Παρασκευή, 28 Φεβρουαρίου 2014

Ποιο είναι το Θεϊκό Σχέδιο; μέρος 2/3





Του Wes Annac (www.aquariusparadigm.com)

Ο Silver Birch μας λέει παρακάτω, ότι οι σύντροφοι που έχουμε πέρα από το πέπλο, ενεργούν πάντα σε ευθυγράμμιση με το θεϊκό σχέδιο, επιδιώκοντας να μας βοηθήσουν να θυμηθούμε την ύπαρξη του πνεύματος.
«Η πλειοψηφία της ανθρωπότητας ασχολείται μόνο με τη φυσική ανάπτυξη, κάποιοι με τη νοητική ανάπτυξη και ελάχιστοι με την πνευματική. Η μόνη διαχρονική πραγματικότητα, όμως, είναι το πνεύμα. Αν καταφέρουμε μέσα από μια ποικιλία μέσων να επιτύχουμε ώστε ο άνθρωπος καταφέρει να αντιληφθεί την πνευματική φύση της πραγματικότητάς του, θα αλλάξουμε τη ζωή του».
 
Με όλα όσα κάνουν οι φίλοι και δάσκαλοί μας από την άλλη πλευρά του πέπλου, αναζητούν να μας δώσουν κάθε βοήθεια ώστε να αποκτήσουμε επίγνωση. Θέλουν να μας θυμίσουν τα περί πνεύματος και τα θαυμάσια πράγματα που υπάρχουν για μας, και να μας γνωρίσουν την πολυπλοκότητα με την οποία η ζωή μας έχει προγραμματιστεί.

Όλη αυτή η βοήθεια μας δίνεται με σκοπό να μας γνωρίσει ξανά το πνεύμα.

Είναι υπέροχο να γνωρίζουμε ότι μας δίνεται προσοδοφόρα βοήθεια για να θυμηθούμε τη «μόνη διαρκή πραγματικότητα», και προσωπικά, αυτό με κάνει να θέλω να συνεχίσω να ασχολούμαι με το θέμα περισσότερο. Ας επιτρέψουμε στο πνεύμα να μας διαποτίζει και να μετατρέψει τη ζωή μας, επειδή ήδη εργάζεται ενεργά βοηθώντας μας να θυμηθούμε.

Μας έχουν πληροφορήσει, επίσης, ότι η ελεύθερη βούλησή μας είναι ουσιαστικό μέρος του θεϊκού σχεδίου.
«Υπάρχει ένα σχέδιο το οποίο ταιριάζει σε όλους και θα λειτουργήσει με τη συγκατάθεση της ελεύθερης θέλησης του καθενός».

Κατά τη γνώμη μου, αυτός είναι και ο λόγος που δεν έχουμε ακόμη βιώσει μερικά από τα πιο θαυμαστά πράγματα που συνεπάγονται της αλλαγής της συνειδητότητας. Κάποια πράγματα θα προκαλέσουν τεράστιο κατακλυσμό συναισθημάτων και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι ακόμα έτοιμοι να βιώσουν κάτι τέτοιο. Η εξέλιξή μας πρέπει να βρίσκεται σε συμφωνία με αυτό που είμαστε και μπορούμε να αποδεχτούμε και κατανοήσουμε.
Έχουμε πολλά θαυμάσια πράγματα να βιώσουμε, αλλά το πνεύμα σιγουρεύεται πρώτα ότι είμαστε σε θέση να τα αντιμετωπίσουμε, όταν είμαστε έτοιμοι, και ούτε μια στιγμή νωρίτερα. Η ελεύθερη βούληση είναι σημαντική, παρόλο που φαίνεται να έχει καταπνιγεί στη γη, αλλά οι υψηλότερες πνευματικές Δυνάμεις ενεργούν σύμφωνα με τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας.

Όπως αναφέρει ο Birch, υπάρχει ένας «σοβαρός σκοπός» που κρύβεται πίσω από το έργο που επιτελούν για να μας βοηθήσουν να αποκτήσουμε ευρύτερη επίγνωση.
«Υπάρχει ένας σοβαρός σκοπός που διαπνέει το σύνολο του έργου μας. Είμαι μόνο ένας από τους πολλούς πρεσβευτές, μέρος ενός τεράστιου σχεδίου που δημιουργήθηκε σε έναν κόσμο πέρα από τον δικό σας, που προορίζεται να βοηθήσει εκείνους που είναι έτοιμοι να βοηθηθούν».

Αγαπώ να σκέφτομαι την ιδέα ότι εκπαιδευμένες πνευματικές Δυνάμεις εργάζονται όσο πιο σκληρά μπορούν για το καλό της ανθρωπότητας, και έχει ειπωθεί ότι οι συνειδητοί αναζητητές στη γη αποτελούν μέρος του «τεράστιου σχεδίου» που αναφέρεται παραπάνω. Η παρουσία μας στη γη παίζει μεγάλο ρόλο και βοηθάει στην αφύπνιση των ανθρώπων. Και φυσικά μας δίνεται όση στήριξη χρειαζόμαστε.

Σύμφωνα με τον
Birch, ένα θεϊκό νήμα διατρέχει τις ζωές μας.
«Προσπαθείτε να κρίνετε την αιωνιότητα από τα προσωρινά γεγονότα. Βλέπετε το όλο θέμα με προφανή σύγχυση, αλλά δεν συνειδητοποιείτε ότι ένα θεϊκό νήμα διατρέχει όλη τη ζωή σας. Υπάρχει ένας θεϊκός σκοπός και ένα σχέδιο για όλους μας».   

Κανείς δεν εξαιρείται από το σχέδιο της Πηγής, που είναι να ρίξει φως στις χαμηλότερες διαστάσεις, και ακόμη και αν χρειάζεται για κάποιους ανθρώπους περισσότερος χρόνος να καλύψουν τη διαφορά από τους άλλους, μπορούμε να είμαστε ήσυχοι καθώς γνωρίζουμε ότι όλοι θα βρουν το δρόμο τους πίσω στο Σπίτι.
Ακόμα κι αν απαιτείται προσπάθεια για την επίτευξη της φώτισης, αναπόφευκτα κάποια στιγμή θα μπορέσουμε να διακρίνουμε το πνεύμα και τότε θα εργαστούμε για να εξελιχθούμε.
 
Προοριζόμαστε να θυμηθούμε την αλήθεια της ύπαρξής μας και να σημειώσουμε πρόοδο, και οι πεπερασμένες δυνάμεις δεν μπορούν να σταματήσουν το αναπόφευκτο. Ενεργούμε σε ευθυγράμμιση με μια μεγαλύτερη θέληση και καμία δύναμη δεν είναι ισχυρότερη από την Πηγή.

Έτσι, λοιπόν, ποιο ακριβώς είναι το σχέδιο για την εξέλιξή μας;

Ο Birch μας μιλάει γι 'αυτό, υπενθυμίζοντάς μας ότι όσο περίπλοκο και αν φαίνεται, στην πραγματικότητα είναι πολύ απλό.
«Το σχέδιο της ζωής είναι πολύ απλό. Έρχεστε από το πνεύμα, ενσαρκώνεστε στην ύλη για να αποκτήσετε τις εμπειρίες που χρειάζεστε και που θα σας δώσουν τη δυνατότητα να έρθετε ξανά στον κόσμο μας ειδικά εξοπλισμένοι για τα καθήκοντα και τις χαρές που σας περιμένουν εδώ. Ο εξοπλισμός αποκτάται στον κόσμο σας. Εκεί είναι που μπορείτε να μάθετε τα μαθήματα που σας προετοιμάζουν για την μετά το σχολείο ζωή.
Αν δεν μαθαίνετε τα μαθήματα, τότε δεν θα αποκτήσετε μόρφωση, δεν θα είστε έτοιμοι γι’ αυτά που θα επακολουθήσουν».

Η γη προσφέρει μια ευκαιρία για ταχεία ανάπτυξη της ψυχής, και φαντάζομαι ότι αυτό γίνεται λόγω της έντονης δυαδικότητας που έχει να μας προσφέρει. Η σκληρότητα και η ταχύτητα αυτής της ζωής προφανώς χρησιμεύουν για την επιτάχυνση της ανάπτυξης της ψυχής μας, και μας έχουν πει ότι μπορούμε να διδαχθούμε σε μια εβδομάδα στη γη τα μαθήματα που θα μας έπαιρναν δεκαετίες στη σφαίρα του πνεύματος.
Αυτό είναι αρκετά εκπληκτικό, κατά τη γνώμη μου. Ο σκοπός της ύπαρξής μας εδώ προφανώς και δεν είναι να μοχθούμε μέσα στην άγνοια, θεωρώντας ότι τα πάντα είναι προϊόν μιας κενής τυχαιότητας, αλλά για να μάθουμε τα πιο δύσκολα και σημαντικά μαθήματα που απαιτούνται ώστε να προχωρήσουμε παρά πολύ στην σφαίρα του πνεύματος.
Μια πτυχή της συνεχιζόμενης ανάπτυξης της ψυχής μας είναι η εκμάθηση του να αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τις πράξεις μας και τις συνέπειες που προκαλούν, όπως μας λένε συνέχεια.

«
Κάθε νόμος αποτελεί μέρος ενός τεράστιου νόμου. Το παν λειτουργεί με αρμονία, γιατί το παν είναι μέρος του θεϊκού σχεδίου. Το δίδαγμα από αυτό είναι, ότι οι άνδρες και οι γυναίκες σε όλο τον κόσμο της ύλης πρέπει να αναζητήσουν τη σωτηρία τους μέσα από την καθημερινή ζωή και να εγκαταλείψουν όλη εκείνη την ψευδή θεολογία, η οποία διδάσκει ότι οι άλλοι ευθύνονται για τα αποτελέσματα και τις συνέπειες των δικών σας ενεργειών».

Όσο σκληρό και αν είναι αυτό, οφείλουμε να εγκαταλείψουμε τη βαθιά ριζωμένη συνήθεια να κατηγορούμε τους άλλους για τα προβλήματα και τις καταστάσεις που έχουμε προκαλέσει. Οφείλουμε να μάθουμε να ζούμε με αρμονία και ισορροπία, ακόμα και όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με δύσκολες συνθήκες, και οφείλουμε να είμαστε δυνατοί και να επεξεργαζόμαστε όλα τα ζητήματα που μας παρουσιάζονται.

Μετάφραση: Αγγελική Νατσούλη


Τετάρτη, 26 Φεβρουαρίου 2014

Ποιο είναι το Θεϊκό Σχέδιο; - μέρος 1/3


 
Του Wes Annac (www.aquariusparadigm.com)

Όσο δύσκολο κι αν μπορεί να είναι για μερικούς ανθρώπους να το πιστέψουν, η ύπαρξή μας σε αυτόν τον πλανήτη δεν είναι τυχαίο γεγονός. Παρά την έκταση του χάους που φαίνεται να κυβερνά τον κόσμο, τα πάντα συμβαίνουν σύμφωνα με ένα συντονισμένο θεϊκό σχέδιο, το αποτέλεσμα του οποίου θα είναι η πνευματική εξέλιξη της ανθρωπότητας
Βιώνουμε το χάος ως τμήμα ενός συνεχιζόμενου ταρακουνήματος που μας προετοιμάζει να χαιρετήσουμε μια ευρύτερη συνειδησιακή κατάσταση, αλλά τίποτα από αυτά που συμβαίνουν δεν είναι τυχαία ή χωρίς νόημα. Όλα όσα βιώνουμε διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του μέλλοντός μας, και όπως γνωρίζουμε από τις πνευματικές διδασκαλίες, δεν υπάρχει αυτό που ονομάζουμε «σύμπτωση».
 
Το θεϊκό σχέδιο για την εξέλιξη της ανθρωπότητας εποπτεύεται από το πνεύμα, και μυριάδες Δυνάμεις του ουρανού εργάζονται ακούραστα, πέρα από το πέπλο, βοηθώντας μας να αφυπνιστούμε ώστε να μπορέσουμε να φτάσουμε ξανά τις καταστάσεις συνειδητότητας που απολαμβάνουν εκείνες οι οντότητες. Μας δίνεται βοήθεια για να επιστρέψουμε στον ουρανό και όλα τα φαινομενικώς τυχαία πράγματα που βιώνουμε εδώ θα μας οδηγήσουν τελικά πίσω στο Σπίτι.

Είναι γραμμένο μέσα στο θεϊκό σχέδιο ότι ποτέ δεν μας άφησαν μόνους στα ταξίδια μας στην ύλη, και είμαστε οι μόνοι που εμποδίζουμε τον εαυτό μας από το να ενστερνιστεί μια ευρύτερη συνειδησιακή κατάσταση και να συνδεθεί με τις δυνάμεις που μας βοηθούν.

Είναι καθολικό δικαίωμά μας να συνδεθούμε με τις λεγεώνες των πνευματικών βοηθών μας, που εργάζονται για να μας βοηθήσουν να θυμηθούμε την ύπαρξή τους. Με τη σύνδεσή μας μαζί τους εκπληρώνουμε το ιερό πεπρωμένο μας και φέρνουμε τις πληροφορίες και την ενέργεια που είναι απαραίτητες για την ανύψωση του κόσμου γύρω μας.

Το θεϊκό σχέδιο συνεπάγεται τη σύνδεσή μας με μεγαλύτερες δυνάμεις και αυτό έχει ως αποτέλεσμα τον εμπλουτισμό της ζωής μας. Ο καθένας από εμάς παίζει έναν κρίσιμο ρόλο στο ξεδίπλωμα του σχεδίου καθώς αναζητούμε το πνεύμα με διευρυμένη αντίληψη.
Ο καθένας θα ανυψωθεί στο μέλλον που δημιουργείται από όλους εμάς, και μια, όχι πλέον διαστρεβλωμένη και παραποιημένη πνευματική κατανόηση θα μας κοσμήσει και θα δώσει απαντήσεις στα μεγαλύτερα και πιο συγκεχυμένα ερωτήματα της ζωής. Θα καταλάβουμε γιατί είμαστε εδώΠού πάμε μετά το θάνατοΑν ο Θεός, ο ουρανός και οι άγγελοι είναι πραγματικοί… Αν υπάρχει ζωή σε άλλους πλανήτεςΓιατί υπάρχει τόση φτώχεια και καταστροφή.

Κύματα αλήθειας θα κατακλύσουν τη συλλογική συνείδηση και αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα τη συντονισμένη προσπάθεια για να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί η κοινωνία και να γίνει καλύτερη και πιο υποφερτή για τους ανθρώπους, που έχουμε κρατηθεί σε χαμηλό επίπεδο και ξεχαστεί εκεί.


Πρέπει να στρέψουμε την προσοχή μας σ’ εκείνους που έχουν εκδιωχθεί από την κοινωνία, γιατί αν κάποιος από εμάς αποτύχει, όλοι αποτυγχάνουμε. Είμαστε μια στέρεη μονάδα συνειδητότητας αποτελούμενη από εξατομικευμένες ταυτότητες και προσωπικότητες, και πρέπει να έχουμε τη βεβαιότητα πως όλοι θα είμαστε σε θέση να ευημερούμε, αν θελήσουμε να καλοδεχτούμε ένα θετικό μέλλον.


Αν δουλεύουμε σε ευθυγράμμιση με το θεϊκό σχέδιο, θα δούμε ότι κανείς δεν θα μείνει πίσω ή ξεχαστεί. Όλοι θα έχουν την ευκαιρία να ζήσουν σε πραγματική ευημερία και ο διαχωρισμός θα αντικατασταθεί από μια νοοτροπία ενότητας.

Το θεϊκό σχέδιο αποτελεί δημοφιλές θέμα ανάμεσα στις ενσαρκωμένες πνευματικές πηγές μας και έχουμε την ευλογία να έχουμε στη διάθεσή μας ένα θησαυρό κειμένων σχετικά με τον αληθινό σκοπό της ανθρωπότητας και του πεπρωμένου που έχουμε έρθει να εκπληρώσουμε. Παρακάτω, θα εξετάσουμε αυτό το υλικό για να αυξήσουμε την κατανόησή μας πάνω σ’ αυτό το ενδιαφέρον θέμα.

Ο Steve Beckow αναφέρει πως το θεϊκό σχέδιο αφορά στην πνευματική ανάπτυξη της ανθρωπότητας.
«Καθώς αφυπνίζονται στην ιδιαιτερότητα αυτής της εποχής, νομίζω ότι πολλοί άνθρωποι θα ρωτήσουν ποιο είναι το νόημα της ζωής. Θα υπάρχουν τόσα πολλά που θα συμβαίνουν και αυτά που θα συμβαίνουν θα έχουν τέτοιες συνέπειες, ώστε ορισμένοι θα μας ζητήσουν να αρχίσουμε από την αρχή.

Και πού είναι αυτή η αρχή; Αυτή η αρχή βρίσκεται στο Θεϊκό Σχέδιο για τη ζωή. Και μπορεί να συνοψιστεί σε δύο λέξεις: πνευματική εξέλιξη. Προχωράμε προς το Θεό, σε μια προσπάθεια συνειδητής επίγνωσης της ταυτότητάς μας, ως Θεοί. Το κάνουμε αυτό ώστε ο Θεός να μπορέσει να συναντήσει το Θεό τη στιγμή της Φώτισής μας».

Από τη στιγμή που χωριστήκαμε από την Πηγή, προσπαθούμε συνεχώς να την ξαναβρούμε με ποικίλους τρόπους και ποικίλες πρακτικές. Αναζητούμε την Πηγή διακαώς καθ’ όλη την πορεία των εμπειριών μας στη χαμηλή τρίτη διάσταση, και τώρα, η μεγαλύτερη ενέργεια που μας δίνεται μας βοηθάει στο να λεπτύνουμε το πέπλο που μας χωρίζει από την Πηγή.
Κάθε μέρα ερχόμαστε όλο και πιο κοντά στην Πηγή και όσο κάνουμε δραστικές και συντονισμένες προσπάθειες ενδυνάμωσης του πνευματικού μας συνδέσμου, τόσο θα μαθαίνουμε και θα αυξανόμαστε και θα κάνουμε μεγαλύτερα άλματα. Θα επιτυγχάνουμε μεγαλύτερα κατορθώματα από ό, τι είχαμε σκεφτεί ότι είναι ποτέ δυνατόν, και θα αντιλαμβανόμαστε πράγματα που δεν ήμασταν σε θέση να αντιληφθούμε μέχρι πρότινος.

Ο Silver Birch μας λέει ότι κανείς δεν θα μείνει εκτός.
«Το θεϊκό σχέδιο είναι ενιαίο και συμπεριλαμβάνει τους πάντες και τα πάντα».

Η Πηγή δεν ξεχνά κανέναν γιατί όλοι κουβαλάμε την αιώνια ουσία της και είμαστε όλοι προορισμένοι να εξελιχθούμε και να επιστρέψουμε πίσω σε Αυτήν. Όλοι προοριζόμαστε να θυμόμαστε την ύπαρξη του πνεύματος, και η χωρίς τέλος πείνα μας για μεγαλύτερη αντίληψη, μας οδηγεί στο να δούμε τη ζωή μέσα από ένα φακό χωρίς στρεβλώσεις.


Μας έχουν πει ότι «ο αποκλειστικός σκοπός [πίσω από τις δραστηριότητες του πνεύματος] είναι να δείξει ότι κάθε ον ξεκινά την πορεία του στην ύλη με μια πνευματική κληρονομιά που χορηγείται από την πράξη της γέννησης. Η ζωτική δύναμη είναι η θεϊκή σπίθα, πνευματικής φύσης, η οποία προορίζεται να αυξάνεται εξίσου με το φυσικό σώμα».

Η ψυχή μεγαλώνει και αποκτά εμπειρίες καθώς τα χρόνια περνούν και το σώμα γερνάει, και η Γη προσφέρει μία από τις καλύτερες ευκαιρίες για ταχεία ανάπτυξη, λόγω της έντονα δυαδικής φύσης της. Ακόμα και άνθρωποι που φαίνεται να μην τους έχει απομείνει ίχνος καλοσύνη, εξακολουθούν να φέρουν τη θεϊκή σπίθα που δεν μπορεί ποτέ να σβήσει, και το θεϊκό σχέδιο αφορά στην αναζωπύρωση αυτής της εσωτερικής σπίθας.
 
Το πάθος θα αντικαταστήσει τον εφησυχασμό και την τεμπελιά όταν η φλόγα αναθερμανθεί, και έτσι όπως θα ενεργούμε παρακινούμενοι από την έμπνευση που θα προσφέρει, θα επιταχύνουμε την πνευματική μας ανάπτυξη.



Μετάφραση: Αγγελική Νατσούλη

Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου 2014

Θάνατος: Μια απλή και απροσδόκητη μετάβαση - μέρος 3/3



Ο θάνατος φαίνεται ότι είναι κάτι εντελώς προσωπικό, δηλαδή κάθε άνθρωπος τον βιώνει διαφορετικά και το τι θα συναντήσει στη μεταθανάτια ζωή του, εξαρτάται καθαρά από τα πιστεύω και τις πεποιθήσεις που φέρει μέσα στο νου του. Μπορεί να είναι μια κατηγορηματικά ομαλή και απλή μετάβαση ή μια απίστευτα πλούσια και όμορφη.

Η μητέρα του G. Vale Owen μας λέει ότι οι πρόσφατα εκλιπόντες έχουν την τάση να προσκολλώνται στις γήινες απόψεις τους για το θάνατο και ότι οι πνευματικοί βοηθοί μας εργάζονται σκληρά για να ‘σπάσουν’ αυτές τις θεωρίες που έχουν ‘μαγέψει’ το νου τους.

«Πολλοί, καθώς θα γνωρίζετε, δεν μπορούν να αντιληφθούν για κάποιο διάστημα το γεγονός ότι έχουν πεθάνει, επειδή βλέπουν τους εαυτούς τους ζωντανούς και με ένα σώμα, και δεν εγκαταλείπουν κατ’ ουδένα τρόπο τις προηγούμενες ασαφείς έννοιες που έχουν μέσα στο νου τους για το θάνατο. Το πρώτο πράγμα που οφείλουμε, τότε, να κάνουμε, είναι να τους βοηθήσουμε να καταλάβουν το γεγονός ότι δεν βρίσκονται πια στη γήινη ζωή τους και για να το πετύχουμε αυτό μεταχειριζόμαστε πολλές μεθόδους».

Στη συνέχεια, το πνεύμα μας ανέφερε μερικές από αυτές τις μεθόδους.

«Μία είναι, να τους ρωτήσουμε αν θυμόνται κάποιο συγκεκριμένο φίλο ή συγγενή τους, και όταν απαντήσουν ότι τον θυμόνται… αλλά είναι καιρό πεθαμένος, τότε τους φέρνουμε σε επαφή με αυτό το συγκεκριμένο πνεύμα, το οποίο, επειδή εμφανίζεται ολοζώντανο μπροστά τους, πείθει εκείνους που δεν πιστεύουν, ότι όντως έχουν πεθάνει.
Δεν πιάνει πάντα αυτή η μέθοδος, επειδή οι βαθιά ριζωμένες πλάνες είναι πεισματάρες και δεν ξεριζώνονται εύκολα. Έτσι προσπαθούμε με άλλη μέθοδο».

Προσωπικά, αυτό με εκπλήσσει. Οι φίλοι μας στον πνευματικό κόσμο μας φέρνουν στην κυριολεξία σε επαφή με τους εκλιπόντες συγγενείς μας ώστε να μας κάνουν να απαλλαγούμε από τις στερεότυπες αντιλήψεις περί θανάτου! Το γεγονός ότι προσπαθούν σκληρά να ‘σπάσουν’ αυτά τα πιστεύω δείχνει ότι ενδιαφέρονται πραγματικά για εμάς κατά την ιερή στιγμή της μετάβασής μας – τόσο πολύ μάλιστα, που εργάζονται ενεργά για να αφαιρέσουν ‘τα μάγια’ από το νου μας. Γιατί πώς αλλιώς να το πω παρά μόνο σαν ‘μάγια’ αυτή την πλύση εγκεφάλου που υφιστάμεθα καθ’ όλη τη διάρκεια της γήινης ζωής μας, σχετικά με το θάνατο.
Εργάζονται για να μας βοηθήσουν να θυμηθούμε την αληθινή μας πραγματικότητα: ότι πέρα ​​από τον τραχύ κόσμο στον οποίο ζούμε, υπάρχουν άφθονοι άλλοι που βρίθουν από ζωντάνια και συνειδητότητα. Ο πνευματικός κόσμος είναι ένας κόσμος  φροντίδας πέρα από κάθε περιγραφή, αλλά προφανώς, αυτός είναι ο τρόπος του πνευματικού κόσμου.

Ο καθένας ενδιαφέρεται για τον άλλο και τον βοηθάει να προοδεύει στους κόσμους που βρίσκονται πέρα από τον υλικό. Τα πνεύματα μας παρέχουν το υπέροχο μοντέλο του πώς θα έπρεπε να είναι και να πράττει η ανθρωπότητα, και τη δεδομένη στιγμή, η επιρροή τους θα χυθεί αναπόφευκτα προς τα κάτω και θα αρχίσει να δουλεύει στο μυαλό των λαμπρών αναζητητών της αλήθειας και εκείνων που επιζητούν να αλλάξουν το μέλλον του κόσμου μας.

Βρισκόμαστε στα πρόθυρα ενός προσανατολισμού της κοινωνίας μας προς ένα πολύ πιο βιώσιμο και πνευματικά εμπνευσμένο τρόπο ζωής, και καθώς συνεχίζουμε την πνευματική μας πρόοδο, επανα-ευθυγραμμιζόμαστε με την σφαίρα του πνεύματος. Όταν βρεθούμε και πάλι σε μια μεγαλύτερη κατάσταση συνειδητότητας, θα μας καλωσορίσει και θα μας συμπαρασταθεί ένας άπειρος αριθμός από αδελφούς και αδελφές, που θα χαρούν με την άφιξή μας.

Η μητέρα του G. Vale Owen μας μιλάει για κάποιες άλλες μεθόδους που χρησιμοποιούν για την αφύπνιση των νεοεισερχομένων.
«Τους μεταφέρουμε σε μια γήινη σκηνή με την οποία έχουν οικειότητα και τους δείχνουμε εκείνους που άφησαν πίσω και τη διαφορετικότητα της κατάστασής τους. Αν κι αυτό αποτύχει, τότε τους φέρνουμε στο νου την τελευταία ανάμνηση από την τελευταία εμπειρία που είχαν πριν πεθάνουν. Σταδιακά τους οδηγούμε στο χρόνο που έπεσαν για ύπνο και μετά προσπαθούμε να συνδέσουμε εκείνη τη χρονική στιγμή με το ξύπνημά τους εδώ».

Όπως ένας επιστήμονας διαμορφώνει ιδέες και υποθέσεις, οι φίλοι μας πέρα από το πέπλο προσπαθούν όσο το δυνατόν περισσότερες μεθόδους για να μας ξυπνήσουν από τον γήινο λήθαργό μας. Για μερικούς ανθρώπους η προαναφερθείσα προσκόλλησή τους στην ύλη και στο σώμα θα μπορούσε να προκαλέσει το μεγαλύτερο επίπεδο δυσκολίας στην αποδοχή της αναχώρησής τους από τη γη.

Θαυμάζω όλα όσα οι εκλιπόντες φίλοι, η οικογένεια και οι οδηγοί μας κάνουν, όταν μας βλέπουν τόσο προσκολλημένους στο σώμα και στην ύλη, που δεν μπορούμε να ξυπνήσουμε. Αναρωτιέμαι αν κάνουν συνεχείς, ατελείωτες προσπάθειες να μας αφυπνίσουν, ή αν ύστερα από λίγο τα παρατάνε και μας αφήνουν να ξεκουραστούμε, δίνοντάς μας έτσι όλο το χρόνο που εμείς χρειαζόμαστε για να συμβιβαστούμε με την ιδέα.

Η μητέρα του G. Vale Owen μας δίνει την απάντηση, θυμίζοντάς μας ότι δεν θέλουν να συντρίψουν με τις πληροφορίες τους νεοαφιχθέντες.
«Όλες οι μέθοδοι που ανέφερα παραπάνω συχνά αποτυγχάνουν – πιο συχνά από όσο φαντάζεστε – επειδή ο χαρακτήρας του ανθρώπου χτίζεται χρόνο με το χρόνο και οι ιδέες που αποτελούν αυτό το οικοδόμημα ενσωματώνονται πολύ στερεά στο χαρακτήρα του. Επίσης, πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί να μην τον επιβαρύνουμε, γιατί αυτό θα καθυστερήσει τη φώτισή του. Μερικές φορές, ωστόσο, εκείνοι που είναι πιο φωτισμένοι, αντιλαμβάνονται αμέσως ότι έχουν περάσει στο πνεύμα, και τότε το έργο μας είναι εύκολο».

Μέρος της αιτίας που γράφω για το θάνατο είναι για να μαλακώσει η στερεότυπη ιδέα μας γύρω από αυτόν (και του φόβου του, εξίσου), ούτως ώστε να μπορέσουμε να βιώσουμε μια εύκολη μετάβαση, όταν έρθει η στιγμή πριν έρθει η εξέλιξη σε αυτόν τον πλανήτη.
Οι αγαπημένοι πνευματικοί οδηγοί μας εργάζονται ακούραστα για να βοηθήσουν στην αφύπνιση των θανόντων χωρίς να τους πλημμυρίζουν με πληροφορίες, και τους αξίζει ένα διάλειμμα μια στο τόσο, από κάποια αφυπνισμένη ψυχή.

Όσοι από εμάς κατανοούν την αιώνια φύση της συνείδησης θα μπορούσαν να κάνουν το ‘πέρασμα’ πολύ πιο εύκολο για τους αφοσιωμένους εκλιπόντες φίλους, τα μέλη της οικογένειας και τους οδηγούς μας, που με ενθουσιασμό τότε θα μας δείξουν τα θαύματα της σφαίρας του πνεύματος. Τώρα που αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε ότι ο θάνατος είναι μια ψευδαίσθηση, μπορούμε να είμαστε ήρεμοι και χαρούμενοι, όταν έρθει η ώρα.

Βιβλιογραφία
Betty Bethards, διάμεσο, ‘There is No Death’.  
Vale Owen, διάμεσο, ‘The Life Beyond the Veil’.  
L. Kelway-Bamber, ‘Claude’s Book’.
Julia T. Ames μέσω του W.T. Stead, διάμεσου, ‘After Death. A Personal Narrative.  




Πέμπτη, 20 Φεβρουαρίου 2014

Θάνατος: Μια απλή και απροσδόκητη μετάβαση - μέρος 2/3



 Η Claude Kelway-Bamber  αναφέρει ότι μερικοί άνθρωποι συνεχίζουν να έχουν αίσθηση του σώματός τους μετά το θάνατό τους:
«Για λίγο χρόνο, μετά που οι άνθρωποι έρχονται εδώ, συνεχίζουν να νιώθουν σαν να έχουν ακόμα το υλικό τους σώμα. Μπορείτε να το καταλάβετε αυτό, αν σκεφθείτε ότι κάθε στρατιώτης που είχε την ατυχία να χάσει ένα άκρο του, αναφέρει ότι νιώθει πόνο, ερεθισμό ή κάποια δυσφορία για μέρες μετά τον ακρωτηριασμό του. Κατά τον ίδιο τρόπο ένα πνεύμα συνεχίζει για λίγο καιρό να ‘νιώθει’ το σώμα του μετά το θάνατο».

Δεν γνωρίζω πώς είναι αυτή η αίσθηση του να ‘νιώθει’ το σώμα του ένας άνθρωπος μετά το θάνατό του, φαντάζομαι είναι κάτι πολύ προσωπικό. Μπορώ όμως να κατανοήσω την αίσθηση του να είναι κανείς προσκολλημένος στο υλικό του σώμα παρόλο που το έχει εγκαταλείψει, επειδή η μετάβαση μέσω του θανάτου, αν και πολύ απαλή, μπορεί να γίνει έντονη στον άνθρωπο που έχει μια ολότελα άκαμπτη αντίληψη περί θανάτου. 

Είμαι σίγουρη ότι η προσκόλληση δεν διαρκεί πολύ, επειδή μας έχουν πληροφορήσει ότι μόλις οι άνθρωποι συνειδητοποιήσουν και συμβιβαστούν με την κατάστασή τους, έχουν την τάση να ‘την κοπανάνε’ προς όλες τις κατευθύνσεις του πνευματικού κόσμου.

Η Julia Ames μιλάει για την απαλλαγή από τον πόνο που προσφέρει η ευγενική και καλοπροαίρετη διαδικασία του θανάτου:
«Ο νεκρός – και δεν μου αρέσει καθόλου αυτός ο παραπλανητικός όρος – σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις που ο θάνατος ήταν απρόσμενος, δεν συνειδητοποιεί την αλλαγή που του συμβαίνει. Το μόνο που καταλαβαίνει είναι ότι ξαφνικά έγινε καλά, αν ήταν άρρωστος. Ο πόνος που ένιωθε δεν υπάρχει πια, σηκώνεται από το κρεβάτι και είναι καλά. Και η πρώτη εντύπωση που έχει είναι αυτή της απόλαυσης, όπως όταν ξυπνάει κανείς από έναν εφιάλτη. Τόσο απλός, τόσο φυσικός είναι ο θάνατος που σχεδόν πάντα τον μπερδεύει με κάτι άλλο. Το ίδιο συνέβη και σ' εμένα. Και βρίσκω πως είναι μια πολύ κοινή εμπειρία».

Οι άνθρωποι που πεθαίνουν στον ύπνο τους, προφανώς ξυπνάνε το επόμενο πρωί στα κρεβάτια τους, ως συνήθως, και όταν σηκωθούν αντιλαμβάνονται ότι έχουν πεθάνει. Μερικοί, βέβαια, κάνουν καιρό να αντιληφθούν ότι πέθαναν και να αποκοπούν από τον υλικό κόσμο, αλλά και πάλι, έχουν όλο το χρόνο που χρειάζεται για να συμβιβαστούν με όλο αυτό.  
Από αυτά που έχουν ειπωθεί μέχρι τώρα, φαίνεται σαν ο θάνατος να είναι τόσο ήπιος ώστε να μην τον αναγνωρίζουμε καν, όταν έρχεται η ώρα. Η συνείδησή μας απλά θα αναβοσβήσει από τη φυσική πραγματικότητα, και θα ανοίξουμε ξανά τα μάτια μας στην οποιαδήποτε σκηνή ή τοπίο ήμασταν και πρωτύτερα. Είναι πολύ απλό, αλλά οι περισσότεροι από εμάς έχουν την τάση να αρνούνται την απλότητά του και το περιπλέκουν.

H Julia Ames επιβεβαιώνει την απροσδόκητη φύση του θανάτου:
«Η πλειονότητα εδώ λέει το ίδιο πράγμα. Κοιμόντουσαν. Και βρέθηκαν ξύπνιοι και καλά, στο ίδιο μέρος που είχαν αποκοιμηθεί και στην αρχή δεν κατάλαβαν ότι είχαν πεθάνει. Και συνέβη το ίδιο ακόμα και όταν ο νεκρός είχε προετοιμαστεί από τον ιερέα κατά την τελευταία μετάληψη. Γνώριζε ότι επρόκειτο να πεθάνει, αλλά δεν πίστευε ποτέ, ότι ‘θάνατος σήμαινε’ να σηκώνεσαι εντελώς καλά, με όλες τις γνώσεις και μνήμες που είχες και πρώτα, στο ίδιο μέρος που είχες πέσει να κοιμηθεί… και έτσι, αυτό είναι πάντα πηγή έκπληξης και αμηχανίας γι’ αυτόν, στην αρχή.

Αυτό συμβαίνει επειδή η αντίληψη που έχουμε για το θάνατο είναι τόσο παρεξηγημένη και διαστρεβλωμένη, ώστε όταν συμβεί, τελικά δεν το πιστεύουμε. Ο πνευματικός κόσμος έχει πολλά να μας προσφέρει και είτε φτάσουμε σ’ αυτόν μέσα από το θάνατο είτε μέσα από την εξέλιξη, θα ξεκλειδώσουμε μια ευρύτερη και βαθύτερη αντίληψη από αυτήν που κατέχουμε στη Γη. Αν ο καθένας από εμάς θυμάται την αιώνια φύση της συνειδητότητας, θα εξαλείψει το φόβο που κάνει τον θάνατο τόσο δύσκολο.  

Ένας πνευματικός δάσκαλος μέσα από την Betty Bethards μας πληροφορεί ότι τα μέλη της οικογένειάς μας που έχουν ήδη φύγει πριν από εμάς, συνήθως βρίσκονται κοντά μας τη στιγμή του θανάτου μας για να μας εξηγήσουν τι μας συνέβη:
«Πολλοί δεν γνωρίζουν ότι πέθαναν. Αυτή η γνώση έρχεται μετά από ένα μεγάλο σοκ, εκτός και αν οι αγαπημένοι τους - που έχουν ήδη περάσει απέναντι - τους το εξηγήσουν, πράγμα που κάνουν. Το μόνο πρόβλημα που υπάρχει, συνήθως προκύπτει σε περιπτώσεις ξαφνικού θανάτου, κατά τον οποίο η ψυχή δεν αντιλήφθηκε ότι το υλικό σώμα της πέθανε, ιδιαίτερα σε εκείνες τις περιπτώσεις που ένα ατύχημα διέλυσε ολότελα το σώμα».

Προφανώς, το να είναι σε θέση να δουν το νεκρό τους σώμα, τους βοηθά να αποδεχτούν τη μετάβασή τους.  
Έπειτα από όσα έχουμε μάθει μέχρι τώρα, είναι προφανές ότι δεν έχουμε κανένα λόγο να φοβόμαστε το θάνατο, γιατί ούτε που θα τον καταλάβουμε όταν μας συμβεί. Θα μπορούσαμε απλά να συνεχίσουμε να ζούμε όπως και πρώτα για ένα διάστημα, αγνοώντας ότι κάτι σημαντικό έχει λάβει χώρα - μέχρι τη στιγμή που θα αρχίσει να γίνεται πλέον εμφανής.
Μας έχουν πει ακόμα, ότι οι άνθρωποι που έχουν πεθάνει μπορούν να παρακολουθήσουν την δική τους κηδεία.

«Σε κάθε ψυχή επιτρέπεται να παρακολουθήσει την κηδεία της. Με το να παρατηρεί άλλους ανθρώπους, να διαβάζει τις σκέψεις τους, να τους βλέπει να θρηνούν ή να χαίρονται (που έχει να κάνει με τον τρόπο που έζησε), θα καταλάβει πιο γρήγορα ότι έχει πεθάνει».
Αυτή η παρακολούθηση είναι πιθανότατα το πιο ηχηρό καμπανάκι αφύπνισης. Σίγουρα δεν θα επιλέγουν όλοι να παρακολουθήσουν την κηδεία τους, αλλά πολλοί θα το κάνουν σε μια προσπάθεια να παρηγορήσουν την οικογένειά τους.

Όπως έχουμε αναφέρει ξανά, δεν υπάρχει πρακτικά καμία διαφορά ανάμεσα σ’ ένα σώμα που ζει στη γη και στο αιθερικό σώμα των πνευματικών πεδίων, εκτός από την τοποθεσία που βρίσκεται το καθένα και την ικανότητα αντίληψης που διαθέτουν.
«Οι άνθρωποι της γης δεν θα την ακούουν, δεν θα την βλέπουν, ούτε θα ανταποκρίνονται σε αυτήν, έτσι και η πιο αδαής ψυχή θα αναγνωρίσει τελικά ότι δεν μπορούν να την δουν ή να την ακούσουν... και θα καταλάβει ότι συμβαίνει μια κάποια αλλαγή, παρόλο που η ίδια δεν θα βλέπει καμία, επειδή βλέπει το αιθερικό της σώμα να είναι ίδιο με το υλικό της. Επίσης, η σκέψη της δεν έχει μεταβληθεί. Τώρα όμως μπορεί και καταλαβαίνει τις σκέψεις των άλλων ανθρώπων και βλέπει πολύ καθαρά τα πράγματα που δεν μπορούσε να δει όσο ήταν στο υλικό της σώμα».

Στην ουσία δεν υπάρχει καμία διαφορά για τους πεθαμένους, εκτός από το ότι έχει αυξηθεί η αντίληψη και η κατανόησή τους.
Ο θάνατος φαίνεται πραγματικά τραγικός μόνο για τους ανθρώπους που ήταν κοντά στο άτομο που έφυγε από τη ζωή. Οι ίδιοι οι πεθαμένοι μπορούν να βρίσκονται σε μια όμορφη παραλία και να παρακολουθούν την ίδια στιγμή την κηδεία τους για να παρηγορήσουν την οικογένειά τους , αλλά η θλίψη και η τραγωδία πραγματικά φαίνεται ότι υπάρχει επειδή δεν βρίσκεται στη σάρκα το αγαπημένο πρόσωπο.

Αν απλά φύγουμε μακριά από αυτή την πραγματικότητα που ζούμε, σε μιαν άλλη, πιο ελεύθερη, μπορούμε εύκολα να βρεθούμε κοντά στους αγαπημένους μας πολύ καιρό μετά το θάνατό μας, και υπάρχουν άνθρωποι που έχουν χάσει αγαπημένα τους πρόσωπα και ανέφεραν παράξενα περιστατικά που συνέβησαν τον καιρό του θανάτου.

Άλλα άτομα, όπως ο Αβραάμ Λίνκολν, έχουν αναφερθεί σε περίεργα όνειρα σχετικά με την κηδεία τους, λίγο πριν πεθάνουν. Είναι σαν το πνεύμα να τους έδινε ένα μήνυμα, ότι σύντομα θα αναχωρούσαν από τον υλικό κόσμο και θα συνέχιζαν το ταξίδι τους στον ελεύθερο κόσμο του αιθερικού.

Τετάρτη, 19 Φεβρουαρίου 2014

Θάνατος: Μια απλή και απροσδόκητη μετάβαση - μέρος 1/3






Χάρις στις ειδικές προσπάθειες ορισμένων ανθρώπων που αναζήτησαν την επαφή με τις ψυχές πεθαμένων, έχουμε σήμερα ένα θησαυρό πληροφοριών σχετικά με τη ζωή που υπάρχει πέρα από το θάνατο. Ένα από τα πράγματα που μας έχουν αναφέρει είναι, ότι πολλοί άνθρωποι που πεθαίνουν δεν καταλαβαίνουν τη διαφορά που έχει συμβεί στη ζωή τους και απαιτείται βοήθεια για να την καταλάβουν, κάτι που τους παρέχεται με χαρά και προθυμία.

Πολλοί είναι εκείνοι που με κατάπληξη μαθαίνουν ότι το φυσικό τους σώμα έχει πεθάνει, ωστόσο εκείνοι βλέπουν ότι συνεχίζουν να ζουν. Αυτό οφείλεται κυρίως στη διαστρεβλωμένη αντίληψη που έχουμε για το θάνατο. Το σοκ που δημιουργείται από αυτή τη γνώση μπορεί να προκαλέσει σύγχυση και αμηχανία, καθώς θα δούμε, αλλά όσοι από εμάς έχουν καταλάβει τη μεταθανάτια ζωή, ξέρουν τι να περιμένουν όταν η ώρα έρθει.

Προσπαθώ να γράφω άρθρα σχετικά με αυτό το θέμα επειδή ένας τομέας ανύψωσης της συνειδητότητας έχει να κάνει με τα πράγματα που υπάρχουν πέρα από τη ζωή στην ύλη. Ακόμα, ελπίζω ότι θα μπορέσω να καταστείλω, κάπως, το φόβο του θανάτου που είναι κυρίαρχος, με τις πληροφορίες γύρω από την αιώνια φύση της συνειδητότητας.
Αντί για πόνο και ατελείωτο σκοτάδι, ο θάνατος προαναγγέλλει μιαν ευρύτερη έννοια υγείας και αναζωογόνησης. Ο θάνατος απελευθερώνει το πνεύμα και βοηθάει την προσωπικότητα να νιώσει πιο υγιής και πιο ζωντανή από όσο όταν ζούσε - και ένεκα τούτου κάποιες ψυχές δεν αντιλαμβάνονται ότι έχουν αποβιώσει.

Ό καρδινάλιος Ρόμπερτ Μπένσον μας μιλάει για τον «εκπληκτικό αριθμό ατόμων» που δεν καταλαβαίνουν ότι έχουν πεθάνει:
«Με αποφασιστικότητα δεν θα πιστέψουν ότι είναι, αυτό που εσείς στη γη ονομάζετε ‘πεθαμένοι’. Καταλαβαίνουν ότι κάτι έχει αλλάξει ελαφρώς, αλλά δεν γνωρίζουν πώς να το ονομάσουν. Ορισμένοι, μετά από μια μικρή εξήγηση, ακόμα και επίδειξη, μπορούν να εννοήσουν αυτό που τους συνέβη. Άλλοι είναι πεισματάρηδες και θα πειστούν μόνο μετά από μια εκτενέστερη αιτιολόγηση».
Και συνεχίζει: «Σε αυτή την περίπτωση συχνά είμαστε υποχρεωμένοι να αφήσουμε μια ψυχή σε ησυχία και να της επιτρέψουμε να διαλογιστεί ήρεμα για να δουλέψει το θέμα με το δικό της τρόπο. Ξέρουμε ότι κάποια στιγμή εκείνη η ψυχή θα νιώσει αυτά που της εξηγούμε. Είναι κουραστική αυτή η εργασία, αν και χρησιμοποιώ τη λέξη με την αυστηρά περιοριστική έννοια που της αποδίδουμε στον πνευματικό κόσμο».

Όταν ένα άτομο δεν μπορεί να ‘πιάσει την έννοια’ ότι απεβίωσε, τα άτομα της οικογένειάς του και οι πνευματικοί του οδηγοί θα περιμένουν υπομονετικά μέχρι τη στιγμή που θα φτάσει μόνο του σε αυτό το συμπέρασμα. Και αυτό θα γίνει αναπόφευκτα, επειδή δεν θα μπορεί να κρύβεται για πάντα από μια τέτοια αλήθεια.
Θα του είναι δύσκολο να αντιμετωπίσει το θάνατο του σώματός του, ειδικά αν το άτομο ήταν συνδεδεμένο με την ταυτότητα του σώματος και τα υλικά αποκτήματά του.

Παρόλο που τα μέλη της οικογενείας μας που έχουν αποβιώσει πρωτύτερα, είναι έτοιμα να μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε τη μετάβασή μας, μας αφήνουν να το κάνουμε με το δικό μας χρόνο.

Η Τζούλια Άμες μας λέει ότι εξαιτίας της συνειδητότητας που ακόμα έχουν μετά το θάνατο, πολλοί άνθρωποι αρνούνται να πιστέψουν ότι έχουν πεθάνει:
"Πολλοί αρνούνται να πιστέψουν ότι έχουν πεθάνει. Αυτό είναι αλήθεια, επειδή δεν είναι νεκροί. Έχουν όλες τις ικανότητες: βλέπουν, ακούνε, μετακινούνται εδώ κι εκεί. Τα πάντα μοιάζουν ίδια όπως και πριν. Η πρώτη αντίληψη της αλλαγής είναι σοκαριστική. ‘Ώστε αυτός είναι ο θάνατος; Μα, αν έχουν έτσι τα πράγματα, δεν υπάρχει αυτό που λέμε θάνατος! Επειδή είναι ολοκληρωτικά διαφορετικός από αυτό που νομίζαμε!’"

Μπορείτε να φανταστείτε πόσο δύσκολο είναι να βρούνε τις λέξεις να περιγράψουν αυτό που επί δεκαετίες είχαν πιστέψει; Ότι θα πέθαιναν μαζί με το σώμα τους; Ο θάνατος είναι μια καλοκάγαθη και εμψυχωτική διαδικασία, και το χάος που συνδέεται με αυτόν προέρχεται περισσότερο από τους φόβους και την παρερμηνεία μας.

Η Έθελ Μακ Λέην μας μιλάει για την μη-πίστη των ανθρώπων στην ύπαρξη του πνευματικού κόσμου:
«Όσο παράλογο και αν μας φαίνεται, εξακολουθούν να υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι στη γη που αρνούνται να πιστέψουν στην ύπαρξή μας. Βρίσκονται σε σοκ όταν η αναπόφευκτη μέρα φτάσει, όταν ενωθούν μαζί μας, εδώ».

Σίγουρα θα είναι σοκ για τον οποιονδήποτε δεν μπορεί να αντιληφθεί τη συνέχιση της συνειδητότητας μετά το θάνατο του σώματος, αλλά τελικά, ο καθένας θα έρθει αντιμέτωπος με αυτή την υπέροχη αλήθεια. Θεωρώ πως είμαστε τυχεροί που είμαστε σε θέση να ζούμε μετά που το σώμα μας δεν θα έχει καμία σημασία, και φυσικά, πάντα μπορούμε να ενσαρκωθούμε ξανά, αν το θέλουμε.
Παρόλο που πολλοί από εμάς είναι έτοιμοι να προχωρήσουν πέρα από τον κύκλο των ενσαρκώσεων, το δικαίωμα της επιλογής υπάρχει πάντα στο πνευματικό βασίλειο.

Τετάρτη, 5 Φεβρουαρίου 2014

Φύλακες Άγγελοι & Πνευματικοί Οδηγοί



Πολλοί αναρωτιούνται πώς μπορούν να συνδεθούν με τους οδηγούς και τους αγγέλους τους και με ποιο τρόπο μπορούν να τους νιώσουν.

Ο καθένας από εμάς έχει το δικό του ξεχωριστό τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τα πράγματα. Κάποιοι είναι ενορατικοί· βλέπουν πράγματα, διαισθάνονται και διακρίνουν πράγματα. Ορισμένοι απλά έχουν μια αίσθηση στο στομάχι τους.

Συχνά, οι οδηγοί μας έρχονται με τρόπους που τους αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας, όπως με μια μυρωδιά, μια ευωδιά ή έναν ήχο. Ή με μια απαλή σκουντιά, μια δροσιά που θα νιώσουμε στη μια πλευρά του σώματός μας ή απλά με την αίσθηση ότι υπάρχει κάποιος στο δωμάτιο, αν και βρίσκεστε μόνοι. Έτσι, αντιλαμβάνεστε ότι έχει να κάνει με τον τρόπο που εσείς επιτρέπετε στον εαυτό σας να καταλάβει. Ο περισσότερος κόσμος νιώθει μια μυρωδιά. Βλέπετε λοιπόν, ότι οι τρόποι είναι σχεδόν ίδιοι με εκείνους που χρησιμοποιούν και οι αγαπημένοι σας που έχουν φύγει από τη ζωή στη γη, όταν επιθυμούν να σας επισκεφθούν.

Οι οδηγοί μας θέλουν να ξέρουμε ότι είναι δίπλα μας. Με χιούμορ λένε στα διάμεσα που επικοινωνούν μαζί τους, ότι τους αφήνουμε «άνεργους». Έτσι με το να τους μιλάμε σαν να τους βλέπουμε μπροστά μας, να τους δίνουμε να εκτελέσουν εργασίες και αγγαρείες, να τους ζητάμε τη βοήθειά τους, τότε είναι πραγματικά που ανοίγουμε την πόρτα της επικοινωνίας μας μαζί τους.

Δείτε το σαν μια ιερή θεατρική πράξη. Στην αρχή μπορεί να θεωρήσετε τον εαυτό σας χαζό, αλλά ποιος δίνει σημασία; Απλά παίζετε. Η πιο ισχυρή ψευδαίσθηση που πρέπει να σπάσουμε αν θέλουμε να προχωρήσουμε στην διαδικασία Ανάληψης (Ascension) και αλλαγής διαστάσεων, είναι η ψευδαίσθηση της απομόνωσης και του χωρισμού μας από το Θείο. Όλοι έχουμε ως ένα βαθμό την αίσθηση ότι «είμαστε μόνοι μας στον κόσμο», ενώ η αλήθεια είναι ότι έχουμε όλους αυτούς τους οδηγούς και φύλακες γύρω μας.

Η ομάδα που σας προστατεύει μπορεί να αποτελείται από αγγέλους, κατοίκους του γαλαξία (εξωγήινους) ή και αυτόχθονες Ινδιάνους. Δεν έχει σημασία το όνομα, αυτό που έχει σημασία είναι η δόνησή τους. Σας παροτρύνουμε να χαλαρώνετε και να διαλογίζεστε λιγάκι κάθε μέρα. Αυτό είναι ζωτικής σημασίας για τη σχέση σας με τους οδηγούς σας. Πρέπει να είστε διαθέσιμοι, πρόσφοροι. Είναι σαν να έχετε φίλους στους οποίους δεν μιλάτε ποτέ. Και μετά από λίγο σταματάνε να είναι φίλοι σας, ναι;

Οι οδηγοί σας όμως δεν σας εγκαταλείπουν ποτέ. Είναι πάντα στην υπηρεσία σας. Αυτή είναι η υπηρεσία τους προς τη Θεότητα. Έχουν επιλέξει να βρίσκονται κοντά σας στο ιερό ταξίδι της ζωής σας και παραμένουν πάντοτε δίπλα σας.
Έχουμε ακούσει κάποιους ανθρώπους να λένε ότι «απέλυσαν» τους οδηγούς τους και αυτό μας κάνει να χασκογελάμε επειδή «δεν μπορείτε να απολύσετε» τους οδηγούς σας. Μπορεί να μην θελήσετε ποτέ να τους μιλήσετε, ή μπορεί να θυμώσετε μαζί τους, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν μπορείτε να τους απολύσετε!

Στα ανώτερα πεδία δεν υπάρχει αυτό που λέμε «παίρνω κάτι προσωπικά». Οι πνευματικοί οδηγοί σας δεν προσβάλλονται αν δεν τους δίνετε προσοχή. Θέλουν να τους δίνετε προσοχή, αλλά αν δεν το κάνετε, δεν νιώθουν προσβεβλημένοι.

Πολλές φορές η βοήθειά τους σας έρχεται χωρίς καν να το καταλάβετε. Αυτό συμβαίνει όταν από το στόμα σας βγαίνουν κάποιες φορές σοφά λόγια κι εσείς τότε αναρωτιέστε: «μα καλά, εγώ ήμουν που είπα αυτά τα πράγματα; Από πού μούρθαν;» Και δεν ήταν δικά σας τα λόγια.

Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι οι οδηγοί τους αλλάζουν από ζωή σε ζωή. Δεν αλλάζουν. Μπορεί να σας προστεθούν και άλλοι, όταν οι πνευματικές σας ανάγκες αυξηθούν ή μπορεί να έρθει μια λεγεώνα από οδηγούς για να σας βοηθήσει να λύσετε ένα πρόβλημα, αλλά οι οδηγοί σας είναι μαζί σας από την πρώτη σας ενσάρκωση. Έτσι λοιπόν σας γνωρίζουν καλά. Γνωρίζουν τα ελαττώματα και τα προτερήματά σας, γνωρίζουν την ουσία σας. 

Είναι αλήθεια ότι είμαστε όλοι πολύ γενναίες ψυχές και όταν βρισκόμαστε στην «άλλη πλευρά» φτιάχνουμε σχέδια να αναλάβουμε πολύ δύσκολα έργα στη Γη. «Α, φυσικά και θα το κάνω» λέμε με ευκολία και ελευθερία κίνησης και επιλογής επειδή θέλουμε να υπηρετήσουμε τη Θεότητα και επειδή γνωρίζουμε ότι είμαστε αγάπη.
Αλλά όταν κατεβαίνουμε στο γήινο επίπεδο «…Ω, Θεέ μου, δεν ήξερα ότι θα ήταν τόσο δύσκολα…». Ιδιαίτερα αυτή η συγκεκριμένη ζωή, κατά την οποία βρισκόμαστε στην επικείμενη αλλαγή της συνειδητότητας της ανθρωπότητας, έχει πολλές προκλήσεις και είναι μεγάλη υπόθεση να βρίσκεται κάποιος ενσαρκωμένος τούτη την εποχή.

Οι άνθρωποι συχνά λένε, «θα ήθελα πραγματικά να μπορούσα να έβλεπα τους οδηγούς μου». Αλλά αν βρισκόσουν ξαπλωμένος στο κρεβάτι και ξαφνικά ένας πελώριος άγγελος παρουσιαζόταν μπροστά σου, αυτό θα σε τρόμαζε. Γι’ αυτό πρέπει να είσαι έτοιμος να δεχτείς κάτι τέτοιο.
Οι οδηγοί και οι φύλακες άγγελοι είναι το δώρο που μας στέλνει η θεότητα. Είναι δώρο αγάπης ώστε να μην κάνουμε το ταξίδι μας στη Γη μόνοι και για να έχουμε βοήθεια ανά πάσα στιγμή. Αυτό που νομίζετε σαν αόρατο βασίλειο… είναι πιο απτό απ’ ό,τι πιστεύετε. Και καθώς αλλάζετε διαστάσεις, αυτή η απτότητα, αυτή η έννοια της μορφής γίνεται ολοένα και πιο ξεκάθαρη.

Ναι, είναι στην υπηρεσία μας και με τον τρόπο αυτό είναι στην υπηρεσία της Θεϊκής Μητέρας. Είναι οι φρουροί μας - και το δώρο Της στον καθένα από εμάς. Δεν υπάρχει κανείς που δεν συνοδεύεται από οδηγούς. Και ο μοναδικός σκοπός τους είναι να μας αγαπούν. Και να μας βοηθούν να θυμόμαστε πόσο αγαπητοί είμαστε και πως η ίδια η ουσία μας είναι αγάπη.

Δεν μπορεί να υπάρξει πιο πολύτιμο δώρο από αυτό. Και αυτό που συχνά παραβλέπεται και που θέλω να επιστήσω την προσοχή σας, είναι ότι πρέπει να γιορτάζετε μαζί τους. Οπότε ναι, σας ενδυναμώνουν όταν διέρχεστε από την σκοτεινή νύχτα της ψυχής σας, αλλά όταν η νίκη επιτυγχάνεται, δεν είναι ότι στέκονται εκεί, περιμένοντας ένα ευχαριστώ - αν και το συνιστούμε - είναι ότι θέλουν να μοιραστούν τη χαρά σας. Θέλουν να είναι μέρος της χαρούμενης νίκης. Μερικές φορές, νίκη είναι όταν καταφέρνετε να περνάτε μέσα από τη δύσκολη μέρα ή νύχτα. Και μερικές φορές η νίκη σάς περνάει μέσα από την πύλη μιας νέας πραγματικότητας.






Σάββατο, 1 Φεβρουαρίου 2014

ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ – Γιατί έχετε ανάγκη να τον κάνετε...



H λέξη διαλογισμός δεν είναι ακριβής ερμηνεία της λέξης meditation – αλλά δεν έχουμε μια πιο κατάλληλη λέξη να εκφράζει την κατάσταση της μη-σκέψης.

Στο ορθογραφικό λεξικό Τεγόπουλου-Φυτράκη διαβάζουμε: Διαλογισμός είναι η σκέψη, ο συλλογισμός, ο στοχασμός – και στο παλαιότερο αλλά τόσο έγκυρο λεξικό Σταματάκου: Διαλογισμός είναι η νοητική διαδικασία για την παραγωγή κρίσεων (σχετικά με σημαντικό θέμα), καθώς και το προϊόν αυτής της διαδικασίας. Καμία σχέση, δηλαδή, με την μη παραγωγή σκέψεων που επιθυμούμε να επιτύχουμε κάνοντας meditation.
Αυτό που θέλουμε να πούμε σήμερα με τη λέξη διαλογισμός, είναι η μορφή της πνευματικής συγκέντρωσης που επιτυγχάνεται με τη βαθιά χαλάρωση, την απομάκρυνση κάθε σκέψης και εξωτερικών ερεθισμάτων από τη συνειδητότητα του υποκειμένου. Σκοπός του διαλογισμού είναι η άντληση γνώσης ή και εμπειριών άμεσα, χωρίς τη χρήση των αισθητηρίων οργάνων του ανθρώπου ή οποιασδήποτε πηγής πληροφόρησης. Γενικότερα θεωρείται και μέσο ψυχικής χαλάρωσης και ευεξίας.
Αλλά γιατί έχουμε ανάγκη να διαλογιζόμαστε;
Όλοι αντιμετωπίζουμε τα συμπτώματα της Ανάληψης (Ascension) με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Το σύστημα των τσάκρας μας έχει αναβαθμιστεί από 7 σε 13 πρωτεύοντα τσάκρας και ο διαλογισμός μας προσφέρει ουσιαστική βοήθεια για να υπερβούμε τα κύματα της Ανάληψης. Εδώ είναι μια απλή υπενθύμιση για τα οφέλη του διαλογισμού. 10 λεπτά επί δύο φορές την ημέρα είναι ό,τι χρειάζεται ο καθένας για να εξομαλύνει το δρόμο προς μια χαρούμενη μεταμόρφωση.
Στην παρακάτω φωτογραφία μπορείτε να δείτε τις επιπτώσεις που έχει ένας 20λεπτος διαλογισμός στον εγκέφαλό σας. 
Στην αριστερή πλευρά υπάρχει μεγάλη δραστηριότητα Βήτα κυμάτων, η οποία χαρακτηρίζεται από τα φωτεινά ροζ και κίτρινα ίχνη, πράγμα που υποδεικνύει ότι ο εγκέφαλος επεξεργάζεται ενεργά πληροφορίες. Αλλά αυτή η δραστηριότητα μειώνεται δραματικά στη δεξιά πλευρά καθώς ο εγκέφαλος επιβραδύνει και χαλαρώνει.
Η περίληψη που ακολουθεί, εξηγεί το γιατί η ηρεμία του εγκεφάλου σας είναι μια τόσο δυναμική διαδικασία και πώς τα διαφορετικά μέρη του εγκεφάλου ανταποκρίνονται στο διαλογισμό. Είναι λίγο τεχνικό, αλλά κάνει συναρπαστική την ανάγνωση.

Μετωπιαίος λοβός
Είναι το πιο ιδιαίτερα εξελιγμένο τμήμα του εγκεφάλου, υπεύθυνο για τη λογική, το σχεδιασμό, τα συναισθήματα και την αυτο-επίγνωση. Κατά τη διάρκεια του διαλογισμού, ο μετωπιαίος φλοιός τείνει να βγει εκτός σύνδεσης.

Βρεγματικός λοβός
Αυτό το τμήμα του εγκεφάλου επεξεργάζεται αισθητηριακές πληροφορίες σχετικά με τον περιβάλλοντα κόσμο, προσανατολίζοντάς σας στο χώρο και το χρόνο. Κατά τη διάρκεια του διαλογισμού, η δραστηριότητα στον βρεγματικό λοβό επιβραδύνεται.
Θάλαμος
Ο φύλακας των πυλών για τις αισθήσεις. Με το όργανο αυτό εστιάζετε την προσοχή σας διοχετεύοντας κάποια αισθητηριακά δεδομένα βαθύτερα στον εγκέφαλο και διακόπτοντας άλλα σήματα στην πορεία τους. Ο διαλογισμός μειώνει τη ροή των εισερχμένων πληροφοριών σε μια στάλα.

Δικτυωτός σχηματισμός
Ως φρουρός του εγκεφάλου, αυτή η δομή λαμβάνει τα εισερχόμενα ερεθίσματα και βάζει τον εγκέφαλο σε εγρήγορση, έτοιμο να ανταποκριθεί. Σε φάση διαλογισμού πισωγυρίζει το σήμα διέγερσης.
Εν συντομία, με τη χαλάρωση του εγκεφάλου μέσω του διαλογισμού, μπορείτε να μειώσετε τα εξωτερικά ερεθίσματα και να δημιουργήσετε διανοητικό χώρο για νέες ιδέες, διαίσθηση, έμπνευση και να αναδυθεί η δημιουργικότητά σας. Αυτό μπορεί να σας βοηθήσει να αλλάξετε την καλωδίωση του μυαλού σας για την επιτυχία, ενθαρρύνοντάς σας σε πιο θετικές σκέψεις ενδυνάμωσης.

Αλλά εκτός από την βοήθεια προς το μυαλό σας, υπάρχουν ένα σωρό επίσης οφέλη για την υγεία σας σωματική, συναισθηματική και διανοητική που μπορούν να αποκτηθούν από την τακτική του διαλογισμού.