Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010

Ενεργοποιώντας τα χέρια


Αν θελήσετε να "βρείτε" την ενέργεια που υπάρχει στο σώμα σας, ένας καλός τρόπος είναι να την αισθανθείτε στα χέρια σας πρώτα. Τι θα κάνετε; Σταθείτε μπροστά σε έναν μεγάλο καθρέφτη, αφήνοντας τα χέρια σας να κοιτάζουν το ένα το άλλο, χαλαρωμένα σε μιαν απόσταση περίπου 15 εκ. μεταξύ τους. Τώρα συγκεντρώστε την προσοχή σας στις παλάμες σας και περιμένετε να νιώσετε μια αίσθηση. Ίσως είναι σαν πίεση, γαργάλημα ή σαν αλλαγή της πυκνότητας του αέρα. Ίσως σα να φυσάει αεράκι, ίσως έχει αλλαγή θερμοκρασίας, βάρους, αιώρησης, επέκτασης, ηλεκτρισμού ή μαγνητικής έλξης ή απώθησης. Μην προσπαθήσετε να τη φανταστείτε να ρέει προς κάποια συγκεκριμένη κατεύθυνση, ή να έχει κάποιο ιδιαίτερο χρώμα. Απλώς συγκεντρώστε την προσοχή σας στα χέρια σας και περιμένετε να εμφανιστεί.
Συνήθως η αίσθηση θα επικεντρωθεί στις παλάμες σας. Κάποιες φορές θα είναι δυνατή και αλάνθαστη. Άλλες φορές θα είναι αδύναμη στην αρχή. Είναι πιθανόν να αισθανθείτε κι άλλου είδους αντιδράσεις - όπως να δείτε ή να ακούσετε ή να μυρίσετε πράγματα που δεν φάινεται να προέρχονται από το δωμάτιο. Κάποιοι μπορεί να μην αισθανθούν τίποτε απολύτως - στην αρχή τουλάχιστον...
Mην πιέζετε την κατάσταση. Αφήστε την αίσθηση να έρθει μόνη της. Θα έρθει. Δεν έχει να κάνει με προσπάθεια, πίεση ή να στείλετε κάτι. Απλώς εστιάστε την προσοχή σας στις παλάμες των χεριών σας και περιμένετε να έρθει η αίσθηση. Αφήστε το μυαλό σας, το εγώ σας και την προσμονή σας, και απλώς επιτρέψτε σε αυτό που πρόκειται να συμβεί, να συμβεί.

(Απόσπασμα από το βιβλίο The Reconnection του Eric Pearl)

Κυριακή, 18 Ιουλίου 2010

Η μαζική συνείδηση


Ο κάθε άνθρωπος πάνω στη γη είναι δημιουργικό ον και βρίσκεται πάντα σε μια διαδικασία δημιουργίας. Κάθε στιγμή. Κάθε λεπτό. Κάθε μέρα. Είναι μια μεγάλη μηχανή δημιουργίας που, κυριολεκτικά, με την ίδια ταχύτητα που σκέφτεται παράγει μια καινούργια εκδήλωση. Περιστατικά, συμβάντα, συνθήκες, απρόβλεπτα γεγονότα, περιστάσεις, όλα δημιουργούνται από τη συνείδηση. Η ατομική συνείδηση είναι αρκετά ισχυρή. Μπορείτε να φανταστείτε ποιου είδους δημιουργική ενέργεια απελευθερώνεται όταν δυο ή περισσότεροι συγκεντρώνονται εν ονόματι του Θεού. Και η μαζική συνείδηση; Αυτή πια είναι τόσο ισχυρή, που μπορεί να δημιουργήσει φαινόμενα και περιστάσεις παγκόσμιας σημασίας και πλανητικών συνεπειών. Δεν θα ήταν ακριβές να πούμε ότι επιλέγουμε αυτές τις συνέπειες. Αλλά σε κάποιο επίπεδο έχουμε όλοι δημιουργήσει αυτό που λέμε πως απεχθανόμαστε, και επομένως αφού το δημιουργήσαμε, είναι σαν να το έχουμε επιλέξει. Όσο δε καλλιεργούμε την ιδέα ότι υπάρχει κάτι ή κάποιος εκεί έξω που μας το "κάνει", αποδυναμώνουμε τον εαυτό μας σε σχέση με το να κάνουμε κάτι γι' αυτό. Μόνον όταν πούμε "εγώ το έκανα αυτό", μπορούμε να βρούμε τη δύναμη να το αλλάξουμε. Είναι πολύ πιο εύκολο να αλλάξεις κάτι που κάνεις εσύ παρά να αλλάξεις εκείνο που κάνει ένας άλλος.
Το πρώτο βήμα για να αλλάξει κανείς οτιδήποτε είναι να γνωρίζει και να δέχεται ότι το έχει επιλέξει να είναι αυτό που είναι. Αν δεν το δέχεται κάποιος σε προσωπικό επίπεδο, τότε ας συμβιβαστεί με αυτό μέσα από την κατανόηση ότι είμαστε όλοι Ένα. Ας επιδιώξει λοιπόν να δημιουργήσει την αλλαγή, όχι επειδή κάτι είναι λάθος, αλλά επειδή αυτό δε δηλώνει με ακρίβεια το ποιος είναι. Ένας και μοναδικός λόγος υπάρχει για να κάνει κάποιος το οτιδήποτε: με τον τρόπο αυτό δηλώνει με ακρίβεια στο σύμπαν το ποιος είναι. Υπάρχει επίσης ένας μόνο λόγος για να ξε-κάνει κάποιος κάτι: επειδή δεν αποτελεί πια μια δήλωση του ποιος θέλει να είναι. Δεν τον αντανακλά. Δεν τον εκπροσωπεί. Και τότε πρέπει να δουλέψει για να αλλάξει οτιδήποτε στη ζωή του δεν ταιριάζει με την εικόνα του εαυτού του που θέλει να προβάλει στην αιωνιότητα.

Πέμπτη, 15 Ιουλίου 2010

Ο ρυθμός της ζωής


Η τρισυπόστατη αλήθεια, στην οποία αναφερθήκαμε παλαιότερα (10/7), αναγνωρίζεται στις λεπτές σχέσεις της ζωής από όλους όσους ασχολούνται με τέτοιου είδους σχέσεις. Σε θέματα όμως χονδροειδών σχέσεων δεν αναγνωρίζεται "ενδιάμεση κατάσταση". Αυτό συμβαίνει επειδή οι χονδροειδείς σχέσεις είναι πάντα δυαδικές, ενώ οι σχέσεις της ανώτερης σφαίρας είναι σταθερά τριαδικές. Έτσι υπάρχει δεξί-αριστερό, πάνω-κάτω, μεγάλο-μικρό, γρήγορο-αργό, ζεστό-κρύο, και η μεγαλύτερη δυαδικότητα που δημιουργήθηκε ποτέ: αρσενικό-θηλυκό. Δεν υπάρχουν "ενδιάμεσα" σ' αυτές τις δυάδες. Ένα πράγμα είναι ή αυτό ή το άλλο ή κάποια παραλλαγή μεγέθους σε σχέση με μία από αυτές τις πολικότητες. Μέσα στη σφαίρα των χονδροειδών σχέσεων τίποτε που να είναι νοητικά αντιληπτό δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τη νοητική αντίληψη του αντίθετού του. Το μεγαλύτερο μέρος της καθημερινής εμπειρίας μας είναι θεμελιωμένο σ' αυτή την πραγματικότητα.
Όμως μέσα στη σφαίρα των απόλυτων σχέσεων, τίποτε από όσα υπάρχουν δεν έχει αντίθετο. Όλα είναι ένα και τα πάντα προχωρούν από το ένα στο άλλο σε έναν ατέρμονα κύκλο.
Ο χρόνος είναι μια τέτοια ιδανική σφαίρα, στην οποία αυτά που ονομάζουμε παρελθόν, παρόν και μέλλον υπάρχουν αλληλένδετα. Δηλαδή δεν είναι αντίθετα αλλά μάλλον μέρη του ίδιου όλου, πρόοδοι της ίδιας ιδέας, κύκλοι της ίδιας ενέργειας, όψεις της ίδιας αναλλοίωτης αλήθειας. Ο κόσμος είναι έτσι επειδή δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς, όσο εξακολουθεί να υπάρχει στη χονδροειδή σφαίρα της υλικότητας. Οι σεισμοί και οι κυκλώνες, οι πλημμύρες και οι λαίλαπες και φαινόμενα που αποκαλούμε φυσικές καταστροφές δεν είναι παρά κινήσεις των στοιχείων από τη μία πολικότητα στην άλλη. Όλος ο κύκλος γέννηση-θάνατος είναι μέρος αυτής της κίνησης. Αυτοί είναι οι ρυθμοί της ζωής και τα πάντα στη χονδροειδή πραγματικότητα υπόκεινται σ' αυτούς, επειδή η ίδια η ζωή είναι ρυθμός. Είναι κύμα, δόνηση, παλμός στην ίδια την καρδιά του Παντός.

Σάββατο, 10 Ιουλίου 2010

Η τριαδικότητα σε ανάπτυξη


Ο κάθε άνθρωπος είναι ένα τριπλό ον. Αποτελείται από σώμα, νου και πνεύμα. Θα μπορούσε να αποκαλείται το φυσικό, το μη φυσικό και το μετά-φυσικό. Αυτό που είναι ο άνθρωπος, ΕΙΝΑΙ ο Θεός. Εκδηλώνεται ως Τρία-σε-Ένα. Ορισμένοι από τους θεολόγους το έχουν ονομάσει Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα.
Οι ψυχίατροι έχουν αναγνωρίσει αυτήν την "τριάδα" και την ονομάζουν συνειδητό, υποσυνείδητο και υπερσυνείδητο.
Οι φιλόσοφοι την έχουν ονομάσει αυτό, εγώ και υπερεγώ.
Η επιστήμη την ονομάζει ενέργεια, ύλη και αντιύλη.
Οι ποιητές μιλούν για νου, καρδιά και ψυχή.
Οι στοχαστές της Νέας Εποχής αναφέρονται σε σώμα, νου και πνεύμα.
Ο χρόνος διαιρείται σε παρελθόν, παρόν και μέλλον.
Ο χώρος διαιρείται παρόμοια σε τρία: εδώ, εκεί και ενδιάμεσος χώρος. Ο ορισμός και η περιγραφή αυτού του "ενδιάμεσου χώρου" είναι που ενέχει δυσκολίες, που διαφεύγει. Τη στιγμή που αρχίζεις να ορίζεις ή να περιγράφεις, ο χώρος που περιγράφεις γίνεται "εδώ" ή "εκεί". Ωστόσο γνωρίζουμε ότι αυτός ο ενδιάμεσος χώρος υπάρχει. Είναι αυτό που κρατάει το "εδώ" και το "εκεί" στη θέση τους, όπως και το αιώνιο "τώρα" κρατάει το "πριν" και το "μετά" στη θέση τους.
Αυτές οι τρεις όψεις είναι στην πραγματικότητα τρεις ενέργειες. Θα μπορούσε κάποιος να τις ονομάσει σκέψη, λόγο και δράση. Και τα τρία παράγουν ένα αποτέλεσμα που στη γλώσσα μας και στην κατανόησή μας ονομάζεται αίσθημα ή εμπειρία.
Η ψυχή (υποσυνείδητο, αυτό, πνεύμα, παρελθόν κλπ.) είναι το άθροισμα κάθε αισθήματος που είχαμε (δημιουργήσαμε) ποτέ.
Η διαδικασία της δημιουργίας αρχίζει με τη σκέψη. Καθετί που βλέπουμε υπήρξε κάποτε ιδέα κάποιου. Η σκέψη είναι το πρώτο επίπεδο δημιουργίας.
Μετά έρχεται ο λόγος. Καθετί που λέμε είναι μια εκφρασμένη σκέψη. Είναι δημιουργική και στέλνει δημιουργική ενέργεια στο σύμπαν. Τα λόγια είναι πιο δυναμικά κι επομένως πιο δημιουργικά, επειδή πάλλονται σε διαφορετικό επίπεδο δόνησης από τις σκέψεις. Αναστατώνουν το σύμπαν με μεγαλύτερο αντίκτυπο.
Μετά έρχεται η δράση.
Η δράση είναι λόγια σε κίνηση. Τα λόγια είναι εκφρασμένες σκέψεις. Οι σκέψεις είναι διαμορφωμένες ιδέες. Οι ιδέες είναι ενωμένες ενέργειες. Οι ενέργειες είναι απελευθερωμένες δυνάμεις. Οι δυνάμεις είναι υπαρκτά στοιχεία. Τα στοιχεία είναι σωματίδια του Θεού, τμήματα του Όλου, το υλικό των πάντων.