Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2007

Ο Αλήτης

Υπάρχει η περίπτωση ενός άνδρα που έχασε όλη την οικογένειά του σε ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα, όπου κάηκαν η γυναίκα και τα παιδιά του. Αυτή η τρομακτική απώλεια τον μεταμόρφωσε από έναν ευκατάστατο, αξιοπρεπή μεγαλοαστό σύζυγο και πατέρα, σε έναν αλήτη από το πρωί ως το βράδυ μεθυσμένο, που κατανάλωνε απίστευτες ποσότητες ναρκωτικών για να αυτοκτονήσει, χωρίς να τα καταφέρνει.
Το τελευταίο πράγμα που θυμάται είναι ότι βρισκόταν ξαπλωμένος στο βρώμικο χαντάκι ενός στενού δρόμου, μεθυσμένος και "φτιαγμένος", θέλοντας να ξαναβρεί την οικογένειά του, μη θέλοντας να ζει άλλο, και δεν είχε τη δύναμη να μετακινηθεί από το δρόμο. Ίσως και να μην ήθελε. Ξαφνικά είδε ένα μεγάλο φορτηγό, το οποίο πέρασε στην κυριολεξία από πάνω του. Αμέσως μετά μπορούσε να δει τον εαυτό του από ψηλά να παρατηρεί το βαριά τραυματισμένο κορμί του.
Εκείνη τη στιγμή έλαμψε ένα φως, μέσα από το οποίο ξεπρόβαλλε η οικογένειά του, χαμογελώντας ευτυχισμένα. Είχε συναίσθηση της παρουσίας τους, αλλά η επικοινωνία δεν ήταν λεκτική. Είχε περισσότερο τη μορφή μιας πνευματικής μεταβίβασης, κατά την οποία η οικογένεια μοιραζόταν με τον άντρα τη χαρά και την ευτυχία της τωρινής τους υπόστασης.
Δεν μπόρεσε να υπολογίσει πόσο διήρκεσε αυτή η συνάντηση αλλά αισθάνθηκε μεγάλο δέος όταν τους είδε υγιείς, όμορφους και λαμπερούς. Του έκανε μεγάλη εντύπωση το ότι είχαν αποδεχτεί πλήρως τη νέα κατάσταση ύπαρξής τους, καθώς και το ότι απέπνεαν μια άνευ όρων αγάπη. Υποσχέθηκε λοιπόν στον εαυτό του να μην τους ακολουθήσει, αλλά να ξαναμπεί στο σώμα του και να μοιραστεί με τον κόσμο την εμπειρία του - ως εξιλέωση για τα δυο χρόνια που προσπαθούσε να καταστρέψει τη ζωή του.
Μετά από αυτή την υπόσχεση, παρακολούθησε τον οδηγό να τον μεταφέρει στο αυτοκίνητο, το ασθενοφόρο να έρχεται με ταχύτητα και το σώμα του να μεταφέρεται στα επείγοντα του νοσοκομείου. Μέσα στο θάλαμο των επειγόντων επανήλθε πλήρως μέσα στο σώμα του, έβγαλε τα λουριά που τον κρατούσαν δεμένο και βγήκε από το θάλαμο! Δεν υπέστη καμία κρίση αποτοξίνωσης, ούτε οποιαδήποτε άλλη παρενέργεια εξαιτίας της προηγούμενης κατάχρησης αλκοόλ και ναρκωτικών. Αισθανόταν πλήρως θεραπευμένος και δεσμεύτηκε να μην πεθάνει πριν προλάβει να μοιραστεί την εμπειρία του από τη μετά θάνατον ζωή, με όσους ανθρώπους ήταν πρόθυμοι να τον ακούσουν.
Με λάμψη στα μάτια από χαρά, ανέβηκε στο βάθρο, ενός από τα εργαστήρια που έκανε η Δρ Ελίζαμπεθ Κούμπλερ-Ρος για την επιβίωση μετά το θάνατο, και μοιράστηκε με εκατοντάδες ανθρώπους την απόλυτη γνώση πως το σώμα μας είναι απλά το κέλυφος που περικλείει το αθάνατο "είναι".
Και κάτι άλλο ακόμα. Χθες, 19/10/07, έτυχε να παρακολουθήσω από την τηλεόραση της ΕΡΤ το ντοκυμανταίρ για την ομηρία των 1200 ατόμων στο σχολείο με τον αριθμό Ένα, της πόλης Μπεσλάν της Β. Οσσετίας. Στο τέλος της τρίτης μέρας ομηρίας, οι ρώσικες δυνάμεις επενέβησαν σε μια προσπάθεια απελευθέρωσης των ομήρων. Ο απολογισμός ήταν τραγικός. Πάνω από 330 άτομα σκοτώθηκαν, μεταξύ των οποίων 180 μικρά παιδιά, και πάνω από 700 άτομα τραυματίστηκαν. Η πόλη από τότε έχει ελάχιστα παιδιά και κάθε οικογένεια έχει νεκρούς να θρηνήσει. Κυρίως νεαρές μητέρες και παιδιά. Είναι μια τραγική πόλη, με τους κατοίκους στα μαύρα και τα παιδιά που επέζησαν να προσπαθούν να επουλώσουν σωματικές και ψυχικές πληγές. Όλα έχασαν ένα φίλο, έναν αδελφό, μια μάνα.
Μου έκανε εντύπωση ένα κοριτσάκι που θρηνούσε για το χαμό του αδελφού της και παράλληλα έλεγε ότι ο αδελφός της την επισκέπτεται στον ύπνο της και της επαναλαμβάνει: "Πες σ' όλους ότι είμαι ζωντανός, δεν πέθανα. Λάνα, είμαι ζωντανός, είμαι δίπλα σου".
Πείτε μου, δεν θα άλλαζε ο κόσμος μας, αν όλοι οι άνθρωποι κατάφερναν κάποτε να πιστέψουν σε αυτή την αλήθεια;
Αλλά όπως αναφέρει η Κ. Διαθήκη στην παραβολή του φτωχού Λαζάρου και του πλουσίου, οι ζωντανοί έχουν τα κείμενα για να πιστέψουν στη μετά θάνατον ζωή. Αν δεν πιστεύουν σ' αυτά, ακόμα και αν εμφανιστεί ένας νεκρός ανάμεσά τους και προσπαθήσει να τους πείσει, η προσπάθεια θα είναι μάταιη. Γιατί τ' αυτιά και τα μάτια του νου τους είναι κλειστά (Λουκ.16,31).

Δεν υπάρχουν σχόλια: