Αναρτήσεις

Τελευταίες οδηγίες και Ανάληψη προς τον Πατέρα

Εικόνα
Έτσι όπως ξημερώνει η μέρα, ο ουρανός στην ανατολή παίρνει μια ροζ απόχρωση. Ο Ιησούς βαδίζει μαζί με τη Μητέρα Του σε κάποιες πλαγιές στην Γεθσημανή. Δεν μιλούν, μόνον ματιές ανταλλάσσουν απερίγραπτης αγάπης. Ίσως τα λόγια να μίλησαν κιόλας. Ίσως και να μην τα πρόφεραν ποτέ. Οι δύο ψυχές μίλησαν, του Χριστού και της Μητέρας του Χριστού. Τώρα η μέρα ξημέρωσε τελείως. Ο ήλιος είναι ήδη ψηλά και ακούγονται οι κουβέντες των αποστόλων. Είναι ένα σημάδι για τον Ιησού και την Μαρία, που σταματούν. Αλληλοκοιτάζονται, κατόπιν ο Ιησούς ανοίγει την αγκαλιά Του  και σφίγγει τη Μητέρα Του στο στήθος Του. Ω! Ήταν αληθινός Άνθρωπος ο Γιος της Γυναίκας! Για να το πιστέψεις, αρκεί να δεις αυτόν τον αποχαιρετισμό! Η αγάπη ξεχειλίζει από τα πολλά φιλιά προς την αγαπημένη Μητέρα. Η αγάπη καλύπτει τον αγαπημένο Γιο με φιλιά. Μοιάζουν ανήμποροι να χωριστούν. Όταν φαίνεται πως πλησιάζει η ώρα, άλλη μια αγκαλιά τους ενώνει μαζί με φιλιά, και αμοιβαία λόγια και ευλογίες ακούγονται. Ω! πραγματικά είναι ο Γι

Ο Ιησούς εμφανίζεται στους μαθητές στους Εμμαούς

Εικόνα
  Σ’ έναν ορεινό δρόμο, δύο άνδρες βαδίζουν βιαστικά, με γυρισμένη την πλάτη προς την Ιερουσαλήμ της οποίας τα βουνά χάνονται όλο και πιο πολύ πίσω από άλλα που ακολουθούν, με αδιάκοπες εναλλαγές από κοιλάδες και κορυφές. Μιλούν μεταξύ τους. Ο γηραιότερος λέει στον νεώτερο που πρέπει να είναι τριανταπέντε ετών το πολύ: «Πίστεψέ με, καλύτερα έτσι, εγώ έχω οικογένεια και εσύ έχεις. Ο Ναός δεν αστειεύεται. Αυτοί θέλουν πραγματικά να τελειώνουν με αυτό το θέμα. Έχουν δίκιο; Έχουν άδικο; Δεν το γνωρίζω. Ξέρω σαφώς ότι θέλουν να δώσουν ένα τέλος σ’ αυτό το θέμα, μια για πάντα». «Σ’ αυτό το έγκλημα, Σίμων, μίλα σωστά. Διότι, τουλάχιστον, είναι έγκλημα». «Εξαρτάται. Η αγάπη μάς εξωθεί κατά των Σανχεντρίν. Αλλά... ποιος ξέρει!» «Όχι βέβαια. Η αγάπη φωτίζει. Δεν μας οδηγεί σε λάθη». «Μα και οι ιερείς και οι Σανχεντρίν και οι άρχοντες αγαπούν. Αγαπούν τον Γιαχβέ, Τον οποίο όλος ο Ισραήλ αγάπησε από τότε που έγινε η Διαθήκη μεταξύ του Θεού και των Πατριαρχών. Επομένως και γι’ αυτούς η αγάπη ε

Οι ευλαβείς γυναίκες στον Τάφο

Εικόνα
Οι γυναίκες, αφού έφυγαν από το σπίτι, βαδίζουν πολύ κοντά στο τείχος για να περνούν απαρατήρητες. Για κάμποση ώρα δεν μιλούν, καλυμμένες και τρομαγμένες στην σιωπή και την απομόνωση.  Μετά από λίγο, αφού απέκτησαν εμπιστοσύνη, καθώς είδαν ότι η πόλη είναι τελείως ήρεμη, γίνονται μια συντροφιά και τολμούν να κουβεντιάσουν. «Άραγε θα είναι ανοικτές οι Πύλες;» ρωτάει η Σουζάννα. «Και βέβαια. Κοίταξε εκεί πέρα τον πρώτο αγρότη που μεταφέρει τα προϊόντα του. Πηγαίνει στο παζάρι», της απαντάει η Σαλώμη. «Μη μας πουν τίποτα;» ρωτάει η Σουζάννα ξανά. «Ποιος;» ρωτάει η Μαγδαληνή. «Οι στρατιώτες στην Πύλη των Ιουδαίων. Από εκεί πολλοί λίγοι έρχονται μέσα και πολύ λιγότεροι βγαίνουν έξω... Ίσως μας υποψιαστούν...» «Και λοιπόν; Θα μας κοιτάξουν, θα δουν πέντε γυναίκες να βγαίνουν από την πόλη. Θα μπορούσαμε να είμαστε από εκείνους τους κατοίκους που αφού γιορτάσαμε το Πάσχα επιστρέφουμε στα χωριά μας». «Όμως, για να μη μας προσέξει κανένας παλιάνθρωπος, γιατί δεν βγαίνουμε από καμία άλλη Πύλη και

Η Ανάσταση του Ιησού

Εικόνα
Η νύχτα πριν την Ανάσταση (Να θυμάστε ότι μια ημέρα, κατά την εποχή του Ιησού, ξεκινούσε από απόγευμα και τελείωνε σε απόγευμα. Αυτό σημαίνει ότι η Κυριακή της Ανάστασης έχει ξεκινήσει στις 18:00 της προηγούμενης μέρας δηλαδή το απόγευμα του Σαββάτου).   Οι γυναίκες τελειώνουν με τις αλοιφές, οι οποίες κατά την διάρκεια της νύχτας, με την ψύχρα που υπάρχει έξω στην αυλή έχουν γίνει μια σφιχτή μάζα. Ο Ιωάννης με τον Πέτρο πιστεύουν ότι πρέπει να ταχτοποιήσουν το δωμάτιο του Μυστικού Δείπνου, να φτιάξουν το τραπέζι και να βάλουν τα πράγματα στην θέση τους, όπως πριν από το Δείπνο. «Αυτός μας το είπε», λέει ο Ιωάννης. «Είπε επίσης: “Μην αποκοιμηθείτε”. Είπε: “Μην είσαι υπερήφανος, Πέτρο, δεν ξέρεις ότι η ώρα της δοκιμασίας πλησιάζει;”. Και… και είπε επίσης: “Θα Με αρνηθείς...”» και ο Πέτρος ξεσπάει σε κλάματα πάλι, ενώ με πολύ πόνο λέει: «Και εγώ Τον αρνήθηκα!» «Πέτρο, αρκετά! Τώρα συνήλθες. Φτάνει αυτό το μαρτύριο!» «Όχι. Ποτέ δεν θα είναι αρκετά. Ακόμα και αν φτάσω τα χρόνια