Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2018

Γιατί βρίσκομαι εδώ;



Απόσπασμα από το βιβλίο "Dancing on a Stamp" του Garet Schulhauser

(Ο διάλογος γίνεται μεταξύ του συγγραφέα και του Πνευματικού του Οδηγού, Άλμπερτ, που τον συνάντησε έξω από ένα εμπορικό κέντρο του Καναδά!)

Γιατί βρίσκομαι εδώ; Αναρωτιόμουν. Τι είναι αυτό – αν υπάρχει – που πρέπει να εκπληρώσω στη ζωή μου; Είναι ο Θεός που επέλεξε αυτή τη ζωή για μένα ή το Σύμπαν μού την ανέθεσε στην τύχη; Όλα αυτά που έμαθα στο κατηχητικό για το Θεό και την μετά θάνατο ζωή είναι άραγε η αλήθεια ή απλά λόγια της καραβάνας; Άραγε ο Θεός θα με κρίνει όταν πεθάνω και θα με στείλει στον παράδεισο ή στην κόλαση ανάλογα με τις πράξεις μου; Άραγε υπάρχει στ’ αλήθεια Θεός; Είναι δυνατόν, μόλις πεθάνω, απλά να πάψω να υπάρχω – να εξαφανιστώ στην ανυπαρξία;

Καθώς ανακαλούσα στη μνήμη την ανατροφή μου από μια πολύ θρησκευόμενη οικογένεια πιστή στον Ρωμαιοκαθολικισμό, θυμόμουνα τις απαντήσεις που μου υπαγόρευε η Καθολική Εκκλησία, όταν ήμουν παιδί. Ο Θεός μου έδωσε αυτή τη ζωή για να υπηρετήσω το σκοπό Του (που δεν ήξερα ποιος ήταν) και να ζω σύμφωνα με τους κανόνες της Καθολικής Εκκλησίας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων οι οποίοι καθόριζαν πότε, πού και πώς έπρεπε να λατρεύω το Θεό.

Όταν πέθαινα, θα παρουσιαζόμουν ενώπιον του Θεού για ν' ακούσω την κρίση Του αναφορικά με όσα είχα κάνει ή όχι όσο ζούσα στη Γη. Αν είχα υπάρξει καλός, ο Θεός θα επέτρεπε να εισέλθω σ’ έναν υπέροχο τόπο με το όνομα Παράδεισος, όπου θα απολάμβανα ευτυχία και ευλογία στην αιωνιότητα. Αν είχα υπάρξει κακός, ο Θεός θα με έστελνε στην Κόλαση για να υποφέρω από τις αιώνιες φωτιές της. Ή, αν είχα υπάρξει κακός κατά το ήμισυ, θα έπρεπε να υπηρετήσω ένα διάστημα στο Καθαρτήριο έως ότου η ψυχή μου εξαγνιζόταν από τις αμαρτίες μου, και μετά θα μπορούσα να εισέλθω στον παράδεισο.
Αυτές οι εξηγήσεις της Καθολικής Εκκλησίας δεν μου κάθονταν καλά. Παρόλο που είχα 'καταπιεί' όλο το δόγμα της όσο ήμουν παιδί, στα είκοσι συνειδητοποίησα ότι πολλά από αυτά που διδάσκε στα μέλη της, η Εκκλησία, δεν έβγαζαν κανένα νόημα, όταν κάποιος τα έφερνε  κάτω από το φως και τα εξέταζε με κριτικό μάτι. Πολλά χρόνια μετά, παρασύρθηκα σε άγονα εδάφη μη αποδεχόμενος το δόγμα της Καθολικής Εκκλησίας, αλλά μη βρίσκοντας και κάτι άλλο προς αναπλήρωση.

Από την άλλη μεριά, ήξερα ότι πολλοί άθεοι αρνιόνταν την ύπαρξη του Θεού και πίστευαν ότι είχαμε μπει στη ζωή όλως τυχαίως, χωρίς ιδιαίτερο σκοπό, από ένα απρόσωπο σύμπαν. Επιπλέον, ο θάνατος είναι το τέλος – παύουμε να υπάρχουμε. Εξαφανιζόμαστε απλά στο κενό και τα σώματά μας επιστρέφουν στο χώμα.

Αλλά ούτε αυτά τα πιστεύω θεωρούσα σωστά, αν και δεν μπορούσα να εξηγήσω σε ποια λογική στηριζόμουν και ένιωθα έτσι. Η διαίσθηση μού έλεγε ότι όλοι είχαμε έναν ανώτερο εαυτό ή ψυχές που επιβίωναν του θανάτου, παρόλο που μερικές φορές αναρωτιόμουν μήπως ήταν ευσεβής πόθος μου. Ενστικτωδώς, ένιωθα πως η ζωή μου και κάθε άλλη μορφή ζωής επάνω στον πλανήτη δεν ήταν αποτέλεσμα τυχαίας σειράς γεγονότων – πως υπήρχε πίσω απ’ όλα ένα αόρατο χέρι που τα καθοδηγούσε κατά κάποιο τρόπο. Δεν υποστήριζα την απεικόνιση της Καθολικής Εκκλησίας για το Θεό ως ενός ηγεμονικού άνδρα καθισμένου σε χρυσό θρόνο ο οποίος τιμωρούσε ή αντάμοιβε τις ψυχές που τελείωναν τις ζωές τους στη Γη. 

Θεωρούσα παράλογο ότι ένας παντοδύναμος και παντογνώστης Θεός, το Υπέρτατο Ον που είχε τα πάντα και δεν του έλειπε τίποτε μπορούσε να επιδεικνύει πολλά από τα αρνητικά συναισθήματα των ανθρώπων, όπως ματαιoδοξία, φθόνο και οργή. Αν ο Θεός είχε τα πάντα, αναρωτιόμουν, γιατί έχει ανάγκη να τον λατρεύουν οι άνθρωποι με εξειδικευμένους τρόπους; Και γιατί θα έδινε στους ανθρώπους ελεύθερη βούληση να ζουν τη ζωή τους όπως εκείνοι επιθυμούσαν, όταν ήταν φανερό ότι με τον τρόπο αυτό θα ήταν ικανοί να παραβούν τους κανόνες που Αυτός περίμενε να ακολουθήσουν; Και ακόμα, πώς ξέρουμε ότι όλοι οι «κανόνες του Θεού» που μας υπαγορεύτηκαν από τους αγίους που υποστήριζαν ότι μιλούσαν εξ ονόματος του Θεού, προέρχονταν από το Θεό; Μήπως αυτοί οι άγιοι ακολουθούσαν ο καθένας τη δική του προσωπική ατζέντα και γι’ αυτό έφτιαξαν αυτούς τους κανόνες;

Οι ερωτήσεις αυτές στριφογύριζαν στο νου μου πολλά χρόνια, καθώς, μάταια έψαχνα τις «σωστές» απαντήσεις που θα ικανοποιούσαν το νου και την καρδιά μου.

Κι ύστερα, ένα ηλιόλουστο απόγευμα του Μάη του 2007 βρέθηκα να περπατάω στον πεζόδρομο ενός εμπορικού κέντρου κοντά στο γραφείο μου. Ένας άστεγος άνδρας βρέθηκε στο δρόμο μου και πρoσφέρθηκε ν' απαντήσει σε όλα τα ενοχλητικά μου ερωτήματα. Κι άλλες φορές είχα συναντήσει άστεγους και πάντα έκανα έναν κύκλο με γρήγορα βήματα αποφεύγοντας να τους πλησιάσω πολύ κοντά. Αλλ’ αυτός ο άστεγος ήταν διαφορετικός – τα θαυμάσια μπλε μάτια του διαπερνούσαν όλο το είναι μου κατευθείαν μέχρι τα βάθη της ψυχής μου και με καθήλωσαν καθιστώντας με ανίκανο (και απρόθυμο) να κινηθώ.  

Ξεκίνησα μαζί του μια σειρά συζητήσεων με τη μορφή ερωταποκρίσεων και ανακάλυψα ότι αυτός ο άνδρας, του οποίου το όνομα ήταν Άλμπερτ, δεν ήταν αληθινός άστεγος, αλλά ο Πνευματικός μου Οδηγός μεταμφιεσμένος. Μου είπε ότι αυτός κι εγώ ήμασταν παλιοί φίλοι που γνωριζόμασταν πολλές ζωές για τις οποίες φυσικά δεν είχα καμία ανάμνηση. O Άλμπερτ διέθετε οξύ πνεύμα και κοφτερή αίσθηση του χιούμορ. Ο διάλογος μαζί του ήταν μια αξέχαστη, αξεπέραστη, ενθουσιώδης εμπειρία και είμαι σίγουρος χωρίς καμία αμφιβολία ότι όλα όσα μου είπε είναι η πραγματική αλήθεια.

