Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2013

Μια απλουστευμένη ιστορία της Δημιουργίας

Κατ’ αρχήν, ο Θεός είναι και ήταν ολότελα ΚΑΛΟΣ. Παντού στον Κόσμο Του υπήρχε καλοσύνη. Στην πραγματικότητα, επειδή δεν υπήρχε τίποτα άλλο, τα πράγματα ήταν κάπως στατικά. Από τη Δημιουργία Του έλειπε η ζωντάνια. Έλειπε η δυνατότητα ανάπτυξης και επέκτασης. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είχε "κολλήσει".

Για να δημιουργήσει αλλαγή, για να δημιουργήσει μια ευκαιρία για κίνηση και επέκταση, ο Θεός έπρεπε να εισαγάγει ένα Στοιχείο στη Δημιουργία Του, το οποίο θα ήταν διαφορετικό από την καλοσύνη που διέπνεε τα πάντα. Αυτό ήταν πολύ δύσκολο για τον Θεό, γιατί πώς μπορούσε να δημιουργήσει κάτι που δεν είναι; Πώς να δημιουργήσει η Καλοσύνη την Κακία; Δεν μπορούσε. Έτσι, ο Θεός έπρεπε να καταλήξει σε ένα τέχνασμα, να το πούμε απλά. Αυτό το τέχνασμα ονομάζεται άγνοια.

Η άγνοια είναι το στοιχείο που αντιτίθεται στην Καλοσύνη. Δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι είναι έξω από την καλοσύνη, χωριστά από το Θεό. Το να μη γνωρίζεις ποιος είσαι, είναι το κίνητρο πίσω από την αλλαγή, την ανάπτυξη και την επέκταση στο σύμπαν. Η άγνοια γεννά φόβο, ο φόβος γεννά την ανάγκη για τον έλεγχο, την ανάγκη ελέγχου των φυλών στον αγώνα για την εξουσία και εκεί υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για το "κακό" να ανθίσει. Έτσι, η σκηνή για τη μάχη ανάμεσα στο Καλό και το Κακό στήθηκε.

Ο Θεός χρειαζόταν τη δυναμική των αντιθέσεων για να κάνει τη δημιουργία του να ξεκολλήσει από την αδράνεια. Μπορεί να είναι πολύ δύσκολο για τον άνθρωπο να το κατανοήσει, μπροστά σε όλα τα δεινά που προκαλούνται από άγνοια και φόβο, αλλά ο Θεός έδωσε μεγάλη σημασία σε αυτές τις ενέργειες, δεδομένου ότι του παρείχαν τον τρόπο να πάει «πέρα από τον Εαυτό Του».

Ο Θεός ζήτησε από εκείνους που ανήκαν στο πιο δημιουργικό, προηγμένο και θαρραλέο κομμάτι του Εαυτού Του να λάβουν το πέπλο της άγνοιας. Για να ζήσουμε τη δυναμική των αντιθέσεων όσο το δυνατόν πληρέστερα, θα ήμασταν εμποτισμένοι προσωρινά στη λήθη σχετικά με την αληθινή φύση μας. Συναινέσαμε να εκμεταλλευτούμε αυτή την κατάδυση στην άγνοια, αλλά το γεγονός αυτό επικαλύπτετο και από το πέπλο της λήθης. Έτσι τώρα μπορούσαμε συχνά να βλασφημούμε το Θεό που βρισκόμαστε στην κατάσταση που είμαστε: τις δυσκολίες, την άγνοια. Στην ουσία όμως: εμείς είμαστε ο Θεός, ο Θεός είναι εμείς.

Παρ' όλα τα προβλήματα και τις λύπες, βαθιά μέσα μας εξακολουθεί να υπάρχει η αίσθηση του θαυμασμού και του ενθουσιασμού για τη ζωή στη δυαδικότητα, για την εμπειρία και τη δημιουργία του Νέου. Είναι ο αρχικός ενθουσιασμός του Θεού, ο λόγος που ο Θεός ξεκίνησε το ταξίδι του μέσα από μας, στην πρώτη θέση.

Όταν ξεκίνησαμε το ταξίδι μας, αντιμετωπίσαμε το Κακό (φόβο, άγνοια) με μόνο μια αόριστη μνήμη του Καλού (Εστίας) στο μυαλό μας. Αρχίσαμε να παλεύουμε το φόβο και την άγνοια, ενώ νοσταλγούσαμε την Εστία. Ωστόσο, δεν θα επιστρέψουμε Σπίτι με την έννοια της επιστροφής μας σε μια κατάσταση του παρελθόντος. Επειδή η Δημιουργία έχει αλλάξει λόγω του ταξιδιού μας.
Στο τέλος της διαδρομής θα έχουμε γίνει μεγαλύτεροι από το καλό και το κακό, το φως και το σκοτάδι. Θα έχουμε δημιουργήσει μια τρίτη ενέργεια, την ενέργεια του Χριστού, η οποία αγκαλιάζει και ξεπερνά και τα δύο. Θα έχουμε διευρύνει τη Δημιουργία του Θεού. Θα είμαστε η Νέα Δημιουργία του Θεού. Ο Θεός θα έχει προχωρήσει πέρα ​​από τον Εαυτό Του όταν η συνειδητότητα ​​του Χριστού θα έχει πλήρως γεννηθεί στη Γη.

Η συνειδητότητα ​​του Χριστού δεν υπήρχε πριν από την "ανθρώπινη εμπειρία". Η συνειδητότητα ​​του Χριστού είναι η συνειδητότητα ​​κάποιου που έχει περάσει μέσα από τις πολλαπλές εμπειρίες της δυαδικότητας, έχει συμβιβαστεί με αυτές και έχει αναδυθεί «στην άλλη πλευρά». Αυτός θα είναι ο κάτοικος της Νέας Γης. Θα έχει αφήσει πέρα τη δυαδικότητα. Θα έχει αναγνωρίσει και αγκαλιάσει τη δική του θεϊκότητα. Θα έχει γίνει ένα με τον θεϊκό Εαυτό του. Αλλά ο θεϊκός Εαυτός του θα είναι διαφορετικός από πριν. Θα είναι βαθύτερος και πλουσιότερος από τη συνειδητότητα ​​από την οποία γεννήθηκε. Ή θα μπορούσε κανείς να πει: Ο Θεός θα έχει εμπλουτίσει τον Εαυτό Του έχοντας περάσει από την εμπειρία της δυαδικότητας.

Αυτή η ιστορία είναι απλοποιημένη και παραμορφωμένη, αφού οτιδήποτε λέμε διαστρεβλώνεται από τις αυταπάτες του χρόνου και του διαχωρισμού. Αυτές οι ψευδαισθήσεις έχουν υπηρετήσει ένα πολύτιμο σκοπό. Αλλά έχει έρθει η ώρα να προχωρήσουμε πέρα ​​από αυτές. Παρακαλώ δοκιμάστε να αισθανθείτε την ενέργεια πίσω από τις λέξεις, την ιστορία και τη μεταφορά. Αυτή η ενέργεια είναι κατά μία έννοια δική μας. Είναι η ενέργεια των μελλοντικών εαυτών μας που θα έχουν Χριστοποιηθεί μέσα από τον Ιησού που μιλάει μέσα μας.
Να περάσετε με καλοσύνη αυτές τις Άγιες Ημέρες.

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!




Παρασκευή, 6 Δεκεμβρίου 2013

Στο διάστημα πριν τη γέννηση




Μια ιστορία φανταστική αλλά και πραγματική συνάμα.
Στο χρονικό διάστημα ανάμεσα στους δυο κόσμους, βρίσκομαι σε μια σχετικά φιλική, αλλά και έντονη συζήτηση με τους συμβούλους μου. Υπάρχουν 24 από αυτούς. Στην προσωπική μου ομάδα υπάρχουν 17 που με πλαισιώνουν.

-Τζάνους, δεν μπορείς να το κάνεις αυτό, είναι πάρα πολύ. Γνωρίζω την καρδιά και το θάρρος σου, τον αγωνιστικό σου πνεύμα και τη δύναμη της ψυχής σου. Όμως σε προειδοποιώ ότι αυτό είναι κάτι πολύ περισσότερο από ό, τι μπορείς να αντέξεις. Ήταν ο Ζερμαίν που μίλησε.

Πριν ο Τζάνους μπορέσει να αποκριθεί, ο Ραφαήλ λέει:
«Τζάνους, θυμάσαι καλά την εμπειρία σου ως Τζην, πώς κάηκε στην πυρά; Πώς μπορείς να είσαι σίγουρος ότι όταν ενσαρκωθείς, οι φόβοι της δεν θα έχουν το πάνω χέρι και δεν θα σε σταματήσουν από την αποστολή σου!»

Τα μέλη του Συμβουλίου μιλάνε με όλους. Είναι σπάνιο πριν από μια προετοιμασία για την επόμενη ενσάρκωση να διαφωνήσεις πραγματικά μαζί τους για τις δυσκολίες της ζωής που επιθυμείς να ζήσεις. Για τα μαθήματα που θα πάρεις.

Στο τέλος ο Τζάνους φτάνει στα άκρα. Το συμβούλιο είναι ανένδοτο. Πρέπει να τους κάνει να συμφωνήσουν γι’ αυτό τους πιέζει.
«Παρακαλώ, ακούστε με. Ξέρω ότι μπορεί να αποτύχω. Ξέρω επίσης ότι πρέπει να προσπαθήσω. Οι προσωπικοί μου σύμβουλοι και άλλοι σύμβουλοι ακόμα, συμφώνησαν να πάω στη Γη σε τρία κύματα που θα συμβούν το 1939, το 40 και το 41. Αυτό έχει ήδη συμφωνηθεί και μια Νέα Χάρη θα χορηγηθεί στους ανθρώπους. Ξέρω ότι η Γη περιβάλλεται από ένα στρώμα πολύ σκοτεινής ενέργειας. Πολλοί θα υποφέρουν και πολλοί θα πεθάνουν τα επόμενα χρόνια στη γη. Όταν πάω (1939) θέλω να είμαι αληθινός προς εκείνους τους οποίους θα προσπαθήσω να βοηθήσω. Πρέπει να βιώσω ντροπή, αγωνία, σύγχυση, εγκατάλειψη, έλλειψη εμπιστοσύνης, για να πω σε έναν άλλο άνθρωπο, ‘έχω βρεθεί εκεί και έχω κάνει αυτό…’ Δεν καταλαβαίνετε ότι πρέπει να είμαι αληθινός; Δεν θα πάω μόνος. Ποτέ δεν το κάνω. Θα μπω ως σύνθεση πολλών ψυχικών Ενεργειών. Θα είμαι εξοπλισμένος με πολλά από τα ταλέντα και τις δεξιότητές τους. Θέλω να βιώσω όσο πιο πολύ Σκοτάδι θα είμαι σε θέση ν’ αντέξω. Θα είμαι ένας κυνηγός μαύρης ενέργειας. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος οι Αθάνατοι να λάβουν σάρκα. Πρέπει να το κάνουμε αν είναι η Γη να επιβιώσει. Μερικοί από εμάς δεν θα τα καταφέρουν να επιβιώσουν ούτε καν τη διαδικασία του τοκετού. Θα είναι υπεράνω των δυνάμεών τους. Άλλοι, θα μυρίσουν τη δυσωδία και θα θελήσουν να φύγουν. Δεν θα είναι εύκολο για κανέναν από μας. Απλά
επιτρέψτε μου να προσπαθήσω».

Ένα μέλος του Προσωπικού Συμβουλίου, ο Δαυίδ, λέει:
«Αν ο Τζάνους πάει, θα τον καταβάλει μια κούραση προς το τέλος της ζωής του. Θα πάω κι εγώ επίσης. Νομίζω ότι οι περισσότεροι από εμάς θέλουν να πάνε. Θα εμφανιστώ προς το τέλος της ζωής του. Ο Τζάνους θα πάει ως γυναίκα αυτή τη φορά.   Έτσι θα της προσφέρω έναν ώμο για ν’ ακουμπήσει».


Ένας φίλος του Τζάνους, ο Σανάντα τον ρωτάει:
«Τζάνους, γιατί θέλεις να γίνεις γυναίκα αυτή τη φορά; Οι γυναίκες υφίστανται περισσότερους ψυχικούς τραυματισμούς και βία, κατά κανόνα, απ’ ό,τι οι άνδρες. Η αρσενική ενέργεια έχει κυλιστεί στο βόρβορο. Πήγαινε με τη δύναμη της αρσενικής σου ενέργειας».
 
«Γι 'αυτό ακριβώς θέλω να πάω ως γυναίκα. Πρέπει να μεταλλάξω όσο περισσότερη ενέργεια μπορέσω. Αυτές οι ψυχές είναι δικές μου, λαός μου. Πολλές από αυτές είναι. Ήρθα στη γη 108 εκατομμύρια χρόνια πριν και μαζί τους έχω λάβει διάφορες μορφές, ανθρώπινες ή όχι. Τις έχω αγαπήσει τόσο πολύ. Δεν αντέχω να τις δω να αφανίζονται όλες με αυτοκαταστροφή. Αυτή η τελευταία τρομερή προσπάθεια έχει συμφωνηθεί. Σας παρακαλώ συμφωνήστε και δώστε μου όση βοήθεια μπορείτε να μου δώσετε».

Ο αγαπητός Μεερά, από την Έκτη Βαθμίδα θεραπείας της Σαμπάλα λέει:
«Αν επιμένετε στο να πάει, τότε θέλω να δω ότι θα υπάρξουν σημεία εξόδου για την επιστροφή. Επιθανάτιες Εμπειρίες σε κάθε σημείο για να έχει την επιλογή να μείνει ή να φύγει και να επιστρέψει σε μας. Δεν θα υπάρξουν κατηγορίες (κάρμα). Οι δυνάμεις σου θα εκδηλωθούν ένεκα της αγάπης σου. Όταν θεραπεύσεις κάποιον από το χείλος του θανάτου, το τίμημα θα είναι περισσότερο από όσο η καρδιά σου μπορέσει ν’ αντέξει. Θα χάσεις τους φίλους σου και τα παιδιά σου θα φύγουν μακριά, όπως και ο σύζυγός σου. Συχνά θα βρίσκεσαι μόνη σου κατά τη διάρκεια των χρόνων του πιο πυκνού Σκότους. Αν τα καταφέρεις έως το 2012, θα έρθω σε σένα. Θα φέρω στη ζωή σου άνεση, ειρήνη και χαρά. Εκείνη την εποχή θα επιστρέψεις στην ολότητα της ύπαρξής σου, ατρόμητη».

Με μια φωνή το Συμβούλιο ρωτάει:

«Συμφωνείς;»
«Συμφωνώ».


Μετάφραση: Αγγελική Νατσούλη