ANGEL'S BLOG

Από την πρώτη κιόλας ανάσα του Θεού, από την αρχή όλων των κόσμων, είχε προκαθοριστεί ότι η Δημιουργία θα υπήρχε μέσα σ' ένα ρυθμό διαστολής και συστολής. Τελικά θα ερχόταν κάποια στιγμή που το υλικό σύμπαν θα σταματούσε να διαστέλλεται και θ' άρχιζε να συστέλλεται. Οι Ινδουιστές ονομάζουν αυτή τη διεργασία εισπνοή και εκπνοή του Βράχμα - είναι η διεργασία μέσα από την οποία ο Θεός εκπνέει όλη τη Δημιουργία και μετά την εισπνέει και πάλι. Σ' αυτό το σημείο του γραμμικού χρόνου βρισκόμαστε πολύ κοντά στο μέσο του κύκλου, και γρήγορα θα φτάσουμε στο ακριβές μέσο ανάμεσα στην εκπνοή και την εισπνοή του Θεού. Το σύμπαν άρχισε να φτάνει σ' αυτό το μέσο την εποχή που πάνω στη Γη εμφανίζονταν οι μονοκύτταροι οργανισμοί, αλλά δεν έχει φτάσει ακόμη στο ακριβές μέσο. Αυτό θα συμπέσει με το συμβάν που έχει καταλήξει να ονομάζεται Δεύτερη Παρουσία του Χριστού . Όταν ένα οποιοδήποτε παλμικό σύστημα αντιστρέφει την κατεύθυνση της κίνησής του, όπως κάνει ένα εκκρεμές όταν φτάσει στο υ...

Πολλές φορές έχουμε ακούσει και δει στην ελληνική τηλεόραση να χλευάζονται άνθρωποι με διευρυμένη πνευματικότητα αλλά όχι απαραίτητα και μόρφωση, επειδή σε κάποια κουβέντα τους ανέφεραν πως δεν υπάρχει χρόνος. Θέλοντας να βγάλω από την πλάνη όσους "κοροϊδεύουν" λόγω δικής τους άγνοιας, που όμως συμπαρασύρουν στην πλάνη αυτή και όσους τους βλέπουν και τους παρακολουθούν, παρουσιάζω παρακάτω ένα απόσπασμα από το υπέροχο βιβλίο - που προτείνω να διαβάσετε - η "Δύναμη του Τώρα" του Eckhart Tolle. "Ο χρόνος δεν είναι καθόλου πολύτιμος, γιατί είναι ψευδαίσθηση. Αυτό που αντιλαμβάνεσαι σαν πολύτιμο δεν είναι ο χρόνος, αλλά το ένα και μοναδικό σημείο που είναι έξω από το χρόνο: το Τώρα, το πολυτιμότερο πράγμα που υπάρχει. Γιατί είναι το πολυτιμότερο πράγμα; Πρώτον, επειδή είναι το μοναδικό πράγμα. Το αιώνιο παρόν είναι ο χώρος μέσα στον οποίο ξεδιπλώνεται όλη σου η ζωή, ο μοναδικός παράγοντας που παραμένει σταθερός. Η ζωή είναι τώρα. Δεν υπήρξε ποτέ κάποιος χρόνος που...

Υπάρχουν κύκλοι επιτυχίας, όταν τα πράγματα σού έρχονται όπως τα θέλεις και ανθούν και κύκλοι αποτυχίας, όταν μαραίνονται ή καταρρέουν και χρειάζεται να τα αφήσεις να φύγουν, για να κάνεις χώρο ώστε να εμφανιστούν καινούργια πράγματα ή για να συμβεί η μεταμόρφωση. Αν προσκολληθείς σ' αυτά και αντισταθείς στην αλλαγή τους, σημαίνει ότι αρνείσαι να ακολουθήσεις τη ροή της ζωής και θα υποφέρεις. Δεν είναι αλήθεια ότι η φορά του κύκλου προς τα επάνω είναι καλή και η προς τα κάτω κακή, παρά μόνο κατά την κρίση του νου. Η ανάπτυξη θεωρείται συνήθως θετική, αλλά τίποτε δεν μπορεί να αναπτύσσεται για πάντα. Αν η ανάπτυξη, οποιουδήποτε είδους, συνεχιζόταν ασταμάτητα, θα γινόταν τελικά τερατώδης και καταστροφική. Το ένα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το άλλο. Η προς τα κάτω φορά του κύκλου είναι απόλυτα ουσιαστική για την πνευματική πραγμάτωση. Χρειάζεται να έχεις αποτύχει παταγωδώς σε κάποιο επίπεδο ή να έχεις βιώσει βαθιά απώλεια ή πόνο για να νιώσεις έλξη για την πνευματική διάσταση. Ή ίσως ...

Δεν είναι περίεργο; Ζούμε στον πλανήτη της σχετικότητος, έχοντας έρθει εδώ για να δημιουργήσουμε σχέσεις και μέσα από αυτές να εξελιχθούμε ως άνθρωποι. Και η πιο σημαντική θεωρία της φυσικής, στην οποία υποτάχθηκαν νόμοι που κάποτε ήταν σεβαστοί, είναι αυτή της ...Σχετικότητος! Με αυτήν, η παλιά διαφορά ανάμεσα στο φυσικό και το υπερφυσικό έχασε τη σημασία της. Το υπερφυσικό συνήθως καθορίζεται σαν αποτέλεσμα μιας διεργασίας που δεν οφείλεται στις επιδράσεις των γνωστών δυνάμεων της φύσης. Αντικρίζοντας τον κόσμο με τα μάτια της λογικής της επιστήμης, το οπτικό πεδίο μας περιορίζεται συχνά από την έλλειψη ικανοποιητικού αριθμού εμπειριών επειδή οι φυσικές επιστήμες βασίζονται αποκλειστικά στο πείραμα. Ενώ τα στοιχεία του υπερφυσικού περιμένουν άθικτα την ερευνητική ματιά μας και καλύπτονται κάτω από το γενικό χαρακτηρισμό: Μυστικισμός . Ο όρος είναι σωστός και ανταποκρίνεται θαυμάσια στην Κρυφή Γνώση που, παρόλο ότι συνειδητοποιήσαμε την ύπαρξή της, την κρύψαμε από τον εαυτό μας. Επάν...

Ένας μελισσοφάγος απευθύνθηκε σ´ένα περιστέρι: - Πες μου, ποιο είναι το βάρος μιας νιφάδας χιονιού; - Δεν ζυγίζει περίπου τίποτα. - Περίμενε, περιστέρι μου, θα σου διηγηθώ μια ιστορία. Πριν από μερικές μέρες, ήμουν στο κλαδί ενός έλατου, όταν άρχισε να χιονίζει απαλά απαλά. Ένα ήρεμο και άκακο χιόνι, χωρίς θόρυβο και χωρίς θύελλα. Όπως δεν είχα τίποτα καλύτερο να κάνω, άρχισα να μετράω τις νιφάδες που έπεφταν στο στέγαστρο που έβλεπα, απέναντι από το κλαδί όπου βρισκόμουν. Μέτρησα 751.972. Μάλιστα, άρχισαν να με πονάνε τα μάτια μου και να θολώνει το μυαλό μου, αλλά θυμάμαι καλά, ήταν 751.972 νιφάδες όταν το στέγαστρο άρχισε να τρίζει. Ακριβώς. Και όταν η 751.973η νιφάδα έπεσε πάνω του, ακόμη κι αν δε ζύγιζε τίποτα, κι αν δεν ήταν τίποτα, όπως λες, ε! λοιπόν, πίστεψέ με το στέγαστρο λύγισε και μετά έσπασε. Να, κοίτα, το έβγαλα φωτογραφία, για να με πιστέψεις! Το περιστέρι τότε άρχισε να σκέπτεται: Ίσως τελικά το μόνο που λείπει για ν´αλλάξουν πολλά πράγματα σε το...

Ποτέ μην προσφέρεις το είδος της βοήθειας που αποδυναμώνει. Ποτέ μην επιμένεις να προσφέρεις τη βοήθεια που εσύ νομίζεις ότι χρειάζεται κάποιος. Άφησε τον άνθρωπο ή τους ανθρώπους που βρίσκονται σε ανάγκη να γνωρίσουν τι έχεις να δώσεις και μετά άκουσε τι θέλουν εκείνοι, δες τι είναι έτοιμοι να δεχτούν. Πρόσφερέ τους τη βοήθεια που θέλουν. Προσπάθησε όμως να μη δίνεις τίποτε που αποδυναμώνει. Εκείνο που αποδυναμώνει, δημιουργεί ή προωθεί την εξάρτηση. Στην πραγματικότητα, υπάρχει πάντα κάποιος τρόπος με τον οποίο μπορείς να βοηθήσεις τους άλλους, που επιπλέον να τους ενδυναμώνει. Το ν' αγνοήσεις εντελώς τη δύσκολη θέση κάποιου που πραγματικά ζητάει τη βοήθειά σου, δεν είναι η απάντηση, γιατί το πολύ λίγο δεν ενδυναμώνει περισσότερο τον άλλο απ' ό,τι το πάρα πολύ. Το να έχεις υψηλότερη συνειδητότητα, δεν σημαίνει ότι μπορείς συνειδητά ν' αγνοείς τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται ο συνάνθρωπός σου, με το επιχείρημα ότι το να τους αφήσεις "να βράσουν στο ζουμί τους...

Οι περισσότεροι από εμάς φαντάζονται, αν το φαντάζονται καθόλου, πως τα ουράνια σώματα του Διαστήματος όπως η Γη, ο Ήλιος και το ηλιακό σύστημα είναι "άψυχα", νεκρά. Τα αντιλαμβάνονται σαν αδρανή σώματα - βράχια κυρίως - που κινούνται μέσα στο Χωροχρονικό Συνεχές σύμφωνα με ένα σχέδιο που πρωτοτέθηκε σε κίνηση κατά την Πρωταρχική Έκρηξη... αυτό που ονομάζουμε Big Bang. Αλλά αυτό είναι ψευδαίσθηση, και όταν ζούμε με αυτή την ψευδαίσθηση, δεν έχουμε κανένα λόγο να ενεργούμε σε σχέση με εκείνα τα "άψυχα" πράγματα, εκτός από το πώς να τα εκμεταλλευόμαστε όσο περισσότερο γίνεται, ούτως ώστε να "ζούμε καλύτερα". Όμως, μόλις κατορθώσουμε να συλλάβουμε νοερά και βιώσουμε την ιδέα πως εκείνα τα πράγματα στο σύμπαν αποτελούν τμήμα ενός ζωντανού συστήματος - όπως αποτελούν στην πραγματικότητα - τότε η ιδέα για τον εαυτό μας σε σχέση με αυτό το σύστημα, αλλάζει. Σήμερα γνωρίζουμε πως εμείς είμαστε ζωντανοί οργανισμοί, αλλά τη στιγμή που θα συνειδητοποιήσουμε πως όλα...