη και γεγονότα. Ο Ανώτερος Εαυτός.
Έτσι, ένας άνθρωπος επιλέγει σε υπερσυνειδητό επίπεδο τον τρόπο που θα πεθάνει, και ορισμένοι επιλέγουν μετά σε συνειδητό επίπεδο τη μέρα ή την ώρα που θα πεθάνουν. Υπάρχουν παραδείγματα ανθρώπων που περίμεναν να γυρίσει το παιδί τους από το εξωτερικό και μετά πέθαναν, ή εκείνων που επιλέγουν να πεθάνουν μόλις μείνουν μόνοι τους, όταν οι δικοί τους έχουν αναχωρήσει από το νοσοκομείο. Κανένας δεν είναι θύμα των περιστάσεων.

Τότε… μήπως κάθε θάνατος είναι αυτοκτονία;
ΟΧΙ. Επειδή την αυτοκτονία την επιλέγεις σε συνειδητό επίπεδο για να ξεφύγεις από κάποια κατάσταση που δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις. Για να χαρακτηριστεί ένας θάνατος ως αυτοκτονία πρέπει να πληρούνται δυο προϋποθέσεις.
1) Το άτομο να έχει επίγνωση αυτού που πάει να κάνει.
2) Το άτομο παίρνει αυτή την απόφαση για να ξεφύγει από τη ζωή του αντί να την ολοκληρώσει.

Εκείνοι που αυτοκτονούν δεν τιμωρούνται με κανένα τρόπο. Δεν υπάρχει καν η έννοια της τιμωρίας στη ζωή μετά το θάνατο. Τιμωρούνται εκείνοι που μένουν πίσω, οι ζωντανοί. Βιώνουν ένα τρομαχτικό σοκ από το οποίο δεν συνέρχονται ποτέ εντελώς. Το λυπηρό είναι ότι εκείνοι που βάζουν τέρμα στη ζωή τους νομίζουν ότι θα αλλάξουν τα πράγματα, αλλά δεν τα αλλάζουν. Όποιος σκέφτεται να τερματίσει τη ζωή του για να αποφύγει κάτι, πρέπει να γνωρίζει ότι σκέφτεται κάτι που δεν μπορεί να γίνει. Στο σύμπαν δεν υπάρχει κενό. Ο χώρος είναι γεμάτος από τα ίδια μας τα δημιουργήματα. Αυτός που αυτοκτόνησε θα έρθει αντιμέτωπος με τα δημιουργήματά του. Με αυτά που πέθανε με τα ίδια θα συνεχίσει να ζει. Επειδή η ουσία του, η ψυχή του δεν πεθαίνει.

Γιατί λοιπόν κάποιος του οποίου η ζωή είναι ανυπόφορη να μην επιλέξει τον θάνατο, αφού είναι θαυμάσιος;
Αυτό που αποκαλούμε θάνατο είναι θαυμάσιο αλλά δεν είναι περισσότερο θαυμάσιο από τη ζωή. Στην πράξη, είναι ζωή που συνεχίζεται με διαφορετικό τρόπο. Στην άλλη πλευρά θα συναντήσεις τον εαυτό σου και όλα αυτά που κουβαλάς μαζί σου θα συνεχίσουν να είναι εκεί. Και τότε θα κάνεις κάτι που μοιάζει μεγάλη ειρωνεία: θα δώσεις στον εαυτό σου άλλη μια ζωή ώστε να αντιμετωπίσεις εκείνα που δεν αντιμετώπισες σ’ εκείνη που μόλις τελείωσε… με τη διαφορά ότι τώρα θα ξεκινήσεις πάλι από την αρχή.

Τί γίνεται όταν κάποιος ζητάει από κάποιον άλλο – ένα γιατρό, ένα δικό του πρόσωπο – να τον βοηθήσει να δώσει τέρμα στη ζωή του;
Αυτό λέγεται ευθανασία, που είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Όσοι δίνουν τέρμα σε μια ζωή που έτσι κι αλλιώς θα τελείωνε πολύ σύντομα, παίρνουν μιαν εντελώς διαφορετική απόφαση. Δεν χρειάζεται να υποφέρουν τον πόνο μέχρι το τέλος.

Μια άλλη ερώτηση που μπορεί να απασχολεί τον άνθρωπο, είναι, ‘’Γιατί επιλέγει η ψυχή να πεθάνει κάποια στιγμή;’’
Γιατί εκείνο που ήρθε να κάνει, το έκανε. Τελείωσε μια φάση της. Ολοκλήρωσε μια ζωή. Και στην 3η διάσταση που ζούμε, δεν μπορούμε να αλλάξουμε μορφή, δεν μπορούμε να γίνουμε νέοι ξανά και να αρχίσουμε να καταγινόμαστε με κάτι άλλο παρά μέσα από την αλλαγή της μορφής και των ρούχων – αυτό που ονομάζουμε θάνατο. Στην 5η διάσταση η διαδικασία αυτή σταματάει επειδή υπάρχουν άλλες αρχές που διέπουν τη ζωή σ’ εκείνη τη διάσταση. Μια από αυτές είναι ότι η οντότητα ζει πολλά περισσότερα χρόνια και όταν αποφασίσει να πεθάνει η διαδικασία είναι διαφορετική.
Ένα άλλο χαρακτηριστικό δείγμα άγνοιας που αφορά σχεδόν όλους μας (εκτός από τις αυτόχθονες φυλές και τους αφυπνισμένους ανθρώπους) είναι ότι πιστεύουμε ότι πεθαίνουμε όταν ο Θεός αποφασίσει να μας καλέσει κοντά Του, ενώ πεθαίνουμε όταν οι ίδιοι αποφασίσουμε να πάμε κοντά Του. Στη ζωή επιλέγουμε τα πάντα, ακόμα και το θάνατό μας.

ΠΗΓΕΣ: ‘’Πολλές Ζωές, Πολλοί Δάσκαλοι’’, του Brian Weiss.
               ‘’Συζήτηση με τον Θεό για τον Θάνατο’’, του Neale Donald Walsch.