Πέμπτη, 12 Απριλίου 2018

To ταξίδι στην «Άλλη Πλευρά» μιας γυναίκας με Alzheimer


Στη δουλειά μου ως επαγγελματίας διαισθητικός, ήρθε μια γυναίκα, η Σόνια, και μου ζήτησε να επικοινωνήσω με τη μητέρα της, Ρόουζ, που είχε πεθάνει μόλις τρεις βδομάδες πρωτύτερα, θέλοντας να μάθει πώς ήταν. Συμφώνησα να προσπαθήσω να έρθω σε επαφή μαζί της (Ρόουζ) ή με τους Πνευματικούς Οδηγούς της Σόνιας, ώστε να πάρω κάποιο μήνυμα. Ένιωθα πόσο η κόρη θρηνούσε για την απώλεια της μητέρας της!

Η Ρόουζ υπέφερε 12 χρόνια από Alzheimer και τα δυο τελευταία χρόνια πριν πεθάνει είχε σταματήσει να επικοινωνεί με την οικογένειά της, γεγονός εξαιρετικά θλιβερό για την κόρη της, η οποία ήξερε καλά πόσο πνευματικό, ζωντανό και κοινωνικό άτομο ήταν η μητέρα της πριν ασθενήσει. Η Σόνια ήθελε να μάθει αν η ασθένεια είχε επηρεάσει αρνητικά την ικανότητά της Ρόουζ να περάσει με ευκολία στο κόσμο του πνεύματος.

Δεν ήταν μια απλή, τυπική επικοινωνία. Το μέγεθος των πολύτιμων πληροφοριών που μας μετέφερε η Ρόουζ ήταν απίστευτο. Βασικά, ένα αγαπημένο μέλος οικογένειας που μόλις έχει αποδημήσει, δεν είναι τόσο ομιλητικό, πόσο μάλλον να μπορεί να επικοινωνεί με διαισθητικά άτομα όπως εγώ! Έτσι θέλησα να μοιραστώ μαζί σας αυτή την επικοινωνία, αφού πρώτα ζήτησα την άδεια από τη Σόνια, η οποία μου είπε: “Αυτή η επικοινωνία είναι μια όμορφη μαρτυρία για τη μαμά, μια πολύ πνευματική και αξιαγάπητη γυναίκα. Είμαι τόσο χαρούμενη που βρίσκεται σε γαλήνη. Ήταν μια ευγενική, αγαπητή, ευσπλαχνική ψυχή και την αγαπούσαν άνθρωποι όλων των κοινωνικών στρωμάτων”.

Είμαι ευγνώμων για τη γενναιοδωρία της… η Ρόουζ  μας έδωσε τόση σοφία η οποία θα προσφέρει παρηγοριά και έμπνευση σε πολλούς – όχι μόνο γύρω από τον θάνατο και τις εμπειρίες της ψυχής αλλά και έμπνευση από τις εμπειρίες μιας γυναίκας με Alzheimer. Μας μετέφερε πολλές πληροφορίες και μας επέτρεψε να ρίξουμε μια ματιά στον κόσμο της. Καταπληκτικό!

Πρώτα όμως θέλω να σας πω λίγα πράγματα για τη δουλειά μου...
Είμαι επαγγελματίας διαισθητικός και δουλειά μου είναι η πρόσβαση στις πληροφορίες που υπάρχουν στα Ακασικά Αρχεία, για κάθε ψυχή. Στη συνέχεια ζητάω περισσότερη σαφήνεια από τον πρωταρχικό Πνευματικό Οδηγό της ψυχής. Έτσι, μέσα από τα Ακασικά Αρχεία αποκτώ πρόσβαση στο φάκελο της κάθε ψυχής – για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Η μελέτη των Ακασικών Αρχείων δείχνει ποιοι είμαστε σε επίπεδο ψυχής και αυτό μας βοηθάει να καταλάβουμε γιατί ενεργούμε όπως ενεργούμε και γιατί έλκουμε ορισμένες καταστάσεις και ανθρώπους κοντά μας. Η εργασία αυτή είναι απίστευτα πολύτιμη επειδή δρα ως χάρτης για το μέλλον, τον οποίο μπορούμε να ξαναβλέπουμε όποτε τον χρειαζόμαστε στα χρόνια που έρχονται.

Η Ρόουζ εμφανίστηκε δυνατά και καθαρά με το που εισήλθα στο χώρο του πνεύματος. Αντί να έρθω σε επαφή με τους Οδηγούς της Σόνιας, ήμουν σε θέση να μιλήσω απευθείας μαζί της. Ανησυχούσα μήπως επιβάρυνα τη θέση της, ειδικά που δεν ήταν στο χώρο του πνεύματος αρκετό χρόνο. Συνήθως εκείνοι που έχουν λίγο χρόνο εκεί, δυσκολεύονται με την επικοινωνία όπως οι ζωντανοί, όταν προσπαθούν να επικοινωνήσουν με κάποιον που βρίσκεται σε τελείως διαφορετικό μήκος κύματος (φανταστείτε να θέλετε να κάνετε επιστημονική συζήτηση με ένα παιδί προσχολικής ηλικίας)! Χρειάζονται να εκπαιδευτούν ώστε να μπορούμε εμείς οι χαμηλής δόνησης Γήινοι να τους πιάνουμε! 

Ξεκίνησε, λοιπόν, ως εξής, απευθυνόμενη στην κόρη της:

«Μη φοβάσαι τόσο πολύ τη μετά θάνατον ζωή και αυτά που μου συνέβησαν. Είμαι καλά. Μόλις εγκατέλειψα το σώμα μου ξαναβρήκα τη συνείδησή μου! Ήταν σαν να ξύπνησα από ένα μακρύ και τρομερό όνειρο! Ήμουν ξύπνια! Πλήρως ξύπνια! Σε κοίταζα από το κομοδίνο μου και ειλικρινά δεν έβλεπα το λόγο που ήσουν τόσο λυπημένη. Γιατί έκλαιγες; Είμαι εδώ! Μπορούσα να σε δω, αλλά εσύ δεν μπορούσες να με δεις! Έμεινα αιωρούμενη πάνω από σένα για το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θα με ένιωθες. Αλλά έπρεπε να συνεχίσω το ταξίδι μου κι έτσι έπρεπε να φύγω από το δωμάτιο κι εσένα, αγαπημένη μου.
Αχ ναι! Είναι τόσο απίστευτα δύσκολο να περιγραφεί! Ήταν σαν να πέταξα για τελευταία φορά από πάνω μου ένα παλιό, λιωμένο παλτό, ένα βαρύ, ογκώδες παλτό! Αισθάνθηκα αμέσως ελαφρύτερα, φωτεινότερα και έτρεξα προς τα πάνω σαν ένα μπαλόνι! Χωρίς το παλτό μου μπορούσα να δω και να αισθάνομαι την αληθινή ουσία μου απρόσκοπτα. Έχασα όλα εκείνα που με χώριζαν από τα σύννεφα και τους ωκεανούς, όσα με χώριζαν από σένα...! Ήταν μια εκπληκτική αίσθηση. Το παλτό ήταν σαν ζουρλομανδύας ή κλουβί. Ήμουν ελεύθερη! Ένιωθα τόσο ελεύθερη!

Πήγα σε ένα μέρος χωρίς φως. Δεν ήταν σκοτεινό! Δεν ήταν τρομακτικό ή απειλητικό μέρος. Ήταν περισσότερο ένας χώρος ξεκούρασης και ανάκαμψης. Ήταν σαν το συναίσθημα που έχεις όταν σηκώνεσαι μετά από ύπνο. Μια ευρυχωρία, μια σαφήνεια που δεν έχει λόγο ή μορφή. Καμιά σκέψη δεν περνούσε από το μυαλό μου. Ήμουν γεμάτη με μια αίσθηση απερίγραπτης ευδαιμονίας πέρα από κάθε αγάπη, ηρεμία ή γαλήνη.
Όταν μπήκα στο πνεύμα, έχασα κάθε ενδιαφέρον για τα «Γιατί» της ζωής μου. Είδα όλα εκείνα που πέρασα σαν μια σειρά από εικόνες που αναβόσβηναν. Όλα φαίνονταν τόσο ενδιαφέροντα! Είχα επιλέξει μια δραματική, γεμάτη δράση ζωή! Κανένας δεν την έκρινε. Δεν ήταν ούτε καλή ούτε κακή, ούτε θλιβερή ούτε γεμάτη θυμό, ούτε ευτυχισμένη. Απλά ήταν. Δεν έκρινα καθόλου τη ζωή μου. Δεν μπορούσα να βλέπω κανένα από εκείνα – ακόμα και τα πιο φρικιαστικά κεφάλαια της ζωής μου – ως κάτι άλλο παρά ως δώρο και ευλογία. Πόσο τυχερή ήμουν! Πόσο ευλογημένη που μου είχε δοθεί αυτή η απίστευτη ευκαιρία! Έβλεπα όλα εκείνα που μου συνέβησαν χωρίς την ελάχιστη προσοχή. Είδα πώς οι πράξεις και οι σκέψεις μου επηρέασαν τους άλλους και ένιωσα τύψεις. Αλλά και πάλι δεν με έκριναν ούτε έκρινα εγώ τον εαυτό μου. Ήταν όπως ήταν. Ένιωσα όλους τους κυματισμούς της ζωής μου να εξαπλώνονται όλο και περισσότερο, πολύ πέρα ​​από την κατανόησή μου. Ένιωσα ευλογημένη. Κατάλαβα… Να θυμάσαι ότι δεν νιώθω χώρια από σένα. Δεν ένιωσα κανένα "σχίσιμο" καθώς σε άφηνα. Αν κάτι, αυτό ήταν ότι ένιωθα πιο συνδεδεμένη μαζί σου από ποτέ άλλοτε. Αυτή είναι η περίεργη εμπειρία όταν αφήνεις το σώμα πίσω. Είναι σαν αυτό το σώμα να μας χωρίζει όχι μόνο σωματικά αλλά με κάθε τρόπο. Τώρα που δεν είμαι πλέον περιορισμένη μέσα στο σώμα μου - μπορώ να νιώθω ΤΑ ΠΑΝΤΑ!» 

Η Ρόουζ ήταν πλέον σε θέση να συνδεθεί με τις σκέψεις και τα συναισθήματα των αγαπημένων της, όχι μόνο αυτά που λέγονται δυνατά! Φοβερό! Αλλά τα είπε πολύ καλύτερα από όσο εγώ μπορώ:

«Τώρα είμαι πιο πέρα και από αυτό. Σε νιώθω ακόμα σαν φούσκες σκέψης που σκάνε και μεταμορφώνονται. Νιώθω τόσο κοντά σου…
Γιατί είσαι σε τέτοια κατάσταση θλίψης; Δεν μπορείς ακόμα να νιώσεις την παρουσία μου - όπως τότε που υπέφερα την περασμένη δεκαετία; Είμαι ΑΚΟΜΑ εδώ! Δεν έχω φύγει! Αν κάτι, είμαι περισσότερο παρούσα κοντά σου τώρα απ’ όσο μπορούσα ποτέ πριν. Κατά κάποιον τρόπο είμαι μέσα σου, μαζί σου, κομμάτι σου. Δεν έχω όρια, δεν υπάρχουν εμπόδια! Τίποτα!
Αυτή η αποσύνδεση που νιώθεις από μένα δεν είναι πραγματική. Είμαι το ίδιο παρούσα και με αντίληψη όσο ήμουν πάντα. Δεν είμαι ένα τηλεφώνημα μακριά – είμαι μια σκέψη μακριά! Είμαι πιο κοντά σου από όσο ήμουν όταν ζούσα... Ίσως δεν θα ανταποκριθώ τόσο γρήγορα ή εύκολα όπως έκανα κάποτε! Αλλά σ' ακούω και απαντώ σε είδος».

Η Ρόουζ επανέλαβε το ίδιο ξανά για να ενισχύσει την εμπειρία της:

«Είμαι εδώ! Είμαι μόνο μια σκέψη μακριά! Δεν έχω φύγει! Είμαι μαζί σου. Σ 'αγαπώ τόσο πολύ. Σ 'αγαπώ πέρα από τα λόγια. Θα είμαι εδώ για σένα, πάντα. Θα σε περιμένω... να έρθεις σε μένα. Μαθαίνω όλα όσα μπορώ και αλλάζω (μεταβάλλοντας τη δόνησή μου, κινούμενη στα πεδία) όπως κάνω τώρα».

Η Ρόουζ προσπάθησε να περιγράψει το απερίγραπτο: τα πνευματικά πεδία. Ακριβώς όπως υπάρχουν πολλές διαστάσεις στη Γη, με τα οποία η συνειδητότητα της Ρόουζ εναρμονιζόταν σε κάθε δεδομένη στιγμή, υπάρχουν και πολλές διαστάσεις στους πνευματικούς κόσμους όπου η ψυχή της πηγαίνει με βάση την ποιότητα της καρδιάς της και την κατάσταση της συνειδητότητάς της όταν πέθανε.   
Η κατανόησή μου είναι ότι για να μπει στα υψηλότερα πεδία η Ρόουζ πρέπει πρώτα να φτάσει σε μια υψηλότερη κατάσταση συνειδητότητας αυξάνοντας τη δόνηση της ψυχικής της συνείδησης μέσα από μια διαδικασία καθαρισμού. Με την αύξηση της δονητικής συχνότητάς της θα συντονιστεί φυσικά με υψηλότερα δονητικά πεδία μέσα στην πνευματική σφαίρα. 
Καθώς θα αυξάνει τη δόνηση της, θα ανέρχεται σε όλο και υψηλότερα επίπεδα της ύπαρξης μέχρι να περιβληθεί από καθαρό φως. Στο υψηλότερο επίπεδο θα περικυκλωθεί από μια ισχυρή ενέργεια αγνής αγάπης και νοημοσύνης – η βασική ουσία από την οποία είναι φτιαγμένα τα πάντα στο σύμπαν. Σε αυτό το επίπεδο η Ρόουζ θα καταλάβει ότι δεν χρειάζεται πλέον μια μορφή, ότι είναι μια πολυδιάστατη ύπαρξη αγάπης και φωτός. Θα αισθανθεί την ενότητα με το Παν Το Υπάρχον, αλλά θα εξακολουθεί να έχει την ελεύθερη βούλησή της και την ικανότητά της να επιλέγει να μετενσαρκώνεται.
Από τη στιγμή που πέθανε, η Ρόουζ έχασε κάθε επιθυμία να καταλάβει γιατί χρειάστηκε να έχει την ενοχλητική εμπειρία του Αλτσχάιμερ. Είπε: 

«Δεν χρειάζεται να καταλάβω γιατί. Δεν θέλω να ζητήσω εξηγήσεις ή απαντήσεις. Ήταν όπως ήταν. Έκανα το καλύτερο που μπορούσα με αυτό, όπως έκανα πάντα. Ήταν μια ευλογία και μια κατάρα μαζί. Να βρεις τη γαλήνη σου με αυτό».

Ενόσω έπασχε από Αλτσχάιμερ η Ρόουζ περιέγραψε τη ζωή της. Παρά το γεγονός ότι δεν μπορούσε να επικοινωνήσει τα τελευταία δύο χρόνια, διαβεβαίωσε την κόρη της ότι:

«Δεν έχει μείνει κάτι που δεν ειπώθηκε. Ίσως δεν μπορούσα να μιλήσω (στο τέλος) αλλά ξέρεις όλες τις σκέψεις μου. Ξέρεις πόσο σ 'αγαπώ και θέλω μόνο το καλύτερο για σένα. Τα χρόνια εκείνα ήταν σκληρά. Ένιωθα κλειδωμένη σε ένα σώμα που δεν μπορούσε πλέον να λειτουργήσει όπως το χρειαζόμουν. Ήταν ένα τρομακτικό πράγμα που έπρεπε να περάσω».

Αν και ανίκανη από το Αλτσχάιμερ, η Ρόουζ ανακάλυψε την ικανότητά της να φεύγει από το σώμα της και να ταξιδεύει με το πνεύμα της κάνοντας αστρικά ταξίδια. Το αστρικό ταξίδι είναι η ικανότητα να ταξιδεύει κανείς κατά βούληση, ενώ εξακολουθεί να συνδέεται με μια χρυσή κλωστή με το φυσικό του σώμα. Η Ρόουζ περιέγραψε:
«Αλλά είχα μια ζωή. Επί χρόνια προετοιμαζόμουν για τη στιγμή που θα άφηνα το σώμα μου. Εκπαιδευόμουν. Έμαθα να αφήνω το διαλυμένο σώμα μου κατά βούληση και να διασχίζω το σύμπαν όποτε χρειαζόμουν ένα διάλειμμα! Ήμουν μαθητευόμενη. Το είδες αυτό. Καταλάβαινες ότι ήμουν πολύ μακριά! Υπάρχει πάντα ένας σκοπός στην τρέλα! Εγώ εξοικειώθηκα με τη ζωή χωρίς σώμα πολύ πριν από τώρα».

Αυτό σήμαινε ότι η Ρόουζ δεν είχε χάσει τις σημαντικές στιγμές στη ζωή των αγαπημένων της. Περιέγραψε την πρόσφατη επίγνωση του ρόλου της στις ζωές των αγαπημένων της. Η κόρη της Σόνια ένιωθε ότι η Ρόουζ δεν ήταν τόσο παρούσα μαζί της από το θάνατό της και μετά. Δεν μπορούσε να την νιώσει. Τα όνειρα που συνήθιζε να βλέπει με τη μητέρα της είχαν σταματήσει. Αλλά η Ρόουζ εξήγησε γιατί συνέβη αυτό:

«Μάθε ότι τώρα που έχω αφήσει το σώμα μου ο ρόλος μου έχει μετατοπιστεί. Αλλά μαθαίνω επίσης να μην παρεμβαίνω ή να εμπλέκομαι υπερβολικά πολύ στις δουλειές των άλλων. Οι σκέψεις σου είναι δικές σου και θα είναι σαν να σε κακομεταχειρίζομαι αν ανακατευτώ μαζί τους...

Καθοδηγούμαι. Μαθαίνω. Είμαι αποφασισμένη να μην είναι τόσο ισχυρή και δυναμική η επιρροή μου στη ζωή σου. Αυτό είναι για το υψηλότερο καλό σου. Κοιτάζω πίσω και συνειδητοποιώ ότι ήμουν ίσως πολύ δυναμική για σένα. Πρέπει να κάνω πίσω και να σου επιτρέψω να ασκήσεις τη θέλησή σου και να είμαι θεατής παρά παίκτης. Είναι για το υψηλότερο καλό σου, αγαπημένη μου. Δεν θα μπορούσα να συνεχίσω να παρεμβαίνω από το περιθώριο»! 

Η Ρόουζ φαίνεται να έχει πάρει ένα ρόλο στη ζωή της κόρης της που μοιάζει πολύ με εκείνον ενός Πνευματικού Οδηγού. Περιγράφει τον εαυτό της ότι χρειάζεται να κάνει λίγο πίσω, όπως ένας Πνευματικός Οδηγός ο οποίος δεν θα επιθυμούσε να παρεμβαίνει στην ελεύθερη βούληση ενός ατόμου και στην προσωπική του αυτονομία.

Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ ενός αμερόληπτου Οδηγού Πνεύματος και μιας καλοπροαίρετης μητέρας που συμμετέχει ενεργά στη ζωή των παιδιών της - μερικές φορές προσφέροντάς τους υπερβολικά πολύ τη γνώμη της!

Οι Πνευματικοί Οδηγοί τείνουν να είναι αρκετά σφιχτοί όταν ρωτάτε πολύ για πληροφορίες που δεν είναι αναγκαστικά προς το υψηλότερο καλό σας να τις γνωρίζετε! Προτιμούν να σας ενθαρρύνουν να κάνετε αυτό που αισθάνεστε, ό,τι είναι καλύτερο και θετικό και επιβεβαιώνουν οποιαδήποτε επιλογή εσείς επιλέγετε να κάνετε. Αυτό φαίνεται να είναι αυτό που θέλει η Ρόουζ για την κόρη της:
«Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα είμαι ΠΑΝΤΑ εκεί. Αλλά τώρα βλέπω την αξία να σε χειροκροτώ παρά να προσπαθώ να τρέξω εγώ τον αγώνα αντί για σένα. Βλέπεις; Με την προθυμία μου να είμαι μέρος της ζωής σου, έκανα υπερβολικά πολλά. Το βλέπω τώρα. Δεν το καταλάβαινα τότε. Θέλω μόνο το καλύτερο για σένα. Αυτό είναι το καλύτερο που μπορώ να σου προσφέρω».

Και ακόμη περισσότερο, η Ρόουζ τώρα φαίνεται σίγουρη ότι μπορεί να συν-δημιουργήσει και να βοηθήσει να φανερωθούν οι επιθυμίες της κόρης της. Ωω! Αυτός είναι συνήθως ένας ρόλος που δίνεται στους Οδηγούς υψηλότερης δόνησης ή στους Αγγέλους... Και απλά θυμηθείτε ότι η Ρόουζ ήταν στο πνεύμα μόνο τρεις εβδομάδες! Μια πραγματικά αξιόλογη γυναίκα!

Είπε:

«Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς να με καλέσεις όταν με χρειάζεσαι. Σε νιώθω. Ακούω τις εκκλήσεις σου και κάνω το κατά δύναμιν για να σε βοηθήσω να τις δημιουργήσεις στον κόσμο σου (σε μορφή). Μπορώ να σε βοηθήσω. Θα κάνω ό, τι μπορώ για να σε βοηθήσω. Ο χρόνος μου δεν είναι περιορισμένος κι έτσι μπορώ ν’ αλλάξω τον χρόνο και το χώρο για να δημιουργήσω τις απαραίτητες μεταβολές. Ζήτα. Να είσαι ξεκάθαρη με αυτό που θέλεις και ζήτα».

Όταν η κόρη της ζήτησε καθοδήγηση σχετικά με την πορεία και το σκοπό της ζωής της, η Ρόουζ είπε αυτά τα βαθιά λόγια αγάπης και ενθάρρυνσης:

«Η ζωή σου είναι δική σου, αγαπημένη. Υπερασπίζω ό, τι κάνεις. Σ΄ αγαπώ περισσότερο κάθε μέρα που είμαι εδώ. Σε βλέπω καθώς και όλα αυτά που κάνεις. Στ’ αλήθεια. Σε βλέπω περισσότερο από ποτέ πριν. Σε καταλαβαίνω... ό, τι σε οδηγεί και ό, τι σε παρακινεί. Το βλέπεις αυτό στον εαυτό σου; Βλέπεις πόσο όμορφη είσαι;
Με τιμάς! Με κάθε αναπνοή που παίρνεις, με τιμάς. Είσαι ευλογία! Η ζωή σου και ο κόσμος που δημιουργείς είναι μια ευλογία. Να κοιτάς όλα όσα κάνεις όχι με την παραμικρή λεπτομέρεια, αλλά ως μια τεράστια πολύχρωμη ταπετσαρία με υφάδι και στημόνι, αγαπημένη μου. Δημιουργείς ένα αριστούργημα»!

Όλοι πιστεύουμε ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά στον κόσμο χωρίς να κάνουμε μεγάλες δηλώσεις. Αλλά αυτή δεν είναι στην πραγματικότητα η αλήθεια. Το να μιλήσετε σε κάποιον στη στάση του λεωφορείου, να κρατήσετε το χέρι της κόρης σας και να της δείξετε πόσο την αγαπάτε, να είστε παρόντες και δυνατοί όταν ο άντρας ή η γυναίκα σας είναι αναστατωμένος/η. Αυτές οι στιγμές έχουν πολλά και μόνιμα αποτελέσματα που δεν μπορείτε να φανταστείτε. Οι κυματισμοί αυτών των ενεργειών συνεχίζονται και συνεχίζονται. Είναι ακαταμέτρητοι! Καταλάβετε ότι κάνετε τη διαφορά. Με κάθε αναπνοή και κάθε ενέργεια κάνετε τη διαφορά. Και με όσο περισσότερους ανθρώπους αλληλεπιδράτε τόσο μεγαλύτερη είναι και η διαφορά που κάνετε, τόσο πιο μεγάλοι οι κυματισμοί. Αυτό είναι το μόνο που απαιτείται. Δεν χρειάζονται μεγάλες δηλώσεις. Διαδώστε την αγάπη σας μακριά και ευγενικά...

«Μη βιάζεσαι. Έχεις τόσο πολύ χρόνο ακόμη να ζήσεις. Απόλαυσε τις στιγμές που έχεις και μη σπαταλάς το χρόνο σου αναλογιζόμενη το μακρινό μέλλον. Σταμάτα και ανάπνεε. Κοίταξε τα χέρια σου και επίστρεψε στο σημείο που βρίσκεσαι, σε αυτό που κάνεις. Ξέρω ότι είναι εύκολο να παρασυρθείς (ήμουν εκεί την τελευταία δεκαετία!) αλλά προσπάθησε να επιστρέφεις εκεί που βρίσκεσαι. Μια στιγμή. Αυτή τη στιγμή. Τώρα, αυτή τη στιγμή. Αυτό είναι το μόνο που μετράει.
Αγάπα την κόρη σου όπως σ’ αγαπώ. Η αγάπη μου είναι επέκταση αυτού που της δίνεις (μέσα από σένα μπορώ να της δώσω τη φυσική αγάπη που επιθυμεί – αλλά και τη γενεαλογία των μητέρων που έχουν περάσει καθ 'όλη τη διάρκεια των γενεών). Σ' αγαπώ τόσο πολύ! Είμαι πάντα μαζί σου. Είμαι μαζί σου. Σ' αγαπώ».

Όταν ρωτήθηκε αν η κόρη της θα μπορούσε να την βοηθήσει με οποιονδήποτε τρόπο, η Ρόουζ απάντησε:

«Δεν χρειάζομαι τίποτα από σένα. Δεν χρειάζομαι βοήθεια. Το ταξίδι μου προς τα πάνω δεν επηρεάζεται από τίποτα που μπορείς να κάνεις. Είναι δικό μου. Αισθάνομαι απίστευτα! Είμαι απίστευτη! Εύχομαι μόνο να μπορούσες να με δεις τώρα! Επιθυμώ μόνο να αγγίξω το χέρι σου για τελευταία φορά και να σου πω ότι σ’ αγαπώ ξανά και ξανά. Το ξέρεις αυτό. Πόσο σ’ αγαπώ»!

Τα τελευταία λόγια της Ρόουζ ήταν απίστευτα εγκάρδια και η αγάπη της για την κόρη της ήταν τόσο παθιασμένη:

«Είμαι μαζί σου. Είμαι πάντα μαζί σου. Κρατάω το χέρι σου και σου δίνω μια σπρωξιά επιβεβαίωσης κάθε φορά που τη χρειάζεσαι. Όλα θα είναι καλά. Είμαι εδώ, αγαπημένη. Ο χρόνος θα περάσει και η ηλικία θα μεγαλώσει και θα είμαι πάντα μαζί σου (τη μία ζωή μετά την άλλη).
(Βάζοντας το χέρι της στην καρδιά της). Είσαι στην καρδιά μου πάντα. Είσαι μέρος μου. Δεν μπορούμε να είμαστε χώρια».

ΠΗΓΗ: https://maureenstgermain.com 
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη