Πέμπτη, 26 Ιουνίου 2014

Συμβόλαια Ψυχής (Soul Contracts)




Καθώς σκεπτόμαστε τις συνθήκες της Ανάληψης και της ζωής στη Χρυσή Εποχή, θα ήταν ωφέλιμο να ρίξουμε μια ματιά στο Θεϊκό Σχέδιο το οποίο αφορά στα Συμβόλαια των Ψυχών μας, τις προ-γεννήσεως συμφωνίες, ή Σχέδια Ζωής.


Είναι προφανές ότι όλα όσα πράττουμε, κάθε πρόσωπο που συναντάμε, όλες οι ευκαιρίες και όλα τα αποτελέσματα έχουν ήδη γραφτεί σε ένα Συμφωνητικό που διαπραγματευτήκαμε πριν γεννηθούμε σε συνεννόηση με τους πνευματικούς καθοδηγητές μας.
Ο Matthew Ward μας θυμίζει ότι αυτά τα «προγεννετικά συμφωνητικά» που είναι σχεδιασμένα για την ανάπτυξη όλων των ατόμων που έρχονται να μοιραστούν μια ζωή, στηρίζονται στην άνευ όρων αγάπη. Και συνεχίζει: «Μόνο μια ελάχιστη μερίδα ανθρώπων της Γης γνωρίζουν ότι υπάρχουν συμβόλαια ψυχής. Οι πολλοί βρίσκουν αυτούς τους ισχυρισμούς μη αποδεκτούς, αλλά αυτό γίνεται επειδή δεν έχουν ανάμνηση ότι τα έχουν ‘υπογράψει’».
Όλοι μας ερχόμαστε στη ζωή με Οδηγούς οι οποίοι θα κάνουν τα πάντα για να μπορέσουμε να ολοκληρώσουμε την ενσάρκωσή μας με επιτυχία. Έχετε ήδη θέσει το «ύψος του πήχη» στο οποίο θέλετε να φτάσετε σε κάθε ζωή.
Αν και ο καθένας έχει το δικό του πλάνο, αλληλεπιδρά με το σύνολο. «Τίποτε μέσα στην περιορισμένη σας κατανόηση δεν είναι αδύνατο, επειδή οι ζωές όλων των ανθρώπων επηρεάζουν τους άλλους με μυριάδες μη κατανοητούς τρόπους», μας ενημερώνει ο SaLuSa.
 
Η ζωή μοιάζει πολύπλοκη αλλά στην πραγματικότητα είναι αρκετά απλή, μιας και πάντα βρίσκεστε στο σωστό μέρος. Το ίδιο και με τους ανθρώπους που βρίσκονται ή εισέρχονται στη ζωή σας, αφού και αυτό συμβαίνει κατόπιν συμφωνίας και διευθέτησης.
«Είστε ο καθένας μέρος μιας ομάδας ψυχών που έρχεστε μαζί με σκοπό να αποκτήσετε εμπειρίες», μας λέει ο Adamu μέσα από τον Zingdad, για να προσθέσει: «Διαλέξατε τους γονείς σας, τους φίλους, τους αγαπημένους και τους συντρόφους σας. Το ίδιο διαλέξατε και τους αντιπάλους σας, οι οποίοι θα παίξουν το «μαστίγιο-για-την-ανάπτυξή» σας, όταν το χρειαστείτε. Τα επιλέξατε όλα».
 Οι δρόμοι σας είναι σχεδιασμένοι τέλεια ώστε να συμβούν οι απαραίτητες διεργασίες ακριβώς τη σωστή στιγμή, επιτρέποντάς σας πλήρη ελευθερία ως προς την επιλογή της κατάλληλης (εκ μέρους σας) αντίδρασης.
Γιατί δεν θυμόμαστε ότι τα έχουμε σχεδιάσει; Αν είχατε τη γνώση θα ήταν αδύνατον να ακολουθήσετε το μονοπάτι που επιλέξατε, επειδή συνεχώς θα σας απασχολούσε πώς η αντίδρασή σας θα επηρέαζε τους υπόλοιπους της ομάδας σας.

Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ εξηγεί λεπτομερέστερα το πώς γίνεται και ξεχνάμε:
«Μέσα στο νοητικό σώμα σας, τα μοντέλα της συχνότητας για το κάθε επίπεδο συνειδητότητας (ή διάστασης) φυλάσσονται μέσα σε αυτά που έχουμε ονομάσει ‘πακέτα σοφίας Φωτός’. Έχουν τυλιχτεί σε μεμβράνες Φωτός ή πέπλα τα οποία δεν επιτρέπουν στα επίπεδα επίγνωσης των διαφόρων υψηλότερων διαστάσεων να έχουν πρόσβαση, μέχρι τη στιγμή που θα συντονιστείτε σ’ εκείνο το ανώτερο επίπεδο συνειδητότητας.
Είναι ήδη καιρός αυτά τα πέπλα μη συνειδητότητας να σηκωθούν, Αγαπημένοι, ώστε να μπορέσετε να θυμηθείτε την ευρύτητα αυτού που είστε, τις τεράστιες εμπειρίες που αποκτήσατε και το λαμπρό μέλλον που είναι μπροστά σας. Όταν η ζωή σάς πετά μια ‘καυτή πατάτα’, αγκαλιάστε τη! Έχετε σχεδιάσει τα μονοπάτια της ζωής σας πολύ προσεκτικά πριν από την ενσάρκωση για να πάρετε όλα τα μαθήματα που επιλέξατε να μάθετε, γνωρίζοντας ότι όταν εμφανίζονταν δεν θα μπορούσατε να τα καταλάβετε.
Αυτό που συμβαίνει συχνά είναι, οι πιο ηλικιωμένοι καθώς κοιτούν πίσω, νιώθουν ότι κάτι έχουν χάσει, και έχουν ανεκπλήρωτα όνειρα. Όμως, ποτέ μια ζωή δεν είναι άχρηστη, αφού θα έχετε σχεδόν ακολουθήσει το προγεννετικό σας σχέδιο. Συχνά αυτό που συμβαίνει είναι ότι έρχεστε σε μια νέα ζωή με δυνατές μνήμες από τις πιο πρόσφατες (ζωές) στις οποίες είχατε περάσει όμορφα. Οι μνήμες αυτές είναι κοντά στην επιφάνεια και νοσταλγείτε για περισσότερο, αλλά το πρόβλημα είναι ότι στο σχέδιο της παρούσας ζωής σας δεν υπάρχει κάτι παρόμοιο να επαναληφθεί. Η επανάληψη γίνεται όσο το δυνατόν σε μικρότερο βαθμό και πάνω στα ενδιαφέροντα που θα δώσουν ώθηση στην εξέλιξή σας. Φυσικά υπάρχουν εξαιρέσεις, αλλά αυτό συμβαίνει μόνο όταν ένα προηγούμενο μάθημα δεν έχει γίνει πλήρως κατανοητό».
Μια ερώτηση που συχνά κάνουν οι άνθρωποι είναι η ακόλουθη:
Είναι δυνατόν ένα Συμβόλαιο Ψυχής να περιλαμβάνει τη συμφωνία ότι το άτομο θα διαπράξει φόνο, βιασμό ή άλλα φρικτά εγκλήματα; Είναι δυνατόν Συμβόλαια του Χίτλερ, του Στάλιν, του Μάο ή του Πολ Ποτ να πρόβλεπαν ότι θα δολοφονήσουν εκατομμύρια ανθρώπους;
Όχι, αυτοί οι εγκληματίες δεν είχαν θεϊκή εντολή να σκοτώσουν. Ορισμένα άτομα μπορεί να συμφώνησαν να ζήσουν μια ζωή δύσκολη, γεμάτη προκλήσεις, να έρθουν αντιμέτωποι με σκοτεινές δυνάμεις ώστε να επιλέξουν τον τρόπο που θα τις αντιμετωπίσουν. Ο βαθμός στον οποίο αυτά τα άτομα θα μπορέσουν να αναγνωρίσουν τη φωτεινή πλευρά τους, θα έχουν επιτύχει το Συμβόλαιο της Ψυχής τους. Αν όχι, τότε οι σκοτεινές δυνάμεις θα τους επηρεάσουν ανάλογα. Όταν η σκοτεινή πλευρά πάρει τον έλεγχο της ζωής ενός ανθρώπου, οι τραγικές συνέπειες γίνονται αισθητές από πολλούς.

Οικογενειακοί Ρόλοι
Ο SaLuSa μας λέει ότι «τις άλλες ψυχές που παίζουν σημαντικό ρόλο στη ζωή σας τις έχετε επιλέξει και θα τις συναντήσετε όπως «κανονίσατε» αν και μπορεί να σας φανεί τυχαίο. Αυτές οι συμφωνίες ανάμεσα στα μέλη μιας οικογένειας, αποκαλύπτουν την άνευ όρων αγάπη όλων των ψυχών "για τον άλλον."

Επειδή η συμφωνία έχει σχεδιαστεί για να επωφεληθούν όλα τα συμμετέχοντα μέλη, κάποια μέλη έχουν πιο «δύσκολους» ρόλους για τη δική τους ισορροπία, επιτρέποντας και στους άλλους να βιώσουν ό,τι χρειάζονται για να επιτύχουν την ισορροπία, και όλοι να μπορέσουν να προχωρήσουν στην εξέλιξη της ψυχής τους.

Κανένας από τους συμμετέχοντες δεν γνωρίζει συνειδητά το ρόλο που επέλεξε και όλοι είναι υπεύθυνοι μόνο για τις προσωπικές αποφάσεις και πράξεις τους. Δεν μπορεί κάποιος να ελέγξει τις πράξεις των μελών της οικογενείας που βρίσκονται στο σκοτάδι, αλλά μπορεί να ελέγξει τις δικές του αντιδράσεις – αν αντιδράσει με φως (αγάπη) επιτρέπει στη φωτισμένη ενέργεια να κυλήσει από μέσα του και να ακτινοβολήσει σε όλους γύρω του».

Ο ρόλος του Εγώ και της Ελεύθερης Βούλησης
Μας ρωτάτε πότε υπεισέρχεται η ελεύθερη βούληση, μας λέει ο SaLuSa.
«Οποτεδήποτε μπαίνει θέμα σχεδιασμού μιας ζωής, το ζήτημα της ελεύθερης βούλησης φαίνεται να έρχεται ευθύς μετά. Σίγουρα έχετε ελεύθερη βούληση, αλλά την ίδια στιγμή έχετε αναλάβει να φέρετε εις πέρας ένα συγκεκριμένο σχέδιο ζωής το οποίο είναι η πορεία σας σε κάθε μία ενσάρκωση. Αυτό γίνεται για να εξασφαλιστεί ότι θα προοδεύσετε - στα όρια του δυνατού βέβαια - όσο το δυνατόν περισσότερο».

»Δεν θα υπήρχε ένα σχέδιο αν δεν είχατε ασκήσει την ελεύθερη βούληση σας στη δημιουργία του, πριν ενσαρκωθείτε», επισημαίνει. «Αλλά η τελευταία λέξη είναι πάντα δική σας».

 Ο Αρχάγγελος Ουριήλ μέσω της Jennifer Hoffman εξηγεί πώς λειτουργεί η συνεργασία μεταξύ της ψυχής και του εγώ ή της προσωπικότητας.
«Η ψυχή και το εγώ δημιουργούν ένα πλάνο για την κάθε ζωή, στο οποίο η ψυχή παρέχει τις ευκαιρίες για μάθηση και θεραπεία και το εγώ συμφωνεί να το ολοκληρώσει. Δεν υπάρχει τελική συμφωνία ως προς το αποτέλεσμα γιατί εμπίπτει μέσα στη σφαίρα του ‘εγώ’ και της ελεύθερης βούλησης.

Δίνεται η ευκαιρία να εκφραστεί η πρόθεση της ψυχής για το υψηλότερο και καλύτερο αποτέλεσμα, αλλά το ‘εγώ’ πρέπει να είναι σε θέση να απελευθερώσει την προσήλωσή του στις ενέργειες που έχει δημιουργήσει και να είναι πρόθυμο να ανυψώσει τις δονήσεις του, ώστε αυτό να συμβεί. Συχνά αυτή η συμφωνία γίνεται πεδίο μάχης ανάμεσα στο εγώ και την ελεύθερη βούληση εναντίον της ψυχής και τότε το ταξίδι της ζωής γεμίζει προκλήσεις…

Όταν το εγώ ξεχνά τη συμφωνία που έκανε με την ψυχή του, το ταξίδι του γίνεται «άψυχο », χωρίς δηλαδή τη συνεργασία της ψυχής. Προσπαθεί να πολεμήσει το σκοτάδι με το δικό του σκοτάδι, αντί να συνδεθεί με το εσωτερικό φως μέσα του. Τότε η ζωή γίνεται ένα ταξίδι φόβου, έλλειψης και σύγχυσης».
Αυτό που λείπει όταν η ζωή γίνεται ένα ταξίδι γεμάτο φόβο, ‘είναι το φως της ψυχής’, το οποίο είναι διαθέσιμο στο εγώ όταν είναι πρόθυμο να μοιραστεί το ταξίδι και να είναι ανοιχτό στο ενδεχόμενο μιας ζωής πέρα ​​από το φόβο, γιατί από μόνο του δεν γνωρίζει ότι υπάρχει αυτή η δυνατότητα.

«Το εγώ πρέπει να πειστεί ότι πέρα ​​από αυτή τη δοκιμασία και πέρα από αυτό το κομμάτι της διαδρομής υπάρχει μια νέα αρχή… επειδή δεν το ξέρει... Αυτό που έχετε τη δυνατότητα να γίνετε, είναι μια υπόσχεση της ψυχής σας, όταν της επιτρέψετε να συμμετάσχει στο ταξίδι σας και να συν-δημιουργήσει το ταξίδι της θεραπείας (επούλωσης των πληγών)».

Πως εργαζόμαστε με το συμβόλαιο της Ψυχή μας
Ο Matthew Ward αποκαλύπτει ότι, ενώ «κάθε ψυχή ενσαρκώνεται γεμάτη φως και με συγκεκριμένες αποστολές που επέλεξε πριν από τη γέννηση», μετά τις ξεχνάει.

Το βρέφος γνωρίζει τον θεϊκό εαυτό του και τις αποστολές του συμβολαίου της ψυχής του, αλλά όλη η μνήμη αυτής της γνώσης ξεχνιέται καθώς το μωρό προσαρμόζεται σιγά σιγά στο πυκνό σώμα και στις προσδοκίες των γονέων του. Καθώς το παιδί μεγαλώνει, συναντά επιρροές από άλλες μορφές εξουσίας, ακόμα και από τους συνομηλίκους του».

Η αμνησία, η οποία υπάρχει μόνο στο συνειδητό επίπεδο, μας λέει ο Matthew, «είναι μέρος του μεγάλου σχεδίου που προσφέρει στο πρόσωπο μαθησιακές εμπειρίες. Σε όλο το μήκος της πορείας της ζωής του η ψυχή στέλνει μηνύματα στη συνειδητότητα μέσα από τη συνείδηση, τη διαίσθηση, το ένστικτο και άλλα είδη καθοδήγησης, σύμφωνα με τις επιλογές του συμβολαίου».
Μας συμβουλεύει ότι τα ένστικτα και οι διαισθήσεις μας μας ωθούν σε λεωφόρους ...που επιλέξαμε να ζήσουμε κατά τη διάρκεια αυτής της ζωής. Και έτσι συνιστά να τις ακούμε και να λαμβάνουμε τις αποφάσεις μας βασιζόμενοι σε αυτές.

Τα πρόσωπα που λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους εκείνα τα μηνύματα ζουν πραγματικά τον σκοπό της ζωής τους και διατηρούν το φως τους. Το φως αρχίζει να ξεθωριάζει σε όσους αγνοούν τα μηνύματα της ψυχής τους και εφόσον εξακολουθήσουν να μη δίνουν σημασία σε αυτή την καθοδήγηση, θα απομακρύνονται όλο και πιο πολύ από τις αποστολές που έχουν επιλέξει, και το φως τους θα συνεχίσει να μειώνεται μέχρι να παραμείνει μόνο ο σπινθήρας που είναι η ζωτική ενέργεια για τη διατήρηση της ζωής τους.

Πάντα παρακολουθούμαστε από οδηγούς, αλλά δεν μπορούν πάντα να παρεμβαίνουν, μας θυμίζει: «Να θυμάστε ότι έχετε πάντα βοηθούς γύρω σας και είναι έτοιμοι να σας βοηθήσουν όταν χρειάζεστε βοήθεια. Ωστόσο, δεν είναι σε θέση να σας επιβάλλουν κάτι και θα πρέπει να ζητήσετε βοήθεια για να πάρετε μιαν απάντηση. Μπορεί να μην είναι πάντα ακριβώς όπως εσείς την επιθυμείτε και να θυμάστε ότι υπάρχει πάντα το σχέδιο της ζωής σας, μη το ξεχνάτε».

Τα σχέδια της ζωής αλλάζουν όταν ανακύψουν περιστάσεις που δεν είχαν προβλεφθεί και οι οποίες έχουν γίνει μέρος των εμπειριών μας, μας ενημερώνει ο SaLuSa. «Μερικές φορές οι αλλαγές δεν είναι επωφελείς, αλλά σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να σας μεταφέρουν προς τα εμπρός πιο γρήγορα από το αναμενόμενο».

Και ο Matthew προσθέτει ότι μπορούμε να υποβάλουμε αναφορά για την τροποποίηση της σύμβασης της ψυχής μας:
«Μια αίτηση για την τροποποίηση της σύμβασης της ψυχής ενός ατόμου γίνεται σε επίπεδο ψυχής, διότι μόνο σε αυτό το επίπεδο μπορεί να γίνει γνωστό αν οι περιστάσεις της ζωής του ατόμου είναι πιο σκληρές από ό,τι επέλεξε να βιώσει πριν από τη γέννηση. Είναι με βάση τις υπερβολικές ταλαιπωρίες που έχετε δικαίωμα να ζητήσετε κάποια ελάφρυνση».

 Μπορεί να αντιμετωπίζουμε την ίδια πρόκληση επανειλημμένα μέχρι να μάθουμε το μάθημα που εμπεριέχει και να προοδεύσουμε πνευματικά. Περαιτέρω εμπειρίες, εξηγεί ο SaLuSa, μπορεί να καλύπτουν κάθε τομέα του σχεδίου της ζωής σας που δεν ήταν επιτυχής.

Αυτό που συμφωνούμε να αντιμετωπίσουμε σε κάθε μία ζωή, εξηγεί ο SaLuSa, είναι συνήθως «μόνο όσο μπορούμε να χειριστούμε».

Έτσι, το ιερό ταξίδι από τον Θεό προς τον Θεό δημιουργεί ένα τόξο, αλλά έχει επίσης ένα δευτερεύον χαρακτηριστικό - ως μία σπείρα στην οποία επιστρέφουν κατ’ επανάληψη οι ίδιες συνθήκες έως ότου μάθουμε το μάθημα που περιέχουν.

Έτσι, ενώ εμείς ενορχηστρώσαμε τη ζωή μας πριν από την ενσάρκωσή μας, το πώς θα ανταποκριθούμε (με το εγώ μας) στις καταστάσεις που υπάρχουν στο σενάριο μας παραμένει επιλογή μας. Δεχόμαστε προτροπές της ψυχής μας προς σοφές επιλογές και εφ’ όσον μπορούμε να ανταποκριθούμε σε αυτές το φως στη ζωή μας αυξάνεται. Όταν τις αγνοούμε, μειώνεται. Παρόλο που μπορούμε να αλλάξουμε το σχέδιο της ζωής μας, θα συνεχίσουμε να επιστρέφουμε στα ίδια μαθήματα ξανά και ξανά μέχρι να τα μάθουμε με επιτυχία.

Μαθήματα Ζωής και Κάρμα
Όταν αρνιόμαστε ένα αποτέλεσμα και αποσπόμαστε από αυτό, αυτό που πετυχαίνουμε είναι να προσθέτουμε κι άλλο κάρμα.
Όπως ο Matthew Ward μας θυμίζει, «κατά τη διάρκεια αυτών των τελευταίων ημερών της δυαδικότητας, τα άτομα σπεύδουν να ολοκληρώσουν τις καρμικές υποχρεώσεις τους για να επιτύχουν την απαραίτητη ισορροπία για την εξέλιξη της ψυχής τους».
«Η ζωή στη Γη δεν είναι πικνίκ», παραδέχεται ο SaLuSa. «Αλλά αυτό δεν έχει σκοπό να σας κάνει σκόνη. Μπορείτε να αναλάβετε αυτό που νομίζετε ότι μπορείτε να χειριστείτε και συνεχίζετε να έχετε ελεύθερη επιλογή ως προς το πόσο μακριά θα πάτε».
Η ομάδα από τον Αρκτούρο μας εξηγεί, «δεν είναι τιμωρία, αλλά εξισορρόπηση των ενεργειών που δημιουργήθηκαν από τις ψυχές σας. Όταν φτάσετε σε υψηλότερες διαστάσεις, το κάρμα σταματά να παίζει ρόλο στην μελλοντική σας εξέλιξη. Όταν η ψυχή φτάσει σε ένα ορισμένο επίπεδο πνευματικής ανάπτυξης, το άτομο είναι ικανό να διαπραγματευτεί τις καταστάσεις της ζωής του με νέο, ανώτερο τρόπο. Αυτή την εποχή πολλοί από εσάς βοηθάτε να καθαρίσει το απρόσωπο κοσμικό κάρμα».
Αυτό το βεβαιώνει και ο Matthew Ward, λέγοντάς μας ότι έχουμε συμφωνήσει να εκπληρώσουμε και ένα μέρος από το «πλανητικό κάρμα». Προτείνει να νιώθουμε ότι η ζωή κυλά ομαλά για όσο διάστημα βιώνουμε τα καρμικά μας μαθήματα.
Αν μας προκύψει (αν νιώθουμε) μεγάλου βαθμού αεικινησία και λαχτάρα για διαφορετικές καταστάσεις, σημαίνει ότι όσα είχαμε συμφωνήσει να βιώσουμε ολοκληρώθηκαν και ήρθε η ώρα να προχωρήσουμε σε άλλες επιλογές του συμβολαίου μας. Με τις δονήσεις της ενέργειας από τα ελαφρύτερα (ανώτερα) πεδία στα οποία έχει φτάσει η Γη, τόσο η ικανοποίηση όσο και η δυσαρέσκεια μεγεθύνονται - αφήστε τις αισθήσεις που νιώθετε να καθοδηγούν τις αποφάσεις και τις ενέργειές σας.

Σε εξαιρετικά δύσκολες καταστάσεις, η συνείδηση ​​δεν καταλαβαίνει ότι οι περιστάσεις συμβαίνουν για την εκμάθηση και την καλλιέργεια, αλλά η ψυχή το γνωρίζει ότι έτσι επιτυγχάνεται η ισορροπία που χρειάζεται για να εξελιχθεί.
Αν υπάρξει μια σημαντική αρνητική απόκλιση από το συμβόλαιο, ο πόνος της ψυχής μεγαλώνει αντίστοιχα, ενώ η ψυχή που εμπλέκεται στην απόκλιση κάνει βήματα προς τα πίσω στην εξέλιξή της.

Όταν ένα άτομο αποκλίνει σοβαρά από τις διατάξεις του συμβολαίου - ας πούμε, από υπερβολικό έλεγχο ή σκληρότητα πέρα από ό,σο ο δικαιούχος επέλεξε - η ψυχή που υποφέρει εξελίσσεται αλματωδώς ενώ η ψυχή που διαπράττει τη σκληρότητα υποβιβάζεται.
Πάντα, η θεία χάρη παρηγορεί και ανυψώνει όσους υπομένουν αδικίες - δηλαδή, σκληρότερη αντιμετώπιση απ’ όση είχαν επιλέξει στο συμβόλαιό τους. Και εκείνοι που προκαλούν τη σκληρότητα επισύρουν κάρμα που είναι δύσκολο να αντέξουν.

Πολλές από τις ανησυχητικές τάσεις που βλέπουμε γύρω μας αφορούν άτομα που ολοκληρώνουν τα καρμικά τους μαθήματα.
Να θυμάστε ότι μερικά από αυτά που βλέπετε ως ανησυχητικά, ή ακόμη και απεχθή στην κοινωνία τη βία σε οποιαδήποτε μορφή της – κλοπές, παιδιά υπό την επήρεια ναρκωτικών είτε με συνταγή ή «παράνομα», άδικοι νόμοι και εκ λάθους καταδικαστικές αποφάσεις, αυξανόμενο αριθμό αστέγων και ανέργων, βασανισμούς, παιδιά που εγκαταλείπουν πρόωρα το σχολείο - είναι «δράστες» και «θύματα» σε φάση ολοκλήρωσης των καρμικών μαθημάτων τους, έτσι ώστε να μην βιώσουν ξανά ζωές στην τρίτη διάσταση.
Και ακόμα, όλες αυτές οι ψυχές επωφελούνται από τη θεραπευτική ενέργεια της προσευχής, και οι ‘σκοτεινά’ σκεπτόμενοι των οποίων οι προθέσεις και πράξεις βρίσκονται μακράν από τα συμβόλαια της ψυχής τους έχουν απελπισμένα μεγάλη ανάγκη από το φως των προσευχών – προσευχές προς τη Γη και όλες τις μορφές ζωής επάνω της είναι μια από τις πιο πολύτιμες συνεισφορές που μπορεί να κάνει κάποιος.
Ας δούμε εν συντομία τι λένε οι πηγές μας για κάποια γεγονότα συμβολαίων ψυχής και για θέματα που συχνά οδηγούν σε ερωτήσεις σχετικά με το κάρμα, την ελεύθερη βούληση, τα σχέδια της ζωής, κλπ.

Το πρώτο ζήτημα που ανακύπτει με τους ανθρώπους είναι, πώς αποφασίζεται ο χρόνος της έξοδου από το γήινο επίπεδο. Σε γενικές γραμμές ο χρόνος εξόδου μας θα κριθεί από εμάς και τους οδηγούς μας και καθορίζεται στο συμβόλαιο της ψυχής μας, ο SaLuSa μας λέει. «Όλοι έχετε μια συμφωνημένη ώρα που θα αφήσετε τη Γη και, για παράδειγμα, εάν πρόκειται να βιώσει κάποιος μακροζωία, θα τοποθετηθεί σε μια οικογένεια που την έχει. Ακόμα και τα ατυχήματα που επιτρέπουν σε μια ψυχή να εγκαταλείψει τη Γη, είναι μέρος ενός σχεδίου ζωής που εξυπηρετεί τα συμφέροντά της. Υπάρχει μερικές φορές η ανάγκη για ορισμένους τύπους εμπειριών να συμβούν, οι οποίες πληρούν καρμικές υποχρεώσεις».
Επιδιώκουμε συχνά συνθήκες όπως η φτώχεια. Ο Άγιος Γερμανός μας λέει ότι μπορούμε να ερμηνεύσουμε την φτώχεια ως εξής: «κάποιοι από εσάς λαμβάνουν το κάρμα που θα απαιτήσει να βιώσουν εμπειρίες ανάγκης, και φέρουν αυτό το βάρος, έτσι ώστε οι άλλοι να μπορούν να ανταποκριθούν».

Όσον αφορά τα βρέφη που πάσχουν από δηλητηρίαση απεμπλουτισμένου ουρανίου, ο Matthew εξήγησε ότι «η δεινή κατάσταση των ατόμων που ζουν σε συνθήκες που πληγώνουν τόσο τις καρδιές μας, προκαλεί μεγάλη συμπόνια σε όλο τον κόσμο. Το φως από αυτά τα συναισθήματα και τις δράσεις που γίνονται, βοηθούν να βγει η Γη από την 3η διάσταση ή πυκνότητα, όπου ευδοκιμεί η αρνητικότητα του σκότους.

Καμία άλλη περίπτωση πόνου δεν έχει πιθανότατα προκαλέσει πιο έντονα συναισθήματα συμπόνιας στην καρδιά, από τα δεινά των βρεφών που επηρεάζονται από το απεμπλουτισμένο ουράνιο».

Αν και δεν μας αρέσει να σκέφτομαστε το θέμα, ο Μάθιου συζητά τη σχέση του πόνου τους στο σχέδιο της ζωής τους.

«Τα παιδιά και οι ενήλικες των οποίων τα αρχικά συμβόλαια αναγράφουν μια  εξουθενωτική ασθένεια και μια σχετικά μικρής διάρκειας ζωή, δεν διευκρινίζουν απαραίτηταδηλητηρίαση από ακτινοβολία’ ως αιτία, αλλά αυτή εξυπηρετεί τον σκοπό των εν λόγω διατάξεων της σύμβασης. Τα βρέφη που γεννιούνται με σοβαρές σωματικές και ψυχικές βλάβες επιλέγουν αυτή την πολύ σύντομη ζωή για την ολοκλήρωση των εμπειριών τους στην τρίτη διάσταση και αν οι συμβάσεις των γονέων τους δεν περιλαμβάνουν αυτό το είδος του πόνου και της θλίψης, μπορούν να τις τροποποιήσουν. Αν επιλέξουν να μην γεννηθούν, τότε μια άμβλωση, μια αποβολή ή ένας πρόωρος θάνατος νεογνού θα είναι το αποτέλεσμα, και δεν υπάρχει καμία καταδικαστική απόφαση για οποιεσδήποτε από αυτές τις ψυχές».

«Τα νήπια και οι γονείς τους που ολοκληρώνουν τις εμπειρίες της 3ης διάστασης με τις επιπτώσεις της ραδιενέργειας, γνωρίζουν στο επίπεδο της ψυχής ότι η επόμενη ενσάρκωσή τους θα είναι στην 5η διάσταση ή υψηλότερα - στις περιπτώσεις των πιο εξελιγμένων ψυχών που έρχονται ως «εθελοντές». Έτσι, όλες αυτές οι ψυχές προχωρούν στην εξέλιξή τους, καθώς υποφέρουν συνειδητά».

Όσον αφορά την κατάσταση της έκτρωσης, η ομάδα των Αρκτούριων μας λέει:
«Το θέμα των αμβλώσεων και των εκτρώσεων υπήρξε και εξακολουθεί να είναι ένα θέμα μεγάλης συζήτησης, σύγχυσης, αγωνίας και ταλαιπωρίας για πολλούς. Η απόφαση να ‘εξοντωθεί’ ένα αγέννητο είναι μια απόφαση που δεν πρέπει να λαμβάνεται ελαφρά τη καρδία, αλλά γνωρίζουμε ότι οι ψυχές που θα επιλέξουν να εισέλθουν και να γίνουν αυτά τα παιδιά είναι καλά πληροφορημένες από την άλλη πλευρά ως προς το εάν προχωρήσει η εγκυμοσύνη ή όχι.
Η ψυχή μπορεί να εισέλθει, να μπαίνει και να φεύγει σε όλη την εγκυμοσύνη που θα οδηγήσει σε μια γέννηση, αλλά συνήθως δεν υπάρχει ψυχή συνδεδεμένη από τα πρώτα στάδια της εγκυμοσύνης, εκτός εάν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο μάθημα για την εισερχόμενη ψυχή».

Πολλές φορές γεμίζουμε θλίψη όταν ψυχές πεθαίνουν σε φυσικές καταστροφές, όπως σεισμούς και τυφώνες. Αλλά μας λένε ότι έχουν συμφωνήσει ακόμα και με αυτές τις συνθήκες θανάτου. Ένας τεράστιος σεισμός σημειώθηκε στο Ιράν στις 26 Δεκ 2003, μετά τον οποίο ο Matthew μας εξήγησε: «Η Μητέρα Φύση χρειάζεται να αποτινάξει μεγάλα κομμάτια αρνητικότητας, κάτι που δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί με οποιοδήποτε άλλο μέσο, ​​και αυτό έγινε με τη συνεργασία των χιλιάδων ψυχών που χάθηκαν.
Οι περισσότεροι είχαν υποβάλει αίτημα - σε επίπεδο ψυχής - να φύγουν και με τη θεϊκή χάρη να τους δοθεί πλήρης καρμική ολοκλήρωση, και αυτό έγινε δεκτό. Παρά το γεγονός ότι ορισμένες συμβάσεις ψυχής είχαν ολοκληρωθεί κατά τη διάρκεια της φυσικής ζωής και ορισμένοι άνθρωποι έφυγαν σύμφωνα με τη μακροζωία που είχαν επιλέξει, ο μεγαλύτερος αριθμός όσων σκοτώθηκαν ήταν από τους αιτούντες καρμική απαλλαγή».

»Παρά το γεγονός ότι δημιουργήθηκε «νέα» αρνητικότητα από το σοκ και τη θλίψη των επιζώντων, η μαζική αποχώρηση των ψυχών προσέφερε ένα όφελος που την υπερέβη. Έφυγαν πρόθυμα για να βοηθήσουν από το πεδίο της Nirvana τη Γη για τη μείωση της κινητικής ενέργειας από τη συσσώρευση της αρνητικότητας μέσα στο πέρασμα των αιώνων, των χιλιετιών.
Τα αποτελέσματα των συχνοτήτων της ενέργειας, φυσικά, δεν γνωρίζουν εθνικούς συνοριακούς περιορισμούς, κι έτσι η ανακούφιση της πίεσης της Γης έγινε αισθητή ανά τον κόσμο και κυρίως στη Μέση Ανατολή όπου η αρνητικότητα παράγεται από τους πολέμους χιλιετιών, τους τυραννικούς κυβερνήτες, εμπόρους εξουσίας, σοβαρές στερήσεις, φόβους και θλίψεις».
Όντως, ήταν αρνητικότητα που χτίζεται από τις πράξεις και τις αντιδράσεις και δημιούργησε τις συνθήκες που κάνουν μια περιοχή ευάλωτη στους σεισμούς.
Τέλος, κάποιες προσωπικότητες, όπως ο Τζων Φ. Κέννεντυ, έχουν συμφωνήσει να είναι «ψυχές που θα θυσιαστούν», εξηγεί ο SaLuSa:
«Μερικές σπουδαίες ψυχές θυσιάζονται για να γειώσουν θετικές ενέργειες επάνω στη Γη, που συχνά αυτό έχει μεγαλύτερη επιτυχία παρά αν ζούσαν κανονικά τη ζωή τους».
Γνωρίζουμε ότι δύσκολα πιστεύετε κάτι τέτοιο, αλλά είναι ξεκάθαρο για τις ψυχές πριν την ενσάρκωση.
Όταν εξερευνούμε το θέμα κάρμα, βλέπουμε το μέγεθος της τάξης που υπάρχει στο Σύμπαν. Βλέπουμε ότι τα γεγονότα που συναντάμε είναι προσχεδιασμένα, αλλά η αντίδρασή μας εναπόκειται σ’ εμάς.


  • Ο Matthew Ward είναι ανώτερη οντότητα που πριν από μερικά χρόνια βρισκόταν στο γήινο πεδίο. Τώρα επικοινωνεί μέσω της μητέρας του και μας δίνει πνευματικές διδασκαλίες.
  • Ο SaLuSa είναι εξωγήινος με καταγωγή από τον Σείριο, ένας από τους εκπροσώπους της Γαλαξιακής Ομοσπονδίας και μέσω του Mike Quinsey δίνει πληροφορίες για την Ανάληψη της ανθρωπότητας και την πνευματική μας αφύπνιση.
  • Η Ομάδα των Αρκτούριων είναι μια συλλογική συνειδητότητα από τον Αρκτούρο που δίνει πληροφορίες πνευματικής ανάπτυξης και αφύπνισης.
  • Οι Αρχάγγελοι Μιχαήλ και Ουριήλ μιλάνε μέσα από διάμεσα και δίνουν πνευματικές διδασκαλίες.
  • Ο Adamu είναι εξωγήινη συλλογική συνειδητότητα και δίνει μέσω του Zingdad πληροφορίες πνευματικής αφύπνισης.



  

Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2014

Η σκέψη δημιουργεί ύλη - Μάνος Δανέζης

Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2014

Η Ζωή στις Υψηλότερες Διαστάσεις του Σύμπαντος



Οι υψηλότερων διαστάσεων πολιτισμοί, οι εξωγήινοι πολιτισμοί, δεν έχουν ανάγκη να τρώνε και να κοιμούνται όσο εμείς. Εδώ, ο Κυβερνήτης Ashira, Διοικητής των Ενοποιημένων Δυνάμεων του Εξωτερικού Διαστήματος μας εξηγεί τι είναι αναύπαυση γι’αυτούς.

«Ναι, αναπαυόμαστε, για να μη νομίζετε ότι είμαστε «εργασιομανείς»! Έχουμε τη δυνατότητα να παίρνουμε έναν ‘υπνάκο’ σε μια πολύ χαλαρή κατάσταση κυμάτων Θήτα - ή ακόμα και REM ύπνου, αλλά που είναι πολύ, πολύ, πολύ σύντομος. Ο τρόπος αναζωογόνησής μας και χαλάρωσης είναι διαφορετικός από εκείνον των ανθρώπων, έτσι δεν είναι ότι δεν χρειαζόμαστε ξεκούραση - χρειαζόμαστε.
Τότε είναι που λαμβάνουμε τις μεγάλες εμπνεύσεις, τις ιδέες μας. Θα μπορούσατε να πείτε ότι ένας πολύ βαθύς διαλογισμός είναι η μορφή του ύπνου ή της ανάπαυσής μας. Πολύ συχνά, απλά χαλαρώνοντας και αγναντεύοντας τ’ αστέρια, λαμβάνουμε την ενέργεια που μας είναι απαραίτητη».

«Το ίδιο και με την πείνα», συνεχίζει.
«Όταν αισθανόμαστε εξαντλημένοι με οποιονδήποτε τρόπο - και πάλι απλά θα προσελκύσουμε την ενέργεια που χρειαζόμαστε για να αναπληρώσουμε τα κενά μας με τον ίδιο τρόπο. Ναι, τρώμε - αλλά είναι ...είναι μια μορφή ψυχαγωγίας! Πρόκειται για μια αίσθηση, μιαν απόλαυση, ο τρόπος με τον οποίο θα κάτσουμε σε ένα γεύμα είναι ο ίδιος με τον οποίο θα πάμε σε μια ταινία».

Δεν τρώνε κρέας.
«Όταν κάποιος είναι στο διαστημόπλοιο επισκέπτης και επιθυμεί να φάει κρέας, αν κάποιος θέλει να έρθει και θέλει μια μπριζόλα, αυτή θα δημιουργηθεί με μοριακό τρόπο. Θα φαίνεται, θα έχει τη γεύση, την αίσθηση του κρέατος, αλλά αυτό δεν θα συνεπάγεται την θανάτωση ενός ζώου».

Δεν αρρωσταίνουν και ο Ashira εξηγεί:
«Αν είμαστε πεσμένοι, αν είμαστε κουρασμένοι, μπορούμε να πάμε στις Αίθουσες Θεραπείας, αλλά αυτές είναι ως επί το πλείστον για αναζωογόνηση και όχι επειδή έχουμε τον ίδιο κατάλογο νόσων ή ασθενειών που έχετε εσείς. Εκείνοι που βρίσκονται σε παρατεταμένη εργασία στη Γη, έχουν ανάγκη των, από κρυστάλλους, θεραπευτικών κλινών των Αιθουσών Θεραπείας, επειδή η πυκνότητα της ενέργειας στον πλανήτη σας εξαντλεί τους ανθρώπους – θα το έχετε παρατηρήσει στον εαυτό σας – αυτός είναι ο λόγος που αρρωσταίνετε. Αλλά όλο και περισσότερο οι Αίθουσες Θεραπείας μας χρησιμοποιούνται για τους ανθρώπους.

Αυτή η επίδραση που μας δημιουργεί η Γη, είναι ένα από τα πράγματα που μας έχει φέρει ένα μικρό πλήγμα».

Εν αγνοία μας, εξηγεί ο Ashira, συχνά εργάζονται μαζί μας, έτσι ώστε αυτή η νέα κατάσταση που η Μητέρα αποκαλεί «ανάρρωση», να μπορεί να γίνει πραγματικότητα.

Δεν γερνούν όπως εμείς.
«Το φυσιολογικό προσδόκιμο της ζωής σας, λέει ο SaLuSa, είναι πολύ μικρό σε σύγκριση με Όντα όπως εμείς, που βρίσκονται σε υψηλότερες διαστάσεις.
Δεν έχουμε σώματα που πάσχουν με τον τρόπο που πάσχουν τα δικά σας, καθώς έχουμε σώματα Φωτός που διατηρούν την κατάστασή τους και είμαστε αρκετά ασφαλείς στα πλοία μας από περιοχές του διαστήματος που ενέχουν κινδύνους ακτινοβολίας».

Ζούνε για εκατοντάδες χρόνια στο σώμα τους, που δεν πεθαίνει από γεράματα, όπως τα δικά μας, μας πληροφορεί ο συνάδελφος του SaLuSa, Aggria.
Μπορούν να το «αντικαταστήσουν» αν το επιθυμήσουν, λέει ο SaLuSa: «Αυτό γίνεται επειδή η ύλη μας δονείται σε πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα, και δεν είναι τόσο βαριά όσο η δική σας. Στα επίπεδα ύπαρξής μας οι χαμηλότερες δονήσεις δεν μπορούν να υπάρξουν, οπότε τα σώματά μας δεν υπόκεινται στα προβλήματα που ταλανίζουν τα δικά σας».

Ο Ashira εξηγεί ότι «έρχεται μια στιγμή που αποφασίζουμε, για τον ένα ή τον άλλο λόγο, ότι επιθυμούμε να έχουμε ένα μεγαλύτερο διάλειμμα ή να επιστήσουμε την προσοχή μας σε κάτι άλλο και όχι απλά στα καθήκοντα επί του πλοίου μας, και αυτό είναι σίγουρα αποδεκτό».

«Τα πολυδιάστατα όντα», λένε οι Αρκτούριοι της Suzanne Lie, «δεν χρειάζεται να γεννιώνται και να πεθαίνουν, όπως κάνετε εσείς στην φυσική πραγματικότητα. Αντ’ αυτού, έχουμε επιλέξει να συμμετέχουμε με μια ορισμένη μορφή σε μια πραγματικότητα μέχρι να νιώσουμε πλήρεις με αυτή την εμπειρία. Στη συνέχεια, απλώς βγαίνουμε από εκείνη την πραγματικότητα στην οποία έχουμε συμμετάσχει».  

Όταν τεκνοποιούν, το κάνουν με τον τρόπο που ο Ashira αποκαλεί «συνένωση».
«Έχουμε τον εξοπλισμό, αλλά για να γίνει πραγματικά η Ιερή Ένωση, χρειάζεται μια συνάντηση Ψυχών, και αυτό είναι που αρχίζετε να βιώνετε στη δική σας εξέλιξη στη Γη. Είναι μια ένωση της καρδιάς, του μυαλού, του σώματος - και της Ψυχής.
Και όταν είστε σε αυτή τη μορφή Ένωσης - όχι μόνο νιώθετε βαθιά χαρά - μπορεί να σας στηρίξει για χιλιάδες χρόνια. Όταν ενώνεστε με τον άλλο κατ’ αυτόν τον τρόπο - και αυτό είναι που κάνουμε - ο δεσμός πολύ σπάνια μπορεί να αποκοπεί».

Η αναπαραγωγή ξεκινά με «μια συζήτηση μεταξύ των Ψυχών, των Δίδυμων Ψυχών, αυτού που μπορείτε να σκεφτείτε ως Ανώτερο Εαυτό σας, των φυσικών σωμάτων σας, καθώς και με την ψυχή του παιδιού που θα γεννηθεί», ο Ashira λέει.
«Γι’αυτό μοιάζει πολύ με μια ομάδα συζήτησης, έτσι ώστε το να φέρουμε στη ζωή μια καινούργια ύπαρξη, είναι συνειδητή δημιουργία. Και με τον τρόπο αυτό δεν υπάρχουν ανεπιθύμητες εκπλήξεις!
Έτσι, όταν ένα παιδί έχει σχεδιαστεί και τελικά γεννιέται, δεν είναι μόνο μια γιορτή στην εν λόγω οικογένεια, θεωρείται μια ευθύνη και μια χαρά και κάτι που αφορά ολόκληρη την κοινότητα - γιατί φέρνουμε στην ύπαρξη το παιδί για να είναι μέρος όχι μόνο της οικογένειας, αλλά και της συγκεκριμένης κοινότητας.
Και έχει υπάρξει ήδη συμφωνία με το παιδί, με το βρέφος, την εν λόγω ψυχή, πώς επιθυμεί να εκφραστεί, πώς επιθυμεί να υποστηριχθεί, πώς θα υποστηριχθεί, πώς θα πρέπει να διδαχθεί, πώς θα εξερευνήσουν τη ζωή, τι θα είναι περίπου το ταξίδι».

Μετάφραση: Αγγελική Νατσούλη


Σάββατο, 14 Ιουνίου 2014

Το μαγνητικό πεδίο της καρδιάς



Πώς το μαγνητικό πεδίο της καρδιάς επηρεάζει το DNA μας.

Τα ευρήματα του HeartMath Institute τώρα και στα Ελληνικά!

Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2014

Η μοίρα μιας αυτοκτονίας



Μια φίλη μού ζήτησε να περιγράψουμε τη μοίρα μιας αυτοκτονίας.
Οι αναφορές που έχουμε για την τύχη των αυτοκτονούντων μετά το θάνατο είναι περιορισμένες, αλλά κάποια πράγματα μπορούν να ειπωθούν από τις πληροφορίες που έχουμε πάρει από τον Ανώτερο Πνευματικό Κόσμο.

Θα ξεκινήσω από ένα απόσπασμα από το βιβλίο "Το Κρυφό Μονοπάτι". Σε αυτό, ο Πνευματικός Οδηγός έχει οδηγήσει στους παρευρισκόμενους μιας πνευματιστικής συγκέντρωσης, αρκετές ψυχές διαφόρων κατηγοριών πεθαμένων, για να πάρουν μια πρώτη γεύση του πνευματικού κόσμου.

"...Ήρθαν χαμηλά πνεύματα που καταριόνταν τον εαυτό τους και την τύχη τους, που έβριζαν αισχρά και κορόϊδευαν ό,τι ανώτερο και θεϊκό. Πάρα πολλά ήταν τα πνεύματα που δεν γνώριζαν ότι με το θάνατο είχαν αποχωριστεί το γήινο κορμί τους. Νόμιζαν ότι βρίσκονταν ακόμη στη γη και ότι συνέχιζαν τις ασχολίες που είχαν ενόσω ζούσαν. Ήταν τα λεγόμενα πρόσγεια πνεύματα.
Το πιο φρικιαστικό ήταν ο ερχομός πνευμάτων που είχαν εγκληματήσει. Έβλεπαν τον εαυτό τους συνεχώς στον τόπο του εγκλήματος και ζούσαν ξανά και ξανά τις σκηνές του εγκλήματος που είχαν διαπράξει. Ήταν σαν ένα φιλμ που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Το ίδιο συνέβαινε με τα πνεύματα τοκογλύφων και άλλων κακούργων που κάποτε έφεραν φτώχεια και δυστυχία στους συνανθρώπους τους. Όπου και να γύριζαν, έβλεπαν συνέχεια τις μορφές των θυμάτων τους μπροστά τους. 
Το πνεύμα ενός που είχε αυτοκτονήσει βρισκόταν με τα συναισθήματα, την απελπισία και τα γεγονότα της αυτοκτονίας του. Δεν υπάρχει ηθοποιός που να μπορεί να παίξει το ρόλο του πιο πιστά από αυτά τα πνεύματα, που έκφραζαν μέσω του σώματος του διαμέσου, ό,τι έζησαν τις πιο σκοτεινές ώρες της ζωής τους. Συχνά τρέμαμε σύγκορμοι βλέποντας και ακούγοντας...
Αυτή η εμφάνιση των χαμηλών πνευμάτων μας χρησίμευε σαν μάθημα. Όταν τελικά μίλησε ο Οδηγός, μας είπε: 
"Υπάρχει λόγος γιατί σήμερα σας αποκαλύφθηκε κάτι τόσο τρομερό. Πρώτα απ' όλα πρέπει να αντιληφθείτε τι είδους "ειρήνη" βρίσκουν πολλοί άνθρωποι μετά το γήινο θάνατό τους. Πόσο συχνά λέτε 'τώρα ησύχασε'... 
Σήμερα είδατε αυτή την ησυχία. Δεν μπορείτε καν ν' αντιληφθείτε τι έχουν τραβήξει αυτά τα πνεύματα μέχρι να αντιληφθούν την κατάστασή τους. Δεν έχετε το δικαίωμα να διδάξετε αυτά τα πνεύματα. Πρέπει πρώτα να ωριμάσουν για μια τέτοια διδασκαλία. Σήμερα θα ήταν περιττή. 
Υπάρχει όμως και ένας άλλος λόγος που σας αποκαλύφθηκε η κατάσταση αυτών των πνευμάτων. Και δίνοντας ένα τόνο σοβαρότητας στη φωνή του, πρόσθεσε: Κάποιος σήμερα είχε σκέψεις αυτοκτονίας και ήταν έτοιμος ν' αρχίσει προετοιμασίες". 
Τότε ένας από τους παρόντες έμπηξε μια φωνή:
"Εγώ, ω Θεέ μου, εγώ"
"Ναι, εσύ ήσουν, είπε με απαλή φωνή τώρα. Πίστεψες ότι θα μπορούσες ν' αποφύγεις με την αυτοκτονία ό,τι υποφέρεις βαριά τόσα χρόνια, κι έτσι να ησυχάσεις. Σήμερα όμως είδες την ησυχία που σε περιμένει σε μια τέτοια περίπτωση. Τώρα έγειανες από κάθε είδους σκέψη αυτοκτονίας. Έτσι ήταν αυτή η βραδιά για σένα, μια μεγάλη ευεργεσία".

Γενικά, ο φυσικός νόμος απαιτεί να ζήσουμε όλη τη διάρκεια της ζωής που έχουμε συμφωνήσει με το ιερό συμβόλαιο της ψυχής μας και να ζήσουμε τις καταστάσεις που έχουν συμφωνηθεί. Υπό ορισμένες συνθήκες, όταν έχουμε υπερβεί τα καρμικά μαθήματά μας, μπορούμε να διαπραγματευθούμε μια πρόωρη μετάβαση. Αλλά σε γενικές γραμμές δεν μας ενθαρρύνουν να αφαιρούμε τη ζωή μας με τα ίδια μας τα χέρια.

Ο φυσικός νόμος εκτιμά τις ευθύνες μας, με την έννοια ότι «βλέπει» αν είμαστε ικανοί να φέρουμε εις πέρας όλες τις καταστάσεις, συμπεριλαμβανομένης και της πρόθεσης, και αποδίδει για μας δίκαιη αναφορά. Επειδή ο νόμος λαμβάνει τα πάντα υπόψη, η καρμική εκτίμηση σε κάθε περίπτωση μπορεί να είναι διαφορετική. Ο βαθμός βαρύτητας που προκύπτει από την αυτοκτονία θα διαφέρει από άτομο σε άτομο και για να το καταστήσουμε καλύτερα αντιληπτό, αναφέρουμε τις «αυτοκτονίες» του Σωκράτη και του Σενέκα οι οποίοι εξαναγκάστηκαν από τρίτους να προχωρήσουν σε αυτοκτονία. Ως εκ τούτου, δεν είναι δυνατόν να ισχύει μια μόνο αναφορά για όλες τις περιπτώσεις αυτοκτονίας.
Αν αφαιρέσουμε μόνοι τη ζωή μας ενεργοποιούμε τη λειτουργία του νόμου του κάρμα σε μια σειρά από τρόπους.
Η πρώτη συνέπεια της αυτοκτονίας είναι ότι βρισκόμαστε σε μια ημι-συνειδητή κατάσταση από την άλλη πλευρά για ένα Χ χρονικό διάστημα. Μερικοί άνθρωποι αισθάνονται ότι το διάστημα αυτό αντιπροσωπεύει το χρονικό διάστημα μεταξύ της αυτοκτονίας και του φυσικού θανάτου που αναφέρει το συμβόλαιό τους.
Αυτή η κατάσταση έχει περιγραφεί ως «γκρίζα, μουντή κατάσταση». Ένα άλλο πνεύμα πληροφοριοδότης την περιέγραψε ως «ομίχλη της απάθειας». Οι ψυχές εκείνες συνήθως δεν είναι σε θέση να ακούσουν ή να δουν τα πνεύματα που απευθύνονται σε αυτές και εν γένει τις παρακολουθούν - ή, αν ακούν ή βλέπουν, δεν είναι σε θέση να ανταποκριθούν.
Μια δεύτερη συνέπεια για μερικούς είναι ότι πρέπει να κάνουν ένα απότομο ταξίδι επιστροφής στη Γη και να κάνουν μια παρόμοια ζωή με εκείνη που παράτησαν. Ο Mike Swain περιγράφει αυτόν τον τρόπο. Παρατηρήστε ότι λέει πως με την αυτοκτονία μπαίνει κανείς σε κατάσταση ηρεμίας. Αυτό μπορεί να είναι το αποτέλεσμα για ορισμένους. Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, κάθε κατάσταση μπορεί να είναι διαφορετική.
«Όταν η ψυχή του έρχεται εδώ, τίθεται αμέσως σε κατάσταση ηρεμίας ...έως ότου υποχωρήσουν οι απόηχοι της αυτοκτονίας. Τότε αμέσως στέλνεται πίσω στη γη για να κατοικήσει ένα νέο σώμα. Για άλλη μια φορά βρίσκει τον εαυτό του σε θνητό σώμα, αλλά δεν διατηρεί καμία ανάμνηση της προηγούμενης ιστορίας του.
Όταν κάποιος από το επίπεδο της γης αισθάνεται τόσο περιορισμένος, τόσο φοβισμένος, που δεν βλέπει καμία λύση σε αυτό - όταν δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίσει τα καθημερινά βάρη που αντιμετωπίζουν όλοι οι άλλοι στον κόσμο - νομίζει ότι η αυτοκτονία θα είναι η εύκολη διέξοδος και συνάμα ότι με αυτό τον τρόπο τιμωρεί τους «βασανιστές» του. Επιπλέον, σε αυτή τη δεύτερη ζωή, θα αντιμετωπίσει ακριβώς τα ίδια προβλήματα. Αν αποτύχει για δεύτερη φορά, θα ακολουθηθεί η ίδια διαδικασία και αυτό θα συνεχιστεί μέχρι να μάθει να αντιμετωπίζει τα προβλήματά του αντί να δραπετεύει από αυτά.
Έτσι, εάν θέλεις ένα 'απογοητευτικό εισιτήριο μετ’ επιστροφής' μέχρι τον κόσμο μας και αμέσως πάλι πίσω στα δικά σας, τότε Μπαμπά, αυτοκτόνα! Θα σε πάει γρήγορα στο πουθενά!»


Μια τρίτη συνέπεια είναι ότι, στην περίπτωση των ψυχών που παραμένουν στα αστρικά επίπεδα, ενδέχεται να απαιτείται να ζήσουν για κάποιο χρονικό διάστημα σε ένα επίπεδο χαμηλότερο της αξίας τους μέχρι να καταλάβουν ότι η αυτοκτονία δεν είναι γενικά μια αποδεκτή πράξη. Ο φυσικός νόμος φέρνει στη μνήμη τους την πράξη και είναι υποχρεωμένες να συλλογιστούν πάνω σε αυτήν. Αποδέσμευση από τα χαμηλότερα επίπεδα συνήθως έρχεται όταν θα έχει αφομοιωθεί το μάθημα, από την εμπειρία.
Μια τέταρτη συνέπεια που μπορεί να υπάρξει, είναι η παρακάτω: η ψυχή να ξαναγεννηθεί σε μια ζωή με συνθήκες ύπαρξης ευχάριστες και ξαφνικά το νήμα της γήινης ζωής της να κοπεί. Έτσι, ένα άτομο μπορεί να βρει τον εαυτό του ευτυχισμένα παντρεμένο, πλούσιο, με ενδιαφέρουσες προκλήσεις, και όμως να πεθάνει από καρδιακή προσβολή στο άνθος της ζωής του. Φαντάζομαι ότι η έντονη απογοήτευση που μπορεί να αισθανθείτε θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως αντίδοτο θαμμένο βαθιά μέσα στο υποσυνείδητά σας, όταν αρχίσετε να κάνετε σκέψεις αυτοκτονίας.

Αυτές οι τέσσερις συνέπειες περιλαμβάνουν αυτό που ο ανώνυμος δάσκαλος, μιλώντας μέσω του μέντιουμ Μπέττυ Bethards ονομάζει "κόλαση των δικών τους αποφάσεων", προκειμένου να συνειδητοποιήσουν ότι αυτό δεν είναι αυτό που επιδιώκουν. ...Διδάσκει την ψυχή ότι δεν έχει το δικαίωμα να αφαιρέσει τη δική της ζωή, ότι δεν μπορεί να σκοτώσει".
Ξέρω ότι αυτό ακούγεται λίγο σκληρό, αλλά η αυτοκτονία είναι γενικά παρακινδυνευμένη.
Μια ομάδα ανθρώπων που δεν εμπίπτουν στις ανωτέρω παραμέτρους είναι εκείνοι που παίρνουν τη ζωή τους από τρέλα, ή κάτω από την πίεση μιας ασθένειας ή ενός τραυματισμού ή ενός εκ γενετής ελαττώματος. Οι περιπτώσεις αυτές λαμβάνονται υπόψη και οδηγούν σε λιγότερο ή καθόλου καρμικό χρέος, όπως καθιστά σαφές ο "Imperator":
«Το ανθρώπινο όργανο μπορεί να υποστεί ζημιά και να δημιουργεί «φάλτσες νότες» και έτσι μπορεί να μεταδίδει με λάθος τρόπο τη βούληση του πνεύματος μέσα του. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις στις οποίες η τρέλα είναι το αποτέλεσμα μιας σωματικής νόσου. Σε αυτές τις περιπτώσεις το πνεύμα δεν είναι καταδικαστέο. Επίσης ένας τραυματισμός μπορεί να δημιουργήσει εκτροπή, ή κάποιες συγγενείς ανωμαλίες, ή το πολύ ζόρι από κόπο και αγωνία.
Για τέτοιους λόγους το πνεύμα δεν κατηγορείται από κανέναν, πόσο μάλλον από τον Άγιο Ένα, που δεν ασχολείται με το σώμα αλλά με το πνεύμα και που κρίνει ανάλογα με το πνευματικό κίνητρο και την πρόθεση».

Τέλος, θα σας αναφέρω αναφορές του Τ. Ε. Lawrence (γνωστός ως Λώρενς της Αραβίας) και της μεταθανάτιας κατάστασης του φίλου του, "D", τον οποίο ο Lawrence πήρε υπό την προστασία του (στο πνευματικό βασίλειο), όταν αυτοκτόνησε.

Για να συνοψίσουμε, λοιπόν, υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους κάποιος μπορεί να αφαιρέσει τη δική του ζωή. Μερικοί απ 'αυτούς οφείλονται καθαρά στο κάρμα και άλλοι σε διάφορους βαθμούς κάρμα. Η κατάσταση της κάθε αυτοκτονίας είναι μοναδική και διαφορετικά αποτελέσματα μπορεί να προκύψουν.
Κάποιοι θα πρέπει να επιστρέψουν στην ενσάρκωση γρήγορα. Άλλοι μπορεί να περνούν το χρόνο τους στα χαμηλότερα επίπεδα. Άλλοι μπορεί να συνεχίσουν τη ζωή στα υψηλότερα επίπεδα, αλλά θα διαπιστώνουν ότι σε μια μελλοντική ενσάρκωση θα αποκοπούν γρήγορα από τις ικανοποιητικές συνθήκες της ζωής τους. Όποιες και αν είναι οι συνθήκες, θα μεταφέρουν το απαραίτητο μάθημα στον ενδιαφερόμενο.
Σε γενικές γραμμές η αυτοκτονία δεν είναι μια ανεκτή ενέργεια. Ωστόσο, ο φυσικός νόμος είναι ικανός να τακτοποιήσει τις περιπτώσεις για τις οποίες ο αυτοκτονών δεν φέρει άμεσα την ευθύνη.
 


 
Ο Lawrence («Λώρενς της Αραβίας») αναφέρεται σε έναν από τους φίλους του που αυτοκτόνησε. Η περιγραφή του είναι μεγάλη, αλλά αγγίζει πολλές πτυχές της αυτοκτονίας του, συμπεριλαμβανομένης και της έλλειψης βεβαιότητας ως προς το πόσο διάστημα πρέπει κανείς να παραμείνει αναίσθητος, τη μεταβλητότητα των περιστάσεων, κλπ. Είπε στο διάμεσο Jane Sherwood:
"Τι συμβαίνει στην ατυχή ψυχή που βάζει τέλος στην ύπαρξή της; Σε πολλές - στις περισσότερες περιπτώσεις, η πίεση της δουλειάς και της ανησυχίας σε συνδυασμό με την ατυχία της ζωής διευθετούν το λόγο – κάνουν ώστε η ετυμηγορία του Συμβουλίου Δικαστών να μην είναι καταδικαστική.
Είναι λίγοι οι άνδρες που στη ‘φτιάξη’ τους έχουν εκείνο το αδύναμο σημείο που τους κάνει να χάνουν τον έλεγχο. Στις περισσότερες περιπτώσεις το θάρρος τους έχει υπονομευτεί από τον αυτο-οίκτο και έτσι τους πλημμυρίζει η απελπισία. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να τους κρίνει, γιατί ο καθένας από εμάς έχει το αδύνατο σημείο στο οποίο ‘σπάει’ είτε η ζωή μάς δοκιμάζει στα όρια είτε όχι.

Ο φίλος για τον οποίο μιλάω βρέθηκε σχεδόν αμέσως και ήμουν σε θέση να πάω σ’ αυτόν. Ήταν σε ένα είδος λήθαργου και μου είπαν ότι θα μπορούσε να παραμείνει σε αυτή την κατάσταση για μεγάλο χρονικό διάστημα και ότι τίποτα δεν θα μπορούσε να γίνει γι 'αυτό. Παρακολουθούσαμε από πάνω του και ήμασταν απρόθυμοι να τον αφήσουμε στην ομιχλώδη μεσο-περιοχή στην οποία βρέθηκε. Ήταν μια περιοχή που είχα γνωρίσει κι εγώ σε χρόνους περασμένους.

Μέχρι να ανακτήσει τις αισθήσεις του έπρεπε να παραμείνει εκεί. Αν τον απομακρύναμε βίαια, το φτωχό συναισθηματικό σώμα του δεν θα ήταν σε θέση να αντέξει τις συνθήκες του πεδίου μας και γι 'αυτό έπρεπε να τον αφήσουμε εκεί. Πήγα ξανά και ξανά να τον δω, βρισκόταν στο ίδιο ήρεμο κώμα και βλέποντας την κατάσταση της αστρικής μορφής του, σχεδόν έτρεμα την αφύπνιση του.
Οι αυτοκτονίες παρουσιάζουν συχνά αυτό το μακροχρόνιο κώμα. Είναι πραγματικά μια φιλεύσπλαχνη παύση κατά την οποία διορθώνονται ορισμένες από τις ζημιές στο συναισθηματικό σώμα. Μένει φυσικά πολύ δουλειά για να γίνει όταν συνέλθουν και στην περίπτωση του "D",  ο Μίτσελ (ο δάσκαλος του Λώρενς) μου ζήτησε να κάνω περιοδικές επισκέψεις σε αυτόν έτσι ώστε να βρει ένα γνωστό πρόσωπο, όταν ξυπνήσει.

Έκανα μια τέτοια επίσκεψη και διαπίστωσα ότι είχε φύγει. Γνωρίζοντας την αγωνία της μοναξιάς και του αισθήματος να είσαι ‘χαμένος’ και πως μπορεί κανείς να υποφέρει σε αυτές τις περιοχές με τις διαφαινόμενες σκιές, πήγα αμέσως προς αναζήτησή του. Το μόνο που είχα να κάνω ήταν να αφήσω τα πόδια μου να με πάνε γρήγορα προς την κατεύθυνση της έντονης επιθυμίας μου για να τον βρω και σύντομα είδα την ψηλή κορμοστασιά του να ταλαντεύεται μέσα στην ομίχλη. Τον χαιρέτησα και αυτός μου επέτρεψε να πάω κοντά του, αλλά ήταν δύσκολο να τον κάνω να με δει ή να με ακούσει. Στην πραγματικότητα, το σώμα του είχε αναπτυχθεί τόσο άσχημα που οι νέες αισθήσεις του ήταν ακόμη μικρής χρησιμότητας σ 'αυτόν.

Με κάποιο τρόπο του είπα να έρθει μαζί μου και τον οδήγησα σε μια ελαφρώς καλύτερη περιοχή και εδώ βυθίστηκε κάτω και αναζήτησε πάλι την ξεκούραση. Τα αισθήματά του τον καθησύχαζαν για μια φιλική παρουσία και ο ίδιος μου είπε αργότερα ότι με είχε αναγνωρίσει. Έτσι, βυθίστηκε ξανά στον ύπνο. Τον παρακολουθούσα για κάποιο χρονικό διάστημα, στη συνέχεια συνειδητοποίησα ότι κοιμόταν πολύ βαθιά και δεν θα μπορούσε να αφυπνιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, έτσι απρόθυμα τον άφησα εκεί.

Θα ήταν κουραστικό να περιγράψω την αργή και ανηφορική πορεία που έκανε. Ήμουν μαζί του όσο το δυνατόν συχνότερα και καθώς οι αισθήσεις του αναπτύσσονταν και το σώμα του δυνάμωνε, τον πήρα σε πολύ καλύτερες συνθήκες. Έκανε πολύ κόπο να καθαρίσει... τύψεις για την αδυναμία του, θλίψη και φόβος... όλα έπρεπε να θεραπευτούν. Εξακολουθεί να μην είναι σε θέση να συναντήσει τον Μίτσελ στο σπίτι του, αλλά μια λεπτή ομορφιά και χάρη έχει αρχίσει να αναδύεται και είμαι αισιόδοξος για ταχύτερη πρόοδο σύντομα.

Μου είπαν ότι υπάρχει η πεποίθηση ότι οι αυτοκτονούντες παραμένουν σε κώμα μέχρι τη στιγμή που θα έπρεπε κανονικά να πεθάνουν. Αυτή είναι μία από τις προτάσεις που είναι αδύνατο να αποδείξεις αν είναι σωστή, δεδομένου ότι κανείς δεν μπορεί να πει πότε ήταν η ώρα του αν δεν είχε αυτοκτονήσει. Είναι γεγονός ότι αυτή η κατάσταση κώματος διαρκεί για διαφορετικές περιόδους, αλλά υπάρχει επίσης μια μακρά περίοδος απώλειας της συνείδησης σε πολλούς οι οποίοι έχουν έρθει εδώ από βίαιο θάνατο.

Μια αυτοκτονία διαφέρει επειδή η συναισθηματική κατάσταση του ατόμου είναι συνήθως πολύ χειρότερη και παίρνει πολύ περισσότερο χρόνο για να καθαρίσει, αλλά μια μακρά περίοδος κώματος μπορεί να συμβεί και στις άλλες περιπτώσεις θανάτου. Ο χρόνος είναι σχετικός και η διάρκεια της απώλειας της συνείδησης για τον πάσχοντα είναι αδιάφορη. Τελικά πρέπει να ξυπνήσει και να αναλάβει το έργο της τοποθέτησής του στο δικό του κατάλληλο πεδίο ύπαρξης. Σε αυτό μπορεί να έχει όποια βοήθεια χρειαστεί. Υπάρχει συχνά μια μακρά ανάρρωση προτού μπορέσει να ελευθερωθεί από την αμαρτία και την ταλαιπωρία του βίαιου τέλους του.

Βοηθώντας τον να ενταχθεί, ξεπληρώνει κανείς το χρέος του προς την συμπονετική αγάπη, αλλά ξέρουμε το τέλος, και είναι λαμπρό. Εδώ δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως μια τελική αποτυχία και αυτό είναι κάτι στο οποίο έχουμε πλεονέκτημα έναντι της γης. Ακόμη και μια υποτροπή μπορεί να είναι μόνο προσωρινή και δεν υπάρχει ποτέ καμία ευκαιρία για απελπισία. Γι 'αυτό και αναμένω με χαρά την ημέρα όταν ο "D" θα είναι ανάμεσά μας σαν ευτυχισμένο και ολοκληρωμένο ον, με τα λάθη και τις λύπες του όλα πίσω".  

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

  • "Το Κρυφό Μονοπάτι", εκδ. DB, Πύρινος Κόσμος
  • Ανώνυμος πνευματικός δάσκαλος μέσα από το μέντιουμ Betty Bethards, There is No Death.  
  •  Ο Mike Swain προς τον πατέρα του, From My World to Yours: A Young Man’s Account of the Afterlife.  
  • Η ανώτερη πνευματική οντότητα “Imperator” (Προφήτης Μαλαχίας) μέσα από τον Stainton Moses, Spirit Teachings.