Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

Θρησκευτική Απόδειξη της Ενότητας - Religious Proof of Oneness - B'

(η συνέχεια από το Α' μέρος)

-Έχεις δίκιο, το βλέπω. Δέχομαι αυτό που λες. Είναι πολύ κατανοητό κι επίσης συνηχεί με την καρδιά μου. Αλλά υπάρχει κάτι που δεν μπορώ να καταλάβω: γιατί το κάνει αυτό ο Θεός; Φαίνεται πολύ υπερβολικό… να σκεφτεί… και μετά να δημιουργήσει ολόκληρο το σύμπαν για να το γεμίσει με ποιος ξέρει πόσα τρισεκατομμύρια σωματίδια του Εαυτού του τα οποία δεν γνωρίζουν, κανένα από αυτά, ότι είναι Εκείνος. Γιατί όλη αυτή η προσπάθεια; Ποιος ο σκοπός της;

-Θυμάσαι την παραβολή που αναφέραμε σχετικά με τον βασιλιά που ήπιε το φίλτρο της λησμονιάς; (Σημ. την παραβολή αυτή την αναφέραμε σε προηγούμενα άρθρα με τίτλο «Το Πέπλο της Λήθης»). Λοιπόν, είναι κάπως σαν αυτή. Ο Θεός βρίσκεται σε μια ατελείωτη διαδικασία αυτο-δημιουργίας και αυτό-ανακάλυψης.
"Πώς θα ήταν αν ήμουν έτσι;" είναι ερώτημα που δημιουργεί ένα νέο ον ...ή ένα εντελώς νέο σύμπαν. Το ταξίδι μέσα στη λήθη που συμβαίνει εδώ σε αυτή την πραγματικότητα είναι ένα δυνατό σενάριο αυτό-ανακάλυψης.
"Πώς θα ήταν αν δεν ήξερα ποιος ή τι πραγματικά είμαι;" οδηγεί σε οποιονδήποτε αριθμό διαφορετικών πραγματικοτήτων. Είστε μία από αυτές. Η πραγματικότητα είναι η ερώτηση. Εσύ, ο καθένας από εσάς, είναι μια πιθανή απάντηση.
 
"Είμαι αυτό που συμβαίνει στο Θεό κάτω από αυτές τις συνθήκες" είναι η απάντηση.

-Ωραία… είμαι λοιπόν ένα με τον Θεό, όλοι είμαστε. Και βρισκόμαστε σε ταξίδι αυτο-ανακάλυψης. Με το να είμαι εγώ προσωπικά σε ταξίδι αυτό-ανακάλυψης, δημιουργώ (φέρνω) περισσότερη αυτογνωσία στο όλον.

-Πολύ καλά! Ναι! Αν θέλεις να ανακαλύψεις τον Θεό, τότε το καλύτερο μέρος να ξεκινήσεις είναι ανακαλύπτοντας τον εαυτό σου.

-Χμμ. Το καταλαβαίνω με τη λογική αλλά… μου φαίνεται τρομερά… εννοώ… κάποιοι θα πουν ότι είναι βλασφημία…

-Ω, σίγουρα! Υπάρχουν κι εκείνοι που θα θεωρήσουν την ιδέα αυτής της συζήτησης βλασφημία. Ψάξε λίγο περισσότερο και θα βρεις σίγουρα κάποιον που θα χαρακτηρίσει την ευτυχία ως βλασφημία. Έτσι δεν μπορώ να αγχώνομαι με αυτό που οι άλλοι επιλέγουν να σκέφτονται ή να πιστεύουν. Για μένα όλη η έννοια της βλασφημίας δεν έχει κανένα νόημα. Είναι γελοίο να νομίζεις ότι είσαι ικανός να προσβάλεις τον Θεό ή να βλάψεις τα συναισθήματα του Θεού. Σίγουρα μπορεί ο καθένας να έχει πεποιθήσεις και απόψεις που τον βλάπτουν. Για παράδειγμα, το να κάνεις σκέψεις μίσους για τον Θεό είναι από αυτές που βλάπτουν. 

