Πάντα υπήρχαν "Πέτροι"

28 Σεπτεμβρίου 1943
ο Ιησούς υπαγορεύει:

«Έχουμε ένα παράδειγμα περιορισμένης πίστης και των συνεπειών που αυτή φέρνει, στον Απόστολο Πέτρο.

Ο Πέτρος, βαρύς στο χαρακτήρα καθώς ήταν, δεν είχε ακόμη αναφλεγεί από το Άγιο Πνεύμα και δεν είχε ενισχυθεί από τη Θυσία Μου, η οποία θα κατέβαινε πάνω του όπως πάνω σε όλους. Τον αγαπούσα πολύ το γενναιόδωρο, παρορμητικό και επίσης τόσο ανθρώπινο Πέτρο Μου, στον οποίο υπήρχαν τόσα πολλά χαρίσματα και τόση ανθρωπιά: ένα αληθινό παράδειγμα καλού ανθρώπου που, για να γίνει άγιος, έπρεπε να μπολιάσει την καλοσύνη του με την Καλοσύνη του Θεού. Ο Πέτρος δεν είχε αποδεχτεί πλήρως το Λόγο Μου. Η πολύ μεγάλη του αγάπη για Μένα - και αυτό ήταν που τον απάλλαξε από κάθε ενοχή - τον οδήγησε να απορρίψει τις αλήθειες του αίματος (της θυσίας) που ανακοίνωσα σε όλους ότι  έπρεπε να υποστώ.

«Κύριε, είθε να μην γίνει ποτέ αυτό», είχε πει κάποτε. Και αν μετά την επίπληξή Μου δεν το επανέλαβε ξανά, μέσα του η καρδιά του αηδίαζε με την ιδέα ότι ο Κύριός του μπορούσε να υποστεί μια τόσο φρικτή μοίρα και ότι το βασίλειο του Βασιλιά του θα είχε για παλάτι την κορυφή ενός βουνού και για θρόνο του ένα σταυρό.   

Ο Ιωάννης, από την άλλη πλευρά, δεχόταν τα πάντα. Με καρδιά συντετριμμένη, αλλά και με καρδιά παιδιού - για το οποίο τα λόγια όσων το αγαπάνε είναι απόλυτη αλήθεια - έσκυψε το κεφάλι και την καρδιά του μπροστά στις προβλέψεις του Ιησού του και προετοιμάστηκε, με απόλυτη πιστότητα να είναι πιστός στον Διδάσκαλο ακόμη και κατά την ώρα του Πάθους.

Ο Ιωάννης, αγνός και γεμάτος αγάπη, πίστευε σε Μένα και παρέμεινε πιστός. Ο Πέτρος, που ήθελε να παίρνει από την Αλήθεια (Εμένα) εκείνες τις αλήθειες που γοήτευαν το πνεύμα του, το οποίο ήταν ακόμα πολύ αναμειγμένο με τη σάρκα, με αρνήθηκε. Και το ελάττωμά του εκείνη την ώρα ήταν η έλλειψη θάρρους, αλλά πάνω απ' όλα η έλλειψη πίστης.

Αν είχε πιστέψει σ’ Εμένα με μεγαλύτερη πίστη, θα είχε κατανοήσει ότι ο Διδάσκαλός του δεν ήταν ποτέ τόσο πολύ Βασιλιάς, Διδάσκαλος και Κύριος όσο εκείνη την ώρα που φαινόταν σαν ένας κοινός εγκληματίας.

Τότε ήταν που έφτασα στην κορυφή της διδασκαλίας, επειδή έκανα τη διδασκαλία Μου όχι πλέον θεωρία, αλλά αληθινό γεγονός.
Τότε πήρα δικαιωματικά τη βασιλεία όλων όσων ήταν, είναι και θα είναι, και τους έβαλα μια πορφύρα και ένα στέμμα που δεν θα μπορούσα να είχα φορέσει πιο λαμπρά, επειδή η πρώτη δόθηκε με το αίμα ενός Θεού και το δεύτερο ήταν η μαρτυρία της δύναμης που επιτεύχθηκε από την αγάπη του Θεού για εσάς, του Θεού που πεθαίνει με μαρτυρικό θάνατο για να ανυψώσει τους ανθρώπους από τα αιώνια μαρτύρια.    

Έπειτα, ανέλαβα πλήρως και ολοκληρωμένα το ρόλο Μου ως Κύριος του Ουρανού και της Γης, επειδή μόνον ο Κύριος του Ουρανού μπορούσε να ικανοποιήσει τον Κύριο και Θεό και μόνον ο Κύριος της Γης μπορούσε να εξαλείψει την αμαρτία της Γης ως Κύριος της Ζωής και του Θανάτου, επειδή διέταξα τη Ζωή να επιστρέψει σ’ εσάς και το Θάνατο να μη σκοτώνει πια. Μιλώ για τη ζωή και το θάνατο του πνεύματος, επειδή στα μάτια Μου μόνο αυτό που είναι πνεύμα έχει αξία.

Ευλογημένοι, ευλογημένοι, ευλογημένοι είναι όσοι ξέρουν να πιστεύουν αληθινά σε Μένα. Πάντα. Ό,τι και να συμβεί και με όποιο φως κι αν εμφανιστεί. Γιατί αν μια εμφάνιση υψωθεί σαν τραχύς και μαύρος τοίχος για να τρομάξει την ψυχή σας, να θυμάστε πάντα ότι πίσω από το βραχύβιο εμπόδιο, ο Θεός, το Φως Του, η Αλήθεια Του, είναι πάντα ενεργοί απέναντί ​​σας.

Σκεφτείτε το αυτό, με όλη σας την καρδιά και το νου, και θα ξέρετε πώς να ενεργείτε ως αληθινοί μαθητές Μου. Ενεργώντας έτσι, θα κατέχετε την Αλήθεια. Και η Αλήθεια, η οποία θα κατοικεί ως ζωή στο κέντρο της ύπαρξής σας, θα σας οδηγήσει στη Ζωή.

Πάντα υπήρχαν «Πέτροι», και υπάρχουν πολλοί. Θα ήθελαν από Εμένα δώρα γήινης ευημερίας, που ποτέ δεν υποσχέθηκα να δώσω, επειδή σας κατευθύνω στον Παράδεισο και όχι στα πράγματα αυτού του κόσμου, και όλη η γήινη ευτυχία που σας δίνω είναι κάτι το έξτρα που δεν αξίζετε και δεν μπορείτε να απαιτήσετε, και που σας το δίνω μόνον επειδή το 90% των ανθρώπων είναι τόσο σάρκα και αίμα (σαρκικοί) που χωρίς τα δώρα αυτής της γης θα στρεφόντουσαν όλοι εναντίον Μου.

Κι όμως, ακόμα στρέφεστε εναντίον Μου, ω αχάριστα παιδιά, κατηγορώντας Με για το κακό που εσείς έχετε δημιουργήσει. Μακάρι να ξέρατε πώς να υποφέρετε με εγκαρτέρηση το κακό που είναι έργο των πονηρών σας πράξεων, της λαγνείας σας, της αλαζονείας και της ακολασίας σας, της τοκογλυφίας και της απάτης σας! Αν ξέρατε να το υπομείνετε λέγοντας, «Το αξίζαμε», το κακό εκείνο θα μετατρεπόταν σε καλό για εσάς, επειδή ο Θεός θα έδειχνε έλεος για την απερισκεψία σας.

Ναι, αν σας έβλεπα ταπεινούς αναγνωρίζοντας τις αδικίες σας, υπομένοντας καρτερικά τις συνέπειες, σαν παιδιά στρέφοντας σε Μένα το δακρυσμένο βλέμμα σας και τον ικετευτικό σας λόγο, Εγώ που είμαι Θεός του Ελέους και της Συγχώρεσης, Εγώ που ήρθα να αναζητήσω και να σώσω ό,τι είχε χαθεί, και που δεν έχω χάσει ούτε θα χάσω, ακόμα κι αν περάσουν αιώνες – ούτε ένα άτομο (atom) από την αιωνιότητά Μου – από τη δίψα Μου να σας φέρω σωτηρία και καλό θα επενέβαινα για να σας σώσω ξανά, κάνοντας την Αγάπη και το Έλεός Μου να υπερχειλίσουν της Δικαιοσύνης Μου που πρώτα πληγώνει Εμένα και μετά εσάς. Πιστέψτε το, φτωχά Μου παιδιά, γιατί το να σας τιμωρώ, το να αφήνετε τον εαυτό σας να τιμωρείται με βάσανα που δημιουργούνται από τη σκληρή καρδιά σας και το ανόητο μυαλό σας, είναι αυτό που προκαλεί πόνο στον Ιησού σας, του οποίου το όνομα σημαίνει «Σωτήρας» και όχι «Εκδικητής», του Ιησού που για να σας σώσει εργάστηκε μαζί με τον Πατέρα και το Πνεύμα εκείνο το θαύμα της απερίγραπτης, ανυπολόγιστης αγάπης, εκείνο το θαύμα που έκανε τον Ουρανό να μείνει ακίνητος από ευλαβική έκπληξη, που έκανε τις κολασμένες αβύσσους να τρέμουν από οργή και σταμάτησε για μια ώρα την πορεία των αστεριών και των νόμων του σύμπαντος, εκείνο το θαύμα που ήταν η απομάκρυνση του δεύτερου Προσώπου από την Αγία Τριάδα για να κατέλθει στη γη: το αιώνιο Φως, η Καρδιά του Θεού να γίνει η καρδιά του ανθρώπου στη μήτρα μιας Παρθένου και φως στους ανθρώπους που είχαν σβήσει το φως μέσα τους.

Αυτοί οι πολυάριθμοι και νέοι Πέτροι - και ποτέ πριν ο κόσμος δεν ήταν τόσο γεμάτος από αυτούς όσο σήμερα - όταν βλέπουν ότι δεν τους δίνω αυτό που επιθυμεί η ανθρώπινη φύση τους, πιστεύουν ότι δεν Είμαι αυτό που λέω ότι Είμαι: δηλαδή, ο Παντοδύναμος. Και αντιμέτωποι με αυτή την υποθετική αδυναμία Μου, κρίνουν ότι δεν αξίζει να Με ακολουθούν και Με αρνούνται, όπως ακριβώς ο Πέτρος εκείνη την ώρα που τα φαινόμενα ήταν εναντίον Μου.

Κι όμως, φτωχά Μου παιδιά, αυτές είναι ακριβώς οι ώρες που, αν και ανθρωπίνως φαίνεται ότι απουσιάζω, Είμαι σκυμμένος πάνω στα παιδιά Μου και εργάζομαι γι' αυτά. Αν δεν είχατε μέσα σας ένα πνεύμα αντίθετο προς τον Θεό, συχνά στην κατοχή του Σατανά, θα νιώθατε την αόρατη Παρουσία Μου και την επιθυμία Μου να σας βοηθήσω. Αλλά φεύγετε από Μένα. Προτιμάτε να δοθείτε στο φίλο της στιγμής που σαγηνεύει τη σάρκα σας με ικανοποιήσεις γλυκές μόνο στην επιφάνεια, αλλά στη συνέχεια βαθιά δηλητηριώδεις και επιβλαβείς σαν θανατηφόρο δηλητήριο. Προτιμάτε να δοθείτε, δεμένοι χειροπόδαρα, στον Εχθρό που καιροφυλακτεί.

Δεν αρνείστε μόνο Εμένα, τον Θεό σας, αλλά και την αξιοπρέπειά σας ως άνθρωποι, αρνείστε τη νοημοσύνη σας που σας κάνει να μοιάζετε με τον Θεό πάνω από όλα τα ζώα που δημιούργησε ο Πατέρας, επειδή είστε οι μόνοι ικανοί να σκέφτεστε και να ενεργείτε όχι με το στοιχειώδες ένστικτο των κτηνών, αλλά με τη λαμπρότητα του νου που σας ανεβάζει σε σφαίρες πολύ κοντά σ’ Εμάς. Ω! αυτό είναι που σας κάνει σαν Εμάς, όχι η γνώση του Κακού! Αλλά εσείς πάντα ακούτε το συριγμό του Φιδιού και επίσης θέλετε να γνωρίσετε το Κακό για να γίνετε όμοιοι με τον Θεό. Ω, ανόητοι, ανόητοι, ανόητοι!

Ο Θεός με την τέλεια ουσία Του μπορεί να γνωρίσει το Κακό, επειδή το Κακό δεν έχει εξουσία πάνω στον Θεό. Αλλά εσείς δεν μπορείτε. Δεν είστε τέλειοι και το Κακό δεν σας αφήνει αδιάφορους όταν θέλετε να το ερευνήσετε, να το γνωρίσετε και να το γευτείτε. Έχοντας γευτεί αυτή την εμπειρία, οδηγηθήκατε στην καταδίκη του άνδρα να εργάζεται για να ζει, οδηγηθήκατε στης γυναίκας την επώδυνη μητρότητα, στης ανθρώπινης φυλής τον Πόνο και το Θάνατο.

Αλλά εσείς, που δεν έχετε ακόμα πειστεί, θέλετε πάντα αυτή την τροφή της κόλασης, που όλο και περισσότερο εξελίσσεται μέσα σας σε καταραμένα έργα που αυξάνουν τον πόνο και το θάνατο, το μόχθο, την πείνα και κάθε τιμωρία σε αυτή τη Γη και πέρα ​​από αυτήν, επειδή, επαναλαμβάνω, με κατηγορείτε ότι Εγώ είμαι ο δημιουργός του κακού που εσείς δημιουργείτε, και Με καταριέστε γι’ αυτό για το οποίο Είμαι αθώος.

Αφήνετε τον Θεό με θυμό, παιδιά τυφλωμένα από την κακία σας, και πέφτετε στη λίμνη του Σατανά. Είστε στη λίμνη μέχρι το λαιμό και δεν θέλετε να προσκολληθείτε στην Πίστη, στο πνευματικό σχοινί που σας ρίχνεται για να σωθείτε, ναυαγοί της αιώνιας Καλοσύνης.

Αν είχατε εκείνη την αληθινή Πίστη, την οποία σας είπα ότι πρέπει να έχετε, τίποτα δεν θα μπορούσε να σας κάνει να την χάσετε, και θα ξεπερνούσατε τα δύσκολα γεγονότα επειδή θα ανοίγατε δια της βίας τις πύλες του Ελέους, τόσο ελάχιστα κλειστές που ζητούν μόνο να ανοίξουν, και θα βάζατε εμπόδια στις πύλες της Δικαιοσύνης, ανοιχτές για να τιμωρήσουν τα εγκλήματά σας και τις οποίες, από την άπειρη αγάπη που σας έχουμε, θέλουμε να κλείσουμε.

Τι πρέπει να κάνετε με τους αρνητές Μου; Αυτό που έκανα με τον Πέτρο: κλάψτε και προσευχηθείτε για να τους φέρετε πίσω σε Μένα. Δεν εξαρτάται από εσάς να επιλέξετε μια θέση στον Παράδεισο, το είπα στον Ιάκωβο και στον Ιωάννη και το λέω και σ’ εσάς. Αλλά προσπαθήστε με τα έργα σας να φανείτε άξιοι μιας θέσης στον Παράδεισό Μου. Και ξέρετε ποια έργα πρέπει να γίνουν για να την αξίζετε. Αρκεί να κοιτάξετε τον Ιησού σας για να μάθετε πώς πρέπει να ενεργείτε. Αγάπη, αγάπη, αγάπη πάνω απ' όλα. Βλέποντας Εμένα, τον Θεό σας, σε όλους τους ανθρώπους, υπηρετώντας τους αδελφούς σας όπως Εγώ σας υπηρέτησα μέχρι το σημείο να θυσιάσω τη ζωή Μου για να αρπάξω ψυχές από το Σατανά.

Ψυχές, είπα. Με αυτό δεν εννοώ ότι δεν πρέπει να έχετε αγάπη για τα σώματα των αδελφών σας. Τα έργα ελέους για το σώμα χρησιμεύουν και προετοιμάζουν το έδαφος για το ύψιστο έργο ελέους, που είναι να ποτίζετε, να ταΐζετε, να ντύνετε και να φροντίζετε τις γυμνές και φτωχές, πεινασμένες και διψασμένες ψυχές των φτωχών αδελφών σας που έχουν απομακρυνθεί από το Ποίμνιό Μου ή έχουν μεγαλώσει έξω από αυτό και πεθαίνουν στην έρημο.

Από εσάς εξαρτάται, Χριστιανοί, και πάνω απ' όλα από εσάς, τα αγαπητά, ευλογημένα, πολύ αγαπημένα Μου θύματα, ζωντανά λουλούδια που εκχέετε το ανθισμένο σας πνεύμα εξ ολοκλήρου για Μένα και που θα ζήσετε ως αιώνια τριαντάφυλλα στον Ουρανό. Από εσάς εξαρτάται, αληθινοί Μου φίλοι, να φέρετε πίσω σε Μένα όσους έχουν περιπλανηθεί, χωρίς να κρίνετε αν είναι άξιοι του Ουρανού.

Δεν εξαρτάται από εσάς να κρίνετε την ανταμοιβή ή την τιμωρία. Μόνον Εγώ είμαι ο Κριτής. Σ’ εσάς εναπόκειται μόνο να οδηγήσετε πίσω με τα ίδια Μου τα όπλα: την προσευχή και τη θυσία, και τέλος το λόγο, τους ασώτους στον οίκο του Πατέρα, για να μπορέσετε να κάνετε την Καρδιά του Θεού να χαρεί και να γεμίσετε τους Ουρανούς με χαρά για ένα νέο αμαρτωλό που μεταστρέφεται, αφήνει το σκοτάδι και επιστρέφει στο Φως, στην Αλήθεια, στην Αγάπη.

ΠΗΓΗ: Υπαγορεύσεις του Ιησού προς τη Μαρία Βαλτόρτα που περιέχονται στα "ΤΕΤΡΑΔΙΑ ΤΟΥ 1943".

ΑΠΟΔΟΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη