ANGEL'S BLOG

Μπορείς να γίνεις φίλος με το Θεό; Ξέρεις τι σημαίνει να είσαι φίλος με το Θεό; Σημαίνει να έχεις μια σοφία μέσα σου, οποιαδήποτε στιγμή, σε οποιοδήποτε μέρος, παντού. Σημαίνει να μην αναρωτηθείς ποτέ ξανά τι να κάνεις, πώς να είσαι, πού να πας, πότε να δράσεις ή γιατί να αγαπήσεις. Όλα τα ερωτήματα εξαφανίζονται όταν είσαι φίλος με το Θεό, επειδή θα σου φέρνει όλες τις απαντήσεις. Στην πραγματικότητα, δε θα σου φέρνει καμιά απάντηση, αλλά θα σου δείχνει απλώς ότι τις έχεις φέρει μαζί σου όταν ήρθες σε τούτη τη ζωή. Ότι τις είχες πάντα. Θα σου δείξει πώς να τις κάνεις να εμφανίζονται, πώς να τις κάνεις να ακτινοβολούν από την ύπαρξή σου μπροστά σε κάθε πρόβλημα, κάθε πρόκληση, κάθε δυσκολία, έτσι ώστε, τελικά, τα προβλήματα, οι προκλήσεις και οι δυσκολίες δε θα είναι πια μέρος της ζωής σου, αλλά θα αντικατασταθούν από απλές εμπειρίες. Για τον έξω κόσμο μπορεί να φαίνεται ότι, στην πραγματικότητα δεν έχει αλλάξει τίποτα. Και, στην πραγματικότητα, μπορεί να μην έχει αλλάξει τίποτα. Μπορε...

Το επίπεδο της προόδου μιας κοινωνίας εκφράζεται, αναπόφευκτα, από το πόσο η σκέψη των μελών της αντανακλά το δυϊσμό. Η κοινωνική εξέλιξη καταδεικνύεται με κινήσεις προς την κατεύθυνση της ενότητας, όχι προς την αίσθηση του διαχωρισμού. " Γιατί είναι η ενότητα ένα τόσο σημαντικό μέτρο; ". Επειδή η ενότητα είναι η αλήθεια. Ο διαχωρισμός είναι η ψευδαίσθηση. Εφόσον τα μέλη μιας κοινωνίας βλέπουν τους εαυτούς τους χωρισμένους από τους άλλους και από το όλον, αναπόφευκτα θεωρούν ότι η κοινωνία είναι μια συλλογή ή ένα σύνολο που αποτελείται από χωριστές μονάδες, ζουν στην ψευδαίσθηση. Όλη η ζωή στον πλανήτη είναι οικοδομημένη στην αίσθηση του διαχωρισμού. Είναι βασισμένη στο δυϊσμό. Φαντάζονται οι άνθρωποι ότι είναι χωριστές οικογένειες ή φυλές, συγκεντρωμένοι σε χωριστές γειτονιές ή πολιτείες, συναθροισμένοι σε χωριστά έθνη ή χώρες, αποτελώντας ένα χωριστό κόσμο ή πλανήτη. Φαντάζονται ότι ο κόσμος τους είναι ο μοναδικός κατοικημένος κόσμος στο σύμπαν. Φαντάζονται ότι το έθνος του...

Υπάρχουν τρεις κανόνες για τα διαισθητικά φαινόμενα, που θα επιτρέψουν να καταλάβει κανείς πώς λειτουργεί η διαισθητική δύναμη. 1. Κάθε σκέψη είναι ενέργεια. 2. Όλα βρίσκονται σε κίνηση. 3. Ο μόνος χρόνος που υπάρχει είναι το τώρα. Οι διαισθητικοί είναι άνθρωποι που έχουν ανοίξει τον εαυτό τους στις εμπειρίες που παράγουν αυτά τα φαινόμενα: στις δονήσεις. Κάποιες φορές, αυτές οι δονήσεις μορφοποιούνται σε εικόνες μέσα στο νου τους. Κάποιες άλλες φορές γίνονται σκέψη με τη μορφή λέξεων. Ο διαισθητικός αποκτά επιδεξιότητα στην αίσθηση αυτών των ενεργειών. Αυτό στην αρχή μπορεί να μην είναι και πολύ εύκολο, επειδή αυτές οι ενέργειες είναι πολύ ελαφρές, πολύ φευγαλέες, σχεδόν ανεπαίσθητες. Σαν την πιο απαλή καλοκαιριάτικη αύρα, που νόμισες πως ένιωσες να σου χαϊδεύει τα μαλλιά, αλλά μπορεί και όχι. Σαν τον πιο αχνό ήχο που έρχεται από πολύ μακριά και που νομίζεις πως τον άκουσες, αλλά δεν είσαι σίγουρος. Σαν το πιο ανεπαίσθητο τρεμόπαιγμα μιας φιγούρας στην άκρη του ματιού σου που θα έπαιρ...

Υπήρχε κάποτε μια πέτρα που ήταν γεμάτη με αμέτρητα άτομα, πρωτόνια, νετρόνια και άλλα υποατομικά σωματίδια ύλης. Τα σωματίδια εκείνα κινούνταν με μεγάλη ταχύτητα συνεχώς, βάσει ενός προτύπου, και το καθένα τους πήγαινε από "εδώ" "εκεί", θέλοντας "χρόνο" για να το κάνει. Όμως κινούνταν με τόσο μεγάλη ταχύτητα που η ίδια η πέτρα δε φαινόταν να κινείται καθόλου. Απλώς υπήρχε. Κειτόταν εκεί, ρουφώντας τη βροχή και τον ήλιο, χωρίς να κουνιέται καθόλου. "Τι είν' αυτό μέσα μου που κουνιέται;" ρώτησε η πέτρα. "Εσύ είσαι", είπε μια φωνή από μακριά. "Εγώ;" ξαναρώτησε η πέτρα. "Τι μου λες τώρα!. Εγώ δεν κουνιέμαι καθόλου. Ο καθένας μπορεί να το δει αυτό". "Ναι, από απόσταση", συμφώνησε η φωνή. "Από μακριά φαίνεσαι πραγματικά σαν να είσαι συμπαγής, ασάλευτη, ακίνητη. Όταν όμως έρχομαι πιο κοντά, τότε βλέπω πως ό,τι αποτελεί Αυτό που Είσαι, κινείται . Κινείται με εκπληκτική ταχύτητα μέσα στο χρόνο και στο χώρο...

Κάθε ανθρώπινη σκέψη και κάθε ανθρώπινη πράξη βασίζονται ή στην αγάπη ή στον φόβο. Δεν υπάρχει άλλο ανθρώπινο κίνητρο και όλες οι άλλες ιδέες δεν είναι παρά παράγωγα αυτών των δύο. Είναι απλώς διαφορετικές εκδοχές, διαφορετικές παραλλαγές πάνω στο ίδιο θέμα. Και η ανθρώπινη συμπεριφορά παράγει την επανάληψη της μιας επαναλαμβανόμενης εμπειρίας μετά την άλλη. Να γιατί οι άνθρωποι αγαπούν, μετά καταστρέφουν, μετά αγαπούν ξανά: πάντα υπάρχει μια παλινδρομική κίνηση από το ένα συναίσθημα στο άλλο. Η αγάπη γίνεται χορηγός στο φόβο, που γίνεται χορηγός στην αγάπη, που γίνεται χορηγός στο φόβο... Και η αιτία βρίσκεται στο πρώτο ψέμα, ένα ψέμα που θεωρείται ως αλήθεια σχετικά με το Θεό και το οποίο είναι ότι δεν μπορείς να έχεις εμπιστοσύνη στο Θεό, ότι δεν μπορείς να βασίζεσαι στην αγάπη του Θεού, ότι η αποδοχή σου από το Θεό είναι υπό όρους, ότι κατά συνέπεια η τελική έκβαση είναι υπό αμφισβήτηση. Γιατί αν δεν μπορείς να βασιστείς στο ότι η αγάπη του Θεού θα υπάρχει πάντα, τότε σε τίνος την ...

Τίποτε, μα τίποτε δεν έχει προκαλέσει περισσότερο πόνο στην ανθρωπότητα από αυτό ακριβώς που είχε σκοπό να τη θεραπεύσει. Επειδή δεν καταλαβαίνουμε τι είναι η αγάπη. Αν ανοίξουμε το βιβλίο του Neale Donald Walsch "Θεϊκή Φιλία", σελ. 152 θα διαβάσουμε πολλά γι' αυτό που είναι η αγάπη. Είναι αυτό που είναι χωρίς όρους, χωρίς περιορισμούς και χωρίς ανάγκη. Επειδή είναι χωρίς περιορισμούς, δε βάζει περιορισμούς σε κάποιον άλλο. Δε γνωρίζει τέλος, αλλά συνεχίζεται για πάντα. Δε βιώνει όρια ή εμπόδια. Επειδή είναι χωρίς ανάγκη, δεν επιδιώκει να πάρει τίποτε που δε δίνεται ελεύθερα. Δεν επιδιώκει να κρατήσει τίποτε που δε θέλει να κρατηθεί. Δεν επιδιώκει να δώσει τίποτε που δε θα γίνει δεκτό με χαρά. Και είναι ελεύθερη. Η αγάπη είναι αυτό που είναι ελεύθερο, γιατί η ελευθερία είναι η ουσία αυτού που είναι ο Θεός, και η αγάπη είναι ο Θεός εκφρασμένος. Είναι από τους πιο όμορφους ορισμούς της αγάπης. Αν οι άνθρωποι τον καταλάβαιναν και τον ζούσαν, όλα θα άλλαζαν. Η ευκαιρία σου σα...

Θυμάται κανείς τον Μάθιου Σέπαρντ (φωτ. αριστερά), που χτυπήθηκε αλύπητα κι αφέθηκε να πεθάνει δεμένος σ' ένα φράχτη στην πολιτεία Γουαϊόμινγκ των ΗΠΑ, επειδή ήταν ομοφυλόφιλος; Αυτές οι πράξεις και πολλές παρόμοιες γίνονται στο όνομα του Θεού. Πολλά απ' αυτά λέγεται ότι δικαιολογούνται από τη διδασκαλία και το νόμο Του. Πού είναι όμως η αγάπη Του σε μια τέτοια συμπεριφορά; Ξέρουμε άραγε πώς εκφράζεται; - Δεν υπάρχει ανάρμοστη αγάπη και δεν υπάρχει ανάρμοστος τρόπος έκφρασης της αγάπης που είναι αγνή και αληθινή. Και, πώς ορίζεται η αγάπη που είναι αγνή και αληθινή; - Είναι αυτή που δεν επιδιώκει να βλάψει ή να πληγώσει κανέναν. Αντίθετα, επιδιώκει να αποφύγει την πιθανότητα να βλάψει ή να πληγώσει. Πώς μπορούμε να ξέρουμε αν κάποιος άλλος μπορεί να πληγωθεί από μια έκφραση αγάπης; - Δεν μπορούμε να το ξέρουμε. Όμως τα κίνητρά μας είναι καθαρά. Οι προθέσεις μας είναι καλές. Η αγάπη μας είναι αληθινή. Όταν δεν ξέρουμε πώς να προχωρήσουμε σε μια συμπεριφορά, εκείνες τις φορές καλ...