ANGEL'S BLOG

Η αριθμολογία είναι η μελέτη της ενέργειας των αριθμών και βασίζεται στους αριθμούς από το Ένα έως το Εννέα . Το Μηδέν δεν προσμετράται. Όσο μεγάλος και αν είναι ένας αριθμός, τον προσθέτουμε μέχρι να πάρουμε μονοψήφιο άθροισμα, εκτός και αν φτάσουμε σε κύριους αριθμούς όπως το 11, 22, 33 και ούτω καθεξής. Με τον τρόπο αυτό μπορούμε να κατανοήσουμε τη σημασία των ετών. Υπάρχουν άνθρωποι που αμφιβάλλουν για την αξία αυτής της διαδικασίας. Δεν καταλαβαίνουν και νομίζουν ότι είναι τυχαίο. Εντούτοις θα εκπλαγούν αν μελετήσουν την αριθμολογία. Θα μάθουν ποιοι είναι και ποιες δυνατότητες έχουν. Ας κάνουμε όμως ένα παράδειγμα. Θέλουμε να δούμε την ενέργεια που έχει το 2008. Αν προσθέσουμε τα νούμερα μεταξύ τους, θα πάρουμε το δέκα. Συνεχίζουμε προσθέτοντας το μηδέν και το ένα και τότε θα έχουμε το ΕΝΑ. Έτσι η ενέργεια του έτους είναι το ένα. Το Ένα σημαίνει νέο ξεκίνημα . Το Εννέα σημαίνει ολοκλήρωση . Το 2007 ήταν ένας χρόνος ολοκλήρωσης. Το ίδιο το εννέα "φωνάζει" τέλος. Το Τέσσ...

Η ζωή μας "δεν δουλεύει" έτσι όπως τη ζούμε. Δεν γίνεται πια να αγνοούμε ότι αυτό που κάνουν όσοι μας κυβερνούν καθώς και οι κοινωνικοί θεσμοί δεν λειτουργούν . Εμπορικοί κολοσσοί καταρρέουν κάτω από το βάρος ψευδών λογιστικών αναφορών. Εκκλησίες έχασαν την αξιοπιστία τους εξαιτίας της αδιάντροπης υποκρισίας τους. Στρατοί με τεράστια υποδομή δισεκατομμυρίων δολλαρίων απαξιώθηκαν μπροστά σε μισή ντουζίνα ανθρώπων που δεν τους νοιάζει αν θα πεθάνουν. Έτσι έμεινε σε μας, τους απλούς πολίτες, να αποφασίσουμε αν θέλουμε να αλλάξουμε την κατάσταση. Επιθυμούμε να ζούμε ειρηνικά και αρμονικά και ευτυχισμένα; Ας κάνουμε κάτι λοιπόν για να προκαλέσουμε αυτή την αλλαγή. Η πρόκληση που πρόκειται να αντιμετωπίσουμε είναι ότι πολλοί δεν θέλουν ν' αλλάξουν. Άλλοι, δεν πιστεύουν ότι είναι δυνατή μια αλλαγή, ενώ άλλοι δεν πιστεύουν ότι η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει πραγματικά κάποιο κίνδυνο. Άλλοι πάλι, απλά δεν φαίνεται να έχουν τη θέληση να κάνουν αυτό που χρειάζεται για να επιτευχθεί η ...

Ο κόσμος σήμερα αντιμετωπίζει πολύ δύσκολες συνθήκες επιβίωσης. Δυσκολότερες από κάθε άλλη φορά και μάλιστα, δεν γίνεται να τις αγνοήσουμε γιατί αν δεν προσέξουμε, θα δημιουργήσουμε το τέλος του πολιτισμού όπως τον ξέρουμε. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι καιρός για απόγνωση. Η απόγνωση είναι που έφτιαξε το πρόβλημα. Τώρα είναι καιρός για επιδιόρθωση των ζημιών του προβλήματος, που μέχρι τώρα προσπαθούμε να το λύσουμε με τρόπους που "δεν δουλεύουν". Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα ο κόσμος είναι πνευματικό. Οι ιδέες που έχουμε για την πνευματικότητα μας σκοτώνουν. Η λύση όμως βρίσκεται ακριβώς μπροστά στα μάτια μας. Τόσο κοντά που δεν την βλέπουμε. Και είναι τόσο απλή, που δεν την "πιστεύουμε". Τρεις μόνο λέξεις είναι αρκετές για να τις θυμόμαστε εύκολα: ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΝΑ. Ο δικός μας δρόμος δεν είναι ο καλύτερος, απλά είναι ένας άλλος δρόμος. Όλα τα μονοπάτια από τις διάφορες πλευρές του βουνού οδηγούν στην κορφή του, αυτό όμως γίνεται αντιληπτό από τους ορειβάτες ...

Η αίσθηση που έχουμε για τον εαυτό μας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την αίσθηση του χρόνου. Μπορούμε να αποκτήσουμε μια ιδέα αυτής της σχέσης, αν μελετήσουμε τις νοητικές μας λειτουργίες. Όταν ξυπνάμε μια όμορφη Κυριακή πρωί, δεν σκεφτόμαστε συνειδητά " Τι θα κάνω εγώ σήμερα; " Αν ο εαυτός μας χαρακτηρίζεται κατά ένα μέρος από την ικανότητά του να προβάλλεται εκ των προτέρων μέσα στο χρόνο, χαρακτηρίζεται εξίσου και από την ικανότητά του να προβάλλεται και εκ των υστέρων μέσα στο χρόνο, να βιώνει παλιές εμπειρίες μέσω του μηχανισμού της μνήμης. Πώς όμως; Χειρουργοί, όπως ο Wilder Penfield, καθώς προσπαθούσαν να θεραπεύσουν κάποια είδη σοβαρών πνευματικών διαταραχών, δοκίμασαν μια τεχνική σύμφωνα με την οποία ηλεκτρόδια συνδέθηκαν με συγκεκριμένα σημεία του εξωτερικού φλοιού του εγκεφάλου, της φαιάς ουσίας. Τα αποτελέσματα ήταν καταπληκτικά. Οι ασθενείς θυμήθηκαν ξαφνικά σκηνές και γεγονότα από το παρελθόν τους. Το ηλεκτρικό ερέθισμα δεν ανακαλούσε απλώς μιαν ανάμνηση, αλλά το...

"Είναι αδύνατο για τον άνθρωπο να αποδείξει θεωρητικά την ύπαρξη του Θεού, διότι είναι αδύνατο να συναγάγει την ύπαρξη γενικώς, ξεκινώντας από ιδέες και όχι από την εμπειρία. Όμως, αν ο άνθρωπος αδυνατεί να γνωρίσει θεωρητικά την ύπαρξη του Θεού, άλλο τόσο αδυνατεί να αποδείξει την ανυπαρξία Του" Εμμ. Καντ (1724-1804), Γερμανός φιλόσοφος και συγγραφέας. Τούτος ο περιορισμός της γνώσης για τον Καντ ήταν απαραίτητος, προκειμένου να "αφήσει χώρο στην πίστη". Ο Θεός εμφανίζεται σαν εγγυητής της σύνδεσης της αρετής με την ευτυχία. Για τον Καντ ο άνθρωπος δεν γνωρίζει την ύπαρξη του Θεού, την θέλει. Αιώνες πριν από τον Καντ, ο Επίκτητος (50-138), Έλληνας γεννημένος στην Ιεράπολη της Φρυγίας, δούλος και στη συνέχεια απελεύθερος, έχοντας την ίδια άποψη με τους Στωικούς -όντας και ο ίδιος Στωικός φιλόσοφος- για την ύπαρξη μιας θεϊκής δύναμης η οποία σχηματοποιεί και απαρτίζει όλα τα πράγματα, έδιδε στους μαθητές του να κατανοήσουν τη σχέση που υπάρχει ανάμεσα σε αυτή την α...

Η ειλικρίνεια, που πρέπει να δείχνουν όσοι εξυπηρετούν ασθενείς με ανίατο νόσημα, δεν είναι πάντα εφικτή αλλά είναι πολύ σημαντική. Συχνά λέμε ότι αποφεύγουμε την αλήθεια για να προστατέψουμε τον ασθενή. Δυστυχώς με αυτό τον τρόπο τον απομονώνουμε και τον γεμίζουμε αγωνία. Γιατί έχει παρατηρηθεί πως όταν κάποιος πρόκειται να πεθάνει, το γνωρίζει γιατί του το λέει το ίδιο του το σώμα και η ίδια του η ψυχή. Εκείνη τη δύσκολη περίοδο το άτομο έχει ανάγκη από ένα κλίμα ειλικρίνειας. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα του μιλήσουμε με λόγια σκληρά, και θα τον θεωρούμε ήδη "πεθαμένο". Μπορούμε να του μιλήσουμε για τη σοβαρή ασθένεια που αντιμετωπίζει και δεν γνωρίζουμε πώς θα εξελιχθεί, λέγοντάς του ότι βρίσκεται σε κίνδυνο. Δεν είναι απαραίτητο να χρησιμοποιήσουμε τη λέξη "θάνατος". Ο γιατρός μπορεί, επίσης, να του πει ότι έχει κάποιο χρόνο μπροστά του και αυτός ο χρόνος του ανήκει για να κάνει ό,τι είναι σημαντικό γι' αυτόν. Έτσι ο ασθενής θα εκφράσει τις τελευταίες του επιθυ...

Σε τούτο το σύμπαν που ζούμε δεν υπάρχει " τυχαίο " γεγονός. Δεν υπάρχει " ατύχημα ", ούτε " σύμπτωση ". Έτσι λοιπόν οι άνθρωποι δεν πεθαίνουν τυχαία, από αρρώστιες, δυστυχήματα, καταστροφές κ.λπ. Γενικά οι ψυχές αφήνουν τα σώματα επειδή έχουν τελειώσει μαζί τους. Έχουν ολοκληρώσει εκείνο για το οποίο έσμιξαν με το συγκεκριμένο σώμα. Βίωσαν την εμπειρία που επεδίωξαν. Και οι άνθρωποι που έχουν πεθάνει δεν θέλουν με κανένα τρόπο να θρηνούμε γι' αυτούς. Αν γνώριζαν όλοι όσοι πενθούν, πού βρίσκονται και ότι βρίσκονται εκεί με τη δική τους ύψιστη επιλογή, τότε θα γιόρταζαν την αναχώρησή τους. Αν βίωναν αυτό που ονομάζεται " μεταθανάτια ζωή " έστω και για μια στιγμή, έχοντας φτάσει εκεί με την πιο λαμπρή τους σκέψη για τον εαυτό τους και για το Θεό, θα χαμογελούσαν με το πιο πλατύ τους χαμόγελο στην κηδεία των αγαπημένων τους και θα άφηναν τη χαρά να πλημμυρίσει τις καρδιές τους. Κλαίμε στις κηδείες για τη δική μας απώλεια. Νιώθουμε θλίψη επειδή δ...