Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2007

Η επίδρασή μας στην Ανθρωπότητα

Ένας φίλος - τον οποίο ευχαριστώ θερμά - μου έστειλε το παρακάτω απόσπασμα και θέλησα να το μοιραστώ με περισσότερους ανθρώπους γιατί το θεωρώ πολύ σημαντικό.

H Eπίδρασή μας στην Συνειδητότητα ολόκληρης της Ανθρωπότητας

"...Στο βιβλίο του, Ισχύς εναντίον Δύναμης, ο δρ. Ντέιβιντ Χόκινς γράφει «σε αυτό το σύμπαν όπου τα πάντα συνδέονται μεταξύ τους, κάθε φορά που βελτιώνουμε κάτι στον προσωπικό μας κόσμο, βελτιώνουμε και τον κόσμο γενικώτερα, για όλους όσους κατοικούν σε αυτόν. Όλοι μας πλέουμε μέσα στο συλλογικό επίπεδο συνειδητότητας της Ανθρωπότητας, και καθετί που προσθέτουμε σ' αυτό, επιστρέφει σ' εμας. Και η ικανότητά μας να επιπλέουμε πιο άνετα βελτιώνεται χάρη στην προσπάθεια που καταβάλουμε να βελτιώσουμε τη ζωή μας.
Στην ουσία, μπορούμε να υπολογίσουμε το ενεργειακό επίπεδο κάθε μεμονωμένου ατόμου, όπως μπορούμε να υπολογίσουμε το ενεργειακό επίπεδο μεγάλων ομάδων ανθρώπων. Σε γενικές γραμμές, οι άνθρωποι με κατώτερη ενέργεια δεν μπορούν να διακρίνουν την αλήθεια από το ψέμα. Μπορεί κανείς να τους υπαγορεύσει πώς να σκέφτονται, ποιον να μισούν κ.λπ. Ο δρ. Χόκινς μας λέει πως το 87% της ανθρωπότητας κινείται σε ένα συλλογικό ενεργειακό επίπεδο που έχει αποδυναμωτική επίδραση. Οσο περισσότερο ανεβαίνουμε στην κλίμακα των δονήσεων των συχνοτήτων, τόσο λιγότερους ανθρώπους θα βρούμε να κινούνται στα ανώτερα επίπεδα..."
Αυτό που ζητώ από σας εδώ, είναι να δείξετε πίστη στα συμπεράσματα που θα σας παρουσιάσω από το δεύτερο βιβλίο του δρα Χόκινς με τίτλο «Το μάτι του εγώ» (The Eye of the I). Προβαίνοντας σε κινησιολογικά πειράματα ακριβείας σχετικά με την αλήθεια σε αντιδιαστολή με το ψέμα, ο δρ. Χόκινς υπολόγισε τον κατά προσέγγιση αριθμό των ανθρώπων, των οποίων η ενέργεια βρίσκεται στο αποδυναμωτικό εκείνο επίπεδο - ή ακόμη και κάτω από αυτό. Θα ήθελα να αναλογιστείτε τα ευρήματα και τα συμπεράσματά του σε σχέση με τη δική σας επίδραση στο πολιτισμό μας. Ο δρ. Χόκινς υποστηρίζει πως είναι ζωτικής σημασίας για τον καθένα μας να έχει επίγνωση της σημασίας της ανύψωσης της συχνότητας των δονήσεών μας στο επίπεδο όπου αρχίζουμε να εναρμονιζόμαστε με την ενέργεια της συμπαντικής Πηγής ή, με άλλα λόγια, στο επίπεδο όπου ερχόμαστε σε επαφή με την δύναμη της πρόθεσης.
Μιά από τις πιο συναρπαστικές πλευρές της έρευνάς του είναι η ιδέα της αντιστάθμισης. Οι άνθρωποι με ανώτερη ενέργεια αποτελούν το αντίβαρο για την αρνητική επιρροή των ανθρώπων κατώτερης ενέργειας. Ομως, αυτό δεν συμβαίνει σε αντιστοιχία ένα-προς-ένα, από την στιγμή που το το 87% της ανθρωπότητας κινείται στις κατώτερες αποδυναμωτικές συχνότητες. Ένα άτομο που έχει αποκαταστήσει τη σύνδεσή του με την πρόθεση, μπορεί να έχει τεράστια επίδραση σε πολλούς ανθρώπους που βρίσκονται στα κατώτερης ενέργειας επίπεδα. Οσο πιο ψηλά κινούμαστε στην κλίμακα των συχνοτήτων με σκοπό να γίνουμε τελικά φως και να βιώσουμε την εμπειρία της συνείδησής του Θεού, τόσο περισσότερες αρνητικές ενεργειακές δονήσεις μπορούμε να αντισταθμίσουμε. Παρακάτω θα διαβάσετε μερικά από τα αποτελέσματα των ερευνών του δρα Χόκινς. Έχετέ τα κατά νου, καθώς θα εξετάζετε την επίδραση που έχετε στην ανθρωπότητα, εξαιτίας και μόνο της παρουσίας σας στις ανώτερες βαθμίδες της κλίμακας, που οδηγεί στην πρόθεση.

-Ένα άτομο που ζει και δονείται στην ενέργεια της αισιοδοξίας και της προθυμίας να μην κρίνει τους άλλους θα εξισορροπήσει την αρνητική ενέργεια 90.000 ατόμων που κινούνται στα κατώτερα, αποδυναμωτικά επίπεδα.

-Ένα άτομο που ζει και δονείται στην ενέργεια της καθαρής αγάπης και του σεβασμού για κάθε είδος ζωής θα εξισορροπήσει την αρνητική ενέργεια 750.000 ατόμων που κινούνται στα κατώτερα, αποδυναμωτικά επίπεδα.

-Ένα άτομο πoυ ζει και δονείται στην ενέργεια της φώτισης, της ευδαιμονίας και της άπειρης ειρήνης θα εξισορροπήσει την αρνητική ενέργεια 10.000.000 ανθρώπων (περίπου είκοσι δύο τέτοιοι σοφοί άνθρωποι βρίσκονται σήμερα εν ζωή).

-Ένα άτομο που ζει και δονείται στην ενέργεια της Χάρης, του καθαρού πνεύματος που υπερβαίνει το σώμα, σ' έναν κόσμο όπου δεν υπάρχει δυαδικότητα ή όπου υπάρχει η απόλυτη Ενότητα, θα εξισορροπήσει την αρνητική ενέργεια 70.000.000 ανθρώπων που κινούνται στα κατώτερα, αποδυναμωτικά επίπεδα (περίπου δέκα τέτοιοι σοφοί άνθρωποι βρίσκονται σήμερα εν ζωή).

Στην συνέχεια, σας παραθέτω δύο συναρπαστικες στατιστικές του δρα Χόκινς, τις οποίες διεξήγαγε κατά τη διάρκεια των ερευνών του σχετικα με τους λανθάνοντες παράγοντες που καθορίζουν την ανθρώπινη συμπεριφορά.

1. Ένας και μόνο αβατάρ που ζει στην δική μας ιστορική περίοδο, κινούμενος στο ανώτερο επίπεδο της συνειδητότητας, κάποιος στον οποίο θα άρμοζε ο τίτλος του δασκάλου, όπως ο Κρίσνα, ο Βούδας και ο Ιησούς Χριστός, θα εξισορροπούσε τη συλλογική αρνητική ενέργεια ολόκληρης της σημερινής ανθρωπότητας.
2. Η αρνητική ενέργεια ολόκληρου του ανθρώπινου πολιτισμού θα οδηγούσε σε αυτοκαταστροφή, αν δεν υπήρχε η εξισορροπιστική επίδραση αυτών των ανωτέρων ενεργειακών πεδίων.

Τα συμπεράσματα δικά σας.

(Αποσπάσμα από το βιβλίο του Dr. Wayne W. Dyer "The power of Intention")

Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2007

Η ψυχή επιλέγει πάντα

Όταν η ψυχή κατοικεί στο ανθρώπινο σώμα, βιώνει ένα τμήμα μικρότερο από το όλο, δηλαδή, ένα τμήμα του μικρόκοσμου. Όταν ζει μακριά από το σώμα, σε αυτό που θα ονομάζαμε "κόσμο των πνευμάτων", διευρύνει με τεράστια άλματα την προοπτική της. Ξαφνικά θα της φαίνεται ότι ξέρει τα πάντα, ότι μπορεί να είναι τα πάντα. Θα έχει μια μακροσκοπική άποψη των πραγμάτων και αυτό θα της επιτρέπει να καταλαβαίνει εκείνα που δεν καταλαβαίνει ενόσω ζει στο σώμα.
Στο διάστημα μετά το "θάνατο", μπορεί να επιλέξει να απαντηθεί κάθε ερώτημα που είχε ποτέ και να ανοιχτεί σε νέες ερωτήσεις, που ποτέ δεν ονειρεύτηκε πως υπήρχαν. Μπορεί να επιλέξει να βιώσει την Ενότητα με το Παν το Υπάρχον. Και θα έχει την ευκαιρία να αποφασίσει τι επιθυμεί να είναι, να κάνει και να έχει στη συνέχεια.
Επιλέγει να επιστρέψει και να βιώσει τη ζωή ξανά σε ανθρώπινο σώμα; Επιλέγει να παραμείνει εκεί που βρίσκεται, στον "κόσμο των πνευμάτων", στο επίπεδο που βιώνει τότε; Επιλέγει να συνεχίσει, να πάει πιο πέρα, στη γνώση και στην εμπειρία της; Επιλέγει να "χάσει την ταυτότητά της" και να γίνει μέρος του Ενός;
Τι επιλέγει; Τι επιλέγει; Το σύμπαν δεν κάνει τίποτε άλλο από το να της χαρίζει την πιο αγαπημένη της ευχή, την πιο μεγάλη της επιθυμία. Αυτό κάνει στ' αλήθεια, κάθε στιγμή, κάθε μέρα. Μόνο που εκείνη, η ψυχή, δεν έχει συνειδητή επίγνωση αυτής της αλήθειας. Ο Θεός έχει.

Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2007

Οι επιλογές μπορούν ν' αλλάξουν


Οι τρεις επιλογές, για τις οποίες μιλήσαμε ήδη, μπορούν να αλλάξουν οποτεδήποτε. Είτε κατά τη διάρκεια της ζωής, είτε μετά. Αυτό σημαίνει ότι η ψυχή δεν είναι αναγκασμένη να μείνει στο επίπεδο της συνειδητότητας στην οποία βρισκόταν, όταν πέθανε το σώμα της. Μπορεί να προχωρήσει σε ένα άλλο επίπεδο, όσο γρήγορα θέλει. Ή να καθυστερήσει για όσο "χρόνο" θέλει. Αν "πεθάνει" σε μια κατάσταση περιορισμένης προοπτικής και ανεξέλεγκτων σκέψεων, τότε θα βιώνει οτιδήποτε την φέρνει σε αυτή την κατάσταση, μέχρι που να μην το θέλει πια. Τότε θα "αφυπνιστεί", θα γίνει συνειδητή και θα αρχίσει να βιώνει τον εαυτό της να δημιουργεί την πραγματικότητά της.
Θα κοιτάξει πίσω και το πρώτο στάδιο θα το ονομάσει καθαρτήριο. Το δεύτερο στάδιο, όταν θα μπορεί να έχει ό,τι θέλει με την ταχύτητα της σκέψης της, θα το ονομάσει παράδεισο. Το τρίτο στάδιο, όταν θα βιώνει την έκσταση της Ενότητας, θα το αποκαλέσει νιρβάνα.
Αφού βιώσει την Ενότητα για έναν άπειρο χρόνο - άχρονο, θα πάψει να τη βιώνει, επειδή δεν μπορεί να βιώνει την Ενότητα ως ενότητα χωρίς το αντίθετό της. Κατανοώντας το αυτό θα δημιουργήσει για μια ακόμα φορά την ιδέα και τη σκέψη του διαχωρισμού, της απομάκρυνσης. Τότε θα συνεχίσει να ταξιδεύει στον Κοσμικό τροχό, θα συνεχίσει να προχωράει, να κάνει κύκλους, να υπάρχει, για πάντα, αιώνια, στον αιώνα τον άπαντα.

Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2007

Οι τρεις επιλογές μας ακολουθούν...

Όπως στη ζωή που βιώνουμε έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε τρεις επιλογές, το ίδιο ισχύει και στη μεταθανάτια ζωή μας. Μπορεί να υποκύψει κάποιος από εμάς στα δημιουργήματα των ανεξέλεγκτων σκέψεών του, μπορεί να δημιουργήσει την εμπειρία του συνειδητά μετά από επιλογή, ή μπορεί να βιώσει τη συλλογική συνειδητότητα του Παντός. Αυτή η τελευταία εμπειρία ονομάζεται Επανένωση ή Ξανασμίξιμο με το Ένα.
Αν πάρει τον πρώτο δρόμο, μάλλον δεν θα τον ακολουθήσει για πολύ καιρό (αντίθετα με τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρεται στη Γη). Αυτό θα συμβεί επειδή τη στιγμή που δεν θα του αρέσει εκείνο που βιώνει, θα επιλέξει να δημιουργήσει μια νέα, πιο ευχάριστη πραγματικότητα, σταματώντας απλά τις αρνητικές του σκέψεις.
Γι' αυτό το λόγο δε θα βιώσει ποτέ την "κόλαση", που φοβόμαστε τόσο πολύ εμείς οι άνθρωποι, εκτός και αν το επιλέξει. Ακόμα και σ' αυτή την περίπτωση όμως, θα είναι "ευτυχής", με την έννοια ότι θα παίρνει αυτό που θέλει. (Πολλοί, περισσότεροι απ' ό,τι φαντάζεστε, είναι "ευτυχισμένοι" όντας "δυστυχισμένοι"). Έτσι, θα συνεχίσει να βιώνει την "κόλαση" μέχρι να πάψει πια να την επιλέγει.
Γιατί οι περισσότερες ψυχές, τη στιγμή ακριβώς που θα αρχίσουν να τη βιώνουν, θα απομακρυνθούν από αυτήν και θα δημιουργήσουν κάτι νέο.
Μπορεί να εξαλειφθεί η κόλαση και από τη ζωή μας πάνω στη Γη, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο.
Αν πάρει το δεύτερο δρόμο και αρχίσει να δημιουργεί συνειδητά την εμπειρία του, τότε δίχως αμφιβολία θα βιώσει ότι πάει "κατ' ευθείαν στον Παράδεισο", επειδή αυτό θα δημιουργούσε όποιος επιλέγει ελεύθερα και πιστεύει στον Παράδεισο. Αν δεν πιστεύει στον Παράδεισο, θα βιώσει οτιδήποτε επιθυμεί να βιώσει. Από τη στιγμή που θα το καταλάβει αυτό, οι επιθυμίες του θα γίνονται όλο και καλύτερες. Και τότε θα πιστέψει στον παράδεισο!
Αν πάρει τον τρίτο δρόμο και παραδοθεί στις δημιουργίες της συλλογικής συνειδητότητας, τότε θα μπει πολύ γρήγορα στην απόλυτη αποδοχή, στην απόλυτη γαλήνη, στην απόλυτη χαρά, στην πλήρη συνειδητότητα και στην πλήρη αγάπη, γιατί αυτή είναι η συνειδητότητα του συλλογικού. Τότε θα γίνει ένα με το Ένα και δεν θα υπάρχει τίποτε άλλο πέρα από Αυτό που Είναι, που είναι το Μόνο που Υπήρχε Ποτέ, μέχρι να αποφασίσει ότι θα έπρεπε να υπάρχει κάτι άλλο. Αυτό είναι η νιρβάνα, η υπέροχη εμπειρία του "ένα με το Ένα" που πολλοί από τους ανθρώπους την έχουν βιώσει για πολύ λίγο μέσα σε διαλογισμό και η οποία είναι μια κατάσταση απερίγραπτης έκστασης.

Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2007

Οι τρεις επιλογές της ζωής

Πάντοτε στη ζωή υπάρχουν τρεις επιλογές:
1. Να επιτρέπουμε στις ανεξέλεγκτες σκέψεις μας να δημιουργούν τη Στιγμή.
2. Να επιτρέπουμε στη δημιουργική μας συνειδητότητα να δημιουργεί τη Στιγμή.
3. Να επιτρέπουμε στη συλλογική συνειδητότητα να δημιουργεί τη Στιγμή.
Και να η ειρωνία: στην παρούσα ζωή μας φαίνεται δύσκολο να δημιουργούμε συνειδητά από την ατομική μας συνειδητότητα. Πολλές φορές, μάλιστα, υποθέτουμε ότι η ατομική μας κατανόηση είναι λαθεμένη, με το δεδομένο όλων εκείνων που βλέπουμε γύρω μας. Έτσι, παραδινόμαστε στη συλλογική συνειδητότητα, είτε μας είναι χρήσιμο αυτό είτε όχι.
Από την άλλη μεριά, τις πρώτες στιγμές της μεταθανάτιας ζωής, μπορεί να φανεί δύσκολο στην ψυχή να παραδοθεί στη συλλογική συνειδητότητα, με το δεδομένο όλων εκείνων που βλέπει γύρω της (που μπορεί να της φαίνονται απίστευτα) και έτσι θα μπει στον πειρασμό να επιμείνει στη δική της συνειδητότητα, στη δική της ατομική κατανόηση, είτε της είναι χρήσιμο αυτό είτε όχι.
Ο χρυσός κανόνας είναι ο ακόλουθος: όταν περιβάλλεται κάποιος από κατώτερες συνειδητότητες, θα ωφεληθεί περισσότερο αν εμμείνει στη δική του ατομική κατανόηση. Όταν όμως περιβάλλεται από ανώτερες συνειδητότητες, θα έχει μεγαλύτερο όφελος με την παράδοσή του σε αυτές. Ίσως, λοιπόν, να είναι φρόνιμο να αναζητάει κανείς όντα που έχουν υψηλή συνειδητότητα. Οι παρέες αυτές είναι πολύ-πολύ σημαντικές.
Στη μεταθανάτια ζωή δεν χρειάζεται να ανησυχεί γι' αυτό το θέμα, γιατί αμέσως και αυτομάτως θα βρεθεί τριγυρισμένος από όντα υψηλής συνειδητότητας. Ωστόσο μπορεί να μην το καταλάβει αμέσως, η ψυχή, ότι περιβάλλεται από τόση αγάπη. Μπορεί να μην το καταλάβει αμέσως. Ίσως, λοιπόν, να της φανεί ότι τα πράγματα "συμβαίνουν" στο έλεος οποιασδήποτε μοίρας τυχαίνει να λειτουργεί εκείνη τη στιγμή. Στην πραγματικότητα θα βιώσει τη συνειδητότητα με την οποία πεθαίνει.
Μερικοί άνθρωποι έχουν κάποιες προσδοκίες για τη μεταθανάτια ζωή, χωρίς καν να το ξέρουν. Σε όλη τους τη ζωή κάνουν σκέψεις για το τι συμβαίνει μετά το θάνατο. Όταν "πεθαίνουν", εκείνες οι σκέψεις εκδηλώνονται και ξαφνικά "λαμβάνουν" εκείνο το οποίο σκέφτονται. Και όπως συμβαίνει και στη ζωή, εκείνες που θα επικρατήσουν θα είναι οι πιο ισχυρές τους σκέψεις, εκείνες που τις έκαναν με μεγαλύτερη ζέση.
Στην Καινή Διαθήκη υπάρχει μια σημαντικότατη πρόταση που λέει ο Ιησούς "...επειδή όπου είναι ο θησαυρός σας, εκεί θα είναι και η καρδιά σας" (Ματθ. 6,21), που λίγοι άνθρωποι μπορούν να κατανοήσουν πλήρως, και έχει δεχτεί πλήθος ερμηνειών. Ο θησαυρός εδώ, αντιπροσωπεύει τα ενδιαφέροντα του κάθε ανθρώπου και, είναι φυσικό, όπου είναι τα ενδιαφέροντά του, εκεί να είναι στραμμένες και οι σκέψεις του, οι έννοιες του. Αυτές οι σκέψεις όμως θα τον ακολουθήσουν στη μεταθανάτια ζωή και θα του δημιουργήσουν ένα συγκεκριμένο περιβάλλον στο Επέκεινα, έως ότου αντιληφθεί η ψυχή την ψευδαίσθηση και δεχτεί να τις απορρίψει για να προχωρήσει στον ανοδικό της δρόμο προς την εξέλιξη.

Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2007

Προ πάντων ειλικρίνεια

Η ειλικρίνεια, που πρέπει να δείχνουν όσοι εξυπηρετούν ασθενείς με ανίατο νόσημα, δεν είναι πάντα εφικτή αλλά είναι πολύ σημαντική. Συχνά λέμε ότι αποφεύγουμε την αλήθεια για να προστατέψουμε τον ασθενή. Δυστυχώς με αυτό τον τρόπο τον απομονώνουμε και τον γεμίζουμε αγωνία. Γιατί έχει παρατηρηθεί πως όταν κάποιος πρόκειται να πεθάνει, το γνωρίζει γιατί του το λέει το ίδιο του το σώμα και η ίδια του η ψυχή. Εκείνη τη δύσκολη περίοδο το άτομο έχει ανάγκη από ένα κλίμα ειλικρίνειας. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα του μιλήσουμε με λόγια σκληρά, και θα τον θεωρούμε ήδη "πεθαμένο". Μπορούμε να του μιλήσουμε για τη σοβαρή ασθένεια που αντιμετωπίζει και δεν γνωρίζουμε πώς θα εξελιχθεί, λέγοντάς του ότι βρίσκεται σε κίνδυνο. Δεν είναι απαραίτητο να χρησιμοποιήσουμε τη λέξη "θάνατος". Ο γιατρός μπορεί, επίσης, να του πει ότι έχει κάποιο χρόνο μπροστά του και αυτός ο χρόνος του ανήκει για να κάνει ό,τι είναι σημαντικό γι' αυτόν. Έτσι ο ασθενής θα εκφράσει τις τελευταίες του επιθυμίες, θα δώσει νόημα στο χρόνο που του απομένει. Θα μπορέσει να ομολογήσει ότι φοβάται το θάνατο, τον πόνο, τη μοναξιά. Καλό είναι, τότε, να του δοθούν βιβλία ή να του διαβαστούν βιβλία που αναλύουν το θέμα του θανάτου και δείχνουν πώς ο θάντος δεν είναι το τέρμα αλλά η αρχή μιας καινούργιας υπέροχης ζωής.
Τέτοια βιβλία υπάρχουν πολλά, είναι αυτά που μιλάνε για τα ταξίδια της ψυχής, για τη μετενσάρκωση, για αναδρομές σε προηγούμενες ζωές, όλα τα βιβλία του Νηλ Ντόναλντ Ουώλς, όλα τα βιβλία της Ελίζαμπεθ Κούμπλερ-Ρος, το βιβλίο της Ανν Περγήαρ 'Ο Στέφαν ζει', το βιβλίο της Μαρί ντ' Ενεζέλ 'Ο Μύχιος θάνατος' καθώς και άλλα, που θα τον ανακουφίσουν και θα του διώξουν το φόβο.
Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν να πεθάνουν γιατί δεν έχουν τακτοποιήσει τις εκκρεμότητές τους. Μόλις το κάνουν τότε θα δείτε πως θα περιμένουν το θάνατο με πιο ειρηνικό τρόπο, συμφιλιωμένοι, ήρεμοι.
Υπάρχουν άνθρωποι χωρίς πίστη στο Θεό, που πέθαναν πολύ ειρηνικά. Αυτό που τελικά βοηθάει να πεθάνεις γαλήνια είναι το να έχεις συμφιλιωθεί με τους ανθρώπους, να μη "φύγεις" κρατώντας πίκρα, οφειλές, κακίες. Δανείζομαι μια πρόταση της Μαρί ντ' Ενεζέλ που λέει, όταν την ρωτούν αν πιστεύει στο Θεό: "Θα σας απαντήσω", λέει η ντ' Ενεζέλ, "με τα λόγια του Γιουνγκ, λίγο πριν πεθάνει, όταν του έκαναν την ίδια ερώτηση. Δεν πιστεύω, γνωρίζω."

Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2007

Οικογενειακή αλληλεγγύη ως το τέλος

Μετά από το απαραίτητο διάλειμμα το σχετικό με την Ενότητα, επιστρέφω πάλι στο θέμα της προσέγγισης του θανάτου. Πολλοί επιστήμονες - ως επι το πλείστον γιατροί, ψυχολόγοι - άρχισαν από τη δεκαετία του '80 να ενδιαφέρονται περισσότερο για το πώς θα απαλύνουν τις τελευταίες ημέρες της ζωής των ασθενών τους. Όχι μόνο σωματικά (πόνος) αλλά και συναισθηματικά. Έτσι βλέπουμε τα βιβλία της Ελίζαμπεθ Κουμπλερ-Ρος και προσφάτως αυτό της Μαρί Ντ' Ενεζέλ να αποκτούν φανατικό κοινό. Αυτό είναι καλό γιατί βοηθάει αμφίπλευρα. Βοηθάει αυτόν που το διαβάζει να αντιμετωπίσει το θάνατο ενός δικού του ανθρώπου, αλλά βοηθάει και τον "θνήσκοντα", ο οποίος θα τύχει καταλληλότερης αντιμετώπισης εκ μέρους των οικείων του.
Στη συνέντευξή της, που έδωσε στην "Καθημερινή" της Κυριακής 25/11/07, η Μαρί Ντ' Ενεζέλ, πρωτοπόρος ψυχολόγος στη Γαλλία για τα θέματα του θανάτου, πληροφόρησε το αναγνωστικό κοινό για το κίνημα της παρηγορητικής αγωγής, όπως και όλα όσα έμαθε κατά την εξυπηρέτηση των ετοιμοθάνατων στις διάφορες κλινικές πόνου της Γαλλίας.
Τόνισε ότι στη Δύση η ύλη έχει επιβληθεί στο πνεύμα και σταδιακά οδηγηθήκαμε στην άρνηση του θανάτου επειδή καταφέραμε να διευρύνουμε τα όριά του. Πιστέψαμε ότι τον νικήσαμε αλλά η νίκη αυτή είναι ψευδής: ο θάνατος δεν είναι η αποτυχία της Ιατρικής αλλά η μοίρα όλων μας. Το σημαντικότερο λοιπόν που έχουμε να μάθουμε είναι να επικεντρωθούμε στην ανακούφιση των ασθενών με ανίατα νοσήματα, φροντίζοντας εξίσου για τα πνευματικά και συναισθηματικά τους δικαιώματα. Αυτη η έκκληση δεν απευθύνεται μόνο στο νοσηλευτικό προσωπικό αλλά και στην οικογένεια του ασθενούς. Ο καλύτερος τόπος, για να βαδίσει προς το θάνατο ο οποιοσδήποτε πάσχει από ασθένεια ανίατη, είναι το σπίτι του, κοντά στην οικογένειά του. Και αυτό εξαρτάται από το αν, γενικότερα, υπάρχει αγάπη στην οικογένεια. Την τελευταία στιγμή δίνεται στους ανθρώπους η δυνατότητα να μεταμορφωθούν ψυχολογικά. Έχουν μέσα τους πράγματα που μπορεί να μην εξέφρασαν ποτέ. Νιώθουν την ανάγκη να φτάσουν μέχρι το έσχατο σημείο του εσωτερικού τους κόσμου. Να πουν ό,τι δεν έχουν πει. Να ρυθμίσουν κάποιες τελευταίες υποθέσεις. Πολλοί βάζουν στόχους όπως να ζήσουν μέχρι τα Χριστούγεννα, να προλάβουν το γάμο της κόρης τους ή μια γέννηση. Το πετυχαίνουν μάλιστα αυτό σε ποσοστό 90%. Μια από τις θεμελιώδεις επιθυμίες των ανθρώπων αυτών είναι να αποχωρήσουν εν ειρήνη. Εάν ο περίγυρός τους θέλει να τους συμπαρασταθεί, τότε θα πρέπει να τους βοηθήσει να χαράξουν ένα δρόμο ως εκεί.

Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2007

Free Hugs και στην Αθήνα


Να που το κίνημα τού να μοιράζονται "ελεύθερες αγκαλιές" σε όλους, εξαπλώνεται γοργά και έχει κάνει την εμφάνισή του και στη χώρα μας. Οι νέοι το στηρίζουν με θέρμη. Δεν είναι πανάκεια, είναι όμως μια καλή αρχή για να ενωθούν όλοι οι άνθρωποι και να νιώσουν ότι ανήκουν σε μια μεγάλη αγκαλιά που μας χωράει όλους. Σιγά-σιγά αλλά σταθερά η ανθρώπινη συνειδητότητα οδηγείται σε μια νέα κατανόηση, σε μια νέα πνευματικότητα - ότι όλοι εμείς που ανήκουμε στο ανθρώπινο είδος είμαστε Ένα. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα την άμεση μεταστροφή της συμπεριφοράς μας απέναντι στο φυτικό και στο ζωϊκό βασίλειο.
Η Ομάδα της Ανθρωπότητας (Humanitys Team) είναι ηγετικό κίνημα στη διάδωση της ιδέας της Ενότητας και πρωτοστατεί στη συλλογή υπογραφών - πρέπει να μαζευτούν 1.000.000 υπογραφές - για να ζητήσει από τα Ηνωμένα Έθνη την καθιέρωση μιας "Παγκόσμιας Ημέρας Ενότητας" (World Unity Day). Η Εκστρατεία της για την Αφύπνιση για την Ενότητα θα συνεχιστεί και θα εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο, ώστε τον Ιούλιο του 2012 να φτάσει στην κορύφωση των δραστηριοτήτων της με ένα γενικευμένο εορταστικό γεγονός που θα λάβει χώρα σε πολλές πόλεις της παγκόσμιας κοινότητας.
Εσείς μπορείτε να μάθετε περισσότερα επισκεπτόμενοι το
http://www.gopetition.com/petitions/establish-international-world-unity-day.html
Μπορείτε επίσης να επισκεφθείτε την Ελληνική ιστοσελίδα της Ομάδας της Ανθρωπότητας www.otan.gr ή την ιστοσελίδα που είναι για όλο τον κόσμο www.humanitysteam.org

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2007

Είμαστε Όλοι Ένα - Free Hugs

Θάθελες να ζεις σ' έναν κόσμο όπου οι λέξεις Αγάπη, Αλήθεια, Χαρά ν' αγγίζουν τις περισσότερες - αν όχι όλες - τις καρδιές των ανθρώπων;
Έναν κόσμο σε αληθινή ειρήνη; Έναν κόσμο όπου οι άνθρωποι να θεωρούν την ίδια τη ζωή σαν ύψιστη αξία; Στον οποίο η ανθρωπότητα να βιώνει πραγματική σύνδεση και ενότητα;
Αν ναι, τότε ένωσε τις δυνάμεις σου με τα κινήματα που επιδιώκουν την ανάδυση μιας Νέας Πνευματικής Κατανόησης στον πλανήτη. Γίνε Ακτιβιστής του Πνεύματος και αγκάλιασε όλους τους ανθρώπους που θα βρεθούν στο δρόμο σου με συμπάθεια, κατανόηση, αγάπη.
Ενίσχυσε με την παρουσία σου όλες τις δραστηριότητες των πολιτών που σκοπό έχουν να δείξουν στον κόσμο ότι ΟΛΟΙ είμαστε παιδιά του ΙΔΙΟΥ ΘΕΟΥ!

Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2007

Οι στίχοι ενός τραγουδιού

Γεια σε όλους! Έβαλα τους στίχους του "Hello God" γιατί είναι από τα ωραιότερα και πιο εμπνευσμένα τραγούδια που έχουν ποτέ γραφτεί στην προσπάθεια που κάνει ο άνθρωπος για να βρει το Θεό. Μπορείτε να πατήσετε σε κάποιο από τα διπλανά βιντεοκλιπ της Ντόλυ Πάρτον και να το ακούτε ενώ συγχρόνως θα παρακολουθείτε τους στίχους. Ελπίζω να το απολαύσετε όσο κι εγώ, όταν μου το έστειλαν. Να είστε ευλογημένοι.

Hello, God, are you out there?
Can you hear me?
Are you listenin' any more?
Hello, God, if we're still on speakin' terms,
Can you help me like before?

I have questioned your existence,
My resistance leaves me cold.
Can you help me go the distance?
Hello, God. Hello, hello.

This old world has gone to pieces,
Can we fix it? Is there time?
Hate and violence just increases,
We're so selfish, cruel and blind.
We fight and kill each other,
In your name, defending you.
Do you love some more than others?
We're so lost and confused.

Hello, God, are you out there?
Can you hear us?
Are you listenin' any more?
Hello, God, if we're still on speakin' terms,
Can you help us like before?.
Oh, the free will you have given,
We have made a mockery of.
This is no way to be livin'.
We're in great need of your love.

Hello, God.
(Hello, hello.)
Hello, God, can you grant us,
Love enough to make amends?
(Hello, God.)
Is there still a chance,
That we could start again?

Hello, God, we've learned our lesson.
Dear God, don't let us go.
(Hello, Hello.)
More than ever,
Hello, God. Hello, hello.
Hello, God, we really need you,
We can't make it without you.
(Hello, God.)

We beseech you,
In the name of all that's true.
Hello God, please forgive us,
For we know not what we do.
Hello, God, give us one more chance,
To prove ourselves to you.

Hello, God, (Hello, God.)
Hello, God.