Να πεθάνω για τόσο λίγους!
Ο Ιησούς αφηγείται: Έκλαψα στον τάφο του Λαζάρου και πολλά λόγια έχουν ειπωθεί για να περιγράψουν αυτά τα δάκρυα. Ωστόσο , να ξέρε ις, Μαρία, ότι η χάρη αποκτάται μέσω της θλίψης, αναμεμειγμένης με ακλόνητη πίστη στον Αιώνιο. Έκλαψα λιγότερο για την απώλεια του φίλου Μου και τη θλίψη των αδελφών του και περισσότερο επειδή, σαν ορμητικά νερά, τρεις ιδέες εμφανίστηκαν εκείνη τη στιγμή, πιο ζωντανές από ποτέ, τρεις ιδέες που σαν τρία καρφιά είχαν πάντα βυθίσει τις μύτες τους βαθιά στην καρδιά Μου. Πρώτο καρφί ήταν η συνειδητοποίηση της καταστροφής που είχε φέρει ο Σατανάς στην ανθρωπότητα οδηγώντας την στο κακό. Μια καταστροφή που είχε προκαλέσει την ανθρώπινη καταδίκη, δηλαδή τα βάσανα και το θάνατο. Τον φυσικό θάνατο που είναι έμβλημα και ζωντανή εικόνα του πνευματικού θανάτου, στον οποίο η αμαρτία οδηγεί την ψυχή - μια ψυχή προορ...