Φοβερή Υπαγόρευση του Θεού

Φοβερή υπαγόρευση του Θεού - τόσο επίκαιρη σήμερα - για την ανθρωπότητα. Δόθηκε την 25η Μαρτίου 1944, στη Μαρία Βαλτόρτα, η οποία αρχικά νόμιζε ότι Αυτός που της μιλούσε ήταν ο Ιησούς...

Στον Ησαΐα 7:10-12 διαβάζουμε:

10: Ο Κύριος έστειλε κι άλλο μήνυμα στον Άχαζ:

11: «Ζήτησε ένα σημείο από τον Κύριο το Θεό σου, είτε από κάτω, από τον κόσμο των νεκρών, είτε από πάνω, από τα ύψη».

12: Ο Άχαζ όμως είπε: «Δεν θα ζητήσω· δεν θέλω να βάλω σε πειρασμό τον Κύριο». 

Αρχίζει η υπαγόρευση:
«Αυτό που ο υιός Μου (αναφέρεται στον Άχαζ, βασιλιά του Ιούδα) στην αρχαιότητα, σοφά αρνήθηκε να κάνει από άγιο φόβο Θεού, και γι' αυτό αντιστάθηκε στους πειρασμούς που του έστειλα ως δοκιμασία, τώρα το ζητάτε εσείς, και αυτό δεν οφείλεται σε πειρασμό δικό Μου, αλλά στην παρόρμηση του επαναστατικού σας πνεύματος, καθοδηγούμενο από τις δυνάμεις του Κακού, που υποκινείται από τον Εχθρό σας, τον οποίο αγαπάτε περισσότερο από Εμένα, τον Ύψιστο Κύριό σας, πάνω από τον οποίο δεν υπάρχει άλλος.

Ζητάτε ένα σημάδι. Το ζητάτε με την ακάθαρτη καρδιά σας και με τα βλάσφημα χείλη σας. Δηλαδή, το ζητάτε με τέτοιο τρόπο που είναι χλευασμός για τη δύναμή Μου, που είναι άρνηση της ύπαρξής Μου.
Με προκαλείτε να δώσω ένα σημάδι που θα Με αποδείξει, επειδή αμφιβάλλετε για την ύπαρξή Μου. Ακόμα και στην εποχή του Υιού Μου, οι Εβραίοι Τον προκαλούσαν απαιτώντας ένα σημάδι της Φύσης Του, επειδή στις καρδιές τους αρνούνταν ότι ήταν ο Υιός του Θεού. Και το μόνο σημάδι μετά τη θεοκτονία τους ήταν αυτό που συνέβη μετά το θάνατο του Λόγου Μου (σημ. η Ανάστασή Του μετά τρεις μέρες). Και η τιμωρία εκείνων που ήταν κουφοί και τυφλοί στα θαύματα και τα λόγια του Χριστού Μου, δεν θα συγχωρεθεί ποτέ.

Δεν έχετε κανένα σημάδι του Θεού σας επειδή Εγώ δεν αποκαλύπτομαι σ’ εκείνους που Με αρνούνται. Αντίθετα, έχετε πολλαπλά σημάδια εκείνου που λατρεύετε σαν σκλάβοι. Αυτός, ο Εχθρός, πολλαπλασιάζει τα σημάδια του, και εσείς, που ήδη πλησιάζετε στην εποχή της λατρείας του Θηρίου της Αποκάλυψης, παραμένετε μαγεμένοι από αυτά και κρίνετε ότι ο δημιουργός τέτοιων σημείων είναι μεγαλύτερος από Εμένα, κρίνετε ότι Αυτός είναι ο μόνος που υπάρχει. Αναρωτιέστε: «Ποιος είναι ο Θεός; Τι είναι;» και μέσα σας απαντάτε για να δικαιολογήσετε τις αμαρτίες σας: «Ο Θεός δεν υπάρχει».

Εγώ Είμαι ο Υπάρχων. Είμαι τόσο ανώτερος από εσάς που καμία εκδήλωσή Μου δεν θα μπορούσε να γίνει κατανοητή από αυτόν τον κόσμο που έχει κατέβει στα σκοτάδια και στην πιο φρικτή τρέλα. Αυτό που πιστεύετε ότι είναι πρόοδος είναι, στην πραγματικότητα, η οπισθοδρόμησή σας στο λυκόφως των πρώτων ημερών, όταν οι άνθρωποι, έχοντας χάσει τον Θεό τους και τον Παράδεισό τους, έγιναν όντα ελάχιστα πιο πάνω από τα θηρία και οδήγησαν τη διαφθορά τους σε τέτοιο βαθμό που αποφάσισα να εξοντώσω την ανθρώπινη φυλή που προκάλεσε την περιφρόνησή Μου.

Το τέλος θα είναι σαν την αρχή. Ο κύκλος κλείνει, ενώνοντας τα δύο σκοτεινά κομμάτια. Ο νέος κατακλυσμός, δηλαδή η οργή του Θεού, θα έρθει με άλλη μορφή. Αλλά θα είναι πάντα οργή. Πιστός στον λόγο Μου, δεν θα στείλω πλέον τον κατακλυσμό, αλλά θα αφήσω τις σατανικές δυνάμεις να στείλουν τον κατακλυσμό των σατανικών φρικαλεοτήτων πάνω σας.

Έχετε λάβει το Φως.
Σας έστειλα το Φως Μου (Ιησούς) ώστε η ανθρωπότητα να φωτιστεί από Αυτό. Σας Το έστειλα για να μην μπορεί να ειπωθεί ότι θέλησα να σας κρατήσω στο λυκόφως της αναμονής. Αν Το είχατε καλωσορίσει, το άλλο μέρος του κύκλου που θα ένωνε το μονοπάτι του ανθρώπου, από την αρχή μέχρι το τέλος, θα φωτιζόταν από το Φως του Θεού, και η ανθρωπότητα θα είχε περιβληθεί από αυτό το Φως της σωτηρίας το οποίο χωρίς πόνους ή αναταραχές θα σας είχε οδηγήσει στην Πόλη του αιώνιου Φωτός.

Αλλά απορρίψατε το Φως. Και Εκείνο έλαμπε στην κορυφή του κύκλου και μετά παρέμενε κάθε φορά και πιο μακριά από εσάς, που κατεβαίνατε από το άλλο μονοπάτι χωρίς να λέτε: «Κύριε, μείνε μαζί μας, γιατί πλησιάζει η νύχτα των καιρών και δεν θέλουμε να χαθούμε χωρίς το Φως Σου». Όπως συμβαίνει κατά τη διάρκεια της ημέρας, ω άνθρωποι, ήρθατε προς το Φως, το αποκτήσατε, αλλά μετά επιστρέψατε στα σκοτάδια. Και Εκείνο, το Φως Μου, ο Λόγος Μου, παρέμεινε σαν ένας Ήλιος ακίνητος στον Ουρανό Του, στον οποίο επέστρεψε επειδή εκ νέου εκεί Το οδήγησε όχι φυσικά ο θάνατος, αλλά η απόρριψή σας.  

Αυτός, το Φως Μου, ο Λόγος Μου, παρέμεινε Διδάσκαλος μόνο για τους λίγους που Τον αγαπούν και που έχουν λάβει μέσα τους το Φως Του, που κανένα σκοτάδι δεν μπορεί να σβήσει επειδή αυτοί υπερασπίζονται, ακόμα και με τη ζωή τους αυτό το Φως, που είναι η αγάπη τους. Εξαιτίας αυτής της πιστής αγάπης που επιδεικνύουν, θα έχουν Ζωή σ’ Εμένα, γιατί ήδη κατέχουν τον Εμμανουήλ Μου και επομένως, έχουν ήδη τον Θεό μαζί τους. Είναι αυτός ο Εμμανουήλ που η Παρθένος, η έμπιστή Μου, συνέλαβε και γέννησε. Αυτός είναι το μόνο σημάδι που έστειλε ο Θεός στον οίκο του Δαβίδ, στο βασίλειο του Ιούδα. Για να έχουν τη βεβαιότητα της διαιώνισής του, που θα ήταν αιώνια αν ο λαός Μου δεν απέρριπτε τον Εμμανουήλ Μου.

Στην προφητεία του προφήτη Μου έχει ειπωθεί: «Θα τραφεί με μέλι και βούτυρο μέχρι να μάθει πώς να απορρίπτει το κακό και να επιλέγει το καλό» (Ησαΐας 7:15). Λόγω της σοφίας Του – η οποία παρέμεινε μέσα Του παρά την κατάστασή Του ως Άνθρωπος στον οποίο η θεϊκή Φύση είχε μειωθεί και υπό την απαίτηση μιας αγάπης τόσο μεγάλης που ήταν ακατανόητη για εσάς, εκείνης της αγάπης που Τον ώθησε, Εκείνον που είναι το Άπειρο, να ταπεινωθεί στην περιορισμένη δυστυχία της θνητής σάρκας – Αυτός ήξερε πάντα πώς να διακρίνει το Καλό από το Κακό.

Δεν χρειάστηκαν χρόνια για να αποκτήσει τη λογική και την ικανότητα της διάκρισης. Αν και, για να μη διαταράξει την τάξη, επέλεξε να ακολουθήσει τις κοινές φάσεις της ανθρώπινης ζωής, και κάτω από την εμφάνιση μιας παιδικής ανικανότητας και μιας εφηβικής ημι-ικανότητας, έκρυβε τους θησαυρούς της άπειρης Σοφίας Του.

Αλλά αυτά τα λόγια του προφήτη σημαίνουν ότι θα τρεφόταν με ταπεινότητα και σεμνότητα μέχρι τη στιγμή που θα έφτανε η ώρα Του και θα γινόταν Διδάσκαλος του Ισραήλ, Διδάσκαλος του κόσμου, Μάρτυράς Μου, Υπερασπιστής του σκοπού του Πατέρα, και, ως αλήθεια που δεν έπρεπε πλέον να κρύβεται, θα έλαμπε με τη δύναμη του Φωτός Του και της μεσσιανικής Του Φύσης, χρησιμοποιώντας πραότητα με τους καλούς, αυστηρότητα με τους πονηρούς, κάνοντας τις καρδιές να τρέμουν, πλημμυρίζοντας και γονιμοποιώντας τες, δίνοντας στην ανθρωπότητα το δώρο που Αυτός δεν χρειαζόταν, της διάκρισης που θα τους επέτρεπε να διακρίνουν το Καλό από το Κακό, χωρίς να παραμένει γι’ αυτό καμία αμφιβολία ή σκιά.

Ήρθε για να τελειοποιήσει το Νόμο, να τον κάνει πιο σαφή με τις διδασκαλίες Του, να κάνει πιο εύκολο στους ανθρώπους να ακολουθήσουν το παράδειγμά Του. Ήρθε και αγάπησε τόσο πολύ το Καλό και απέρριψε τόσο πολύ το Κακό που δέχτηκε τον θάνατο, ώστε το Καλό να θριαμβεύσει στον κόσμο και στις καρδιές, και το Κακό να νικηθεί από το θεϊκό Αίμα Του.

Δεν υπήρχε πια μέλι και βούτυρο για το Χριστό Μου όταν ενηλικιώθηκε. Υπήρχε μόνο ξίδι και χολή. Υπήρχε ξίδι και χολή στην υπέρτατη ώρα Του, αλλά είχαν ήδη προηγηθεί το ξίδι και η χολή τα οποία, μεταφορικά, κυριάρχησαν στα τρία χρόνια της δημόσιας ζωής Του, κατά τη διάρκεια των οποίων υπήρχαν πάντα αντιθέσεις με τους εχθρούς Του και δυσκολίες εξαιτίας του βάρους που σήμαιναν οι φίλοι και οι μαθητές Του.

Τα χείλη του Χριστού Μου φέρουν ακόμα την πίκρα της χολής και του όξους αυτής της αλαζονικής ράτσας. Και ο Πατέρας είναι λυπημένος από τον πόνο του Υιού Του. Και η λύπη Του μετατρέπεται σε οργή εναντίον σας, που είστε άνθρωποι που έχετε χάσει το πνεύμα της πίστης προς τον ίδιο τον Θεό. Η Θυσία που επαναλαμβάνεται στους γήινους βωμούς δεν είναι πλέον σωτηρία για εσάς. Αλλά όπως ακριβώς στο Γολγοθά το Αίμα του Υιού έπεσε πάνω στους δολοφόνους Του, φωνάζοντας τον πόνο Του σε Μένα και προκαλώντας την τιμωρία Μου, με τον ίδιο τρόπο πέφτει τώρα πάνω σας, ω υποκριτές και βλάσφημοι, φαύλοι που αρνείστε, που μισείτε τον Θεό και τον άνθρωπο, τον αδελφό σας! Και σας σημαδεύει με αίμα και φωτιά, προετοιμάζοντάς σας για την καταδίκη. 

Η Γη ουρλιάζει σαν ένα πλάσμα τρομοκρατημένο από τα τέρατα που κατοικούν πάνω της. Το Σύμπαν συγκλονίζεται από τον τρόμο στη θέα των εγκλημάτων που πλημμυρίζουν τη Γη. Εγώ, ο Θεός σας, τρέμω από θεϊκή οργή για τη διαφθορά της σάρκας, του νου και του πνεύματός σας. Και ούτε η ευσέβεια του Σωτήρα, ούτε αυτή της Παναγίας ούτε οι προσευχές των Αγίων δεν καταφέρνουν να κατευνάσουν την οργή Μου.

Αληθινά σας λέω, όπως στις μέρες του Μωυσή: «Θα σβήσω από το Βιβλίο Μου όσους αμάρτησαν εναντίον Μου, κι αν κατέβαινα ανάμεσά σας έστω και μία φορά, θα σας εξόντωνα». Αληθινά σας λέω ότι μιλάω ως φίλος μόνο στα παιδιά που Μου απομένουν, επειδή με την πιστότητά τους έχουν κερδίσει τη χάρη Μου, και σε αυτά θα δείξω την Καλοσύνη Μου και το έλεός Μου. Και θα είμαι ακόμα πιο επιεικής από ό,τι με το δούλο Μου το Μωυσή, γιατί ο Πανάγιος Υιός Μου σας έφερε την καλοσύνη Του και εγκαθίδρυσε τη Βασιλεία της Ευσπλαχνίας. Γι' αυτό, χωρίς να περιμένω την ημέρα της άφιξής σας στον Ουρανό, θα κάνω το Πρόσωπο του Χριστού Μου να λάμψει μέσα σας, ω πιστά παιδιά Μου, που Με λατρεύετε με άγια ευλάβεια και υιική αγάπη!

Αγαπήστε αυτό το Πρόσωπο, γιατί όποιος το αγαπάει, αγαπάει Εμένα. Αγαπήστε Το, γιατί είναι η σωτηρία σας. Το Αστέρι δεν ανέτειλε μόνο για τον Ιακώβ, αλλά για όλους όσους αγαπούν τον Θεό με όλη τους τη δύναμη. Και το Αστέρι-Χριστός, μετά τις μάχες στη Γη, θα τους οδηγήσει σ’ Εμένα στον Ουρανό, όπου έχει ήδη ετοιμαστεί ο τόπος για εσάς, ω μακαριστοί, για τους οποίους ο Λόγος Μου δεν ενσαρκώθηκε μάταια και ο θάνατος του Χριστού Μου δεν ήταν άχρηστος!»

Λέει η Μαρία Βαλτόρτα:

Μετά από τόσον καιρό, άκουσα ξανά τη φωνή του Πατέρα. Νόμιζα ότι ήταν ο Ιησούς, αντίθετα, ήταν ο Αιώνιος Πατέρας. Και νιώθω πολύ χαρούμενη, παρόλο που αυτή η υπαγόρευση είναι πολύ σκληρή για την ανθρωπότητα γενικά. Είθε ο Πατέρας να αυξάνει την αγάπη μου γι' Αυτόν όλο και περισσότερο, ώστε κι εγώ να μπορέσω να φτάσω στον Παράδεισο!

ΠΗΓΗ: "The Notebooks of 1944, 25/3/1944" by Maria Valtorta.
ΑΠΟΔΟΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη