Τετάρτη, 30 Απριλίου 2008

Οι κύκλοι της ζωής


Υπάρχουν κύκλοι επιτυχίας, όταν τα πράγματα σού έρχονται όπως τα θέλεις και ανθούν και κύκλοι αποτυχίας, όταν μαραίνονται ή καταρρέουν και χρειάζεται να τα αφήσεις να φύγουν, για να κάνεις χώρο ώστε να εμφανιστούν καινούργια πράγματα ή για να συμβεί η μεταμόρφωση. Αν προσκολληθείς σ' αυτά και αντισταθείς στην αλλαγή τους, σημαίνει ότι αρνείσαι να ακολουθήσεις τη ροή της ζωής και θα υποφέρεις.
Δεν είναι αλήθεια ότι η φορά του κύκλου προς τα επάνω είναι καλή και η προς τα κάτω κακή, παρά μόνο κατά την κρίση του νου. Η ανάπτυξη θεωρείται συνήθως θετική, αλλά τίποτε δεν μπορεί να αναπτύσσεται για πάντα. Αν η ανάπτυξη, οποιουδήποτε είδους, συνεχιζόταν ασταμάτητα, θα γινόταν τελικά τερατώδης και καταστροφική. Το ένα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το άλλο.
Η προς τα κάτω φορά του κύκλου είναι απόλυτα ουσιαστική για την πνευματική πραγμάτωση. Χρειάζεται να έχεις αποτύχει παταγωδώς σε κάποιο επίπεδο ή να έχεις βιώσει βαθιά απώλεια ή πόνο για να νιώσεις έλξη για την πνευματική διάσταση. Ή ίσως η ίδια σου η επιτυχία να έγινε κενή και δίχως νόημα, κι έτσι να αποδείχθηκε αποτυχία. Η αποτυχία βρίσκεται κρυμμένη σε κάθε επιτυχία και η επιτυχία σε κάθε αποτυχία. Σε τούτον τον κόσμο, δηλαδή στο επίπεδο της μορφής, όλοι "αποτυγχάνουν" αργά ή γρήγορα, και κάθε επίτευγμα τελικά καταλήγει στο τίποτε. Όλες οι μορφές είναι παροδικές. Μπορείς να εξακολουθήσεις να είσαι δραστήριος και να απολαμβάνεις τη δημιουργία νέων μορφών και περιστάσεων, αλλά δεν ταυτίζεσαι πια μαζί τους. Δεν τις χρειάζεσαι για να σου δώσουν μια αίσθηση εαυτού. Δεν είναι η ζωή σου - μόνο η κατάσταση της ζωής σου.

Απόσπασμα από την ενότητα Η Παροδικότητα και οι Κύκλοι της Ζωής του βιβλίου του Eckhart Tolle "Η Δύναμη του Τώρα".

Τετάρτη, 23 Απριλίου 2008

Όλοι είμαστε μέρος του συνόλου


Δεν είναι περίεργο; Ζούμε στον πλανήτη της σχετικότητος, έχοντας έρθει εδώ για να δημιουργήσουμε σχέσεις και μέσα από αυτές να εξελιχθούμε ως άνθρωποι. Και η πιο σημαντική θεωρία της φυσικής, στην οποία υποτάχθηκαν νόμοι που κάποτε ήταν σεβαστοί, είναι αυτή της ...Σχετικότητος! Με αυτήν, η παλιά διαφορά ανάμεσα στο φυσικό και το υπερφυσικό έχασε τη σημασία της. Το υπερφυσικό συνήθως καθορίζεται σαν αποτέλεσμα μιας διεργασίας που δεν οφείλεται στις επιδράσεις των γνωστών δυνάμεων της φύσης. Αντικρίζοντας τον κόσμο με τα μάτια της λογικής της επιστήμης, το οπτικό πεδίο μας περιορίζεται συχνά από την έλλειψη ικανοποιητικού αριθμού εμπειριών επειδή οι φυσικές επιστήμες βασίζονται αποκλειστικά στο πείραμα. Ενώ τα στοιχεία του υπερφυσικού περιμένουν άθικτα την ερευνητική ματιά μας και καλύπτονται κάτω από το γενικό χαρακτηρισμό: Μυστικισμός. Ο όρος είναι σωστός και ανταποκρίνεται θαυμάσια στην Κρυφή Γνώση που, παρόλο ότι συνειδητοποιήσαμε την ύπαρξή της, την κρύψαμε από τον εαυτό μας.
Επάνω στη Γη υπάρχει ζωή - η ζωή που αγκαλιάζει κάθε φυτό και κάθε ζώο στον πλανήτη. Ο χρόνος χώρισε τη ζωή σ' εκατομμύρια διαφορετικές εκδηλώσεις, αλλά κάθε μία απ' αυτές είναι ένα αδιάσπαστο μέρος του συνόλου. Όλοι μας έχουμε βγει από την ίδια μήτρα. Υπάρχουν 92 χημικά στοιχεία στη φύση αλλά μόνο 16 από αυτά αποτελούν τη βάση της ζωικής ύλης. Ένα από τα 16, ο άνθρακας, παίζει τον κεντρικό ρόλο, γιατί έχει τη δυνατότητα να σχηματίζει πολύπλοκους συνδυασμούς και να ενώνεται με πλήθος στοιχεία. Ωστόσο, από τις χιλιάδες των πιθανών συνδυασμών, μόνο 20 αμινοξέα παράγουν τις κάθε λογής πρωτεΐνες και το σημαντικότερο είναι πως οι πρωτεΐνες παράγονται στον κατάλληλο τόπο και χρόνο μετά από μια διαδικασία και με βάση έναν κώδικα που αποτελείται από 4 μονάχα κύτταρα. Η συνταγή της ζωής είναι πάντα η ίδια, είτε μικρόβιο πρόκειται να γεννηθεί είτε καμήλα. Τα ζωντανά συστήματα αποτελούνται από καλά οργανωμένη ύλη. Από το χάος δημιουργούν την τάξη, παλεύοντας συνέχεια ενάντια στην τάση της αποσύνθεσης. Τηρούν την τάξη αντλώντας ενέργεια απ' έξω και η ενέργεια είναι αυτή που διατηρεί το σύστημα σε λειτουργία. Αυτό είναι το μυστικό της ζωής. Μια ασταμάτητη επικοινωνία ανάμεσα σ' όλα τα ζωντανά πλάσματα και το περιβάλλον τους. Ένα περίπλοκο δίκτυο αλληλεπιδράσεων ενώνει κάθε μορφή ζωής μέσα σ' ένα τεράστιο αυτοκινούμενο σύστημα. Κάθε μέρος του συγγενεύει με τα υπόλοιπα. Όλοι μας αποτελούμε μέρος του συνόλου, μέρος της Ζωής.

Τρίτη, 22 Απριλίου 2008

Ημέρα της Γης


Σήμερα που είναι μέρα αφιερωμένη στη Γη, είναι ευκαιρία να μιλήσουμε για την αλληλεξάρτηση των ειδών της Γης. Θα πάρω για παράδειγμα τα δυο ζωντανά είδη: τους ανθρώπους και τα δέντρα.
Προφανώς τα δέντρα δεν απαιτούν την ίδια καθημερινή "συντήρηση" και φροντίδα τις οποίες χρειάζονται οι άνθρωποι. Έτσι, οι ανάγκες δεν είναι ίσες. Όμως είναι αλληλεξαρτώμενες. Δηλαδή, το ένα είδος εξαρτάται από το άλλο. Πρέπει να δίνουμε την ίδια προσοχή στις ανάγκες των δέντρων την οποία δίνουμε στις ανάγκες τις δικές μας, των ανθρώπων, αλλά οι ίδιες οι ανάγκες των δέντρων δεν είναι τόσο μεγάλες. Ωστόσο, αν αγνοήσουμε τις ανάγκες ενός ζωντανού είδους, το κάνουμε με δικό μας κίνδυνο. Όλα αυτά περιγράφονται υπέροχα στο βιβλίο "Οι τελευταίες ώρες της αρχαίας λιακάδας". Η συγγραφέας λέει ότι τα δέντρα παίρνουν διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα, χρησιμοποιώντας το μέρος του άνθρακα που υπάρχει σ' αυτό το αέριο για να φτιάξουν υδατάνθρακες, δηλαδή για να αναπτυχθούν. Σχεδόν όλα τα μέρη από τα οποία αποτελείται ένα φυτό, οι ρίζες, τα στελέχη, τα φύλλα, ακόμα και οι καρποί του δέντρου, είναι υδατάνθρακες. Στο μεταξύ, το μέρος του οξυγόνου αυτού του αερίου απελευθερώνεται από το δέντρο. Είναι το "περίττωμα" του δέντρου.
Από την άλλη μεριά, οι άνθρωποι χρειάζονται το οξυγόνο για να επιβιώσουν. Χωρίς τα δέντρα που μετατρέπουν το διοξείδιο του άνθρακα (που αφθονεί στη γήινη ατμόσφαιρα) σε οξυγόνο (που δεν αφθονεί) εμείς, ως είδος, δεν μπορούμε να επιβιώσουμε. Βλέπετε την ισορροπία;
Σας παρακαλώ λοιπόν να σταματήσουμε να καταστρέφουμε τα δέντρα. Ακόμα και αν φυτεύουμε δυο δέντρα για καθένα που καίμε ή κόβουμε, θα χρειαστούν τριακόσια χρόνια για να αναπτυχθούν τόσο ώστε να αποκτήσουν τη δύναμη και το μέγεθος που θα τους επιτρέψει να παραγάγουν την ίδια ποσότητα οξυγόνου με τα παλαιά δέντρα που κόβουμε. Το εργοστάσιο παραγωγής οξυγόνου του τροπικού δάσους του Αμαζονίου μπορεί να αντικατασταθεί ως προς την ικανότητά του να εξισορροπεί την ατμόσφαιρα του πλανήτη μας σε, περίπου, δυο ή τρεις χιλιάδες χρόνια. Δεν ανησυχούμε. Αποψιλώνουμε χιλιάδες εκτάρια κάθε χρόνο, αλλά δεν ανησυχούμε. Αυτό που δεν έχουμε συνειδητοποιήσει είναι ότι: κανένα είδος μέσα στο σύστημα δεν μπορεί να επιβιώσει αν το ίδιο το σύστημα καταστραφεί.

Παρασκευή, 18 Απριλίου 2008

Για μια Νέα Πνευματικότητα


Η ανθρωπότητα δεν μπορεί να αντέξει άλλα ξεσπάσματα θυμού και οργίλης διάθεσης. Κατορθώσαμε να βρούμε τον τρόπο να πακετάρουμε το τέλος του κόσμου μέσα σε ένα χαρτοφύλακα. Εκπαιδευτήκαμε να πετάμε αεροπλάνα πάνω σε κτίρια, να σκοτώνουμε χιλιάδες ανθρώπους χωρίς καθόλου πόνο. Αποφασίσαμε πως το να είμαστε κύριοι της Γης σημαίνει να την καταστρέφουμε - και να υποκρινόμαστε πως δεν ξέρουμε τι κάνουμε. Επιλέξαμε να επιτρέπουμε στο 20 τοις εκατό των ανθρώπων να κατέχουν το 80 τοις εκατό του παγκόσμιου εισοδήματος, και αυτό να το αποκαλούμε καλή ζωή. Με λίγα λόγια είμαστε μπερδεμένοι. Παρόλα ταύτα, υπάρχει τρόπος να βγούμε από αυτό το χάος και μέσα σε περίπου τριάντα χρόνια να ζούμε πραγματικά μια διαφορετική ζωή, έτσι όπως την έχουμε ονειρευτεί. Αρκεί να αποφασίσουμε πως θέλουμε να το κάνουμε. Διότι δεν είναι μόνο οι πολιτικοί, οι επιχειρηματίες, οι συγγραφείς που επηρεάζουν τον κόσμο. Όχι μόνον εκείνοι. Όλοι μπορούμε να αλλάξουμε τον ρου της ανθρώπινης ιστορίας. Και δεν είναι υπερβολή αυτό, πιστέψτε με. Ο πολιτισμός μας βρίσκεται ήδη στο χείλος της πιο θαυμαστής του επίτευξης. Η ανθρωπότητα είναι σχεδόν έτοιμη να δημιουργήσει μια νέα μορφή πνευματικότητας.
Η Νέα Πνευματικότητα θα ενδυναμώσει και θα εμπνεύσει τον καθένα μας να ακολουθήσει την προσωπική του εσωτερική αλήθεια και γνώση, να αναζητήσει το δικό του μοναδικό δρόμο. Θα προσφέρει ισότητα, ενώ ταυτόχρονα θα αποδέχεται όλο το φάσμα των θρησκευτικών παραδόσεων και της πνευματικής σοφίας του κόσμου. Δεν θα είναι μια άλλη θρησκεία, ούτε απόρριψη αυτών που υπάρχουν. Θα είναι μία επέκταση, μία ενημέρωση που θα καθιστά τις υπάρχουσες ιερές διδασκαλίες πιο επίκαιρες, αντίστοιχες των σημερινών καιρών. Και τέλος έτσι θα δημιουργήσει εξαιρετικές νέες ευκαιρίες για την ανθρωπότητα και τον πλανήτη.
Ο καιρός για να ακουστούν τέτοιες ιδέες έχει ωριμάσει και υπάρχουν φωτισμένα μυαλά που μας προτείνουν να ενστερνιστούμε μια νέου τύπου πνευματικότητα. Ένας από αυτούς είναι ο Δαλάι Λάμα ο 14ος, που είπε: "Πιστεύω βαθιά πως πρέπει να βρούμε, όλοι μαζί, μια νέα πνευματικότητα. Αυτή η καινούργια έννοια-ιδέα θα πρέπει να εκπονηθεί με τη συνεργασία όλων των θρησκευτικών ηγετών, με τέτοιο τρόπο ώστε όλοι οι άνθρωποι που διαθέτουν καλή θέληση να μπορέσουν να την τηρήσουν.
Έχουμε ανάγκη από μια νέα εξω-εκκλησιαστική πνευματικότητα, και θα ήταν ενδεδειγμένο να επιδιώξουμε την προώθηση αυτής της ιδέας, βοηθούμενοι από τους επιστήμονες, γιατί έτσι θα μπορούσαμε να οδηγηθούμε σε αυτό που αναζητούμε - μια μη θρησκευτική ηθική".

Τετάρτη, 16 Απριλίου 2008

Το βάρος μιας νιφάδας


Ένας μελισσοφάγος απευθύνθηκε σ´ένα περιστέρι:
- Πες μου, ποιο είναι το βάρος μιας νιφάδας χιονιού;
- Δεν ζυγίζει περίπου τίποτα.
- Περίμενε, περιστέρι μου, θα σου διηγηθώ μια ιστορία.
Πριν από μερικές μέρες, ήμουν στο κλαδί ενός έλατου, όταν άρχισε να χιονίζει απαλά απαλά. Ένα ήρεμο και άκακο χιόνι, χωρίς θόρυβο και χωρίς θύελλα. Όπως δεν είχα τίποτα καλύτερο να κάνω, άρχισα να μετράω τις νιφάδες που έπεφταν στο στέγαστρο που έβλεπα, απέναντι από το κλαδί όπου βρισκόμουν.
Μέτρησα 751.972. Μάλιστα, άρχισαν να με πονάνε τα μάτια μου και να θολώνει το μυαλό μου, αλλά θυμάμαι καλά, ήταν 751.972 νιφάδες όταν το στέγαστρο άρχισε να τρίζει. Ακριβώς. Και όταν η 751.973η νιφάδα έπεσε πάνω του, ακόμη κι αν δε ζύγιζε τίποτα, κι αν δεν ήταν τίποτα, όπως λες, ε! λοιπόν, πίστεψέ με το στέγαστρο λύγισε και μετά έσπασε. Να, κοίτα, το έβγαλα φωτογραφία, για να με πιστέψεις!

Το περιστέρι τότε άρχισε να σκέπτεται: Ίσως τελικά το μόνο που λείπει για ν´αλλάξουν πολλά πράγματα σε τούτη τη γη, να είναι η δράση ενός μόνο ατόμου.

Διαβάζοντας αυτό, θ' αναρωτηθείς ίσως: «Κι εγώ, τι μπορώ να κάνω στον κόσμο που με περιβάλλει; Τι βάρος έχει η παρουσία μου στη μια ή στην άλλη δραστηριότητα; Σε τι θα βοηθούσα αν δεσμευόμουν περισσότερο; Δεν θα είμαι παρά μια σταγόνα νερού απέναντι σε μια θάλασσα αναγκών, δεν θα είμαι παρά μια προσευχή, μια ενθαρρυντική κουβέντα, μια διακριτική παρουσία».

Σκέψου αυτή την 751.973η νιφάδα. Αυτή άλλαξε τα πάντα. Κάθε πράγμα μόνο του έχει ένα εξευτελιστικό βάρος, αλλά η συσσωρευμένη δύναμη όλων των πράξεών μας μαζί, μπορεί ν´αλλάξει πολλά πράγματα.

Πέμπτη, 10 Απριλίου 2008

Ποια είναι η καλύτερη βοήθεια;


Ποτέ μην προσφέρεις το είδος της βοήθειας που αποδυναμώνει. Ποτέ μην επιμένεις να προσφέρεις τη βοήθεια που εσύ νομίζεις ότι χρειάζεται κάποιος. Άφησε τον άνθρωπο ή τους ανθρώπους που βρίσκονται σε ανάγκη να γνωρίσουν τι έχεις να δώσεις και μετά άκουσε τι θέλουν εκείνοι, δες τι είναι έτοιμοι να δεχτούν. Πρόσφερέ τους τη βοήθεια που θέλουν. Προσπάθησε όμως να μη δίνεις τίποτε που αποδυναμώνει. Εκείνο που αποδυναμώνει, δημιουργεί ή προωθεί την εξάρτηση. Στην πραγματικότητα, υπάρχει πάντα κάποιος τρόπος με τον οποίο μπορείς να βοηθήσεις τους άλλους, που επιπλέον να τους ενδυναμώνει.
Το ν' αγνοήσεις εντελώς τη δύσκολη θέση κάποιου που πραγματικά ζητάει τη βοήθειά σου, δεν είναι η απάντηση, γιατί το πολύ λίγο δεν ενδυναμώνει περισσότερο τον άλλο απ' ό,τι το πάρα πολύ. Το να έχεις υψηλότερη συνειδητότητα, δεν σημαίνει ότι μπορείς συνειδητά ν' αγνοείς τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται ο συνάνθρωπός σου, με το επιχείρημα ότι το να τους αφήσεις "να βράσουν στο ζουμί τους" είναι το υπέρτατο δώρο που μπορείς να τους κάνεις. Αυτή η στάση είναι υποκρισία και υπεροψία στον ύψιστο βαθμό. Απλώς σου επιτρέπει να δικαιολογήσεις την απροθυμία σου να εμπλακείς.

Τρίτη, 8 Απριλίου 2008

Ενιαίο ζωντανό σύστημα


Οι περισσότεροι από εμάς φαντάζονται, αν το φαντάζονται καθόλου, πως τα ουράνια σώματα του Διαστήματος όπως η Γη, ο Ήλιος και το ηλιακό σύστημα είναι "άψυχα", νεκρά. Τα αντιλαμβάνονται σαν αδρανή σώματα - βράχια κυρίως - που κινούνται μέσα στο Χωροχρονικό Συνεχές σύμφωνα με ένα σχέδιο που πρωτοτέθηκε σε κίνηση κατά την Πρωταρχική Έκρηξη... αυτό που ονομάζουμε Big Bang.
Αλλά αυτό είναι ψευδαίσθηση, και όταν ζούμε με αυτή την ψευδαίσθηση, δεν έχουμε κανένα λόγο να ενεργούμε σε σχέση με εκείνα τα "άψυχα" πράγματα, εκτός από το πώς να τα εκμεταλλευόμαστε όσο περισσότερο γίνεται, ούτως ώστε να "ζούμε καλύτερα".
Όμως, μόλις κατορθώσουμε να συλλάβουμε νοερά και βιώσουμε την ιδέα πως εκείνα τα πράγματα στο σύμπαν αποτελούν τμήμα ενός ζωντανού συστήματος - όπως αποτελούν στην πραγματικότητα - τότε η ιδέα για τον εαυτό μας σε σχέση με αυτό το σύστημα, αλλάζει.
Σήμερα γνωρίζουμε πως εμείς είμαστε ζωντανοί οργανισμοί, αλλά τη στιγμή που θα συνειδητοποιήσουμε πως όλα τα πράγματα, τα πάντα, είναι επίσης ζωντανά, τότε θα βιώσουμε τον εαυτό μας σαν μέρος ενός Ευρύτερου Όλου. Ένα σύνολο ενέργειας εντός ενός μεγαλύτερου συνόλου ενέργειας, μια Μορφή Ζωής εντός μιας Μεγαλύτερης Μορφής. Ενός Μικρού Εαυτού που είναι τμήμα ενός Μεγάλου Εαυτού.
Αυτό είναι το κομμάτι του παζλ που λείπει και δεν περιλαμβάνεται στη θεολογία του σήμερα. Η σημερινή θεολογία ανήκει στη λεγόμενη Παλαιά Πνευματικότητα. Η Νέα Πνευματικότητα μόλις ανέτειλε με ένα αμυδρό φως που προσπαθεί να διώξει μακριά τα μαύρα σύννεφα της διαχωριστικότητας και της μισαλλοδοξίας που καταστρέφουν τις ζωές μας.

Σάββατο, 5 Απριλίου 2008

Η ζωή είναι ενέργεια


Όλη η ζωή είναι ενέργεια σε κίνηση. Τίποτα δεν μένει ακίνητο. Τίποτα. Ούτε μια μικρή πέτρα, ένας βράχος. Και η κίνηση σημαίνει αλλαγή. Όμως η ενέργεια αυτή δεν δονείται με την ίδια ταχύτητα συχνότητας - ή, αλλιώς, με το ίδιο επίπεδο συνειδητότητας. Η ενέργεια που είναι ολότελα συνειδητή για τον εαυτό της κινείται ταχύτερα και παράγει διαφορά. Η ενέργεια που δεν είναι ολότελα συνειδητή για τον εαυτό της κινείται πολύ αργά και παράγει ξανά και ξανά το ίδιο πρότυπο που είχε προηγουμένως, έως ότου εκείνο το πρότυπο αποφασίσει να αλλάξει το ίδιο μέσα από μια μακριά περίοδο χρόνου. Για το λόγο αυτό βλέπουμε την πέτρα να παραμένει η ίδια ενώ η εμφάνιση ενός ανθρώπου αλλάζει με το χρόνο. Στην πράξη ο άνθρωπος αλλάζει από μέρα σε μέρα, αν και αυτές οι αλλαγές δεν γίνονται αντιληπτές, όπως και οι αλλαγές της πέτρας.
Τα συστήματα ενέργειας που δονούνται με χαμηλότερη ταχύτητα είναι περισσότερο αξιόπιστα, περισσότερο έγκυρα, περισσότερο σταθερά. Αυτό συμβαίνει ακριβώς επειδή παράγουν ξανά και ξανά το ίδιο πρότυπο όπως και πρώτα, μέχρι τη στιγμή που το ίδιο το πρότυπο θα αλλάξει τον εαυτό του μετά από μια πολύ μεγάλη χρονική περίοδο. Το σύμπαν, επί παραδείγματι, περιστρέφεται με τέτοιο πρότυπο. Ο Γαλαξίας μας (Milky Way) περιστρέφεται με τον ίδιο τρόπο για δισεκατομμύρια χρόνια και θα εξακολουθήσει να το κάνει για άλλα τόσα και περισσότερο. Όλα έχουν να κάνουν με τη συνειδητότητα του εαυτού. Ακόμα και η πέτρα έχει αυτοσυνείδηση αλλά το επίπεδο είναι πολύ χαμηλό. Η ενέργεια που έχει μεγάλη αυτοσυνείδηση τείνει να την αυξάνει. Όταν η ενέργεια αποκτήσει επίγνωση της συνειδητότητάς της, τείνει να γίνεται όλο και περισσότερο ενσυνείδητη.