Αλλά, αν αφιερώσουν αρκετό χρόνο σε μια καλοπροαίρετη καθοδήγηση, όλα τα όντα παίρνουν τελικά την απόφαση ότι δεν τους αρέσει να πληγώνονται και τότε σταματούν να το κάνουν επιλέγοντας κάτι πιο εποικοδομητικό. Κάτι που τους φέρνει ειρήνη, αγάπη και χαρά. Και η αγάπη προς τον Θεό σίγουρα το κάνει. Ο Θεός το γνωρίζει. Ο Θεός σας βλέπει όπως είστε αληθινά. Δεν μπορείτε να κάνετε ή να πείτε κάτι που μπορεί να προσβάλει τον Θεό. Βασικά είναι τελείως αδύνατο επειδή ο Θεός, όντας άπειρος, είναι κυριολεκτικά μεγαλύτερος από αυτό.

-Τότε τι είναι βλασφημία; Αν ο Θεός δεν γίνεται να προσβληθεί, γιατί έχουμε αυτή τη λέξη;
-Η έννοια της βλασφημίας είναι μύθος και χρησιμοποιήθηκε από κάποιους για να ελέγχουν τους άλλους μέσω του φόβου. Χρονολογείται από τα πολύ παλιά χρόνια όταν οι σαμάνοι και οι μάγοι έλεγαν στη φυλή ότι πρέπει να συμπεριφέρονται με ορισμένους τρόπους διαφορετικά οι θεοί θα δυσαρεστούντο και η συγκομιδή θα ήταν φτωχή ή κάτι άλλο παρόμοιο. Είναι η ίδια ιδέα που σας παρουσιάζουν οι θρησκευτικές αρχές σήμερα απαιτώντας από εσάς να σκέφτεστε, να πιστεύετε και να πράττετε κατά ένα συγκεκριμένο τρόπο και να λέτε μόνο πράγματα που έχουν εγκρίνει αυτές. Αν παρεκκλίνετε από τα όρια που έχουν θέσει για εσάς, σας λένε ότι θα δυσαρεστήσετε τον Θεό ο οποίος τότε θα κάνει τη ζωή σας δύσκολη ή χειρότερα θα σας πλήξει με κάποια αρρώστια, επιδημία κλπ., προκαλώντας σας έτσι τον θάνατο. Και στη συνέχεια θα βασανίζεστε με αγωνία στην αιωνιότητα. Είναι η ίδια ιστορία χειραγώγησης και ελέγχου ξανά και ξανά. Η μόνη διαφορά είναι ότι οι νεότερες θρησκείες είναι ίσως λίγο περισσότερο απάνθρωπες και βίαιες στις τιμωρίες που επιβάλουν σ’ εκείνους που δεν κάνουν τα όσα απαιτούν. Άσχετα όμως από αυτό, είναι όλες εντελώς λανθασμένες. Ο Θεός δεν φτιάχνει στενόμυαλους κανόνες που πρέπει εσείς να ακολουθείτε. Ο Θεός αντίθετα σας δίνει ελεύθερη βούληση. Ο Θεός δεν είναι κανένας ευερέθιστος νεαρός που σας πετάει κατάμουτρα την οργή του όταν αποποιείστε την προσφορά του για ελεύθερη βούληση.
Ο Θεός δεν είναι ένας εκδικητικός, σκληρός σαδιστής που σας βλάπτει όταν κάνετε πολύ ανθρώπινα, πολύ συνηθισμένα λάθη κρίσεως. Εσείς βλάπτετε τον εαυτό σας με τα λάθη σας, αλλά είναι απολύτως εγγυημένο ότι θα μάθετε από τα λάθη σας και τελικά, έπειτα από λίγο χρόνο, θα μπορείτε να παίρνετε καλύτερες αποφάσεις. Προς τι λοιπόν μια τιμωρία;

Η τιμωρία δεν διδάσκει τίποτα. Το να βιώνετε ακριβώς αυτά που δημιουργείτε είναι που σας διδάσκει. Ο Θεός σίγουρα δεν είναι αμήχανος, αδαής ή μη παρατηρητικός. Ο Θεός δεν θα κάνει κάτι που δεν λειτουργεί. Ολόκληρη η έννοια της βλασφημίας και της θεϊκής τιμωρίας όχι μόνο στερείται αξίας αλλά επίσης παραβιάζει άμεσα αυτό που είναι ο Θεός και το πώς συμπεριφέρεται ο Θεός.
Ο Θεός είναι ένα μαζί σας και πολύ πέραν κάθε επιθυμίας για τιμωρία ή μίσος εναντίον του Εαυτού του. Εάν υπάρχει κάτι όπως η βλασφημία, τότε πρέπει να προτείνουμε αυτό ως βλασφημία (χαμογελάει).

