Σάββατο, 26 Ιουλίου 2014

"Somehow I'll Find My Way Home" - Tribute to All Lightworkers



Κάποια μέρα θα βρούμε το δρόμο για τ' άστρα! Είναι τόσο σίγουρο και αληθινό όσο και τα γράμματα που γράφω αυτή τη στιγμή, όσο και η συγκίνηση που νιώθω!

Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2014

Οι πήλινες πινακίδες της Σουμερίας - Β' μέρος

Πυρηνικό Ολοκαύτωμα


Άραγε κατοικήθηκε η Γη κάποτε – στο πολύ παλαιό παρελθόν – από έναν πολύ ανεπτυγμένο πολιτισμό, το πιθανότερο εξωγήινο; Εκείνα τα όντα διέθεταν μιαν ανώτερη νοημοσύνη, μεγαλύτερη από τη δική μας;

Αυτές οι ερωτήσεις γεννώνται κάθε φορά που ερχόμαστε αντιμέτωποι με ανεξήγητες αρχαιολογικές ανακαλύψεις, αλλά κάθε φορά το γεγονός είτε αποκρύπτεται είτε γελοιοποιείται από τους επιστήμονες της επικρατούσας τάξης. Κάθε φορά φτάνουμε σε αδιέξοδο επειδή «κάποιοι» δεν θέλουν να μάθουμε ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως μας τα δίδαξαν!

Όσο τρελό όμως και αν φαίνεται αυτό, υπάρχουν πραγματικοί αναζητητές της αλήθειας που συνεχίζουν την προσπάθεια της αποκάλυψης του μακρινού παρελθόντος της γήινης ιστορίας.
Έτσι, πριν από χιλιάδες χρόνια, και για την ακρίβεια γύρω στο 2000 π.Χ. ένας πόλεμος με όπλα υψηλής τεχνολογίας έλαβε χώρα ανάμεσα στις διαφορετικές φατρίες «θεών» που κατοικούσαν στη Γη. Αυτό το συμπέρασμα βγαίνει από την ερμηνεία των πήλινων πινακίδων της Σουμερίας. Αλλά αυτό είναι μόνο η αρχή…

Η ιστορία ξεκίνησε όταν ένα στρώμα ραδιενεργού στάχτης βρέθηκε στο Ρατζαστάν της Ινδίας. Κάλυπτε μια περιοχή τριών χιλιάδων τετραγωνικών μιλίων, δέκα μίλια δυτικά του Τζοντπούρ (Jodhpur). Η έρευνα άρχισε όταν η περιοχή εμφάνισε ένα πολύ υψηλό ποσοστό γέννησης παραμορφωμένων βρεφών και καρκίνου. Τα επίπεδα ραδιενέργειας που κατέγραψαν τότε οι μετρητές γκάιγκερ ήταν τόσο υψηλά που η Ινδική κυβέρνηση απέκλεισε την περιοχή. Άρχισαν ανασκαφές και οι επιστήμονες έβγαλαν στην επιφάνεια μια πόλη αρχαία ηλικίας 8,000 – 12,000 ετών με αποδείξεις ότι διαλύθηκε από ατομική έκρηξη που είχε καταστρέψει τα περισσότερα κτίρια και πιθανόν μισό εκατομμύριο κατοίκους.

Και γυρίζουμε ξανά στη Σουμερία της οποίας η μυστηριώδης αρχή του πολιτισμού, πάνω από χιλιάδες χρόνια πριν, συνοδεύτηκε από την εξίσου ξαφνική και μυστηριώδη εξαφάνισή του. Οι περιστάσεις πίσω από αυτή την κατάρρευση έχουν σβηστεί από τα γενικά βιβλία της ιστορίας. Μας λένε απλά ότι αυτός ο υπέροχος πολιτισμός είχε έναν ανταγωνιστή, τη γειτονική και εξίσου μυστηριώδη Ακκάδια αυτοκρατορία, και ότι γύρω στο 2000 π.Χ. οι Ακκάδιοι εξαφανίστηκαν και αυτοί χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο. Στη συνέχεια μας λένε ότι δύο νέοι πολιτισμοί, οι Βαβυλώνιοι και οι Ασσύριοι εμφανίστηκαν από το πουθενά για να κυριαρχήσουν στη Μεσοποταμία. Με αυτή την τεράστια υπεραπλούστευση το θέμα στη συνέχεια αφήνεται στην ησυχία του. Και όμως, υπάρχει μια πληθώρα αποδεικτικών στοιχείων που περιγράφουν την πτώση της Σουμερία και μετά της Ακκάδιας αυτοκρατορίας… οπότε γιατί τα στοιχεία αυτά δεν εμφανίζονται στα βιβλία της ιστορίας;
Η απάντηση είναι ότι η φύση της καταστροφής που εξαφάνισε τις πόλεις της Σουμερίας υπήρξε εν πρώτοις ο μεγάλος Κατακλυσμός. Στη συνέχεια κάποιες πόλεις της κτίστηκαν εκ νέου για να ξανακαταστραφούν οριστικά από πυρηνικά όπλα. Η περιγραφή της καταστροφής της Σουμερίας είναι τόσο παράξενη ώστε θα ήταν καλύτερα να θεωρηθεί ως μια ακόμα μυθολογία και να «εξαφανιστεί» από τα βιβλία της ιστορίας. Είναι όμως αρχαιολογικό γεγονός ότι ο θάνατος εκεί ήρθε ξαφνικά.
Το 1985 ο Ζαχαρίας Σίτσιν (Zecharia Sitchin) έδωσε μια πολύ πιστευτή εξήγηση μέσα από την ανάγνωση των πινακίδων – για τη χρήση των πυρηνικών όπλων δυτικά της Σουμερίας το έτος που συμπίπτει με την μυστηριώδη πτώση της. Μέχρι σήμερα πολλοί επιστήμονες αμφισβητούν τις πληροφορίες του Σίτσιν, αλλά εξίσου πολλοί άλλοι ερευνητές και μελετητές των αρχαίων ερειπίων, τόσο της Μεσοποταμίας όσο της Αιγύπτου και της Ν. Αφρικής επιβεβαιώνουν τα όσα περιγράφονται στις πήλινες πινακίδες.

Το παρακάτω απόσπασμα είναι μετάφραση που δημοσιεύτηκε από τον εξέχοντα – ειδικό επί θεμάτων Σουμερίας – καθηγητή Samuel Kramer.

Στη γη {Σουμερίας} έπεσε μια συμφορά άγνωστη για τον άνθρωπο,  
μια που ποτέ δεν είχε δει πρωτύτερα, μια την οποία δεν θα μπορούσε ν’ αντέξει.

Μια μεγάλη καταιγίδα από τον ουρανό…  
Μια καταιγίδα που τη γη εκμηδένιζε...
 

Ένας Κακός Άνεμος, σα βιαστικός χείμαρρος...
Η καταιγίδα μαχόταν κι  ενωνόταν με καυτερή ζέστη...
Τη μέρα, στερούσε τη γη από το λαμπερό ήλιο, το βράδυ τ’ αστέρια δεν έλαμπαν.

Οι άνθρωποι, τρομοκρατημένοι, με δυσκολία ανέπνεαν...
Ο κακός άνεμος τους άδραξε, δεν τους χορήγησε μιαν άλλη μέρα...

Τα στόματα μούσκεμα με αίμα, τα κεφάλια κολυμπούσαν στο αίμα...
Τα πρόσωπα έγιναν χλωμά από τον κακό άνεμο.

Έκανε τις  πόλεις να ερημώσουν, τα σπίτια κι αυτά ερήμωσαν…
Οι στάβλοι ερήμωσαν, οι στάνες άδειασαν....

Τα ποτάμια της Σουμερίας έκανε να ρέουν πικρό νερό…
Τα καλλιεργημένα χωράφια της τώρα γέμισαν με αγριόχορτα,
Στα βοσκοτόπια της μεγαλώνουν φυτά που μαραίνονται.


Η περιγραφή αυτή βρίσκεται επίσης στο έργο με τον τίτλο «Το Θέμα του Κακού Ανέμου».
Στο τέλος της τρίτης χιλιετίας προ Χριστού, ο μεγάλος πολιτισμός των Σουμερίων τελείωσε απότομα. Η ξαφνική παρακμή του θρηνείται σε πολλά κείμενα που έχουν ανακαλυφθεί από τους αρχαιολόγους. Τα κείμενα αποδίδουν τη συμφορά σε έναν Κακό Άνεμο που άρχισε να φυσάει από τα δυτικά (από την κατεύθυνση της Μεσογείου) ένα θανατηφόρο σύννεφο που προκάλεσε βασανιστικό θάνατο για όλα τα έμβια όντα, ανθρώπους και ζώα, τα φυτά μαραίνονταν και δηλητηριάστηκαν τα νερά.

Στο βιβλίο του «Πόλεμοι Θεών και Ανθρώπων» ο Ζεκάρια Σίτσιν είδε μιαν εξήγηση για τον αιφνίδιο θάνατο σε ένα μεγάλο κείμενο που είναι γνωστό στους μελετητές ως «The Erra Epos» το οποίο περιγράφει μιαν αλυσίδα γεγονότων που τελικά οδήγησαν στη χρήση των «Όπλων του Τρόμου» στη σύγκρουση μεταξύ των αντιμαχόμενων Ανουννάκι (‘Εκείνων που από τον Ουρανό ήρθαν στη Γη’) και που είχαν χωριστεί σε δυο δεσπόζουσες οικογένειες. 

Βασιζόμενος στις περιγραφές των όπλων στο Erra Epos, και στα κείμενα θρήνου, ο Ζεκάρια Σίτσιν κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα όπλα του τρόμου ήταν πυρηνικά όπλα. Χρησιμοποιήθηκαν για να εξαλείψουν τη διαστημική βάση που υπήρχε τότε στη χερσόνησο του Σινά (και μερικές ακόμα αμαρτωλές πόλεις”, όπως τα Σόδομα και τα Γόμορρα, που είχαν αναγνωρίσει ως αρχηγό τον Μαρδούκ – τον Βάαλ της Βίβλου – γιο της αντίπαλης οικογένειας). Το ραδιενεργό νέφος στη συνέχεια μεταφέρθηκε από τους ανέμους προς τα ανατολικά, προκαλώντας το θάνατο και την ερήμωση σε πόλεις που οι ίδιοι οι Ανουννάκι είχαν βοηθήσει να χτιστούν στα εδάφη μεταξύ των ποταμών (Μεσοποταμία) - η αυτοκρατορία Σουμερία και Ακκάδ.

Έτσι, τα πυρηνικά όπλα δεν χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά στη Γη τη δεκαετία του 1940 στη Χιροσίμα, αλλά χιλιάδες χρόνια νωρίτερα στην Εγγύς Ανατολή, και ο Σίτσιν εντόπισε επίσης την ημερομηνία: 2024 π.Χ.  

(Συνεχίζεται)




Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

Οι πήλινες πινακίδες της Σουμερίας (The Sumerian clay tablets)




Αν αναρωτιέστε γιατί ένα αρχαιολογικού ενδιαφέροντος άρθρο βρίσκεται εδώ, θα δείτε ότι μόνο απλό αρχαιολογικό ενδιαφέρον δεν έχει η ανακάλυψη των χιλιάδων πήλινων πινακίδων! Οι πληροφορίες που έρχονται στο φως έχουν απόλυτη σχέση με τη δημιουργία των θρησκειών επάνω στη Γη!

Ο πιο αρχαίος πολιτισμός επάνω στη Γη είναι αυτός που αναπτύχθηκε και ευδοκίμησε στην περιοχή της Μεσοποταμίας (σημερινό Ιράκ) πριν από 6000 χρόνια και περισσότερο. Αυτού του πολιτισμού, του Σουμέριου, είναι οι 30.000 πινακίδες που βρέθηκαν, άλλες θαμμένες στην έρημο κοντά στη Βαγδάτη και άλλες σε βιβλιοθήκες ναών και παλατιών.

Πανεπιστημιακοί καθηγητές, λόγιοι και θεολόγοι αναγνωρίζουν σήμερα ότι οι βιβλικές ιστορίες περί της Δημιουργίας, η ιστορία του Αδάμ και της Εύας, ο Κήπος της Εδέμ, ο Κατακλυσμός, ο Πύργος της Βαβέλ, βασίζονται όλες σε κείμενα που γράφτηκαν χιλιετίες νωρίτερα στη Νότια Μεσοποταμία και συγκεκριμένα στη Σουμερία. Και εκείνοι που τα έγραψαν αναφέρουν ξεκάθαρα ότι απέκτησαν τη γνώση τους γύρω από τα γεγονότα του παρελθόντος – πολλά πριν από την ύπαρξη του πολιτισμού και πριν την ύπαρξη του Ανθρώπινου Γένους – από τα γραφτά των Ανουννάκι («Εκείνων που Από τον Ουρανό στη Γη Ήρθαν»), των «θεών» της αρχαιότητας.

Κάποια από τα «μυστικά των θεών» αναφέρονται σε επικές αφηγήσεις, όπως το Έπος του Γκιλγκαμές, που αποκάλυψε τη συζήτηση ανάμεσα στους θεούς, η οποία οδήγησε στην απόφαση να αφήσουν το Ανθρώπινο Γένος να χαθεί στον Κατακλυσμό, ή το κείμενο με τον τίτλο Atra Hasis που έφερε στη μνήμη την ανταρσία των Ανουννάκι, οι οποίοι μοχθούσαν στις υπόγειες στοές των ορυχείων χρυσού της Νότιο- Δυτικής Αφρικής και η οποία τελικά οδήγησε στη δημιουργία των Πρωτόγονων Εργατών – Γήινων.

Πολλές φορές οι αρχηγοί των αστροναυτών υπαγόρευαν κείμενα σε επιλεγμένους γραφείς, όπως το έργο με τον τίτλο Erra Epos, στο οποίο ένας εκ των δυο θεών/αρχηγών που προκάλεσαν το πυρηνικό ολοκαύτωμα, αναζήτησε να βγάλει από πάνω του το φταίξιμο και να το ρίξει στον αντίπαλό του.

Υπάρχουν πολλές αναφορές για χαμένα βιβλία, μέσα στα έργα συγγραφέων της αρχαιότητας και έτσι γνωρίζουμε την ύπαρξη του Βιβλίου των Πολέμων του Γιαχβέ, το Βιβλίο του Νώε, το Βιβλίο του Ιάσερ (Βιβλίο της Ηθικής Νομιμότητας).

Ένα παράδειγμα για τα πολύτιμα χιλιάδες «χαμένα» βιβλία της αρχαιότητας, είναι εκείνα που βρίσκονταν στη Βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας, η οποία ιδρύθηκε από τον στρατηγό Προλεμαίο το 323 π.Χ. μετά το θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου και η οποία περιείχε πάνω από 500.000 ‘τόμους’ γραμμένους σε διάφορα υλικά (πηλό, πέτρα, πάπυρο, δέρμα). Εκείνη η τεράστια βιβλιοθήκη, όπου μαζεύονταν οι λόγιοι της εποχής και έπαιρναν πληροφορίες, καταστράφηκε σταδιακά από το 48 π.Χ. έως το 642 μ.Χ. με μεγαλύτερη την καταστροφή από την πυρκαγιά του 4ου αι. μ.Χ.

Ο δεύτερος βασιλιάς Πτολεμαίος ανέθεσε γύρω στο 270 π.Χ. σε έναν Αιγύπτιο ιερέα, τον οποίο οι Έλληνες αποκαλούσαν Μανέθωνα, να μεταγλωττίσει την προϊστορία της Αιγύπτου στα ελληνικά. Ο Μανέθων έγραψε ότι στην αρχή βασίλεψαν οι θεοί, μετά οι ημίθεοι και μετά άρχισαν οι Φαραωνικές δυναστείες. Την Αίγυπτο άρχισαν να την κυβερνούν οι θεοί δέκα χιλιάδες χρόνια πριν από τον Κατακλυσμό και συνέχισαν για χιλιάδες χρόνια μετά από αυτόν. Στη συνέχεια οι θεοί άρχισαν να πολεμούν μεταξύ τους.

Στις Ασιατικές κτήσεις, ο στρατηγός που διαδέχτηκε τον Μ. Αλέξανδρο, ο Σέλευκος, έκανε το ίδιο πράγμα. Ανέθεσε στον ιερέα του Βαβυλώνιου θεού Μαρδούκ, Βήρωσσο, να γράψει την προϊστορία του κόσμου στα ελληνικά. Ο Βήρωσσος είχε πρόσβαση σε βιβλιοθήκες ναών και κυρίως στην βιβλιοθήκη του ναού της Χαρράν (σήμερα στη Ν.Δ. Τουρκία). Ό Βήρωσσος έγραψε σε τρεις τόμους την ιστορία των θεών και των ανθρώπων, η οποία ξεκίνησε 432.000 χρόνια πριν από τον Κατακλυσμό, όταν οι θεοί ήρθαν στη Γη από τους ουρανούς. Έγραψε σε λίστες τα ονόματα των δέκα πρώτων αρχηγών και τη διάρκεια της βασιλείας τους και ανέφερε ότι ο πρώτος αρχηγός/θεός έφτασε στη Γη μέσα σε στολή ψαριού και βγήκε στην ακτή από τη θάλασσα. Ήταν εκείνος που έδωσε τον πολιτισμό στο Ανθρώπινο Γένος και το όνομά του στα ελληνικά ήταν Οάννης.

Ο Βήρωσσος ανέφερε ιδιαιτέρως την ύπαρξη πινακίδων που είχαν γραφτεί πριν από τον Μεγάλο Κατακλυσμό – πέτρινων πινακίδων που φυλάχτηκαν με ασφάλεια μέσα στη γη στην αρχαία πόλη Σιππάρ, για μελλοντική χρήση. Παρόλο που η Σιππάρ εξαφανίστηκε από τα νερά και μετά έπεσε στη λήθη, μια αναφορά στα προ-του Κατακλυσμού κείμενα ήρθε στο φως, όταν ανακαλύφθηκαν τα αρχεία του βασιλιά Ασουρμπανιμπάλ (668-633 π.Χ.). Όταν οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν στα μέσα του 19ου αι. την αρχαία Νινευή – η οποία ήταν γνωστή μόνο από την Παλαιά Διαθήκη – βρήκαν μέσα στα ερείπια του παλατιού μια βιβλιοθήκη με τα υπολείμματα 25.000 γραμμένων πήλινων πινακίδων. Ο Ασουρμπανιμπάλ ήταν εξαίρετος συλλέκτης αρχαίων πήλινων πινακίδων και στο αρχείο του διαβάζουμε τα εξής: «Ο θεός των γραφέων με προίκισε με το χάρισμα της γνώσης της τέχνης του. Με μύησε στα μυστικά της γραφής, μπορώ ακόμα και να διαβάσω τις περίπλοκες πινακίδες στα Σουμεριακά. Κατανοώ τις αινιγματικές λέξεις στις σκαλιστές πέτρες προ των ημερών του Κατακλυσμού». 
Ο όγκος των γραμμένων πινακίδων ζαλίζει. Όχι χιλιάδες αλλά δεκάδες χιλιάδες έχουν από τότε βρεθεί, ακόμα και στην έρημο κοντά στη Βαγδάτη από δυο Μουσουλμάνους που έσκαβαν για πηγάδι. Αυτό που είναι εκπληκτικό είναι ότι ανάμεσα στα ευρήματα υπάρχουν πήλινα πρίσματα τα οποία αναφέρονται στα ονόματα των δέκα εξωγήινων αρχηγών/βασιλέων προ του Κατακλυσμού και στα 432.000 χρόνια της συνολικής βασιλείας τους - στα οποία αναφερόταν και ο Βήρωσσος. Είναι γνωστά με το όνομα Λίστες Σουμέριων Βασιλέων και βρίσκονται εκτεθειμένα στο Ασμόλειο Μουσείο στην Οξφόρδη, Αγγλίας.

Ανάμεσα στις ιστορίες που αφηγούνται οι πινακίδες, είναι και η καταστροφή του Πύργου της Βαβέλ. Ο Πύργος ήταν μια ανθρώπινη κατασκευή και θα χρησίμευε ως Πύλη (star gate) για την επικοινωνία των ανθρώπων με τ’ άστρα. Οι θεοί όμως δεν επέτρεψαν κάτι τέτοιο και τον κατέστρεψαν με πυρηνικά όπλα.
Η καταστροφή του Πύργου άφησε πράσινο γυαλί στην έρημο εδώ και χιλιάδες χρόνια, που κανείς δεν γνώριζε την προέλευσή του, το πώς δημιουργήθηκε, μέχρις ότου ταίριαξε με το πράσινο γυαλί που δημιουργήθηκε μετά από μια (δική μας) ατομική δοκιμή στο Νέο Μεξικό, κι έτσι δημιουργήθηκαν πρόσθετες αποδείξεις για τις αναφορές των σουμερικών πινακίδων.
Περιέχουν, επίσης, τη δημιουργία του ανθρώπου και τη δημιουργία του ανθρώπου του Νεάντερταλ με μεγάλες λεπτομέρειες του ποιος, τι πότε, πού και γιατί, με πολλές αναφορές στην ιστορία πριν από αυτά τα γεγονότα. Αφηγούνται την ιστορία της Κιβωτού του Νώε και πως ένα ξύλινο, κέδρινο κιβώτιο που ήταν γεμάτο από το DNA των ζώων της Γης φορτώθηκε στο πλοίο και πώς όλη η κοινότητα βοήθησε στην κατασκευή του πλοίου και πώς έγινε πρόσκληση  από τον Νώε, σε όσους ήθελαν να επιβιβαστούν σε αυτό, αλλά λίγοι το έκαναν, οι περισσότεροι αρνούμενοι επειδή δεν γνώριζαν την αληθινή αιτία της κατασκευής της κιβωτού.

Οι πινακίδες λένε ακόμα πώς ο Θεός (εξωγήινος αρχηγός) έστειλε έναν ειδικό οδηγό - που οι άνθρωποι θεώρησαν ως άγγελο - να οδηγήσει την κιβωτό και πως στη συνέχεια όλοι οι Άγγελοι (εξωγήινοι) αναχώρησαν με τα διαστημόπλοιά τους (Βιμάνας) από την επιφάνεια της Γης αλλά παρέμειναν στον ουρανό και περιίπταντο κοιτάζοντας με λύπη το τεράστιο τσουνάμι που ξεκινώντας από την Ανταρκτική κάλυψε με νερό όλη τη στεριά, εξαφανίζοντας κάθε ίχνος πολιτισμού και ζωής. Γίνεται ακόμα λόγος για ανθρώπους που επιβίωσαν του κατακλυσμού στην αμερικανική ήπειρο. Στο Έπος του Γκιλγκαμές ο ήρωας αναζητούσε την αθανασία επειδή θεωρούσε τον εαυτό του ημίθεο, μιας και η μητέρα του ήταν εξωγήινη. Ο Γκιλγκαμές με ένα ρομπότ για βοηθό του προσπάθησε να φτάσει στην πλατφόρμα αναχώρησης των διαστημικών σκαφών (κάτι που απαγορευόταν στους μη εξουσιοδοτημένους) μέσα από ένα σύστημα υπόγειων στοών και πάλεψε με ένα μηχανικό τέρας που φυλούσε τις εγκαταστάσεις.

(Συνεχίζεται)






Σάββατο, 12 Ιουλίου 2014

Η Δύναμη των Προσδιορισμών ως 'θετικών' ή 'αρνητικών'





Από επικοινωνία της εξωγήινης οντότητας Bashar μέσα από τον Darryl Anka
(Ελεύθερη απόδοση ενός μόνο τμήματος του ανωτέρω βίντεο)

"...Το μεγαλύτερο δώρο που ο Δημιουργός σας χάρισε, είναι ότι:
«η ζωή δεν έχει νόημα». 
ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΑΡΑΓΕ;

Αυτό που σημαίνει είναι ότι τίποτε στη ζωή δεν έχει μέσα του
ενσωματωμένο κάποιο νόημα. Όλες οι συνθήκες, τα γεγονότα, οι καταστάσεις, δεν
φέρουν αυτομάτως μέσα τους τη σημασία του αρνητικού ή του θετικού. Δεν
σημαίνουν απολύτως τίποτα. Δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο. Είναι ουδέτερες.
Ο Δημιουργός έδωσε σ’ εσάς τη δύναμη να αποφασίσετε το νόημα που θα δώσετε στα πάντα. ΕΣΕΙΣ δημιουργηθήκατε για να δίνετε νόημα στις
καταστάσεις. Εδώ βρίσκεται το ΚΛΕΙΔΙ. Το νόημα που ΕΣΕΙΣ δίνετε καθορίζει το
αποτέλεσμα που θα λάβετε. Είναι ο 3ος Συμπαντικός Νόμος ‘Ό,τι δίνεις
αυτό και λαμβάνεις – ό,τι σπέρνεις, θερίζεις’. Όταν λοιπόν ΕΣΕΙΣ, αυτομάτως
ενεργούντες και ασυνειδήτως, δίνετε τον ορισμό «αρνητικό», «θετικό», μαντέψτε
το αποτέλεσμα που θα λάβετε πίσω…

Αν αντικρούσετε με το: ‘έδωσα σε κάτι θετικό νόημα αλλά πήρα
πίσω αρνητικό αποτέλεσμα’, τότε, βαθιά μέσα σας συνεχίζετε να πιστεύετε ότι
ήταν αρνητικό και μόνο με το στόμα το ορίσατε ως θετικό. Δεν γίνεται να λάβετε
ένα αποτέλεσμα που δεν είναι συμβατό με τη δόνηση που εκπέμπετε. Δεν υπάρχει
περίπτωση. Δεν συμβαδίζει με τους νόμους της Φυσικής.

Αν θέλετε να μην λαμβάνετε αρνητικά αποτελέσματα, μην
ορίζετε, μην ονομάζετε «αρνητικό» τίποτα. Αν οι καταστάσεις είναι ουδέτερες,
τότε όλες μπορούν να πάρουν και τις δυο σημασίες. Δεν χρειάζεται να αλλάξει ο
τρόπος που εμφανίζονται για να έχουν θετική ή αρνητική χροιά. Μπορεί κάλλιστα
να μοιάζουν ίδιες. Και στην πραγματικότητα αυτό είναι το πρώτο επίπεδο κάποιων
τεστ με τα οποία μπορείτε να τσεκάρετε τον εαυτό σας αν έχει αληθινά
αλλάξει ή όχι.

Όταν οι σκέψεις και οι διαθέσεις σας αλλάξουν προς μια πιο
θετική κατεύθυνση και αρχίζετε να αποδίδετε στα πράγματα διαφορετικά νοήματα
απ’ ό,τι πρωτύτερα, και τα πράγματα παραμένουν να σας εμφανίζονται τα ίδια, και
εσείς αρχίζετε τότε να αντιδράτε αρνητικά επειδή τα γεγονότα παραμένουν τα
ίδια, (γιατί μέσα σας περιμένατε να είχαν αλλάξει), το γεγονός ότι αντιδράτε
αρνητικά σημαίνει ότι δεν έχετε αλλάξει και γι’ αυτό οι καταστάσεις μοιάζουν να
μην έχουν αλλάξει!

Η φυσική πραγματικότητα της 3ης Διάστασης στην
οποία ζείτε, έχει την ιδιότητα να σας παρουσιάζεται ΠΡΩΤΑ όπως και στο παρελθόν,
ώστε να μπορέσετε να δείτε αν έχετε όντως αλλάξει. Και ΜΕΤΑ η φυσική
πραγματικότητα θα αντικατοπτρίσει την πραγματική αλλαγή. Αν όμως έχετε την
προσδοκία ότι τα πράγματα «πρέπει να είναι διαφορετικά τώρα» επειδή πιστεύετε
ότι έχετε αλλάξει, αλλά μετά αντιδράτε ακριβώς όπως παλιά που τα πράγματα δεν
είχαν αλλάξει, τότε ΕΣΕΙΣ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΑΤΕ.

Το
ΚΛΕΙΔΙ δεν βρίσκεται εκεί έξω, το κλειδί είναι ΕΣΕΙΣ να χαμογελάτε επειδή αυτό
είναι που προτιμάτε να κάνετε και δεν σας χρειάζεται κάποιος άλλος λόγος για να
το κάνετε! ΑΑΟΥΥ!!! 


Αυτό είναι το ΚΛΕΙΔΙ… δεν χρειάζεται να έχετε ειδικούς
λόγους για να είστε ευτυχισμένοι. Απλά να είστε ευτυχισμένοι. Φυσικά η επιλογή
είναι δική σας. Είστε ελεύθεροι να διαλέξετε τη μιζέρια, αν αυτό είναι που
επιθυμείτε, και αν το επιλέξετε θα έχετε σίγουρα πολύ καλούς λόγους για να
είστε δυστυχισμένοι. Και η επιλογή σας αυτή είναι ΙΕΡΗ στο Σύμπαν. Τα πάντα
είναι ιερά… το σκοτάδι και το φως είναι ιερά… γιατί το Παν που Υπάρχει είναι το
Παν που Υπάρχει… και σκοτάδι και φως. Αλλά όταν βρίσκονται σε ισορροπία αυτά τα
δυο, όταν όλες οι επιλογές, θετικές ή αρνητικές είναι ισότιμες, τότε μπορείτε
να επιλέξετε αυτό που προτιμάτε χωρίς να απαξιώνετε αυτό που δεν επιλέγετε.
Είναι η απαξίωση, η κριτική που κάνετε σε αυτό που δεν επιλέγετε που σας κάνει
να βιώνετε αρνητικότητα".