Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009

Πώς αντιμετωπίζω το θάνατο;


Ένα προαιώνιο και βασανιστικό ερώτημα κάτω από το φως της νεώτερης έρευνας δείχνει να παίρνει απαντήσεις ανέλπιστες και πέρα για πέρα αισιόδοξες και απελευθερωτικές. Όλα όσα αφορούν το θάνατο και θα θέλατε να γνωρίζετε, π.χ. για τα στάδια θανάτου, την αυτοκτονία, την ευθανασία, την παραμονή στο πνευματικό βασίλειο, την επιλογή ενός καινούργιου σώματος και την επακόλουθη προετοιμασία για επανενσάρκωση, την επικοινωνία με τους αγαπημένους που έμειναν πίσω και όποιες άλλες απορίες μπορεί να σας προκύψουν, όλα αναλύονται με απόλυτα κατανοητό τρόπο στα σεμινάρια που γίνονται δυο με τρεις φορές το χρόνο από την Ομάδα της Ανθρωπότητας, μια Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία που καταπιάνεται με τον πνευματικό ακτιβισμό. Πληροφορίες: www.humanitysteam.gr, www.otan.gr

Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2009

Αγρογλυφικά (crop circles)


Ένα πολύ όμορφο αγρογλυφικό εμφανίστηκε στην Ολλανδία τον προηγούμενο μήνα, με σπάνιο σχήμα. Αλλά πρώτα ας πούμε λίγες πληροφορίες γι' αυτά τα γεωμετρικά σχήματα, που τις δανείστηκα από την ιστοσελίδα του Γιώργου Κοεμτζόπουλου www.artmine5000.com
Τα αγρογλυφικά είναι μεγάλης εκτάσεως σχήματα που δημιουργούνται μέσα σε μια νύχτα σε χωράφια σπαρτών, σιτηρών συνιθέστερα, από "φωτόμπαλες" που πετούν για μερικά δευτερόλεπτα πάνω στα χωράφια - αφού πρώτα οι άνθρωποι έχουν μαζέψει τον καρπό και έχουν παραμείνει στη γη τα κομμένα στάχυα. Σημειωτέον ότι τα άχυρα δεν κόβονται αλλά γέρνουν, πράγμα που δείχνει την καλή πρόθεση των εξωγήινων.
Με αυτά οι εξωγήινοι δίνουν πληροφορίες και γειώνουν ενέργειες. Τις κοσμικές αυτές ενέργειες μπορούν να τις αισθανθούν και να τις διαβάσουν διαισθητικά άτομα που περπατούν μέσα στα αγρογλυφικά. Τα γεωμετρικά σχήματα είναι συνήθως κυκλικά και μοιάζουν με τις "μαντάλες" που υπάρχουν από αρχαιοτάτων χρόνων κυρίως στις θρησκείες της Ανατολής, γι' αυτό ονομάζονται και "μαντάλες των εξωγήινων".
Το πρόσφατο αγρογλυφικό της Ολλανδίας είχε ασυνήθιστη μορφή. Έδειχνε μια πεταλούδα με ανοιχτά τα φτερά της, έτοιμη να πετάξει, σώμα όμως της πεταλούδας ήταν ένας άνθρωπος. Η σημασία του αγρογλυφικού είναι προφανής: όπως η πεταλούδα έχει προέλθει από την κάμπια, έτσι και οι άνθρωποι θα μεταμορφωθούν και θα δημιουργήσουν ένα σώμα πνευματικότερο, ανώτερο, εξελιγμένο, με αφυπνισμένη τη συνειδητότητά τους. Μέχρι σήμερα πολλοί πνευματικοί συγγραφείς και δάσκαλοι έχουν μιλήσει για την αναμενόμενη αφύπνιση της συνειδητότητας των ανθρώπων. Η ώρα έφτασε... Είναι στην πόρτα...

Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2009

Το Ταξίδι της Ψυχής


Η Ομάδα της Ανθρωπότητας Ελλάδας (Humanity's Team Greece) έχει τη χαρά να αναγγείλει την καινούργια σειρά μαθημάτων της που αφορά στο ταξίδι που κάνουν οι ψυχές μετά τον γήινο θάνατο.
Στην πράξη, πρόκειται για τη δημιουργία μίας νέας ομάδας Προσωπικής Ανάπτυξης & Αυτογνωσίας, η οποία κάνει έναρξη την Δευτέρα 19 Οκτωβρίου, 18.00 - 20.00
Τα μαθήματα θα διαρκέσουν 14 ώρες και θα γίνονται κάθε Δευτέρα.
Μπορεί να συμμετάσχει όποιος ενδιαφέρεται να εξοπλισθεί με ένα σύνολο γνώσεων, οι οποίες θα τον βοηθήσουν να γνωρίσει καλύτερα την ψυχή του με σκοπό να αντιμετωπίζει κάθε θάνατο γι’ αυτό που πραγματικά είναι και προσφέρει: τη συνέχιση της ζωής σε μιαν άλλη μορφή, προς μίαν άλλη πραγματικότητα. Για περισσότερες πληροφορίες και εγγραφή επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της www.otan.gr

Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2009

Τιμητική διάκριση στον Ντέσμοντ Τούτου

Η Ομάδα της Ανθρωπότητας (Humanity's Team) απένειμε τιμητική διάκριση στον νομπελίστα επίσκοπο Ντέσμοντ Τούτου για το συνολικό έργο του.

Κυριακή, 19 Ιουλίου 2009

Υπάρχει ή όχι, ο Σατανάς;

Μια υπέροχη, ενημερωτική συζήτηση γύρω από το αν υπάρχει ή δεν υπάρχει ο Σατανάς. Το καταπληκτικό είναι ότι ο κάθε ομιλητής έχει τις δικές του απόψεις, κανένας δεν τον διακόπτει ακόμα και αν δεν συμφωνεί μαζί του και που εσείς, ακούγοντάς τους να μιλούν, θα μπορέσετε να πάρετε τις πληροφορίες που θα δημιουργήσουν τα δικά σας πιστεύω, αυτά που αυτήν ακριβώς τη χρονική περίοδο έχει ανάγκη η ψυχή σας.

Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2009

Επιβεβαιώθηκε ο Einstein


Η διασημότερη εξίσωση στον κόσμο, η e=mc2, που συσχετίζει την ενέργεια με τη μάζα και την ταχύτητα του φωτός, και η οποία μέχρι τώρα ουσιαστικά ήταν μια υπόθεση, για πρώτη φορά επιβεβαιώθηκε, όπως ανακοίνωσε το Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (CNRS) της Γαλλίας, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο.
Χρειάσθηκε πάνω από ένας αιώνας, για να αποδειχθεί η εξίσωση, που δείχνει ότι η ενέργεια ισοδυναμεί με τη μάζα και ότι η μια μπορεί να μετατραπεί στην άλλη, όπως πρότεινε ο Αϊνστάιν το 1905 στο πλαίσιο της Ειδικής Θεωρίας της Σχετικότητας. Η επιβεβαίωση έγινε, με τη βοήθεια μερικών από τους πιο πανίσχυρους υπολογιστές του κόσμου, από γάλλους, γερμανούς και ούγγρους φυσικούς, υπό τον Λοράν Λελούς του κέντρου Θεωρητικής Φυσικής της Γαλλίας. Η σχετική επιστημονική δημοσίευση έγινε στο περιοδικό Science.

Η ομάδα των φυσικών έκανε μια σειρά πολύπλοκων υπολογισμών για να εκτιμήσει τη μάζα των πρωτονίων και των νετρονίων, των σωματιδίων στους πυρήνες των ατόμων. Σύμφωνα με το καθιερωμένο μοντέλο της σωματιδιακής φυσικής, τα πρωτόνια και τα νετρόνια αποτελούνται από μικρότερα σωματίδια γνωστά ως κουάρκ και αυτά από τα γλουόνια.
Το πρόβλημα είναι ότι η μάζα των γλουονίων είναι μηδενική και των κουάρκ μόνο 5%, άρα προκύπτει το ερώτημα που είναι το υπόλοιπο 95% της μάζας.

Η απάντηση από την ομάδα των φυσικών είναι ότι το υπόλοιπο 95% προέρχεται από την ενέργεια των κινήσεων και των αλληλεπιδράσεων των κουάρκ και των γλουονίων, επιβεβαιώνοντας έτσι οριστικά ότι μάζα και ενέργεια ισοδυναμούν, όπως προέβλεψε ο Αϊνστάιν.
Δείχνοντας πόση ενέργεια μπορεί να απελευθερωθεί αν μια ποσότητα μάζας μετατραπεί σε ενέργεια, η εξίσωση e=mc2 έχει χρησιμοποιηθεί πολλές φορές, μεταξύ άλλων για την κατασκευή ατομικών όπλων.
Όμως, η επιβεβαίωση της εξίσωσης και σε υποατομικό επίπεδο -σε εξισώσεις με το εξωτικό όνομα «κβαντική χρωμοδυναμική»- είχε μέχρι σήμερα αποδειχθεί τρομακτικά δύσκολη, μέχρι που ήρθε τώρα η απόδειξη από την επιστημονική ομάδα με το συντονισμό του CNRS.

Δευτέρα, 11 Μαΐου 2009

Ένα πολυ-αναμενόμενο βιβλίο


Το "Κρυφό Μονοπάτι" επιτέλους κυκλοφορεί σε μορφή βιβλίου στην αγορά. Είναι ένα βιβλίο που θα προκαλέσει έντονες συζητήσεις πνευματικής φύσεως.

Το "Κρυφό Μονοπάτι" δημιουργήθηκε από τη μεταφορά σε βιβλίο του περιεχομένου 5 τετραδίων που γράφτηκαν μέσα στον Αύγουστο του 1935 υπό τη μορφή ημερολογίου.
Ο Θωμάς, ναυτικός σε ατμόπλοιο, βγαίνει στη στεριά σε ένα λιμάνι της Βόρειας Ισπανίας, αποφασισμένος να εξερευνήσει την ενδοχώρα. Από την πρώτη κιόλας μέρα γνωρίζει έναν μυστηριώδη Γερμανό, που του προτείνει να κάνουν μαζί την πορεία μέχρι το Santiago de Compostela.
Το ταξίδι αρχίζει και μαζί του ξεκινά μια απρόσμενη ανέλιξη προς τη Γνώση. Έκπληκτος ο Θωμάς ανακαλύπτει ότι ο συνοδοιπόρος του κατέχει μια θεόπνευστη, απόκρυφη διδασκαλία, απαγορευμένη στην πατρίδα του, και την οποία του αποκαλύπτει μέρα τη μέρα.
Θέλοντας να αποθησαυρίσει αυτή τη γνώση, ο Θωμάς ξεκινά να την καταγράφει υπό τη μορφή ημερολογίου σε τετράδιο. Μέχρι το τέλος της πορείας έχει γεμίσει πέντε τετράδια και γρήγορα συνειδητοποιεί ότι η ζωή του δε θα είναι ποτέ η ίδια.
Η διδασκαλία που λαμβάνει είναι τόσο μοναδική και συναρπαστική που προκαλεί την αφύπνιση της συνειδητότητάς του, κάτι που έχει καταλυτική σημασία για την πορεία του στο πνευματικό μονοπάτι.
Η γλώσσα του Θωμά Λινού μεταφέρει στο σήμερα διαχρονικές αλήθειες και διδασκαλίες με μια εκθαμβωτική διαύγεια και πειστικότητα!

Επιμέλεια τετραδίων: Αγγελική Τ. Νατσούλη
Επιμέλεια κειμένου: Στέφανος Κόκκινος
Εξώφυλλο και Layout: Λευτέρης Ε. Χαιρετάκης

ΗΜΕΡ. ΕΚΔΟΣΗΣ: ΜΑΪΟΣ 2009
ΣΧΗΜΑ: 14,5 Χ 21
ΣΕΛΙΔΕΣ: 462
ISBN: 978-960-931258-5
Τηλέφωνο παραγγελιών: 698-6715005
e-mail: tokryfomonopati@designerbrothers.org

Παρασκευή, 8 Μαΐου 2009

Ελευθερία μέσα από την Ενότητα


Πνευματικοί αρχηγοί, για πολλούς αιώνες, μας έχουν διδάξει ότι είμαστε μια οικογένεια και ότι η λύση σε όλα τα προβλήματά μας είναι να ζούμε με ενότητα, ειρήνη, αγάπη και συνεργασία.
Παρόλο που έχουν γίνει κάποιες προσπάθειες προς αυτήν την κατεύθυνση από διάφορους φορείς συνεργασίας - κυρίως οικονομικής - όπως τα Ηνωμένα Έθνη, την Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλους, είμαστε ακόμη πολύ μακριά από έναν κόσμο στον οποίο νιώθουμε όλοι αδέλφια της ίδιας οικογένειας.
Αυτή η έλλειψη ενότητας έχει βαθύ και ευρύ αρνητικό αντίκτυπο σε όλες τις όψεις της ζωής μας.
Δημιουργεί μια πραγματικότητα, όπου νοιαζόμαστε για τον εαυτό μας και όσους θεωρούμε δικούς μας και αδιαφορούμε για το τι συμβαίνει σε όλους τους άλλους. Αυτό δεν είναι αποτελεσματικό, επειδή οτιδήποτε συμβαίνει σε κάποιον έχει τελικά αντίκτυπο σε όλους μας. Όταν οι άλλοι δεν είναι ευτυχισμένοι, υγιείς και δεν έχουν αρκετά για να ζήσουν αξιοπρεπώς, αυτό, μακροπρόθεσμα, επηρεάζει τη δική μας πραγματικότητα με διάφορους τρόπους.
Μόνο μέσα σε ενότητα και συνεργασία μπορούμε να δημιουργήσουμε συστήματα εκπαίδευσης, υγείας, οικονομίας και μεταφορών που εξασφαλίζουν την ευημερία μας πάνω στον πλανήτη. Αλλιώς, ο πλανήτης είναι σαν ένα ανθρώπινο σώμα, στο οποίο υπάρχει πάρα πολύ αίμα σε μια περιοχή του και λίγο ή καθόλου αίμα σε κάποιο άλλο μέρος του. Και τα δύο μέρη του σώματος αυτού θα υποφέρουν. Όταν υλικός πλούτος συσσωρεύεται σε ένα μέρος του κόσμου και όχι σε άλλα, είναι φυσικό να έχουμε θυμό, μίσος και τρομοκρατία. Ιδιαίτερα όταν οι πλούσιοι εξακολουθούν να χρησιμοποιούν τους φτωχούς για να γίνουν πλουσιότεροι. Αυτό το πρόβλημα έχει γίνει τώρα ακόμη πιο οξύ εξαιτίας της τηλεόρασης και του διαδικτύου, επειδή αυτοί που δεν έχουν μπορούν να δουν πώς ζουν οι άλλοι και βιώνουν ακόμη εντονότερα συναισθήματα μνησικακίας. Αναρωτιούνται, «Πώς αυτοί μπορούν να έχουν και να σπαταλούν τόσα πολλά, όταν βλέπουν ότι εμείς δεν έχουμε τίποτα; Πώς μπορούν να μην μας βοηθούν;»

Όταν τα κύτταρα σʼ ένα σώμα συνεργάζονται, μοιράζονται και εργάζονται για το γενικό καλό του συνόλου του σώματος, μόνον τότε αυτά τα κύτταρα μπορούν να είναι καλά. Η υγεία κάθε κυττάρου εξαρτάται από την υγεία του σώματος και η υγεία του σώματος εξαρτάται από τη συνεργασία και την ανιδιοτέλεια του κάθε κυττάρου. Αν ένα κύτταρο αποφάσιζε να ενδιαφέρεται μόνο για τον εαυτό του και να μην εκτελεί τις λειτουργίες του για το σώμα, θα θεωρούνταν καρκινικό και εχθρός του σώματος. Μόνον μέσα από την ενότητα και τη συνεργασία όλων των κυττάρων μπορεί το σώμα να είναι καλά και μόνον όταν το σώμα είναι καλά, μπορούν τα κύτταρα να πάρουν απʼ αυτό ό,τι χρειάζονται.
Κατά τον ίδιο τρόπο κάθε άνθρωπος είναι σαν κύτταρο στο σώμα της ανθρωπότητας και σκοπός του είναι να αναζητά το ύψιστο καλό για τον εαυτό του και συγχρόνως για το σύνολο. Το σώμα της ανθρωπότητας θα αναρρώσει από την αρρώστια της αποξένωσης, δυσαρέσκειας, πολέμων, φτώχειας, πείνας, έλλειψης στέγης, κατάχρησης ναρκωτικών και αδικίας, όταν όλοι οι άνθρωποι αντιληφθούμε ότι μόνο με τη φροντίδα για το σύνολο μπορούμε τελικά να δημιουργήσουμε αυτό που χρειαζόμαστε προσωπικά.

Και όλο αυτό έχει να κάνει με τον κύκλο μας της ταύτισης και τον κύκλο της δράσης. Των περισσοτέρων ανθρώπων ο κύκλος ταύτισης περιλαμβάνει το σύντροφό τους, τους γονείς, τα παιδιά και τους συγγενείς τους. Πέρα απʼ αυτόν τον κύκλο έχουν λιγότερο ενδιαφέρον για το τι κάνουν οι άλλοι. Καθώς αναπτυσσόμαστε συναισθηματικά, νοητικά και πνευματικά, ο κύκλος μας επεκτείνεται για να συμπεριλάβει συναδέλφους, γείτονες, ανθρώπους από την ίδια φυλή, χώρα και θρησκεία και μετά, πέρα απʼ αυτούς, όλους τους ανθρώπους ανεξάρτητα από εθνικότητα, φυλή ή θρησκεία. Τελικά ο κύκλος της ταύτισής μας διευρύνεται για να συμπεριλάβει όλα τα ζώα, έντομα και φυτά - σαν εκφράσεις της θεϊκής συνειδητότητας - με την οποία είμαστε ένα.

Ο Χριστός μίλησε γιʼ αυτό στις παραβολές Του, όταν αναφέρθηκε στον άνθρωπο που παρουσιάστηκε στο Θεό και ο Θεός του είπε, «Δεν νοιάστηκες για μένα, όταν ήμουν φτωχός, γυμνός, φυλακισμένος ή άρρωστος». Και ο άνθρωπος ρώτησε έκπληκτος «Πότε βρισκόσουν σε τέτοια κατάσταση;» Και ο Θεός απάντησε, «Κάθε φορά που κάποιο από τα παιδιά μου ήταν σε τέτοια κατάσταση, ήμουν εγώ που υπέφερα».

Είναι επιτακτικό να συνειδητοποιήσουμε ότι υπάρχει μία θεϊκή συνειδητότητα σʼ αυτό το σύμπαν και εκφράζεται μέσα από όλα τα όντα, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μας. Η ίδια θεϊκή συνειδητότητα, που βρίσκεται στο κέντρο του είναι μας, βρίσκεται στο κέντρο και όλων των άλλων όντων, ανεξάρτητα από θρησκεία, φύλο, φυλή ή εθνικότητα. Έτσι στην πραγματικότητα κάθε άνθρωπος που βλέπουμε είναι το θείο το ίδιο που εκφράζεται μέσα από τη μοναδική μορφή και προσωπικότητα αυτού του όντος. Αυτό ισχύει για όλα τα όντα.
Φανταστείτε φως που περνάει από πολλά εκατομμύρια οπές που βρίσκονται πάνω σε μια σφαίρα που το περιβάλλει. Φανταστείτε ότι κάθε οπή έχει μια διαφορετική εικόνα, έτσι ώστε το φως, καθώς περνάει μέσα απʼ αυτήν, παίρνει τη μορφή αυτής της εικόνας. Μετά, αυτά τα πολλά εκατομμύρια εικόνες εμφανίζονται πάνω σε μια σφαιρική οθόνη που βρίσκεται γύρω από τη σφαίρα προβάλλοντας εκατομμύρια διαφορετικές μορφές πάνω σʼ αυτήν. Κι όμως όλες οι εικόνες είναι στην πραγματικότητα διαφορετικές εκφράσεις του ενός φωτός. Έχουν μία πηγή ύπαρξης και το είναι τους εξαρτάται από τη συνεχή προβολή τους από αυτήν την πηγή. Όταν η πηγή σταματά, παύουν να υπάρχουν. Η ύπαρξή τους είναι συνεχώς εξαρτημένη από αυτήν τη μία πηγή.

Είναι σημαντικό να απαλλαγούμε από το φόβο για εκείνους που ανήκουν σε άλλες θρησκευτικές και εθνικές ομάδες και να συνειδητοποιήσουμε ότι είναι κι εκείνοι αδέλφια μας εδώ σʼ αυτό το πλανητικό διαστημόπλοιο που κινείται μέσα στο σύμπαν.
Χρειάζεται να νοιαζόμαστε εξίσου για όλους τους Αμερικάνους, Ιρακινούς, Ιρανούς, Ισραηλίτες, Παλαιστίνιους, Σομαλούς, Έλληνες, Τούρκους, Χριστιανούς, Μουσουλμάνους, Εβραίους, Ινδουιστές και Βουδιστές. Σαν ψυχές δεν έχουμε φυλή, εθνικότητα, θρησκεία ή φύλο. Είμαστε πέρα απʼ όλα αυτά. Αυτά είναι ετικέτες που φοράμε κατά τη διάρκεια της ζωής μας εδώ πάνω στη γη. Χρειάζεται να τα ξεπεράσουμε και να ενδιαφερόμαστε εξίσου για όλους.
Είμαστε ένα πνεύμα.
Η Ενότητά μας είναι Επιστημονική Πραγματικότητα
Σε σωματικό επίπεδο, αν εξετάσουμε ακόμη βαθύτερα τη φύση της φυσικής μας ύπαρξης θα ανακαλύψουμε, όπως ανακάλυψαν οι επιστήμονες, ότι στην πραγματικότητα είμαστε φτιαγμένοι από ένα πεδίο ενέργειας και σωματίδια. Αν μπορούσαμε να δούμε τα υποατομικά σωματίδια, που αποτελούν το φυσικό σώμα μας και το φυσικό περιβάλλον που βρισκόμαστε, δεν θα μπορούσαμε να ξεχωρίσουμε το σώμα μας από τον αέρα γύρω του και τα άλλα όντα και αντικείμενα που μας περιβάλλουν. Είναι όλα ένα περίπλοκο πεδίο ενέργειας και ύλης. Σωματικά είμαστε κυριολεκτικά ένα με όλα γύρω μας.

Η Κβαντική φυσική μάς λέει ότι όλα τα φυσικά όντα και αντικείμενα προέρχονται από ένα πεδίο ενέργειας υποατομικών σωματιδίων. Είμαστε μια ενέργεια και μια ύλη.
Είναι μόνον ο νους μας που δημιουργεί την ψευδαίσθηση της ξεχωριστότητας, σαν αποτέλεσμα του φόβου και του εγώ.
Ο Spencer Wells, ένας ανθρωπολόγος από το Πανεπιστήμιο του Princeton, στο βιβλίο του Το Ταξίδι του Ανθρώπου: Μια Γενετική Οδύσσεια (The Journey of Man: A Genetic Odyssey), καταλήγει στο συμπέρασμα ότι όλη η σημερινή ανθρωπότητα προέρχεται από έναν Άνθρωπο, που τον αποκαλεί «Βιολογικό Αδάμ», ο οποίος έζησε γύρω στα 60.000 χρόνια πριν. Σύμφωνα με τον Wells, «Αποδεικνύεται ότι το Υ-χρωμόσωμα μάς δίνει δύο πολύ σημαντικά στοιχεία στο ερώτημα του πώς κατοικήθηκε ο κόσμος. Πρώτα, μας δείχνει τον πιο πρόσφατο κοινό μας πρόγονο (Αδάμ). Αυτός ο άνθρωπος έζησε στην Αφρική πριν από περίπου 60.000 χρόνια. Η σημασία αυτής της ημερομηνίας είναι ότι όλοι οι σύγχρονοι άνθρωποι ζούσαν στην Αφρική τουλάχιστον μέχρι τότε. Με άλλα λόγια, μέσα στα τελευταία 60.000 χρόνια - μόνον 2.000 γενιές περίπου - το είδος μας κατοίκησε ολόκληρο τον πλανήτη. Αληθινά, είμαστε όλοι μας πολύ στενά συνδεδεμένοι».

Σύμφωνα με τις ανακαλύψεις του, είμαστε κυριολεκτικά όλοι μια οικογένεια με έναν πατέρα που έζησε στην Αφρική πριν από 60.000 χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτών των 2.000 γενεών ξαπλωθήκαμε παντού πάνω στη γη και, ανάλογα με τις συνθήκες, στις οποίες ζήσαμε, τα χαρακτηριστικά μας όπως και το χρώμα της επιδερμίδας μας άλλαξαν για να προσαρμοστούν αποτελεσματικότερα στην περιοχή που ζούσαμε. Με αποτέλεσμα τη δημιουργία του λευκού, μαύρου, κίτρινου και ερυθρού δέρματος και των άλλων χαρακτηριστικών μέσα από τα χρόνια.
Είμαστε όλοι κυριολεκτικά μία βιολογική οικογένεια της ανθρωπότητας - έχουμε όλοι έναν βιολογικό πατέρα, που μπορούμε να αποκαλούμε «Αδάμ».

Συμπέρασμα:
1. Σύμφωνα με πνευματικές διδασκαλίες είμαστε όλοι εκφράσεις της μίας θεϊκής συνειδητότητας.
2. Σύμφωνα με τη κβαντική φυσική είμαστε όλοι εκδηλώσεις ενός κοινού ενεργειακού πεδίου.
3. Σύμφωνα με κάποιους ανθρωπολόγους είμαστε όλοι απόγονοι ενός ζευγαριού γονιών που έζησε πριν από 60.000 χρόνια, του οποίου η οικογένεια ξαπλώθηκε σʼ όλη τη γη και άλλαξε κατά τη διάρκεια 2.000 γενεών.
Όταν αντιλαμβανόμαστε τους άλλους μʼ αυτόν τον τρόπο, μπορούμε μόνο να βελτιώσουμε τη ζωή μας συναισθηματικά, υλικά και πνευματικά.
Αυτή η εξέλιξη της αντίληψης θα οδηγήσει σε συμπεριφορά πιο ωφέλιμη για το σύνολο. Συμπεριφορά που θα μας επιτρέψει να προσεγγίζουμε τους άλλους και να αναζητούμε κοινές λύσεις προς το συμφέρον όλων μας.

Παρασκευή, 10 Απριλίου 2009

Περί αυτοκτονίας


Υπάρχει τόσος πόνος συνυφασμένος με την αυτοκτονία που επιθυμώ να φέρω το θέμα στην επιφάνεια. Τον πόνο αυτόν, πρώτα τον αισθάνεται, φυσικά, το πρόσωπο που μέσα από τη θύελλα που περνάει, οδηγείται στην απόφαση να βάλει τέλος στη ζωή του και μετά, η οικογένεια και οι φίλοι του προσώπου εκείνου. Άραγε μπορεί να υπάρξει κάποια μορφή παρηγοριάς;

Η παρηγοριά μπορεί να προέλθει από τη γνώση ότι το πρόσωπο που αυτοκτόνησε είναι καλά. Είναι όλοι καλά. Αγαπιούνται και ποτέ δεν εγκαταλείπονται από το Θεό. Απλά δεν ολοκλήρωσαν αυτό που είχαν δηλώσει ότι θα έκαναν. Αυτό είναι σημαντικό να το καταλάβει εκείνος που στοχάζεται την αυτοκτονία.
Και φυσικά δεν υπάρχει τιμωρία. Τέτοιο πράγμα όπως «τιμωρία» δεν υπάρχει στη Μεταθανάτια Ζωή. Είναι όσοι μένουν πίσω που τιμωρούνται. Βιώνουν ένα απίστευτο σοκ, από το οποίο κάποιοι δεν συνέρχονται ποτέ τελείως. Όλοι τους αισθάνονται μια πελώρια απώλεια. Πολλοί περνούν την υπόλοιπη ζωή τους ψέγοντας τους εαυτούς τους. Αναρωτιούνται τι σφάλμα έκαναν, βασανίζονται να βρουν τι θα μπορούσαν να είχαν πει ώστε να είχαν αλλάξει τα πράγματα.
Το λυπηρό είναι πως εκείνοι που βάζουν τέλος στη ζωή τους φαντάζονται πως θα αλλάξουν τα πράγματα, και δεν είναι έτσι.
Το να βάλεις τέλος στη ζωή σου με σκοπό να αποφύγεις κάτι δεν δημιουργεί καμία κατάσταση με την οποία αποφεύγεις κάτι. Αν σκέφτεσαι να τελειώσεις τη ζωή σου για να ξεφύγεις από κάτι, θα πρέπει να γνωρίζεις, το λέω ξανά, ότι στοχάζεσαι κάτι που δεν μπορείς να κάνεις.
Το να εύχεσαι να αποφύγεις εκείνο που είναι επίπονο είναι φυσικό. Είναι τμήμα του ανθρώπινου χορού. Εντούτοις, σ' εκείνη την ιδιαίτερη στιγμή του χορού, το άτομο προσπαθεί να σπρώξει τον εαυτό του μακριά από κάτι για το οποίο η ψυχή ενσαρκώθηκε να βιώσει, όχι να αποφύγει.
Επειδή το άτομο εκείνο βρήκε το βίωμα επίπονο και δύσκολο, ζητάει να εισέλθει σε ένα κενό, όπου δεν υπάρχει τίποτα να αντιμετωπίσει και τίποτα να φοβηθεί. Αλλά οι άνθρωποι δεν μπορούν να εισέλθουν σε ένα κενό, επειδή δεν υπάρχει κενό για να πάνε. Το κενό δεν υφίσταται. Δεν υπάρχει πουθενά κενό στο σύμπαν. Ούτε πουθενά αλλού. Δεν υπάρχει «μέρος όπου δεν υπάρχει τίποτα». Οπουδήποτε κι αν πας, ο χώρος είναι γεμάτος με κάτι.
Με τι είναι γεμάτος ο χώρος;
Με τις δικές σου δημιουργίες. Θα αντιμετωπίσεις τις δημιουργίες σου όπου κι αν πας, και δεν μπορείς να τις αποφύγεις – ούτε θα το εύχεσαι, επειδή εσύ έπλασες τις δημιουργίες σου με σκοπό να ανα-δημιουργήσεις τον εαυτό σου. Δεν θα σε ωφελήσει, επομένως, να προσπαθήσεις να τις παραμερίσεις, ή να χορέψεις γύρω από αυτές. Να χορέψεις με τον δικό σου τρόπο στο κενό δεν μπορεί να γίνει.
Ας το θέσω διαφορετικά. Χορός στον Κενό Χώρο δεν μπορεί να υπάρξει.
Να θυμάμαι πάντα ότι «Χορός στον Κενό Χώρο δεν μπορεί να υπάρξει».
Επειδή με ό,τι πεθαίνεις, συνεχίζεις να ζεις μαζί του. Αυτό είναι μια πολύ δυνατή δήλωση.
Γιατί κάποιος που η ζωή του είναι φρικτή, να μην επιθυμήσει το θάνατο;
Επειδή αυτό που αποκαλείς «θάνατο» ΕΙΝΑΙ υπέροχος, αλλά όχι πιο πολύ από τη ΖΩΗ. Στην πράξη, «ο θάνατος» ΕΙΝΑΙ ζωή, απλά συνεχίζεται με διαφορετικό τρόπο.
Θέλω να γίνω πολύ ξεκάθαρη εδώ. Θα συναπαντήσεις τον εαυτό σου στην άλλη πλευρά του θανάτου και όλο το υλικό που κουβάλαγες μαζί σου θα είναι ακόμα εκεί. Μετά θα κάνεις το πιο ειρωνικό πράγμα. Θα δώσεις στον εαυτό σου μιαν ακόμα ζωή στο σώμα, στην οποία θα διαπραγματευτείς όσα δεν διαπραγματεύτηκες στην πιο πρόσφατη. Και θα ξαναβιώσεις μια ολόιδια ζωή με αυτή που μόλις "ξεμπέρδεψες", απλά και μόνο για να καταφέρεις να την ολοκληρώσεις και να μην την παρατήσεις. Και το να κάνεις τα ίδια πράγματα καταντάει βαρετό!

Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2009

Οι ρυθμοί στη ζωή μας


Ζούμε σ' έναν κόσμο γεμάτο ρυθμούς. Ρυθμοί που είναι πραγματικοί και μετρήσιμοι έστω κι αν ακόμα αγνοούμε τις επιδράσεις τους πάνω μας. Πρέπει να έχουμε κατά νου πως οι πρώτες στιγμές του σύμπαντος μετά το big bang δεν είναι τα τελευταία ερωτήματα που έχουν μείνει για τη φυσική. Ακόμα αγνοούμε πολλά που αφορούν το ίδιο το διαστημόπλοιο Γη. Αγνοούμε τη φύση των παλμών της ιονόσφαιρας ή των μικρών διακυμάνσεων που υφίσταται το γήινο μαγνητικό πεδίο μ' ένα ρυθμό 10 παλμών περίπου το δευτερόλεπτο. Είναι ο ίδιος ρυθμός που επίμονα εμφανίζεται σε διάφορα βιολογικά φαινόμενα κι ακόμη είναι ο ρυθμός των κυμάτων Άλφα του εγκεφάλου μας. Πρόκειται γι' απλή σύμπτωση; Ίσως. Αυτό όμως που είναι σίγουρο είναι πως είναι λάθος να στρέφουμε περιφρονητικά τις πλάτες σε ό,τι δεν ξέρουμε.
Βουτηγμένοι μέσα σ' έναν κόσμο ρυθμών δημιουργούμε κι εμείς τους ρυθμούς μας με τη μουσική ή το χορό. Γιατί τάχα κάποια μελωδία μας συγκινεί;
Όπως και νάναι, ο χορός είναι μια από τις αρχαίες μεθόδους που οδηγούν στην έκσταση και το ίδιο επιδιώκουν οι μακρόσυρτες ψαλμωδίες με ακατάπαυστα επανάληψη μιας λέξης - σήματος, "αμήν" στα βυζαντινά ή "ομ" στα ινδικά μοναστήρια.

Σάββατο, 21 Μαρτίου 2009

Ενέργεια και Μάζα


Δυο λέξεις, ενέργεια και μάζα, που η καθεμιά είχε το δικό της ξεχωριστό οντολογικό αντίκρυσμα, βρέθηκαν ξαφνικά να σημαίνουν το ίδιο πράγμα. Πρόκειται για την ισοδυναμία μάζας κι ενέργειας που ο Einstein έκλεισε στην απλούστατη σχέση E=mc2 (Ενέργεια = Μάζα x το τετράγωνο της Ταχύτητας του Φωτός).
Φανταστείτε τον περίγελω που θα σας υποδεχόταν αν γύρω στα 1900 λέγατε σε κάποιον, έστω και φυσικό, ότι μισό κιλό μιας οποιασδήποτε μάζας είναι αρκετό να προμηθεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες ηλεκτρικό ρεύμα για ένα μήνα!
Αυτή ήταν η εναλλακτικότης ανάμεσα στη μάζα-ενέργεια, που δημιούργησε την πρώτη ατομική βόμβα 40 χρόνια αργότερα από τότε που ο Einstein πρόβλεψε τη δυνατότητά της. Εκεί βρισκόταν και το μυστικό της ανεξάντλητης τρομερής ενέργειας που ξεχύνεται από τον ήλιο μας, τ' αστέρια και του γαλαξίες.
Με τον ερχομό της ειδικής σχετικότητας η εικόνα για το χώρο και χρόνο άλλαξε, αν όχι για το μέσο άνθρωπο, τουλάχιστο για το φυσικό επιστήμονα. Χώρος και χρόνος εξακολουθούν βέβαια να είναι τα σκηνικά που μ' αυτά τα καθημερινά αντικείμενα προβάλλουν αντίστοιχα τον όγκο και την ιστορία τους. Όμως τα δυο αυτά σκηνικά των εμπειριών μας, χώρος και χρόνος, δεν μπορούν να στηθούν ξεχωριστά παρά μόνο αποτελώντας μαζί μιαν ενότητα που ονομάζουμε χωροχρόνο. Μια χρονική εμπειρία αποκτά έννοια μόνον όταν συνοδεύεται από μια μέτρηση θέσης και ταχύτητας. Έτσι σχηματίζουμε μια χωροχρονική εμπειρία, που δεν έχει πάλι νόημα μόνη της παρά μόνο σε συνδυασμό με την ανάλογη χωροχρονική εμπειρία ενός δεύτερου παρατηρητή. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να περιγράψουμε κάτι που βλέπουμε στη φύση παρά μόνο αν συνδέσουμε τις δικές μας παρατηρήσεις με τις παρατηρήσεις ενός άλλου, μια σύνδεση που πριν από τον Einstein γινόταν με τις εξισώσεις μετασχηματισμού Galileo ενώ τώρα με του Lorentz.

Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2009

Σκέψεις πάνω στο φόνο


Μπορεί ποτέ να υπάρξει μια δικαιολογημένη αιτία για να σκοτώσει κανείς οτιδήποτε; Για σκέψου το. Κι αν το σκεφτείς θα ανακαλύψεις πως δε χρειάζεσαι καμιά εξωτερική αυθεντία να σου δώσει κατεύθυνση. Δε χρειάζεσαι ανώτερη πηγή για να σου προμηθεύσει απαντήσεις. Αν το σκεφτείς, αν ψάξεις να δεις τι αισθάνεσαι γι' αυτό, τότε οι απαντήσεις θα σου φανερωθούν και θα δράσεις ανάλογα. Αυτό ονομάζεται δράση σύμφωνα με τη δική σου κρίση.
Όταν ενεργείς σύμφωνα με την κρίση των άλλων είναι που μπαίνεις σε μπελάδες. Θα πρέπει τα κράτη και τα έθνη να χρησιμοποιούν το φόνο για να πετύχουν τους πολιτικούς αντικειμενικούς τους σκοπούς; Θα πρέπει οι θρησκείες να χρησιμοποιούν το φόνο για να επιβάλλουν τις θεολογικές τους προσταγές; Θα πρέπει οι κοινωνίες να χρησιμοποιούν το φόνο σαν αντίδραση σ' εκείνους που παραβιάζουν κώδικες συμπεριφοράς;
Είναι ο φόνος ένα κατάλληλο πολιτικό φάρμακο, ένα μέσο πνευματικής πειθούς ή ένα μέσο επίλυσης κοινωνικών προβλημάτων;
Είναι ο φόνος κάτι που μπορείς να κάνεις αν κάποιος προσπαθήσει να σκοτώσει εσένα; Θα χρησιμοποιούσες φονική βία για να υπερασπιστείς τη ζωή ενός αγαπημένου σου προσώπου; Ή κάποιου που δε γνωρίζεις καν;
Είναι ο φόνος μια ορθή μορφή άμυνας ενάντια σ' εκείνους που θα σκότωναν αν δεν εμποδίζονταν με κάποιον τρόπο;
Υπάρχει διαφορά μεταξύ φόνου και δολοφονίας;
Η Πολιτεία θα ήθελε να σε κάνει να πιστέψεις ότι ο φόνος για την ολοκλήρωση ενός καθαρά πολιτικού προγράμματος είναι απόλυτα δικαιολογήσιμος. Στην πραγματικότητα μάλιστα, η Πολιτεία χρειάζεταινα την πιστέψεις σε σχέση με αυτό, προκειμένου να αποδείξει ότι είναι μια οντότητα εξουσίας.
Οι θρησκείες θα ήθελαν να σε κάνουν να πιστέψεις ότι ο φόνος για να εξαπλωθεί και να διατηρηθεί η διδασκαλία τους, αλλά και η πίστη στην ιδιαίτερη αλήθεια τους, είναι απόλυτα δικαιολογήσιμος. Στην πραγματικότητα, μάλιστα, οι θρησκείες απαιτούν να τις πιστέψεις σε σχέση με αυτό, προκειμένου να υπάρξουν ως οντότητες εξουσίας. Αλλά και η κοινωνία (κάποιες από αυτές) θα ήθελε να σε κάνει να πιστέψεις ότι ο φόνος για να τιμωρηθούν εκείνοι που διαπράττουν κάποιες παραβάσεις, είναι απόλυτα δικαιολογήσιμος.
Είσαι ευχαριστημένος με όλες αυτές τις θέσεις; Τις θεωρείς σωστές; Να είσαι προσεκτικός μ' αυτές τις ερωτήσεις. Σε οδηγούν στην καθαρή δημιουργία επειδή είναι τόσο πολλές οι φορές που θα αναγκαστείς να πεις "Δεν ξέρω". Πραγματικά "δεν ξέρω". Ωστόσο και πάλι θα πρέπει να αποφασίσεις κι έτσι θα πρέπει να επιλέξεις. Θα πρέπει να κάνεις μια αυθαίρετη επιλογή. Μια τέτοια επιλογή που δεν προέρχεται από προηγούμενη προσωπική γνώση, ονομάζεται καθαρή δημιουργία. Και το άτομο έχει επίγνωση, βαθιά επίγνωση, ότι κατά τη λήψη τέτοιων αποφάσεων είναι που δημιουργείται ο εαυτός.

Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2009

Τα τρία επίπεδα γνώσης


Το υποσυνείδητο είναι το μέρος της γνώσης στο οποίο δεν γνωρίζεις ούτε δημιουργείς συνειδητά την πραγματικότητά σου. Το κάνεις «υποσυνείδητα» - δηλαδή με πολύ λίγη επίγνωση του τι κάνεις, πολύ λιγότερο δε γιατί.
Δεν είναι «κακό» επίπεδο γνώσης επομένως μην το κρίνεις. Είναι δώρο γιατί σου επιτρέπει να ενεργείς αυτόματα.
Λειτουργίες όπως το μεγάλωμα των μαλλιών σου, το ανοιγοκλείσιμο των ματιών σου ή το χτύπημα της καρδιάς σου είναι παραδείγματα ενεργειών που γίνονται αυτόματα. Δεν κάθεσαι να σκεφτείς, «Πρέπει να ανοιγοκλείσω τα μάτια μου. Πρέπει να μεγαλώσω τα νύχια των δακτύλων μου». Αυτά τα πράγματα συμβαίνουν – ολόκληρο το σώμα σου λειτουργεί – χωρίς ιδιαίτερη συνειδητή οδηγία από σένα.
Επίσης το υποσυνείδητο βρίσκει στιγμιαίες λύσεις σε προβλήματα. Ελέγχει εισερχόμενα δεδομένα, μετά ανατρέχει στην αποθήκη μνήμης του και αναδύεται με αστραπιαία αντίδραση μέσα από μυριάδες καταστάσεων, πάλι αυτόματα. Αν αγγίξεις ένα καυτό σκεύος, δεν θα σκεφτείς να τραβήξεις το χέρι σου μακριά. Το τινάζεις μακριά σε κλάσμα του δευτερολέπτου. Αυτή είναι μια αυτοματοποιημένη αντίδραση που βασίζεται σε προηγούμενα δεδομένα.
Το υποσυνείδητο μπορεί να σου σώσει τη ζωή. Ωστόσο αν δεν έχεις επίγνωση του ποια μέρη της ζωής σου διάλεξες να δημιουργήσεις αυτόματα, μπορείς να φαντάζεσαι τον εαυτό σου ότι βρίσκεται στο «αποτέλεσμα» της ζωής παρά στην αιτία του πράγματος. Μπορείς ακόμα να δημιουργήσεις τον εαυτό σου σαν θύμα. Επομένως είναι σημαντικό να έχεις επίγνωση του τι διάλεξες να έχεις ΜΗεπίγνωση.
Το Συνειδητό Επίπεδο είναι το μέρος της γνώσης κατά το οποίο γνωρίζεις την πραγματικότητά σου και την δημιουργείς με σχετική επίγνωση του τι κάνεις. Μεγάλο τμήμα από αυτό που έχεις επίγνωση βασίζεται στο «επίπεδο της συνειδητότητας». Είναι το φυσικό επίπεδο.
Όταν είσαι προσηλωμένος στο πνευματικό μονοπάτι, κινείσαι μέσα στη ζωή ζητώντας πάντα να «ανυψώσεις τη συνειδητότητά σου», ή να διευρύνεις τα βιώματα της φυσικής πραγματικότητας, να συμπεριλάβεις και να περικλείσεις αυτό που γνωρίζεις σ’ ένα άλλο επίπεδο, αληθινό γύρω από σένα.
Το Υπερσυνειδητό Επίπεδο είναι το μέρος της γνώσης κατά το οποίο γνωρίζεις την πραγματικότητά σου και την δημιουργείς με πλήρη επίγνωση του τι κάνεις. Είναι το επίπεδο της ψυχής. Οι περισσότεροι από σας δεν έχετε επίγνωση σε συνειδητό επίπεδο των προθέσεων του υπερσυνειδήτου σας – εκτός κι αν έχετε.
Το υπερσυνείδητο είναι το μέρος του εαυτού σου που περιέχει το μεγαλύτερο τμήμα της ψυχής – που θα κινηθεί προς την Ολοκλήρωση αυτού που ήρθες να βιώσεις και να αισθανθείς μέσα στο σώμα σου. Το υπεσυνείδητο συνεχώς σε οδηγεί στο επόμενο περισσότερο επιθυμητό βίωμα ανάπτυξης, έλκοντας προς τα σένα τους συγκεκριμένους, σωστούς και τέλειους ανθρώπους, τόπους, και γεγονότα με τους οποίους θα το κατορθώσεις αυτό, ώστε να μπορέσεις να επιτύχεις τον συνδυασμό Γνωρίζω και Βιώνω που θα παράξουν το Αισθάνομαι – δημιουργώντας την Επίγνωση της Αληθινής σου Ύπαρξης.

Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2009

Ο ρόλος των θρησκειών


Kανένα μονοπάτι προς τον Θεό δεν είναι καλύτερο από κάποιο άλλο.
Όλα τα μονοπάτια οδηγούν εκεί, γιατί αυτά που χρειάζεσαι μόνο, για να φτάσεις εκεί, είναι η πραγματική επιθυμία, η καθαρή και ανοιχτή καρδιά, και η πίστη ότι ο Θεός δεν έχει κανένα λόγο να πει «Όχι, δεν μπορείς να είσαι μαζί μου» σε κανέναν και για καμία αιτία, πόσο μάλλον επειδή πίστεψες στον Θεό μ' ένα διαφορετικό τρόπο.
Όλες οι αληθινές θρησκείες είναι υπέροχες και όλες οι αληθινές πνευματικές διδασκαλίες είναι μονοπάτια προς τον Θεό και καμία θρησκεία και καμία διδασκαλία δεν είναι πιο «σωστή» από κάποια άλλη. Υπάρχουν περισσότεροι από έναν, δρόμοι προς την κορυφή του βουνού.
Η θρησκεία δημιουργήθηκε από την ανθρώπινη κουλτούρα για να βοηθήσει εκείνους που γεννήθηκαν κάτω από αυτή την κουλτούρα, για να γνωρίσουν και να καταλάβουν ότι υπάρχει μια πανταχού παρούσα πηγή βοήθειας σε καιρούς χρείας, δύναμης σε καιρούς πρόκλησης, διαύγειας σε καιρούς παραζάλης και συμπόνιας σε καιρούς θλίψης.
Ακόμα, η θρησκεία είναι η εκδήλωση της ενστικτώδους επίγνωσης του ανθρώπινου είδους ότι οι τελετές, οι παραδόσεις, οι ιεροτελεστίες και τα έθιμα έχουν τεράστια αξία, σαν γνωρίσματα που διατρανώνουν την ανθρώπινη παρουσία στον κόσμο, αλλά χρησιμεύει και σαν συγκολλητική ουσία που εξασφαλίζει αυτή την παρουσία κρατώντας ενωμένη την κουλτούρα των λαών.
Κάθε κουλτούρα έχει την δική της όμορφη και μοναδική παράδοση για να τιμά μιαν όμορφη και κεντρική αλήθεια: ότι υπάρχει κάτι ευρύτερο και πιο σπουδαίο στη ζωή από τις επιθυμίες του καθενός, ακόμα και από τις ανάγκες του καθενός· ότι η ίδια η ζωή εκτείνεται σε πολύ μεγαλύτερο βάθος και σε πολύ πιο σημαντικές εμπειρίες απ’ όσο μπορούν, εν πρώτοις, να φανταστούν πολλοί· κι ότι δείχνει αγάπη και αμοιβαίο ενδιαφέρον, και συγχωρητικότητα, και δημιουργικότητα, και παιχνιδιάρικη διάθεση, και πιάσιμο χεριών σε μια ενωμένη προσπάθεια να επιτευχθεί ένας κοινός σκοπός όπου μέσα του θα υπάρχει η πιο μεγάλη ικανοποίηση και η πιο θαυμαστή χαρά της ανθρώπινης αντάμωσης.
Μετά, ας πάρει ο καθένας από μας, το δικό του μονοπάτι προς Εκείνον. Ας επιδοθεί στο ταξίδι του προς το Σπίτι. Μην ανησυχείτε και μην κρίνετε το πώς οι άλλοι κάνουν το δικό τους. Δεν μπορείτε να αποτύχετε να φθάσετε σ’ Εκείνον, ούτε εκείνοι μπορούν. Πράγματι, θα συναντηθούμε όλοι ξανά όταν θα είμαστε μαζί Σπίτι, και θα αναρωτιόμαστε γιατί υπήρξαμε τόσο επικριτικοί.

Και καυγαδίζαμε, δεν είναι; Καυγαδίζαμε ασταμάτητα. Τσακωνόμασταν και πολεμάγαμε και σκοτώναμε και πεθαίναμε επειδή επιμέναμε πως ο δικός μας ο δρόμος είναι ο σωστότερος– στην πράξη, πως ο δικός μας είναι ο μόνος δρόμος – προς τον παράδεισο.

Άκου πάντα αυτό που λέει η καρδιά σου, αλλά, σε παρακαλώ μην μπερδέψεις αυτό που είναι στην καρδιά σου με αυτό που είναι στο νου σου. Αυτό που είναι στο νου σου έχει τοποθετηθεί εκεί από άλλους. Αυτό που βρίσκεται στην καρδιά σου είναι αυτό που κουβαλάς μαζί σου από τον Θεό.
Μπορείς ακόμα να κλείσεις την καρδιά σου στο Θεό και πολλοί το έχουν κάνει. Και πολλοί επίσης έχουν κλείσει το νου τους. Σε παρακαλώ, μην πεις στους άλλους ότι αν δεν ΠΙΣΤΕΨΟΥΝ αυτό που βρίσκεται στο δικό σου νου, ο Θεός θα τους καταδικάσει.
Και τέλος, ό,τι κι αν κάνεις, μην τους καταδικάσεις εσύ, εκ μέρους Του.

Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2009

Ας μιλήσουμε για τους "άλλους"


Ποιοι είναι, αλήθεια, οι "άλλοι";
Όλοι έχουν κάτι να σε διδάξουν, κάποιο δώρο να σου προσφέρουν. Κι εδώ είναι το μεγάλο μυστικό. Ο καθένας τους ήρθε για να λάβει κι ένα δώρο από σένα. Ποιο είναι το δώρο που τους έδωσες; Κι αν, μέσα στη σύγχυσή σου, έκανες κάτι που φαντάζεσαι ότι τους πλήγωσε, μη θεωρείς δεδομένο ότι δεν είναι κι αυτό ένα δώρο. Από εκείνα που σε πλήγωσαν πολύ, δεν έχεις μάθει πολλά; Περισσότερα ίσως απ' όσα έχεις μάθει από τις μεγαλύτερες χαρές σου; Ποιος λοιπόν είναι ο θύτης και ποιος είναι το θύμα στη ζωή σου; Θα έχεις κατακτήσει τη βαθιά γνώση, όταν θα το καταλαβαίνεις αυτό πριν, και όχι μετά, από την αντίληψη του αποτελέσματος της εμπειρίας.
Η περίοδος της ένδειας και της μοναξιάς θα σε διδάξουν ότι η ζωή δεν τελειώνει ποτέ. Ποτέ, ποτέ, ποτέ μη σκεφτείς ότι η ζωή σου τελείωσε, αλλά γνώριζε πάντα ότι κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή είναι άλλο ένα ξεκίνημα, άλλη μια ευκαιρία, άλλη μια δυνατότητα να ανα-δημιουργήσεις τη ζωή σου από την αρχή.
Έστω κι αν το κάνεις αυτό την τελευταία δυνατή στιγμή της ζωής σου, τη στιγμή του θανάτου σου, θα έχεις δικαιολογήσει ολόκληρη την εμπειρία σου και θα την έχεις δοξάσει ενώπιον του Θεού.
Αυτό ισχύει ακόμα κι αν είσαι ένας πωρωμένος εγκληματίας, ένας βαρυποινίτης δολοφόνος που ζει στη φυλακή ή βαδίζει προς την εκτέλεσή του.
Αυτό είναι κάτι που πρέπει να το ξέρεις. Πρέπει να το πιστέψεις.
Αυτό είναι ένα από τα πιο ελπιδοφόρα μηνύματα που έχουν ακουστεί ποτέ. Σημαίνει ότι όλοι μας - ακόμα και οι "χειρότεροι" από μας - έχουμε ένα σπίτι στην καρδιά του Θεού και μένει μόνο να το διεκδικήσουμε.
Αν έχεις κάποια αμφιβολία, σε παραπέμπω στο εδάφιο "...και είπεν αυτώ ο Ιησούς, αμήν λέγω σοι, σήμερον μετ΄εμού έση εν τω παραδείσω" (Λουκ. 23,43)

Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2009

Το ταξίδι είναι χαρά

Λοιπόν... το νόημα και ο σκοπός της ζωής είναι να αποφασίζεις και να είσαι Αυτός Που Πραγματικά Είσαι. Το κάνεις κάθε μέρα. Με κάθε πράξη, με κάθε σκέψη, με κάθε λέξη. Αυτό κάνεις.
Στο βαθμό τώρα που είσαι ευχαριστημένος με αυτό, ευχαριστημένος με το Ποιος Είσαι έτσι όπως το βιώνεις, στον ίδιο βαθμό θα μείνεις στο δημιούργημά σου, κάνοντας μικρές μόνο προσαρμογές εδώ κι εκεί για να το φέρεις όλο και πιο κοντά στο τέλειο.

Ο Παραμχάνσα Γιογκανάντα αποτελεί παράδειγμα ανθρώπου που βρισκόταν πολύ κοντά στο "τέλειο" ως απεικόνιση του τι σκεφτόταν για τον εαυτό του. Είχε πολύ σαφή ιδέα για τον εαυτό του και για τη σχέση του με το Θεό και χρησιμοποίησε τη ζωή του για να την απεικονίσει. Ήθελε να βιώσει την ιδέα του για τον εαυτό του στη δική του πραγματικότητα, να γνωρίσει τον εαυτό του βιωματικά.




Ο Άλμπερτ Σβάιτσερ, ο μεγάλος αυτός θεολόγος και ανθρωπιστής που τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης το 1952, είχε μια πολύ ξεκάθαρη ιδέα για τον εαυτό του και για τη σχέση του με το Θεό και χρησιμοποίησε τη ζωή του για να την απεικονίσει, να γνωρίσει τον εαυτό του στη δική του εμπειρία.
Δε ζουν πολλοί άνθρωποι σ' αυτό το επίπεδο. Σίγουρα, οι δυο άνθρωποι αυτοί, είχαν ο καθένας διαφορετική ιδέα για τον εαυτό του. Κι όμως, τις απεικόνισαν και οι δυο υπέροχα.


Είχαν επίσης διαφορετικές ιδέες γύρω από το Θεό και ξεκινούσαν από διαφορετικά επίπεδα συνειδητότητας. Τα επίπεδα αυτά της συνειδητότητας καθρεφτίζονταν στις σκέψεις τους, στα λόγια τους και στις πράξεις τους.
Ο ένας βρισκόταν σ' έναν τόπο γαλήνης και ηρεμίας, στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του και έφερνε βαθιά γαλήνη και ηρεμία στους άλλους. Ο άλλος βρισκόταν σε τόπο ταραχής, πολέμων, πείνας, εξαθλίωσης και προσπαθούσε να σώσει ζωές.
Έτσι λοιπόν, ο σκοπός της ψυχής σου είναι να βιώσει τον εαυτό της ως Το Παν. Εξελισσόμαστε, βρισκόμαστε συνεχώς στη διαδικασία του γίγνεσθαι. Τι γινόμαστε; Δεν ξέρουμε! Δεν μπορούμε να ξέρουμε, μέχρι να φτάσουμε εκεί! Όμως για μας, το ταξίδι είναι χαρά. Και μόλις "φτάσουμε εκεί", μόλις δημιουργήσουμε την επόμενη ύψιστη ιδέα του Ποιοι Είμαστε, θα δημιουργήσουμε μια πιο μεγαλόπρεπη σκέψη, μια υψηλότερη ιδέα και θα συνεχίσουμε τη χαρά για πάντα.

Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2009

Υπνος: μια ανάγκη της ψυχής


Όλοι μας πιστεύουμε πως κοιμόμαστε επειδή το σώμα μας χρειάζεται ανάπαυση. Κάνουμε λάθος, όμως. Συμβαίνει ακριβώς το αντίστροφο. Η ψυχή επιδιώκει την ανάπαυση κι έτσι κάνει το σώμα να "αποκοιμιέται". Η αναλυτική εξήγηση βρίσκεται στο βιβλίο Συζήτηση με το Θεό, 3 - του Neale D. Walsch.
"Η ψυχή παρατάει κυριολεκτικά το σώμα (μερικές φορές εκεί ακριβώς που βρίσκεται) όταν κουράζεται από τα όρια, όταν κουράζεται από τη βαρύτητα και την έλειψη ελευθερίας που νιώθει όσο βρίσκεται μέσα στο σώμα. Αφήνει το σώμα όταν χρειάζεται 'καύσιμα', όταν κουράζεται από όλη την αναλήθεια, την ψεύτικη πραγματικότητα και τους φανταστικούς κινδύνους, όταν αναζητάει, για μια ακόμα φορά επανασύνδεση, επαναβεβαίωση, ανάπαυση και νέα αφύπνιση του νου.
Όταν η ψυχή πρωτοαγκαλιάζει το σώμα, βρίσκει την εμπειρία εξαιρετικά δύσκολη. Είναι πράγματι μια πολύ κουραστική εμπειρία, ιδιαίτερα για μια ψυχή που μόλις έχει έρθει στη Γη. Γι' αυτό τα μωρά κοιμούνται τόσο πολύ. Όταν η ψυχή ξεπερνάει το αρχικό σοκ της επανασύνδεσης με ένα σώμα για μια ακόμα φορά, αρχίζει να το ανέχεται όλο και περισσότερο. Μένει μαζί του περισσότερο. Ταυτόχρονα, το κομμάτι που αποκαλείται νους, προχωρεί στη λήθη, όπως ακριβώς ήταν σχεδιασμένο να κάνει. Ακόμα και οι αποδράσεις της ψυχής από το σώμα, που τώρα γίνονται λιγότερο συχνά, αλλά και πάλι σε καθημερινή βάση, δε φέρνουν ξανά τη θύμηση στο νου.
Στην πραγματικότητα, εκείνες τις ώρες, η ψυχή μπορεί να είναι ελεύθερη, αλλά ο νους μπορεί να βρίσκεται σε σύγχυση. Έτσι, ίσως να αναρωτιέται: "Πού είμαι; Τι δημιουργώ εδώ;" Αυτές οι αναζητήσεις μπορεί να οδηγήσουν σε ταραγμένα, ακόμα και σε τρομαχτικά ταξίδια. Αυτά τα ταξίδια τα ονομάζετε 'εφιάλτες'.
Κάποιες φορές συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Η ψυχή φτάνει σε έναν τόπο μεγάλης ενθύμησης. Ο νους τότε έχει μια αφύπνιση που τον γεμίζει με γαλήνη και χαρά και αυτό το βιώνετε στο σώμα σας, όταν επιστρέφετε σ' αυτό.
Όσο περισσότερο βιώνει ολόκληρη η ύπαρξή σας τις εμπειρίες και την παρηγοριά αυτών των ανανεώσεων, και όσο περισσότερο θυμάται τι κάνει και τι προσπαθεί να κάνει με το σώμα, τόσο λιγότερο επιλέγει η ψυχή σας να μένει μακριά από το σώμα, γιατί τώρα γνωρίζει ότι ήρθε στο σώμα για μια αιτία και με ένα σκοπό. Επιθυμία της είναι να τον φέρει σε πέρας και να χρησιμοποιήσει όσο καλύτερα μπορεί όλον το χρόνο που έχει με το σώμα. Ο άνθρωπος που έχει μεγάλη σοφία χρειάζεται λίγο ύπνο".

Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2009

Αν ο στόχος μας είναι...


Αν ο στόχος μας είναι να ζήσουμε μια ζωή ειρήνης, χαράς και αγάπης, τότε η βία δε λειτουργεί. Αυτό έχει αποδειχθεί ήδη.
Αν ο στόχος μας είναι να ζήσουμε μια ζωή με καλή υγεία και με μακροβιότητα, τότε η κατανάλωση νεκρής σάρκας και μεγάλων ποσοτήτων υγρών που νεκρώνουν τα νεύρα και διαλύουν τον εγκέφαλο, καθώς και το κάπνισμα γνωστών καρκινογόνων ουσιών δε λειτουργούν. Αν ο στόχος μας είναι να φροντίζουμε τη Γη και να χρησιμοποιούμε με οικονομία τους πόρους της, τότε το να ενεργούμε σαν να ήταν ανεξάντλητοι αυτοί οι πόροι δε λειτουργεί. Αυτό έχει ήδη αποδειχθεί.
Αν ο αντικειμενικός μας σκοπός είναι να αναθρέψουμε παιδιά ελεύθερα από τη βία και την οργή, τότε το να τα στήνουμε μπροστά σε ολοζώντανες απεικονίσεις βίας και οργής για χρόνια ολόκληρα δε λειτουργεί. Αυτό έχει ήδη αποδειχθεί.
Αν ο στόχος μας είναι να ανακαλύψουμε και να καλλιεργήσουμε μια σχέση με ένα Θεό αγάπης, έτσι ώστε η θρησκεία να μπορεί να φέρει μια αλλαγή στις υποθέσεις των ανθρώπων, τότε το να μας διδάσκουν για ένα Θεό τιμωρίας και τρομερής εκδίκησης δε λειτουργεί. Κι αυτό, επίσης, έχει αποδειχθεί.
Το κίνητρο είναι το παν. Ο στόχος καθορίζει τα αποτελέσματα. Η ζωή προέρχεται από τις προθέσεις μας. Η αληθινή μας πρόθεση αποκαλύπτεται από τις πράξεις μας και οι πράξεις μας καθορίζονται από την αληθινή μας πρόθεση. Αυτό, όπως και καθετί άλλο στη ζωή (και η ζωή η ίδια) είναι ένας κύκλος.

Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2009

Πρέπει να διαλογίζομαι κάθε μέρα;


Όπως και σε καθετί άλλο, δεν υπάρχει πρέπει και δεν πρέπει. Το ερώτημα δεν είναι τι πρέπει να κάνεις, αλλά τι επιλέγεις να κάνεις. Κάποιες ψυχές επιλέγουν να βαδίζουν μέσα στην επίγνωση. Κάποιες αναγνωρίζουν και κατανοούν ότι σε τούτη τη ζωή οι περισσότεροι άνθρωποι υπνοβατούν, ότι περνούν από τη ζωή χωρίς συναίσθηση. Όμως οι ψυχές που προχωρούν μέσα από την επίγνωση επιλέγουν ένα διαφορετικό δρόμο. Επιλέγουν ένα διαφορετικό τρόπο. Επιδιώκουν να βιώσουν όλη τη γαλήνη και τη χαρά, το απεριόριστο και την ελευθερία, τη σοφία και την αγάπη που φέρνει η Ενότητα, όχι μόνον όταν έχουν αποδυθεί το σώμα κι εκείνο έχει πέσει σε ύπνο, αλλά το αντίθετο.
Όταν μια ψυχή δημιουργεί μια τέτοια εμπειρία λέγεται ότι ο τάδε άνθρωπος "εξυψώθηκε". Άλλοι ορίζουν αυτή τη διαδικασία ως "εξύψωση της συνειδητότητας". Δεν έχει σημασία ποιους όρους χρησιμοποιούμε, γιατί οι λέξεις είναι η λιγότερο αξιόπιστη μορφή επικοινωνίας. Εκείνο που έχει τελικά σημασία είναι να ζεις ενσυνείδητα. Κι αυτή η συνειδητότητα γίνεται στη συνέχεια πλήρης συνειδητότητα.
Και ποιο είναι αυτό του οποίου αποκτάς πλήρη επίγνωση;
Τελικά αποκτάς πλήρη επίγνωση του Ποιος Είσαι.
Ο καθημερινός διαλογισμός είναι ένας τρόπος με τον οποίο μπορείς να την κατακτήσεις. Όμως, απαιτεί αυτοδέσμευση, αφοσίωση, μια απόφαση να επιδιώξεις την εσωτερική εμπειρία και όχι την εξωτερική επιβράβευση.
Θυμήσου: η σιωπή κρατάει μυστικά. Κι έτσι, ο πιο γλυκός ήχος είναι ο ήχος της σιωπής. Αυτό είναι το τραγούδι της ψυχής.
Αν πιστεύεις περισσότερο τους θορύβους του κόσμου απ' όσο τη σιωπή της ψυχής σου, θα χαθείς μέσα στον κόσμο.

Επομένως ο καθημερινός διαλογισμός είναι καλή ιδέα;

Καλή ιδέα; Σίγουρα. Όμως η ψυχή μπορεί να πει το τραγούδι της με πολλούς τρόπους. Ο γλυκός ήχος της σιωπής μπορεί να ακουστεί πολλές φορές.
Κάποιοι ακούνε τη σιωπή μέσα στην προσευχή. Κάποιοι αναζητούν τα μυστικά σε ήσυχο στοχασμό, άλλοι σε λιγότερο στοχαστικό περιβάλλον.
Όταν κατακτάται η βαθιά γνώση, ή έστω βιώνεται με διαλείψεις, τότε οι θόρυβοι του κόσμου κατασιγάζουν, οι περισπασμοί γαληνεύουν, ακόμα κι όταν βρίσκεσαι ανάμεσά τους. Τότε ολόκληρη η ζωή γίνεται διαλογισμός. Ολόκληρη η ζωή είναι διαλογισμός και μέσα από αυτόν στοχάζεσαι το θείο. Αυτό ονομάζεται αληθινή εγρήγορση ή συναίσθηση. Όταν βιώνονται με αυτόν τον τρόπο, τα πάντα στη ζωή είναι ευλογημένα. Δεν υπάρχει πια αγώνας, πόνος και ανησυχία. Υπάρχει μόνο εμπειρία, την οποία μπορείς να την αποκαλέσεις με όποιον τρόπο επιθυμείς. Μπορεί να επιλέξεις να την αποκαλέσεις "τελειότητα".
Χρησιμοποίησε λοιπόν τη ζωή σου και όλα τα γεγονότα μέσα της σαν διαλογισμό. Βάδιζε με εγρήγορση και όχι σαν κάποιος που κοιμάται.

Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2009

Γιατί η Ενότητα είναι σημαντική;


Επειδή η ενότητα είναι η αλήθεια. Ο διαχωρισμός είναι η ψευδαίσθηση. Εφόσον τα μέλη μιας κοινωνίας βλέπουν τους εαυτούς τους χωρισμένους από τους άλλους και από το όλον, αναπόφευκτα θεωρούν ότι η κοινωνία είναι μια συλλογή ή ένα σύνολο που αποτελείται από χωριστές μονάδες, ζουν στην ψευδαίσθηση.
Όλη η ζωή στον πλανήτη είναι οικοδομημένη στην αίσθηση του διαχωρισμού. Είναι βασισμένη στο δυϊσμό. Οι άνθρωποι φαντάζονται ότι είναι χωριστές οι οικογένειες ή οι φυλές τους, συγκεντρωμένοι σε χωριστές γειτονιές ή πολιτείες, συναθροισμένοι σε χωριστά έθνη ή χώρες, αποτελώντας ένα χωριστό κόσμο ή πλανήτη. Φαντάζονται ότι ο κόσμος μας είναι ο μοναδικός κατοικημένος κόσμος στο σύμπαν. Φαντάζονται ότι το έθνος του καθενός είναι το καλύτερο του κόσμου. Φαντάζονται ότι η πόλη τους είναι η καλύτερη του έθνους και ότι η οικογένειά τους η πιο υπέροχη της πόλης. Τέλος, πιστεύουν ότι αυτοί είναι καλύτεροι από κάθε άλλον στην οικογένεια.
Και, ισχυρίζονται ότι δεν σκέφτονται τίποτα απ' όλα αυτά, αλλά φέρονται σαν να τα σκέφτονται.

ΥΠΟΓΡΑΦΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΕΝΟΤΗΤΑΣ


Οι αληθινές σκέψεις των ανθρώπων, όμως, καθρεφτίζονται καθημερινά στις κοινωνικές τους αποφάσεις, στα πολιτικά τους συμπεράσματα, στις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, στις οικονομικές τους επιλογές και στις ατομικές τους επιλογές για τα πάντα, από φίλους μέχρι συστήματα πεποιθήσεων, μέχρι την ίδια τη σχέση τους με το Θεό. Νιώθουν, μάλιστα, τόσο χωρισμένοι από το Θεό που φαντάζονται πως ούτε καν θέλει να επικοινωνήσει μαζί τους. Κι έτσι αναγκάζονται να αρνούνται την αυθεντικότητα της ίδιας τους της εμπειρίας. Βιώνουν ότι είναι Ένα με το Θεό, αλλά αρνούνται να το πιστέψουν. Έτσι, χωρίζονται από Εκείνον, αλλά και από κάθε άλλον άνθρωπο.

Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2009

Για μια Παγκόσμια Ημέρα Ενότητας


Αν δεν είχατε μέχρι τώρα την ευκαιρία να υπογράψετε το αίτημα προς τον ΟΗΕ για την Παγκόσμια Ημέρα Ενότητας (Oneness Petition), μπορείτε να το κάνετε εδώ.

Η ώρα είναι Τώρα.
Για να έρθουμε όλοι Κοντύτερα.
Για να μιλάμε από Κοινού.
Για να εκφράζουμε ελεύθερα τις εμπειρίες μας από το Θεό/Ζωή, με όποιον τρόπο επιλέγει ο καθένας.

Αν όχι Τώρα, Πότε;
Αν όχι Εμείς, Ποιος;

Υπογράφω το Αίτημα

If you haven't had a chance to sign the Oneness Petition, please considering doing so, and then spreading the word that there is such a thing, yes? Share it with the other movements/groups/organizations to which you/I/we all belong.

The time is Now.
For coming Together.
For speaking as a Collective.
And for expressing our experience of God/Life, in whatever one-derful way you choose.

If not Now, When?
If not Us, Who?

Sign the petition

Παρασκευή, 16 Ιανουαρίου 2009

Δημιουργία Ειρήνης


"Είναι απόλυτα φυσιολογικό να νιώθουμε πόνο, αδικία, πίκρα, φόβο, πλήγωμα, θυμό, οργή και μίσος, όταν βλέπουμε τους συνανθρώπους μας να υποφέρουν ή να κακοποιούνται. Είναι φυσιολογικό να πάρουμε το μέρος και να δείξουμε συμπάθεια στη μια πλευρά και να ρίξουμε το φταίξιμο, να νιώσουμε θυμό και μίσος για την άλλη. Είναι, επίσης, φυσιολογικό για κάποιους ανθρώπους να αποσυντονίζονται και να γίνονται αδιάφοροι. Πραγματικά, είναι αρρώστια των καιρών μας να παρατηρούμε στην τηλεόραση αθώους ανθρώπους να υποφέρουν, να πεθαίνουν ή να σκοτώνονται κι εμείς να παραμένουμε συναισθηματικά ανεπηρέαστοι. Όμως, το να νιώθουμε πόνο, ανησυχία, θυμό, οργή και μίσος δημιουργεί, μέσα από το νόμο της έλξης, ακόμη περισσότερα γεγονότα από αυτά που μας προκαλούν αρνητικά συναισθήματα.
Όταν εναντιωνόμαστε σε κάτι και έχουμε δυνατά αρνητικά συναισθήματα γι’ αυτό, τελικά το ενεργοποιούμε. Όταν νιώθουμε θλίψη και ανησυχία, δημιουργούμε περισσότερες από αυτές τις ίδιες πραγματικότητες που προκαλούν αυτά τα συναισθήματα.

Ποια είναι η μέθοδος της αλήθειας;

1. Όλα τα όντα, μαζί κι εμείς κι εκείνοι, που τους θεωρούμε θύματα ή και θύτες, είμαστε όλοι εκφράσεις ή προεκτάσεις της Μίας Θεϊκής Συνειδητότητας, την οποία ονομάζουμε Θεό. Ένα λευκό, άμορφο φως δημιουργεί όλες τις εικόνες στην οθόνη του κινηματογράφου ή της τηλεόρασης. Όλες οι εικόνες, φιλικές και συγκρουόμενες, είναι εκφράσεις, δημιουργίες ή προεκτάσεις του ίδιου φωτός. Άρα, εκείνοι που συγκρούονται, είναι τελικά στο ανώτερο επίπεδο ένα ον, μία συνειδητότητα, και εμείς είμαστε ένα μαζί τους.
2. Όλοι οι φόβοι μας, τα αρνητικά συναισθήματα, η απληστία, τα προβλήματα, η αποξένωση, οι συγκρούσεις και η αδιαφορία του ενός για τον άλλον είναι το αποτέλεσμα της άγνοιάς μας και της αίσθησης ότι είμαστε χώρια από τη μία κοινή πηγή της ύπαρξης, η οποία υπερβαίνει τις θρησκείες, εθνικότητες, φυλές, γένη, πολιτικές αντιλήψεις και φιλοσοφίες.
3. Να θυμόμαστε ότι είμαστε ένα, να το βιώνουμε, να το εκφράζουμε και να οραματιζόμαστε τους άλλους να θυμούνται τη δική τους αληθινή φύση και, μέσα από τη σύνδεση με τον ανώτερο εαυτό τους, να συμπεριφέρονται μέσα σε πνεύμα ενότητας για το ύψιστο καλό όλων.
4. Τίποτα έξω από μας δεν είναι ξέχωρο από μας. Είναι όλα αντανάκλαση της κοινής μας φύσης, του συλλογικού υποσυνείδητου ή του κοινού μορφογενετικού πεδίου. Με κάποιο τρόπο, συμμετέχουμε όλοι και ευθυνόμαστε για οτιδήποτε βλέπουμε μπροστά μας. Υπάρχουν μέρη μέσα στον εαυτό μας, ίσως πολύ βαθιά, που συντελούν, με λεπτούς τρόπους, σ’ αυτές τις συγκρούσεις ή τα γεγονότα που απορρίπτουμε και αποδίδουμε σε άλλους.
5. Οτιδήποτε συμβαίνει σε μας και στους άλλους είναι επειδή το δημιουργούμε ή το έλκουμε σε κάποιο βαθύτερο επίπεδο σαν ευκαιρία για τη διαδικασία εξέλιξής μας. Αυτό δεν σημαίνει ότι χρειάζεται να συνεχίσουμε να το επιτρέπουμε να συμβαίνει σε μας ή τους άλλους, αν το θεωρούμε ανήθικο ή άδικο. Έχουμε κάθε δικαίωμα και ευθύνη να βρούμε δημιουργικούς, σταθερούς, δυναμικούς αλλά πάντοτε ειρηνικούς τρόπους για να επηρεάσουμε τα συμβάντα έτσι ώστε να εξελιχθούν σε κάτι πιο δίκαιο και ηθικό – τουλάχιστον για τη δική μας αντίληψη. Αλλά πρέπει πρώτα να δούμε το γεγονός ή την κατάσταση, που μέχρι τώρα προσελκύαμε εμείς και οι άλλοι, σαν ερέθισμα για ανάπτυξη και εξέλιξη προς την αλήθεια.
6. Σε κάποιες περιπτώσεις το μάθημα για μας ή τους άλλους, είναι να αποδεχόμαστε και να μαθαίνουμε να είμαστε γαλήνιοι με ό,τι συμβαίνει. Σε άλλες περιπτώσεις, το μάθημά μας είναι να ενεργούμε (όχι να αντιδρούμε) με σοφία και δύναμη για να αλλάξουμε αυτό που συμβαίνει. Και στις δύο περιπτώσεις το μάθημά μας είναι να αποδεχόμαστε, να συγχωρούμε και να αγαπάμε τον εαυτό μας και τους άλλους ανεξάρτητα από την άγνοια και τα λάθη μας.
Ο Άγιος Φραγκίσκος το εκφράζει τέλεια με την προσευχή του, «Κύριε, δώσε μου τη δύναμη να αλλάξω αυτό που μπορώ, τη γαλήνη να αποδεχτώ αυτό που δεν μπορώ να αλλάξω και τη σοφία να γνωρίζω τη διαφορά.»
7. Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να διορθώσουμε τον κόσμο γύρω μας, ώστε να συμπίπτει με τις ύψιστες πνευματικές και ηθικές αξίες μας, είναι να πιστέψουμε ότι μπορούμε όλοι να εξελιχθούμε σ’ αυτήν την κατάσταση τελειότητας και να το οραματιζόμαστε.
α. Να προσευχόμαστε για την επανένωση όλων μας με τον αληθινό πνευματικό εαυτό μας.
β. Να οραματιζόμαστε ότι ενωνόμαστε όλοι με το εσώτερο Φως – με την εσώτερη πηγή δύναμης, σοφίας και πνευματικής καθοδήγησης.
γ. Να ζητάμε ή και να ευχαριστούμε το Θεό που μας καθαρίζει από όλες τις όψεις μας που μπορεί να συντελούν σε ό,τι δεν είναι ευθυγραμμισμένο με το ύψιστο καλό για όλους.
"
Ρόμπερτ Ηλίας Νατζέμυ, www.HolisticHarmony.com/greek, armoniki@holisticharmony.com

Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου 2009

Τι γίνεται όταν πεθαίνουμε;


Το κείμενο που ακολουθεί βρίσκεται στο βιβλίο Συζήτηση με το Θεό-3 του Νηλ Ουώλς.

"Νομίζεις ότι μόνο και μόνο επειδή πεθαίνετε, σταματάτε να δημιουργείτε;
Δεν ξέρω. Γι' αυτό σε ρωτάω.
Έχεις δίκιο. Όταν πεθαίνεις, δεν παύεις να δημιουργείς. Το καταλαβαίνεις αυτό;
Ναι.
Ωραία. Ο λόγος τώρα που δεν παύεις να δημιουργείς όταν πεθαίνεις είναι ότι δεν πεθαίνεις ποτέ. Δεν μπορείς να πεθάνεις γιατί είσαι η ίδια η ζωή. Και η ζωή δεν μπορεί να μην είναι ζωή. Επομένως, δεν μπορείς να πεθάνεις. Έτσι, τη στιγμή του θανάτου σου, αυτό που γίνεται είναι... ότι συνεχίζεις να ζεις.
Γι' αυτό πάρα πολλοί άνθρωποι, όταν "πεθαίνουν", δεν το πιστεύουν, επειδή δε βιώνουν ότι είναι νεκροί. Αντίθετα, αισθάνονται (επειδή είναι) πάρα πολύ ζωντανοί. Υπάρχει λοιπόν κάποια σύγχυση σ' αυτούς. Ο Εαυτός μπορεί να βλέπει το σώμα να κείτεται εκεί, σωριασμένο, χωρίς να κουνιέται, κι όμως ο Εαυτός κινείται ξαφνικά σε όλο το χώρο. Συχνά, έχει την εμπειρία ότι κυριολεκτικά πετάει γύρω-γύρω στο δωμάτιο και ύστερα ότι βρίσκεται παντού στο χώρο, ταυτόχρονα. Και όταν επιθυμεί να δει κάτι από κάποια συγκεκριμένη οπτική γωνία, βρίσκεται ξαφνικά να βιώνει αυτό ακριβώς.
Αν η ψυχή (το όνομα που θα δίνουμε τώρα στον Εαυτό) αναρωτηθεί: "Μα τι γίνεται; Γιατί δεν κουνιέται το σώμα μου;" θα βρεθεί ακριβώς εκεί, να αιωρείται πάνω από το σώμα, παρακολουθώντας την ακινησία του με περιέργεια.
Αν κάποιος μπει στο δωμάτιο και η ψυχή σκεφτεί: "Ποιος είναι αυτός;" αμέσως η ψυχή θα βρεθεί μπροστά ή δίπλα σ' εκείνο το πρόσωπο.
Έτσι, μέσα σε πολύ σύντομο διάστημα, η ψυχή μαθαίνει ότι μπορεί να πάει παντού, με την ταχύτητα της σκέψης της. Μια αίσθηση απίστευτης ελευθερίας και ελαφράδας καταλαμβάνει την ψυχή και συνήθως της χρειάζεται λίγος χρόνος για να 'συνηθίσει' όλο αυτό το στριφογύρισμα με την κάθε της σκέψη.
Αν το άτομο είχε παιδιά και σκεφτεί εκείνα τα παιδιά, αμέσως η ψυχή βρίσκεται κοντά τους, όπου κι αν βρίσκονται. Έτσι μαθαίνει ότι όχι μόνο μπορεί να βρεθεί όπου θέλει με την ταχύτητα της σκέψης, αλλά ότι μπορεί να βρίσκεται σε δυο διαφορετικά μέρη ταυτόχρονα. Ή σε τρία. Ή σε πέντε. Μπορεί να υπάρχει, να παρατηρεί και να κάνει πράγματα σ' αυτά τα μέρη την ίδια στιγμή, χωρίς καμιά δυσκολία ή σύγχυση. Ύστερα, η ψυχή μπορεί να 'ξαναενώσει' τα μέρη της, επιστρέφοντας ξανά σε ένα χώρο, απλώς και μόνο με το να εστιάσει ξανά τη σκέψη της.
Η ψυχή θυμάται στη μεταθανάτια ζωή αυτό που θα ήταν καλό να θυμάται και σε τούτη: ότι κάθε αποτέλεσμα δημιουργείται με τη σκέψη και ότι η εκδήλωση είναι αποτέλεσμα της πρόθεσης.
Αυτό στο οποίο εστιάζομαι, αυτό το οποίο είναι η πρόθεσή μου, γίνεται η πραγματικότητά μου.
Ακριβώς. Το μόνο που διαφέρει είναι η ταχύτητα με την οποία βιώνεις το αποτέλεσμα. Στην υλική ζωή, μπορεί να μεσολαβεί ένα χρονικό διάστημα ανάμεσα στη σκέψη και στην εμπειρία. Στη σφαίρα του πνεύματος δεν υπάρχει αυτό το διάστημα. Τα αποτελέσματα είναι άμεσα".

Κυριακή, 4 Ιανουαρίου 2009

Η δύναμη της προσευχής


Γιατί οι άνθρωποι προσφεύγουν με προσευχή στις λεγόμενες θαυματουργές εικόνες;
Ποιά δύναμη τους αναγκάζει να ζητούν τη βοήθεια τους;
Αυτά τα ερωτήματα κίνησαν το ενδιαφέρον των λειτουργών του Ερευνητικού Ινστιτούτου Ψυχονευρολογίας Μπέχερεφ στην Πετρούπολη.
Ο ανταποκριτής Μπορίς Γκερστέιν είχε τηλεφωνική συνέντευξη με τον λειτουργό του Ινστιτούτου, καθηγητή Βαλέρι Σλιόζιν. Πιο κάτω παρουσιάζονται τα κυριότερα σημεία της συνέντευξης.

- Γιατί σας κίνησε το ενδιαφέρον το ζήτημα της επίδρασης της προσευχής στη συνείδηση των ανθρώπων;

«Αποφασίσαμε να μάθουμε, γιατί εκατομμύρια άνθρωποι προσκυνούν το ένα ή το άλλο θρησκευτικό αντικείμενο. Δεν είναι δυνατό να μην υπάρχουν κάποιες υλικές επιβεβαιώσεις του γεγονότος ότι, λόγου χάριν, κάποια συγκεκριμένη εικόνα βοηθά τους ανθρώπους να απαλλαχτούν από τις αρρώστιες. Όσο κι’ αν φαίνεται παράξενο, κάτι το θετικό σ’ αυτό το γεγονός πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχει. Εφόσον αυτό συμβαίνει από τα παμπάλαια χρόνια. Εκατομμύρια άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν λάθος. Εκτός αυτού, τον τελευταίο καιρό έκαναν την εμφάνιση τους, εκπληκτικές ειδήσεις από διάφορες χώρες του κόσμου.
Π.χ. στις ΗΠΑ με τη βοήθεια της προσευχής θεραπεύεται η σχιζοφρένεια. Όπως αποδείχτηκε, όσο πιο συχνά ο άνθρωπος προσφεύγει στη βοήθεια της προσευχής, τόσο πιο εύκολα αντεπεξέρχεται στα συμπτώματα της αρρώστιας.
Στη Δημοκρατία της Κορέας σε ερευνητικό κέντρο διεξάχθηκε σειρά πειραμάτων με γυναίκες, που δεν μπορούσαν να τεκνοποιήσουν για πολύ καιρό. Στη διάρκεια τεχνικής γονιμοποίησης σε εργαστήριο άνοιγαν το μαγνητόφωνο με ηχογραφημένη σε κασέτα προσευχή. Το αποτέλεσμα στο 80% των περιπτώσεων ήταν θετικό.
Στη Γερμανία στο πανεπιστήμιο της πόλης Άαχεν εξακριβώθηκε ότι μετά τις εγχειρήσεις καρδίας οι περιπλοκές ήταν κατά 20-30% λιγότερες, αν κάποιοι προσεύχονταν για τους αρρώστους. Στο πείραμα συμμετείχαν 150 άτομα.

Ακριβώς όλα αυτά αποφασίσαμε να τα ελέγξουμε και προσκαλέσαμε στο εργαστήριο ιερείς διαφόρων θρησκειών: ορθόδοξους, καθολικούς, μουσουλμάνους, βουδιστές και ραβίνους, - είπε συνεχίζοντας ο καθηγητής Σλιόζιν. Σε όλους φορέσαμε στο κεφάλι καπελάκια με ηλεκτρόδια και τους παρακαλέσαμε να προσευχηθούν. Στη διάρκεια της προσευχής καταγραφόταν εγκεφαλογράφημα.
Να, λοιπόν, τι εξακριβώθηκε, για πρώτη φορά στην παγκόσμια πρακτική.
Ως σήμερα η επιστήμη γνώριζε τρείς καταστάσεις του εγκεφάλου: την εγρήγορση, τον «γρήγορο» και τον «αργό» ύπνο. Λοιπόν, εμείς ανακαλύψαμε άλλη μια κατάσταση, που μπορεί να αποκαλεστεί «εγρήγορση προσευχής».
Στο εγκεφαλογράφημα αυτό, έχει την ακόλουθη μορφή. Τις στιγμές της εγρήγορσης ο φλοιός του εγκεφάλου δημιουργεί ρυθμούς βιολογικών ρευμάτων συχνότητας 30 Χερτζ. Ενώ όταν οι μετέχοντες στο πείραμα βυθίζονταν σε εκστατική προσευχή, σημειωνόταν επιβράδυνση των ρυθμών των βιολογικών ρευμάτων μέχρι τα 3 Χερτζ. Αυτοί οι βραδείς ρυθμοί παρατηρούνται μόνο στα βρέφη ηλικίας 3-4 μηνών. Δηλαδή οι προσευχόμενοι άνθρωποι λες και μετατρέπονται σε βρέφη. Και μετά την προσευχή, ήρεμα επέστρεφαν στον παλιό παλμικό ρυθμό του φλοιού του εγκεφάλου. Μάλιστα αυτές οι νευροφυσικές διαδικασίες συντελούνταν ανεξάρτητα από τη συγκεκριμένη προσευχή και τη γλώσσα που τη διάβαζε ο ιερέας.
Νομίζω ότι η «εγρήγορση προσευχής», όταν ο εγκέφαλος βρίσκεται σε «βρεφική» κατάσταση, αποτελεί μια από τις φυσικές ανθρώπινες καταστάσεις, που ως σήμερα απλώς δεν είχαν ανακαλυφθεί, - υποστηρίζει ο καθηγητής Σλιόζιν. Όπως έδειξαν τα πειράματα μας, όταν αυτή απουσιάζει, παραβιάζεται η αρμονία στον οργανισμό και εμφανίζονται αρρώστιες. Δεν είναι τυχαίο που αναφέρεται στο Ευαγγέλιο: «...να είστε σαν τα παιδιά και θα σωθείτε».

-Υπάρχει οποιαδήποτε στατιστική των ερευνών σας;

«Βέβαια υπάρχει. Έχουμε εξετάσει περίπου 50 άτομα. Ωστόσο η είσοδος στην κατάσταση προσευχής ή, όπως είπε ένας ιερέας, η «συνάντηση με το Θεό», στον καθένα συμβαίνει με διαφορετικό τρόπο. Πλήρη απόσπαση από τη ζωή έχω παρατηρήσει μόνο σε δύο ανθρώπους. Τα βιολογικά τους ρεύματα στη διάρκεια της προσευχής είχαν ισχύ 2 Χερτζ. Των υπόλοιπων γύρω στα 3-4 Χερτζ».
Ολοκληρώνοντας, ο καθηγητής Σλιόζιν είπε ότι, κατά την άποψη του, πρέπει κανείς να προσεύχεται ειλικρινά, ολόψυχα. Διαφορετικά θεραπευτικό αποτέλεσμα δεν μπορεί να επιτευχθεί.