-Εντάξει. Το αποδέχομαι. Έτσι λοιπόν σαφώς δεν είναι βλάσφημη η σκέψη να πιστεύω ότι το καλύτερο μέρος για να ανακαλύψω τον Θεό είναι να κοιτάξω μέσα στην καρδιά μου;

-Σίγουρα δεν είναι! Θα σου υπενθυμίσω ξανά ένα από τα παλιά μου αγαπημένα: δεν έχει λεχθεί ότι είστε φτιαγμένοι κατ’ εικόνα του Θεού; Δεν είναι αυτός ένας άλλος τρόπος για το: "Αν θέλετε να δείτε την εικόνα του Θεού ...τότε κοιτάξτε τον εαυτό σας!"

- Α, ναι. Υποθέτω έτσι είναι.

-Ξανά. Δεν εννοώ το φυσικό σας σώμα. Εννοώ αυτό που πραγματικά είστε. Την πιο αληθινή, βαθύτερη ουσία σας. Κι αν είναι έτσι, τότε συνεπάγεται ότι η προσπάθεια να γνωρίσετε αληθινά, να κατανοήσετε βαθιά τη δική σας βαθύτερη ουσία είναι το ίδιο σαν να προσπαθείτε να γνωρίσετε τον Θεό.

-Α! Βγαίνει νόημα έτσι. Αλλά είμαστε όλοι Θεός. Εννοώ το παν είναι. Τότε γιατί δεν μπορώ ν' αρχίσω να ανακαλύπτω τον Θεό κοιτάζοντας γύρω μου προς κάποιο άλλο πρόσωπο ή προς τη φύση ή οτιδήποτε άλλο;

-Θα μπορούσες. Και θα δούλευε στο βαθμό που με το να παρατηρείς αυτό που υπάρχει γύρω σου σε βοηθούσε να βρεις μεγαλύτερη κατανόηση για τον εαυτό σου. Βλέπεις, δεν μπορείς να κατανοήσεις κάτι σε κάποιον άλλον αν δεν το έχεις δει πρώτα στον εαυτό σου – απλά θα σε προβλημάτιζε.
"Πώς μπορεί και συμβαίνει κάτι τέτοιο;" ίσως ν’ αναρωτιόσουν, απομακρυνόμενος κουνώντας το κεφάλι σου. Αν όμως έχεις δει αυτό το πράγμα στον εαυτό σου, τότε θα μπορέσεις να νιώσεις συμπόνια για τον άλλο. Θα του δώσεις το δώρο της κατανόησής σου και ίσως αυτό τον βοηθήσει να καταλάβει κι εκείνος τον εαυτό του. Έτσι, το κλειδί είναι η αυτό-ανακάλυψη. Και η θύρα είναι η αγάπη για τον εαυτό. Και για να περάσεις από τη θύρα χρειάζεται να έχεις αποδεχτεί τον εαυτό σου. Αυτό είναι το ταξίδι για το οποίο δημιουργήθηκες. Κοιτάζοντας προς τα μέσα από τη δική σου οπτική γωνία, ο Θεός κοιτάζει προς τον Εαυτό του. Με αυτό τον τρόπο χαρίζεις στον Θεό μια άλλη προοπτική για τον Εαυτό του, όποτε ανακαλύπτεις λίγο περισσότερο για σένα.

-Εεε, πολύ καλό αυτό! Σημαίνει δηλαδή ότι ο Θεός είναι σε συνεχή διαδικασία Αυτό-δημιουργίας και Αυτό-ανακάλυψης ως αποτέλεσμα όλων αυτών των διαδικασιών με τις οποίες όλοι εμείς ασχολούμαστε.

-Ναι. Είμαστε όλοι ο Θεός που ανακαλύπτει τον Εαυτό του.

- Τότε, όλοι  μαζί ασχολούμαστε με την ίδια μεγαλειώδη εργασία;

-Ναι. Ακόμα και οι όψεις του Θεού που κάνουν αυτά που μοιάζουν χείριστα και σκοτεινά πράγματα. Ακόμα και αυτοί δημιουργούν ευκαιρίες για αυτό-ανακάλυψη. Το κάνουν άμεσα μέσα από τις εμπειρίες τους καθώς μεγαλώνουν και ανακαλύπτουν τους εαυτούς τους και επίσης έμμεσα επειδή προσφέρουν σ’ εκείνους που ασχολούνται με το φως την ευκαιρία να καθορίσουν τον εαυτό τους και να τον ανακαλύψουν σε αντιπαραβολή με το σκοτάδι. Αν δεν υπήρχε ένας μεγάλος και πανίσχυρος εχθρός, δεν θα μπορούσες ποτέ να ανακαλύψεις ότι είσαι θαρραλέος, ότι θα σηκωθείς και θα πράξεις το σωστό κόντρα στις πιθανότητες. Αν κανένας δεν διέπραττε λάθος, πώς θα μπορούσες να αποφασίσεις να κάνεις το σωστό; Και πάει λέγοντας. 
Οι κακοί είναι το ίδιο πολύτιμοι για την ευρύτερη διαδικασία όσο και οι καλοί. Κι αν παίζεις ένα σκοτεινό παιχνίδι, τότε η χαρά του ν’ αλλάξεις κατεύθυνση και να γυρίσεις στο φως είναι άφατη. Και φυσικά δεν υπάρχουν στ’ αλήθεια «σκοτεινοί» και «φωτεινοί». 

Όλοι εσείς φέρνετε μέσα σας και τις δύο καταστάσεις. Όλοι σας σε κάποιο βαθμό έχετε κάνει σε προηγούμενες ζωές μερικά πολύ άσχημα πράγματα και έχετε βρεθεί σε πολύ σκοτεινά μέρη. Και ο καθένας, ασχέτως του πόσο «σκοτεινός» είναι, κάποια στιγμή θα στραφεί και θα γυρίσει στο φως. Αν όχι σε τούτη τη ζωή, σίγουρα κάποτε στο μέλλον. Σου λέω όλα είναι ένα. Και όλοι είμαστε, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, στη διαδικασία ανακάλυψης του ποιοι πραγματικά είμαστε. Και κάνοντάς το είμαστε σε διαδικασία συνεχούς δημιουργίας. Και αυτή είναι η υπηρεσία μας προς τον Θεό.

-Πολύ μ’ ευχαριστεί να το σκέφτομαι. Σ’ ευχαριστώ για την υπέροχη αυτή προοπτική. Αλλά μένει ένα τελευταίο εμπόδιο για να αποδεχτώ την πρότασή σου ότι όλα είναι ένα. Ένα τέτοιο πιστεύω θα σήμαινε ότι δεν υπάρχει καλό και κακό, σωστό ή λάθος. Ότι μπορούμε να κάνουμε οτιδήποτε μας αρέσει με οποιοδήποτε τρόπο σε οποιονδήποτε θέλουμε και απλά όλα θα είναι αποδεκτά από τον Θεό. Και δεν μου πολυαρέσει κάτι τέτοιο. Αυτό το πράγμα «όλοι είμαστε ένα» μοιάζει να οδηγεί σε μια στάση ζωής χωρίς συνείδηση ηθικής.  

-Μόνο επειδή έχεις παρεξηγήσει. Θέλω εδώ να σου πω ότι η παρατήρησή σου μας οδηγεί κατευθείαν στο επόμενο θέμα που είναι «Οι Επιπτώσεις της Ενότητας». Έθεσες ένα σημαντικότατο θέμα που έχει να κάνει με την ηθική και τους κανόνες να ζεις. Το συμπέρασμά σου δεν είναι σωστό, κάτι που θα ήθελα να διορθώσω. Αλλά αυτά θα τα συζητήσουμε σε άλλο κεφάλαιο.

ΠΗΓΗ: «The Ascension Papers» by Arn (Zingdad) Alingham
METAΦΡΑΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη



Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

Θρησκευτική Απόδειξη της Ενότητας - Religious Proof of Oneness - Α'

 

-Θεωρώ ότι ούτε από θρησκευτική άποψη δεν πρόκειται να «αποδείξουμε» πέρα ​​από κάθε αμφιβολία την ενότητα των πάντων…

-Ναι, έχεις δίκιο. Δεν έχει σημασία πώς μπορεί κάποιος να απευθυνθεί σε άλλους, οι άνθρωποι θα έχουν πάντα το δικαίωμα και την ικανότητα να αμφιβάλλουν ή να κάνουν άλλες επιλογές. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποσιωπούνται οι άλλες απόψεις. 

Στη συνέχεια παραθέτω την παρουσίαση μιας άποψης την οποία εσύ και οι αναγνώστες σου μπορείτε να επιλέξετε να αποδεχθείτε, αν αυτή συμφωνεί με την καρδιά σας. Αυτή η νέα προοπτική είναι από την πλευρά της οργανωμένης θρησκείας. Για τους σκοπούς μου θα διαιρέσω τις θρησκείες σε δύο ομάδες: η πρώτη ομάδα αποτελείται από αυτούς που βλέπουν τον Θεό ως ξεχωριστό από τον εαυτό τους και η δεύτερη από εκείνους που βλέπουν τον εαυτό τους ως ένα(ν) με τον Θεό. Η τελευταία ομάδα συμφωνεί ήδη με όσα θα πω στη συνέχεια κι έτσι μπορούμε να την αφήσουμε. 
Θα χρησιμοποιήσω το πρώτο πιστεύω για να ξεκινήσω: την άποψη ότι υπάρχει ένας Θεός αλλά είναι ξεχωριστός από τη δημιουργία Του.
Θα ήθελα στο σημείο αυτό να κάνω μια παρατήρηση: εάν κάποιος πιστεύει ήδη σε έναν Παντοδύναμο Ανώτατο Δημιουργό… όντας Παντοδύναμος, ο Ανώτατος Δημιουργός, μπορεί να κάνει ό, τι θέλει, έτσι; 
Και να σου πω επίσης ότι αναφέρομαι στον Ανώτατο Δημιουργό χρησιμοποιώντας το αρσενικό γένος «Αυτός», αλλά ο Ανώτατος Δημιουργός δεν έχει φύλο. Είναι πολύ πιο πέρα ​​από τέτοιου είδους μικρότητες. Είναι πολύ πιο πέρα ​​από κάθε φύλο. Έτσι, μέχρι να υπάρξει μια καλύτερη λέξη που να σημαίνει "Αυτόν, Αυτήν και Αυτό και κάθε άλλο φύλο που θα μπορούσε ενδεχομένως να υπάρχει σε όλη τη δημιουργία, είμαι αναγκασμένος να χρησιμοποιώ το «Αυτός». Ο περιορισμός του Θεού σε ένα φύλο είναι πολύ υποτιμητικό κατά τη γνώμη μου. Αλλά για να μην προσβάλλονται ευαισθησίες θα χρησιμοποιήσουμε το αρσενικό φύλο. Εντάξει;

-Ναι, ευχαριστώ. Αλλά τι έχεις να πεις με την ετικέτα "Θεός"; Εννοώ, αυτή δεν δείχνει μια θρησκευτική άποψη; Δεν θα ήταν καλύτερο να πούμε "η Πηγή" ή κάτι λιγότερο …περιοριστικό;

-Εντάαααααξει. Ας ασχοληθούμε γρήγορα και μ' αυτό. Κανένα όνομα που μπορεί να επιλέξει ένας άνθρωπος δεν θα είναι ποτέ ικανοποιητικό. Μια ετικέτα είναι, από τη φύση της, μειωτική. Εξαιρεί όλα όσα αυτή δεν είναι. Καμία ετικέτα δεν πρόκειται ποτέ να μπορέσει να περιγράψει το Θεό, επειδή ο Θεός είναι τα πάντα και ακόμα περισσότερα από αυτή. Ο Θεός είναι πέρα ​​από κάθε κατανόηση και περιγραφή. Επομένως, ίσως το μόνο που θα μπορούσαμε να κάνουμε είναι να επιλέξουμε να είμαστε σιωπηλοί διότι οτιδήποτε λεχθεί για το Θεό είναι μείωση της αλήθειας. Κανένα όνομα και καμία περιγραφή ή προσπάθεια κατανόησης. Αλλά αυτό θα ήταν ανόητο.
 Σίγουρα θα πρέπει τουλάχιστον να προσπαθήσουμε με αυτό που διαθέτουμε, για να κατανοήσουμε τον Θεό. Ας κάνουμε μιαν αρχή και συνεχίζοντας βελτιώνουμε την κατανόησή μας καθώς οι ικανότητές μας θα αυξάνονται. Και δεδομένου ότι στον πλανήτη Γη χρησιμοποιείτε γλώσσα για να επικοινωνήσετε και να αναπτύξετε τις σκέψεις σας, πρέπει να βρούμε κάποια λέξη για τον Θεό. Αν απορρίψουμε όλες τις λέξεις τότε δεν θα μπορούμε να μιλήσουμε γι 'Αυτόν. Κι αν βρούμε έναν περιγραφικό όρο τότε θα είναι ακόμη χειρότερο καθώς θα είναι ακόμη πιο περιοριστικός. Έτσι, για να επιτρέψω στη συζήτηση να κυλήσει, επιλέγω το όνομα που έχει τη μεγαλύτερη απήχηση στον πολιτισμό που κατοικείτε σήμερα. Αν σας μιλούσα για τον Πανίσχυρο Ζήλαγκζογκ (ή όποιο άλλο όνομα) θα λέγατε "ποιος;" Αν όμως μιλήσω για τον Θεό, τότε ξέρετε για ποιον μιλώ, ακόμα κι αν στη συνέχεια πρέπει να διευκρινίσω ποια είναι η άποψή μου για τον Θεό. Αυτό ακριβώς κάνω τώρα. Εάν η άποψή σας για τον Θεό είναι ότι είναι ξεχωριστός από τον υπόλοιπο κόσμο, είμαι εδώ για να σας πω ότι η άποψή μου είναι ότι είναι ΕΝΑ με εμάς όλους και με το Παν που Υπάρχει. Έτσι θα χρησιμοποιώ το όνομα «Θεός» και με τον καιρό θα κατανοήσετε τι εννοώ μ' αυτό το όνομα. Αν οι αναγνώστες προτιμούν κάποιον άλλο όρο, τότε τους παρακαλώ ταπεινά να έχουν ευρύτητα πνεύματος σ' αυτό το θέμα.  

-Εντάξει, κατάλαβα. Σ’ ευχαριστώ για την εξήγηση και συγνώμη που διέκοψα. Μπορούμε να συνεχίσουμε από εκεί που ταφήσαμε;

-Φυσικά. Έκανα την παρατήρηση πως, αν ο Θεός είναι παντοδύναμος, τότε ο Θεός μπορεί να κάνει οτιδήποτε επιθυμεί και να δημιουργήσει οτιδήποτε θέλει, σωστά;

-Σωστά.

-Έτσι, αν ένα τέτοιο Ον ήθελε να βιώσει τον κόσμο από την δική σου θεώρηση, θα μπορούσε. Στην ουσία θα μπορούσε να βιώσει τον κόσμο από τη θεώρηση οποιουδήποτε ζωντανού όντος την ίδια στιγμή, δεν θα μπορούσε;

-Ναι. Θεωρώ ότι η λέξη «παντοδυναμία» σημαίνει ότι δεν περιορίζεσαι από τίποτε. Μπορείς να κάνεις τα πάντα. Συμπεριλαμβανομένου, είμαι σίγουρος, του να μπορείς να βλέπεις τα πάντα από κάθε άποψη.

-Τότε το μόνο που απομένει είναι, αν ο Θεός επιθυμούσε κάτι τέτοιο. Θα ήθελε ο Θεός να δει τα πράγματα ακριβώς όπως τα βλέπεις εσύ και κάθε άλλος άνθρωπος ή θα ήθελε να παρατηρεί τη Δημιουργία από «ψηλά» ή από μια «ξεχωριστή» θέση;  Θα απαντήσω ως εξής: ποια είναι η άποψη η πιο αγαπητή στον Θεό να πάρει; Ποια άποψη θα έκανε τον Θεό να έχει περισσότερη αγάπη και συμπόνια για σένα; Είναι ξεκάθαρο ότι για να σε καταλαβαίνει πραγματικά, θα χρειαζόταν να βιώνει τη ζωή όπως εσύ. Διαφορετικά θα στεκόταν μακριά σου και θα κοίταζε τις μικρές αδυναμίες και αγωνίες σου και θα έβλεπε ένα άτομο με ελαττώματα και αδυναμίες.
Αν όμως ο Θεός βίωνε τον κόσμο μέσα από σένα, ως εσύ, τότε φυσικά ο Θεός δεν θα έτρεφε παρά μόνο συμπόνια και αγάπη για σένα. 
Και τώρα σου παρουσιάζω μια επιλογή: πιστεύεις ότι ο Θεός είναι αγάπη ή όχι; Εγώ σε διαβεβαιώνω ότι ο Θεός είναι αγάπη. Και σου παρουσιάζω την απλή αλήθεια ότι η πιο αξιαγάπητη επιλογή που θα έκανε ο Θεός είναι να μην βλέπει τον Εαυτό του ξεχωριστό από σένα. Αν όμως ο Θεός επέλεγε να βλέπει τα πράγματα μέσα από τα μάτια σου, ξέροντας ότι είναι Θεός, τότε δεν θα ήταν δική σου η άποψη. Δική σου είναι η άποψη που εσύ κοιτάς τα πράγματα. Λέω λοιπόν ότι το πιο αξιαγάπητο πράγμα που θα έκανε ο Θεός, θα ήταν να έχει κι Εκείνος τη δική σου άποψη ακριβώς. Ο Θεός επομένως βιώνει τον κόσμο μέσα από σένα, ως εσύ! 
Ακόμα και αν δεν έχεις ιδέα για την ύπαρξη του Θεού ή δεν πιστεύεις στο Θεό ή οτιδήποτε άλλο, ο Θεός είναι μέσα σου ακόμα και τότε. Ο Θεός λοιπόν δεν μπαίνει μέσα σε ορισμένους ευσεβείς ή θεοφοβούμενους που φέρονται καλά. Όχι. Αυτό είναι αγάπη υπό όρους. Και σου λέω ότι ο Θεός είναι αγάπη χωρίς όρους.

-Το λες, αλλά μπορείς να το αποδείξεις; Ότι ο Θεός μας αγαπάει χωρίς όρους και προϋποθέσεις;

-Και πάλι λέω ότι μπορώ να χρησιμοποιήσω δυνατά επιχειρήματα. Εσύ διαλέγεις να πιστεύεις αυτά που θέλεις. Αν όμως πιστεύεις ότι ο Θεός είναι πανταχού παρών, τότε εξ ορισμού, συμφωνείς μαζί μου.

-Χμ, χμ… με ποιον τρόπο;

-Πανταχού παρουσία σημαίνει παρουσία σε κάθε σημείο. Δεν υπάρχει μέρος που ο Θεός δεν είναι. Συμπεριλαμβανομένου, φυσικά, εκεί που είσαι. Τώρα, αν διευρύνεις την κατανόησή σου σχετικά με τον τόπο, θα καταλάβεις ότι δεν είσαι σε έναν τόπο μόνο γεωγραφικά, είσαι επίσης και πνευματικά. Είσαι πνευματικά εκεί που είσαι ως αποτέλεσμα των πιστεύω και των ιδεών που έχεις για τον εαυτό σου, τη ζωή και τον Θεό. Λοιπόν, ο Θεός είναι πανταχού παρών. Που σημαίνει ότι είναι ακριβώς στην ίδια θέση με σένα και ακόμα σε όλες τις άλλες θέσεις και τοποθεσίες που βρίσκεται κάθε άλλος άνθρωπος και κάθε άλλο ον μέσα στο Παν που Υπάρχει.

-Χμμ. Καλή επισήμανση.

-Και παντογνώστης σημαίνει «ο γνωρίζων τα πάντα». Ξέρεις πώς είναι να είσαι σκύλος;

-Όχιόχι ουσιαστικά.

-Έχεις όμως σκύλους που ζούνε μαζί σου στο σπίτι. Τους αγαπάς σαν παιδιά σου. Παρατηρείς οτιδήποτε κάνουν και συχνά μελετάς τις αντιδράσεις τους με μεγάλο ενδιαφέρον. Γιατί δεν γνωρίζεις πώς είναι να είσαι σκύλος;

-Επειδή είμαι άνθρωπος! Δεν γνωρίζω να έχω υπάρξει ποτέ σκύλος!

-Αχά! Για να ξέρεις πραγματικά πώς είναι να είσαι κάποιος, πρακτικά πρέπει να είσαι αυτός ο κάποιος. Διαφορετικά γνωρίζεις κάτι στο περίπου. Το ίδιο και με τον Θεό. Αν είναι πραγματικά παντογνώστης, τότε ο Θεός δεν μπορεί να γνωρίζει κάτι στο περίπου. Αν σε παρατηρεί  έξωθεν, τότε ποτέ δεν θα μάθει πώς είναι να είσαι εσύ. Γιαυτό κάνει το εξής: ο Θεός γίνεται εσύ. Είναι εσύ.   

-Αλλά ...δεν είναι αυτό γελοία πολύ εγωιστικό; …να είμαι εγώ ο Θεός; Θέλω να πω ότι ο Θεός είναι τόσο σπουδαίος και...

-Όχι. Δεν μπορεί να είναι εγωιστικό το να διεκδικήσεις για τον εαυτό σου αυτό που ζητάς και για όλους τους άλλους. Στην πραγματικότητα ισχυρίζομαι ότι ισχύει το ίδιο πράγμα για κάθε ζώο, φυτό, έντομο, πέτρα, μόριο, άτομο ...πιάνεις την εικόνα. Από αυτή την άποψη λέω ότι είσαι τόσο μεγάλος όσο το σύμπαν, αλλά και τόσο μεγάλος όσο μια αμοιβάδα. Μήπως αυτό σου ακούγεται εγωιστικό; Αυτή η θέση δεν σε κάνει ούτε μεγαλύτερο ούτε μικρότερο από οποιαδήποτε άλλη ύπαρξη στο Παν που Υπάρχει. Αλλά κάνει το Θεό πολύ μεγαλύτερο.

-Πώς γίνεται;

-Προφανώς ένας Θεός με άπειρες προοπτικές που είναι παντού και ξέρει τα πάντα και έχει άπειρη δύναμη και ικανότητες είναι μεγαλύτερος από έναν Θεό που έχει μόνο κάποιες προοπτικές και μπορεί να ζήσει μόνο έξω από εσένα μέχρι να κάνεις ορισμένα «καλά και άγια» πράγματα.

-Χμμ. Ακόμα ένα καλό επιχείρημα.

-Τώρα ένα αίνιγμα. Αν ο Θεός είναι παντοδύναμος, και είναι αγάπη, τότε  πρέπει να είναι ένα με σένα. Και αν είναι παντογνώστης, τότε πρέπει να είναι ένα με σένα. Και αν είναι πανταχού παρών, τότε ο Θεός πρέπει να είναι ένα με σένα. Και η επιλογή είναι δική σου. Θέλεις να παρατήσεις τα πιστεύω σου σε αυτές τις ιδιότητες του Θεού; Προτιμάς να πιστεύεις ότι ο Θεός είναι λιγότερος από αυτά τα πράγματα; Θέλεις να πεις ότι ο Θεός δεν είναι παντοδύναμος, δεν είναι αγάπη, δεν είναι παντογνώστης και δεν είναι πανταχού παρών; Ή επιθυμείς να αποδεχτείς την αναπόφευκτη αλήθεια ότι ο Θεός είναι ένα με τα πάντα… εσού συμπεριλαμβανομένου και καθενός από τους αναγνώστες, φυσικά;

-Είμαι σίγουρος ότι πρέπει να υπάρχουν κι άλλα επιχειρήματα.  

-Έχεις δίκιο! Υπάρχουν πάντα άλλα επιχειρήματα γιατί υπάρχει πάντα περιθώριο αμφιβολίας ή δημιουργίας μιας άλλης άποψης. Αυτή είναι η επιλογή της δικής σας ελεύθερης θέλησης που μπαίνει στο παιχνίδι. Κι αν αυτή είναι η κατεύθυνση που σας οδηγεί η καρδιά σας, τότε πρέπει βεβαίως να ακολουθείτε την αλήθεια σας. Δεν είμαι εδώ για να σας πω ποια είναι η αλήθεια σας. Είμαι εδώ για να σας πω ποια είναι η αλήθεια μου. Απλά υποστηρίζω την άποψή μου. Μετά μπορείτε να αποφασίσετε.

-Στάσου, περίμενε ένα λεπτό. Αυτό που θέλω να επισημάνω είναι ότι η υπόθεσή σου ότι ο Θεός έχει όλες τις απόψεις είναι πολύ ισχυρή. Μπορώ να συμφωνήσω ότι αυτό μπορεί να σημαίνει ότι ο Θεός είναι σε θέση να γνωρίζει ακριβώς πώς είναι να είμαι εγώ και να έχει βιώσει τα πράγματα ακριβώς όπως εγώ και όλ' αυτά. Αλλά αυτό δεν είναι το ίδιο με το να λες ότι ο Θεός είναι μέσα μου.

-Πώς δεν είναι;

-Λοιπόν, χμμ... τι θα συνέβαινε αν ο Θεός υποστήριζε αυτά που έχω μέσα στο μυαλό μου... ξέρεις;

-Όχι. Είτε ο Θεός βιώνει τη ζωή σου ακριβώς όπως την βιώνεις εσύ, είτε η εμπειρία του Θεού είναι διαφορετική από τη δική σου. Δεν μπορεί να είναι και τα δυο. Άσχετα πόσο μικρή είναι η διαφορά, κάθε διαχωρισμός θα έσπαγε τους κανόνες της παντογνωσίας και της πανταχού παρουσίας. Αλλά, όπως λέω, μπορούμε να συνεχίσουμε να κάνουμε κύκλους γύρω από το θέμα βρίσκοντας μικρά σημεία διαφωνίας, για όσο διάστημα θέλουμε.

(Συνεχίζεται)

ΠΗΓΗ: «The Ascension Papers» by Arn (Zingdad) Alingham
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη