Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011

Ένα καταπληκτικό πείραμα!

Σάββατο, 26 Φεβρουαρίου 2011

Πού είναι ο Θεός;


Κείμενο: Geoffry Hoppe (www.crimsoncircle.com)

Μετάφραση: Αγγελική Νατσούλη

Εν μέσω παγκόσμιου χάους και αιματηρών εξεγέρσεων και πολέμων, ρωτάμε: "Πού είναι ο Θεός;" Όταν καταστρεπτικοί σεισμοί ισοπεδώνουν πόλεις σκοτώνοντας χιλιάδες, ρωτάμε: "Πού είναι ο Θεός;" Όταν κάποιος μεθυσμένος οδηγός παρασύρει και σκοτώνει ένα αγαπημένο μας πρόσωπο, ρωτάμε: "Πού είναι ο Θεός;" Όταν διαβάζουμε στις εφημερίδες ιστορίες για παιδιά που κακοποιήθηκαν ή γυναίκες που βιάστηκαν, αναρωτιώμαστε: "Πού είναι ο Θεός;"

Στη μαύρη νύχτα της ψυχής μας, όταν τα πάντα μοιάζουν να έχουν χαθεί και η ζωή μας φαντάζει σαν ένα μεγάλο κενό, φωνάζουμε δυνατά προς το Θεό, αλλά καμιά απάντηση δεν ακούγεται.
Πού είναι ο Θεός; Ψάχνουμε γι' αυτό το Ον που λανθάνει της προσοχής μας σε εκκλησίες και σε βιβλία, σε γκουρού και σε αγίους. Συχνά είναι η πρώτη σκέψη μιας καινούργιας μέρας και η τελευταία πριν χαθούμε στον κόσμο των ονείρων τη νύχτα. Καλούμε το Πνεύμα στις προσευχές μας, στους διαλογισμούς μας, στα δάκρυά μας. Έχουμε πολλά ονόματα γι' αυτό το Ον - Πνεύμα, Αιώνιος, Πατέρας, Αλλάχ, Ουσία, Πηγή, Γιαχβέ, Δημιουργός, το Φως. Ορισμένοι αρνούνται την ύπαρξη του Θεού, αλλά οι περισσότεροι αναγνωρίζουν την ύπαρξη ενός θεϊκού, απείρου Όντος, ακόμα και αν δεν είχαν ποτέ καμία συνειδητή επαφή με Αυτό Που δεν Μπορεί να Ειπωθεί.
Κάποιοι είναι της άποψης ότι ο Θεός είναι η φύση. Κάποιοι άλλοι ότι ο Θεός είναι μέσα μας. Αλλά σχεδόν όλοι ξοδεύουν τις ημέρες της ζωής τους χωρίς μια πιο προσωπική σχέση με αυτό το Ον. Οι περισσότεροι έχουν, βέβαια, μια επιθυμία που προέρχεται από τα βάθη της καρδιάς τους να γνωρίσουν το Θεό, αλλά παραιτούνται γρήγορα της αναζήτησης και περιμένουν να Τον γνωρίσουν, όταν κάποτε θα φτάσουν στο εξίσου άγνωστο γι' αυτούς βασίλειο των ουρανών.

Νιώθω πως ο Θεός είναι εδώ, ακριβώς εδώ, σ' αυτή τη φυσική πραγματικότητα. Μέσα μου, γύρω μου, στους άλλους ανθρώπους, στη φύση και στις διαστάσεις που μας περιβάλλουν. Το Πνεύμα βρίσκεται σε κάθε ανάσα μου, κάθε βήμα μου, κάθε λεπτό που χτυπά μέσα στη μέρα μου.

Αλλά, πού είναι ο Θεός; Γιατί δεν εμφανίζεται; Γιατί δεν μπορώ να πάω πέρα από το νοητικό μου επίπεδο και να γνωρίσω, να κατανοήσω, να δω και να ακούσω αυτό το Ον, που θέλω τόσο πολύ να συναντήσω και να θυμάμαι; Αν αγαπώ τόσο πολύ τον Θεό, γιατί, αχ, γιατί είναι τόσο ασύλληπτο αυτό το Ον;

Ξέρω γιατί. Μου κάνει εντύπωση και το ότι κάνω αυτή την ερώτηση, αλλά, αλλοίμονο, προσποιούμαι ότι δεν ξέρω. Πριν κάμποσες μέρες είχα βγει έξω στον κήπο να καπνίσω μέσα στην απογευματινή ηρεμία του χειμώνα του Κολοράντο ένα τσιγάρο. Δεν με απασχολούσε καθόλου η ερώτηση "Πού είναι ο Θεός". Δεν σκεφτόμουν τίποτε σημαντικό, συγκεκριμένα. Φαντάζομαι όμως ότι έχω κάνει την ερώτηση τόσες πολλές φορές, που τελικά έπρεπε να απαντηθεί. Έτσι κι έγινε. Αυτή τη φορά δεν θα την ξεχάσω, γιατί την έγραψα σε χαρτί.
"Ο Θεός είναι πάντοτε εδώ. Αλλά το φως του Πνεύματος είναι τέτοιας καθαρότητας, απλότητας και σφοδρότητας που θα προκαλούσε τη συντριβή σου αν το αντίκρυζες. Εμπεριέχει τόση αγάπη και τόση συμπόνια που θα σε εξουθένωνε αν βρισκόσουν στην παρουσία του. Έχει τέτοιο μεγαλείο που θα εκμηδένιζε το σκοτάδι σου - το κομμάτι του εαυτού σου που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια αιώνων - και τίποτε δεν θα έμενε από εσένα". Και σαν επίλογο, η ουσία του Θεού μού ψιθύρισε ευγενικά: "Αγάπα τον εαυτό σου όπως Εγώ σε αγαπώ και τότε μπορείς να Με ατενίσεις. Αγάπα τον εαυτό σου και θα Με θυμάσαι".

Το φως του Πνεύματος είναι μεγαλοπρεπές. Κλείνουμε την πόρτα με φόβο ότι μπορεί να μας εξαφανίσει αν του ρίξουμε και την παραμικρή ματιά. Φράσσουμε με μπάρα την πόρτα ακόμα και τη στιγμή που φωνάζουμε ότι θέλουμε να δούμε το Πνεύμα να παρουσιάζεται μπροστά μας. Γυρίζουμε πίσω στην καθημερινότητά μας αναρωτώμενοι, "Πού είναι ο Θεός;" Στην καθημερινότητά μας, για μια ακόμα φορά, ξεχνάμε να αγαπάμε τους εαυτούς μας. Ξαναγυρίζουμε στη μελέτη του Θεού, ρωτάμε τους άλλους αν γνωρίζουν πού βρίσκεται ο Θεός, και Τον αναζητούμε σε πράγματα εξωτερικά. Ξαπλώνουμε τα βράδυα ελπίζοντας ότι την επόμενη μέρα θα γνωρίσουμε, επιτέλους, την αγάπη του Θεού.

Τελικά, όταν η επιθυμία μας για το Θεό ξεπεραστεί από την αγάπη μας για τον εαυτό μας, θα γνωρίσουμε το Αφανέρωτο.

Τετάρτη, 23 Φεβρουαρίου 2011

Η ζωή μετά τη ζωή-2


Ο Ιησούς μιλάει μέσα από την Pamela Kribbe

Β' ΜΕΡΟΣ

Μετάφραση: Αγγελική Νατσούλη


Από τη στιγμή που θα πεθάνετε, θα βλέπετε τους ανθρώπους που ζουν στη γη από μια διαφορετική σκοπιά. Πιο ανεκτικούς, ήπιους, θα βρεθείτε με μια αυξημένη αίσθηση σοφίας. Δεν θα είστε πλήρως ισορροπημένοι με τη μία, γιατί θα κουβαλάτε συναισθήματα και τα συναισθήματα που παίρνετε μαζί σας πρέπει να τα αντιμετωπίσετε. Δεν θα είστε τέλειοι ή πάνσοφοι ευθύς μόλις αφήσετε τη φυσική ζωή. Και αυτό δεν είναι καθόλου κακό πραγματικά, για εκεί υπάρχουν ακόμα τόσα πολλά για να ζήσετε και να ανακαλύψετε! Ωστόσο, στους περισσότερους από εσάς υπάρχει μια νέα προοπτική. Οι διαστάσεις της αιωνιότητας είναι απτές και αυτό μετριάζει με σεβασμό την άποψή σας για το τι απασχολούσε εσάς και τους άμεσα γύρω σας κατά τη διαμονή σας στη γη.

Τώρα, τι συμβαίνει σε σας αφού περάσετε το όριο του θανάτου; Μόλις περάσετε το στάδιο του πένθους και του αποχωρισμού, το στάδιο που θα πείτε αντίο, θα νιώσετε πώς ο θάνατος έρχεται πιο κοντά. Η εστίαση της συνείδησής σας αλλάζει τώρα. Αφήνει τον έξω κόσμο, τους ανθρώπους, το σώμα σας, θα στραφεί στο εσωτερικό και θα προχωρήσει πιο βαθιά μέσα σας. Η εγρήγορση για τον έξω κόσμο μειώνεται και αυτό σας επιτρέπει να προετοιμαστείτε για το εσωτερικό ταξίδι που πρόκειται να ακολουθήσετε. Εάν δεχτείτε συνειδητά το θάνατο, θα ζήσετε μια προετοιμασία, προετοιμασία για να αφεθείτε. Για τους αγαπημένους σας, αυτή είναι η στιγμή να σας αφήσουν να φύγετε, θα πρέπει να έχετε όλη τη δύναμή σας να γυρίσετε στο εσωτερικό σας και να προετοιμαστείτε.

Ο θάνατος δεν χρειάζεται να είναι μια επίπονη διαδικασία. Αυτό που πραγματικά γίνεται είναι μεγάλο και επιβλητικό σε χαρακτήρα. Ο θάνατος είναι η ιερή εκδήλωση όπου η ψυχή συνδέεται με τον εαυτό της με ένα πιο οικείο τρόπο. Κατά το τελευταίο στάδιο, το πρόσωπο που πεθαίνει νιώθει την επίγεια διάσταση με έναν αποκομμένο τρόπο: το σώμα, τις μυρωδιές, τα χρώματα και άλλες σωματικές αισθήσεις. Μια άλλη διάσταση μπαίνει στην επίγνωσή του με μια ακτινοβολία τόσο ελπιδοφόρα και τόσο προσκαλεστική, που δεν είναι τόσο δύσκολο πια να παραδωθεί και να αφήσει όλα τα επίγεια πίσω. Ακόμη και η παρουσία των αγαπημένων του δεν θα τον εμποδίσει να φύγει τώρα. Η ενέργεια της Εστίας, του Θεού, του ουρανού ή όπως αλλιώς θέλετε να το ονομάσετε - είναι τόσο συντριπτικά ευγενική, ζεστή και καθησυχαστική που καθιστά εύκολο το γεγονός να προχωρήσει και να επιστρέψει το κουρασμένο και φθαρμένο σώμα του στη γη.

Μόλις αφεθεί να φύγει ειρηνικά, η ψυχή του θα ανέλθει από το σώμα του απαλά και ρευστά. Θα νιώσει ότι υποστηρίζεται από συμπαντικές δυνάμεις σοφίας και αγάπης. Αν πεθάνει χωρίς αντίσταση, το άμεσο περιβάλλον του θα γεμίσει με ζεστή και γεμάτη αγάπη ενέργεια. Θα ζήσει μιαν ανείπωτη αίσθηση ανακούφισης. Είναι ελεύθερο, και τα πάντα γίνονται ξεκάθαρα. Θυμάστε την πανταχού παρουσία της Αγάπης, όχι ως μια αφηρημένη ιδέα, αλλά σαν απτή πραγματικότητα. Ενώ στη γη, ονομάζατε αυτό το είδος αγάπης, Θεό, διατηρούσατε μια προκατειλημμένη, ανθρώπινη εικόνα του τι είναι αυτός ο Θεός και τι ήθελε από εσάς. Ήσασταν πεπεισμένοι ότι υπήρχαν ορισμένα αιτήματα φτιαγμένα από αυτόν τον Θεό, αιτήματα με τα οποία συνήθως δεν μπορούσατε να συμμορφωθείτε. Αλλά εδώ σε αυτή τη διάσταση, θα θυμηθείτε αυτό που ο Θεός είναι αληθινά: είναι για να σας εμψυχώνει, να σας εμπνέει, να ζει τη δημιουργία μέσα από σας και τέλος να αναγνωρίζει τον Εαυτό του στην όψη σας. Ο Θεός ήθελε να γίνει ανθρώπινος μέσα από σένα. Ο στόχος της εξέλιξης του σύμπαντος είναι ΕΣΥ: Ο Θεός να γίνει ανθρώπινος!

Ο Θεός είναι η πηγή της δημιουργίας, και είστε η εκπλήρωσή της. Εσείς, οι οποίοι έχετε δώσει στο φως του Θεού ανθρώπινη μορφή, ποτέ δεν κρίνεστε για το ότι είστε άνθρωποι. Αντ 'αυτού είστε τιμημένοι. Η ιδέα ενός εκδικητικού Θεού είναι ακόμα μια διαστροφή, μια αντιστροφή της αλήθειας που υποκινήθηκε από τον φόβο. Ο Θεός αναγνωρίζει τον Εαυτό του σε σας, ανεξάρτητα από το τι κάνετε ή δεν κάνετε. Όταν θα επιστρέψετε ξανά σε αυτήν την πλευρά, θα το συνειδητοποιήσετε αυτό και πάλι, και ένα φορτίο αυτοκατάκρισης και το αίσθημα κατωτερότητας θα γλιστρήσει από τους ώμους σας. Θα νιώσετε την αρχική χαρά της ζωής και πάλι, ασφαλείς στα χέρια του Θεού.

Λίγο μετά την άφιξή σας εδώ, θα αντιληφθείτε φωτεινά όντα γύρω σας. Θα υπάρχουν οδηγοί για να σας βοηθήσουν και άνθρωποι που ξέρατε οι οποίοι αναχώρησαν πριν από σας. Μερικές φορές θα σας εκπλήξουν κάποιοι που θα συναντήσετε εκεί πέρα: άτομα τα οποία μπορεί να συναντήσατε μόνο για λίγο, αλλά που άγγιξαν την καρδιά σας βαθιά, μπορεί να είναι εκεί μαζί με τους δια βίου φίλους και συγγενείς. Όποιος είχε μια σύνδεση μαζί σας με βάση την αγάπη, θα έρθει να σας χαιρετήσει. Για άλλη μια φορά, καθίσταται έτσι σαφές ότι το «αντίο» δεν είναι παρά μια ψευδαίσθηση, ότι οι σχέσεις καρδιάς είναι αιώνιοι. Θα βιώσετε μια αίσθηση ευγνωμοσύνης και δέους, στην είσοδο αυτού του επιπέδου της άνευ όρων αγάπης και σοφίας.

Παρασκευή, 18 Φεβρουαρίου 2011

Η ζωή μετά τη ζωή-1


Ο Ιησούς μιλάει μέσα από την Pamela Kribbe (www.jeshua.net)
Α' μέρος
Μετάφραση: Αγγελική Νατσούλη

Αγαπητοί φίλοι, αγαπημένοι άγγελοι του φωτός, σας χαιρετώ όλους.
Είναι από την καρδιά της ενέργειας του Χριστού που εγώ, ο Ιησούς, απλώνω το χέρι μου και σας χαιρετώ.

Αγαπημένοι άγγελοι, να ξέρετε ότι σας αγαπάμε άνευ όρων, ακόμα και τώρα, ενώ διαμένετε σ’ ένα σώμα από σάρκα και αίμα, σ’ ένα θνητό σώμα. Ακόμα και τώρα που ζείτε μέσα στα όρια αυτού του προσωρινού σπιτιού, είστε άνευ όρων μέρος του Θεού, της Εστίας την οποία τόσο πολύ επιθυμείτε και σας λείπει. Ποτέ δεν έχετε πραγματικά εγκαταλείψει το Σπίτι, κι όμως δεν αναγνωρίζετε την αιώνια φλόγα η οποία παραμένει αναμμένη για πάντα μέσα στην ύπαρξή σας. Ελάτε σε επαφή με το φως αυτό τούτη τη στιγμή, πονέστε τον εαυτό σας, γνωρίστε ποιοι είστε. Ένα φως καίει μέσα σας, τόσο όμορφο και καθαρό. Πώς και αμφιβάλετε γι’ αυτό;

Σήμερα θα μιλήσουμε για το θάνατο. Μεγάλος φόβος υπάρχει σχετικά με τον θάνατο. Ο φόβος του αφανισμού, ο φόβος της λησμονιάς, ο φόβος μήπως σας καταπιεί η μεγάλη μαύρη τρύπα που συνδέεται με το θάνατο. Όπως συμβαίνει συχνά στη γήινη διάσταση, έχετε την τάση να γυρίζετε τα πράγματα ανάποδα και να τα παρουσιάζετε ακριβώς αντίθετα από τον τρόπο που πραγματικά είναι. Στην πραγματικότητα, ο θάνατος είναι απελευθέρωση, μια επάνοδος Σπίτι, μια ανάμνηση του ποιοι πραγματικά είστε.

Όταν ο θάνατος έρχεται, επιστρέφετε χωρίς κόπο στη φυσική σας κατάσταση της ύπαρξης. Η συνειδητότητά σας αναμειγνύεται με τη φλόγα του φωτός που είναι η αληθινή ταυτότητά σας. Τα γήινα φορτία ανυψώνονται από τους ώμους σας. Το ότι διαμένετε σε ένα φυσικό σώμα σας επιβάλλει περιορισμούς. Είναι αλήθεια ότι επιλέξατε να βουτήξετε σ’ αυτήν την κατάσταση περιορισμού λόγω της δυνατότητας των εμπειριών που είχε να προσφέρει. Ωστόσο είναι μια αίσθηση ευδαιμονίας το να επανέλθετε στην φυσική αγγελική σας κατάσταση. Ο άγγελος μέσα σας, αγαπά να πετάει και να είναι ελεύθερος, να ερευνά ελεύθερα τις μυριάδες των κόσμων που αποτελούν το Σύμπαν. Υπάρχουν τόσα πολλά για να εξερευνήσετε και να ζήσετε. Μόλις γεννιέστε σε ένα γήινο σώμα, περισσότερο ή λιγότερο χάνετε την επαφή με αυτή την αγγελική ελευθερία και την αίσθηση του να είστε χωρίς όρια.

Παρακαλώ τώρα, ας πάμε πίσω στο χρόνο, λίγο πριν την κατάδυσή σας στην παρούσα ενσάρκωσή σας. Σ’ ένα εσωτερικό επίπεδο επιτρέψατε στον εαυτό σας να αρχίσει αυτή την επίγεια ζωή. Ήταν μια συνειδητή επιλογή. Ίσως να το έχετε ξεχάσει αυτό, και να αισθάνεστε περιστασιακά αμφιβολίες για το αν θέλετε πραγματικά να είστε εδώ. Ωστόσο, υπήρξε μια στιγμή κατά την οποία είπατε, ναι. Ήταν μια θαρραλέα επιλογή. Είναι πράξη μεγάλης γενναιότητας να ανταλλάσσετε προσωρινά την αγγελική ελευθερία και την αίσθηση του μη περιορισμού για την ανθρώπινη περιπέτεια, να γίνετε θνητός! Αυτή η περιπέτεια εμπεριέχει μιαν υπόσχεση που κάνει να αξίζει τον κόπο. Νιώστε αυτό το ναι! Που μόλις βγήκε από την ψυχή σας. Θυμηθείτε, επίσης, πώς σας έλκυσε η Γη. Νιώστε πώς συνδεθήκατε με την πραγματικότητα της Γης, και αισθανθείτε τη στιγμή που κατεβήκατε ως έμβρυο μέσα στη μήτρα της μητέρας σας. Ίσως να παρατηρήσετε ότι υπάρχει μια βαρύτητα γύρω από τον πλανήτη Γη, μια ορισμένη γκριζάδα ή παχύ στρώμα.

Υπάρχει πολλή δυστυχία στη Γη. Πόνος, απώλεια, φόβος, αρνητικές σκέψεις είναι μέρος της γήινης συλλογικής ατμόσφαιρας. Και αυτό είναι που εσείς, ως πρόσφατα ενσαρκωμένη ψυχή, διασχίσατε. Το φως σας βρήκε τον τρόπο μέσα από αυτό το σκοτάδι, αλλά κάνοντάς το, ένα αναπόφευκτο πέπλο άγνοιας σκέπασε την αυθεντική αγγελική επίγνωσή σας. Νιώστε την θλίψη του γεγονότος, και πέρα από αυτό, το θάρρος και τη γενναιότητά σας. Ήσασταν αποφασισμένοι: Θα το κάνω. Για άλλη μια φορά, θα ριζώσω τον εαυτό μου σ’ αυτή τη γήινη πραγματικότητα προκειμένου να βρω το δικό μου φως, προκειμένου να το αναγνωρίσω, να το ανακαλύψω ξανά, και να το δώσω σε αυτόν τον κόσμο που τόσο το χρειάζεται.

Ναι, ήταν ένα άλμα στην άγνοια. Ξεχνώντας προσωρινά ποιοι είστε, χωρίς να θυμάστε ότι η αδέσμευτη κατάσταση της ύπαρξής σας είναι μέρος της ανθρώπινης ύπαρξης. Ξεχάσατε ότι είστε ασφαλείς και ελεύθεροι, ανεξαρτήτως του πού βρίσκεστε. Όντας άνθρωπος, διεκδικείτε εκ νέου τη φυσική αίσθηση της ελευθερίας και της ασφάλειας. Στην αναζήτησή σας, μπορείτε να παγιδευτείτε από δυνάμεις που φαίνονται να σας προσφέρουν αυτό που ψάχνετε, αλλά στην πραγματικότητα σας κάνουν να εξαρτάστε από κάτι έξω από εσάς. Μπορεί να «κρεμαστείτε» σε κρίσεις έξω από σας, να σας λένε πώς να συμπεριφερθείτε έτσι ώστε να αγαπηθείτε. Αυτές οι ψεύτικες εικόνες του Σπιτιού, αυτά τα υποκατάστατα, τείνουν να σας στενοχωρούν και να σας καταθλίβουν. Πράγματι, το ταξίδι από τον ουρανό κάτω στη γη υπήρξε σκληρό. Ο θάνατος, όμως, σας μεταφέρει πίσω στο επίπεδο της αιώνιας αγάπης και της ασφάλειας. Είναι με το που πεθαίνετε που παραδίνεστε σ’ αυτό που πάντα είστε. Αν πεθάνετε συνειδητά, αν μπορείτε να δεχθείτε το θάνατο και να παραδοθείτε σ’ αυτόν, τότε η διαδικασία του θανάτου θα γίνει ένα χαρούμενο γεγονός.

Τι συμβαίνει όταν πεθαίνουμε; Πριν πεθάνεις, περνάς από ένα στάδιο αποχωρισμού και αφήματος. Είναι μια φάση όπου μπορείτε να αποχαιρετίσετε την επίγεια ζωή, τα αγαπημένα σας πρόσωπα. Αυτό μπορεί να είναι δύσκολο, αλλά την ίδια στιγμή σας προσφέρει τη δυνατότητα να διαλογιστείτε βαθιά πάνω στο ποιοι είστε και τι έχετε μάθει και καταφέρει πάνω στη γη στη διάρκεια της ζωής σας. Στη θλίψη μπορείτε να αισθανθείτε αυτό που σας συνδέει με τους αγαπημένους σας. Ο δεσμός της αγάπης είναι αθάνατος. Αυτός ο δεσμός είναι τόσο ισχυρός που περνάει αβίαστα πέρα από το όριο που είναι ο θάνατος. Η αγάπη είναι μια ανεξάντλητη πηγή, που πάντα δίνει αφορμή για νέα ζωή. Να μην φοβάστε ότι θα χάσετε τα αγαπημένα σας πρόσωπα, γιατί είναι τη στιγμή του αποχαιρετισμού που ενισχύεται η άνευ όρων αγάπη ώστε να δοθεί μια νέα ζωή. Γι’ αυτό είναι σίγουρο: όταν αναχωρείτε με αγάπη, θα συναντηθείτε και πάλι. Θα βρείτε ο ένας τον άλλο πάλι, αβίαστα, επειδή η συντομότερη διαδρομή παραμένει πάντα ο δρόμος της καρδιάς.

Αν έχετε αγαπημένα πρόσωπα που «έφυγαν», μπορείτε να είστε σίγουροι ότι είναι κοντά σας στο επίπεδο της καρδιάς. Νιώστε την παρουσία τους, γιατί είναι εδώ ανάμεσά μας, απλώνοντας το χέρι τους σε χαιρετισμό προς εσάς. Αισθάνονται προνομιούχοι και ελεύθεροι. Είναι απαλλαγμένοι από την αμφιβολία που μαστίζει τόσους πολλούς πάνω στη γη και λαχταρούν να μοιραστούν μαζί σας την αγάπη και την καλοσύνη που είναι στη διάθεσή σας ανά πάσα στιγμή.

Εκείνοι που μένουν πίσω, συνδέουν συχνά το στάδιο που προηγείται του θανάτου αγαπημένων προσώπων, με συναισθήματα θλίψης και απώλειας. Είναι φυσικό να θρηνήσουν την αποχώρηση ενός αγαπημένου προσώπου. Είναι φυσικό να χάνουν και να λαχταρούν για την φυσική παρουσία των αγαπημένων τους. Ωστόσο, σας συνιστούμε να δοκιμάσετε και να πιστεύετε ότι, με την αναχώρησή τους, μια πύλη προς μια νέα διάσταση ανοίγει, μια διάσταση όπου η επικοινωνία είναι από τη φύση της τόσο καθαρή, σαφής και άμεση που υψώνεται πάνω από τις μεθόδους επικοινωνίας που χρησιμοποιούνται συνήθως στη γη. Μπορείτε να έχετε άμεση επικοινωνία με ένα αγαπημένο πρόσωπο, μετά το θάνατό του, από την καρδιά σας στην καρδιά του. Με αυτό τον τρόπο, παρανοήσεις που συνήθως έμπαιναν ανάμεσά σας μπορούν εύκολα να καθαριστούν, μόλις ειλικρινά και ανοιχτά επικοινωνήσετε με τον άλλο. Το μήνυμά σας θα λαμβάνεται, πάντα.

Κυριακή, 6 Φεβρουαρίου 2011

Μήνυμα του Δασκάλου Ιλαρίωνα 6-13/2



Μετάφραση: Αγγελική Νατσούλη

Πολυαγαπημένοι μου,

Πολλές αλλαγές συμβαίνουν μέσα στο σώμα σας αυτή τη στιγμή και αισθάνεστε πολλές παράξενες αισθήσεις σε διάφορες ώρες της ημέρας. Καθένας από εσάς εργάζεται προσπαθώντας να ευθυγραμμιστεί περισσότερο με τον Ανώτερο Εαυτό του έτσι ώστε μια μεγαλύτερη σύνδεση και ενσωμάτωση να λάβουν χώρα τώρα. Καθώς συμβαίνει αυτή η διαδικασία, τα νεύρα σας μπορεί να νιώσετε ότι ξεφτίζουν και ίσως να έχετε περιόδους ενόχλησης και ευερεθιστότητας η οποία δεν αντικατοπτρίζει, σε καμία περίπτωση, αυτό που συμβαίνει μέσα σας, αλλά αντίθετα είναι ένα σύμπτωμα που συνδέεται με τα ανεβασμένα επίπεδα της συχνότητας και μόνο ο χρόνος μπορεί να τα ανακουφίσει.
Σας συμβουλεύουμε να συνεχίσετε τις καθημερινές πρακτικές σας, περιπάτους στη φύση, να πίνετε τουλάχιστον 8 ποτήρια νερό και να κάνετε ασκήσεις βαθιάς αναπνοής.
Επίσης, η φροντίδα του Εαυτού σας είναι πολύ σημαντική και για το λόγο αυτό θα σας ωφελήσουν πολύ ημερήσιες περίοδοι ενδοσκόπησης, διαλογισμού ή περισυλλογής. Επιβραβεύστε τον εαυτό σας με εκείνο το καινούργιο βιβλίο που θέλετε να αγοράσετε και να διαβάσετε ή με το να κάνετε εκείνο το απολαυστικό λουτρό στη μπανιέρα, αφού τη γεμίσετε και ρίξετε μέσα θαλασσινό αλάτι. Τα αξίζετε όλα αυτά και ακόμα περισσότερα.

Θα συνεχίζουν να γίνονται Αφυπνίσεις σε όλες τις Ψυχές που ενσαρκώνονται στον κόσμο αυτό και θα αρχίσετε να βλέπετε όλο και περισσότερο ανθρώπους να σηκώνονται όρθιοι κάνοντας τη φωνή τους ν’ ακουστεί, καθώς θ’ αρχίσουν να συνειδητοποιούν ότι αυτοί ΕΙΝΑΙ η αλλαγή που θέλουν να δουν στον κόσμο.
Πέρασαν πια οι μέρες, όταν η δήλωση αυτή έφερνε στο νου ότι κάποιος άλλος ήταν που θα έκανε τη δουλειά και την προσπάθεια, γιατί τώρα γίνεται σαφές σε όλους ότι η ενότητα είναι δύναμη για την πραγματοποίηση της ειρηνικής αλλαγής, και κάθε Ψυχή θα κρατά τον αδελφό και την αδελφή της με τιμή και όχι με εχθρότητα.

Καθώς η ενέργεια θα αυξάνεται, η ώθηση για την επίλυση των εσωτερικών συγκρούσεων θα συνεχίσει να ανέρχεται στην επιφάνεια. Και μπορεί να νιώσετε κατάπληκτοι από αυτό που θα βγαίνει από μέσα σας και που θα μοιάζει τόσο σε αντίθεση με αυτό που νομίζετε ότι είστε. Αφήστε το να κυλήσει από μέσα σας και να βγει στην επιφάνεια αυτό που ΔΕΝ είστε, εγκαταλείποντας το ενεργειακό σας σύστημα. Μην παρασυρθείτε στο δράμα αυτού που φεύγει, απλά παρατηρείστε το και αποκολληθείτε. Πάντα να θυμάστε να κάνετε την αντικατάσταση με το αγνό, λευκό Φως του Χριστού και αυτό θα σας βοηθήσει να καλέσετε και να γειώσετε τον Χριστικό Εαυτό σας μέσα στον εξωτερικό σας εαυτό. Να έχετε υπομονή με τους εαυτούς σας και αναμεταξύ σας και να θυμάστε ότι αυτό που φεύγει δεν είστε εσείς. Και καθώς αυτό θα συμβαίνει, περισσότερος από τον ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ σας εαυτό θα μπορεί να εισέλθει και να εκδηλώνει το πνευματικό σας πεπρωμένο. Αυτό ακριβώς είναι που ζητήσατε να ολοκληρώσετε πριν ενσαρκωθείτε και αυτό τώρα εκδηλώνεται. Τα αισθήματα αγάπης, συμπόνιας και συμπάθειας για εσάς τους ίδιους και τους αγαπημένους σας θα σας βοηθήσουν να κρατηθείτε κατά τη διάρκεια αυτών των πολλών αλλαγών στα πολλά διαφορετικά επίπεδα που συνεχώς και αδιάκοπα θα λαμβάνουν χώρα.

Υπάρχουν πολλές προκλήσεις που πρέπει να κερδίσετε και καθώς θα χαράσσετε την πορεία σας με επιτυχία, θα βιώνετε μεγαλύτερη ικανοποίηση και χαρά και αυτά τα συναισθήματα θα τα νιώθετε όλο και πιο συχνά μέσα σας.
Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ εαυτός σας είναι ένα Ον όλων των πραγμάτων που είναι καλά, θετικά, χαρούμενα, ευτυχισμένα, γεμάτα χιούμορ, δημιουργικά, ευγενικά, συμπονετικά, φιλεύσπλαχνα. Επιτρέψτε στον πραγματικό σας εαυτό να βγει προς τα έξω, επιτρέψτε στο όμορφο Φως σας να λάμψει, γιατί αυτό είναι που είστε.

ΕΙΜΑΙ ο Ιλαρίων.