Έγραψα αυτό το βιβλίο για να εκπληρώσω την επιθυμία του Άλμπερτ να επικοινωνήσει τα μηνύματά του στην ανθρωπότητα.  

Η αρχή της επαφής μας ξεκίνησε όπως ακολουθεί:

Ποιος είσαι;

Λέγομαι Άλμπερτ. Ήρθα για να σε βοηθήσω.

Πώς μπορείς να με βοηθήσεις όταν δεν μπορείς να βοηθήσεις τον ίδιο σου τον εαυτό; Μοιάζεις να ζεις βδομάδες στο δρόμο και μυρίζεις σαν ψόφιο ψάρι. Τι θέλεις από εμένα;

Η εμφάνιση μπορεί να είναι παραπλανητική. Στη δική σου περίπτωση, μοιάζεις επιτυχημένος δικηγόρος που έχει τα πάντα υπό έλεγχο, αλλά κάτω από την πρόσοψη παλεύεις πραγματικά να βρεις νόημα στη ζωή σου.

Πώς γνωρίζεις τόσα για μένα; Δεν μιλήσαμε ποτέ στο παρελθόν, και δεν γνωρίζω τίποτε για σένα.

Γνωριζόμαστε πολύ καιρό αν και δεν θυμάσαι το παρελθόν μας. Αν θέλεις να βρεις απαντήσεις, κάθισε και θα απαντήσω στις ερωτήσεις σου.

Γιατί να πιστέψω αυτά που λες; Απ’ όσο ξέρω, θέλεις μόνο να αποσπάσεις κάποια χρήματα από μένα.

Σ' αυτή τη φάση δεν μπορείς να είσαι σίγουρος, αλλά τι έχεις να χάσεις; Μπορείς να γυρίσεις πίσω στο γραφείο σου και να δεις αν μπορείς να βρεις τις απαντήσεις σου στα e-mails που σε περιμένουν, ή να δοκιμάσεις την τύχη σου μαζί μου.

Ο νους μου με συμβουλεύει να 'την κάνω', αλλά η διαίσθησή μου να μείνω. Σκέφτομαι να σου δώσω μια ευκαιρία, γι’ αυτό ας ξεκινήσουμε... ποιος είσαι και με ποιο τρόπο θα με βοηθήσεις;

Είμαι μια ψυχή ακριβώς όπως εσύ. Είμαι ’δω για να απαντήσω στα ερωτήματά σου και να σε καθοδηγήσω στο ταξίδι σου.

Ποιο ταξίδι;

Το ταξίδι της ψυχής σου στην παρούσα ζωή στη Γη.

Γιατί κάνω αυτό το ταξίδι; Ο Θεός διάλεξε να έχω αυτή τη ζωή;

Όπως όλες οι ψυχές που βρίσκονται ενσαρκωμένες στη Γη, ήρθες να βιώσεις αυτό που έχει να σου προσφέρει η Γη ώστε να αναπτυχθείς και να εξελιχθείς. Η απόφαση να ενσαρκωθείς και να έχεις τη ζωή που τώρα έχεις πάρθηκε αποκλειστικά από εσένα – δεν σου την υπαγόρευσε ο Δημιουργός ούτε κανένας άλλος. Διάλεξες τη ζωή σου πριν γεννηθείς με σκοπό να μπορέσεις να βιώσεις τις απαραίτητες συνθήκες για την εξέλιξή σου ως ψυχή. Ο Δημιουργός δεν προετοίμασε το σενάριό σου και δεν χειρίζεται τα γεγονότα στη ζωή σου.

Ποιος είναι ο Δημιουργός; Εννοείς το Θεό;

Ο Δημιουργός είναι η ολότητα των πάντων που υπάρχουν στο σύμπαν. Είναι ο Πρωτουργός και η ουσία των πάντων που υπάρχουν. Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν διαφορετικά ονόματα για τον Δημιουργό, με αυτό του "Θεός" να είναι η πιο δημοφιλής επιλογή. Στη συνέχεια της συζήτησής μας θα χρησιμοποιώ τη λέξη «Θεός» όταν αναφέρομαι στον Δημιουργό και θα αποδίδω σε Αυτόν το αρσενικό γένος παρόλο που ο Δημιουργός δεν είναι ούτε άρρεν ούτε θήλυ.

Ο Θεός δημιούργησε τη Γη, όλα τα αστέρια και τους πλανήτες και όλα όσα υπάρχουν στο σύμπαν. Για να μπορέσει να βιώσει όλες τις πτυχές του σύμπαντος από διαφορετικές σκοπιές, δημιούργησε τις ψυχές ως εξατομικευμένες όψεις Του οι οποίες θα διασκορπίζονταν στους γαλαξίες για να βιώσουν αυτό που είχε να τους δώσει η ζωή οπουδήποτε υπήρχε στο σύμπαν, της Γης συμπεριλαμβανομένης. Οτιδήποτε συμβαίνει στο σύμπαν και οτιδήποτε βιώνουν οι ψυχές, το βιώνει και ο Θεός αφού όλα τα πράγματα στο σύμπαν συνδέονται με το Θεό και με όλα τα άλλα, και όλα είναι μέρος της ολότητας που είναι ο Θεός. Εφόσον όλες οι ψυχές έχουν την ελεύθερη βούληση να επιλέξουν τι θέλουν να βιώσουν, κάθε ψυχή ακολουθεί το δικό της μονοπάτι εξέλιξης, και αυτό επιτρέπει στο Θεό να βιώνει αυτό που ο Ίδιος δημιούργησε με πολλούς διαφορετικούς τρόπους.

Τι ζητάει από εμένα ο Θεός στη ζωή;

Ο Θεός δεν ζητάει τίποτε από σένα. Σου έδωσε ελεύθερη βούληση για να διαλέξεις τη ζωή σου και να σχεδιάσεις το ταξίδι σου στη Γη. Δεν σου βάζει κανόνες να ακολουθήσεις και δεν θα σε τιμωρήσει για τίποτα από όσα κάνεις στη ζωή σου.

Πού ήμουνα πριν έρθω στη ζωή;

Ήσουνα στην Πλευρά του Πνεύματος, εκεί απ’ όπου προέρχονται όλες οι ψυχές. Θα επιστρέψεις στην Πλευρά του Πνεύματος όταν πεθάνεις και αφήσεις πίσω το σώμα σου. Η Πλευρά του Πνεύματος βρίσκεται ολόγυρά σου αν και υπάρχει σε επίπεδο υψηλότερης συχνότητας από το γήινο και κανονικά δεν μπορεί να γίνει αισθητό ή ορατό από τους ανθρώπους. Η Πνευματική Πλευρά είναι πανέμορφο μέρος γεμάτο αγάπη και ευτυχία, χωρίς ασθένειες, πόνο, κακίες ή κακουργήματα. Ο καθένας εκεί ζει ειρηνικά και αρμονικά.

Πρέπει να είναι πολύ όμορφο μέρος. Είναι σαν τον  παράδεισο; Γιατί να θέλει κάποιος ν’ αφήσει αυτό το μέρος για να έρθει στη Γη;

Η Πλευρά του Πνεύματος είναι όντως ένα υπέροχο μέρος, όπως ακριβώς οι διάφορες θρησκείες περιγράφουν τον παράδεισο. Ήρθες εδώ στη Γη γνωρίζοντας ότι θα ήσουν μακριά από την Πνευματική Πλευρά μόνο για σύντομο χρονικό διάστημα και θα επέστρεφες εκεί με τη λήξη της γήινης ζωής σου. Είναι κάτι που έχεις κάνει πολλές φορές στο παρελθόν.
Οι ψυχές δεν θεωρούν δύσκολη τη ζωή στον πλανήτη Γη. Την βλέπουν σαν μια περιπέτεια που τους δίνει την ευκαιρία να ζήσουν πολλές ανταποδοτικές εμπειρίες. Όπως οι άνθρωποι που υπογράφουν ένα διετές συμβόλαιο εργασίας σε άλλη χώρα. Αν και δεν θέλουν να αφήσουν την πατρίδα τους και να μετακομίσουν μόνιμα, δέχονται την ανάθεση εργασίας επειδή προσδοκούν να ζήσουν καινούργιες εμπειρίες στην άλλη χώρα, και μετά να επιστρέψουν. Φεύγουν με αίσθημα περιπέτειας, γνωρίζοντας ότι έχουν να μάθουν πολλά, τη γλώσσα, τα ήθη της νέας χώρας και αυτό θα διευρύνει τις γνώσεις τους και θα τους δώσει μια βαθύτερη κατανόηση του κόσμου στον οποίο ζουν. Ακόμα και αν η ζωή τους στην καινούργια χώρα δεν είναι τόσο ευχάριστη όσο θα περίμεναν, ξέρουν ότι η παραμονή τους εκεί δεν είναι για πάντα.

Γιατί δεν μπορώ να θυμηθώ τίποτε από την Πνευματική Πλευρά; Η ζωή μου θα ήταν πολύ πιο εύκολη αν μπορούσα να την θυμηθώ και ήξερα με βεβαιότητα ότι θα επέστρεφα σε αυτήν όταν θα πέθαινα.

Κατά τη διάρκεια της ζωής σου στη Γη υπάρχουν περιορισμοί ως μέρος της διαδικασίας ενσάρκωσης, οι οποίοι δεν επιτρέπουν την άμεση πρόσβαση στις αναμνήσεις σου για την Πλευρά του Πνεύματος. Κύριο συστατικό της ενσάρκωσης είναι να διαχειριστείς τα άγνωστα και τα αβέβαια που θα σου εμφανίζονται κατά τη διάρκεια της ζωής σου, καθώς θα αναζητάς τις απαντήσεις στα ερωτήματα τα σχετικά με το γιατί βρίσκεσαι στο ταξίδι αυτό και τι θα συμβεί όταν πεθάνεις.

Από τη δική μου άποψη, η ζωή δεν μοιάζει με πικ-νικ και πολλοί άνθρωποι θα συμφωνήσουν με ένα αυτοκόλλητο που είδα πριν από χρόνια που έλεγε: «Η ζωή είναι μια πόρνη. Και μετά πεθαίνεις». Αφού η Πνευματική Πλευρά είναι τόσο ευτυχισμένη και η Γη τόσο δύσκολη, γιατί αναζητούν οι ψυχές να περάσουν τις δυσκολίες που έχει η ζωή στη Γη; Τι έχουν να κερδίσουν;

Η απάντηση είναι περίπλοκη και δεν την καταλαβαίνουν με ευκολία οι άνθρωποι. Οι ψυχές είναι αιώνια πνεύματα που αναζητούν νέες εμπειρίες ώστε να μάθουν, να αποκτήσουν σοφία και να εξελιχθούν. Μπορούν να μάθουν και να αποκτήσουν γνώση στην Πνευματική Πλευρά, όμως δεν τους ικανοποιεί η σκέτη γνώση. Η γνώση μαζί με την επίγνωση που αποκτάται μέσω της εμπειρίας γίνεται σοφία. Οι ψυχές ενσαρκώνονται λαμβάνοντας υλικά σώματα για να συμπληρώσουν τη γνώση με την εμπειρία.

Δεν μπορώ να σε παρακολουθήσω σχετικά με τη γνώση. Αν έχω γνώσεις στην Πνευματική Πλευρά, γιατί είναι σημαντικό να βιώσω καταστάσεις ως άνθρωπος;

Παρόλο που τώρα δεν μπορείς να καταλάβεις αυτή την ιδέα, μπορούσες εύκολα να την καταλάβεις όταν βρισκόσουν στην Πνευματική Πλευρά.  Ένα ανάλογο παράδειγμα θα σε βοηθούσε να καταλάβεις. Φαντάσου ότι είσαι ένα παιδί που ζει σ’ ένα μικρό χωριό στην Κένυα και ποτέ δεν έχεις ταξιδέψει μακριά από το τροπικό κλίμα της πατρίδας σου. Αν πήγαινες σχολείο θα μάθαινες ότι υπάρχουν ορισμένες περιοχές του Βορείου Ημισφαιρίου όπου η θερμοκρασία το χειμώνα πέφτει κάτω από τους  -20 βαθμούς, οι οποίοι μπορούν να προκαλέσουν κρυοπαγήματα ή και τον θάνατο ακόμα στο ανθρώπινο σώμα που δεν καλύπτεται με επαρκή ρούχα. Παρόλο που θα έχεις τις γνώσεις για τις κάτω από το μηδέν θερμοκρασίες, όμως, και πάλι δεν θα μπορούσες να εκτιμήσεις τον κίνδυνο του μεγάλου κρύου παρά μόνο αν ταξίδευες στην Αλάσκα ή τη Σιβηρία στα μέσα Ιανουαρίου και έμενες έξω χωρίς ρούχα. Αυτή η έκθεση στο κρύο θα ολοκλήρωνε τη γνώση σου για το κρύο.

Το ίδιο και με τις άλλες καταστάσεις που θα συναντούσες στη Γη, συμπεριλαμβανομένων της βροχής, της πείνας, των ασθενειών και του πόνου, ή των αρνητικών συναισθημάτων που είναι τόσο συνηθισμένα στους ανθρώπους, όπως ο φόβος, ο θυμός και το μίσος. Κανένα από αυτά τα χαρακτηριστικά ή τα αρνητικά συναισθήματα δεν υπάρχει στην Πνευματική Πλευρά. Πρέπει να ενσαρκωθείς σε ανθρώπινο σώμα για να τα βιώσεις.

Γιατί μια ψυχή θέλει να βιώσει μίσος ή πόνο;

Όλες οι ψυχές λαχταρούν να μάθουν περισσότερα για τις ίδιες και το σύμπαν κι έτσι να εξελιχθούν και να αναπτυχθούν. Η Γη έχει ποικιλία φυσικών συνθηκών και αρνητικών συναισθημάτων που οι ψυχές επιθυμούν να ζήσουν για να προχωρήσουν στην εξέλιξή τους. Αυτές οι σκληρές συνθήκες δίνουν στις ψυχές την ευκαιρία να εκτιμήσουν περισσότερο την άνευ όρων αγάπη και την ευτυχία που απολαμβάνουν στην Πλευρά του Πνεύματος. Οι ψυχές βλέπουν τη ζωή στη Γη σαν ένα τρόπο να τεστάρουν αν μπορούν να υπομείνουν τον πόνο και τις ταλαιπωρίες που μπορεί να αντιμετωπίσουν, χωρίς να ζητήσουν να φύγουν νωρίς και χωρίς να αφήσουν τα αρνητικά τους συναισθήματα να κοντρολάρουν τις πράξεις τους.

Ανέφερες ότι οι ψυχές επιλέγουν να ενσαρκωθούν και ότι κανένας, ούτε ο Θεός, δεν επεμβαίνει στην απόφασή τους. Από τη στιγμή που μια ψυχή πάρει την απόφαση της ενσάρκωσης, ποιος καθορίζει πού θα γεννηθεί και ποιες θα είναι οι συνθήκες της ζωής της;

Οι ψυχές που ενσαρκώνονται έχουν ετοιμάσει ένα Σχέδιο Ζωής - που είναι ένα ευρύ περίγραμμα της προτεινόμενης ζωής τους - πολύ πριν ενσαρκωθούν. Το έχουν σχεδιάσει να τους παρέχει τις κατάλληλες ευκαιρίες που θα τις επιτρέψουν να μάθουν και να αποκτήσουν σοφία. Οι Σοφοί, που είναι πολύ εξελιγμένες ψυχές, ξανακοιτάζουν κάθε Σχέδιο Ζωής για να βεβαιωθούν ότι δεν είναι πάρα πολύ δύσκολο ή φιλόδοξο και ότι ταιριάζει με την εκάστοτε ψυχή. Επιπλέον, κάθε Σχέδιο Ζωής το βλέπουν ξανά οι ψυχές που εμπλέκονται με την ψυχή που το έχει φτιάξει και θα παίξουν σημαντικό ρόλο στη νέα της ζωή. Μετά, η ψυχή λαμβάνει υπόψη τα σχόλια που ίσως της κάνουν και μπορεί να τροποποιήσει κάπως το Σχέδιο, όμως τον τελικό λόγο στο Σχέδιο της Ζωής της τον έχει η ψυχή.

Αυτή τη διαδικασία θα θεωρηθεί αιρετική από όλες τις θρησκείες που πιστεύουν ότι μόνον ο Θεός αποφασίζει ποιος και τι θα συμβεί στις ζωές μας. Γιατί να επιτρέπει ο Θεός να φτιάξω το δικό μου Σχέδιο Ζωής; Αν δεν το φτιάξω σωστά; Αν είναι λάθος;

Δεν υπάρχει λάθος Σχέδιο Ζωής. Όλα είναι εξίσου έγκυρα και ο Θεός δεν κρίνει κανένα Σχέδιο Ζωής. Τον Θεό δεν Τον ενδιαφέρει να ελέγχει τα γεγονότα στη ζωή κανενός. Ο Θεός επιθυμεί κάθε ψυχή να εξελιχθεί και να μεγαλώσει μέσω της σοφίας που θα αποκτήσει από το γήινο ταξίδι της και είναι ικανοποιημένος που κάθε ψυχή κατασκευάζει το δικό της Σχέδιο. Όπως δεν υπάρχει λάθος Σχέδιο Ζωής, δεν υπάρχει ούτε τέλειο, επίσης. Αν δεν δημιουργεί τις κάλλιστες των ευκαιριών για μια ψυχή να βρει τα πράγματα που αναζητά, θα υπάρξουν άλλες ζωές και άλλες ευκαιρίες. Οι ψυχές ενσαρκώνονται όσο συχνά θέλουν. Αν μια ψυχή δεν τα «πιάσει» όλα σε μια ζωή, μπορεί να γυρίσει ξανά και ξανά μέχρις ότου βρει όλα όσα αναζητά.

Αυτό αντιβαίνει στην πεποίθηση των περισσοτέρων ότι «ζούμε μόνο μια φορά». Έχω ακούσει αυτή την έκφραση εκατοντάδες φορές. Είναι ιδέα που διδάσκουν σχεδόν όλες οι θρησκείες. Γιατί νομίζεις ότι υιοθέτησαν αυτό το πιστεύω;

Όλες σχεδόν οι θρησκείες ενδιαφέρονται να ελέγχουν. Οι θρησκευτικοί ηγέτες θέλουν το ποίμνιο να παραμένει στο κοπάδι και να ακολουθεί τους κανόνες τους – πολλοί από τους οποίους έχουν να κάνουν με το πότε, πού και πώς πρέπει οι πιστοί να λατρεύουν το Θεό. Αυτές οι θρησκείες πιστεύουν ότι πρέπει να υπάρχουν κυρώσεις και ανταμοιβές ώστε τα μέλη τους να παρακινούνται να υπακούουν τους κανόνες τους, και η μέθοδος του μαστίγιου και του καρότου χρησιμοποιείται συχνά. Αν τα άτομα είναι καλά και ακολουθούν τους κανόνες της Εκκλησίας, θα πάνε στον παράδεισο όταν πεθάνουν. Αντιθέτως, αν φέρονται άσχημα και δεν ακολουθούν τους κανόνες, θα πάνε σ’ ένα φρικτό μέρος που λέγεται κόλαση και εκεί θα μείνουν υποφέροντας για πάντα. Για να γίνει μάλιστα πιο αποτελεσματικό το μαστίγιο και το καρότο, αποφάσισαν ότι κάθε άτομο θα έχει μόνο μια ευκαιρία. Αυτό που θα κάνει στην παρούσα ζωή θα καθορίσει το που θα πάει για πάντα, όταν πεθάνει. Δεν θα υπάρξει δεύτερη ευκαιρία.

Αν η επανενσάρκωση ήταν μια δυνατότητα και οι άνθρωποι μπορούσαν να συνεχίσουν να ζουν τις διάφορες ζωές τους μέχρι τελικά να τα καταφέρουν, τότε δεν θα υπήρχε η επείγουσα ανάγκη να είναι καλοί σε μια συγκεκριμένη ζωή, θα έρρεπαν στις γήινες επιθυμίες τους και δεν θα ανησυχούσαν για τη συμπεριφορά τους, εφόσον θα γνώριζαν ότι θα μπορούσαν να έρθουν ξανά όσες φορές τους άρεσε. 
Χωρίς την άμεση απειλή να πάει στην κόλαση, ένα άτομο θα μπορούσε να ακολουθήσει τον εύκολο δρόμο αγνοώντας τους κανόνες της Εκκλησίας και αφήνοντάς τους για μια επόμενη ζωή. Είναι όπως όταν θέλετε να δείτε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα στην τηλεόραση αντί να μαζέψετε τα ξερά φύλλα στον κήπο. Ξέρετε ότι τα φύλλα θα είναι εκεί και αύριο, οπότε γιατί να μην απολαύσετε κάτι άλλο σήμερα;

ΠΗΓΗ: "Dancing on a Stamp" by Garet Schulhauser

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη