Σάββατο, 2 Σεπτεμβρίου 2017

Επιστημονική Απόδειξη της Ενότητας - Scientific Proof of Oneness - A'


(Ο διαφωτιστικός διάλογος μεταξύ του Arn και του Ανώτερου Εαυτού του συνεχίζεται, προσφέροντάς μας μαργαριτάρια γνώσης).

-Θα ήθελα να διερευνήσουμε το εξής:
"Υπάρχουν αποδείξεις για την Ενότητα";

-Ναι, φυσικά. Όπως θα θυμάσαι, στο θέμα της συζήτησης «Το Πέπλο της Άγνοιας» είχαμε πει ότι «δεν θα μπορέσουμε να αποδείξουμε ότι όλα είναι Ένα» επειδή δεν είμαστε σε θέση να κάνουμε μια δήλωση που δεν θα μπορεί να αντικρουστεί από τους ανθρώπους. Αλλά θα μπορέσουμε να διατυπώσουμε μερικά πολύ ισχυρά επιχειρήματα τα οποία είτε θα συνηχούν με τον αναγνώστη είτε όχι.
Ορισμένοι μπορεί να θέλουν να τα ονομάσουν "αποδείξεις" επειδή θα τους παρέχουν μια γερή εξήγηση αυτού που ήδη γνωρίζουν ως αλήθεια. Άλλοι, μπορεί να πουν ότι ‘υπάρχουν τρύπες’ στα επιχειρήματα και δεν αποτελούν αποδείξεις. Και οι δύο απόψεις είναι έγκυρες και καμία δεν μπορεί να αποκλείσει την άλλη. Κάθε αναγνώστης θα αποφασίσει για το πού βρίσκεται η δική του αλήθεια.

-Μια στιγμή, σε παρακαλώ. Δεν είμαι σίγουρος αν είμαι ευχαριστημένος με όλα αυτά όπως "η Αλήθεια σου" και "η Αλήθεια μου " και "όλες οι Αλήθειες είναι έγκυρες". Η Αλήθεια δεν είναι Αλήθεια για όλους;

-Μπορείς να το πιστεύεις. Όμως αν το κάνεις, πολύ γρήγορα θα κολλήσεις και θα βρεθείς σε μια συνεχή σύγκρουση με τον εαυτό σου, τη ζωή σου και τους άλλους με τους οποίους συναναστρέφεσαι.
Βλέπω ότι ήδη προβληματίζεσαι. Θέλω λοιπόν να σου προσφέρω μια βαθύτερη κατανόηση. Επιμένοντας ότι υπάρχει μία μόνο αλήθεια που πρέπει να ισχύει για όλους, σημαίνει ότι όλοι πρέπει να έχουν την ίδια θεώρηση. Κάτι που στην πράξη δεν υφίσταται. Και το χειρότερο, επιμένοντας ότι υπάρχει μόνο μία αλήθεια σημαίνει ότι δεν υπάρχει χώρος για ανάπτυξη και αλλαγή. Σημαίνει ότι όλοι σε ολόκληρο το σύμπαν έχουν ακριβώς τις ίδιες εμπειρίες ζωής όπως εσύ. Και γίνεται ακόμα χειρότερο… Δεν έχεις δει ότι, μερικά πράγματα τα οποία ως νεότερος πίστευες πολύ έντονα ότι ήταν αληθινά με δεδομένο ότι είχες ζήσει λίγο χρόνο και οι εμπειρίες σου ήταν περιορισμένες, μετά από λίγο χρόνο και με μια μικρή εμπειρία ζωής γίνονται λιγότερο αληθινά για σένα; 
Ενώ άλλα πράγματα που νόμιζες ότι δεν ήταν αληθινά τότε, είναι τώρα!

Αυτό είναι ανάπτυξη. Συμβαίνει σε όλους. Τώρα, αν επιμένεις ότι όλοι, παντού, πρέπει να μοιράζονται την ίδια αλήθεια με σένα, τότε πρέπει να σταματήσει κάθε ανάπτυξη έτσι ώστε η προοπτική τους να παραμείνει σταθερή ακριβώς όπως είναι τώρα! Είναι σαφές ότι αυτό δεν μπορεί και δεν θα συμβεί. Αλλά εκείνοι που είναι αποφασισμένοι ότι τα πράγματα είναι έτσι, ότι αυτοί έχουν δίκιο και όλοι οι άλλοι πρέπει να συμφωνήσουν μαζί τους, θα βρεθούν πολύ θυμωμένοι με τον κόσμο γύρω τους για τα "σφάλματά" του. Συχνά θα νιώσουν ότι πρέπει να πολεμήσουν ολόκληρο τον κόσμο για να τον "διορθώσουν" και να τον κάνουν να πράττει ή να σκέφτεται το "σωστό" που πιστεύουν εκείνοι. Αυτό δεν θα γίνει ποτέ. Τέτοια όντα δημιουργούν πολύ πόνο και σύγκρουση στον κόσμο η οποία δεν τελειώνει μέχρις ότου αποφασίσουν ότι πρέπει να χαλαρώσουν και να επιτρέψουν σε όλους τους άλλους να εκφράζουν τη δική τους μοναδική, Ατομική Αλήθεια.

Βλέπεις, αυτό που πιστεύεις ότι είναι αληθινό βασίζεται στις εμπειρίες σου και τις σκέψεις σου γι’ αυτό. Εάν βιώσεις κάτι, τότε πιστεύεις ότι η εμπειρία είναι αληθινή. Λογικά, λοιπόν, αν κάποιος βιώσει κάτι άλλο θα έχει διαφορετική πεποίθηση. Τώρα, αν δύο άτομα μαζευτούν για να συζητήσουν μεταξύ τους τις πεποιθήσεις τους για τη ζωή, θα δουν ότι οι νεώτερες λιγότερο ώριμες ψυχές όπως μόλις περιέγραψα, θα θέλουν να πολεμήσουν εναντίον των υπολοίπων προσπαθώντας να επιβάλουν τη γνώμη τους. Οι πιο ώριμες ψυχές από την άλλη πλευρά θα δεχτούν ότι υπάρχει διαφορά αλήθειας. Αλλά μόνο ένας ‘μάστερ’ θα καταλάβει ότι αυτή η άλλη προοπτική είναι ένα δώρο που τους προσφέρεται.

Ρώτησε τον εαυτό σου: «Κάτω από ποιες συνθήκες θα μπορούσαν και τα δυο βιώματα (αλήθειες) να είναι αληθινά;» Τότε θα έχεις αρχίσει να σκέφτεσαι σαν μάστερ.
Και θα αρχίσεις να αγγίζεις τις υπερβατικές αλήθειες που θα σου επιτρέψουν να βλέπεις τα πράγματα από μια μεγαλύτερη προοπτική από εκείνη που θα έχεις αποκτήσει από τις δικές σου εμπειρίες. Τότε θα αρχίσεις να αναπτύσσεσαι όχι μόνο από τις δικές σου εμπειρίες αλλά και από των άλλων!

Για παράδειγμα: Λες: ο ουρανός από πάνω μου είναι μπλε. Αν σου έλεγα ότι είναι πορτοκαλί, τότε, πώς θα έπρεπε να μου απαντήσεις;
Α) όπως μια ανώριμη ψυχή… ότι είμαι τρελός, παραπλανημένος και κάνω λάθος;
Β) όπως μια ώριμη ψυχή που θα μπορούσε να κατανοήσει ότι βλέπω τα πράγματα διαφορετικά; ή
Γ) σαν μάστερ ο οποίος θα μπορούσε να φτάσει σε μια μεγαλύτερη αλήθεια: ότι κάποιοι ουρανοί είναι μπλε και κάποιοι ουρανοί είναι πορτοκαλί, ότι ίσως το χρώμα του ουρανού είναι αποτέλεσμα του μείγματος του αέρα που τον απαρτίζει κι εγώ προέρχομαι από άλλο πλανήτη με διαφορετική ατμόσφαιρα; Λογικά συμπεραίνουμε λοιπόν, ότι πρέπει να υπάρχουν πολλών ειδών χρώματα ουρανού. «Τι υπέροχο, τι καταπληκτικό!» θα αναφωνούσε στο τέλος ο μάστερ.

Πόσο πιο ωραία αυτή η αντιμετώπιση από ένα τσακωμό γύρω από το χρώμα του ουρανού! Συστήνω ανεπιφύλακτα να φτάσεις στην κατανόηση ότι αυτό που «εσύ» πιστεύεις ως αλήθεια είναι «η αλήθεια σου». Είναι αυτό που σήμερα, τώρα, σου φαίνεται αληθινό. Τίποτα περισσότερο. Να είσαι πρόθυμος ότι αυτή η αλήθεια μπορεί να αλλάξει. Να είσαι ανοιχτός στο γεγονός ότι οι αλήθειες των άλλων είναι το ίδιο αληθινές για εκείνους όσο και η δική σου για σένα. Θα ανακαλύψεις ότι αυτή η αντιμετώπιση είναι μια πολύ υγιής ψυχο-πνευματική θέση που πρέπει να πάρεις. Θα σου επιτρέψει να είσαι ευέλικτος όταν έχεις να κάνεις με άλλους που βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά. Και θα σου επιτρέψει να είσαι ευέλικτος με σένα τον ίδιο καθώς θα μεγαλώνεις και αναπόφευκτα θα ανακαλύπτεις ότι η αλήθεια που κάποτε νόμιζες ότι ήταν σωστή δεν σου χρησιμεύει πλέον. Αυτός ο τρόπος θα σου επιτρέψει να μεγαλώνεις με ελάχιστο πόνο. Η ζωή σου θα αποκτήσει μεγαλύτερη ειρήνη και αρμονία. Και θα αρχίσεις επιτέλους να σκέφτεσαι όπως ένας μάστερ.

-Επομένως λες, ότι κανενός η αλήθεια δεν είναι καλύτερη από των άλλων.

-«Καλύτερη» είναι μια μάλλον άσχετη κριτική. Αυτό που λέω είναι ότι η αλήθεια του καθενός είναι το ίδιο έγκυρη όπως και κάθε άλλου ατόμου, αν τον εξυπηρετεί στο μονοπάτι που διάλεξε να περπατήσει.
Έχω να σου προτείνω ότι η αλήθεια του καθενός είναι η «σκαλωσιά» πάνω στην οποία κτίζει την πραγματικότητά του. Οι αλήθειες ορισμένων λαών δεν τους επιτρέπουν πολλά περιθώρια οικοδόμησης.
 Ίσως η «σκαλωσιά» να είναι πολύ μικρή και περιοριστική. Ή ίσως είναι δομικά ασταθής και οτιδήποτε κρέμεται πάνω της απειλείται με κατάρρευση. Τέτοιου είδους αλήθειες θα προκαλέσουν σ’ εκείνους που τις έχουν μεγάλο πνευματικό πόνο. Αντίθετα, αλήθειες άλλων μπορεί να είναι απλές, σαφείς και ισχυρές στη δομή τους. Πολλά μπορούν να χτιστούν πάνω τους χωρίς δυσκολία. Τέτοιες αλήθειες φέρνουν μεγάλη αίσθηση χαράς και αγάπης για τη ζωή σε όσους τις έχουν. Και έτσι, από αυτή την περιγραφή ίσως να θεωρείς προφανές ότι ο τελευταίος τύπος είναι "καλύτερος". 
Αλλά υπάρχουν πολλές, πολλές, πολλές ψυχές που νιώθουν μεγάλη υπερηφάνεια για αλήθειες που τους προκαλούν πόνο. Κρατούν αυτές τις αλήθειες επειδή θεωρούν ότι είναι σωστό να το κάνουν... γιατί αυτό που πιστεύουν είναι - λένε - σωστό γι 'αυτούς. Και ποιος είσαι εσύ ή εγώ που θα τους πει ότι είναι λανθασμένο; Πρέπει να αποφασίσουν οι ίδιοι για τον εαυτό τους και πρέπει να τηρήσουν αυτό που θεωρούν ότι είναι αλήθεια. Ο καθένας πρέπει, απλά, να αποφασίσει τι είναι σωστό. Αυτό που συντονίζεται με το είναι τους... και το "καλύτερο" δεν το κάνει αυτό.

Ο λόγος που είμαι εδώ έχοντας αυτές τις συνομιλίες μαζί σου είναι αυτός: Θέλω να μοιραστώ την αλήθεια μου μαζί σας. Είναι βαθύτατη πεποίθησή μου ότι αυτό που προσφέρω έχει μεγάλη αξία σε όποιον επιθυμεί να ανεβάσει τη συνειδητότητά του, να αγαπήσει τον εαυτό του, να αγαπήσει τους άλλους και να βρει εσωτερική γαλήνη. Είμαι εδώ τώρα για να σας προσφέρω την αλήθεια μου που οδηγεί στην συνειδητότητα της Ενότητας, την ολότητα, την αγάπη, την ειρήνη και τελικά στη μέγιστη δυνατή χαρά. 

Νομίζω ότι θα βρεις τη «σκαλωσιά της αλήθειας» πάνω στην οποία θα μπορέσεις να δημιουργήσεις μια πραγματικότητα πραγματικά γεμάτη χαρά. Αν ενσωματώσεις αυτό που θα μοιραστώ μαζί σου με τη δική σου αλήθεια, θα ανακαλύψεις έναν εαυτό υπέροχο, όμορφο, θαυμάσιο που θα βρίσκεται σε κατάσταση ευτυχισμένης ενότητας με το ΟΛΟΝ. Έναν ισχυρό δημιουργό που θα είναι σε απόλυτη αρμονία με το Παν Που Υπάρχει… με το Θεό.

Υποστηρίζω, από τη δική μου τεράστια, πολυδιάστατη εμπειρία, ότι η άποψη που προσφέρω θα προωθήσει την πορεία ανόδου σου (ascension path). Ναι, μπορείς να βρεις το δρόμο σου προς την ανύψωση (Ascension) μέσω άλλων μονοπατιών. Αλλά η αλήθεια που προσφέρω είναι ο δρόμος της χαράς και θα είναι σίγουρα ένας ευτυχισμένος δρόμος.

Έτσι, προσφέρω την αλήθεια μου ως δώρο σε όποιον μπορεί να διαβάσει αυτό το έργο. Αλλά η συμφωνία έχει ως εξής: μπορείτε να πάρετε αυτό το δώρο ή να το αφήσετε… όπως σας ταιριάζει. Μπορείτε ακόμα να πάρετε τα κομμάτια που σας αρέσουν και να αφήσετε τα υπόλοιπα. Ή μπορείτε να το πάρετε, να το δοκιμάστε για λίγο, να δείτε αν σας αρέσει και αν όχι να το απορρίψετε. Ό,τι θέλετε μπορείτε να το κάνετε. Αυτό το δώρο της αλήθειας μου εξαρτάται από εσάς και ό,τι και να αποφασίσετε, για μένα είναι οκ. Αλλά αν δεχτείτε οποιοδήποτε μέρος αυτού του δώρου ή του συνόλου αυτού, τότε είστε υπεύθυνοι γι’ αυτό που θα δεχτείτε. Αυτό που παίρνετε γίνεται δικό σας επειδή εσείς το ζητήσατε. Και είστε υπεύθυνοι για τον εαυτό σας, τη δική σας αλήθεια και την ύπαρξή σας.

-Εντάξει, ευχαριστώ για την εξήγηση. Αυτοί οι όροι είναι πολύ αποδεκτοί. Έτσι θα έπρεπε να είμαστε αν είναι να δράσουμε ως ενήλικα πνευματικά όντα. Δημιουργούμε και επιλέγουμε για τον εαυτό μας... και στη συνέχεια αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τις επιλογές και τις δημιουργίες μας. Σ’ ευχαριστώ, λοιπόν.
Και εντάξει, πιστεύω ότι είμαι τελικά έτοιμος να αγκαλιάσω τελείως την έννοια αυτή, ότι έχουμε ο καθένας μας τη δική του αλήθεια. Αυτή η αλήθεια είναι ένα εντελώς υποκειμενικό πράγμα, μοναδικό από κάθε άποψη. Κι έτσι ας μπούμε στο θέμα.

-Ας το κάνουμε. Είπα ότι επρόκειτο να σου αποδείξω ότι ο Θεός είναι Ένα με το Παν Που Υπάρχει, σωστά;

-Σωστά.
-Λοιπόν, αν δηλώσω ότι "ο Θεός είναι Ένα με το Παν Που Υπάρχει" τότε ίσως η πιο ριζικά αντίθετη θέση θα ήταν αυτή ενός άθεου. Καθώς οι άθεοι αρνούνται την ίδια την ύπαρξη του Θεού, δεν θα αποδέχονταν τίποτε που θα έλεγε κάποιος για το Θεό. Σωστά;

-Σωστά. Είναι αρκετά δύσκολο να συζητήσεις με έναν άθεο για το Θεό.

-Ακριβώς. Γιατί, συνήθως, οι άθεοι υπερηφανεύονται ότι είναι πολύ
λογικοί και ορθολογιστές. Δεν ασχολούνται με αερολογίες και ανοησίες που δεν μπορεί να αποδειχθούν εμπειρικά. Ισχυρίζονται ότι το σύμπαν μπορεί να εξηγηθεί χωρίς την ανάγκη ενός Θεού και αφού δεν υπάρχουν άμεσες αποδείξεις περί Θεού, τι στο καλό κάνει ο καθένας με όλες αυτές τις θρησκευτικές ανοησίες; Και η θέση τους, λόγω του Πέπλου, είναι φυσικά αρκετά λογική. Εάν επιμένεις ότι δεν υπάρχει τίποτα πέρα ​​από αυτό που μπορείς να αντιληφθείς άμεσα με τις αισθήσεις σου, τότε σίγουρα οι πνευματικές πεποιθήσεις φαίνονται να είναι απλώς δεισιδαιμονικές ανοησίες.

-Δεν μπορείς λοιπόν να αποδείξεις την Ενότητα των όλων σ' αυτούς, έτσι;

-Στάσου λίγο. Μη βιάζεσαι. Σέβομαι και αγαπώ πολύ τους ορθολογιστές. Η επιστημονική μέθοδος είναι θαυμαστή και έχει συντελέσει τα μέγιστα στην εμβάθυνση της ανθρώπινης εμπειρίας. Δεν θα ήθελα να βγάλω εκτός παιχνιδιού όλους τους άθεους φίλους μας σε αυτό το επίπεδο. Υπάρχει μια μικρή έκπληξη φυλαγμένη γι’ αυτούς. Βλέπεις, το Πέπλο εδώ και λίγο χρονικό διάστημα έχει αρχίσει να γίνεται λεπτότερο.

-Τι εννοείς γίνεται λεπτότερο;

-Εννοώ ότι σταδιακά γίνεται όλο και πιο εύκολο να διεισδύσεις στο μυστήριο. Αργά-αργά γίνεται πιο εφικτό να ανακαλύψεις ότι όντως υπάρχει Θεός του οποίου όλοι, τα πάντα και παντού αποτελούν τμήμα Του.

-Πω πω! Τότε για ποιο λόγο όλη αυτή η ανάγκη να υπάρχει το Πέπλο; Αν ήταν απαραίτητο τότε γιατί φεύγει;

-Σπουδαία ερώτηση! Και ιδού η απάντηση: άσχετα πόσο πολύ σου αρέσει ένα παιχνίδι και άσχετα πόσο σημαντικό μπορεί να είναι ένα επιστημονικό πείραμα, τα παιχνίδια και τα πειράματα κάποτε φτάνουν στο τέλος τους. Θα έρθει κάποια στιγμή που όσοι ασχολούνται ή παίζουν με αυτά θα πούνε, «Πήραμε αυτό που ήταν να πάρουμε, ας ασχοληθούμε και με κάτι άλλο», σωστά; Αυτό που λέω είναι μια χονδροειδής παράφραση της ευρύτερης κατάστασης που έχουμε εδώ πέρα. Αυτό το παιχνίδι (πείραμα) που είναι ‘η πραγματικότητά σας’ βρίσκεται στο μέσον του δρόμου μιας ριζικής αλλαγής που, τελικά, θα το οδηγήσει σε χαρούμενο και όμορφο τέλος.
Βλέπεις, τα ανώτερης τάξης πνευματικά όντα που έχουν την αρμοδιότητα του σχεδιασμού, της δημιουργίας και της συνεχούς εξέλιξης αυτής της πραγματικότητας είναι πλάσματα άπειρης αγάπης. Σας αγαπάνε και γνωρίζουν ότι είναι εσείς (επειδή όλα είναι ένα). Έτσι, καθώς έχει ήδη δοθεί εντολή για τη λήξη του παιχνιδιού, επιθυμούν να δώσουν στον καθένα όλες τις ευκαιρίες που ίσως να χρειάζεται ακόμα ώστε να αφυπνιστεί και να είναι έτοιμος, πρόθυμος και ικανός να αφήσει το παιχνίδι πριν αυτό τελειώσει.

Έτσι, όσο και αν ήταν απαραίτητη η κατασκευή του Πέπλου, η χρησιμότητά του έγκειται πρωταρχικά στο να επιτρέπει σ’ εκείνους που επιθυμούν να παίζουν το παιχνίδι, να το κάνουν. Επιτρέπει την είσοδο στο διαχωρισμό (διττότητα) και σας επιτρέπει να παραμένετε εκεί. Τώρα, καθώς υπάρχει η επιθυμία της αφύπνισης και της ανόδου σας σε ανώτερες διαστάσεις συνειδητότητας – ώστε να αφήσετε αυτή τη διάσταση – είναι απαραίτητο και εξίσου επιθυμητό τώρα, να αρχίσει να γίνεται πιο διάφανο το Πέπλο. Με το χρόνο θα γίνεται ολοένα και πιο λεπτό μέχρις ότου θα μπορείτε να βλέπετε καθαρά μέσα από αυτό.

-Και αν το Πέπλο είναι αυτό που κάνει αδύνατη τη γνώση της Ενότητας, τότε με το να γίνεται λεπτότερο θα σημαίνει ότι θα είναι αδύνατον να μην γίνει γνωστή η Ενότητα…

-Καλά το κατάλαβες. Η Ενότητα είναι η ύψιστη αλήθεια. Οπότε, όταν το Πέπλο θα γίνει διαφανές η Ενότητα όλων των πάντων στην κυριολεξία θα είναι το πιο οφθαλμοφανές πράγμα όλης της ύπαρξης. Όταν το Πέπλο αφαιρεθεί πλήρως θα υπάρχει για σένα, για όλους μόνο ενότητα και καθόλου διαχωρισμός.

-Ξέρεις, έχω παρατηρήσει πως όντως το Πέπλο έχει αρχίσει να λεπταίνει. Βρίσκω ότι οι άνθρωποι αποκτούν όλο και περισσότερη πνευματική γνώση «εκεί έξω» στον κόσμο. Όλο και πιο πολλοί δείχνουν να αφυπνίζονται. Και βρίσκω ότι γίνεται όλο και πιο εύκολο για μένα να εξελίσσομαι πνευματικά. Άραγε συμβαίνει σε όλους το ίδιο; Π.χ. οι άθεοι βιώνουν κάτι παρόμοιο τώρα;

-Όχι, δεν προσεγγίζουν όλοι τα πράγματα όπως εσύ. Μη ξεχνάς όμως ότι όλες οι απόψεις είναι έγκυρες. Γι’ αυτό δεν κάνει κάτι λάθος όντας άθεος. Είναι μια απόλυτα λογική και δικαιολογημένη απάντηση σε τούτη την πραγματικότητα. Και ένας άθεος, εξ ορισμού, δεν θεωρεί τον εαυτό του μπλεγμένο σε κάποιου είδους ‘πνευματικό μονοπάτι’ ή άλλο τι. Πώς βιώνει, λοιπόν, ένας άθεος τη λέπτυνση του Πέπλου; Όσοι βασίζουν την μη-πίστη τους στο Θεό σε επιστημονικές μεθόδους, ανοίγονται τώρα κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες δυνατότητες. Με τη λέπτυνση του Πέπλου η επίγνωση της Ενότητας των πάντων αρχίζει να εισέρχεται σε περιοχές εξαιρετικά αδιαπέραστες πρωτύτερα. Θέλω να πω ότι θέματα πρωτύτερα ανεξήγητα τώρα γίνονται κατανοητά μέσα στο πλαίσιο της διαχεόμενης συνειδητότητας της Ενότητας.

-Πρακτικά τι σημαίνει αυτό;

-Σημαίνει ότι εκείνοι που προσπαθούν πραγματικά να κατανοήσουν τον υλικό κόσμο, να εξερευνήσουν τη φύση της ύλης, τη βαρύτητα, την ενέργεια, το χώρο και το φως, θα αρχίσουν να βρίσκουν όλο και περισσότερες αποδείξεις της αιώνιας ενότητας όλων.

-Αλήθεια; Με ποιον τρόπο;

(συνεχίζεται)

ΠΗΓΗ: «The Ascension Papers» by Arn (Zingdad) Allingham
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη