Πέμπτη, 30 Σεπτεμβρίου 2010

Τι γίνεται με το θάνατο;


Εντάξει. Εσύ, τι επιλέγεις να γίνεται;
Νομίζεις ότι μόνο και μόνο επειδή πεθαίνει κάποιος, εσύ ας πούμε, σταματάς να δημιουργείς;
Όταν πεθαίνεις, δεν παύεις να δημιουργείς. Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να το μάθεις, για να δημιουργήσεις όμορφα πράγματα όταν πεθάνεις! Και ο λόγος που δεν παύεις να δημιουργείς όταν πεθαίνεις, είναι ότι δεν πεθαίνεις ποτέ. Δεν μπορείς να πεθάνεις, γιατί είσαι η ίδια η ζωή. Και η ζωή δεν μπορεί να μην είναι ζωή. Επομένως, νομίζεις ότι ο κόσμος πεθαίνει, επειδή αλλάζει μορφή το σώμα του και ζει σε άλλο επίπεδο ύπαρξης. Κι έτσι, τη στιγμή του θανάτου σου, αυτό που γίνεται είναι ...ότι συνεχίζεις να ζεις. Γι' αυτό πάρα πολλοί άνθρωποι όταν "πεθαίνουν" δεν το πιστεύουν, επειδή δε βιώνουν ότι είναι νεκροί. Αντίθετα, αισθάνονται πάρα πολύ ζωντανοί. Υπάρχει λοιπόν σύγχυση στο νου τους. Ο Εαυτός τους βλέπει το σώμα να κείτεται εκεί, σωριασμένο, χωρίς να κουνιέται, κι όμως ο Εαυτός κινείται ξαφνικά σε όλο το χώρο. Συχνά έχει την εμπειρία ότι κυριολεκτικά πετάει γύρω-γύρω στο δωμάτιο και ύστερα ότι βρίσκεται παντού στο χώρο, ταυτόχρονα. Και όταν επιθυμεί να δει κάτι από κάποια συγκεκριμένη οπτική γωνία, βρίσκεται ξαφνικά να βιώνει αυτό ακριβώς. Αν αναρωτηθεί ο Εαυτός ή η ψυχή 'μα τι γίνεται; γιατί δεν κουνιέται το σώμα μου;' θα βρεθεί ακριβώς εκεί, να αιωρείται πάνω από το σώμα, παρακολουθώντας την ακινησία του με περιέργεια. Αν κάποιος μπει στο δωμάτιο και η ψυχή σκεφτεί 'ποιος είναι αυτός;' αμέσως η ψυχή θα βρεθεί μπροστά ή δίπλα σ' εκείνο το πρόσωπο. Έτσι μέσα σε πολύ σύντομο διάστημα, η ψυχή μαθαίνει ότι μπορεί να πάει παντού, με την ταχύτητα της σκέψης της. Μια αίσθηση απίστευτης ελευθερίας και ελαφράδας καταλαμβάνει τότε την ψυχή και συνήθως της χρειάζεται λίγος χρόνος για να "συνηθίσει" όλο αυτό το στριφογύρισμα με την κάθε της σκέψη. Αν το άτομο που πέθανε έχει παιδιά και σκεφτεί εκείνα τα παιδιά, αμέσως η ψυχή του θα βρεθεί κοντά τους, όπου κι αν βρίσκονται. Έτσι μαθαίνει ότι όχι μόνο μπορεί να βρεθεί όπου θέλει με την ταχύτητα της σκέψης, αλλά ότι μπορεί να βρίσκεται σε δυο διαφορετικά μέρη ταυτόχρονα. Ή σε τρία. Ή σε πέντε. Μπορεί να υπάρχει, να παρατηρεί και να κάνει πράγματα σ' αυτά τα μέρη την ίδια στιγμή, χωρίς καμία δυσκολία ή σύγχυση. Ύστερα, η ψυχή μπορεί να "ξαναενώσει" τα μέρη της, επιστρέφοντας ξανά σε ένα χώρο, απλώς και μόνο με το να εστιάσει ξανά τη σκέψη της. Η ψυχή θυμάται στη μεταθανάτια ζωή αυτό που θα ήταν καλό να θυμάται και σε τούτη: ότι κάθε αποτέλεσμα δημιουργείται με τη σκέψη και ότι η εκδήλωση είναι αποτέλεσμα της πρόθεσης. Το μόνο που διαφέρει είναι η ταχύτητα με την οποία βιώνεις το αποτέλεσμα. Στην υλική ζωή, μπορεί να μεσολαβεί ένα χρονικό διάστημα ανάμεσα στη σκέψη και στην εμπειρία. Στη σφαίρα του πνεύματος δεν υπάρχει αυτό το διάστημα. Τα αποτελέσματα είναι άμεσα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: