Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2014

Μετενσάρκωση



Σήμερα, θα ήθελα να σας μιλήσω για τη μετενσάρκωση. Μερικοί ίσως να σκέφτονται ότι η μετενσάρκωση δεν είναι κάτι πολύ σημαντικό για την εξελικτική μας διαδικασία, αλλά τα όσα μας έχουν πει οι πεμπτο-διάστατες απενσαρκωμένες πηγές μας είναι πολύ ενδιαφέροντα και αξίζουν της προσοχής μας.
Ακόμα κι αν πιστεύουμε ότι κινούμαστε εκτός του κύκλου - της ανάγκης - της μετενσάρκωση, μπορούμε να μάθουμε όσο το δυνατόν περισσότερα γι’ αυτήν. Γιατί να μην εμβαθύνουμε την κατανόησή μας;
Χάρη στο υλικό που μας έχει ήδη δοθεί, έχουμε σαφή κατανόηση του ρόλου της μετενσάρκωσης και στην βοήθεια που μας δίνει να επιλύουμε τα καρμικά χρέη μας. Μερικές από τις ψυχές που βρίσκονται στην 5η διάσταση και μιλάνε με την ανθρωπότητα μέσω διαφόρων μέντιουμ, έχουν ακόμα να ζήσουν ζωές στην 3η διάσταση και όταν το σώμα τους πεθαίνει κάθε φορά, η παραμονή τους στην σφαίρα του πνεύματος μπορεί να είναι προσωρινή, ανάλογα με το κάρμα τους, αλλά το ίδιο μπορεί να συμβεί και σ’ εμάς. Κάποιοι επιλέγουν να μετενσαρκωθούν μετά την άφιξή τους στη σφαίρα του πνεύματος για να αποκτήσουν μια νέα προοπτική σχετικά με τα καρμικά χρέη τους, ενώ άλλοι μετενσαρκώνονται τάχιστα, αν δεν μπορούν να αντέξουν τη ζωή στην πέμπτη διάσταση.

Θα ξεκινήσουμε με τον Silver Birch, ο οποίος μας λέει ότι έχουμε παίξει κάθε ρόλο επάνω στη γη.
«Έχετε περάσει και ανέλθει μέσα από όλες τις μορφές της εξέλιξης. Υπάρχουν μέσα στον καθένα από εσάς ίχνη από τα ζώα/προγόνους σας τα οποία είναι μέρος της κληρονομικότητας σας».

Έχουμε ενσαρκωθεί ως βράχοι, γρασίδι, ζώα, άνθρωποι - και ο κατάλογος συνεχίζεται. Έχουμε βιώσει τη ζωή με κάθε τρόπο που μπορούμε και ακόμα, οι περισσότεροι από εμάς έχουμε πολλά να μάθουμε πριν μπορέσουμε να φύγουμε από τη γη εντελώς. Όταν είμαστε έτοιμοι, θα προχωρήσουμε χαρούμενοι πέρα από την τρίτη διάσταση προς μια πολύ πιο απελευθερωμένη κατάσταση συνειδητότητας.

Ένας πληροφοριοδότης από το χώρο του πνεύματος που ονομάζεται ‘Στήβεν’ μας λέει για τον τεράστιο αριθμό ζωών που έχουμε βιώσει στη γη.
«Ο καθένας από εσάς έχει ζήσει δέκα χιλιάδες φορές… δέκα χιλιάδες ζωές στο φυσικό επίπεδο. Εκείνοι που πηγαινοέρχονται παίζοντας το παιχνίδι της μετενσάρκωσης λέγοντας ότι γνωρίζουν ότι αυτή πρόκειται να είναι η τελευταία ενσάρκωσή τους και ότι έχουν ολοκληρώσει την εξέλιξή τους, είναι πολύ ανόητοι.
Αν το σκεφτόσασταν για τρία λεπτά μόνο, θα ξέρατε ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορεί να είναι μακριά από τον τροχό της επαναγέννησης. Αν ήταν, θα ήταν Μποτισάτβα και θα επανέρχονταν με τη θέλησή τους πίσω, πρόθυμοι να βοηθήσουν  την υπόλοιπη ανθρωπότητα».

Βέβαια, θα πρέπει να έχετε κατά νου ότι αυτό το υλικό πιθανότατα μας δόθηκε πολύ πιο πριν από τη σημερινή εποχή. Σήμερα, με την αναμενόμενη Ανάληψή μας, τη συνεχή και επικείμενη εξέλιξή μας, είμαι βέβαιη ότι πολλοί από εμάς θα είναι σε θέση να ολοκληρώσουν τον καρμικό κύκλο τους και να ανακαλύψουν ό,τι η άλλη πλευρά έχει να προσφέρει. Αλλά ακόμα και αν ολοκληρώσουμε τον κύκλο μας στην τρίτη διάσταση και προχωρήσουμε σε υψηλότερες καταστάσεις συνειδητότητας, η επιθυμία μας να βοηθήσουμε άλλους να εξελιχθούν, κατά πάσα πιθανότητα θα είναι αναπόφευκτη. Με την έντονη ευσπλαχνία που χαρακτηρίζει την πέμπτη διάσταση, οι ψυχές είναι επιφορτισμένες να εξισορροπούν τις ενέργειες και είναι μάλλον δύσκολο να μην θελήσουν να βοηθήσουν τις χαμηλότερες διαστάσεις με οποιοδήποτε τρόπο μπορούν.

Ο Arthur Ford μας λέει ότι η προοπτική μας είναι εντελώς διαφορετική κάθε φορά που περνάμε στην περιοχή της Νιρβάνας.
«Είμαι νεοφερμένος σε έναν τόπο που δεν είναι ποτέ ο ίδιος για μια ψυχή, ακόμα κι αν ερχόμαστε σε αυτόν μετά το τέλος κάθε γήινης ενσάρκωσης. Είμαστε διαφορετικοί κάθε φορά που περνάμε μέσα από την ανοιχτή πόρτα ξανά. Έχουμε νέα πρότυπα σκέψης και νέες ιδέες για το τι να περιμένουμε και, δεδομένου ότι οι σκέψεις είναι δημιουργικές, είμαστε συνδημιουργοί με τον Θεό για όλα όσα θα βρούμε εδώ».

Η προοπτική μας είναι διαφορετική κάθε φορά που επιστρέφουμε στο πνεύμα και αυτό γίνεται από τα νέα πράγματα που μάθαμε στη νέα ζωή, εφόσον λαμβάνουμε διαφορετική ταυτότητα από την προηγούμενη ενσάρκωσή μας. Είναι σημαντικό να παρατηρούμε τις σκέψεις και τις δράσεις μας σε κάθε ενσάρκωση, επειδή για όσο διάστημα θα βρισκόμαστε στο πνεύμα, θα βιώνουμε ακριβώς αυτό που δημιουργήσαμε με τις σκέψεις μας στην τρίτη διάσταση.

Αν αναγνωρίσουμε τα λάθη που έχουμε κάνει και τα επανορθώσουμε, οι φυσικοί νόμοι του κάρμα και της χάρης θα καθαρίσουν τα αρχεία μας. Η Πηγή είναι καθαρή αγάπη και ποτέ δεν θα επιδιώξει να μας κάνει να πληρώσουμε περισσότερο καρμικό χρέος από όσο ήταν γραφτό να πληρώσουμε και είναι έτοιμη να μας κάνει να επιστρέψουμε σε μια ανόθευτη κατάσταση συνειδητότητας - ακόμα κι αν είναι μόνο για μια στιγμή, πριν επιστρέψουμε και πάλι στις χαμηλότερες διαστάσεις.

Ο Τ. Lawrence μας λέει ότι η μετενσάρκωση του θα είναι αναπόφευκτη λόγω του πολύ βαρύ κάρμα που έχει ακόμα να εξισορροπήσει.
«Αρχίζω να αισθάνομαι ότι το δίλημμά μου κατά την παρούσα στιγμή (όσον αφορά την ευαισθητοποίησή του για τα λάθη που έκανε στη ζωή του στη γη) μπορεί μόνο να επιλυθεί υπό το φως των όσων έχω κάνει στις προηγούμενες ζωές μου.

Η μετενσάρκωση με διαβεβαιώνει, σε σχέση με τις δύο πρώτες δυσκολίες μου, ότι θα συναντηθώ και πάλι με όλους εκείνους που πλήγωσα με τις πράξεις μου, σε ένα μέλλον που θα εμπεριέχει τροποποιήσεις έτσι ώστε να έρθω και πάλι αντιμέτωπος με τη δική μου κακία και να μου δοθεί άλλη μια ευκαιρία να παλέψω με αυτήν.
Το τρίτο αποτέλεσμα, τα αναπόφευκτα σημάδια των δικών μου πράξεων που φέρω στο σώμα μου, ευτυχώς, είχα το χρόνο και την ευκαιρία να τα καθαρίσω εδώ».

Οι άνθρωποι που έχουν κάνει μεγάλα λάθη στη γη έχουν όσο χρόνο χρειάζονται για να τα θεραπεύσουν στο πνεύμα, αλλά για κάποιους, για να μπορέσουν να συναντηθούν ξανά με τους ανθρώπους που έβλαψαν, απαιτείται μετενσάρκωση. Οι ενέργειές μας είναι πιο σημαντικές από όσο νομίζουμε και αν δεν είμαστε προσεκτικοί, θα χρειαστεί να ξαναβιώσουμε την τρίτη διάσταση για να διορθώσουμε τα σφάλματα που κάναμε στο παρελθόν.
Τελικά, θα είμαστε σε θέση να βγούμε από τον καρμικό κύκλο, επειδή θα έχουμε αποκαταστήσει όλα τα λάθη και καθαρίσει την ‘αυλή’ μας. Με αυτόν τον τρόπο θα είμαστε σε θέση να χαιρετήσουμε υψηλότερες καταστάσεις συνειδητότητας για τις οποίες τόσοι πολλοί από εμάς διψάνε να νιώσουν και να θυμηθούν ξανά.

Ο Lawrence μας λέει στη συνέχεια για την παραμονή του στην Νιρβάνα και πώς αυτό ενίσχυσε την κατανόησή του για τη σπουδαιότητα της μετενσάρκωσης.
«Το αποτέλεσμα της έρευνάς μου είναι ότι πείστηκα για τη σημασία της θεωρίας της μετενσάρκωσης».

Είμαι βέβαιη ότι η ανάγκη να μετενσαρκωθεί κάποιος είναι κατανοητή, όταν αποκτά αντίληψη για το κάρμα που εξακολουθεί να έχει και οφείλει να εργαστεί με αυτό. Ειδικά αν έβλαψε ανθρώπους σε μια ή περισσότερες προηγούμενες ζωές του, η μετενσάρκωσή του φαίνεται αναπόφευκτη ώστε να πάρει τα μαθήματα που σχεδίασε για τον εαυτό του.

Η μετενσάρκωση είναι ίσως επιθυμητή όταν είναι προφανής η αργή πρόοδος της ψυχής έξω από το γήινο πεδίο και πολλές ψυχές πιθανώς να είναι πολύ ενθουσιασμένες με την ταχεία εκμάθηση στη γη.
Η Julia Ames μας αναφέρει ότι η Υπερψυχή μας παραμένει στις ανώτερες διαστάσεις, ενώ τεμάχιά της ενσαρκώνονται στη γη για μάθηση και ανάπτυξη.
«Ένα μόνο κλασματικό μέρος της ψυχής βυθίζεται στην ύλη για τους σκοπούς της εκπαίδευσης και της ανάπτυξης. Αν μπορείτε να φανταστείτε έναν τροχό με πολλές ακτίνες και κάθε ακτίνα του να μπορεί να αποσπάται και να θερμαίνεται με λευκό φως πάνω σε αμόνι έως ότου γίνει ικανή να πάρει τη θέση της στον τέλειο τροχό, τότε μπορείτε να σχηματίσετε κάποια ιδέα για τη μετενσάρκωση. Δεν υπάρχει καμία πλήρης καταβύθιση στην ύλη. Το εγώ έχει πάντα την ζωτική του αρχή σε αυτήν εδώ την πλευρά. Ο τροχός βρίσκεται εδώ, αλλά η ακτίνα του ενσαρκώνεται».

Βοηθάμε την Υπερψυχή μας να αποκτήσει διορατικότητα και σαφήνεια με τις ενέργειές μας εδώ στη γη και όταν έρθει η ώρα, θα είμαστε σε θέση να συγχωνευθούμε με τον Ανώτερο Εαυτό μας και να νιώσουμε την ευτυχία μιας ολοκληρωμένης εμπειρίας στις χαμηλές διαστάσεις.

Επίσης η Ames μας λέει ότι η ίδια δεν βιώνει πια μια κατώτερων διαστάσεων τεμαχισμένη ζωή, αλλά το πρόσωπο μέσω του οποίου μιλάει έχει βιώσει χιλιάδες. «Δεν έχω ανάγκη για προβολή ενός τεμαχίου μου (προς το παρόν). Όσο για εσάς, η ουσία σας, τώρα ενσαρκωμένη, θα έχει - ενσαρκωθεί πολλές φορές στο παρελθόν».
Μερικές, ανώτερων διαστάσεων ψυχές έχουν ολοκληρώσει τα ταξίδια τους και δεν χρειάζεται πλέον να ενσαρκώνονται στη γη, αλλά προφανώς, πολλές άλλες εξακολουθούν να μαθαίνουν και να αναπτύσσονται εδώ. Έχει ειπωθεί ότι οι οδηγοί μας έχουν στόχο να βοηθήσουν τον καθένα να εξελιχθεί από την τρίτη διάσταση αυτή τη φορά, και νομίζω ότι για να συμβαίνει αυτό πρέπει να έχει γίνει σημαντική πρόοδος στην ανθρωπότητα.

Στο τελευταίο απόσπασμά μας, η Ames μας λέει περισσότερα σχετικά με το διαχωρισμό μας από (και τη συνάντηση με) τον Ανώτερο Εαυτό μας.
«Μερικές φορές οι ακτίνες επανενώνονται με τον τροχό για μια σεζόν, μερικές φορές υπάρχουν περισσότερες από μία ακτίνες ενσαρκωμένες ταυτόχρονα. Το θέμα της ύπαρξης είναι απείρως πιο περίπλοκο από ό,τι εσείς ή εγώ νόμιζα… αλλά είναι σίγουρο. Η προσωπικότητα στην τελική της μορφή είναι μία και αδιαίρετη.
Κατά τη διαδικασία της τελειοποίησης αναπτύσσεται κατά μήκος πολλών γραμμών, λαμβάνει πολλές μορφές, και , ενώ κάθε ακτίνα έχει τη δική της προσωπικότητα, όλες αυτές οι προσωπικότητες θα συντονιστούν με τις διάφορες αναμνήσεις και εμπειρίες τους μέσα από τη μία μεγάλη Προσωπικότητα της οποίας είναι όλες μέρος».

Εν τέλει, θα είμαστε σε θέση να επανενωθούμε με τη θεϊκή σπίθα που αποτελεί την ίδια οντότητα συνειδητότητας μ’ εμάς και μια μεγάλη συνάντηση όλων των επί μέρους «εαυτών» μας θα πραγματοποιηθεί, καθώς θα συνειδητοποιούμε ότι είμαστε όλοι Ένα. Τελικά, όλη η ανθρωπότητα θα είναι σε θέση να ανοιχτεί στην ενότητα του ενός με τον άλλον, και όταν αυτό συμβεί, θα είμαστε σε θέση να ενωθούμε όλοι σε επίπεδο ψυχής.

Η μετενσάρκωση είναι βαθύ και άκρως ενδιαφέρον θέμα του οποίου έχουμε  γρατσουνίσει μόνο την επιφάνεια.  
Δεν νιώθετε καλύτερα, μαθαίνοντας για σφαίρες ύπαρξης πέρα από τον κύκλο της γήινης ενσάρκωσης; Όταν φτάσουμε σε ένα υψηλότερο επίπεδο συνειδητότητας, πολλά πράγματα που δεν μπορούμε τώρα καν να αγγίξουμε, θα μας φανούν γνωστά από μιαν ευρύτερη προοπτική και θα καταλάβουμε εύκολα τις έννοιες που τώρα ερευνούμε με τόσο πάθος.
Εμπρός για μια ζωή γεμάτη πνευματική γνώση!
 


  




Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2014

Πνευματικά Χρονικά: Κάθε Μετάβαση είναι Μοναδική - μέρος 2/2


Ο καρδινάλιος Ρόμπερτ Μπένσον διηγείται πόσο μοναδική είναι κάθε μετάβαση και πως θα χρειάζονταν τόμοι επί τόμων για να αναφερθούν όλες.
«Οι συνθήκες μετάβασης διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο σε τέτοιο βαθμό που θα χρειάζονταν πολλοί τόμοι αν θέλαμε να συμπεριλάβουμε τις εμπειρίες όλων, στον πνευματικό κόσμο».

Κάθε μετάβαση έχει σχεδιαστεί με τρόπο που σέβεται την προσωπικότητα του καθενός και δεν υπάρχουν δυο εμπειρίες όμοιες. Αυτό ισχύει και για τις εμπειρίες της ζωής μας εν γένει – δεν υπάρχουν δυο άνθρωποι με την ίδια ακριβώς ζωή.
Παρόλο που όλοι μας είμαστε όψεις της ίδιας Πηγής, δημιουργημένοι με σκοπό να ξανα-ανακαλύψουμε την μεταξύ μας σύνδεση και συμπόρευση, είμαστε επίσης και μοναδικές ψυχές που η κάθε μία έχει να πει τη δική της ιστορία. Το κάθε άτομο είναι πολύ πιο πολύτιμο από όσο μπορεί να αντιληφθεί, απλά και μόνο εξαιτίας της μοναδικότητάς του.     

«Μπορεί σε εσάς στη γη να φαίνεται ότι υπάρχει μεγάλη ομοιότητα ανάμεσα σε ίδιους θανάτους, αλλά από την δική μας οι διαφορές είναι τεράστιες. Είναι διαφορετικοί όσο διαφορετικές είναι και οι ανθρώπινες προσωπικότητες. Αυτό που για τον γήινο άνθρωπο είναι το τέλος της ζωής, για εμάς είναι το ξεκίνημα μιας νέας».

Η πνευματική ζωή αρχινά με το θάνατο του σώματος και εξαρτάται από το πού θέλει να πάει ο καθένας στη συνέχεια. Όταν έρθει η ώρα, οι φίλοι μας στον πνευματικό κόσμο θα μας κατευθύνουν και θα μας δείξουν το δρόμο προς τη νέα μας ζωή.

Και ο καρδινάλιος συνεχίζει: «Έχουμε να κάνουμε με την προσωπικότητα και με τη γνώση ή άγνοια των πνευματικών θεμάτων που έχει κάθε ψυχή. Αυτό είναι που καθορίζει τις ενέργειές μας. Εν συντομία, κάθε ‘θάνατος’ αντιμετωπίζεται ανάλογα με τις απαιτήσεις του».

Κάθε ψυχή λαμβάνει άπειρη βοήθεια για να συνειδητοποιήσει ότι έχει πεθάνει και στο τέλος ακόμα και οι πιο βλοσυρές ψυχές είναι σε θέση να συμβιβαστούν με αυτό. 
Μια ψυχή που σε όλη της τη ζωή είχε μάθει να φοβάται το θάνατο, εύκολα μπορεί να στροβιλίζεται αρνούμενη να τον αποδεχτεί, όταν συμβεί, αλλά έχουμε αγαπητούς φίλους και μέλη της οικογενείας μας που θα απλώσουν χείρα βοηθείας όταν έρθει η ώρα και βρεθούμε στην άλλη πλευρά.

Ο Gordon Burdick μας πληροφορεί:
«Είμαι βέβαιος πως αν οι άνθρωποι γνώριζαν ότι η στιγμή του τέλους είναι κάτι που περνάει απαρατήρητο, ο φόβος που μια ζωή τους στοιχειώνει θα εξαφανιζόταν».

Δεν έχουμε ανάγκη να αναζητούμε την αθανασία. Είμαστε αθάνατοι εκ φύσεως. Η Πηγή μας δημιούργησε για να μπορούμε να βιώνουμε ατελεύτητες ζωές στις χαμηλότερες σφαίρες της ύπαρξης, μέχρι να γίνουμε έτοιμοι να συγχωνευτούμε ξανά μαζί Της σε μια σειρά από συνεχείς, ευτυχισμένες αναβάσεις από διάσταση σε διάσταση.

Η ανάπαυση είναι σημαντικός παράγοντας στις μεταβάσεις των ανθρώπων, ειδικά εκείνων που εργάστηκαν σκληρά σε όλη τους τη ζωή και πιθανόν να χρειάζονται να χαλαρώσουν για λίγο μετά από μια κουραστική ζωή. Η ανάπαυση μετά το θάνατο θα μας δώσει τη δυνατότητα να αναδυθούμε στον αιθερικό κόσμο με περιέργεια, που θα μετατραπεί σε ενθουσιασμό όταν καταλάβουμε τι έχει να μας προσφέρει.
 
Όπως λέει και ο John Scott, όταν το σώμα είναι στο χείλος του θανάτου, το πνεύμα αποκτά την πρώτη αναλαμπή της αιώνιας ζωής.
«Δεν υποφέρουν οι άνθρωποι καθώς περνούν στην άλλη ζωή. Οι φίλοι τους μερικές φορές υποφέρουν περισσότερο, όταν βλέπουν το σώμα να σπαρταράει με εμφανή αγωνία, ενώ στην πραγματικότητα το πνεύμα δοκιμάζει ήδη την πρώτη γεύση ελευθερίας από τον πόνο, ή απολαμβάνει μιαν ευλογημένη έλλειψη αισθήσεων».
Καθώς το σώμα πλησιάζει στο τέλος του, το αιθερικό σώμα αρχίζει να επανακτά δύναμη και να προετοιμάζεται για την επιστροφή του στο σπίτι και πρέπει να είναι γι’ αυτό χαρά και σοκ, σαν νιώθει ότι ο θάνατος δεν είναι το τέλος.

Ο Sigwart, ένας καλλιτέχνης που πέθανε στον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο μας πληροφορεί ότι ο πόνος του κράτησε μόνο για ένα λεπτό και μετά αντικαταστάθηκε από απέραντη ειρήνη, ηρεμία και ένιωσε θεραπευμένος.
Σύμφωνα με τον Άρθουρ Φορντ, κάθε ψυχή ανταποκρίνεται στην καθολική ώθηση να προχωρήσει, όταν το σώμα είναι έτοιμο να πεθάνει. «Ο θάνατος δεν είναι παρά το πέρασμα μιας πόρτας που σου νεύει. Είναι μια στιγμήμόνο, τόσο σύντομη, τόσο παροδική που μετά βίας γίνεται αντιληπτή επειδή αυτό που μετρά είναι αυτό που βρίσκεται πέρα από την πόρτα.
Είναι μάλλον εύκολο να αφήσει κανείς ένα μέρος σαν τη γη για τις υπέροχες καταστάσεις της συνειδητότητας που υπάρχουν πέρα από αυτή και το γαλήνιο τράβηγμα που έλκει απαλά τον προσφάτως εκλιπόντα έξω από το σώμα του, αγκαλιάζεται με θέρμη από τους πολλούς αναζητητές που καταλαβαίνουν τι ακριβώς είναι ο θάνατος.

Η Joy Snell μας διηγείται σχετικά με τον πρώτο φυσικό θάνατο που έζησε από τη σφαίρα του πνεύματος.
«Ήταν ο πρώτος θάνατος που βίωσα. Αμέσως μόλις η καρδιά της σταμάτησε να χτυπά, είδα ξεκάθαρα κάτι σαν καπνό ή ατμό να υψώνεται από το σώμα της. Αυτή η εκπόρευση απομακρύνθηκε λίγο από το σώμα και μετά πήρε την ίδια μορφή όπως της φίλης μου που μόλις είχε πεθάνει».

Ο θάνατος φαίνεται να είναι μια χαριτωμένη απελευθέρωση της ενέργειας, της ουσίας του προσώπου που κατοικούσε στο σώμα. Το αιθερικό σώμα λαμβάνει γρήγορα το σχήμα του σώματος μετά την ελευθέρωσή του από το φυσικό, και ίσως τότε να είναι που ο εκλιπών συνειδητοποιεί ότι βρίσκεται στη σφαίρα του πνεύματος.
Και η Joy συνεχίζει, λέγοντάς μας ότι η αιθερική μορφή της φίλης της άλλαζε σταδιακά: «Αυτή η μορφή, σκιώδης σε πρώτη φάση, σταδιακά άλλαξε έως ότου πήρε τη μορφή μιας συννεφώδους άσπρης-περλέ ρόμπας κάτω από την οποία διακρινόταν μια μορφή, ευδιάκριτα. Το πρόσωπο ήταν της φίλης μου αλλά χωρίς ίχνος από τον σπασμό του πόνου που την είχε καταβάλει πριν πεθάνει».

Ο πόνος κατά το χρόνο του θανάτου εξαφανίζεται, επειδή απελευθερωνόμαστε από το ναό (σώμα) που μας δίνει τη δυνατότητα να υπάρχουμε σε μια αρκετά πυκνή κατάσταση συνειδητότητας που μπορεί να το φιλοξενήσει.

Η δόνησή μας αυξάνεται όταν φεύγουμε από το φυσικό σώμα, και εξαιτίας αυτού είμαστε σε θέση να πάρουμε μιαν όμορφη αιθερική μορφή. Όσοι από εμάς γνωρίζουν, θα μπορούσαν αρκετά εύκολα να διακρίνουν τι τους συνέβη, αν βρεθούν ξαφνικά να περιβάλλονται από άτομα της οικογενείας τους που έχουν ήδη πεθάνει και οι ίδιοι φορούν λευκή ρόμπα.

Σύμφωνα με την Mary Bosworth, ο θάνατος δεν πρέπει να είναι η φοβερή θηριωδία στην οποία μας έχουν κάνει να πιστεύουμε, ειδικά όταν πρόκειται για άτομα που ουσιαστικά ζουν μια καλή ζωή.
«Δεν υπάρχει σκοτάδι σ’ εμάς καθώς βλέπουμε τους αγαπημένους μας να περνάνε τη μικρή διαχωριστική γραμμή. Πιστεύουμε ότι το τέλος της ζωής δεν πρέπει να εμπεριέχει θλίψη και φόβο και θεωρείται μόνο ως ένας ήσυχος ύπνος και μια ευλογημένη και λαμπρή αφύπνιση. Αυτό, φυσικά, αναφέρεται για όσους έχουν καλλιεργήσει το πνεύμα κατά τη γήινη ζωή».

Δημιουργούμε τη μοίρα μας και οι επιλογές που κάνουμε σε αυτή τη ζωή καθορίζουν αυτό που θα αντιμετωπίσουμε στην άλλη. Μερικοί άνθρωποι βιώνουν μια σαφώς χειρότερη κατάσταση συνειδητότητας μετά το θάνατο, λόγω των ενεργειών τους στη ζωή. Και η Mary συνεχίζει : «Ο θάνατος μπορεί πράγματι να είναι ένα σκοτεινό μονοπάτι για εκείνους που δεν έχουν ζήσει με καλοσύνη τη ζωή - και δεν είναι ο θάνατος, αλλά η αφύπνιση που είναι θλιβερή και τρομερή για εκείνους που η ζωή τους ήταν δίχως έλεος και πνευματικότητα».

Η αφύπνιση στο πνεύμα θα μπορούσε να είναι αρκετά δύσκολη για κάποιον που έχει χαθεί στο σκοτάδι της γης όλη του τη ζωή και με το φυσικό νόμο του κάρμα είμαστε υποχρεωμένοι να κατανοήσουμε πλήρως τη σημασία των όσων πράξαμε στη ζωή μας ευθύς μόλις περάσουμε στην άλλη πλευρά».
Υπάρχουν αιθερικά αρχεία που κρατούν όλα όσα έχουμε πράξει στη ζωή και μας θυμίζουν τις γήινες επιλογές μας μόλις βρεθούμε στο υπερπέραν. Το κάθε τι που πράττουμε έχει τεράστια σημασία και αυτό θα το καταλάβουμε μόλις τελειώσουμε με τις χαμηλές διαστάσεις.

Μια γυναίκα ονόματι Χίλντα αναφέρει ότι αυτό για το οποίο μετάνιωσε περισσότερο ήταν που φοβόταν το θάνατο.
«Όταν πέθανα, ανακάλυψα πως το πιο ηλίθιο σφάλμα της ζωής μου ήταν ο μεγάλος, μεγάλος φόβος του θανάτου. Χρόνο με το χρόνο φοβόμουν όλο και περισσότερο. Είχα διάφορες αρρώστιες και υπέφερα από ανησυχίες, φόβους, άγχη και σωματικούς πόνους κατά τη διάρκεια της ζωής μου. Αλλά τη στιγμή που πέθανα δεν υπήρχε κανένας πόνος. Όταν κατάλαβα ότι θα πέθαινα, ζήτησα μόνο να φροντίζουν τον αγαπημένο μου εγγονό που ήταν μωρό. Αλλά δεν στενοχωριόμουν ούτε φοβόμουν ούτε ένιωθα μόνη γιατί έβλεπα τους γονείς μου, τ’ αδέλφια μου που θεωρούσα πεθαμένους – και λέγοντας πεθαμένους, εννοώ κοιμισμένους μέχρι τη Μέρα της Κρίσεως. Αλλά δεν ήταν κοιμισμένοι, ήταν κοντά μου. Τους έβλεπα μέσα από μια αραιή ομίχλη. Γι’ αυτό αν κάποιος σας πει για τη μοναξιά του θανάτου, να του πείτε ότι όλα αυτά είναι βλακείες. Έτσι, το μήνυμά μου στον κόσμο είναι ότι για μένα, οι πιο ευτυχισμένες στιγμές της ζωής μου ήταν αυτές του θανάτου μου. Το υπέροχο αίσθημα της απελευθέρωσης από τον πόνο, η αίσθηση της γαλήνης και της ασφάλειας όταν είδα τους αγαπημένους μου ‘νεκρούς’ ζωντανούς να γελάνε περιμένοντάς με, έδιωξαν μακριά κάθε φόβο και θλίψη για τον αποχωρισμό μου από τα δυο μου αγόρια. Άλλοι άνθρωποι ίσως να πεθαίνουν διαφορετικά. Δεν ξέρω. Το μόνο που μπορώ να σας πω είναι ότι η λέξη ‘θάνατος’ κρίνοντας από την εμπειρία μου, πρέπει να αλλάξει έννοια στο λεξικό και να σημαίνει ‘την πρώτη ανθρώπινη εμπειρία ειρήνης που ξεπερνά κάθε κατανόηση».  






 
 

Τρίτη, 18 Μαρτίου 2014

Πνευματικά Χρονικά: Κάθε Μετάβαση είναι Μοναδική – μέρος 1/2



Μέχρι τώρα θα έχετε αντιληφθεί ότι "Τα Πνευματικά Χρονικά" είναι μια σειρά κειμένων προερχομένων κυρίως από μηνύματα που είναι προϊόντα επικοινωνίας του πνευματικού κόσμου με τον δικό μας, μέσω διαμέσων. Οι προσωπικότητες που μιλάνε από το πνευματικό βασίλειο, όπως θα δείτε, δεν είναι καθόλου «νεκρές», αλλά πιο ζωντανές από ποτέ.

Στο βιβλίο «Το Κρυφό Μονοπάτι» ο Κέλσιορ, το Ανώτερο Πνεύμα, μας πληροφορεί: «Όταν μιλάτε σήμερα για νεκρούς, εννοείτε εκείνους που πέθαναν στη γη, που τα σώματά τους βρίσκονται θαμμένα στα νεκροταφεία. Δεν γνωρίζετε άλλη σημασία του όρου ‘νεκρός’. Η λέξη ‘θάνατος’ για εσάς σημαίνει μόνο το χωρισμό του πνεύματος από το υλικό του σώμα. Στην Αγία Γραφή αναφέρονται πολύ συχνά αυτοί οι όροι. Αλλά μόνο σε ελάχιστες περιπτώσεις εννοείται ο υλικός θάνατος. Οι νεκροί της Βίβλου δεν είναι οι αποδημούντες, αυτοί που εγκαταλείπουν το υλικό τους σώμα. Όταν η Βίβλος μιλάει για θάνατο, εννοεί το χωρισμό του πνεύματος από το Θεό. Η ένωση με τον Θεό, το να ανήκει κανείς στο Θεό, είναι η ‘ζωή’. Ο χωρισμός από το Θεό είναι ο ‘θάνατος’. Αυτή η διδαχή βρίσκεται πίσω από όλα τα κείμενα της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης».

Έτσι, γι' ακόμα μια φορά βλέπουμε να μας επιβεβαιώνουν ότι οι άνθρωποι που έκαναν τη μετάβασή τους από τη Γη, δεν έχουν πεθάνει. Δεν είναι νεκροί. Απλά έχουν μεταβεί σε μιαν άλλη διάσταση, ανώτερη και για εμάς αόρατη… προς το παρόν. Για το αν θα κάνουμε αυτή τη μετάβαση με ευκολία ή δυσκολία, είναι κάτι που εξαρτάται πολύ από εμάς.

Η Julia Ames μας αναφέρει τον συνηθέστερο τρόπο με τον οποίο πραγματοποιείται η μετάβαση.
«Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να περάσει κανείς από την πλευρά σας στη δική μας. Η πιο γενική είναι εκείνη μιας ανώδυνης αφύπνισης στον πνευματικό χώρο και μιας αίσθησης ανάπαυσης, ανακούφισης και ειρήνης».
 
Κάθε πόνος που είχε βιωθεί πριν το θάνατο φεύγει και ακόμα κι αν έχουμε συνδέσει το θάνατο με τον πόνο, είναι πραγματικά μια μεγάλη ανακούφιση για τους περισσότερους ανθρώπους.

Είμαι βέβαιη ότι πολλοί από τους ανθρώπους που πονούσαν πριν πεθάνουν, θα κατανοήσουν ότι πέθαναν ...επειδή τους άφησε ο πόνος και έχουν μια νέα όρεξη για ζωή… είναι σε θέση να πετάξουν ψηλά, ελεύθερα και ανώδυνα και να κάνουν όλα τα πράγματα που δεν μπόρεσαν να κάνουν στη φυσική ζωή. Η ύπαρξή τους παίρνει μια εντελώς νέα γεύση και ξεκινά με το θάνατο του καταρρακωμένου φυσικού σώματός τους.

Εν συνεχεία, η Julia Ames μας αναφέρει ότι το να αφήσει κανείς ένα σώμα που πονάει, μπορεί κάποιες φορές δυστυχώς, να είναι επώδυνο για όσους δεν περάσουν αμέσως στην άλλη πλευρά.
«Δυστυχώς, η στιγμή της μετάβασης φαίνεται μερικές φορές να είναι γεμάτη με πολύ πόνο και φόβο. Για ορισμένους η μετάβαση διαρκεί, συγκριτικά, μεγάλο χρονικό διάστημα. Για άλλους είναι στιγμιαία. Ο φάκελος ανοίγει, η επιστολή απελευθερώνεται και …τέλος. Αλλά μερικές φορές η γέννηση στον πνευματικό χώρο είναι σαν τον τοκετό η ψυχή αγωνίζεται να ελευθερωθεί από το σώμα».

Η απελευθέρωση από το σώμα μπορεί μερικές φορές να είναι μια μακρά και επίπονη διαδικασία, και είμαι βέβαιη ότι οι άνθρωποι που αντιστέκονται στο θάνατο θα κάνουν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα να απελευθερωθούν. Και πάλι, η κατανόηση της κατάστασης θα κάνει την όλη διαδικασία πολύ πιο εύκολη και πιο χαριτωμένη.

Και η Ames συνεχίζει: «Δεν ξέρω γιατί κάποιοι «φεύγουν» πιο εύκολα από άλλους. Ότι είναι γεγονός, είναι αληθές. Παρόλ’ αυτά, ο χωρισμός της ψυχής από του σώματος δεν είναι παρά μια υπόθεση στιγμών. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να τον αντιμετωπίζετε με ταραχή».

Ακόμη και αν χρειάζεται κάποιο χρονικό διάστημα για μερικούς ανθρώπους να απελευθερωθούν από το σώμα τους, δεν έχουν κανένα λόγο να φοβούνται ή να θεωρούν το θάνατο ως κάτι που δεν μπορούν να αγκαλιάσουν με ενθουσιασμό, όταν έρθει η ώρα. Αντί να τον φοβούνται, καλύτερα θα ήταν να μάθουν για τις σφαίρες που υπάρχουν στο υπερπέραν στο πλαίσιο της προετοιμασίας τους για την κάποια μέρα είσοδό τους σε αυτές.
Όπως μας λένε συνέχεια, τα «προκαταρκτικά» του θανάτου είναι οι μόνες δυνητικά οδυνηρές πτυχές, και αν ο αναζητητής το γνωρίζει, μπορεί να χαιρετήσει τη μετάβασή του με ευκολία.
«Η ήρεμη ψυχή που προετοιμάζεται και γνωρίζει, δεν χρειάζεται να αισθάνεται ταραγμένη ή φοβισμένη. Τα προ του θανάτου γεγονότα συχνά είναι επώδυνα. Η πραγματική αποχώρηση, αν και μερικές φορές συνοδεύεται από μια αίσθηση τραβήγματος, είναι μικρής σημασίας».

Η «αίσθηση τραβήγματος» θα μπορούσε κάλλιστα να είναι η αποκόλληση της ασημένιας χορδής από το φυσικό σώμα και αυτή την πτυχή της διαδικασίας μπορεί να την αντιμετωπίσουν με χάρη οι άνθρωποι που θα είναι γνώστες ότι στην πραγματικότητα δεν «πεθαίνουν», αλλά κινούνται σε μια νεότερη και πολύ πιο ελεύθερη ζωή.

Οι περισσότεροι άνθρωποι είτε φοβούνται είτε προσπαθούν να αποφύγουν το θάνατο, αλλά η κατανόηση ότι μας ελευθερώνει από τη σωματικότητα και μας εισάγει σε μια υψηλότερη κατάσταση συνείδησης θα μειώσει δραστικά οποιοδήποτε πόνο ή δυσκολία θα βίωναν, διαφορετικά.

Ο Mike Swain μας λέει ότι ο πιο ιδανικός τρόπος να διαβούμε τον Αχέροντα είναι να έχουμε απόλυτη γνώση του πού πάμε και γιατί πάμε εκεί.
«Υπάρχουν τρεις τρόποι για να περάσει κανείς στον κόσμο μας από τον δικό σας. Ο πρώτος είναι να έρθει όπως έκανα εγώ, με τη βία ενός απότομου τέλους. Ο δεύτερος είναι να έρθει μετά από μια καταστροφή του σώματος. Για παράδειγμα, από ασθένεια ή γηρατειά. Ο τρίτος τρόπος, ο λογικός τρόπος, είναι να έρθει σ’ εμάς με την πλήρη και συνειδητή κατανόηση τού γιατί συμβαίνει αυτό».

Η κατανόηση των συνθηκών γύρω από το θάνατο ενός ατόμου, κάνει τη συνολική διαδικασία πολύ πιο εύκολη, ενώ η βίαιη ή απότομη μετάβαση με λίγη πνευματική γνώση θα μπορούσε να την καταστήσει δύσκολη.
Όπως έχω ξαναπεί, οι αναζητητές που κατανοούν ότι η συνείδησή τους ​​είναι αιώνια, μπορούν να κάνουν τη διαδικασία πολύ πιο εύκολη για τους οδηγούς τους και τα μέλη της οικογενείας τους, επειδή έτσι θα μειώσουν την εργασία εκείνων να τους δώσουν να καταλάβουν ότι έχουν ήδη αναχωρήσει από το γήινο πεδίο.

Τρίτη, 11 Μαρτίου 2014

Πνευματικά Χρονικά: Η Ασημένια Χορδή - μέρος 2/2




Για τους νεώτερους που ίσως δεν γνωρίζουν, ο Εκκλησιαστής είναι βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης. Πήρε αυτό το όνομα από τον Εκκλησιαστή, τον υιό του βασιλιά Δαυίδ, τον Σολομώντα. Αυτός έγραψε όσα περιέχονται στο βιβλίο που φέρνει το όνομά του.Θα αναρωτιέστε, ίσως, γιατί ο Σολομώντας έφερε αυτό το "περίεργο" όνομα ...'Εκκλησιαστής'.
Όλα τα βιβλία που αποτελούν την Παλαιά Διαθήκη, αρχικά ήταν γραμμένα στα εβραϊκά. Στη συνέχεια, από το 280 π.Χ. μέχρι τον 1ο αι. π.Χ. μεταφράστηκαν σταδιακά από 72 μορφωμένους ελληνόγλωσσους Ιουδαίους στα Ελληνικά, που ομιλούντο εκείνη την εποχή στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Ο Σολομώντας ήταν Μέγας Μύστης και Αρχιερέας στο Ναό του στην Ιερουσαλήμ και το βιβλίο του θα έφερε σαν τίτλο μια λέξη που προφανώς θα υποδείκνυε ότι ήταν "Του Μεγάλου Αρχιερέως". Έτσι, οι μεταφραστές Ιουδαίοι τον απέδωσαν στα ελληνικά με τη λέξη που θεωρούσαν ότι απέδειδε το νόημα. Εκκλησιαστής λοιπόν είναι εκείνος που ασχολείται με τα πάσης φύσεως πνευματικά θέματα. 

Στον Εκκλησιαστή υπάρχει ένα εδάφιο, που σας αναφέρω παρακάτω, για να δείτε ότι η ασημένια χορδή ήταν γνωστή στον Μύστη Σολομώντα, μόνο που στο αρχαίο ελληνικό κείμενο αναφέρεται ως «αργυρά άλυσος».

Σε νεοελληνική μετάφραση: «Και να θυμάσαι τον Πλάστη σου στις ημέρες της νιότης σου· πριν έρθουν οι κακές ημέρες, και φτάσουν τα χρόνια στα οποία θα πεις: Δεν έχω ευχαρίστηση σ' αυτά· πριν σκοτιστεί ο ήλιος, και το φως, και το φεγγάρι, και τα αστέρια, και ξαναγυρίσουν τα σύννεφα ύστερα από τη βροχή…
…πριν λυθεί η ασημένια αλυσίδα, …και επιστρέψει το χώμα στη γη, όπως ήταν, και το πνεύμα επιστρέψει στον Θεό, που το έδωσε».

Στην ουσία, η απόσπαση της ασημένιας χορδής από το σώμα είναι το τελικό στάδιο του θανάτου του σώματος. Όταν αυτό συμβεί, είμαστε πλέον σε θέση να καλοδεχτούμε τις διευρυμένες καταστάσεις της συνείδησης που υπάρχουν στο υπερπέραν και να αρχίσουμε την πραγματική μας ζωή. Τότε θα είμαστε σε θέση να αρχίσουμε να ζούμε πραγματικά, και τα μυαλά και οι καρδιές μας θα ανοίξουν σε μια πολύ καθαρότερη πραγματικότητα την οποία μπορούμε να εξερευνήσουμε με ενθουσιασμό.
Η ασημένια χορδή μας βοηθά να πραγματοποιούμε τα αιθερικά ταξίδια μας όταν κοιμόμαστε τα βράδια και μας βοηθά επίσης να γινόμαστε αποδέκτες μεγαλύτερης σοφίας, ενώ είμαστε ξύπνιοι. Ένας ανώνυμος δάσκαλος εν πνεύματι, μέσω της Betty Bethards, κάνει τη διάκριση μεταξύ των ονειρικών καταστάσεων και της μετά το θάνατο κατάστασης.
«Η μόνη διαφορά μεταξύ της κατάστασης του θανάτου και της κατάστασης του ονείρου είναι ότι η ασημένια χορδή, η οποία μοιάζει πολύ με ομφάλιο λώρο που συνδέει την ψυχή με το σώμα, αποκόπτεται με το θάνατο. Αυτό το ασημένιο κορδόνι επιτρέπει στο πνεύμα να ταξιδεύει σε διάφορα βασίλεια και πεδία πέρα από το υλικό τα βράδια και να λαμβάνει υψηλότερες διδασκαλίες.
Στην κατάσταση που ονομάζεται θάνατος, η ενέργεια - το πνεύμα σας - αφήνει το σώμα και δεν επιστρέφει».

Η ασημένια χορδή είναι η σύνδεση του φυσικού σώματος με το πνευματικό, και ό,τι λαμβάνουμε από την άλλη πλευρά έρχεται μέσα από αυτόν το σύνδεσμο. Όταν το φυσικό σώμα ολοκληρώσει την πορεία του, το αιθερικό σώμα ελευθερώνεται από αυτό με την απόσπαση της ασημένιας χορδής, αλλά ενόσω είμαστε ζωντανοί λαμβάνουμε μεγαλύτερη σοφία και διορατικότητα μέσω αυτού του αιθερικού καλωδίου.

Το πνευματικό σώμα ταιριάζει απόλυτα στο σωματικό και κατά τη διάρκεια που είμαστε ξύπνιοι τα δυο τους είναι αχώριστα. Όταν όμως κοιμόμαστε, το πνευματικό σώμα αποσύρεται αλλά παραμένει ενωμένο με το σωματικό με μια μαγνητική χορδή. Είναι μια αληθινή γραμμή ζωής. Η ελαστικότητά της είναι τεράστια μιας και το πνευματικό σώμα μπορεί να ταξιδεύει είτε στη γη είτε σε όλο το πνευματικό πεδίο αλλά υπό κάποιους όρους και περιορισμούς.

Ο Benson αναφέρει ότι η ελαστικότητα της ασημένιας χορδής μας επιτρέπει να ταξιδεύουμε σε μακρινές αποστάσεις κατά τη διάρκεια του ύπνου, έστω και αν έχουμε κάποιους περιορισμούς.
«Όσο μεγάλη και αν είναι η απόσταση μεταξύ του κοιμισμένου φυσικού σώματος και του προσωρινά ελεύθερου πνευματικού, η μαγνητική χορδή μπορεί να καλύψει την απόσταση εύκολα και τέλεια και χωρίς μείωση της ενεργού υπηρεσίας της, που είναι να στηρίζει τη ζωή στο γήινο σώμα. Η γραμμή ζωής, καθώς αυξάνει το μήκος της, γίνεται υπερβολικά λεπτή και μοιάζει σαν τρίχα».

Το γεγονός ότι μπορούμε να έχουμε πρόσβαση στις αιθερικές σφαίρες στον ύπνο μας, μας κάνει πολύ τυχερούς. Ακόμα κι αν δεν θυμόμαστε τη συντριπτική πλειοψηφία των εμπειριών μας, είμαστε σε θέση να επανα-εισέλθουμε σε αυτές τις σφαίρες προσωρινά, την επόμενη μέρα. Με διαυγή όνειρα, μπορούμε να έχουμε ακόμη και συνειδητή εμπειρία αυτών των ταξιδιών.
Δεν είμαστε απίστευτα τυχεροί;

Και ο Benson συνεχίζει: «Για όσο διάστημα η μαγνητική χορδή παραμένει συνδεδεμένη με το γήινο σώμα, η ζωή θα παραμένει στο φυσικό σώμα. Αλλά από τη στιγμή που η γραμμή ζωής κόβεται, το πνεύμα είναι ελεύθερο να ζήσει στο δικό του στοιχείο, ενώ το φυσικό σώμα θα αποσυντεθεί με τον τρόπο που είναι απόλυτα οικείος σε σας».

Είμαστε σε θέση να επιστρέψουμε Σπίτι μόλις η γήινη ζωή μας τελειώσει, αλλά για όσο διάστημα η ασημένια χορδή είναι ακόμα ενωμένη, εμείς θα συνεχίσουμε να βιώνουμε σωματικότητα. Τελικά, όλα θα επιστρέψουν στο δικό τους στοιχείο και εμείς θα κάνουμε το ίδιο με την καρδιά μας να ξεχειλίζει από όση αγάπη μπορεί να προσφέρει.
  
Ο Benson, στη συνέχεια, μας λέει ότι η διαδικασία του θανάτου δεν είναι τόσο φοβερή όσο οι άνθρωποι έχουν κάνει να είναι.
«Ο θάνατος του φυσικού σώματος είναι απλά η αποκοπή της μαγνητικής χορδής και, όσον αφορά το φυσικό σώμα, μοιάζει με τον συνηθισμένο ύπνο. Δεν φαίνεται τίποτα πολύ τρομακτικό σε αυτή την απλή διαδικασία, αν δώσετε την ελάχιστη προσοχή σε αυτό».

Δεν υπάρχει τίποτα σχετικά με αυτή τη διαδικασία που θα πρέπει να φοβόμαστε, και εκείνοι που φοβούνται τείνουν να έχουν τη μεγαλύτερη δυσκολία αποδοχής όταν η έρχεται η μετάβαση.
Ο θάνατος είναι μια ήπια διαδικασία που μας απελευθερώνει με λεπτότητα από τα όρια της σωματικότητας, και αν έχουμε αυτό κατά νου, θα απολαύσουμε τη ζωή που ζούμε τώρα με την προϋπόθεση ότι η ουσία μας δεν θα πεθάνει ποτέ. Αυτό που είμαστε στον πυρήνα της ύπαρξής μας πάντα θα παραμείνει ανέπαφο, και εφ 'όσον κάνουμε μια προσπάθεια να κατανοήσουμε, θα είμαστε σε θέση να νιώθουμε τη βαθύτερη ουσία μας τόσο στη γη όσο και στο πνεύμα.

Η Julia Ames μας λέει ότι κανείς δεν αισθάνεται συνήθως το σπάσιμο της ασημένιας χορδής, όταν ο θάνατος λαμβάνει χώρα.
«Η αποκόλληση της συνειδητότητας από το οίκημα, δεν είναι συνήθως αισθητή από την ψυχή. Με κάποιους είναι διαφορετικά. Νιώθουν κάτι σαν αργή αποκόλληση, σαν να σπάζουν ένα προς ένα τα νήματα που συνδέουν την ψυχή με το οίκημά της. Αλλά η διαδικασία δεν είναι επώδυνη, ακόμα και όταν είναι παρατεταμένη.
Έχω μιλήσει με πολλούς για το θέμα και η πλειοψηφία μου είπε ότι η εμπειρία τους συμφωνεί με τη δική μου. Δεν μπορούσε, μάλιστα, κανείς να μου πει ότι θυμόταν την ακριβή στιγμή που το σώμα του χώρισε από την ψυχή του».

Σύμφωνα με τις μαρτυρίες που μας έχουν ήδη δοθεί, πολλοί άνθρωποι δεν νιώθουν τίποτα απολύτως όταν περνούν απέναντι. Μερικοί άνθρωποι αισθάνονται μια ελάφρυνση και ο καθένας αισθάνεται τελικά την διεύρυνση της συνειδητότητας ​​που προκύπτει με το θάνατο, αλλά η ίδια η διαδικασία τείνει να μην γίνεται αντιληπτή επειδή είναι ανώδυνη.

Η Ν. Engholm μας λέει για το ειρηνικό πέρασμα μιας συγκεκριμένης γυναίκας. «Αποκοιμήθηκε», λέει σ’ ένα από τα μηνύματά της: «αποκοιμήθηκε, και η χορδή της ζωής κόπηκε από τους φίλους μας που παρατηρούσαν, και στη συνέχεια την ξύπνησαν απαλά και κοίταξε ψηλά και χαμογέλασε πολύ γλυκά το πρόσωπο ενός που έσκυψε από πάνω της».
Αυτό το άτομο ήταν σε θέση να χαιρετήσει τον ήπιο θάνατό της με το ίδιο επίπεδο  χάριτος που της είχαν δείξει οι οδηγοί της, και παρόλο που πολλοί άνθρωποι φοβούνται το θάνατο με αποτέλεσμα να κάνουν τη μετάβασή τους δυσκολότερη, πολλοί άλλοι είναι σε θέση να τον αντιμετωπίσουν κατάματα και ήρεμα να χαιρετήσουν την άλλη πλευρά.

Ο Wellesley Tudor Pole μας λέει για την εμπειρία του, βλέποντας το θάνατο ενός 'ταγματάρχη Π.'
15:15 Δύο πρόσωπα έχουν εμφανιστεί και στέκονται ένα σε κάθε πλευρά του κρεβατιού του ταγματάρχη Π.
15:55 Τα δυο πρόσωπα εφορμούν πάνω από το κρεβάτι και φαίνεται να κόβουν τα  «κορδόνια» σε σημεία κοντά στο φυσικό σώμα. Αμέσως βλέπω τη μορφή ή καλύτερα το διπλό του ταγματάρχη Π. να ανυψώνεται περίπου δύο πόδια από την αρχική του θέση, αλλά παραμένει σε οριζόντια θέση και την ίδια στιγμή η καρδιά του σταματά να χτυπά».

Έχει ειπωθεί ατέλειωτες φορές ότι είμαστε πνευματικά όντα που έχουν μια ανθρώπινη εμπειρία και η αιθερική χορδή που όλοι κατέχουμε, προφανώς κρατά τα πνεύματά μας γειωμένα σε αυτόν τον πλανήτη. 
Έχουμε πολλά να μάθουμε σχετικά με τις σφαίρες που υπάρχουν πέρα από τη γη και αν μάθουμε γι' αυτές τώρα ή αργότερα, η θύμησή μας θα είναι τόσο αναπόφευκτη όπως και η άνοδός μας πίσω στην Πηγή.


Κυριακή, 9 Μαρτίου 2014

Πνευματικά Χρονικά: Η Ασημένια Χορδή – μέρος 1/2



Κανείς δεν γνωρίζει πότε και με ποιον τρόπο θα αφυπνιστεί. Αιτία μπορεί να είναι κάποιο δανεικό βιβλίο, μια συζήτηση που θ’ ακούσει, μια ταινία που θα δει, ο θάνατος ενός αγαπημένου. Συνηθέστερα η πνευματική αφύπνιση έρχεται μετά από ένα δραματικό γεγονός. Αυτό θα γίνει η αφορμή ώστε το άτομο να σκεφτεί γύρω από την ουσία της ύπαρξής του και, τελικά, η έρευνα θα τον οδηγήσει στο πνευματικό μονοπάτι. Αυτός είναι άλλωστε και ένας από τους λόγους που βιώνουμε οδυνηρές καταστάσεις. 
Προσωπικά, στην αφύπνιση με οδήγησε ένα βιβλίο που μου δάνεισε μια φίλη, «Επικοινωνία με τον Καλό Πνευματικό Κόσμο», που δυστυχώς σήμερα έχει έλλειψη. Μέσα από τις σελίδες του ήρθα σε επαφή με μια πνευματική διδασκαλία πρωτόγνωρη τότε σε μένα (σημείωση: παρόμοια με αυτή που υπάρχει στο βιβλίο «Το Κρυφό Μονοπάτι») που με άφησε κατάπληκτη. Έμαθα ότι όλα όσα διερχόμαστε στη ζωή μας τα επιλέγουμε… από τους γονείς, το περιβάλλον, τη χώρα, τις συνθήκες διαβίωσης, το σύντροφό μας στη ζωή, τα παιδιά που θα αποκτήσουμε… μέχρι και το θάνατό μας. Τίποτα δεν είναι στην τύχη. Ακόμη, ότι εμείς είμαστε οι μόνοι υπεύθυνοι για τη ζωή μας! Όσο για τα προβλήματα που τυχόν συναντούμε στο δρόμο μας, ακόμα και γι’ αυτά υπεύθυνοι είμαστε εμείς, μέσω των σκέψεων, των φόβων και των συναισθημάτων μας. Είναι εύκολο να το αποδεχθεί κανείς αυτό; Όχι. Θέλει χρόνο για να ωριμάσει μέσα του η ιδέα και στη συνέχεια να αποκτήσει πειθαρχία σκέψεων και έλεγχο των αρνητικών συναισθημάτων που σίγουρα θα τον κατέκλυζαν, αν άφηνε να τον παρασύρει η δυσάρεστη καθημερινότητα που θα έβλεπε στο περιβάλλον του.

Το θέμα του βιβλίου με γοήτευσε πέρα για πέρα, αλλά πριν αποκτήσω επίγνωση του πνεύματος, φοβόμουνα μέχρι θανάτου το θάνατο και την προοπτική της διάλυσης της συνειδητότητάς μου, μετά που το σώμα θα είχε πεθάνει.
Η ιδέα ενός «τίποτα» χωρίς τέλος ήταν συνταρακτική, για να πω το λιγότερο, και σήμερα, αισθάνομαι πολύ καλύτερα από ό, τι μπορώ να εκφράσω με το να γνωρίζω ότι ο θάνατος δεν είναι το τέλος της ζωής και ότι ξεχειλίζει από ζωντανή, πάλλουσα συνειδητότητα, πέρα ​​από την αντίληψή μου, η οποία θα επιστρέψει όταν πεθάνει το φυσικό σώμα μου.

Το υλικό που ανακάλυψα με τα χρόνια εκεί έξω για τη ζωή μετά το θάνατο είναι πολύ ενδιαφέρον, και μου άνοιξε ένα ολόκληρο νέο σύμπαν διορατικότητας για τα βασίλεια πέρα από το υλικό. Ασχολούμαι με την καταγραφή και μετάφραση άρθρων γύρω από το θάνατο επειδή το θέμα με συγκινεί, το έχω βαθιά μέσα στην καρδιά μου. Είναι απελευθερωτικό να γνωρίζεις ότι η συνειδητότητα είναι αιώνια και όπως έχω ανακαλύψει από την έρευνά μου, υπάρχουν πάρα πολλοί διαφορετικοί κόσμοι πέρα από τον γήινο, που το πνεύμα έχει την ικανότητα να διασχίσει.

Άνθρωποι που πέρασαν στην άλλη πλευρά έχουν επιστρέψει μέσα από διάμεσα και μας έχουν μιλήσει για τους κόσμους πέρα από το δικό μας, οι εξηγήσεις τους δεν είναι παιδιάστικα παραμύθια – μας έχουν δώσει λεπτομερείς αναφορές αυτών των κόσμων, το πώς είναι.

Τα πράγματα που θα εξετάσουμε πάνε πολύ πέρα ​​από τη στερεότυπη αντίληψη που έχουν οι άνθρωποι για τα διάμεσα και το υλικό που μας έχουν δώσει. Είναι αλήθεια πως ο χώρος είναι πρόσφορος για απάτη, αλλά μήπως δεν υπάρχουν άνθρωποι που εξαπατούν σε κάθε τομέα; Με τον καιρό και την πείρα ο καθένας θα είναι ικανός να ξεχωρίσει μιαν αυθεντική επικοινωνία από μια πλαστή.
Στο Κρυφό Μονοπάτι διαβάζουμε, «Να μην ανησυχείς αν δεν καταλαβαίνεις αμέσως τι συμβαίνει. Το θέμα είναι καινούργιο για σένα, ακόμα. Σιγά-σιγά θα διαλευκανθούν όλα. Τώρα ζεις και μαθαίνεις ότι ο Κόσμος των Πνευμάτων μπορεί να έρθει σε επικοινωνία με τους ανθρώπους, μόλις δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν το πιστεύουν αυτό, και οι επιστήμονες δε θέλουν να παραδεχτούν ότι ο Κόσμος των Πνευμάτων μπορεί να επηρεάσει συνειδητά τη ζωή σας. Άλλοι επειδή αρνούνται τη ζωή μετά το θάνατο, άλλοι επειδή δεν έχουν το κουράγιο σαν επιστήμονες να υποστηρίξουν την επίδραση των πνευμάτων, αν και κατά βάθος είναι πεπεισμένοι γι’ αυτό. Φοβούνται για το επιστημονικό τους όνομα. Θα έρθει όμως η ώρα που η επιστήμη σας θα αναγκαστεί να παραδεχτεί ότι ο πνευματικός κόσμος και μάλιστα εξίσου ο Καλός όπως και ο κακός, επιδρούν ορατά και αισθητά με ποικίλους τρόπους στη ζωή και τη μοίρα σας. Γι’ αυτό δεν πρέπει ν’ απορείς, αν σε πάρουν για ανισόρροπο, μόλις αναφέρεις ότι συζήτησες με ένα πνεύμα».

Εμείς εδώ, θα εξερευνήσουμε κάθε πτυχή της ζωής πέρα από την ύλη. Οι πληροφορίες που έχουν δοθεί για τη μετά θάνατον ζωή είναι πρακτικά άπειρες, και είναι διαθέσιμες για να μας εξηγήσουν με γλαφυρό τρόπο τα πάντα – αρκεί να δώσουμε πίστη σε αυτές. Ελπίδα μου είναι να διευρύνω την κατανόησή μας/σας για το τι συμβαίνει στην ψυχή μετά το θάνατο και με τι μοιάζουν τα πνευματικά πεδία.
Οι άνθρωποι που γνωρίζουν ότι η συνείδηση ​​είναι αιώνια, είναι συνήθως σε θέση να αποδεχθούν το γεγονός ότι πέθαναν και ως εκ τούτου, η αρχική αιθερική τους εμπειρία είναι πολύ πιο ευχάριστη. Αυτό και μόνο είναι σημαντικό για να θελήσουν όλοι οι άνθρωποι να αποκτήσουν τις γνώσεις που θα τους κάνουν να έχουν μια εύκολη μετάβαση, όταν το ταξίδι τους στη γη τελειώσει.

Θα ξεκινήσουμε το ταξίδι μας μαθαίνοντας για την αποκοπή της «ασημένιας χορδής» που κρατά το αιθερικό σώμα εντός του εσωτερικού μας υλικού σώματος. Για όσους δεν γνωρίζουν, τα αιθερικά σώματά μας είναι συνδεδεμένα με το φυσικό μας σώμα μέσω μιας ασημένιας χορδής.

Οι αιθερικοί εαυτοί μας πλοηγούνται στη σωματικότητα προσκολλημένοι με τα υλικά μας σώματα με ένα αιθερικό καλώδιο, το οποίο κόβεται από το σώμα όταν αυτό πεθάνει. Παραμένουμε δεμένοι με το σώμα, κατά τη διάρκεια του ύπνου το βράδυ και φεύγουμε προσωρινά, αλλά όταν πεθάνει το σώμα, το ασημί κορδόνι κόβεται και μας ελευθερώνει από το καταπιεστικό βάρος της σωματικότητας.
Είμαστε σε θέση στη συνέχεια να ξεκινήσουμε την περιπέτειά μας στη σφαίρα πέρα από τη φυσική γη. Ο Mike Swain μας λέει για την αποχώρηση της ασημένιας χορδής. «Όταν η ίδια η ψυχή αποκολλάται από το σώμα, η ασημένια χορδή αποκόπτεται εντελώς. Αυτή είναι η αρχή και το τέλος της μηχανικής του θανάτου».   

Είμαστε ελεύθεροι μετά την αποκόλληση της ασημένιας χορδής από το φυσικό σώμα, και πολλοί άνθρωποι έχουν αναφέρει την αίσθηση του να επιπλέουν πάνω από το σώμα τους μετά τον θάνατό τους. Αυτό είναι πιθανώς επειδή το αιθερικό σώμα είναι ελεύθερο για πρώτη φορά εδώ και πολύ καιρό και ακολουθεί το φυσικό ένστικτο να θέλουμε να επιπλέουμε ή να αιωρούμαστε μέχρις ότου η συνείδηση του ατόμου αναλάβει και πάλι τα ηνία.

Σύμφωνα με τον Silver Birch, μια επέκταση της ασημένιας χορδής προκαλεί την αποκόλλησή της κατά τη στιγμή του θανάτου. Είναι αρκετά ενδιαφέρον, θα μάθουμε αργότερα, ότι στην κατάσταση του ονείρου, η ασημένια χορδή είναι σε θέση να τεντωθεί πολύ μακριά.
«Όσοι έχουν διόραση, θα δουν ότι ο χωρισμός τελικά επιτυγχάνεται όταν η χορδή που συνδέει το πνευματικό σώμα με το φυσικό, καθώς απομακρύνεται το πνευματικό σώμα σταδιακά, κόβεται. Όταν αυτός ο αποχωρισμός λαμβάνει χώρα, επέρχεται ο θάνατος. Δεν υπάρχει τίποτα και κανείς στον κόσμο σας που να μπορεί με κανένα τρόπο να δώσει ζωή ξανά στο φυσικό σώμα».

Από αυτά τα λόγια, κατανοούμε ότι η ασημένια χορδή δεν κόβεται πάραυτα, δηλαδή αμέσως μόλις το σώμα πεθάνει. Κάνει κάποιες μέρες. Στο διάστημα αυτό, μπορεί ένας ενεργειακός δάσκαλος να αναστήσει το σώμα. Μετά την αποκοπή της χορδής ο θάνατος είναι μη αναστρέψιμος.  






 

Παρασκευή, 7 Μαρτίου 2014

Τι συμβαίνει σε όσους φεύγουν νωρίς;



Από το 2010 οι Αναληφθέντες Δάσκαλοι, ο Αρχάγγελος Μιχαήλ και πολλές γαλαξιακές οντότητες μας έχουν πληροφορήσει ότι έχουμε εισέλθει στον ‘χαοτικό κόμβο’ ή όπως πιο απλά θα λέγαμε, στον ‘καιρό του χάους’.

Ο εκπροσώπος της Γαλαξιακής Ομοσπονδίας SaLuSa συμφωνεί ότι για κάποιο διάστημα τα πράγματα θα παραμείνουν χαοτικά και αβέβαια και προσθέτει ότι «...αυτά που περνάτε είναι καθαρισμός του κάρμα, καθαρισμός όλων των αρνητικών ενεργειών που συσσωρεύτηκαν στο πέρασμα χιλιάδων ετών».

Και συνεχίζει: «σε μερικές περιπτώσεις βρίσκονται χωμένες βαθιά μέσα στη Γη και υπάρχουν θύλακοι εξαιρετικά ισχυροί, όπως αυτός της Μέσης Ανατολής. Στην ιστορία σας θα ανακαλύψετε ότι αυτές οι περιοχές είναι συνεχώς η έδρα ενός μεγάλου κακού, και οι πόλεμοι είναι ενδημικοί. Η ειρήνη δεν θα μπορέσει να επιτευχθεί εντελώς, αν δεν μεταστοιχειωθούν όλες οι αρνητικές ενέργειες και αν οι άνθρωποι δεν ετοιμαστούν να ζήσουν αρμονικά μεταξύ τους. Αυτό το φαινομενικά αδιανόητο, θα γίνει πραγματικότητα στις μέρες σας σε όλο τον κόσμο. Θα απαιτηθεί μεγάλη αλλαγή στην αντίληψη που έχετε για τους άλλους. Μόλις καταλάβετε ότι το ‘εσύ’ πηγάζει από την ίδια Ουσία με εσάς και ότι είστε όλοι αδέλφια, θα αποδεχθείτε ευκολότερα την Ενότητα όλων των πάντων».

Ο ισχυρισμός παρακάτω, ότι μεγάλοι αριθμοί πληθυσμού θα φύγουν από τον πλανήτη αυτή την περίοδο, και η απόφασή τους να φύγουν δεν ακυρώνει το γεγονός ότι όλοι κατευθυνόμαστε προς την νέα Χρυσή Εποχή.

Οι Χάθορς μας λένε:
«Ίσως… δείτε ένα μεγαλύτερο αριθμό ατόμων να επιλέγουν να αποχωρήσουν από το πεδίο της Γης (κατά το χαοτικό κόμβο). Αυτές οι αναχωρήσεις θα γίνουν μέσα από αναπάντεχα ατυχήματα, απρόβλεπτες ασθένειες, φυσικές αλλαγές της Γης και δυσμενή καιρικά φαινόμενα».

Ένας άλλος εκπρόσωπος της Γαλαξιακής Ομοσπονδίας, ο Άτμος από το Σείριο, μας υπενθυμίζει ότι οι ψυχές αναχωρούν σύμφωνα με τα προ-γεννητικά τους συμβόλαια.
«Είναι φυσικό κάποιες ψυχές να αφήσουν τη Γη εξαιτίας των αλλαγών, αλλά αυτό γίνεται επειδή, σύμφωνα με το συμβόλαιο της ζωής τους, έχουν συμφωνήσει να φύγουν με αυτό τον τρόπο».

Μας επιβεβαιώνει ότι οι αγαπημένοι μας δεν μας άφησαν για πάντα.
«Όταν οι αγαπημένοι σας ή οι φίλοι σας φεύγουν από το γήινο πεδίο… να χαίρεστε γι’ αυτούς. Δεν έχουν φύγει από τη ζωή σας για πάντα, και οι ψυχές της ίδιας ομάδας θα έρθουν μαζί πάλι και πάλι. Όπως συχνά συμβαίνει, τους νιώθετε γύρω σας και αν προσέχετε, κάποιες φορές θα σας ‘μιλήσουν’. Η έλλειψη πίστης σε τέτοιες περιπτώσεις απλά μπλοκάρει την ευκαιρία να συμβεί».

Η εκπρόσωπος Νταϊάνα από το Σείριο ενισχύει το σχόλιο του Άτμος και προσθέτει ότι οι γαλαξιακοί δεν επιτρέπεται να επεμβαίνουν στις σημαντικές επιλογές της ζωής μας.
«Υπάρχουν άνθρωποι που θα προτιμήσουν να αφήσουν τη Γη τώρα, και έχουν ήδη παρθεί όλα τα αναγκαία ώστε να συμβεί αυτό φυσικά και σύμφωνα με το σχέδιο της ζωής τους. Θα πρέπει να είναι ένα θέμα επείγοντος χαρακτήρα για να μας επιτραπεί να παρέμβουμε. Ξέρουμε ότι αυτό είναι ένα σημείο στο οποίο μερικοί από εσάς διαφωνούν, αλλά δεν μας επιτρέπεται να επεμβαίνουμε στις επιλογές σας - για το πώς θα τελειώσετε τη ζωή σας».

Ο SaLuSa προχωράει ακόμα περισσότερο εξηγώντας ότι οι ψυχές που έχουν αναχωρήσει για τα αστρικά πεδία θα μας συναντήσουν ξανά κατά την Ανάληψη.
«Φυσικά ορισμένοι θα φύγουν εκ των προτέρων, και αυτό έχει σχεδιαστεί σκόπιμα. Ας υποθέσουμε ότι, όπως πολλές άλλες ψυχές, θα βρεθείτε κι εσείς στα αστρικά πεδία απ’ όπου θα συνεχίσετε να έχετε δεσμούς με τη Γη. Συνεπώς δεν θα είστε ολότελα αποκομμένοι από αυτά που θα συμβαίνουν, και σίγουρα θα λάβετε γνώση για την Ανάληψη, όταν συμβεί.  Αρκετοί από εσάς θα προχωρήσετε σε νέα πρότυπα δόνησης και θα ενωθείτε με όσους έχουν αναληφθεί».

Ο δάσκαλος από το χώρο του πνεύματος Matthew Ward συμφωνεί με τον SaLuSa:
"Τα άτομα που φεύγουν από τον υλικό κόσμο προς την πνευματική ζωή, όπως και πολλοί που έχουν αναχωρήσει πρόσφατα, μπορεί πράγματι να το έχουν επιλέξει. Ωστόσο, σύμφωνα με την αρχική είτε μια τροποποιημένη σύμβαση ψυχής, η επιλογή τους είναι προς το παρόν μια ζωή στο πνεύμα".

Αυτό είναι τεράστιο θέμα που απαιτεί από όλους μας να ξανασκεφθούμε τον ορισμό του ‘θανάτου’. Οι άνθρωποι που αφήνουν το υλικό τους σώμα κατά τη διάρκεια αυτής της εποχής του χάους και πριν από την Ανάληψη, δεν έχουν ‘πεθάνει’. Η μετάβασή τους δεν είναι κάτι για το οποίο πρέπει να θρηνούμε. Θα μας ξανασυναντήσουν.

Οι Χάθορς μας πληροφορούν ότι «κατά κάποιο τρόπο τα πέπλα μεταξύ της ζωής και του θανάτου έχουν ανασηκωθεί και τα πέπλα μεταξύ των διαστάσεων έχουν παραμεριστεί».
Η Νέα Εποχή θα απαιτήσει να αναθεωρήσουμε τη νοοτροπία μας σχετικά με τη ζωή και το θάνατο.

Σάββατο, 1 Μαρτίου 2014

Ποιο είναι το Θεϊκό Σχέδιο; μέρος 3/3

Του Wes Annac (www.aquariusparadigm.com)



Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο χτίζουμε το νέο κόσμο. Η δύναμη, η ισορροπία και η αρμονία θα αντικαταστήσουν την αδυναμία, το χάος και την τάση να κατηγορούμε άλλους για τα δικά μας προβλήματα. Ακόμα, θα σταματήσουμε να εργαζόμαστε εναντίον των άλλων και θα ενωθούμε όλοι για να αλλάξουμε τον πλανήτη όπως ήταν η πρόθεσή μας από την αρχή.

Μας έχουν μιλήσει για τις ευκαιρίες που βρίσκονται κάθε μέρα μπροστά μας, με τις οποίες μπορούμε να εκπληρώσουμε το πεπρωμένο μας.
«Το θεϊκό σχέδιο είναι τέλειο κι εσείς αποτελείτε τμήμα του. Πρέπει να εκπληρώσετε τους εαυτούς σας. Ευκαιρίες αυτό-εκπλήρωσης σας παρέχονται καθημερινά».

Πάντα έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε κάτι θετικό, και παρόλο που η κοινωνία δεν προσφέρει πολλές ευκαιρίες για την ανάπτυξη και πρόοδο της πλειονότητας των ανθρώπων, το πνεύμα βάζει ενώπιόν μας πράγματα τα οποία μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε.
Το πνεύμα θα μας ενθαρρύνει να αναπτύξουμε τα ταλέντα και τις ικανότητές μας. Θα μας ενθαρρύνει να ακολουθήσουμε ικανότητες στις οποίες είμαστε καλοί και νιώθουμε ευχαρίστηση. Η ανάπτυξή μας δεν θα εμποδιστεί ποτέ ξανά. Στην πραγματικότητα, η ανάπτυξή μας ποτέ δεν εμποδίζεται – εμείς απλά έχουμε πειστεί ότι συμβαίνει.

Η εξέλιξη είναι μια διαρκής διαδικασία στις κατώτερες και ανώτερες διαστάσεις. Ακόμα και τότε που νομίζουμε ότι έχουμε ακινητοποιηθεί, εξελισσόμαστε, μαθαίνουμε, κινούμαστε. Ακόμα και οι πιο επίπονες στιγμές μας συμβάλλουν στην ολική ανάπτυξη, όπως αναφέρει ο Birch παρακάτω.
«Στο μεγάλο σύμπαν όπου η αρμονία είναι Νόμος, ο καθένας σας συμβάλλει στο Σχέδιο. Τα γεγονότα της ζωής σας, μερικές φορές γεμάτα πίκρα και απελπισία, πόνο και μιζέρια, όλα παίζουν το ρόλο τους στο να προετοιμάσουν την ψυχή σας για το μονοπάτι που έχει διαλέξει να πορευτεί».  

Οι υψηλότερες εμπειρίες μας μάς καθιστούν ικανούς να δούμε την ομορφιά της ύπαρξης που πάλλεται και βρίσκεται μπροστά μας, ενώ οι χαμηλότερες εμπειρίες μας ενδυναμώνουν και, όταν έρθει η σωστή στιγμή, θα μας βοηθήσουν να εκτιναχθούμε στις υψηλότερες σφαίρες.
Το απόλυτο σκοτάδι μπορεί να είναι ο καταλύτης για μια έντονη φωτεινή εμπειρία, και όλα όσα περνάμε, ακόμα και εκείνα που φαίνονται ασήμαντα, είναι πολύ σημαντικά. Είναι ουσιώδες να κερδίσουμε τις πιο βαθιές εμπειρίες και να μάθουμε μερικά από τα πιο δύσκολα μαθήματα που έχει να μας προσφέρει η γη, επειδή είμαστε εδώ για να επιταχύνουμε την ανάπτυξη της ψυχής μας και του πλανήτη.

Πότε αρχίζει να ξεδιπλώνεται το θεϊκό σχέδιο για εμάς, ατομικά;

Ο Birch μας δίνει την απάντηση, θυμίζοντάς μας ότι οι καταλύτες πολλές φορές είναι αναγκαίοι για να μας βάλουν στο δρόμο της αφύπνισης. 
«Το θεϊκό σχέδιο ξεδιπλώνεται καθώς αρχίζετε να καταλαβαίνετε ότι αποτελείτε μέρος του. Σας παίρνει χρόνο να το αντιληφθείτε. Πρέπει να υπάρξει πρώτα μια κρίση, κάποια δυσκολία, ίσως μια τραγωδία η οποία θα λειτουργήσει ως καταλύτης για να αρχίσετε να αντιλαμβάνεστε το πνεύμα. Μόλις αυτό συμβεί, σφυρηλατείται ένας μαγνητικός δεσμός με τον κόσμο μας, ένας δεσμός που δεν μπορεί ποτέ να αποκοπεί».
Παρόλο που δεν βιώνει ο κάθε αναζητητής έντονο πόνο ή σκοτάδι για να δει μετά τις πρώτες αναλαμπές του φωτός, προφανώς αυτός είναι ένας κοινός τρόπος για να εξελιχθούν οι περισσότεροι. Μερικές φορές, η ικανότητά μας να κατανοήσουμε τα πράγματα με ένα βαθύτερο τρόπο πρέπει να επεκταθεί μέσα από το σκοτάδι της γήινης ζωής, αλλά τελικά, θα μπορέσουμε πραγματικά να αγκαλιάσουμε το φως, εξαιτίας αυτού του γεγονότος. Ουδέν κακόν, αμιγές καλού…

Όπως μας αναφέρουν, οι οδηγοί μας στις σφαίρες του πνεύματος δεν βιάζονται να μας δείξουν το θεϊκό σχέδιο, επειδή ήδη βρίσκεται σε καλό σημείο εξέλιξης.   
«Το θεϊκό σχέδιο επινοήθηκε από εξελιγμένα πνευματικά όντα στον κόσμο μου. Το σχέδιο είναι να απελευθερώσουμε πνευματικά, ψυχικά και σωματικά όλους εκείνους στον κόσμο σας που μπορούμε να πλησιάσουμε, δεδομένου ότι είναι έτοιμοι να βοηθηθούν. Πρόκειται για ένα σχέδιο που αφορά τα έθνη και τους ανθρώπους. Σταδιακά θα παρουσιαστεί από μόνο του και δεν βιαζόμαστε γι’ αυτό».

Από την πλευρά των πνευματικών σφαιρών, η εξέλιξή μας επεξεργάζεται με πιο σταδιακό τρόπο απ’ ό,τι βιώνουμε εδώ. Εκεί, δεν υπάρχει χρόνος, ενώ εμείς βιώνουμε το γρήγορο πέρασμα του χρόνου με γραμμικό τρόπο και αυτή η οπτική τους επιτρέπει να κινούνται με πιο σταθερό ρυθμό.
Εμείς εδώ βιώνουμε ακριβώς το αντίθετο – οι περισσότεροι τρέχουμε με φρενήρη ρυθμό και αναρωτιόμαστε, στο τέλος κάθε μέρας, αν έχουμε κάνει αρκετά για την εξέλιξη της ανθρωπότητας. Αλλά, εν τέλει, τα πάντα είναι τέλεια, συμπεριλαμβανομένης της υπηρεσίας μας προς την πλανητική αφύπνιση, αλλά είναι εύκολο να αγχωθούμε, αν νιώσουμε ότι δεν κάναμε αρκετά γι' αυτήν. 

Στη συνέχεια μας μίλησαν για την πραγμάτωση του κάθε αναζητητή, για την τέλεια και ομαλή φύση της ύπαρξης.
«Κατανοώντας τον τρόπο με τον οποίο κυβερνάται το σύμπαν και αποποιούμενοι την ιδέα ενός αντιστασιακού Θεού, μας έρχεται στο μυαλό η εικόνα της οργάνωσης, της ευταξίας, του ρυθμού, της αρμονίας και της τέλειας ισορροπίας. Το άτομο συνειδητοποιεί ότι είναι μέρος ενός άπειρου συστήματος, η ζωή του συμμετέχοντας με το ρόλο της στο θεϊκό σχέδιο».

Τελικά, αυτό είναι που έχουμε ως προορισμό - να θυμηθούμε την γεμάτο τάξη θεότητα αυτής της ύπαρξης και των βασιλείων πέρα από αυτήν. Όταν ξυπνήσουμε στην υφιστάμενη τελειότητα, θα αρχίσουμε να βλέπουμε τις σφαίρες στις οποίες θα ξανά-εισερχόμαστε, με πολύ μεγαλύτερη κατανόηση.
Το άνοιγμα προς το πνεύμα θα μας βοηθήσει να επιτύχουμε αυτή την κατανόηση, και παρόλο που πολλοί από εμάς θεωρούμε τους εαυτούς μας «συνειδητούς», οι περισσότεροι από εμάς μάλλον δεν έχουν φθάσει σε τέτοια κατάσταση μαεστρίας ακόμα. Θα την φτάσουμε εν ευθέτω χρόνω, επειδή είναι το πεπρωμένο μας να επιστρέψουμε στα εδάφη από τα οποία έχουμε έρθει εδώ.

Είναι πεπρωμένο μας να αποκτήσουμε μάστερ στα μαθήματα των χαμηλότερων διαστάσεων και να βγούμε έξω στον κόσμο με ισχυρές πνευματικές δυνάμεις. Έχουμε κληθεί να εκπληρώσουμε αυτό το πεπρωμένο καθώς θα μας δίνεται μια γεύση από τις σφαίρες που σύντομα θα επισκεφθούμε ξανά. Δεν αισθάνεστε υπέροχα γνωρίζοντας ότι η μοίρα μας είναι να εισηγηθούμε και πάλι τον ουρανό, στον υπόλοιπο πλανήτη - εφόσον του έχουμε ρίξει εμείς πρώτα μια ματιά;
Η δύναμη του πνεύματος ξεπερνά κατά πολύ οποιαδήποτε δύναμη προσπαθήσει να αποτρέψει τη μαζική αφύπνιση μας, όπως μας λένε συνέχεια.

«Οι αριθμοί μας είναι μικροί, συγκριτικά μιλώντας. Αλλά η Δύναμη πίσω από εμάς είναι η ισχυρότερη στο σύμπαν. Κανένας δεν μπορεί να το διαψεύσει, κανείς δεν μπορεί να το ανατρέψει, κανένας δεν μπορεί να το εμποδίσει να γίνει πράξη. Δεν υπάρχουν φορείς ή οργανισμοί που να μπορούν να αποτρέψουν με οποιοδήποτε τρόπο τη δύναμη του πνεύματος από το αποφασισμένο σχέδιο να φέρει φώτιση στους ανθρώπους του κόσμου σας».

Δεν έχει σημασία πόσο σκληρά μπορεί να προσπαθήσουν, οι δυνάμεις που υπάρχουν στη γη δεν μπορούν και δεν θα αποτρέψουν τους ανθρώπους από το ξύπνημα. Έχουν σκεφτεί ότι θα μπορούσαν να περιορίσουν την ανάπτυξη της ανθρωπότητας και να γεύονταν τους καρπούς του ουρανού εκείνες και μόνο εκείνες, αλλά οι παραμορφωμένες φιλοσοφίες τους θα τους οδηγήσουν στην εξαφάνισή τους.

Οι ασεβείς δεν θα ξεπεράσουν ποτέ τις ουράνιες δυνάμεις που εργάζονται συντονισμένα για να φέρουν όλους πίσω στην πλήρη συνειδητότητα, και όσο και αν προσπαθούν, το φως είναι πολύ πιο ανθεκτικό και θα επικρατήσει για πάντα. Το θεϊκό σχέδιο δεν μπορεί να διακοπεί, δεν έχει σημασία πόσο έχει παρερμηνευθεί από τις δυνάμεις που εξυπηρετούν τους εαυτούς τους - με τα χρήματα και την εξουσία - γιατί έχει αποφασιστεί από τον Άπειρο και Πανάγαθο Δημιουργό μας.

Βιβλιογραφία

Silver Birch’s Teachings.  
Silver Birch, Guidance from Silver Birch.  
Silver Birch Anthology.
Silver Birch, Philosophy of Silver Birch.  

Μετάφραση: Αγγελική Νατσούλη