ANGEL'S BLOG

Μπορεί ποτέ να υπάρξει μια δικαιολογημένη αιτία για να σκοτώσει κανείς οτιδήποτε; Για σκέψου το. Κι αν το σκεφτείς θα ανακαλύψεις πως δε χρειάζεσαι καμιά εξωτερική αυθεντία να σου δώσει κατεύθυνση. Δε χρειάζεσαι ανώτερη πηγή για να σου προμηθεύσει απαντήσεις. Αν το σκεφτείς, αν ψάξεις να δεις τι αισθάνεσαι γι' αυτό, τότε οι απαντήσεις θα σου φανερωθούν και θα δράσεις ανάλογα. Αυτό ονομάζεται δράση σύμφωνα με τη δική σου κρίση. Όταν ενεργείς σύμφωνα με την κρίση των άλλων είναι που μπαίνεις σε μπελάδες. Θα πρέπει τα κράτη και τα έθνη να χρησιμοποιούν το φόνο για να πετύχουν τους πολιτικούς αντικειμενικούς τους σκοπούς; Θα πρέπει οι θρησκείες να χρησιμοποιούν το φόνο για να επιβάλλουν τις θεολογικές τους προσταγές; Θα πρέπει οι κοινωνίες να χρησιμοποιούν το φόνο σαν αντίδραση σ' εκείνους που παραβιάζουν κώδικες συμπεριφοράς; Είναι ο φόνος ένα κατάλληλο πολιτικό φάρμακο, ένα μέσο πνευματικής πειθούς ή ένα μέσο επίλυσης κοινωνικών προβλημάτων; Είναι ο φόνος κάτι που μπορείς να κάνε...

Kανένα μονοπάτι προς τον Θεό δεν είναι καλύτερο από κάποιο άλλο. Όλα τα μονοπάτια οδηγούν εκεί, γιατί αυτά που χρειάζεσαι μόνο, για να φτάσεις εκεί, είναι η πραγματική επιθυμία, η καθαρή και ανοιχτή καρδιά, και η πίστη ότι ο Θεός δεν έχει κανένα λόγο να πει «Όχι, δεν μπορείς να είσαι μαζί μου» σε κανέναν και για καμία αιτία, πόσο μάλλον επειδή πίστεψες στον Θεό μ' ένα διαφορετικό τρόπο. Όλες οι αληθινές θρησκείες είναι υπέροχες και όλες οι αληθινές πνευματικές διδασκαλίες είναι μονοπάτια προς τον Θεό και καμία θρησκεία και καμία διδασκαλία δεν είναι πιο «σωστή» από κάποια άλλη. Υπάρχουν περισσότεροι από έναν, δρόμοι προς την κορυφή του βουνού. Η θρησκεία δημιουργήθηκε από την ανθρώπινη κουλτούρα για να βοηθήσει εκείνους που γεννήθηκαν κάτω από αυτή την κουλτούρα, για να γνωρίσουν και να καταλάβουν ότι υπάρχει μια πανταχού παρούσα πηγή βοήθειας σε καιρούς χρείας, δύναμης σε καιρούς πρόκλησης, διαύγειας σε καιρούς παραζάλης και συμπόνιας σε καιρούς θλίψης. Ακόμα, η θρησκεία είναι η ε...

Ποιοι είναι, αλήθεια, οι "άλλοι"; Όλοι έχουν κάτι να σε διδάξουν, κάποιο δώρο να σου προσφέρουν. Κι εδώ είναι το μεγάλο μυστικό. Ο καθένας τους ήρθε για να λάβει κι ένα δώρο από σένα. Ποιο είναι το δώρο που τους έδωσες; Κι αν, μέσα στη σύγχυσή σου, έκανες κάτι που φαντάζεσαι ότι τους πλήγωσε, μη θεωρείς δεδομένο ότι δεν είναι κι αυτό ένα δώρο. Από εκείνα που σε πλήγωσαν πολύ, δεν έχεις μάθει πολλά; Περισσότερα ίσως απ' όσα έχεις μάθει από τις μεγαλύτερες χαρές σου; Ποιος λοιπόν είναι ο θύτης και ποιος είναι το θύμα στη ζωή σου; Θα έχεις κατακτήσει τη βαθιά γνώση, όταν θα το καταλαβαίνεις αυτό πριν, και όχι μετά, από την αντίληψη του αποτελέσματος της εμπειρίας. Η περίοδος της ένδειας και της μοναξιάς θα σε διδάξουν ότι η ζωή δεν τελειώνει ποτέ. Ποτέ, ποτέ, ποτέ μη σκεφτείς ότι η ζωή σου τελείωσε, αλλά γνώριζε πάντα ότι κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή είναι άλλο ένα ξεκίνημα, άλλη μια ευκαιρία, άλλη μια δυνατότητα να ανα-δημιουργήσεις τη ζωή σου από την αρχή. Έστω κι αν ...

Όλοι μας πιστεύουμε πως κοιμόμαστε επειδή το σώμα μας χρειάζεται ανάπαυση. Κάνουμε λάθος, όμως. Συμβαίνει ακριβώς το αντίστροφο. Η ψυχή επιδιώκει την ανάπαυση κι έτσι κάνει το σώμα να "αποκοιμιέται". Η αναλυτική εξήγηση βρίσκεται στο βιβλίο Συζήτηση με το Θεό, 3 - του Neale D. Walsch. "Η ψυχή παρατάει κυριολεκτικά το σώμα (μερικές φορές εκεί ακριβώς που βρίσκεται) όταν κουράζεται από τα όρια, όταν κουράζεται από τη βαρύτητα και την έλειψη ελευθερίας που νιώθει όσο βρίσκεται μέσα στο σώμα. Αφήνει το σώμα όταν χρειάζεται 'καύσιμα', όταν κουράζεται από όλη την αναλήθεια, την ψεύτικη πραγματικότητα και τους φανταστικούς κινδύνους, όταν αναζητάει, για μια ακόμα φορά επανασύνδεση, επαναβεβαίωση, ανάπαυση και νέα αφύπνιση του νου. Όταν η ψυχή πρωτοαγκαλιάζει το σώμα, βρίσκει την εμπειρία εξαιρετικά δύσκολη. Είναι πράγματι μια πολύ κουραστική εμπειρία, ιδιαίτερα για μια ψυχή που μόλις έχει έρθει στη Γη. Γι' αυτό τα μωρά κοιμούνται τόσο πολύ. Όταν η ψυχή ξεπερνάει τ...

Όπως και σε καθετί άλλο, δεν υπάρχει πρέπει και δεν πρέπει. Το ερώτημα δεν είναι τι πρέπει να κάνεις, αλλά τι επιλέγεις να κάνεις. Κάποιες ψυχές επιλέγουν να βαδίζουν μέσα στην επίγνωση. Κάποιες αναγνωρίζουν και κατανοούν ότι σε τούτη τη ζωή οι περισσότεροι άνθρωποι υπνοβατούν, ότι περνούν από τη ζωή χωρίς συναίσθηση. Όμως οι ψυχές που προχωρούν μέσα από την επίγνωση επιλέγουν ένα διαφορετικό δρόμο. Επιλέγουν ένα διαφορετικό τρόπο. Επιδιώκουν να βιώσουν όλη τη γαλήνη και τη χαρά, το απεριόριστο και την ελευθερία, τη σοφία και την αγάπη που φέρνει η Ενότητα, όχι μόνον όταν έχουν αποδυθεί το σώμα κι εκείνο έχει πέσει σε ύπνο, αλλά το αντίθετο. Όταν μια ψυχή δημιουργεί μια τέτοια εμπειρία λέγεται ότι ο τάδε άνθρωπος "εξυψώθηκε". Άλλοι ορίζουν αυτή τη διαδικασία ως "εξύψωση της συνειδητότητας". Δεν έχει σημασία ποιους όρους χρησιμοποιούμε, γιατί οι λέξεις είναι η λιγότερο αξιόπιστη μορφή επικοινωνίας. Εκείνο που έχει τελικά σημασία είναι να ζεις ενσυνείδητα. Κι αυτή η σ...

Επειδή η ενότητα είναι η αλήθεια. Ο διαχωρισμός είναι η ψευδαίσθηση. Εφόσον τα μέλη μιας κοινωνίας βλέπουν τους εαυτούς τους χωρισμένους από τους άλλους και από το όλον, αναπόφευκτα θεωρούν ότι η κοινωνία είναι μια συλλογή ή ένα σύνολο που αποτελείται από χωριστές μονάδες, ζουν στην ψευδαίσθηση. Όλη η ζωή στον πλανήτη είναι οικοδομημένη στην αίσθηση του διαχωρισμού. Είναι βασισμένη στο δυϊσμό. Οι άνθρωποι φαντάζονται ότι είναι χωριστές οι οικογένειες ή οι φυλές τους, συγκεντρωμένοι σε χωριστές γειτονιές ή πολιτείες, συναθροισμένοι σε χωριστά έθνη ή χώρες, αποτελώντας ένα χωριστό κόσμο ή πλανήτη. Φαντάζονται ότι ο κόσμος μας είναι ο μοναδικός κατοικημένος κόσμος στο σύμπαν. Φαντάζονται ότι το έθνος του καθενός είναι το καλύτερο του κόσμου. Φαντάζονται ότι η πόλη τους είναι η καλύτερη του έθνους και ότι η οικογένειά τους η πιο υπέροχη της πόλης. Τέλος, πιστεύουν ότι αυτοί είναι καλύτεροι από κάθε άλλον στην οικογένεια. Και, ισχυρίζονται ότι δεν σκέφτονται τίποτα απ' όλα αυτά, αλλά φέ...

Αν δεν είχατε μέχρι τώρα την ευκαιρία να υπογράψετε το αίτημα προς τον ΟΗΕ για την Παγκόσμια Ημέρα Ενότητας (Oneness Petition), μπορείτε να το κάνετε εδώ. Η ώρα είναι Τώρα. Για να έρθουμε όλοι Κοντύτερα. Για να μιλάμε από Κοινού. Για να εκφράζουμε ελεύθερα τις εμπειρίες μας από το Θεό/Ζωή, με όποιον τρόπο επιλέγει ο καθένας. Αν όχι Τώρα, Πότε; Αν όχι Εμείς, Ποιος; Υπογράφω το Αίτημα If you haven't had a chance to sign the Oneness Petition, please considering doing so, and then spreading the word that there is such a thing, yes? Share it with the other movements/groups/organizations to which you/I/we all belong. The time is Now. For coming Together. For speaking as a Collective. And for expressing our experience of God/Life, in whatever one-derful way you choose. If not Now, When? If not Us, Who? Sign the petition