ANGEL'S BLOG

Ο Ιησούς βρίσκεται στο μέσον των δώδεκα αποστόλων. Και μιλάει: «Έστειλα μπροστά τις γυναίκες γιατί ήθελα να μιλήσω μόνον σε σας. Από τις πρώτες ημέρες που ήμουν μαζί σας, σας είπα: “Μην ταράζετε τη Μητέρα Μου και μην Της λέτε όσα κακά έργα κάνουν στον Γιο Της”. Εκείνα τα έργα τότε φαινόντουσαν άσχημα… Τώρα, εσείς οι τρεις, που ήσασταν μάρτυρες εκείνων των έργων - που ήταν η αρχή μιας αλυσίδας, από την οποία ο Γιος του ανθρώπου πρόκειται να οδηγηθεί στον θάνατο - εσύ, Ιωάννη, εσύ Σίμωνα, και εσύ Ιούδα Ισκαριώτη, μπορείτε καθαρά να δείτε ότι έμοιαζαν με ένα σπόρο πάνω στην άμμο που πέφτει από ψηλά, σε σύγκριση με τους ογκόλιθους που μοιάζουν τα σημερινά έργα. Μην αναφέρετε στη Μητέρα Μου αυτά που θα σας ανακοινώσω τώρα. Όπως εκείνος που πρόκειται να θανατωθεί, πίνει το σπλαχνικό ποτό που τον ζαλίζει κάπως, για να περιμένει την ώρα του μαρτυρίου χωρίς να τρέμει συνεχώς, έτσι να είναι η σιωπή σας γι’ Αυτήν, τη Μητέρα του Σωτήρα.  Τώρα θέλω να σας εξηγήσω τη σημασία της προφητείας, ( Χα...

Για τον Ιησού ξεκινάει η Εβδομάδα των Παθών.  Είναι Δευτέρα βράδυ στην Γεσθημανή με τους αποστόλους Του. Τους μιλάει εκ νέου: «Άλλη μια μέρα πέρασε. Τώρα είναι σχεδόν νύχτα και μετά η αυριανή μέρα, η μεθαυριανή και μετά το δείπνο του Πάσχα». «Πού θα το γιορτάσουμε, Κύριέ Μου; Αυτή τη χρονιά θα είναι και οι γυναίκες μαζί μας», Τον ρωτάει ο Φίλιππος. «Ακόμα δεν κανονίσαμε τίποτα και η πόλη είναι γεμάτη κόσμο, έχουν έρθει από τα πιο μακρινά μέρη...», επισημαίνει ο Βαρθολομαίος. Ο Ιησούς τους κοιτάζει και σαν ψέλνοντας έναν ψαλμό, λέει: «Συναχθείτε και ελάτε∙ μαζευτείτε από παντού στο συμπόσιο που ετοιμάζω για σας με το μεγάλο Θύμα, πάνω στα βουνά του Ισραήλ. Θα φάτε τη Σάρκα Του και θα πιείτε το Αίμα Του» (Ιεζεκιήλ 39:17). «Μα, ποιο θύμα; Ποιο; Μοιάζεις με κάποιον τρελό που κατέχεται από έμμονες ιδέες. Μιλάς μονάχα για θάνατο... μας βασανίζεις», λέει ο Βαρθολομαίος με ορμή. Ο Ιησούς τον κοιτά και του λέει: «Εσύ Με ρωτάς; Εσύ γνώριζες ήδη πολύ καλά τις Γραφές προτού σε καλέσω,...

«Θα μπορούσα να έχω επέμβει νωρίτερα ώστε να εμποδίσω τον θάνατο του Λάζαρου. Αλλά δεν ήθελα να το κάνω. Ήξερα ότι η ανάστασή του θα ήταν δίκοπο μαχαίρι, διότι θα άλλαζε τους δίκαιους Ιουδαίους αλλά και τους άδικους θα τους έκανε χειρότερους. Οι δεύτεροι, εξ αιτίας αυτού του τελειωτικού χτυπήματος της δύναμής Μου, θα Με καταδίκαζαν σε θάνατο. Αλλά Εγώ είχα έρθει γι’ αυτό, και είχε φτάσει η ώρα για να εκπληρωθεί. Επίσης, θα μπορούσα να είχα φύγει αμέσως για εκεί που ήταν θαμμένος ο Λάζαρος, αλλά έπρεπε να πείσω και τους πλέον πείσμωνες, άπιστους ανθρώπους με τη βοήθεια μιας ανάστασης από προχωρημένη σήψη. Όπως και τους αποστόλους Μου, που προορίζονταν να κηρύξουν την πίστη Μου στον κόσμο, και χρειαζόντουσαν μια πίστη που να στηρίζεται και σε θαύματα πρώτου μεγέθους. Υπήρχε τόσο ανθρώπινο στοιχείο στους αποστόλους! Δεν ήταν βέβαια ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο, αντίθετα ήταν μια φυσική συνέπεια της κατάστασης ανθρώπων που κλήθηκαν να γίνουν απόστολοί Μου σε ώριμη ηλικία. Η νοοτροπία, η νοητι...

(η συνέχεια από το Α' μέρος)  Ο Ιησούς φωνάζει δυνατά: «Λύστε τον και αφήστε τον. Δώστε του  ρούχα και τροφή». «Διδάσκαλε...», λέει η Μάρθα και προφανώς θα ήθελε να πει περισσότερα, αλλά ο Ιησούς την κοιτάζει και την καθησυχάζει με τα φωτεινά Του μάτια και λέει: «Εδώ! Αμέσως! Φέρτε μια χλαμύδα. Ντύστε τον στην παρουσία όλων αυτών των ανθρώπων και δώστε του κάτι να φάει». Δίνει την εντολή ενώ ποτέ δεν κοίταξε πίσω Του αυτούς που βρίσκονται γύρω Του. Κοιτάζει μόνο τον Λάζαρο, τη Μαρία που είναι κοντά στον αναστημένο αδελφό της χωρίς να προσέχει την αηδία που προκαλούν σε όλους οι επίδεσμοι με τη σήψη, και τη Μάρθα που χτυπάει η καρδιά της έτοιμη να σπάσει και δεν ξέρει αν πρέπει να φωνάξει από χαρά ή να κλάψει.  Οι υπηρέτες τρέχουν να εκτελέσουν τις εντολές. Η Ναόμι πρώτη και επιστρέφει με ρούχα διπλωμένα στα χέρια της. Κάποιοι ξεδιπλώνουν τους επιδέσμους, αφού σηκώνουν τα μανίκια τους και μαζεύουν τις χλαμύδες τους για να μην αγγίξουν τη σήψη που στάζει. Η Μαρκέλλα κα...