Οι φύλακες Άγγελοι - η αποστολή τους

Διδασκαλία δοσμένη από ένα Φύλακα Άγγελο! 

16 Ιουλίου 1947

Ο Άγιος Αζαρίας (ο φύλακας άγγελος της Μαρίας Βαλτόρτα) λέει:

«Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι η αποστολή του Φύλακα Αγγέλου τελειώνει με τον θάνατο εκείνου που φυλάσσει. Αυτό δεν συμβαίνει πάντα.
- Πράγματι, η αποστολή αυτή τελειώνει με το θάνατο του αμετανόητου αμαρτωλού —και μάλιστα με μεγάλη θλίψη του φύλακα αγγέλου εκείνου που δεν μετανόησε.
- Μεταμορφώνεται σε χαρούμενη και αιώνια δόξα κατά τον θάνατο ενός αγίου, ο οποίος μεταβαίνει από τη Γη στον Παράδεισο χωρίς να σταματήσει για την κάθαρση στο Καθαρτήριο.
- Όμως, για όσους περνούν από τη Γη στο Καθαρτήριο προκειμένου να εξιλεωθούν και να καθαριστούν, η αποστολή συνεχίζεται ως έχει: ως μια προστασία που μεσιτεύει και αγαπά αυτόν που της έχει ανατεθεί. Έτσι, εμείς οι φύλακες άγγελοι προσευχόμαστε με αγάπη για εσάς ενώπιον του θρόνου του Θεού και, ενώνοντας τις προσευχές αγάπης μας, προσφέρουμε στο Θεό τις δεήσεις, που οι συγγενείς και οι φίλοι σας, κάνουν για εσάς στη Γη».  

Ω, δεν μπορώ να εκφράσω ολότελα πόσο ζωντανός, ενεργός και γλυκός είναι ο δεσμός που μας ενώνει ακόμα μαζί σας, με τις ψυχές σας, στο Καθαρτήριο. Όπως οι μητέρες που περιμένουν την ανάρρωση του άρρωστου παιδιού τους, όπως οι σύζυγοι που μετρούν τις μέρες μέχρι να σμίξουν ξανά με τον φυλακισμένο σύζυγό τους, έτσι κάνουμε κι εμείς. Δεν παύουμε ούτε στιγμή να παρατηρούμε τη θεϊκή, γεμάτη αγάπη Δικαιοσύνη και τις ψυχές σας να εξαγνίζονται στις φλόγες της αγάπης. Και χαιρόμαστε βλέποντας την Αγάπη να γίνεται όλο και πιο ευνοϊκή απέναντί ​​σας, και εσάς όλο και πιο άξιους για τη Βασιλεία Της. Κι όταν το Φως μας προστάζει: «Πηγαίνετε να τον φέρετε εδώ», σπεύδουμε, ταχύτερα από τον κεραυνό, να φέρουμε μια στιγμή Παραδείσου —που είναι πίστη, που είναι ελπίδα, που είναι παρηγοριά— σ’ εκείνους που απομένουν ακόμα να εξιλεωθούν, εκεί στο Καθαρτήριο. Και αγκαλιάζουμε την αγαπημένη ψυχή για την οποία μοχθήσαμε και υποφέραμε, και ανεβαίνουμε μαζί της, διδάσκοντάς της το ουράνιο «Ωσαννά».

Οι δύο πιο γλυκές στιγμές στην αποστολή των Φυλάκων, οι δύο πιο γλυκές στιγμές, είναι όταν η Αγάπη μάς λέει: «Κατεβείτε, διότι γεννήθηκε ένας νέος άνθρωπος και πρέπει να τον φυλάξετε σαν ένα πολύτιμο πετράδι που ανήκει σ’ Εμένα», και μετά όταν μπορούμε να ανεβούμε μαζί σας στον Ουρανό.
Όμως, η πρώτη υπολείπεται της δεύτερης. Οι άλλες στιγμές χαράς είναι οι νίκες σας απέναντι στον κόσμο, τη σάρκα και το διάβολο. Αλλά όπως τρέμουμε για την ευθραυστότητά σας από τη στιγμή που αναλαμβάνουμε τη φύλαξή σας, έτσι τρέμουμε πάντα και μετά από κάθε νίκη σας, διότι ο Εχθρός του Καλού αγρυπνά, προσπαθώντας να καταστρέψει ό,τι οικοδομεί το πνεύμα. Επομένως, χαρούμενη, τέλεια στη χαρά της, είναι η στιγμή που εισερχόμαστε μαζί σας στον Ουρανό. Διότι τίποτα δεν μπορεί να καταστρέψει ό,τι έχει ήδη συντελεστεί.

20 Αυγούστου 1947

Ο Άγιος Αζαρίας συνεχίζοντας τις εξηγήσεις του σχετικά με τους Φύλακες Αγγέλους (η προηγούμενη ήταν της 16ης Ιουλίου 1947):

«Μια άλλη ενέργεια του Φύλακα Αγγέλου είναι να δρα διαρκώς και θαυμαστά σε σχέση με τον Θεό —του οποίου τις εντολές αφουγκράζεται και στον Οποίο προσφέρει τις καλές πράξεις εκείνου που φυλάσσει, παρουσιάζοντας και υποστηρίζοντας τις ικεσίες του και μεσιτεύοντας για τους πόνους του— αλλά και σε σχέση με τον άνθρωπο, για τον οποίο ενεργεί ως δάσκαλος και τον καθοδηγεί υπερφυσικά στην ευθεία οδό, ακατάπαυστα, με εμπνεύσεις, φωτισμούς και ελκτικές δυνάμεις προς τον Θεό.

Ω! Τις φωτιές μας —που είναι οι φωτιές της Αγάπης που μας δημιούργησε και μας περιβάλλει με τη θέρμη της— τις κατευθύνουμε προς εκείνους που φυλάσσουμε, όπως ακριβώς κάνει ο ήλιος επάνω στο σβώλο χώματος που περικλείει ένα σπόρο: για να τον ζεστάνει και να τον κάνει να βλαστήσει, και κατόπιν πάνω στο βλαστάρι, για να το δυναμώσει και να το κάνει να εξελιχθεί σε κορμό και εύρωστο φυτό.

Με τις φωτιές μας σάς παρηγορούμε, σας ζεσταίνουμε, σας δυναμώνουμε, σας φωτίζουμε, σας διδάσκουμε και σας ελκύουμε προς τον Κύριο. Αν η πεισματική ψυχρότητα της ψυχής και η επίμονη σκληρότητά της δεν μπορούν να διαπεραστούν και να νικηθούν από εμάς, αν η γεμάτη αγάπη αρμονία των διδασκαλιών μας δεν γίνεται δεκτή αλλά αντίθετα απορρίπτεται χάριν της εκκωφαντικής, κολασμένης μουσικής που σας συγκλονίζει και σας οδηγεί στην παράνοια, δεν φταίμε εμείς. Δικός μας είναι ο πόνος για την αποτυχία της γεμάτης αγάπη δράσης μας πάνω στην ψυχή που αγαπάμε —με όλες μας τις δυνάμεις— αμέσως μετά τον Θεό».   

Είμαστε, λοιπόν, πάντοτε κοντά σε αυτόν που μας έχει ανατεθεί, είτε είναι άγιος είτε αμαρτωλός. Από τη στιγμή που η ψυχή εμφυσάται στη σάρκα έως τον χωρισμό της ψυχής από αυτήν, βρισκόμαστε στο πλευρό του ανθρώπινου πλάσματος που μας εμπιστεύτηκε ο Ύψιστος Κύριος. Και αυτή η σκέψη —ότι κάθε άνθρωπος έχει έναν άγγελο— οφείλει να σας βοηθά να αγαπάτε τον πλησίον σας, να τον ανέχεστε, να τον υποδέχεστε με αγάπη και σεβασμό· αν όχι για χάρη του ίδιου, τότε για χάρη του αόρατου αγγέλου του που βρίσκεται μαζί του και ο οποίος, ως άγγελος, αξίζει πάντοτε σεβασμό και αγάπη.

Αν σκεφτόσουν, Μαρία, ότι κάθε πράξη σου απέναντι στον πλησίον —πέρα από το πανταχού παρόν Βλέμμα του Θεού— τελείται υπό την εποπτεία και τη θέα δύο αγγελικών πνευμάτων, τα οποία χαίρονται ή υποφέρουν από ό,τι πράττεις, πόσο καλύτερη θα ήσουν πάντοτε απέναντί ​​του! Σκέψου: υποδέχεσαι έναν άνθρωπο, τον τιμάς ή τον ταπεινώνεις, τον βοηθάς ή τον απορρίπτεις, αμαρτάνεις μαζί του ή τον σώζεις από την αμαρτία, διδάσκεσαι από αυτόν ή τον διδάσκεις, τον ωφελείς ή ωφελείσαι από αυτόν... και δύο άγγελοι —ο δικός σου και ο δικός του— είναι παρόντες και βλέπουν όχι μόνο τις φανερές σου πράξεις, αλλά και την αλήθεια των πράξεών σου· δηλαδή, αν τις επιτελείς με αληθινή αγάπη, με προσποιητή αγάπη, με μίσος, με ιδιοτελή υπολογισμό κ.ο.κ.

Δίνεις ελεημοσύνη; Οι δύο άγγελοι βλέπουν τον τρόπο με τον οποίο τη δίνεις. Δεν τη δίνεις; Οι δύο άγγελοι βλέπουν τον πραγματικό λόγο για τον οποίο δεν τη δίνεις. Υποδέχεσαι έναν προσκυνητή ή τον απορρίπτεις; Οι δύο άγγελοι βλέπουν πώς τον υποδέχεσαι, βλέπουν τι είναι πνευματικά αληθινό στην πράξη σου. Επισκέπτεσαι έναν ασθενή; Συμβουλεύεις κάποιον που αμφιταλαντεύεται; Παρηγορείς κάποιον που θρηνεί; Τιμάς έναν κεκοιμημένο; Καλείς σε δικαιοσύνη κάποιον που έχει πάρει λάθος δρόμο; Προσφέρεις βοήθεια σε όσους έχουν ανάγκη; Δύο άγγελοι γίνονται μάρτυρες όλων των έργων ελέους: των δικών σου και εκείνων του ανθρώπου που δέχεται το έλεός σου ή βλέπει να του το αρνείσαι.

 Έρχεται κάποιος να σε επισκεφθεί ή να σε ενοχλήσει, να θυμάσαι πάντα ότι δεν υποδέχεσαι μόνο εκείνον, αλλά και τον άγγελό του μαζί του. Γι’ αυτό, να δείχνεις πάντα αγάπη. Διότι ακόμα και ένας κακοποιός έχει τον άγγελό του, και ο άγγελος δεν γίνεται κακοποιός επειδή ο άνθρωπος που προστατεύει είναι κακοποιός. Επομένως, να υποδέχεσαι τους πάντες με αγάπη —έστω και αν πρόκειται για μια αγάπη συνετά επιφυλακτική και αμυντική, ή ακόμα και για μια αγάπη αυστηρή, που αποσκοπεί στο να δώσει να καταλάβει ο πλησίον σου ότι η συμπεριφορά του είναι κατακριτέα και σε θλίβει, και ότι οφείλει να αλλάξει όχι τόσο για να ευχαριστήσει εσένα, όσο για να ευαρεστήσει τον Θεό.

Να υποδέχεσαι με αγάπη. Διότι, αν απορρίψεις τον άνθρωπο που δεν συμπαθείς, ή που είναι ανεπιθύμητος, ή που εκείνη τη στιγμή σε ενοχλεί, ή που γνωρίζεις ότι είναι δόλιος, απορρίπτεις ταυτόχρονα και τον αόρατο αλλά άγιο επισκέπτη που βρίσκεται μαζί του —εκείνον που θα έπρεπε να καθιστά κάθε επισκέπτη καλοδεχούμενο για σένα, αφού κάθε πλησίον που έρχεται κοντά σου φέρνει μέσα στον χώρο σου ή δίπλα σου τον φύλακα άγγελό του.       

Είσαι αναγκασμένη, Μαρία, να ζεις μαζί με κάποιον που δεν συμπαθείς; Πρώτα απ' όλα, μην κρίνεις. Δεν ξέρεις να κρίνεις. Ο άνθρωπος κρίνει δίκαια μόνο πολύ σπάνια. Αλλά ακόμη και αν κρίνεις δίκαια —βασιζόμενη σε θετικά στοιχεία και εξετάζοντας τα πράγματα χωρίς ανθρώπινες προκαταλήψεις και μνησικακία— να μην παραβιάζεις την αγάπη, διότι διαφορετικά θα αδικούσες όχι μόνο τον πλησίον σου, αλλά και τον φύλακα άγγελό του. Αν ήξερες να σκέφτεσαι έτσι, πόσο πιο εύκολο θα ήταν για σένα να υπερνικάς τις αντιπάθειες και τις μνησικακίες και να αγαπάς, να αγαπάς, να επιτελείς τα έργα εκείνα που θα κάνουν τον Ιησού, Κύριο και Κριτή, να σου πει: «Έλα στα δεξιά Μου, εσύ η ευλογημένη».

Έλα, λίγη προσπάθεια, μια διαρκής σκέψη πάντα: να βλέπεις, με το βλέμμα της πίστης τον φύλακα άγγελο που βρίσκεται στο πλευρό κάθε ανθρώπου και να ενεργείς πάντα σαν κάθε σου πράξη να γινόταν για τον άγγελο του Θεού, ο οποίος θα καταθέσει μαρτυρία ενώπιον του Θεού. Εκείνος, ο φύλακας άγγελος κάθε ανθρώπου —σε διαβεβαιώ— ενωμένος με τον δικό σου άγγελο, θα πει στον Κύριο: «Ύψιστε, αυτός ο άνθρωπος έμεινε πάντα πιστός στην αγάπη, αγαπώντας Εσένα μέσα στον άνθρωπο, αγαπώντας τον υπερφυσικό κόσμο μέσα στα πλάσματα, και εξαιτίας αυτής της πνευματικής αγάπης υπέμεινε προσβολές, συγχώρησε, έδειξε ευσπλαχνία προς κάθε άνθρωπο, μιμούμενος τον αγαπημένο Σου Υιό, του οποίου τα ανθρώπινα μάτια, καθώς κοιτούσαν τους εχθρούς Του, έβλεπαν στο πλευρό τους —με τη βοήθεια του πανάγιου Πνεύματός Του— τους αγγέλους, τους θλιμμένους αγγέλους τους, και τους τιμούσε, βοηθώντας τους στην προσπάθεια που έκαναν για να μεταστραφούν οι άνθρωποι και να δοξάσουν Εσένα, τον Ύψιστο, μαζί τους, σώζοντας από το Κακό όσα περισσότερα πλάσματα γινόταν».

Θέλω εσύ— να πιστεύεις στα λόγια μου και να συμπεριφέρεσαι σε όλους εκείνους που έρχονται σε σένα ή με τους οποίους έχεις οποιασδήποτε μορφής επαφή, όπως σου είπα: έχοντας κατά νου τον φύλακα άγγελό τους για να υπερνικάς την κόπωση και το θυμό, αγαπώντας κάθε πλάσμα με δικαιοσύνη, ώστε να πράττεις κάτι ευάρεστο στον Θεό και να τιμάς τον αγγελικό φύλακα. Αλλά και να βοηθάς τον αγγελικό φύλακα.

Διαλογίσου, ψυχή μου, το πόσο σε τιμά ο Κύριος· και όπως εμείς οι άγγελοι σε τιμούμε, σου δίνουμε τα μέσα για να μας βοηθάς —Εκείνος, ο Θεϊκός, κι εμείς, οι πνευματικοί Του λειτουργοί— με τον λόγο που έχει τη δύναμη να επαναφέρει ένα συνάνθρωπό σου στον σωστό δρόμο και, πάνω απ' όλα, με το παράδειγμα μιας σταθερής πορείας στο Καλό. Μιας πορείας σταθερής, που δεν υποχωρεί σε ευκολίες και συμβιβασμούς προς χάριν μιας ανθρώπινης φιλίας, αλλά νοιάζεται μόνο να μη χάσει τη φιλία του Θεού και των αγγέλων Του. Θα είναι επώδυνο, κάποιες φορές, να χρειαστεί να δείξεις αυστηρότητα, ώστε η δόξα του Θεού και το θέλημά Του να μην καταπατηθούν από κάποιον άνθρωπο. Ίσως αυτό προκαλέσει αγένεια και ψυχρότητα. Μην ανησυχείς γι' αυτό. Βοήθησε τον άγγελο του πλησίον σου και θα βρεις κι εσύ ανταμοιβή γι' αυτό στον Ουρανό.

ΠΗΓΗ: "Τα Τετράδια του 1945-1950" της Μαρίας Βαλτόρτα

ΑΠΟΔΟΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη