ANGEL'S BLOG

                                                 (Το παρακάτω γράμμα έχει μελετηθεί και εγκριθεί από την Εκκλησία και έχει μοιραστεί σε φυλακές, στρατώνες και νοσοκομεία για το πνευματικό καλό που μπορεί να αποκτηθεί από αυτό). Την 1 η Ιουλίου 1932, ημέρα που η Δυτική Εκκλησία εορτάζει το Πολυτιμότατο Αίμα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο Αιώνιος Πατέρας, ο Παντοδύναμος Θεός εμφανίστηκε σε μια μοναχή, την αδελφή Eugenia Elisabetta Ravasio , η οποία έφυγε από τη ζωή το 1990 σε ηλικία 83 ετών. Η μοναχή αμέσως έπεσε με το πρόσωπο στη γη και Τον προσκύνησε. Ο Θεός της είπε να καθίσει και να γράψει αυτά που θα τις υπαγόρευε: "Έρχομαι για να μειώσω τον υπερβολικό φόβο που έχουν τα πλάσματά μου για Μένα. Έρχομαι για να με γνωρίσετε έτσι όπως είμαι. Για να αυξηθεί η εμπιστοσύνη τον ανθρώπων μαζί με την αγάπη τους για Μένα, τον Πατέρα, που έχει μόνο μία έννοια: να έ...

  Ο Ιησούς μιλάει και υπαγορεύει στη Μαρία Βαλτόρτα: Ήμουν, είμαι ο Υιός του Υψίστου Θεού, αλλά ήμουν και ο Υιός του ανθρώπου. Θέλω, από αυτές τις σελίδες, Μαρία, να αναδειχθεί καθαρά αυτή η διπλή φύση, εξίσου συνολική και τέλεια. Για τη Θεότητά μου μιλάνε τα λόγια μου που είναι θεϊκά και μόνο ένας Θεός μπορεί να προφέρει. Για την Ανθρώπινη φύση μου, σας παρουσιάζω τις ανάγκες, τα πάθη, τα βάσανα που υπέφερα στη σάρκα μου ως αληθινός Άνθρωπος, και τα οποία σας προτείνω ως πρότυπο της δικής σας ανθρώπινης φύσης, και επίσης διδάσκω το πνεύμα σας μέσω του δόγματος του αληθινού Θεού. Έρχομαι, αυτή την τραγική ώρα, πρόδρομο συμπαντικών συμφορών, έρχομαι να ανανεώσω στο μυαλό σας τη διπλή μου μορφή, του Θεού και του Ανθρώπου, για να τη γνωρίσετε ως έχει, ώστε να την αναγνωρίσετε μετά από τον τόσο σκοταδισμό με τον οποίο σκεπάσατε το πνεύμα σας, ούτως ώστε να την αγαπήσετε και να γυρίσετε κοντά της και να σωθείτε με τη μεσολάβησή της. Είναι η μορφή του Σωτήρα σας, και όποιος τη γνωρίσ...

Στις 19 Δεκεμβρίου 1946 ο Ιησούς δείχνει στη Μαρία Βαλτόρτα όραμα με τη συνέχεια των γεγονότων που προηγήθηκαν της Εβδομάδας των Παθών. Οι Ιουδαίοι στο σπίτι του Λάζαρου Η Μάρθα αν και είναι πολύ λυπημένη και κουρασμένη, είναι πάντα μια  οικοδέσποινα που ξέρει να υποδέχεται φιλοξενούμενους, να τους τιμάει με την  τέλεια ευγένεια μιας αληθινής κυρίας. Έτσι αφού οδήγησαν τους φιλοξενούμενους σε μια σάλα, δίνει εντολές στους υπηρέτες να φέρουν τα  αναψυκτικά που συνηθίζεται, για να δροσιστούν οι καλεσμένοι. Οι υπηρέτες έρχονται με αναψυκτικά και ζεστά ποτά είτε χυμούς και όμορφα φρούτα, ώριμους χουρμάδες σαν τοπάζι, σταφίδες, κάτι που μοιάζει με ξερά  σταφύλια σε τσαμπιά, πολύ γευστικά, υγρό μέλι, όλα μέσα σε πανάκριβους  αμφορείς, κύπελα, πιάτα και δίσκους. Και η Μάρθα παρακολουθεί με προσοχή  να μην ξεχάσουν τίποτα, και δίνει εντολή στους υπηρέτες να σερβίρουν κατά  προτεραιότητα ανάλογα με την ηλικία τους. Σταματάει έναν υπηρέτη, που πηγαίνει προς τ...

Στις 18 Δεκεμβρίου 1946 ο Ιησούς δείχνει στη Μαρία Βαλτόρτα όραμα με τα γεγονότα που προηγήθηκαν της Εβδομάδας των Παθών:   Οι Ιουδαίοι επισκέπτονται το σπίτι του Λάζαρου Αρκετοί Ιουδαίοι έρχονται στη Βηθανία, στο σπίτι του Λάζαρου, πάνω σε όμορφα τετράποδα. Είναι γραμματείς και Φαρισαίοι, κάποιοι Σαδδουκαίοι και κάποιοι Ηρωδιανοί για να πείσουν τον Ιησού να Τον ανακηρύξουν βασιλιά. Με τα πόδια ακολουθούν οι υπηρέτες τους.  Όταν μπαίνουν μέσα στην πόλη τα ζώα κινούνται πιο αργά και οι οπλές τους ακούγονται σκληρά πάνω στο έδαφος, τα κουδουνίσματα από τα στολίδια και οι  φωνές των ανδρών κάνουν τους κατοίκους να βγαίνουν από τα σπίτια τους και να κοιτάζουν με εμφανή έκπληξη και μετά να σκύβουν ταπεινά και να σηκώνονται πάλι και να μαζεύονται μεταξύ τους και να ψιθυρίζουν: «Το είδες αυτό;» «Όλα τα μέλη των Σανχεντρίν από την Ιερουσαλήμ». «Όχι, ο Ιωσήφ της Γερουσίας και ο Νικόδημος δεν ήταν μαζί τους». «Ούτε και οι πιο γνωστοί Φαρισαίοι». «Ούτε οι γραμματείς». «Και ποιος...

Ο Ιησούς υπαγορεύει: Αγαπημένα μου παιδιά, όταν ένα ζωντανό ον λαμβάνει ζωή, τη λαμβάνει από Εμένα. Δεν υπάρχει άλλη προέλευση παρά μόνο από το Θέλημά Μου, την Παντοδυναμία Μου και τις διαθέσεις Μου. Ένα έντομο είναι κάτω από την κυριαρχία Μου όπως και τ’ αστέρια και ολόκληρο το στερέωμα. Τα ανθρώπινα όντα είναι αδέρφια Μου ένεκα των διαθέσεων της Αγάπης Μου για τους ανθρώπους τους οποίους θέλησα να δημιουργήσω για να τους αγαπήσω, να τους κάνω καλό, να τους κάνω χαρούμενους και αφοσιωμένους. Η αφοσίωση είναι ένα από τα χαρακτηριστικά της αγάπης γιατί αν δεν υπήρχε δώρο δεν θα υπήρχε και αγάπη. Όταν κάποιος προσφέρει ως δώρο τον εαυτό του, επιτρέπει στον άλλο να το λάβει και το αντίστροφο, και αυτή η ανταλλαγή είναι η πηγή κάθε αγάπης. Μια εγωιστική αγάπη πεθαίνει, ο εγωισμός δεν έχει θέση στην αγάπη. Μια εγωιστική αγάπη είναι αχόρταγη και έτσι η αγάπη πεθαίνει, ο εγωισμός γίνεται δυσάρεστος και απεχθής. Γι' αυτό οι αρετές και  οι κακίες είναι αντίθετες μεταξύ τους και αν κά...

Ο Ιωάννης, μέλος του Ιουδαϊκού Συνεδρίου Σανχεντρίν επισκέπτεται ένα Σάββατο μεσημέρι (ένας Εβραίος απαγορευόταν να περπατήσει μια μεγάλη απόσταση το Σάββατο) το αγρόκτημα του φίλου του, του Ιωσήφ από την Αριμαθαία, μέλος κι αυτός του Συνεδρίου, επιθυμώντας να συναντήσει τον Ιησού – επειδή γνώριζε ότι εκείνες τις μέρες ο Ιωσήφ Τον φιλοξενούσε σπίτι του. Ο Ιωάννης αντιμετώπιζε μεγάλο πρόβλημα στο γάμο του εξαιτίας της παράφορης ζήλιας του και η γυναίκα του ήθελε να τον εγκαταλείψει. Έλπιζε λοιπόν στη βοήθεια του Ιησού - να έπειθε τη γυναίκα του να μη φύγει.   Ο Ιωσήφ από την Αριμαθαία λέει στον Ιωάννη: «Ο Διδάσκαλος είναι εδώ. Θα φύγει με την δύση του ήλιου. Θα πάω να Τον φωνάξω για σένα. Και ο Ιωσήφ βγαίνει έξω. Μετά από λίγα λεπτά τραβάει τις κουρτίνες για να περάσει ο Ιησούς. Ο Ιωάννης σηκώνεται και υποκλίνεται με σεβασμό. «Ειρήνη μαζί σου, Ιωάννη. Γιατί Με αναζητάς;» «Για να με βοηθήσεις να δω.. και ίσως με σώσεις. Είμαι πολύ δυστυχισμένος. Αμάρτησα πρ...

Ο Ιησούς λέει: «Σας υπαγορεύω μια Άγια Ώρα για όσους θα την ήθελαν. Σήκωσα το πέπλο της δικής Μου Ώρας Αγωνίας Θανάτου στη Γεθσημανή για να σας δώσω ένα μεγάλο δώρο, επειδή δεν υπάρχει μεγαλύτερη πράξη εμπιστοσύνης μεταξύ φίλων από το να αποκαλύπτει κανείς στο φίλο του τα βάσανά του. Το χαμόγελο και το φιλί δεν είναι υπέρτατη απόδειξη αγάπης, αλλά τα δάκρυα και ο πόνος που γίνονται γνωστά στο φίλο, είναι. Εσύ, φίλε Μου, το γνωρίζεις. Από τότε που ήσουν μαζί Μου στη Γεθσημανή. Και τώρα είσαι στο Σταυρό. Και νιώθεις τους πόνους του θανάτου. Στηρίξου στον Κύριό σου, ενώ Αυτός σου δίνει την Ώρα της Προετοιμασίας για το Θάνατο». 1)     Εγώ. «Πατέρα Μου, αν είναι δυνατόν, κάνε αυτό το ποτήρι να φύγει από Εμένα». Αυτά τα Λόγια δεν είναι από τα επτά που είπα πάνω στο Σταυρό. Αλλά είναι το ίδιο λόγια πάθους. Είναι η πρώτη πράξη του πάθους Μου που αρχίζει. Είναι η απαραίτητη προετοιμασία για τις υπόλοιπες φάσεις του ολοκαυτώματος. Είναι το κάλεσμα προς Αυτόν που Δίνει τη Ζωή, εί...