Τρίτη, 9 Ιανουαρίου 2018

Επιπτώσεις της Ενότητας - Implications of Oneness - E' (τελευταίο)

Η συνομιλία του συγγραφέα με τον Ανώτερο Εαυτό του φτάνει στο τέλος της.

-Ανώτερος ΕαυτόςΆκου λοιπόν το εξής: Πώς θα σου φαινόταν αν σου έλεγα ότι εσύ, με τις σκέψεις σου, τις επιλογές σου και τις πεποιθήσεις σου, έχεις τη δυνατότητα να δημιουργήσεις για τον εαυτό σου μια κατάσταση στην οποία θέλεις να νιώσεις πώς είναι να είσαι δράστης (θύτης)… Ας πούμε ότι θέλεις να διαπράξεις κάποιο έγκλημα το οποίο θα σε κάνει να νιώσεις ένα είδος εξουσίας πάνω σε κάποιον άλλο (θύμα). Αυτό το έχει επιλέξει η ψυχή σου ως μάθημα εξέλιξης. Πώς θα το επιτύγχανες αυτό στο γήινο επίπεδο;
Πρέπει πρώτα-πρώτα να βρεις ένα συνεργάτη. Κάποιον που θα είναι διατεθειμένος να κάνει το άλλο μισό της συναλλαγής. Κάποιος εκεί έξω θα έχει επιλέξει για δικούς του λόγους να δει πώς είναι να είσαι θύμα.

-Λες ότι οι άνθρωποι που τους έχουν συμβεί συμφορές και κακά πράγματα, το έχουν επιλέξει;

-Ναι. Εδώ είναι που οι άνθρωποι μπλοκάρουν. Δεν αποδέχονται αυτή την αλήθεια επειδή δεν μπορούν να δεχτούν ότι οι ίδιοι έχουν δημιουργήσει τα «κακά πράγματα» που τους έχουν συμβεί. Αμέσως θα σε αντικρούσουν με το, "Τι γίνεται με το παιδί που βιάστηκε;" ή κάποια άλλη εξίσου τρομερή εμπειρία. Θα επιμένουν ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να επιλέγει ένα άτομο κάτι τέτοιο.

-Και λες ότι υπάρχει ;

-Ναι. Ξέρω ότι θα χρειαστούν πολλά ακόμα να διαβάσουν οι άνθρωποι για να το κατανοήσουν και τελικά να το αποδεχτούν κάποιοι. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ένα μήνυμα όπως το δικό μου δεν είναι για όλους. Δεν είναι όλοι έτοιμοι ν’ ακούσουν αυτό το μήνυμα. Πολλοί ακόμα έχουν την ανάγκη να υπάρχει ένας "κακός". Θέλουν και πρέπει να πιστεύουν ότι υπάρχουν κακά όντα έξω από τον εαυτό τους που δημιουργούν όλα τα κακά που τους συμβαίνουν. Θέλουν να παραμείνουν θύματα των περιστάσεων. 

Και αυτό είναι απολύτως εντάξει. Εάν οι άνθρωποι θέλουν να παραμείνουν σε αυτό το επίπεδο συνειδητοποίησης για λίγο, δεν υπάρχει τίποτα το κακό με αυτό. Αλλά εάν θέλουν να προχωρήσουν σε ένα πιο εξελιγμένο επίπεδο συνειδητότητας, τότε προσφέρω μιαν άλλη σκέψη. Λέω κάτι πολύ απλό: εσύ είσαι ο δημιουργός της δικής σου πραγματικότητας… και τότε, προφανώς δεν μπορείς να είσαι θύμα της πραγματικότητάς σου!
"Θύμα" και "δημιουργός" είναι δύο αντίθετες καταστάσεις. Λέω ότι είσαι ήδη ο δημιουργός της πραγματικότητάς σου. Έχεις επιλέξει να το ξεχάσεις έτσι ώστε να μπορείς να παίξεις το παιχνίδι που παίζεις τώρα. Μπορείς να το κρατήσεις ξεχασμένο αν θέλεις. Στη συνέχεια, δημιουργείς το, "Δεν είμαι ο δημιουργός της πραγματικότητάς μου". Και αν αυτό δημιουργείς, τότε δημιουργείς επίσης το, "Είμαι θύμα των περιστάσεων".

-Επειδή παίρνεις πάντα αυτό ακριβώς που δημιουργείς…

-Και έτσι θα δημιουργήσεις τις ευκαιρίες για να ζεις ως θύμα με τα λεγόμενα "κακά πράγματα" που επιτρέπεις να σου συμβούν. Θα συνεχίσεις να δέχεσαι τέτοιες εμπειρίες έως ότου κάνεις μια νέα σκέψη πάνω σε αυτό, μέχρι να αποφασίσεις να πάρεις πίσω τη δύναμη που έχεις ως παιδί του Δημιουργού και σταματήσεις να είσαι θύμα. Μέχρι να αποφασίσεις να αναλάβεις την ευθύνη και γίνεις δημιουργός. Και όταν το κάνεις, τα πράγματα θα αρχίσουν ν’ αλλάζουν. Όσο περισσότερο πιστεύεις ότι είσαι ο δημιουργός της πραγματικότητάς σου, τόσο περισσότερο θα βιώνεις ότι είσαι εσύ ο δημιουργός. Θα δεις τελικά ότι όλα τα πράγματα που αντιμετωπίζεις είναι το άμεσο αποτέλεσμα των επιλογών σου.

-Όπως το «φως» στην παραβολή!

-Α, ναι! Και τώρα θ’ αρχίζεις κι εσύ να βλέπεις το φως!΄

-Έτσι, αν πιστεύουμε ότι είμαστε θύματα, θα βιώνουμε εμπειρίες θύματος…

-Σωστά.

-Μέχρι τη στιγμή της ανακάλυψης ότι εμείς δημιουργούμε όλες αυτές τις εμπειρίες και ξεπερνώντας αυτή τη νοοτροπία, αρχίσουμε να δημιουργούμε εμπειρίες που θα μας αρέσουν περισσότερο.

-Σωστά.

-Τότε γινόμαστε ακόμα πιο δυνατοί, γινόμαστε οι δημιουργοί της δικής μας πραγματικότητας.

-Ναι.

-Τι γίνεται όμως με τα παιδιά; Εσύ ο ίδιος χρησιμοποίησες το παράδειγμα του παιδιού που βιάζεται. Δεν νομίζω να περιμένεις ένα παιδί να κάνει την επιλογή για να μπορέσει να περάσει πέρα από την κατάσταση του θύματος;

-Αυτή είναι μια βεβαρυμμένη συναισθηματικά κατάσταση και εύκολα κατανοώ το λόγο που σου είναι δύσκολο να καταλάβεις. Πρέπει όμως, επειδή ένα παιδί δεν είναι περισσότερο ούτε λιγότερο πνευματικό ον από έναν ενήλικα. Εσύ ο ίδιος είχες μια πολύ τρομαχτική εμπειρία σαν παιδί «ειδικών αναγκών» σε μια από τις προηγούμενες ζωές σου. Κάποια στιγμή θα μπορέσεις να καταλάβεις ότι υπάρχει συμμετρία στις επιλογές που κάνετε σε κάθε ζωή. Θα δεις πόσο κάθε ζωή εξισορροπεί μιαν άλλη προηγούμενη και πώς οι εμπειρίες που βιώνεις κάθε στιγμή είναι αποτέλεσμα των επιλογών που είχες κάνει σε προηγούμενες ζωές ή στην τωρινή. Έχω να σου πω ότι σε μια προηγούμενη ζωή χρησιμοποιούσες το σεξ για να βιάζεις και σε μιαν επόμενη σε βίαζαν. Είναι μάλιστα αξιοθαύμαστο το γεγονός ότι κάποια στιγμή θα καταλάβεις πως τόσο τα θύματά σου όσο και ο βιαστής σου προέρχεστε από το ίδιο φωτεινό ον. Έχετε τον ίδιο Ανώτερο Εαυτό. 

Με άλλα λόγια, εσύ και οι άλλοι εναλλάσσατε ρόλους ώστε όλοι σας να μπορέσετε να καταλάβετε περί τίνος επρόκειτο με το να βιώνετε τις καταστάσεις στο «πετσί» σας. Στο έχω πει και παλαιότερα, αν δεν ζήσεις κάτι δεν μπορείς να το καταλάβεις με τα λόγια. Θα άρχιζες να κρίνεις και να κατηγορείς αν κι εσύ ο ίδιος δεν βίωνες από πρώτο χέρι τις εμπειρίες. Έτσι μόνο μπορείς να συμπονέσεις και να βοηθήσεις τους άλλους να θεραπεύσουν τις πληγές τους. Αυτό λέγεται αυτό-συμπόνια (αφού ό,τι κάνεις στον άλλο το κάνεις στον εαυτό σου) και μόνο έτσι μπορείς να είσαι στην υπηρεσία του άλλου/ων. Αν το επιλέξεις, μπορείς να χρησιμοποιήσεις τα βιώματα των θυμάτων και να νιώσεις απέραντη συμπόνια, αφού έχεις βρεθεί κι εσύ στη θέση τους και επίσης μπορείς να νιώσεις ευσπλαχνία για τους θύτες επειδή κι εσύ έχεις βρεθεί κάποτε στη θέση τους. Το ένα και μοναδικό συμπέρασμα που βγάζουμε από όλα αυτά αξίζει να το θυμάσαι και είναι:
«Αν δεν μπορείς να δεις την τελειότητα τότε στέκεσαι πολύ κοντά στην εικόνα».

-Ω, ουάου, ναι!

-Και αυτό μπορεί να το δεις στον τρόμο ενός αθώου παιδιού, για παράδειγμα, που περνάει κάποια πολύ τραυματική εμπειρία. Το βλέπεις και σου φαίνεται πολύ λάθος. Άδικο. Τόσο ασυμβίβαστο με την ύπαρξη ενός τρυφερού Θεού… Και πώς μπορώ να σε πείσω ότι κάνεις λάθος που νιώθεις έτσι; Δεν μπορώ. Αλλά μπορώ να σου πω ότι θα έρθει μια στιγμή που θα σταθείς πίσω, αρκετά μακριά από την εικόνα και θα δεις την τελειότητα. Και μπορώ επίσης να σου πω ότι θα φωνάξεις "ποτέ!" αν το παιδί που κακοποιήθηκε τυγχάνει να είναι το δικό σου. Και θα σκεφτείς ότι είμαι τέρας που σου προτείνω κάτι τέτοιο. Όμως έτσι έχουν τα πράγματα. Τα όντα που επιλέγουν το καθεστώς του θύματος δεν μπορούν να δουν ότι το κάνουν αυτό στον εαυτό τους. 
Εάν μπορούσαν, θα συνειδητοποιούσαν ότι δημιουργούν τα ίδια τη δική τους πραγματικότητα και δεν θα είναι πλέον θύμα κάποιου ή των καταστάσεων. Η μόνη διέξοδος για εσάς τους ανθρώπους, είναι να κάνετε μια επιλογή. Να αποφασίσετε να διεκδικήσετε την ευθύνη και να αποφασίσετε ότι είστε οι δημιουργοί της δικής σας πραγματικότητας και να αφιερώσετε χρόνο για να επιτρέψετε αυτό να γίνει πραγματικότητα για εσάς. Αλλά δεν είναι κάτι που όλοι μπορούν να το ακούσουν, αυτό είναι σίγουρο.

-Και τι γίνεται με τους δράστες; Σίγουρα δεν γνωρίζουν ότι είναι οι δημιουργοί της δικής τους πραγματικότητας;

-Όχι. Καταπληκτική ερώτηση. Θυμάσαι το τρίγωνο θύμα/θύτης/σωτήρας;

-Θυμάμαι.

 -Λοιπόν, έτσι εμφανίζονται τα πράγματα σε όσους δεν γνωρίζουν ότι είναι οι δημιουργοί της δικής τους πραγματικότητας. Φαίνεται σαν να παίρνουν πάντα έναν από αυτούς τους τρεις ρόλους, σε σχέση με τον άλλον. Αλλά από μια υψηλότερη προοπτική υπάρχει μόνο δημιουργός και θύμα.

-Τι συμβαίνει στον σωτήρα και τον δράστη (θύτη);

-Αν κοιτάξεις αρκετά καλά, θα δεις ότι και οι δύο είναι θύματα. Σε προκαλώ να πας και να βρεις οποιονδήποτε αριθμό δραστών. Κοίταξε τις ιστορίες τους σωστά. Θα δεις, στο υπόσχομαι, ότι ενεργούσαν ως δράστες επειδή πίστευαν ότι ήταν θύματα. Είναι αποτέλεσμα της πεποίθησής τους ότι είναι θύματα μιας κατάστασης που τους κάνει να δρουν όπως δρουν.

-Πάντα;

-Πάντα. Οι χειρότεροι εγκληματίες των φυλακών σας έχουν περάσει τις χειρότερες συνθήκες παιδικής ηλικίας. Όλοι έχουν τραυματισθεί στις ψυχές τους. Εάν η ψυχή τους ήταν θεραπευμένη και αγαπούσε, τότε δεν θα εξέφραζαν οργή στον κόσμο γενικότερα. Παρατήρησε τι συμβαίνει όταν ένας τέτοιος δράστης βρίσκει θεραπεία, αυτοθεραπεία και αποδοχή. Μεταμορφώνεται. Γίνεται απόστολος για το καλό. Φαίνεται τόσο καθαρά ότι η φύση του να δρα ως δράστης είναι συνδεδεμένη με τη δική του αίσθηση ότι είναι θύμα.

-Χμμ ... έτσι οι δράστες είναι στην πραγματικότητα θύματα. Τι γίνεται με τους σωτήρες;

-Είναι επίσης θύματα, αλλά αρκετά συχνά είναι το τελευταίο βήμα προτού κάποιος απελευθερωθεί από την κατάσταση του θύματος. Είναι ένας τρόπος να ασχολείται ακόμα με το παιχνίδι του θύματος/θύτη, αν και δεν είναι ενεργά κανένας από αυτούς. Βλέπεις, πριν μπορέσεις να αφήσεις πίσω σου το θύμα/δράστη, θα χρειαστεί να θεραπεύσεις τον πόνο και το τραύμα που αισθάνεσαι ότι προκλήθηκε ενόσω βρισκόσουν στο παιχνίδι. Αυτό το κάνεις με το να προσπαθείς να βοηθήσεις άλλους που βρίσκονται σε παρόμοιες συνθήκες. Μεταστρέφεις τον πόνο σου και κάνεις κάτι χρήσιμο από αυτόν. Τον ξεπερνάς με το να είσαι φάρος αγάπης. 

Για παράδειγμα, ένα θύμα βιασμού μπορεί να δημιουργήσει μια ομάδα ‘συμβουλευτικής και υπεράσπισης των θυμάτων’. Συχνά βλέπεις ανθρώπους που δημιουργούν τέτοιες πρωτοβουλίες οι οποίοι έχουν υπάρξει θύματα οι  ίδιοι αλλά κατάφεραν και πήραν τη δύναμή τους πίσω. Ή ακόμα και θύτες που αποφάσισαν να αποζημιώσουν την κοινωνία για όσους βασάνισαν. Τα άτομα που θέλουν να ξεμπερδεύουν με τους ρόλους θύμα/θύτης, πριν αφήσουν το παιχνίδι, παίρνουν το ρόλο του σωτήρα.

Υπάρχουν και άλλοι λόγοι για ένα σωτήρα. Μερικές φορές ο σωτήρας απλώς επιθυμεί να αισθάνεται "ευγενής". Επιθυμεί να κερδίσει την αγάπη του εαυτού του κάνοντας καλές πράξεις. Συχνά αυτό οδηγεί σε ένα είδος παρεμβατικής σωτηρίας, κάτι που το θύμα δεν εκτιμά πραγματικά. Μια άλλη περίπτωση είναι ο μεταμελημένος θύτης. Για παράδειγμα, ένας σύζυγος, ο οποίος για χρόνια φερόταν βίαια στη γυναίκα του, μπορεί να ξεκινήσει μια "ομάδα ανδρών", στην οποία τα μέλη υποστηρίζουν το ένα το άλλο για να βρουν τρόπους να αντιμετωπίσουν την οργή τους. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις τις οποίες δεν μπορώ να αναφέρω εδώ. Απλώς αναφέρω ότι τα θύματα, οι δράστες και οι σωτήρες πιστεύουν ότι είναι θύματα, τελικά. Τα δημιουργικά όντα, από την άλλη, γνωρίζουν ότι ο καθένας είναι δημιουργός. Ότι όλα είναι τέλεια. Ότι δεν υπάρχει τίποτα και κανένας που πρέπει να διορθωθεί. Είναι πάντα τέλειοι.

-Αυτό μου ακούγεται απαίσιο και πονηρό.

-Γιατί;

-Θέλω να πω, αν δω κάποιον να πονάει θα τον αγνοήσω και μετά θα πω, «εσύ το δημιούργησες αυτό στον εαυτό σου».

-Θα μπορούσες. Αλλά θυμήσου, κάθε λεπτό με κάθε σκέψη και πράξη που κάνεις δημιουργείς τον εαυτό σου και την πραγματικότητά σου. Το γνωρίζεις. Έτσι ο πόνος κάποιου άλλου είναι στην πραγματικότητα και δικός σου πόνος. Πρέπει να αποφασίσεις να δεις τι θα κάνεις με αυτό. Πρέπει να επιλέξεις.

-Μα…

-Μια στιγμή… εσύ, εδώ στη Γη που είσαι τώρα δεν γνωρίζεις την ενότητα των πάντων, άσχετα πόσο ανεπτυγμένη συνειδητότητα κατέχεις. Εκ προοιμίου, για να βρίσκεσαι εδώ στη Γη οφείλεις να βλέπεις τους άλλους σαν άλλους. Δεν έχεις ακόμα αποκτήσει τη συνειδητότητα της Ενότητας (Unity consciousness). Αν την είχες, τότε δεν θα βρισκόσουν εδώ. Γι’ αυτό πρέπει να αποδεχθείς τα πράγματα που λέω διανοητικά, επειδή δεν τα βιώνεις ακόμα στην πραγματικότητά σου. Τα λέω καλά;

-Ναι, έτσι είναι.

-Έτσι ο άλλος που πονάει, για σένα είναι ο «άλλος». Σκέφτεσαι ότι ο πόνος είναι δικός του, όχι δικός σου. Και τότε πρέπει να αποφασίσεις τι θα κάνεις με αυτό. Και η απόφασή σου θα προσδιορίσει το ποιος είσαι τη στιγμή εκείνη.

-Ουφ! Τώρα μπερδεύτηκα. Τι πρέπει να κάνω; Πρέπει να βοηθάω τους πάντες ή να τους αφήνω να δημιουργούν μόνοι τους αυτό που δημιουργούν (πόνο);

-Τώρα αγγίζουμε την ηθική πλευρά του πράγματος. Ωραία. Θυμάσαι από πού ξεκινήσαμε; Είπες ότι ήθελες να μάθεις την ηθική πλευρά του «όλα είναι ΕΝΑ».

-Α, ναι. Νιώθω όμως σαν να έκανα την ερώτηση αυτή χιλιάδες σελίδες πίσω!

-Ηρέμησε. Έχουμε κάνει μεγάλο ταξίδι από τότε. Ας πάμε πάλι στην ιστορία των Darklanders. Ξέρουμε ότι υπάρχουν διάφοροι τύποι συνειδητότητας ανάμεσά τους. Υπάρχουν οι Darklanders που είναι Αναποφάσιστοι σχετικά με το τι θέλουν να δημιουργήσουν. Μετά είναι οι Φωτεινοί που επέλεξαν μία από τις τρεις εκφράσεις συνειδητότητας: τη συνειδητότητα στην υπηρεσία του εαυτού (ΥΣΕ), τη συνειδητότητα στην υπηρεσία των άλλων (ΥΣΑ) και την Ενοποιητική συνειδητότητα (Unity consciousness). Από αυτούς όλους, μόνο οι Ενοποιοί (Unifiers) ήξεραν για την ενότητα των πάντων. Έτσι, αν θέλεις να καταλάβεις την ηθική πλευρά της Ενοποιητικής συνειδητότητας τότε να διαβάσεις ξανά τη συμπεριφορά των Ενοποιών.  

Οι Ενοποιοί γνωρίζουν ότι εσύ και εκείνοι είστε στην ουσία το ίδιο ον. Επομένως σε κοιτάζουν με συμπόνια και αγάπη. Δεν βλέπουν εσένα ή τις επιλογές σου ως «λάθος». Δεν σε καταδικάζουν και δεν σε οικτίρουν (γιατί κι αυτό είναι μορφή καταδίκης)! Αν ζητήσεις βοήθεια θα σε βοηθήσουν όσο καλύτερα μπορούν. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα τρέξουν να σε σώσουν. Δεν σημαίνει ότι θα σου δώσουν οτιδήποτε ζητήσεις.  

Επειδή πολύ συχνά αυτό που παρακαλάς να σου δοθεί είναι αυτό που σε κρατάει σε κατάσταση πόνου και χωρισμού. Θα σε βοηθήσουν, αλλά με τον τρόπο που θα επιθυμούσαν οι ίδιοι να δεχτούν βοήθεια. Θα σου δώσω ένα παράδειγμα. Αν μου πεις, «σε παρακαλώ φτιάξε τη ζωή μου που είναι χαώδης» και τρέξω να στη φτιάξω για σένα, τι σημαίνει αυτό; Ότι εσύ είσαι ανίκανος και δεν δημιουργείς μόνος σου την πραγματικότητά σου. Σωστά; Αλλά εγώ ξέρω ότι εσύ είσαι εγώ κι εγώ είμαι εσύ. Άρα είμαι κι εγώ ανίκανος. Που σημαίνει ότι δεν είναι δυνατόν να σε βοηθήσω. Έτσι δεν συμβαίνει τίποτα. Κατάλαβες;

-Πολύ έξυπνο! Μπορείς να με βοηθήσεις μόνο σύμφωνα με τρόπο που να είναι σύμφωνος με την αλήθεια σου.

-Ακριβώς! Και η αλήθεια μου είναι ότι όλοι είναι ΕΝΑ με τον Θεό και ο καθένας, είτε το γνωρίζει είτε όχι, δημιουργεί τη δική του πραγματικότητα. Δεν μπορώ να κάνω το οτιδήποτε για σένα με τρόπο αντίθετο αυτής της αλήθειας. Και η βοήθεια που θα σου προσφέρω θα είναι με τη μορφή που θα σε βοηθήσει να βοηθήσεις τον εαυτό σου. Αυτό θα σε ενδυναμώσει και θα σε κάνει να καταλάβεις ότι εσύ είσαι ο δημιουργός της ζωής σου. Θα σου δώσω τα εργαλεία να σηκωθείς και να φτιάξεις διαφορετικά τα πράγματα που δεν σου αρέσουν, μέχρι να σου αρέσουν.

-Ω! Για τούτο το λόγο το φως της παραβολής δεν αλλάζει τίποτα. Απλά είναι εκεί και βοηθάει εκείνους που είναι έτοιμοι να κάνουν μια διαφορετική επιλογή και να δημιουργήσουν τη ζωή τους όπως θα ήθελαν να είναι.

-Έτσι ακριβώς. Αυτό είναι το νόημα της παραβολής. Το φως δεν καταδικάζει κανένα. Πήγε εκεί επειδή πολλοί Σκοτεινοί ζήτησαν βοήθεια. Απλά απάντησε στο κάλεσμά τους. Και η απάντηση δεν πήγε με τη μορφή ενός σωτήρα, ούτε ενός θύτη αλλά με τη μορφή δώρου αγάπης το οποίο μπορεί ο καθένας να δεχτεί ή να αρνηθεί. Και αν κάποιος το δεχτεί, δεν τον υποχρεώνει να κάνει κάτι με αυτό. Πάντα μπορεί να δημιουργεί αυτό που επιθυμεί, ακόμα και αν αυτό είναι πόνος, μέχρι τη στιγμή εκείνη που θα δει ότι αυτό που κάνει δεν του φέρνει αγάπη, χαρά ή ειρήνη.

Όταν γνωρίσεις την ενότητα των πάντων, αποκτάς ευρύτερη οπτική. Βλέπεις την τελειότητα παντού. Και τότε σταματάς να καταδικάζεις τους άλλους και αρχίζεις να διακρίνεις το σωστό, το καλό και το αληθινό για σένα. Τώρα θέλω να σου κάνω μια απλή ερώτηση: θεωρείς ότι το να γνωρίζεις για την ενότητα, μπορείς να οδηγηθείς σε ανήθικη συμπεριφορά;

-Όχι. Θέλω να σε ευχαριστήσω για τη συζήτηση αυτή. Επειδή ειλικρινά καταλαβαίνω ότι τα όντα που έχουν συνειδητότητα την ενότητα, το μόνο που θα επιθυμούσαν είναι το καλό κάθε άλλου όντος. Θα είναι τα πιο αξιαγάπητα πλάσματα. Και ποτέ δεν θα κάνουν κάτι που θα έβλαπτε τον άλλο.

-Στο μυαλό σου θεωρούσες χαμένη τη συνομιλία μας για την ιστορία των Darklanders. Ήθελες μιαν απάντηση για τις ηθικές συνέπειες της γνώσης της ενότητας των όλων και ένιωσες ότι κάναμε μια τεράστια παράκαμψη που ήταν απλώς χάσιμο χρόνου. Αλλά τώρα θέλω να αναφέρω ότι όχι μόνο η ιστορία των Darklanders αποτέλεσε τη βάση για μια πολύ καλή κατανόηση των επιπτώσεων της ενότητας, αλλά ότι έχουμε θέσει τις βάσεις για πολλές άλλες μελλοντικές αντιλήψεις. Λέω ότι δεν έχουμε κάνει μόνο ό, τι θέλαμε να κάνουμε, αλλά έχουμε επιτύχει και πολλά άλλα όμορφα πράγματα. Έχω δίκιο;

-Ναι. Αυτό είναι σίγουρο, η συγκεκριμένη συζήτηση ήταν η αγαπημένη μου μέχρι στιγμής. 

-Και αυτό συμβαίνει επειδή "στο επίπεδο της ενότητας, όλα πάντοτε συνωμοτούν για το μέγιστο καλό". Που είναι ένας άλλος τρόπος για να πούμε, "Τα πάντα είναι πάντα τέλεια". 

-Είναι φοβερό! Σ’ ευχαριστώ πολύ. Αλλά πρέπει να παραδεχτώ ...εξακολουθεί να υπάρχει κάτι που με ενοχλεί για όλα αυτά.

-Το οποίο είναι...;

-Ότι είναι καλό να μιλάς για όλα αυτά τα πράγματα περί ενότητας, αλλά ...είμαι στον πλανήτη Γη κάνοντας το καλύτερο που μπορώ για να είμαι καλός άνθρωπος, κάνοντας την πνευματική μου αναζήτηση ...αλλά εξακολουθώ να είμαι ξεχωριστός από σένα και τον Θεό και όλα τα άλλα! Θέλω να πω, για μένα αυτά τα πράγματα είναι ακόμα μόνο θεωρία. Δεν είναι προσωπική μου εμπειρία ότι όλα είναι ΕΝΑ.

-Και είναι πρόβλημα αυτό για σένα;

-Ω, Θεέ μου, ναι!!! Αισθάνομαι μεγάλη λαχτάρα για αυτήν. Θέλω να μάθω για την ενότητα όλων. Και μιλώντας μαζί σου απλά αυτή η επιθυμία έγινε μεγαλύτερη. Αλλά δεν την βιώνω. Θέλω να πω ότι είχα μερικές υπέροχες πνευματικές εμπειρίες στη ζωή μου, αλλά ακόμα είμαι ξεχωριστός από εσένα και από τον Θεό και από όλους τους άλλους.

-Και λοιπόν; Έχεις κάποια ερώτηση;

-Ναι. Θέλω να μάθω πώς μπορώ να την βιώσω - πώς μπορώ να γνωρίσω, ως άμεση δική μου εμπειρία ότι είμαι απόλυτα και εντελώς ΕΝΑ με όλα…;

-Χαίρομαι που ρωτάς. Όπως έχω ξαναπεί, ο καθένας που βρίσκεται εδώ, σκόπευε να είναι εδώ. Δεν υπάρχουν λάθη σ’ αυτό. Και όλοι όσοι επέτρεψαν σε ένα μέρος του εαυτού τους να βυθιστεί στη δυαδικότητα, το επέλεξαν. Και αυτό είναι που κάθε άνθρωπος στον πλανήτη Γη είναι πραγματικά: μέρος ενός μεγάλου πνεύματος που επέλεξε να βιώσει αυτό το κομμάτι αυτής της πραγματικότητας. Είστε εδώ επειδή θέλετε να είστε. Επειδή όμως είστε σε δυαδικότητα, ίσως να πιστεύετε ότι ο Θεός σας ανάγκασε να είστε εδώ. Αλλά δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Δεν το έκανε ο Θεός. Επιλέξατε μόνοι σας να έχετε αυτήν την εμπειρία. Και στη συνέχεια, για να έχετε την εμπειρία που επιθυμείτε, επιλέξατε να μετακινηθείτε στα διάφορα στρώματα του Πέπλου της Λήθης. Σε κάθε στρώμα ξεχνάγατε περισσότερο το ποιοι πραγματικά είστε. Τα επιλέξατε όλα αυτά. Είστε το μέρος του Εαυτού που έχει ξεχάσει ποιοι πραγματικά είστε.

-Είμαι εσύ. Πάντα ήμουν. Πάντα θα είμαι. Λες ότι είμαι το κομμάτι σου που έχει ξεχάσει;

-Αυτό ακριβώς λέω. Και το ίδιο ισχύει για κάθε έναν από τους αναγνώστες σου. Είστε όλοι οι Ανώτεροι Εαυτοί σας. Είστε τα μέρη εκείνων των όντων που έχουν ξεχάσει τι είναι.

-Και προφανώς το γεγονός ότι ξεχάσαμε, σημαίνει ότι ξεχάσαμε ότι επιλέξαμε να ξεχάσουμε. Ξεχάσαμε ότι ξεχάσαμε.

-(Χαμογελά). Ναι, πράγματι. Και υπάρχουν περισσότερα που έχετε ξεχάσει. Ξεχάσατε ότι ο καθένας από εσάς είναι πολύ πιο ισχυρός, σοφός και γεμάτος αγάπη απ’ ό, τι μπορεί να φανταστεί ότι είναι. Και δεδομένου ότι αγαπάτε, δεν θα εγκαταλείψετε μόνο του και χωριστά από εσάς ένα μέρος του εαυτού σας. Όταν έρθει η ώρα να φύγετε, θα εργαστείτε για να θεραπεύσετε τον εαυτό σας και να επιστρέψετε τα χαμένα αποσπασματικά τμήματα του εαυτού σας στην αγαπημένη ολότητα. Και επειδή είστε ισχυροί, παίρνετε αυτό που θέλετε να δημιουργήσετε. Θέλατε να συν-δημιουργήσετε αυτήν την πραγματικότητα διαχωρισμού και το πετύχατε. Θέλατε να βιώσετε τον εαυτό σας ως εντελώς ξεχωριστό από το μεγάλο ον που είστε και το πετύχατε. Θέλατε να ανακαλύψετε τον εαυτό σας μέσα σε αυτόν τον τόπο της απόλυτης λησμονιάς και, σε κάποιο βαθμό, όλοι είστε απασχολημένοι με αυτή τη διαδικασία. Όταν τελειώσετε με τα πράγματα που επιθυμείτε να μάθετε από το χωρισμό, όταν είστε έτοιμοι να φύγετε, θα το κάνετε. 

Και επειδή είστε σοφοί, ξέρετε ότι χρειάζεστε φίλους για να ολοκληρώσετε αυτά τα πράγματα που επιθυμείτε να ζήσετε. Ξέρετε ποιοι φίλοι μπορούν να σας βοηθήσουν. Να επιλέγετε τους φίλους σας με σύνεση. Αυτό ισχύει εξίσου για την επιλογή συνεργατών που θα σας βοηθήσουν να διεισδύσετε βαθιά στο χωρισμό έτσι ώστε να βρείτε το δρόμο σας μέχρι το τέλος της δυαδικότητας, όπως ισχύει και για την επιλογή δημιουργικών συνεργατών που θα σας βοηθήσουν να αφυπνιστείτε και να θυμηθείτε τον απεριόριστο, αιώνιο και μεγαλοπρεπή Εαυτό σας. Έναν Εαυτό που είναι ΕΝΑ με την Ενότητα.

ΠΗΓΗ: "The Ascension Papers" by Arn (Zingdad) Allingham.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη


 .