ANGEL'S BLOG

Όλοι μας πιστεύουμε πως κοιμόμαστε επειδή το σώμα μας χρειάζεται ανάπαυση. Κάνουμε λάθος, όμως. Συμβαίνει ακριβώς το αντίστροφο. Η ψυχή επιδιώκει την ανάπαυση κι έτσι κάνει το σώμα να "αποκοιμιέται". Η αναλυτική εξήγηση βρίσκεται στο βιβλίο Συζήτηση με το Θεό, 3 - του Neale D. Walsch. "Η ψυχή παρατάει κυριολεκτικά το σώμα (μερικές φορές εκεί ακριβώς που βρίσκεται) όταν κουράζεται από τα όρια, όταν κουράζεται από τη βαρύτητα και την έλειψη ελευθερίας που νιώθει όσο βρίσκεται μέσα στο σώμα. Αφήνει το σώμα όταν χρειάζεται 'καύσιμα', όταν κουράζεται από όλη την αναλήθεια, την ψεύτικη πραγματικότητα και τους φανταστικούς κινδύνους, όταν αναζητάει, για μια ακόμα φορά επανασύνδεση, επαναβεβαίωση, ανάπαυση και νέα αφύπνιση του νου. Όταν η ψυχή πρωτοαγκαλιάζει το σώμα, βρίσκει την εμπειρία εξαιρετικά δύσκολη. Είναι πράγματι μια πολύ κουραστική εμπειρία, ιδιαίτερα για μια ψυχή που μόλις έχει έρθει στη Γη. Γι' αυτό τα μωρά κοιμούνται τόσο πολύ. Όταν η ψυχή ξεπερνάει τ...

Όπως και σε καθετί άλλο, δεν υπάρχει πρέπει και δεν πρέπει. Το ερώτημα δεν είναι τι πρέπει να κάνεις, αλλά τι επιλέγεις να κάνεις. Κάποιες ψυχές επιλέγουν να βαδίζουν μέσα στην επίγνωση. Κάποιες αναγνωρίζουν και κατανοούν ότι σε τούτη τη ζωή οι περισσότεροι άνθρωποι υπνοβατούν, ότι περνούν από τη ζωή χωρίς συναίσθηση. Όμως οι ψυχές που προχωρούν μέσα από την επίγνωση επιλέγουν ένα διαφορετικό δρόμο. Επιλέγουν ένα διαφορετικό τρόπο. Επιδιώκουν να βιώσουν όλη τη γαλήνη και τη χαρά, το απεριόριστο και την ελευθερία, τη σοφία και την αγάπη που φέρνει η Ενότητα, όχι μόνον όταν έχουν αποδυθεί το σώμα κι εκείνο έχει πέσει σε ύπνο, αλλά το αντίθετο. Όταν μια ψυχή δημιουργεί μια τέτοια εμπειρία λέγεται ότι ο τάδε άνθρωπος "εξυψώθηκε". Άλλοι ορίζουν αυτή τη διαδικασία ως "εξύψωση της συνειδητότητας". Δεν έχει σημασία ποιους όρους χρησιμοποιούμε, γιατί οι λέξεις είναι η λιγότερο αξιόπιστη μορφή επικοινωνίας. Εκείνο που έχει τελικά σημασία είναι να ζεις ενσυνείδητα. Κι αυτή η σ...

Επειδή η ενότητα είναι η αλήθεια. Ο διαχωρισμός είναι η ψευδαίσθηση. Εφόσον τα μέλη μιας κοινωνίας βλέπουν τους εαυτούς τους χωρισμένους από τους άλλους και από το όλον, αναπόφευκτα θεωρούν ότι η κοινωνία είναι μια συλλογή ή ένα σύνολο που αποτελείται από χωριστές μονάδες, ζουν στην ψευδαίσθηση. Όλη η ζωή στον πλανήτη είναι οικοδομημένη στην αίσθηση του διαχωρισμού. Είναι βασισμένη στο δυϊσμό. Οι άνθρωποι φαντάζονται ότι είναι χωριστές οι οικογένειες ή οι φυλές τους, συγκεντρωμένοι σε χωριστές γειτονιές ή πολιτείες, συναθροισμένοι σε χωριστά έθνη ή χώρες, αποτελώντας ένα χωριστό κόσμο ή πλανήτη. Φαντάζονται ότι ο κόσμος μας είναι ο μοναδικός κατοικημένος κόσμος στο σύμπαν. Φαντάζονται ότι το έθνος του καθενός είναι το καλύτερο του κόσμου. Φαντάζονται ότι η πόλη τους είναι η καλύτερη του έθνους και ότι η οικογένειά τους η πιο υπέροχη της πόλης. Τέλος, πιστεύουν ότι αυτοί είναι καλύτεροι από κάθε άλλον στην οικογένεια. Και, ισχυρίζονται ότι δεν σκέφτονται τίποτα απ' όλα αυτά, αλλά φέ...

Αν δεν είχατε μέχρι τώρα την ευκαιρία να υπογράψετε το αίτημα προς τον ΟΗΕ για την Παγκόσμια Ημέρα Ενότητας (Oneness Petition), μπορείτε να το κάνετε εδώ. Η ώρα είναι Τώρα. Για να έρθουμε όλοι Κοντύτερα. Για να μιλάμε από Κοινού. Για να εκφράζουμε ελεύθερα τις εμπειρίες μας από το Θεό/Ζωή, με όποιον τρόπο επιλέγει ο καθένας. Αν όχι Τώρα, Πότε; Αν όχι Εμείς, Ποιος; Υπογράφω το Αίτημα If you haven't had a chance to sign the Oneness Petition, please considering doing so, and then spreading the word that there is such a thing, yes? Share it with the other movements/groups/organizations to which you/I/we all belong. The time is Now. For coming Together. For speaking as a Collective. And for expressing our experience of God/Life, in whatever one-derful way you choose. If not Now, When? If not Us, Who? Sign the petition

Γιατί οι άνθρωποι προσφεύγουν με προσευχή στις λεγόμενες θαυματουργές εικόνες; Ποιά δύναμη τους αναγκάζει να ζητούν τη βοήθεια τους; Αυτά τα ερωτήματα κίνησαν το ενδιαφέρον των λειτουργών του Ερευνητικού Ινστιτούτου Ψυχονευρολογίας Μπέχερεφ στην Πετρούπολη. Ο ανταποκριτής Μπορίς Γκερστέιν είχε τηλεφωνική συνέντευξη με τον λειτουργό του Ινστιτούτου, καθηγητή Βαλέρι Σλιόζιν. Πιο κάτω παρουσιάζονται τα κυριότερα σημεία της συνέντευξης. - Γιατί σας κίνησε το ενδιαφέρον το ζήτημα της επίδρασης της προσευχής στη συνείδηση των ανθρώπων; «Αποφασίσαμε να μάθουμε, γιατί εκατομμύρια άνθρωποι προσκυνούν το ένα ή το άλλο θρησκευτικό αντικείμενο . Δεν είναι δυνατό να μην υπάρχουν κάποιες υλικές επιβεβαιώσεις του γεγονότος ότι, λόγου χάριν, κάποια συγκεκριμένη εικόνα βοηθά τους ανθρώπους να απαλλαχτούν από τις αρρώστιες. Όσο κι’ αν φαίνεται παράξενο, κάτι το θετικό σ’ αυτό το γεγονός πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχει. Εφόσον αυτό συμβαίνει από τα παμπάλαια χρόνια. Εκατομμύρια άνθρωποι δεν μπορούν να κάνου...

Σ’ ένα δείπνο για φιλανθρωπικό σκοπό, ενός σχολείου για παιδιά με ειδικές ανάγκες, ο πατέρας ενός αυτιστικού παιδιού διηγήθηκε την παρακάτω ιστορία που δεν θα την ξεχάσει κανείς απ’ όσους την άκουσαν εκείνη τη μέρα. Μετά την τελετή έκανε μια ερώτηση: "Όταν η φύση δεν παρεμποδίζεται από εξωτερικές επιρροές, όλα γίνονται τέλεια. Επίσης, ο γιος μου, ο Shay, δεν μπορεί να μάθει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Δεν μπορεί να καταλάβει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Πού είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων στο γιο μου;" Όλοι στην αίθουσα αναρωτιόνταν σιωπηλά και γεμάτοι απορία. Ο πατέρας συνέχισε: "Όταν ένα παιδί σαν τον Shay, που είναι πνευματικά ανάπηρο, έρχεται στη ζωή, η ευκαιρία να καταλάβει κανείς την αληθινή ανθρώπινη φύση είναι, το πώς οι υπόλοιποι άνθρωποι θα συμπεριφερθούν σ' ένα τέτοιο παιδί." Και αφηγήθηκε την παρακάτω ιστορία: «Ο Shay κι εγώ, μια μέρα περνούσαμε έξω από ένα πάρκο, όπου κάποια αγόρια, που γνώριζαν τον Shay, έπαιζαν μπέιζμπολ. Ο Shay με ρώτ...

Η απάντηση στο ερώτημα θα σας καταπλήξει. Την παίρνω από ένα υπέροχο βιβλίο: Συζήτηση με το Θεό 2 , (συγγ. Nηλ Ντόναλντ Ουώλς). "Πρώτα απ' όλα, αντιμετωπίστε τους ως πνεύματα. Είναι πνεύματα που μπαίνουν σ' ένα υλικό σώμα. Αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να το κάνει εύκολα ένα πνεύμα, κάτι που είναι εύκολο να το συνηθίσει. Είναι πολύ περιοριστικό, σχεδόν ασφυκτικό. Έτσι, το παιδί θα φωνάζει, θα ουρλιάζει που βρέθηκε ξαφνικά τόσο περιορισμένο. Ακούστε αυτή την κραυγή. Κατανοήστε τη. Και δώστε στα παιδιά σας όσο περισσότερο μπορείτε μια αίσθηση "απεριόριστου". Στη συνέχεια, βοηθήστε τα να μπουν στον κόσμο που έχετε δημιουργήσει, μαλακά και με φροντίδα. Φροντίστε, σκεφτείτε, μελετήστε, προσέξτε, ανησυχήστε για το τι βάζετε στην παρακαταθήκη της μνήμης τους. Τα παιδιά θυμούνται όλα όσα βλέπουν, όλα όσα βιώνουν. Γιατί χτυπάτε τα παιδιά σας, σχεδόν από τη στιγμή που γεννιούνται; Φαντάζεστε πραγματικά ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να πάρει "μπρος η μηχανή;...