Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2008

Αγάπη και φόβος


Κάθε ανθρώπινη σκέψη και κάθε ανθρώπινη πράξη βασίζονται ή στην αγάπη ή στον φόβο. Δεν υπάρχει άλλο ανθρώπινο κίνητρο και όλες οι άλλες ιδέες δεν είναι παρά παράγωγα αυτών των δύο. Είναι απλώς διαφορετικές εκδοχές, διαφορετικές παραλλαγές πάνω στο ίδιο θέμα. Και η ανθρώπινη συμπεριφορά παράγει την επανάληψη της μιας επαναλαμβανόμενης εμπειρίας μετά την άλλη. Να γιατί οι άνθρωποι αγαπούν, μετά καταστρέφουν, μετά αγαπούν ξανά: πάντα υπάρχει μια παλινδρομική κίνηση από το ένα συναίσθημα στο άλλο. Η αγάπη γίνεται χορηγός στο φόβο, που γίνεται χορηγός στην αγάπη, που γίνεται χορηγός στο φόβο... Και η αιτία βρίσκεται στο πρώτο ψέμα, ένα ψέμα που θεωρείται ως αλήθεια σχετικά με το Θεό και το οποίο είναι ότι δεν μπορείς να έχεις εμπιστοσύνη στο Θεό, ότι δεν μπορείς να βασίζεσαι στην αγάπη του Θεού, ότι η αποδοχή σου από το Θεό είναι υπό όρους, ότι κατά συνέπεια η τελική έκβαση είναι υπό αμφισβήτηση. Γιατί αν δεν μπορείς να βασιστείς στο ότι η αγάπη του Θεού θα υπάρχει πάντα, τότε σε τίνος την αγάπη μπορείς να βασιστείς; Αν ο Θεός απομακρύνεται και αποσύρεται όταν η απόδοσή σου δεν είναι η πρέπουσα, τότε δε θα το κάνουν και οι απλοί θνητοί;
Κι έτσι, τη στιγμή που υποθηκεύεις την ύψιστη αγάπη σου, καλωσορίζεις το μεγαλύτερο φόβο σου. Γιατί το πρώτο πράγμα για το οποίο ανησυχείς όταν λες "Σ'αγαπώ" είναι αν θα σου το ανταποδώσει. Κι αν στο ανταποδώσει, τότε αρχίζεις αμέσως να ανησυχείς πως την αγάπη που μόλις βρήκες, θα την χάσεις. Κι έτσι κάθε δράση γίνεται αντίδραση, άμυνα ενάντια στην απώλεια, όπως ακριβώς ζητάς να προασπίσεις τον εαυτό σου απέναντι στην απώλεια του Θεού.
Όμως, αν γνώριζες ποιος είσαι, αν γνώριζες ότι είσαι το πιο μεγαλειώδες, το πιο αξιόλογο και το πιο έξοχο ον που δημιούργησε ποτέ ο Θεός, τότε δε θα φοβόσουν ποτέ. Γιατί ποιος θα μπορούσε να απορρίψει ένα τέτοιο θαυμαστό μεγαλείο; Ούτε κι ο Θεός ακόμα δεν θα μπορούσε να βρει ελάττωμα σε ένα τέτοιο ον.
Όμως δεν γνωρίζεις ποιος είσαι και νομίζεις πως είσαι κάτι πολύ λιγότερο. Και από πού απόκτησες την ιδέα τού πόσο λιγότερο από μεγαλειώδης είσαι; Από τους μοναδικούς ανθρώπους που πίστευες τα λόγια τους για τα πάντα. Από τη μητέρα και τον πατέρα σου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: