Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2019

ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΕΝΚΙ - μέρος Β'



ΤΡΙΤΗ ΠΙΝΑΚΙΔΑ
Όταν ο βασιλιάς Άνου άκουσε τον Αλάλου, εντυπωσιάστηκε, «δεν είναι νεκρός; Δεν βρίσκεται στον Νιμπίρου»; Το όργανο επικοινωνίας έδειχνε ότι ο Αλάλου μιλούσε πέρα από τη Ζώνη των Αστεροειδών. Του μήνυσε ότι δεν του κρατούσε κακία και πως, αν ήταν για τη σωτηρία του Νιμπίρου τότε να προχωρήσει σ’ αυτήν. Ο Αλάλου του απάντησε ότι θέλει να τον ανακηρύξουν βασιλιά στη θέση του. Αυτό έβαλε σε σκέψεις το βασιλιά και το Συμβούλιο των Σοφών. Πώς ήταν δυνατόν να γίνει κάτι τέτοιο; Άραγε πού είχε βρει καταφύγιο; Ανακάλυψε όντως χρυσό; Οι σοφοί μετά από πολύωρη σύσκεψη αποφάνθηκαν ότι ο Αλάλου όντως κατείχε γνώσεις για την Τιαμάτ και το χρυσάφι που περιείχε στο σώμα της και πως αν βρίσκεται σε κάποιον πλανήτη πέρα από τη Ζώνη των Αστεροειδών τότε σίγουρα θα είναι στη Γη. 

Ένας πρίγκιπας σηκώθηκε, τότε, που ήταν γιος του Άνου και της γυναίκας του Άντου, Ενλίλ το όνομά του. Είπε ότι χρειάζονταν αποδείξεις για το χρυσάφι και πως έπρεπε να βεβαιωθούν αν ήταν αρκετό για την προστασία της ατμόσφαιρας του Νιμπίρου. Και αναρωτήθηκε με ποιον τρόπο θα έφερναν πίσω στον Νιμπίρου το χρυσό... Όλοι συμφώνησαν μαζί του. Ο Αλάλου τους απάντησε ότι είχε κάνει ήδη μετρήσεις. Οι σοφοί δίσταζαν να αποφασίσουν. Ο Αλάλου είχε μαζί του τα όπλα του τρόμου και θα μπορούσε, όταν ο Νιμπίρου πλησίαζε τη Γη, να δέχονταν επίθεση. Ακόμα, ο Άνου κατείχε το θρόνο όχι μόνο επειδή ήταν από βασιλική γενιά αλλά και επειδή τον είχε νικήσει στην πάλη. Τότε σηκώθηκε ένας άλλος γιος του Άνου και πήρε το λόγο. Ήταν γνώστης των μυστικών του νερού και το όνομά του ήταν Έα. Πρωτότοκος γιος του Άνου και μιας παλλακίδας. Είχε πάρει γυναίκα του την κόρη του Αλάλου, τη Ντάμκινα.

«Αφήστε με να φέρω ενότητα σ’ αυτή τη διαμάχη», τους είπε. «Αφήστε με να πάω απεσταλμένος του Άνου στη Γη. Δώστε μου ένα διαστημόπλοιο και θα περάσω από τη Ζώνη των Αστεροειδών με τη βοήθεια του νερού, όχι της φωτιάς! Αφήστε τον Αλάλου να γίνει βασιλιάς της Γης, αν είναι για τη σωτηρία του Νιμπίρου, και αν χρειαστεί ας γίνει και δεύτερος αγώνας πάλης για να οριστεί και πάλι ο νικητής που θα ανέβει στο θρόνο του Νιμπίρου». 

Οι σοφοί, οι σύμβουλοι, οι πρίγκιπες θαύμασαν τα λόγια σοφίας και ο Άνου του έδωσε την άδεια να γίνει όπως ζήτησε. Μετέφεραν την απόφαση αυτή στον Αλάλου, που δέχτηκε. Ο Ενλίλ είχε αντιρρήσεις αλλά η απόφαση δεν άλλαξε. Ο Έα τώρα άρχισε να σκέφτεται με ποιον τρόπο θα μετέφερε μια τεράστια ποσότητα νερού στο διαστημόπλοιο. Μετά έφτιαξε μια συσκευή που θα του έδειχνε την πορεία μέχρι τη Γη. Διάλεξε 50 ήρωες που θα αποτελούσαν το πλήρωμα του σκάφους και θα μετέφεραν τον χρυσό στον Νιμπίρου. Οι αστρονόμοι διάλεξαν την κατάλληλη εποχή για την αναχώρηση. Φορώντας τα κράνη με τη μορφή του Αετού και τις στολές του Ψαριού, οι ήρωες μπήκαν ένας ένας στο ουράνιο σκάφος. Ο Άνου έδωσε την ευχή του στον Έα, η μητέρα του τον φίλησε και η γυναίκα του τον αγκάλιασε σιωπηλά. Ο Ενλίλ τον αγκάλιασε και του ευχήθηκε να γυρίσει με επιτυχία πίσω. 
Ένκι
Ο Έα αναχώρησε κλείνοντας με βαριά καρδιά πίσω του την καλύπτρα του σκάφους. Κυβερνήτης ήταν ο Άνζου που ήξερε να διαβάζει τους χάρτες του ουρανού. Αυτός οδήγησε με δεξιότητα το σκάφος, που ταξίδευε με μεγάλη ταχύτητα. Πέρασαν τον μικρό Γκάγκα. Μετά τη γαλαζωπή Άντου. Στη συνέχεια τους χαιρέτησε ο 3ος πλανήτης ο Αν. Η δοκιμαστική ακτίνα έδειξε πως ο πλανήτης είχε νερό. Ο Έα έδωσε εντολή να συνεχίσουν την πορεία τους προς τους δακτύλιους του Άνσαρ. Με επιδεξιότητα απέφυγε να συγκρουστεί μαζί τους. Μετά πέρασαν από την Κίσαρ με δύναμη στις μηχανές για να αποφύγουν την τεράστια έλξη της. Πέρα από την Κίσαρ καραδοκούσε η Ζώνη των Αστεροειδών. Ο Έα ετοίμασε τη μηχανή εκσφενδόνισης του νερού. Με τεράστια ορμή το νερό έπεφτε πάνω στους βράχους και εκείνοι έστριβαν απομακρυνόμενοι από την πορεία του διαστημόπλοιου. Τελικά ο δρόμος καθάρισε και πέρασαν χωρίς αβαρίες από τη Ζώνη. Οι ήρωες ζητωκραύγαζαν με ενθουσιασμό. 
Ο κυβερνήτης τους πληροφόρησε ότι το νερό που χρησιμοποιούσαν και ως καύσιμη ύλη, τελείωνε. Έπρεπε να κατέβουν στον επόμενο πλανήτη, τον Λάχμου, για να γεμίσουν τις δεξαμενές τους με νερό. 

Ο πλανήτης Λάχμου ήταν σκεπασμένος με χιόνι στους πόλους ενώ στο μέσον του ήταν κοκκινωπός. Στο φως του ήλιου λίμνες και ποτάμια διακρίνονταν να τον διασχίζουν. Προσεδαφίστηκαν εύκολα κοντά σε μια λίμνη. Γέμισαν με νερό τις δεξαμενές και μετά, με την ειδική δοκιμαστική συσκευή εξέτασαν το περιβάλλον. Το νερό ήταν πόσιμο αλλά η ατμόσφαιρα αραιή. Όταν το έργο αναρρόφησης του νερού ολοκληρώθηκε, αναχώρησαν από τον πλανήτη με προορισμό τη Γη. Ο Άνζου μείωσε την ταχύτητα του σκάφους για να μην τους συντρίψει η πυκνή ατμόσφαιρά της. Έκανε μερικούς κύκλους γύρω από τη Σελήνη, μετά δυο φορές τον κύκλο της Γης για να μειώσει ακόμα περισσότερο την ταχύτητα.

Από ψηλά έβλεπαν τα 2/3 του πλανήτη καλυμμένα με χιόνι. Στη μέση ήταν σκουρόχρωμος. Παρατηρούσαν προσεχτικά τους ωκεανούς και τη στεριά προσπαθώντας να διακρίνουν το σημείο που βρισκόταν ο Αλάλου. Τέλος, σε ένα μέρος με τέσσερις ποταμούς που δημιουργούσαν έλη είδαν το σήμα του Αλάλου να εκπέμπει. «Το σκάφος είναι πολύ βαρύ για να προσεδαφιστούμε στα έλη. Ούτε στη στεριά μπορούμε», είπε ο Άνζου, ο κυβερνήτης. «Στον ωκεανό, τότε», φώναξε ο Έα. Έκαναν ακόμα μια βόλτα γύρω από τον πλανήτη και κατέβηκαν προσεκτικά στην άκρη του ωκεανού. Το σκάφος βούτηξε στα νερά αλλά ο αέρας στο εσωτερικό του δεν του επέτρεψε να βουλιάξει. 

«Καλωσήρθατε στη Γη», ακούστηκε από τα μεγάφωνα. Ο Άνζου πλέοντας οδήγησε το σκάφος προς το μέρος του Αλάλου. Σταμάτησαν κοντά στα έλη. Μετά το έδεσαν με σκοινιά και το τράβηξαν στη στεριά. Στο βάθος γυάλιζε στον ήλιο ένα σκάφος από τον Νιμπίρου. Ο Έα έβαλε τη στολή του Ψαριού και κολύμπησε με απλωτές. Έφτασε στη στεριά όπου ο Αλάλου τον υποδέχτηκε τρέχοντας προς το μέρος του. «Καλωσήρθες σε έναν άλλο πλανήτη», του είπε με δάκρυα που έτρεχαν από τα μάτια του. 

«Εδώ στη Γη είμαι εγώ ο διοικητής», είπε ο Έα στους ήρωες. Μετά έψαξε με τα μάτια να βρει μέρος να κατασκηνώσουν. Ενημέρωσε τον Άνου για την επιτυχή άφιξή τους στη Γη. Όταν είδε τον Ήλιο να εξαφανίζεται σαν κόκκινη μπάλα στον ορίζοντα, τρόμαξε. Οι ήρωες πίστεψαν ότι μια μεγάλη συμφορά θα τους εύρισκε. Ο Αλάλου γέλασε. «Είναι η δύση του Ήλιου που βάζει τέλος στη μέρα. Ξεκουραστείτε γρήγορα γιατί η νύχτα είναι απίστευτα μικρή».

Το σκοτάδι έπεσε γρήγορα, αστραπές άρχισαν να σκίζουν το σκοτάδι, βροχή άρχισε να πέφτει. Οι ήρωες δεν κατάφεραν να ξεκουραστούν. Όταν είδαν τον Ήλιο να ανατέλει ξανά, ηρέμησαν. Και ήταν βράδυ και έγινε πρωί, η πρώτη μέρα τους στη Γη. Με το ξημέρωμα ο Έα αναλογιζόταν τις εργασίες που έπρεπε να γίνουν. Πρώτα θέλησε να ξεχωρίσει τα γλυκά από τα αλμυρά νερά. Έδωσε οδηγίες στον Ενγκούρ να μαζέψει πόσιμο νερό από τη λίμνη. «Είναι γεμάτη φίδια η λίμνη», είπε ο Ενγκούρ. 
Στον Ενμπιλούλου έδωσε οδηγίες να μαζέψει χοντρά καλάμια. Στον Ενκιμντού να σκάψει χαντάκια για να δημιουργήσει όρια με τα έλη. Μετά να σκάψει το χώμα για να μαζεύονται στο κοίλωμα τα νερά της βροχής. Έτσι τη δεύτερη μέρα είχαν ξεχωρίσει τα νερά από τα νερά. Και έγινε βράδυ και έγινε πρωί. Όταν ανέτειλε ο ήλιος οι ήρωες βάλθηκαν να συνεχίσουν τις εργασίες τους. Ο Έα πήγε με τον Αλάλου στους οπωρώνες να εξετάσει τα φρούτα και τα χόρτα. Έφαγαν μερικά και τα βρήκαν πολύ γλυκά. Ο Έα έβαλε τον Γκούρου υπεύθυνο της τροφοδοσίας. Έτσι είχαν τακτοποιήσει το ζήτημα του νερού και του φαγητού με φρούτα αλλά δεν μπορούσαν ακόμα να χορτάσουν. Αυτή ήταν η τρίτη μέρα τους στη Γη. Και έγινε βράδυ και έγινε πρωί. 

Την τέταρτη μέρα κόπασαν οι άνεμοι και το φορτηγό σκάφος τους σταμάτησε να τραντάζεται. Πήγαν και πήραν εργαλεία για να κατασκευάσουν κατοικίες για να μένουν. Ο Έα ανέθεσε στον Κούλλα να φτιάξει τούβλα από λάσπη και φύκια και στον Μουσνταμού να φτιάξει στηρίγματα και θεμέλια. Δούλευαν όλη τη μέρα και τη νύχτα με το φως του Κίνγκου. Αυτή ήταν η τέταρτη μέρα τους στη Γη. Και το πρωί ο Έα έδωσε εντολή στον Νινγκιρζίγκ να κατασκευάσει ένα πλοιάριο από καλάμια και να μετρήσει το μέγεθος του βάλτου. Τον Ουλμάς, που γνώριζε τα πουλιά που κολυμπούσαν και τα πουλιά που πετούσαν, πήρε μαζί του ο Έα για να του δείξει ποια ήταν καλά και ποια όχι. Στη συνέχεια κάλεσε τον Ενμπιλούλου και του όρισε να φτιάξει καλαμένια φράγματα για να μην μπορούν τα ψάρια να φεύγουν. Και κλουβιά από καλάμια για τα πουλιά που έπιαναν. Και έγινε βράδυ και έγινε πρωί, την πέμπτη μέρα τους στη Γη είχαν τακτοποιήσει το ζήτημα της τροφής. 
 
Μικρό εξερευνητικό σκάφος
Την επόμενη μέρα ο Έα πήγε ξανά στους δεντρόκηπους και μελέτησε τα ζώα που ζούσαν εκεί. Ανέθεσε στον Ενούρσαγκ να ξεχωρίσει εκείνα που σέρνονταν από εκείνα που είχαν πόδια. Από την αγριότητα των ζώων κατεπλάγη και το ανέφερε στον Έα. Ο Έα με τη σειρά του κάλεσε τον Κούλλα και του έδωσε εντολή μέχρι το βράδυ να έχουν υψώσει φράχτες γύρω από τις κατοικίες τους για προστασία. Ο Άνζου μετέφερε από το σκάφος το Όπλο που έβγαζε Ακτίνες και Σκότωνε και το παρέδωσε στον Έα. Μέχρι να πέσει το σκοτάδι η κατασκήνωση είχε ολοκληρωθεί. Αυτή ήταν η έκτη μέρα τους στη Γη.
Την επομένη, την έβδομη μέρα, ο Έα με τον Αλάλου εξέτασαν όλα τα έργα και τις κατασκευές και έμειναν ικανοποιημένοι. Κάλεσαν όλους τους ήρωες σε συγκέντρωση και ο Έα τους μίλησε για το πόσο περήφανος ένιωθε από τα κατορθώματά τους στη Γη και ανακοίνωσε σε όλους ότι η έβδομη μέρα θα ήταν για πάντα μέρα ξεκούρασης, ανάπαυσης. Ονόμασε το μέρος της κατασκήνωσης Εριντού, το Σπίτι στα Ξένα, και όρισε διοικητή τον Αλάλου. Με τη σειρά του ο Αλάλου απέδωσε μεγάλες τιμές στον Έα και τον ονόμασε Νουντιμούντ, Καλλιτέχνη Δημιουργό.

Μετά την ολοκλήρωση της κατασκήνωσης οι ήρωες άρχισαν να εξετάζουν πώς θα έβγαζαν το χρυσό από τα νερά και θα τον έστελναν στον Νιμπίρου. Άναψαν τις μηχανές του διαστημοπλοίου που βρισκόταν σταθμευμένο στα βαθιά νερά και έθεσαν σε λειτουργία την Αντλία των Υδάτων. Το νερό εισερχόταν, φιλτραριζόταν και μετά χυνόταν ξανά στη θάλασσα. Τα μέταλλα έμεναν στο φίλτρο και από εκεί τα έπαιρναν. Υπήρχε πολύς χαλκός, σίδηρος αρκετός, λίγος χρυσός. Τα ξεχώρισαν κατά είδος. Εργάζονταν σκληρά επί έξι μέρες. Την εβδόμη μέρα αναπαύονταν. Έβλεπαν τη Σελήνη να μεγαλώνει και να μικραίνει. Ο Έα ονόμασε έναν πλήρη κύκλο της, μήνα. Από την προσκόλλησή της στη Γη ενθουσιάστηκε. Παρατήρησε ότι ο Ήλιος κάθε 6 μήνες έδινε άλλη εποχή στη Γη. Τις ονόμασε χειμώνα και καλοκαίρι. Και τις δυο μαζί τις ονόμασε έτος. Στο τέλος του έτους μετρήσανε το χρυσό που είχαν συλλέξει. Δεν έφτανε για να τον στείλουν στον Νιμπίρου. Από τμήματα του μεγάλου διαστημοπλοίου έφτιαξε ένα μικρό ανιχνευτικό σκάφος για να εξετάσει από ψηλά τη Γη και τα μυστικά της. Πού κρυβόταν ο χρυσός της Τιαμάτ; Ο Έα είδε κοιλάδες και ψηλά βουνά. Είδε τεράστιες εκτάσεις γης να χωρίζονται από θάλασσες. 

«Φέρε το χρυσό που έχεις συγκεντρώσει, στον Νιμπίρου, μόλις αυτός πλησιάσει τη Γη», διέταξε ο Άνου, «επισκεύασε το σκάφος του Αλάλου και κάντο να μπορεί να γυρίσει στον Νιμπίρου». Ο Έα αναλογιζόταν με ποιο τρόπο θα γινόταν αυτό. Μια νύχτα μπήκε μαζί με τον Άμπγκαλ στο διαστημόπλοιο του Αλάλου, βρήκαν τα Επτά Όπλα του Τρόμου και τα αφαίρεσαν. Τα έβαλαν στο μικρό σκάφος με το οποίο μετακινούνταν και τα μετέφεραν σε μια μακρινή χώρα όπου τα έκρυψαν μέσα σε βαθιά σπηλιά. Στη συνέχεια ο Έα διέταξε τον Άνζου να επισκευάσει το μεγάλο σκάφος του Αλάλου και να το κάνει έτοιμο για απογείωση. Ο Άνζου πράγματι άρχισε να διορθώνει τις βλάβες και γρήγορα κατάλαβε ότι τα όπλα έλειπαν. Οργισμένος άρχισε να φωνάζει στον Έα ότι χωρίς αυτά δεν μπορούσαν να διασχίσουν τη Ζώνη των Αστεροειδών. Πήρε τότε το λόγο ο Άμπγκαλ που ήξερε να οδηγεί σκάφη και είπε ότι εκείνος μπορούσε να περάσει με ασφάλεια μέσα από τους αστεροειδείς. Ο Έα διέταξε τον Άνζου να παραμείνει στη Γη και στη θέση του κυβερνήτη του σκάφους έβαλε τον Άμπγκαλ. Του έδωσε μαζί του τις Πινακίδες που Δείχνουν την Πορεία και του είπε ότι με αυτήν θα εύρισκε το άνοιγμα που είχε ανοίξει από το προηγούμενο πέρασμά τους.
Φόρτωσαν το μεγάλο φορτηγό διαστημόπλοιο με καλάθια όπου είχαν τοποθετήσει το χρυσό που είχαν συλλέξει και όλοι οι ήρωες τον αποχαιρέτισαν και του ευχήθηκαν να φτάσει με ασφάλεια στον Νιμπίρου, όπου τον περίμεναν με ανυπομονησία και προσδοκία!

ΤΕΤΑΡΤΗ ΠΙΝΑΚΙΔΑ
Το τεράστιο σκάφος με πιλότο τον Άμπγκαλ πέρασε με επιτυχία τη Ζώνη των Αστεροειδών και προσεδαφίστηκε στον Νιμπίρου. Ο βασιλιάς Άνου τον υποδέχτηκε θερμά. Στρατιώτες αφαίρεσαν τα καλάθια με το χρυσό και όλοι ήταν ενθουσιασμένοι που η σωτηρία του πλανήτη ήταν κοντά.

Ο χρυσός τρίφτηκε σε λεπτότατη σκόνη και με πυραύλους διασκορπίστηκε στον ουρανό. Εκεί που πρώτα υπήρχε βλάβη τώρα είχε επέλθει θεραπεία. Έστειλαν μήνυμα στη Γη πληροφορώντας τους Ανουννάκι για τα καλά νέα και τους έδωσαν οδηγίες να συνεχίσουν τις αποστολές. 

Όταν ο Νιμπίρου πλησίασε τον Ήλιο η λεπτή σκόνη διαλύθηκε και η βλάβη επέστρεψε. Τότε ο Άνου έστειλε πίσω στη Γη τον Άμπγκαλ με περισσότερους ήρωες. Μαζί τους πήγε και ένας νέος πιλότος, ο Νουνγκάλ. Στη Γη τους υποδέχτηκαν με χαρά. Ο Έα επέβλεπε τις εργασίες και διάφοροι συλλογισμοί τον κυρίευαν. Όταν πέρασε ένας Σαρ, ο Νουνγκάλ αναχώρησε για τον Νιμπίρου με καινούργιο φορτίο χρυσού. Ο Έα με το ανιχνευτικό σκάφος του ταξίδεψε σε όλη τη Γη στην προσπάθειά του να ανακαλύψει πού βρίσκονταν οι μεγάλες ποσότητες χρυσού. Τελικά, το ειδικό όργανο έδειξε ότι οι τεράστιες συγκεντρώσεις χρυσού βρίσκονταν στην Άμπζου. Αυτή τη φορά όμως στο υπέδαφος και όχι στο νερό. Ο Έα ενημέρωσε τον Άνου και περίμενε την απάντησή του. 

Στον Νιμπίρου ο βασιλιάς ζήτησε να συγκληθεί συμβούλιο για να συσκεφθούν τρόπους αφαίρεσης του χρυσού από τα πετρώματα. Ένας πρίγκιπας σηκώθηκε και μίλησε, ο Ενλίλ, ετεροθαλής αδελφός του Έα. «Πρώτα ακούγαμε ότι η σωτηρία του Νιμπίρου θα ερχόταν από το νερό. Σήμερα ακούμε ότι πρέπει να γίνουν έργα πέρα από κάθε φαντασία. Πρέπει όμως πρώτα να έχουμε αποδείξεις ότι ο χρυσός υπάρχει πράγματι».
Τότε είπε ο Άνου, «ας δώσουμε στον Ενλίλ την άδεια να πάει στη Γη και να δει από κοντά τις αποδείξεις. Τα λόγια του θα γίνονται σεβαστά απ’ όλους, θα είναι διαταγή για όλους». Όλο το συμβούλιο ψήφισε υπέρ της πρότασης του βασιλιά.

Η απόφαση του συμβουλίου ανακοινώθηκε στη Γη. Ο Ενλίλ αναχώρησε με τον υπασπιστή και πιλότο του, Αλαλγκάρ. Μαζί τους πήραν και δυο μικρότερα σκάφη που τοποθέτησαν αποσυναρμολογημένα μέσα στο μεγάλο διαστημόπλοιο.

Όταν ο Ενλίλ έφτασε στη Γη, η υποδοχή που του έκαναν ήταν εγκάρδια. Αντάλλαξε θερμή χειραψία με τον Έα. Ο Αλάλου υποκλίθηκε μπροστά του. Οι υπόλοιποι ήρωες φώναζαν με ενθουσιασμό. Προσδοκούσαν πολλά από τον Ενλίλ. Με επιδεξιότητα τα ανιχνευτικά σκάφη συναρμολογήθηκαν και τα δυο αδέλφια πετώντας σκανάρισαν τα εδάφη από τη Μεσόγειο μέχρι τον Περσικό Κόλπο. Στην συνέχεια ο Έα οδήγησε τον Ενλίλ στην Άμπζου. Εξέτασαν το έδαφος και βρήκαν πράγματι ότι ήταν πλούσιο σε χρυσό αλλά χρειαζόταν ραφινάρισμα γιατί ήταν μαζί με πέτρες και χώματα. Ο Ενλίλ ανέφερε ότι θα χρειάζονταν και άλλους ήρωες από τον Νιμπίρου για να βοηθήσουν στην εξόρυξη. Ένα τεράστιο εγχείρημα θα λάμβανε χώρα. Περισσότερες κατοικίες, περισσότερα σκάφη που θα μετέφεραν τα φορτία χρυσού στους τόπους απογείωσης.

«Ποιος θα είναι υπεύθυνος; Ποιος θα είναι διοικητής στην Άμπζου;» ρώτησε ο Έα.
«Ποιος θα διοικεί τη διευρυμένη Εριντού; Ποιος θα είναι υπεύθυνος της κατασκήνωσης;» ρωτούσε ο Αλάλου.
«Ποιος θα είναι διοικητής του χώρου απογείωσης; Ποιος θα είναι υπεύθυνος των διαστημοπλοίων;» αναρωτιόταν ο Άνζου.
«Καλύτερα να έρθει ο Άνου στη Γη να μας πει τι αποφασίζει», είπε ο Ενλίλ.

Πράγματι, όταν ήρθε ο κατάλληλος καιρός ο Άνου ξεκίνησε για τη Γη με πιλότο τον Νουνγκάλ, που είχε πριν λίγο μεταφέρει ένα φορτίο χρυσού στον πλανήτη Νιμπίρου. Το μεγάλο φορτηγό σκάφος με τον Άνου μέσα προσθαλασσώθηκε κοντά στην Εριντού. Ο Έα είχε ετοιμάσει πλοιάρια από καλάμι για να τον προϋπαντήσει στ’ ανοιχτά. Υποκλίθηκε μπροστά στον βασιλιά πατέρα του κι εκείνος τον αγκάλιασε. Μαζί βάδισαν μέχρι την Εριντού. Σε σειρές παρατεταγμένοι οι ήρωες καλωσόρισαν το βασιλιά τους. Μπροστά τους στεκόταν ο Ενλίλ που υποκλίθηκε και ο βασιλιάς τον αγκάλιασε. Ο Αλάλου, αναποφάσιστος, στεκόταν παραδίπλα. Ο Άνου τον χαιρέτισε εγκάρδια. Το βράδυ δείπνησαν και μετά αποτραβήχτηκαν στις καλύβες τους. Την επομένη έδειξαν στον Άνου τα ευρήματά τους. Εκείνος ζήτησε να επισκεφθεί από κοντά τις περιοχές. Στη συνέχεια ζήτησε από τον Έα και τον Ενλίλ να φτιάξουν μηχανήματα με τα οποία θα έβγαζαν το χρυσό από το έδαφος και άλλα μηχανήματα που θα τον ξεχώριζαν από τα χώματα. Πίσω στην Εριντού ορίστηκαν οι νέες εργασίες.

Ο Έα ζήτησε να χτιστούν περισσότερες εγκαταστάσεις και κατοικίες. Σε αυτές έδωσε το όνομα Εντίν. Μετά πρότεινε να είναι εκείνος αρχηγός στην Εντίν αφού ήταν εκείνος που είχε ιδρύσει την Εριντού και ο Ενλίλ να είναι υπεύθυνος της εξόρυξης χρυσού.
Ο Ενλίλ μόλις το άκουσε θύμωσε. «Είναι λάθος αυτό το σχέδιο», είπε στον Άνου. «Εγώ ξέρω πώς να διοικώ καλά τον διαστημικό στόλο, έχω αρχηγικές ικανότητες. Τα μυστικά της Γης τα γνωρίζει ο αδελφός μου καλύτερα. Αυτός ανακάλυψε την Άμπζου, ας είναι αφέντης εκεί».

Ο Άνου κατάλαβε ότι τα δυο αδέλφια είχαν αρχίσει και πάλι τη διαμάχη που κρατούσε από το παρελθόν. Ο Έα ήταν πρωτότοκος μεν, αλλά γιος παλλακίδας, ενώ ο Ενλίλ ήταν δευτερότοκος αλλά από τη νόμιμη γυναίκα του, που αυτό τον καθιστούσε νόμιμο διάδοχο. Αυτά σκεφτόταν ο Άνου και δυνατά τους πρότεινε να γυρίσει ο ένας στον Νιμπίρου και ο άλλος να παραμείνει στη Γη. Για το λόγο αυτό θα έριχναν κλήρο οι τρεις τους, κι αυτός μαζί με αυτούς και θα άφηναν τη μοίρα να αποφασίσει.

Οι κλήροι έδειξαν ότι ο Άνου θα επέστρεφε στον Νιμπίρου, ο Ενλίλ θα έμενε στη Γη άρχοντας της Εντίν, ενώ ο Έα θα ήταν ο κύριος των υδάτων, κυβερνήτης της Άμπζου. Ο Ενλίλ χάρηκε ενώ ο Έα δάκρυσε από αυτό που έδειξαν οι κλήροι. Δεν ήθελε να αποχωριστεί την Εριντού που είχε φτιάξει με τόσο κόπο.
«Ας κρατήσει την Εριντού ο Έα», είπε ο Άνου στον Ενλίλ. «Τώρα, με ήσυχη την καρδιά μου μπορώ να αναχωρήσω για τον Νιμπίρου».
Ο Αλάλου τότε πετάχτηκε μπροστά. «Η κυριαρχία επί της Γης είχε δοθεί σε μένα», είπε. «Ήταν η υπόσχεση για το χρυσό που ανακάλυψα. Ούτε βέβαια έχω εγκαταλείψει τα δικαιώματά μου στο θρόνο του Νιμπίρου».

Θυμωμένος ο Άνου του ζήτησε να παλέψουν ξανά για να λύσουν τις διαφορές τους. Έβγαλαν τα ρούχα τους και πάλευαν γυμνοί. Κάποια στιγμή ο Αλάλου έπεσε στο έδαφος. Τότε ο Άνου πήγε από πάνω του και βάζοντας το πόδι του στο στήθος του τον ακινητοποίησε. Ο αγώνας είχε κριθεί. Ο Άνου τράβηξε το πόδι από το σώμα του αντιπάλου. Τότε εκείνος, ξαφνικά, τον έπιασε από τα πόδια, τον πέταξε κάτω και τον δάγκωσε στα γεννητικά όργανα, που τα έκοψε και τα κατάπιε. Ο Άνου ούρλιαξε από τον πόνο. Ο Ένκι έτρεξε να τον βοηθήσει ενώ ο Ενλίλ έπιασε τον Αλάλου αιχμάλωτο. 

Όλοι φώναζαν να αποδοθεί δικαιοσύνη. Όλοι ήθελαν να καταδικαστεί σε θάνατο ο Αλάλου. Και να το κάνει αυτό ο Ενλίλ με μια θανατηφόρα ακτίνα του όπλου του.
Ο Έα άρχισε να φωνάζει να μην το κάνει γιατί η τιμωρία ήταν ήδη μέσα του. Τα γεννητικά όργανα στα σπλάχνα του Αλάλου θα επέφεραν τον θάνατο. Τον έδεσαν σε μια καλύβα. Μετά ο Ένκι μετέβη στην καλύβα που βρισκόταν ο πληγωμένος Άνου και του έβαλε θεραπευτικά βότανα. Την τρίτη μέρα ο πόνος υποχώρησε και ο Άνου ζήτησε να επιστρέψει στον Νιμπίρου. Πρώτα όμως συγκάλεσε συμβούλιο 7 κριτών, όπως στην πατρίδα του, για να κρίνουν τον Αλάλου. Πρόεδρος ήταν ο Άνου, ο Ένκι κάθισε στα δεξιά του, ο Ενλίλ στ’ αριστερά του. Στις υπόλοιπες θέσεις κάθισαν τέσσερις ήρωες. Ο Ενλίλ ζήτησε θάνατο. Τρεις από τους ήρωες ζήτησαν θάνατο. Ένας ζήτησε να παραμείνει για πάντα στη Γη σαν φυλακισμένος. Ο Ένκι έλεγε ότι αυτά που είχε μέσα του θα τον θανάτωναν. Ο Άνου σκεφτόταν τα λόγια τους. Τελικά αποφάσισε να τον εξορίσουν και να πεθάνει σε ξένα μέρη. Ούτε στη Γη, ούτε στον Νιμπίρου, αλλά στον πλανήτη Λάχμου (Άρης). Την επομένη άρχισαν οι ετοιμασίες αναχώρησης του Άνου για τον Νιμπίρου και μαζί θα έπαιρναν τον Αλάλου που θα τον άφηναν στον Άρη. 

Πιλότος ήταν ο Άνζου. Πλησιάζοντας όμως στον Λάχμου ο Άνζου ζήτησε να μην επιστρέψει στο διαστημόπλοιο ξανά αλλά να παραμείνει με τον Αλάλου στον ξένο πλανήτη, να του κάνει παρέα μέχρι να πεθάνει και μετά να τον θάψει όπως όριζε σε έναν πρώην βασιλιά. Ο Άνου θαύμασε τον ηρωισμό του και του έδωσε την άδεια. Τον ενημέρωσε μάλιστα πως αν στο επόμενο ταξίδι του φορτηγού σκάφους τον έβρισκαν ζωντανό, θα τον ονόμαζε Κύριο του Λάχμου και μόλις ολοκληρωνόταν ο διαμετακομιστικός σταθμός εκεί, θα τον διόριζε διοικητή του σταθμού. 

Ο Άνζου μαζί με τον Αλάλου αναχώρησαν με ένα μικρό ανιχνευτικό σκάφος με προορισμό τον Άρη. Μαζί τους τους έδωσαν κράνη, στολές και τρόφιμα. Ο Αλάλου ήταν βασιλιάς στον Νιμπίρου 9 Σαρ και διοικητής της Γης 8 Σαρ. Τον επόμενο Σαρ, τον ένατο, ο Αλάλου πέθανε εξόριστος στον Λάχμου.

Ο Άνου επέστρεψε στον Νιμπίρου όπου τον υποδέχτηκαν με χαρά. Εκεί αφηγήθηκε όλα όσα είχαν συμβεί στη Γη και το σχέδιο να ιδρύσουν διαμετακομιστικούς σταθμούς και να ενώσουν τη Γη με τον Νιμπίρου. Οι πρώτοι θα ήταν στον Λάχμου και στη Σελήνη. Μετά θα ίδρυαν και σε άλλους πλανήτες ή δορυφόρους τους και ένα μεγάλο καραβάνι από φορτηγά διαστημικά σκάφη θα πηγαινοερχόταν μεταφέροντας το χρυσό της Γης στον Νιμπίρου. 

Οι σύμβουλοι και οι σοφοί άρχισαν να κάνουν σχέδια για την κατασκευή και άλλων τύπων αεροσκαφών. Στη Γη ο Ένκι σχεδίασε έναν Διαχωριστή χώματος για να σκάβει τα έγκατα της Γης και έστειλε τα σχέδια να φτιάξουν το μηχάνημα στον Νιμπίρου. Ζήτησε να του στείλουν και άλλα μηχανήματα καθώς και φάρμακα γιατί η γρήγορη περιστροφή της Γης γύρω από τον εαυτό της προκαλούσε ναυτία και ζαλάδες στους ήρωες. Ο Ενλίλ είχε αρρωστήσει από τη θερμότητα του ήλιου και αναζητούσε σκιερά και δροσερά μέρη ενώ τον περισσότερο χρόνο τον περνούσε στο μικρό ανιχνευτικό σκάφος του, επιβλέποντας την Εντίν από ψηλά. Ο Ένκι ετοιμαζόταν να αναχωρήσει για την Άμπζου.
Ο Ενλίλ παρατηρώντας από ψηλά τα χιονισμένα βουνά στα βόρεια της Εντίν ενθουσιάστηκε. Αποφάσισε να χτίσει εκεί την κατοικία του. Με ακτίνες δύναμης ισοπέδωσε μια περιοχή του βουνού. Με τεράστιες πέτρες στερέωσαν μια μεγάλη πλατφόρμα όπου εκεί θα προσγειώνονταν τα διαστημόπλοια. Μετά με ακτίνες έκοψαν οι ήρωες κέδρους από μια ράχη του βουνού και έφτιαξαν την κατοικία του Ενλίλ.
Στον Νιμπίρου κατασκευαζόταν ένα νέο ουράνιο διαστημικό φορτηγό, ένα τεράστιο μητρικό σκάφος που θα μετέφερε στη Γη ρουκετοφόρα σκάφη, ερευνητικά σκάφη και όλα τα μηχανήματα που είχε ζητήσει και σχεδιάσει ο Ένκι. Διοικητής της αποστολής τοποθετήθηκε η Νινμά, η ετεροθαλής αδελφή του Ένκι και του Ενλίλ που θα τους βοηθούσε με τις ιατρικές γνώσεις της. Είχε σπουδάσει και ήταν μεγάλη θεραπεύτρια. Πιλότος της αποστολής ο Νουνγκάλ. 

Ακολούθησαν την ίδια πορεία με τις προηγούμενες. Όταν πλησίασαν στον Λάχμου η Νινμά ζήτησε να προσεδαφιστούν. Από το σκάφος κατέβηκε μια ομάδα ανδρών μαζί με τη Νινμά. Δίπλα σε μια λίμνη βρήκαν τον Άνζου πεθαμένο, ακίνητο στο έδαφος, οδηγούμενοι από το σήμα που εξέπεμπε το κράνος του. Η Νινμά έβγαλε από μια θήκη της στολής της τον Παλμοδότη και τον κατηύθυνε στην καρδιά του Άνζου. Εξήντα φορές ενεργοποίησε τη συσκευή και στην εξηκοστή ο Άνζου άνοιξε τα μάτια του. Τότε του έβαλε απαλά στο στόμα από την Τροφή της Ζωής και σαν από θαύμα εκείνος επανήλθε στη ζωή. Τον ρώτησαν για τον Αλάλου κι εκείνος τους οδήγησε σε ένα μεγάλο βράχο που προεξήχε στην πεδιάδα. Τους είπε ότι ο Αλάλου σύντομα άρχισε να ουρλιάζει από τους πόνους και μετά από λίγο πέθανε, αφού πρώτα ξέρασε τα γεννητικά όργανα του Άνου. Ο Άνζου βρήκε μια σπηλιά στο μεγάλο βράχο όπου τον έθαψε και σκέπασε με πέτρες το σώμα του. Ήταν η πρώτη φορά που ένας βασιλιάς του Νιμπίρου πέθαινε μακριά από τον πλανήτη. 

Η Νινμά τότε διέταξε και σκάλισαν με ακτίνες το πρόσωπο του Αλάλου στο βράχο,  φορώντας το κράνος του. «Ας είναι αυτή η εικόνα ανάμνηση εκείνου που ανακάλυψε το χρυσό της Γης», είπε. Μετά άφησε στον Άνζου μια ομάδα από 20 ήρωες για να είναι μαζί του και να χτίσουν τον ενδιάμεσο σταθμό. Μικρότερα σκάφη θα μετέφεραν το χρυσό από τη Γη στον σταθμό και από εκεί μεγάλα φορτηγά θα τον έπαιρναν στον Νιμπίρου. Ο Άνζου τοποθετήθηκε διοικητής του σταθμού και του πλανήτη. Στη συνέχεια η Νινμά με τους υπόλοιπους άνδρες αναχώρησε για τη Γη.

(Συνεχίζεται)
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη