Η Ζωή μετά το Θάνατο




ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΣΤΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ "ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΑΣ"

Ο σκοπός του θανάτου
Η φύση της ζωής μετά το θάνατο
Πώς μπορεί κανείς να προετοιμαστεί για το θάνατο
Πώς μπορεί κανείς να συμπαρασταθεί σε κάποιον που πεθαίνει
και πολλά άλλα... απλά ανατρέξτε στο κείμενο και θα βρείτε πολύτιμες πληροφορίες.

«Το να πεθάνεις είναι πολύ διαφορετικό από αυτό που ο καθένας νομίζει, και πιο τυχερό». Walt Whitman - Song of Myself

Κάθε μέρα πεθαίνουν περίπου 80.000 άνθρωποι στη Γη. Έτσι, στα επόμενα 80 χρόνια, σχεδόν όλοι όσοι βρίσκονται σήμερα στη Γη, θα έχουν φύγει. Μπορεί να συμβεί στον καθένα ανά πάσα στιγμή. Είστε έτοιμοι, αν συμβεί σήμερα;
Οι περισσότεροι εξ ημών ζουν αρνούμενοι να αποδεχτούν το ότι κάποτε θα φύγουν από τον πλανήτη. Αργά ή γρήγορα όμως, ο θάνατος έρχεται για όλους. Και μαζί του έρχονται πολλές επείγουσες ερωτήσεις. Υπάρχει ζωή μετά στο θάνατο… μια μεταθανάτια ζωή; Ποιο είναι το νόημα της ζωής και του θανάτου και πώς μπορούμε να το κατανοήσουμε;
Οι περισσότεροι εξ ημών αρχίζουν να κάνουν αυτές τις ερωτήσεις μόνον όταν πλησιάζει το τέλος, όταν η βεβαιότητα του θανάτου δεν μπορεί πια να αγνοηθεί. Εκείνο τον καιρό, ίσως μας πιάσει εξ απήνης, απότομα και ξαφνικά και καθώς τα εφόδια που θα έχουμε θα είναι ελάχιστα, θα χρειαστεί να διαπραγματευτούμε με τις συνθήκες που θα έχουμε πρόσφορες. Με τον τρόπο αυτό, ένα φυσικό γεγονός και μπορώ να σας βεβαιώσω ένα όμορφο στάδιο της ζωής μπορεί να σκοτιστεί από φόβο και σύγχυση.
Γιατί να περιμένετε μέχρι το τέλος; Γιατί να μην κάνετε τις ερωτήσεις τώρα, όσο υπάρχει χρόνος για μια σοβαρή συζήτηση; Ίσως να ανακαλύψετε κάτι που δεν περιμένατε καθόλου. Τι θα λέγατε στο τέλος όλοι οι φόβοι σας είναι αβάσιμοι; Αν ο θάνατος δεν είναι εχθρός, αλλά ένα ουσιαστικό κομμάτι της ζωής; Αν, όπως λέει ο Walt Whitman, το να πεθάνεις είναι κάτι ολότελα διαφορετικό από εκείνο που νομίζεις και μάλιστα θα νιώσεις πιο τυχερός;

Τα Στάδια της Ζωής μετά το Θάνατο 

ΕισαγωγήΟ θάνατος στην ουσία είναι η διάλυση και η μεταμόρφωση των υλικών εμπειριών που μαζέψαμε στη διάρκεια της ζωής μας. Κατά τη διαδικασία αυτή, ο εαυτός που φτιάξαμε με τη φαντασία μας σταδιακά φεύγει. Ο αληθινός μας εαυτός (πνευματικό σώμα ή ψυχή) παραμένει ανέπαφος και στην ουσία εξελίσσεται μέσα από τους επαναλαμβανόμενους κύκλους του θανάτου και της γέννησης.
Παρόλο που η εμπειρία του θανάτου είναι ξεχωριστή για κάθε άτομο, υπάρχουν αρκετά στάδια ή φάσεις ίδιες που διέρχονται οι περισσότεροι άνθρωποι. Οι παρακάτω σελίδες περιλαμβάνουν μια περιγραφή των τεσσάρων πρωταρχικών φάσεων της ζωής μετά το θάνατο, παρέχοντάς σας έτσι ένα χάρτη της επικράτειας που βρίσκεται μπροστά. Όπως σε κάθε χάρτη, ένα μεγάλο μέρος των πληροφοριών έχουν συμπυκνωθεί για να σας παρέξουν μια ολική ματιά και να επισημάνουν τα πιο σημαντικά εδάφη.
Για να περιγράψουμε τα διαφορετικά στάδια της ζωής μετά το θάνατο, πρέπει πρώτα να μιλήσουμε για τη φύση της Συνειδητότητας και να ξεχωρίσουμε τα διαφορετικά σώματα και πεδία εμπειριών.

Θεϊκή Συνειδητότητα
Κάθε εμπειρία συμβαίνει στη Συνειδητότητα, που είναι η βάση και η ουσία της δημιουργίας. Πέρα από τους περιορισμούς που δημιουργεί ο νους, η Συνειδητότητα είναι αιώνια, χωρίς μορφή και όρια. Για τους λόγους αυτούς θεωρείται συμπαντική και θεϊκή στη φύση της.
Όταν μιλάμε για Θεϊκή Συνειδητότητα, δεν αναφερόμαστε σε κάτι «εκεί έξω» στο διάστημα. Είναι η δική μας Συνειδητότητα η οποία λάμπει πίσω από το νου, κάνοντας εφικτό να διαβάζουμε και να καταλαβαίνουμε τις λέξεις, ακριβώς τώρα. Από αυτή την άποψη, η ανακάλυψη της Συνειδητότητας είναι στην ουσία η αναγνώριση της δικής μας ουσιαστικής φύσης. Και κάτι ακόμα πιο θαυμαστό, είναι το άνοιγμα για την απευθείας επικοινωνία μας με τη Θεότητα.
Εξαιτίας του ότι η Θεϊκή Συνειδητότητα είναι καθαρά πνευματική στη φύση της, είναι ολότελα κρυμμένη από τη θέα. Δεν μπορούμε να την γνωρίσουμε αντικειμενικά, επειδή είναι η ίδια η βάση της ύπαρξής μας. Ως τέτοια, ο ακριβής χαρακτήρας της είναι μυστηριώδης και παράδοξος. Ορισμένοι τη θεωρούν ως την απρόσωπη και μη-διττή πραγματικότητα που βρίσκεται κάτω από την εκδηλωμένη δημιουργία. Άλλοι, τη θεωρούν ως τη Δημιουργική και Ύψιστη Θεϊκή Διάνοια. Και οι δυο απόψεις είναι σωστές. Και ταυτόχρονα, η Θεϊκή Συνειδητότητα διαπερνά κάθε νοητικούς περιορισμούς.  

Ατομική Συνειδητότητα
Η ατομική Συνειδητότητα είναι ένα φυσικό φαινόμενο που συμβαίνει στο νου. Το φως της Θεϊκής Συνειδητότητας παράγει μια αντανάκλαση στη διανόηση, την οποία ο κατώτερος νους – σφάλλοντας – θεωρεί ότι είναι ένας ξεχωριστός, ανεξάρτητος εαυτός… αυτή η αίσθηση του «εγώ». Σαν σε όνειρο, ή οφθαλμαπάτη σε έρημο, αυτή η αντανάκλαση είναι μια αυθόρμητη εμφάνιση που δεν έχει βάση στην πραγματικότητα. Αν και θεωρούμε τους εαυτούς μας ως ξεχωριστά άτομα, αυτό είναι μόνο μια θεώρηση που κάνει ο νους. Στην ουσία, υπάρχει μόνο η Θεϊκή Συνειδητότητα που αντανακλάται στα διαφορετικά μυαλά όπως η σελήνη αντανακλάται στα νερά διαφορετικών λιμνών.

Σώματα και Πεδία Εμπειριών
Όπως το ηλιακό φως μπορεί να χωριστεί σε διαφορετικά χρώματα, η αντανάκλαση της ατομικής συνειδητότητας μπορεί να χωριστεί σε διαφορετικά πεδία εμπειριών. Κάθε πεδίο αντιστοιχεί σε ένα ξεχωριστό τύπο σώματος, ή πλατφόρμα συνειδητής εμπειρίας. (Illustrations). Αυτά είναι οι δυο πλευρές του ίδιου νομίσματος. Σαν αποτέλεσμα, το υλικό σώμα και το υλικό πεδίο είναι δυο όψεις της ίδιας εμπειρίας και δεν γίνεται να υπάρξει το ένα χωρίς το άλλο. Μετά το θάνατο, η εμπειρία της ατομικής συνειδητότητας δεν σταματά. Απλά μετατίθεται από το υλικό πεδίο στα λεπτοφυή πεδία εμπειριών και το αντίστοιχο λεπτοφυές σώμα (γνωστό και ως αστρικό σώμα ή πνεύμα). Το λεπτοφυές σώμα αποτελείται από τις ενσυνείδητες και υποσυνείδητες εμπειρίες που συσσωρεύτηκαν κατά τη γήινη ζωή. Αν και το λεπτοφυές σώμα επιβιώνει του θανάτου του υλικού σώματος, δεν είναι αιώνιο και έχει τη δική του διάρκεια ζωής.
Πέρα από τα λεπτοφυή πεδία εμπειριών, βρίσκεται το Πνευματικό Πεδίο και το αντίστοιχο πνευματικό σώμα ή ψυχή. Το πνευματικό σώμα δεν είναι ένα σώμα με τη συνηθισμένη έννοια. Αντιπροσωπεύει μια τελείως διαφορετική τάξη πραγματικότητας, πέρα από την επικράτεια της ύλης και της ενέργειας. Στην πιο καθαρή του μορφή, το πνευματικό σώμα είναι Θεϊκή Συνειδητότητα συν όλη η συσσωρευμένη πνευματική ουσία που συλλέχθηκε από τους πολλούς κύκλους της ζωής στη Γη. Θα πούμε περισσότερες λεπτομέρειες παρακάτω. 
Αυτά τα ξεχωριστά πεδία δεν είναι τοποθεσίες που υπάρχουν στο χώρο και το χρόνο. Είναι στάδια συνειδητότητας ή επίπεδα υποκειμενικής εμπειρίας μέσα μας. Τώρα θα εξετάσουμε κάθε ένα από αυτά τα πεδία με όρους των τεσσάρων κυρίων σταδίων της ζωής πέρα από το θάνατο.


Στάδιο Ένα – Ανασκόπηση Ζωής και Κοσμικό Πανόραμα
«Τη στιγμή  του θανάτου, αυτή καθεαυτή η εμπειρία (η τελευταία λειτουργία του νου) συμβαίνει χωρίς προσπάθεια. Εκείνη τη στιγμή, ο νους φτάνει στο δικό του έδαφος. Είναι σαν να γυρίζει σπίτι». Dzogchen Ponlop Rinpoche, Mind Beyond Death

Μόλις αντιληφθούμε ότι έχουμε πεθάνει (σε κάποιες περιπτώσεις, ακριβώς πριν από τη στιγμή του θανάτου) βιώνουμε την πρώτη από τις δυο ανασκοπήσεις ζωής, κατά την οποία βλέπουμε και νιώθουμε κάθε λεπτομέρεια της ζωής που μόλις ζήσαμε. Όχι διαδοχικά, αλλά με τη μία, με μια ματιά. Μια δεύτερη και μεγαλύτερης διάρκειας ανασκόπηση ζωής γίνεται αργότερα, στο τρίτο στάδιο.
Μετά την ανασκόπηση ζωής, υπάρχει συνήθως μια μεσολάβηση επίγνωσης, που μπορεί να είναι σύντομη ή να κρατήσει μερικές μέρες σε γήινο χρόνο. Τελικά αφυπνιζόμαστε για να ανακαλύψουμε ότι είμαστε ζωντανοί. Και …ω του θαύματος… δεν υπάρχει θάνατος! Η αρχική αίσθηση της ελευθερίας και του θαυμασμού είναι πέραν από οτιδήποτε βιώσαμε κατά τη ζωή μας στη Γη. Και συγχρόνως, γινόμαστε μάρτυρες όλου του φάσματος της συνειδητής εμπειρίας, από το υλικό πεδίο που τώρα αφήνουμε, δια μέσου των λεπτοφυών πεδίων μέχρι και το Πνευματικό Πεδίο.
Κατά τη διάρκεια αυτού του αρχικού σταδίου διεύρυνσης, μας δίνεται ένα σύντομο παράθυρο ευκαιρίας να αναγνωρίσουμε τη Θεϊκή Συνειδητότητα ως τη δική μας ουσιαστική φύση, κι έτσι να βάλουμε τέλος στους επαναλαμβανόμενους κύκλους της γέννησης και του θανάτου. Αλλά, εκτός και αν είμαστε προετοιμασμένοι για την ευκαιρία αυτή, είναι μάλλον απίθανο να την αναγνωρίσουμε, ή να έχουμε το νου μας και να κάνουμε αυτό το άλμα. Μη ολοκληρωμένες επιθυμίες ασκούν ισχυρή έλξη και έχουν την τάση να τραβάνε την επίγνωση πίσω στο όνειρο της ατομικής συνείδησης. Και αυτό οδηγεί απευθείας στο επόμενο στάδιο της ζωής μετά το θάνατο.

Στάδιο Δύο - Κάθαρση
Ένας καλός άνθρωπος δεν έχει τίποτε να φοβηθεί, είτε στη ζωή είτε στο θάνατο. Και η τύχη του δεν είναι θέμα αδιαφορίας προς τους Θεούς. Όπως έγινε στη δίκη του Σωκράτη, και το αναφέρει ο Πλάτωνας στην Απολογία του.

Όλα όσα βιώνουμε στα τρία πρώτα στάδια του θανάτου μοιάζουν με όνειρο, δημιουργούμενα από τη συνειδητότητα, καθώς αυτή λάμπει μέσα από το μωσαϊκό των ψυχικών εντυπώσεων που συσσωρεύτηκαν κατά τη διάρκεια της ζωής. Αυτές οι εντυπώσεις φτιάχνουν το τοπίο της εμπειρίας μας κατά τα πρώτα στάδια. Ενώ οι ιδιαιτερότητες των εμπειριών μπορεί να διαφέρουν από πρόσωπο σε πρόσωπο, ο σκοπός και η κατεύθυνση του κάθε σταδίου είναι ουσιαστικά ίδια για τον καθένα.

Το δεύτερο στάδιο αρχινά όταν αποκτήσουμε επίγνωση του λεπτοφυούς σώματός μας και απορροφηθούμε από αυτά που φαίνονται να συμβαίνουν γύρω μας. Συνήθως, στο σημείο αυτό, συναντάμε τον πνευματικό μας οδηγό ο οποίος μας βοηθά να προσανατολιστούμε στο καινούργιο περιβάλλον και μας οδηγεί μέσα από τα διάφορα στάδια. Ο οδηγός μας μπορεί να πάρει τη μορφή μιας θρησκευτικής φιγούρας, ενός αγίου, ενός έμπιστου φίλου, ή απλά μιας παρουσίας που νιώθουμε να είναι πάντα μαζί μας. Σε κάποιες παραδόσεις, ο πνευματικός οδηγός ονομάζεται φύλακας της πύλης ή φύλακας άγγελος. Χωρίς αμφιβολία οι οδηγοί μας είναι μαζί μας και εργάζονται πίσω από τη σκηνή για να μας οδηγούν μέσα από τους αμέτρητους κύκλους της γέννησης και του θανάτου.  
Κατ’ αυτό το στάδιο κάθαρσης ο οδηγός μας δείχνει τις αρνητικές εντυπώσεις όπως μίσος, φόβος ή ενοχή, όπως και τα υλικά και ψυχολογικά μας πάθη που μαζέψαμε στη διάρκεια της ζωής. Αυτές οι αρνητικές εντυπώσεις είναι τώρα απτά χαρακτηριστικά του λεπτοφυούς μας σώματος με τη μορφή χρωμάτων, οσμών και δονήσεων. Μετά από μια ζωή που αυτό το υλικό παρέμενε κρυμμένο, ξαφνικά βρισκόμαστε εκτεθειμένοι και βγαίνουν τα μέσα μας έξω, κυριολεκτικά.
Η ανικανότητά μας να δεχτούμε το σκοτεινό μας υλικό, δημιουργεί ένα σχίσμα στην ψυχή. Το σχίσμα ανάμεσα στην ύλη και το πνεύμα, το κακό και το καλό, το ανθρώπινο και το θεϊκό. Πριν μπορέσουμε να περάσουμε στο επόμενο στάδιο, πρέπει να αρχίσουμε να θεραπεύουμε το σχίσμα. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, στη ζωή ή στο θάνατο, πρέπει να αναλάβουμε την ευθύνη για όλα όσα είμαστε, χωρίς φίλτρα, δικαιολογίες ή εξορθολογισμούς.
Κατά τη διαδικασία, συνήθως αναφαίνονται ορισμένες αρχετυπικές εμπειρίες, οι οποίες είναι δομημένες στο υλικό της ανθρώπινης ψυχής. Αυτές οι εμπειρίες μπορεί να ποικίλουν πάρα πολύ από άτομο σε άτομο. Κυρίως όμως έχουν να κάνουν με την αποδοχή, τη μετάνοια και τη συγχώρεση πράξεων του παρελθόντος. Σε μερικές παραδόσεις αυτό το στάδιο ονομάζεται καθαρτήριο ή κόλαση. Αλλά είναι σημαντικό να κατανοήσετε ότι δεν έχει σχέση με καταδίκη ή τιμωρία, παρόλο που μπορεί να βιωθεί ως τέτοιο. Αντίθετα, είναι ο συμπαντικός νόμος της εξέλιξης, έτσι όπως λειτουργεί στα λεπτοφυή πεδία της εμπειρίας.
Για τους περισσότερους ανθρώπους που βρίσκονται σε πνευματικό μονοπάτι, ένα μεγάλο μέρος της κάθαρσης ολοκληρώνεται κατά τη διάρκεια της ζωής τους στη Γη, με το να αποδεχτούν την ευθύνη των πράξεών τους και να συγχωρήσουν τους άλλους. Σαν αποτέλεσμα, για πολλούς, αυτό το στάδιο κάθαρσης θα είναι σύντομο και σχετικά εύκολο.
Με εξαίρεση εκείνους τους λίγους που έχουν απελευθερωθεί κατά τη διάρκεια της ζωής, ή αμέσως μετά το θάνατο, όλοι οι άλλοι πρέπει να περάσουν μέσα από το στάδιο της κάθαρσης, το οποίο είναι βασικά μια από τις μεγάλες ευλογίες της ζωής μετά το θάνατο. Στο απόλυτο τέλος, μόνον ο φόβος και η άγνοιά μας πεθαίνουν. Και κατά τη διαδικασία, ανακαλύπτουμε πως μόνον ο φόβος και η άγνοιά μας μας είχαν κάνει να νιώθουμε χωριστοί από το Θεό.
Στάδιο Τρία – Αποστάζοντας την Ουσία
«Στο θάνατο δε χάνεις παρά την άγνοιά σου».  
Barry Long

Ο σκοπός αυτού του σταδίου είναι να αποστάξει όλη την πνευματική ουσία της ζωής που μόλις βιώθηκε. Το κάνουμε αυτό με το να ξανα-ζούμε τη γήινη ζωή μας, με ιδιαίτερη εστίαση στο βαθύτερο νόημα και στα λεπτότερα αισθήματα κάθε εμπειρίας. Στο στάδιο αυτό, αμέτρητες ψυχικές εντυπώσεις εξετάζονται λεπτομερώς και ανασκοπούνται με μεγάλη λεπτομέρεια. Όποιο υλικό δεν είναι πια χρήσιμο εκδιώκεται όπως το άχυρο από το σπόρο του σταριού. Συνάμα, το αληθινό νόημα της κάθε εμπειρίας μας συλλέγεται μαζί σε μορφή συμπυκνωμένη πνευματικής ουσίας.
Όταν εξορύσσουν χρυσό από τη γη, οι μεταλλωρύχοι μπορεί να συλλέξουν 50 τόνους ακατέργαστου χρυσού και να παραχθεί μόνο μια ουγγιά καθαρού χρυσού. Παρόμοια, το τεράστιο ποσό του ψυχικού υλικού μιας ολόκληρης ζωής αποδίδει μόνο ένα πολύ μικρό σωματίδιο πνευματικής ουσίας. Η φύση αυτής της ουσίας είναι ένα μυστήριο. Θα μπορούσε να ονομαστεί η Αλήθεια της Ομορφιάς στην υψηλότερή της μορφή, ή η πιο φίνα έκφραση της εμπειρίας της ζωής. Μόλις μαζευτεί, αυτή η ουσία ανεβαίνει στο επόμενο επίπεδο όπου γίνεται μόνιμο τμήμα του πνευματικού μας σώματος, η ψυχής μας.
Καθώς αποστάζουμε τις ψυχικές εντυπώσεις, στην ουσία καταναλίσκουμε το λεπτοφυές σώμα μας, γιατί πραγματικά είναι ένα και το αυτό. Ξεφορτωνόμαστε αυτό που πια δεν είναι χρήσιμο και γινόμαστε λιγότεροι. Και συνάμα, γινόμαστε περισσότεροι, με την έννοια του πιο αληθινοί και αιώνιοι.
Κατά τη διαδικασία της συλλογής της πνευματικής μας ουσίας, όλες οι μνήμες και οι εντυπώσεις από τη ζωή που μόλις ζήσαμε καταναλίσκονται. Αυτή η διαδικασία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «δεύτερος θάνατος», και εδώ υπάρχουν δυο πιθανά αποτελέσματα. Αν το πνευματικό σώμα είναι αρκετά ανεπτυγμένο, η επίγνωση μπορεί να κάνει ένα «κβαντικό άλμα» προς το Πνευματικό Πεδίο, κι έτσι να λήξει τους επαναλαμβανόμενους κύκλους της γέννησης και του θανάτου. (Οι πνευματικοί μας οδηγοί μας ενθαρρύνουν να κινηθούμε προς εκείνη τη κατεύθυνση). Αλλά χωρίς επαρκή πνευματική ανάπτυξη και θέληση να βυθιστούμε στο άγνωστο, οι υπολειπόμενες επιθυμίες τείνουν να σύρουν την επίγνωση πίσω στο πεδίο της Γης για ένα νέο κύκλο γέννησης και θανάτου. Αυτές οι επιθυμίες μοιάζουν με ψυχικούς σπόρους ή DNA, και γίνονται το περίγραμμα της νέας γέννησης ή της επανενσάρκωσης.
Ο όρος επανενσάρκωση αναφέρεται συνήθως σε μια κάποια μορφή ατομικής συνειδητότητας η οποία παραμένει ανέπαφη από τη μια ζωή στην επόμενη. Μια πιο ακριβής κατανόηση είναι ότι η γέννηση και ο θάνατος επαναλαμβάνονται εντός της συνειδητότητας ως αποτέλεσμα μη ικανοποιημένων επιθυμιών. Στην ουσία, γέννηση και θάνατος είναι απρόσωπες διαδικασίες καθοδηγούμενες από το συμπαντικό νόμο. Όταν μια επαναλαμβανόμενη γέννα λαμβάνει χώρα, το λεπτοφυές σώμα (συμπεριλαμβανομένων της ατομικής μνήμης και της συνειδητότητας) έχει καταναλωθεί στα διάφορα στάδια του θανάτου. Ο αληθινός εαυτός (το πνευματικό σώμα, ή ψυχή) παραμένει ανέπαφος κατά τη διάρκεια των αμέτρητων κύκλων της γέννησης και του θανάτου.
Μόνον ένα μικρό τμήμα της ψυχής λάμπει μέσα στην ανθρώπινη προσωπικότητα. Από αυτή την άποψη, δεν θα ήταν ακριβές το να πούμε ότι η ψυχή λαμβάνει ανθρώπινο σώμα κατά τη γέννηση. Τότε, ποιος ή τι ενσαρκώνεται; Αυτό είναι ένα παράδοξο που δεν μπορεί να εξηγηθεί με την ανθρώπινη λογική.

Στάδιο Τέσσερα – Το Πνευματικό Πεδίο
«Αυτό που συμβαίνει στο θάνατο είναι τόσο απερίγραπτα ένδοξο που η φαντασία και τα αισθήματά μας δεν επαρκούν για να σχηματίσουν ούτε την πιο κοντινή προσέγγιση».  
Carl G. Jung

Το Πνευματικό Πεδίο σηματοδοτεί το ξεκίνημα αυτού που είναι αληθινό και αιώνιο στη δημιουργία. Εκεί, οι πιο ραφινάτες εμπειρίες συγχωνεύονται με τη Θεϊκή Συνειδητότητα, εκεί η διττότητα συγχωνεύεται με την ενότητα και ο χρόνος εξαφανίζεται μπροστά στο αιώνιο Τώρα.

Το Πνευματικό Πεδίο είναι ένα ευρύτατο βασίλειο χρυσού φωτός. Μέσα του συνυπάρχουν πολλοί πνευματικοί κόσμοι και επίπεδα εξέλιξης. Στις περισσότερες παραδόσεις, αυτό το βασίλειο αποκαλείται παράδεισος ή ουράνια πεδία (τα Ηλύσια Πεδία των αρχαίων). Οι λέξεις όμως είναι πολύ φτωχές για να σας κάνουν να αντιληφθείτε την αγάπη, την αλήθεια και την ομορφιά που είναι τα κύρια χαρακτηριστικά αυτού του πεδίου. Εδώ κυριαρχούν οι μεγάλες αιώνιες ψυχές, καθώς και οι τέλειες μορφές που χρησιμεύουν ως το περίγραμμα όλης της τάξης της δημιουργίας.

Μέχρι του σημείου αυτού, σε όλα τα στάδια που αναφέραμε, κάθε εμπειρία συμβαίνει μέσα στο πλαίσιο της ατομικής συνειδητότητας. Εφόσον η ατομική συνειδητότητα είναι μια αντανάκλαση χωρίς βάση στην πραγματικότητα, όλες οι εμπειρίες μέχρι εδώ είναι ονειρικής φύσης. Ένα πολύ αληθοφανές όνειρο, αλλά παρά ταύτα ένα όνειρο. Αντίθετα, το Πνευματικό Πεδίο υπάρχει αυτοτελώς, πέρα από κάθε όνειρο ατομικής εμπειρίας και τους κύκλους της γέννησης και του θανάτου.  

Πολλοί άνθρωποι θεωρούν το πνεύμα ως μια λεπτοφυή μορφή ενέργειας ή ύλης. Αλλά στην ουσία, το πνεύμα είναι κάτι ολότελα διαφορετικό. Οτιδήποτε μπορούμε να ζήσουμε ως εμπειρία είναι αντικείμενο άποψης. Αντίθετα, το πνεύμα είναι η υποκειμενική πραγματικότητα πίσω από την αντικειμενική άποψη. Είναι άμορφο, αιώνιο και χωρίς δεσμεύσεις. Είναι αυτό που είμαστε στο πιο θεμελιώδες επίπεδο της ύπαρξης.
Από αυτή την άποψη, το πνευματικό σώμα ή ψυχή, δεν είναι ένα σώμα με τη συνηθισμένη έννοια της λέξης. Αντίθετα είναι καθαρή υποκειμενικότητα ή Θεϊκή Συνειδητότητα συν η πνευματική ουσία που συσσωρεύτηκε κατά τους διάφορους κύκλους της γήινης ζωής. Μόνο που αυτή η συσσώρευση πνευματικής ουσίας είναι εξαιρετικά ραφιναρισμένη ώστε να χρησιμεύει ως μια πλατφόρμα ενσυνείδητης εμπειρίας στο Πνευματικό Πεδίο.
Μετά από πολλές γήινες ζωές, αν έχει συσσωρευτεί αρκετή πνευματική ουσία (με άλλα λόγια, αν το πνευματικό σώμα έχει εξελιχθεί αρκετά ώστε να υποστηρίζει μια ενσυνείδητη παρουσία) τότε αφυπνιζόμαστε και αρχίζουμε το ταξίδι μας στο Πνευματικό Πεδίο. Αν ανέλθουμε σε αυτό το πεδίο, δεν χρειάζεται να ξαναέλθουμε στη Γη.
Ο καθένας μας έχει ένα πνευματικό σώμα ή ψυχή με κάποιο βαθμό εξέλιξης και διαισθητικής επίγνωσης (συνειδητής ή υποσυνείδητης) του Πνευματικού Πεδίου. Υπάρχει μέσα μας, ατομικά ή συλλογικά, ως η συνείδησή μας, η εσωτερική μας καθοδήγηση και η έννοια του ύψιστου καλού. Αυτή την επίγνωση του Πνευματικού Πεδίου εκδηλώνουμε όταν δείχνουμε ατρόμητοι και αληθινοί μπροστά σε δύσκολες καταστάσεις. Με άλλα λόγια, όταν είμαστε ευθυγραμμισμένοι με τη Θεϊκή Βούληση.
Σε κάθε σημείο του ταξιδιού μας, μπορούμε να έχουμε μόνο τις εμπειρίες που είναι ανάλογες της εξέλιξής μας. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το πνευματικό σώμα δεν έχει εξελιχθεί αρκετά για να υποστηρίξει μια συνειδητή παρουσία. Αλλά είναι εντάξει, επειδή η πνευματική μας ουσία δεν χάνεται ποτέ. Συνεχώς προστίθεται στο πνευματικό μας σώμα. Και όταν μαζευτεί αρκετή, αφυπνιζόμαστε ως μια συνειδητή παρουσία σε αυτό το τελείως αληθινό και αιώνιο βασίλειο εμπειριών.
Πολλοί άνθρωποι σήμερα βρίσκονται σε πνευματικό μονοπάτι και αναλαμβάνοντας την ευθύνη των ζωών τους, θα είναι σε θέση να πραγματοποιήσουν μια συνειδητή παρουσία στο Πνευματικό πεδίο, μετά τη γήινη εμπειρία τους.

Θεραπεύοντας το Φόβο του Θανάτου
«Όλοι οι άνθρωποι τρέμουν μπροστά στον κίνδυνο. Όλοι φοβούνται το θάνατο. Όλοι αγαπούν τη ζωή».  
Gautama Buddha

Ένας από τους καλύτερους τρόπους για να θεραπεύσουμε το φόβο του θανάτου είναι να περάσουμε χρόνο με κάποιον που πεθαίνει. Αν δεν υπάρχει στο περιβάλλον σας, μπορείτε να το κάνετε εθελοντικά σε κάποιο Ίδρυμα και να περνάτε κάποιες ώρες τη βδομάδα με ετοιμοθάνατους ασθενείς. Είναι αρκετά απλό να βρίσκεστε μαζί τους, να βοηθάτε στις ανάγκες τους και να παρατηρείτε τις αντιδράσεις σας. Κάτι θα αλλάξει μέσα σας όταν δεν θα τρέχετε μακριά από το θάνατο, αποφεύγοντας το θέμα. Όταν θα μπορέσετε να νιώσετε τον πόνο μιας προσωπικής απώλειας και την αιθέρια ομορφιά ενός περάσματος που μοιράζονται όλα τα έμβια όντα.
Μετά το πέρασμα, αν έχετε την ευκαιρία, απλά καθίστε ήρεμα με το σώμα και νιώστε τη σιωπή στο δωμάτιο. Τις πρώτες ώρες μπορούμε να νιώσουμε ότι ο φίλος μας είναι ακόμα πολύ ζωντανός και παρών στο δωμάτιο. Και μετά από κάποιο σημείο μπορούμε να νιώσουμε ότι έφυγε και αυτό που μένει είναι μόνο ένα νεκρό σώμα. Αυτή η εμπειρία είναι χειροπιαστή και κάνει μεγάλη εντύπωση στο νου. Για λόγους που δεν κατανοούμε πλήρως, ο φόβος του θανάτου μικραίνει, γίνεται πιο διάφανος. Μια βαθιά ένταση μέσα σας απελευθερώνεται. 
Για αιώνες, η ενατένιση του θανάτου και της παροδικότητας της ζωής έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο σε κάθε πνευματική παράδοση. Ο μεγάλος σοφός Ramana Maharshi υποβλήθηκε σε μια ριζική και μόνιμη πνευματική μεταμόρφωση, η οποία προκλήθηκε από μια ξαφνική και ακούσια ενατένιση του θανάτου. Ο Πλάτων υποστήριξε ότι όλοι οι αληθινοί πνευματικοί αναζητητές εξασκούνται στο να πεθαίνουν συνεχώς. Μέχρι σήμερα, Χριστιανοί μυστικιστές και μοναχοί εξετάζουν το θάνατο ως μέρος της επίσημης πνευματικής τους πρακτικής. Τα βιβλία γεμίζουν με αναφορές πνευματικών μεταμορφώσεων μετά από Κοντά στο Θάνατο Εμπειρίες (NDEs). Γιατί έχει τέτοια επίδραση στο νου η άμεση επαφή με το θάνατο;
Όταν αναλογιζόμαστε πάνω στο θέμα του θανάτου, η ερώτηση που προκύπτει είναι: Ποιος ή τι πεθαίνει; Γνωρίζουμε ότι το σώμα πεθαίνει. Αλλά είμαι το σώμα; Πεθαίνω; Αν συνεχίσουμε αυτές τις ερωτήσεις, ίσως σκοντάψουμε πάνω σε κάτι μέσα μας που γνωρίζουμε ότι είναι αθάνατο. Δεν ξέρουμε από πού προέρχεται αυτή η γνώση. Απλά το γνωρίζουμε. Αυτό είναι το μεγάλο παράδοξο της ζωής και του θανάτου. Έχουμε την εμπειρία του εαυτού μας ως σώμα και εντούτοις γνωρίζουμε διαισθητικά ότι είμαστε κάτι περισσότερο. Αν βρεθείτε μαζί με κάποιον που πεθαίνει θα έρθετε πρόσωπο με πρόσωπο με το μυστήριο και την ομορφιά αυτού του παράδοξου.  

Προετοιμασία Θανάτου
«Κάθε μέρα να είστε έτοιμοι. Κανένας δεν γνωρίζει πότε είναι η ώρα του να φύγει. Έτσι, αν είστε προετοιμασμένοι από πριν, δεν θα αντιμετωπίσετε μεγάλη δυσκολία να εγκαταλείψετε το σώμα σας».  
Brahmananda Saraswathi

Την προετοιμασία δεν είναι κάτι που μπορούμε να την κάνουμε σε μια βδομάδα, ένα μήνα ή κάποια άλλη ορισμένη χρονική περίοδο. Με την ευρύτερη έννοια, όλη η ζωή είναι μια προετοιμασία, επειδή όλες οι ψυχικές εμπειρίες, που αποκτούμε κατ’ αυτήν, θα διαμορφώσουν το έδαφος για τις εμπειρίες που θα βιώσουμε μετά το θάνατο.
Αν μπορέσουμε να διαχειριστούμε αυτές τις εντυπώσεις και αν καλλιεργήσουμε μια πνευματική θεώρηση του εαυτού μας, των άλλων και του κόσμου, θα είμαστε σε θέση να ενισχύσουμε την ποιότητα των εμπειριών μας τόσο στη ζωή όσο και μετά το θάνατο. Να μερικές πρακτικές:
Καθημερινή Πνευματική Άσκηση – Η πιο συνηθισμένη, παγκόσμια πνευματική άσκηση είναι η επανάληψη της ιερής «λέξης» ή «ονόματος» του Θεού, χρησιμοποιώντας ένα κορδόνι με χάντρες που λέγεται Ροζάριο, Μάλα ή Τασμπίχ. Αυτή η πανάρχαια άσκηση βρίσκεται σε όλες τις μεγάλες θρησκευτικές παραδόσεις ως ένας αποτελεσματικός τρόπος καθαρισμού του λεπτοφυούς σώματος, επειδή διαλύει τις βαθιά χαραγμένες εντυπώσεις του νου που μας κρατούν δέσμιους στο γήινο πεδίο. Οι ιερείς, ραββί και ιμάμηδες μπορούν να βοηθήσουν όσους ενδιαφέρονται να μάθουν πώς γίνεται. Αν δεν νιώθετε να σας τραβάει κανένα θρησκευτικό δόγμα, μπορείτε να ξεκινήσετε κάνοντας Υπερβατικό Διαλογισμό που δίδαξαν άτομα όπως ο Maharishi Mahesh Yogi και ο Sri Sri Ravi Shankar. Είναι εύκολο να μάθετε να τον κάνετε και δεν χρειάζεται, γι’ αυτό, κάποιο συγκεκριμένο πνευματικό πιστεύω. Μπορείτε να τον ψάξετε στο Διαδίκτυο ή να επισκεφθείτε ένα από τα κέντρα Art of Living (Τέχνη του Ζην) που βρίσκονται σε όλες σχεδόν τις μεγάλες πόλεις.
Συγχώρεση και Λύτρωση – Αργά ή γρήγορα, είτε στη ζωή είτε μετά το θάνατο, όλοι πρέπει να αναλάβουμε την ευθύνη των πράξεών μας και να συγχωρέσουμε τους άλλους για τις δικές τους. Αν πλήγωσες ποτέ κάποιον, ακόμα και στο πολύ μακρινό παρελθόν, ζήτησε συγγνώμη από το πρόσωπο αυτό και προσπάθησε να το διορθώσεις με όποιο τρόπο νομίζεις καλύτερο. Αν δεν μπορείς να το κάνεις, ή αν η επαφή δεν θα ήταν αποδεκτή από το άλλο πρόσωπο, μίλησε για τα αισθήματά σου σ’ έναν έμπιστο φίλο ή σ’ ένα κοινωνικό σύμβουλο. Αν η μετάνοια σου είναι ειλικρινής, η ψυχή σου θα το καταλάβει. Μετά, θα είναι σαν να πέρασες το ποτάμι και να βγήκες στην άλλη όχθη, ένας νέος, αλλαγμένος άνθρωπος.
Με τον ίδιο τρόπο, αν κάποιος σε πλήγωσε, συγχώρεσέ τον πλήρως και άνευ όρων. Μπορεί να σου πάρει χρόνο αλλά συνέχισε να προσπαθείς. Συγχώρεση δε σημαίνει ότι πρέπει να αποδεχόμαστε την κακή ή ανάρμοστη συμπεριφορά. Η συμπεριφορά ενός ανθρώπου μπορεί να είναι απαράδεκτη, αλλά μπορούμε ακόμα κι έτσι, να συγχωρήσουμε το άτομο. Η συγχώρεση είναι μια μορφή ευσπλαχνίας που προέρχεται από την κατανόηση ότι βασικά, όλοι κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, περιοριζόμενοι από τις αρνητικές και επώδυνες καταστάσεις του νου μας. Τελικά, συγχωρούμε τους άλλους επειδή αντιλαμβανόμαστε ότι είναι προς το συμφέρον μας να το πράξουμε.
Ahimsa – Στα σανσκριτικά, ahimsa σημαίνει «Μη βλάπτεις». Προέρχεται από την αναγνώριση ότι όλα τα έμβια όντα μοιράζονται μια κοινή προέλευση. Και βασικά σημαίνει ότι προσπαθώ να μη βλάπτω τον εαυτό μου, τους άλλους, την κοινωνία και τον πλανήτη με τα λόγια ή τις πράξεις μου.
Η Ahimsa απαιτεί γνώση και συναίσθηση των άλλων σε πολλά επίπεδα, καθώς προχωρούμε μέσα στη ζωή. Χρειάζεται ωριμότητα και εμπειρία, και μερικές φορές θα αποτύχουμε. Αλλά αυτό είναι εντάξει. Τα λάθη δεν αποτελούν πρόβλημα, αν αποδεχτούμε την ευθύνη, επανορθώνουμε με όποιο τρόπο μπορούμε και  προχωρούμε. Ο σκοπός της ζωής είναι να αποκτήσουμε γνώσεις μέσα από τις εμπειρίες. Και αυτό συμπεριλαμβάνει ότι θα κάνουμε πολλά λάθη κατά το ταξίδι μας.
Καλλιέργεια Πνευματικής Αντίληψης – Ως ανθρώπινα πλάσματα, έχουμε την τάση να βλέπουμε τη ζωή με απόλυτους όρους σαν να ήταν το τέλος της ύπαρξής μας. Αποτέλεσμα αυτού, το γήινο πεδίο ασκεί μια ισχυρή λαβή στην ανθρώπινη ψυχή, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο. Αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν είμαστε ανθρώπινα πλάσματα. Είμαστε πνευματικά πλάσματα που έχουμε μια σύντομη ανθρώπινη εμπειρία. Και η Γη δεν είναι το σπίτι μας. Είναι ένας μικροσκοπικός κόκκος στο σύμπαν, και ερχόμαστε εδώ για να βιώσουμε περιορισμούς και προκλήσεις τα οποία δεν υπάρχει άλλος τρόπος να γνωρίσουμε. Τον υπόλοιπο χρόνο της παραμονής μας εδώ, είναι σημαντικό να αποτινάξουμε από πάνω μας τις περιοριστικές στάσεις και προσηλώσεις μας που μας δένουν στο γήινο πεδίο. Όταν καλλιεργήσουμε μια πνευματική αντίληψη, θα είμαστε σε θέση να αποδεχτούμε τα πάνω και τα κάτω της ζωής στη Γη με μεγαλύτερη γαλήνη. Και όταν αυτή η σύντομη γήινη εμπειρία τελειώσει, θα διασχίσουμε τα στάδια του θανάτου πιο γρήγορα και πιο εύκολα.

Πώς να συμπαρασταθείτε στο θνήσκοντα
«Η επιστήμη της γέννας έχει εξελιχθεί πολύ… αλλά δυστυχώς έχουμε ανάγκη μιαν επιστήμη θανάτου. Όταν ένα μωρό έρχεται στον κόσμο, κάνουμε μεγάλο θόρυβο για την έξυπνη προσπάθεια… όμως, όταν ένας φίλος μας για μια ζωή πρόκειται να μας αφήσει, στεκόμαστε ανήμποροι, έχοντας πλήρη άγνοια για το πώς να βοηθήσουμε ή, ακόμη χειρότερα, κάνουμε περισσότερο κακό και προκαλούμε ταλαιπωρία αντί της βοήθειας».
Max Heindel, Το Φως Πέρα από τον Θάνατο.
Υπάρχουν λοιπόν, κάποια συγκεκριμένα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να προετοιμαστούν για το πνευματικό τους ταξίδι που βρίσκεται μπροστά τους.

Πριν από το θάνατο και μετά κατά το διάστημα της μετάβασης, εμπνευσμένη μουσική ή ψαλμωδία ασμάτων θα βοηθήσει τον θνήσκοντα να συντονιστεί με τα ανώτερα πεδία εμπειριών. Για παράδειγμα, αν πρόκειται για Χριστιανό, θα μπορούσατε να βάλετε Γρηγοριανή μουσική ή άλλα άσματα που συνδέονται με τη χριστιανική παράδοση. Από την Βεδική παράδοση, ένα ιδιαίτερο σανσκριτικό άσμα είναι το Vishnu Sahasranam, που βοηθάει στην προετοιμασία του λεπτοφυούς σώματος για τα διάφορα στάδια της μεταθανάτιας ζωής.

Η πριν το θάνατο περίοδος μπορεί να είναι δύσκολη καθώς το σώμα κλείνει σιγά-σιγά τις λειτουργίες του. Την περίοδο εκείνη, ο νους καταβάλλεται και είναι ανίκανος να ασχοληθεί με τα της καθημερινότητας. Είναι ο καιρός που η οικογένεια και οι φίλοι θα πάρουν στα χέρια τους τις υποχρεώσεις του ετοιμοθάνατου. Αυτό είναι πολύ πραγματικό για μια μητέρα με μικρά παιδιά. Χρειάζεται να ξέρει ότι τα παιδιά της θα απολαμβάνουν προστασίας και φροντίδας.
Οι τελευταίες σκέψεις πριν από το θάνατο είναι αυτές που δημιουργούν το σκηνικό για όλα όσα επακολουθήσουν. Οτιδήποτε μπορούμε να κάνουμε για να μειώσουμε την ανησυχία και δημιουργήσουμε μια ενθαρρυντική ατμόσφαιρα, θα βοηθήσει για μια ευκολότερη μετάβαση.   

Περίοδος Μετάβασης
Μετά το θάνατο, ο δεσμός με το σώμα δεν κόβεται αμέσως, αλλά αποσυντίθεται σταδιακά μέσα σε 24 έως 36 ώρες. Κατά την περίοδο αυτή, δυνατοί θόρυβοι ή ενοχλητικές κινήσεις μπορούν να διαταράξουν αυτόν που αναχωρεί. Είναι πολύ σημαντικό να θυμάστε ότι ο αναχωρών δεν είναι νεκρός. Το σώμα είναι νεκρό, αλλά η επίγνωση είναι ακόμα πάρα πολύ ζωντανή και ευαίσθητη στις σκέψεις και τα αισθήματα των αγαπημένων για κάμποσο καιρό μετά. Αν τον σκέφτεστε ως νεκρό, θα νιώσουν τις σκέψεις σας και αυτό μπορεί να τους μπερδέψει ή να τους πονέσει.

Παρόμοια, είναι σημαντικό να αποφύγετε τις δυνατές κραυγές θλίψης μπροστά στο νεκρό σώμα. Ήπιες εκφράσεις είναι φυσικό να υπάρχουν. Αλλά να θυμάστε ότι αυτός που έφυγε μπορεί και ακούει και συχνά βλέπει τα πάντα στο δωμάτιο για αρκετό χρόνο μετά το θάνατό του. Αν ακούει κλαυθμούς και οδυρμούς θα θέλει να σας παρηγορήσει με το να σας πει ότι είναι πολύ καλά και δεν είναι νεκρός. Αλλά εσείς δεν θα μπορείτε να τον ακούσετε και αυτό το κενό στην επικοινωνία μπορεί να είναι πολύ αγχωτικό και απογοητευτικό για εκείνον.

Μερικές φορές ο αναχωρών μπορεί να νιώσει αποπροσανατολισμένος μετά το θάνατο. Ή, μπορεί να νιώθει τόσο φρέσκος και ζωντανός ώστε να μην καταλαβαίνει τι έχει συμβεί. Αυτό είναι πολύ αληθινό στις περιπτώσεις των ξαφνικών θανάτων. Σε κάποιες παραδόσεις είναι συνήθεια να διαβάζονται οδηγίες δυνατά για να βοηθούν τους αναχωρούντας να προσανατολιστούν και τους οδηγούν μέσα από τα στάδια του θανάτου. (Δείτε πιο κάτω τις Οδηγίες)
Είτε θέλετε να διαβάζετε δυνατά τις οδηγίες είτε όχι, είναι καλό να μιλάτε στον αναχωρούντα και να του λέτε ότι τον αγαπάτε. Είτε μέσα από προσευχή να του στέλνετε την αγάπη σας και να ζητάτε από τη Θεότητα να τον οδηγεί στο ταξίδι του. Οτιδήποτε και αν κάνετε, να νιώθετε την αγάπη σας γι’ αυτούς και να γνωρίζετε ότι δεν είναι νεκροί. Αυτό θα τους βοηθήσει πραγματικά στη μετάβαση. Και θα βοηθήσει εσάς να υπομείνετε την απώλεια της φυσικής τους παρουσίας.

Επαφή με τον Εκλιπόντα
Γενικά, δεν είναι καλή ιδέα να προσπαθείτε να κάνετε επαφή με τον άνθρωπο που απεβίωσε, είτε άμεσα είτε μέσω μέντιουμ. Υπάρχουν πολύ λίγα και τίμια μέντιουμ στον κόσμο. Συχνά εκμεταλλεύονται τη θλίψη και το φόβο τον καιρό που οι άνθρωποι είναι πιο ευάλωτοι. Ή, το μέντιουμ μπορεί να συναντήσει ένα φάντασμα (αστρικό κέλυφος) που προσποιείται κακοπροαίρετα ότι είναι η ψυχή του αγαπημένου σας.
Ακόμα και αν γίνει η επαφή από ένα αξιόπιστο μέντιουμ, αυτή η επαφή γίνεται στο νοητικό πεδίο. Αλλά ο αποβιώσας κινείται πέρα από το νοητικό, προς το Πνευματικό Πεδίο. Έτσι, οποιαδήποτε επικοινωνία είναι αντίθετη από τη φυσική ροή της εξέλιξης.

Να γνωρίζετε ότι οι αγαπημένοι σας είναι πολύ ζωντανοί στα λεπτοφυή πεδία. Κρατάτε τη φωτογραφία τους και νιώστε την αγάπη σας κάθε φορά που τους σκέφτεστε. Να τους λέτε ότι τους αγαπάτε και ότι σας λείπουν. Δεν θα ακούν τα λόγια σας αλλά θα νιώθουν την αγάπη σας. λέξεις και σκέψεις δεν φτάνουν στο Πνευματικό Πεδίο. Αλλά η αγάπη είναι σαν ακτίνα φωτός που θα τους φτάσει όπου και αν βρίσκονται. Θα νιώσουν την αγάπη σας και θα ξέρουν ότι είστε εσείς που την στέλνετε. Και θα επιστρέψουν αγάπη με την ίδια ακτίνα σε σας.

Οδηγίες προς τον Εκλιπόντα
Συστήνεται να διαβάζονται αυτές οι οδηγίες δυνατά, από ένα στενό συγγενή ή φίλο, αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της περιόδου μετάβασης και δυο φορές τη μέρα για μερικές μέρες μετά. Είναι ιδιαίτερα σημαντικές σε περιπτώσεις ξαφνικού θανάτου, όπου ο αποβιώσας μπορεί να είναι μπερδεμένος ή αποπροσανατολισμένος. Να τους μιλάτε όπως πριν πεθάνουν, με την ίδια χροιά στη φωνή, τα ονόματα που χρησιμοποιούσατε και τις εκφράσεις. Αν το σώμα έχει μεταφερθεί σε νεκροτομείο, μπορείτε να τις διαβάζετε στο δωμάτιο όπου βρίσκονταν τις τελευταίες μέρες, ή στην κρεβατοκάμαρά τους. Να είστε σίγουροι ότι θα σας ακούνε για αρκετές μέρες μετά το θάνατό τους.
«……………………….(το όνομα με το οποίο αποκαλούσατε τον άνθρωπο), άκου τη φωνή μου. Είμαι εδώ μαζί σου και θα σου εξηγήσω τι συνέβη. Το σώμα σου σταμάτησε να λειτουργεί. Αυτό που ονομάζουμε «θάνατος» ήρθε τελικά. Έρχεται σε όλα τα σώματα, τη σωστή ώρα. Αλλά άκου με! Μπορείς να ακούσεις τα λόγια μου, κι έτσι, δεν είσαι νεκρός. Σωστά; Στην εμπειρία αυτή βρίσκεται το θαύμα των θαυμάτων, ότι δεν υπάρχει θάνατος. Το χειρότερο που θα μπορούσε να σου συμβεί έχει τώρα περάσει και είσαι καλά. Τίποτα δεν μπορεί να σε πληγώσει τώρα. Είσαι ανίκητος! Να είσαι χαρούμενος για τη νίκη αυτής της στιγμής.  
Ήρθε η ώρα για σένα να ξεχάσεις τη ζωή στη Γη και τις εμπειρίες του …………………(όνομα και επώνυμο του αποβιώσαντος). Τελείωσες όλες τις δουλειές σου εδώ. Εγώ (εμείς) θα φροντίσουμε όλα όσα χρειάζονται να γίνουν εδώ. Αν με εμπιστευτείς, είναι ώρα να τα αφήσεις όλα και να προχωρήσεις.
Μέσα στις επόμενες μέρες, το σκηνικό Γη θα εξασθενήσει, θα αποτραβηχτεί. Μη φοβηθείς. Θα έχεις καθοδήγηση σε κάθε σου βήμα. Αν νιώσεις μια παρουσία ή ένα φως, είναι η αρχέγονη φύση της ψυχής σου. Μπορεί να είναι φωτεινή και διαφανής όπως ένας ανέφελος ουρανός. Ή να λάμπει όπως ο ήλιος. Ή το χρώμα της να είναι απαλό και θολό όπως το φως της σελήνης μέσα από τα σύννεφα. Ή μπορεί να τη νιώσεις ως μια ζεστή, αγαπημένη παρουσία στη καρδιά σου. Είναι η φύση της ψυχής σου. Σκέψεις και αισθήματα μπορεί να έρχονται και να φεύγουν. Αλλά αυτή η παρουσία έχει υπάρξει δίπλα σου πάντα. Νιώσε πόσο οικεία σου είανι αυτή η παρουσία. Άσε την προσοχή σου να αναπαυθεί εκεί επάνω. Αγκάλιασέ τη. Συγχωνεύσου μαζί της.
Ή, ίσως να αισθανθείς την παρουσία του (Θεού, Αλλάχ, Ιησού, Μαρίας, Βούδα, Κρίσνα, ανάλογα με τη θρησκεία του εκλιπόντος). Ακολούθησέ Τον/Την. Θα σε καθοδηγήσει. Αν νιώθεις ότι διασπάται η προσοχή σου από δυναμικές εικόνες, θορύβους ή αισθήματα, μη φοβηθείς. Είναι παραισθήσεις που αναδύονται φυσιολογικά στο νου και δεν μπορούν να σε βλάψουν. Σε κρατάει σφιχτά η θεότητα και δεν μπορείς να χαθείς. Αν νιώσεις την ανάγκη για βοήθεια, θυμήσου απλά το άγιο όνομα του ……………………… (Επαναλάβετε αργά, αρκετές φορές, το όνομα μιας αγαπημένης του εκλιπόντα μορφής θεότητας, αγίου/ας).
Επαναλάμβανε το όνομά Του/Της οποτεδήποτε το θυμάσαι. (Ξανά, επαναλάβετε το όνομα της Θεότητας που προτιμούσε, αρκετές φορές). Το άγιό Του/Της όνομα θα σε προστατεύει και θα σε οδηγεί.
Άλλες φορές ίσως να νιώσεις ότι περνάς μέσα από ένα σκοτεινό τούνελ ή κοιλάδα. Η σκοτεινιά μπορεί να σου φαίνεται καταπιεστική, συντριπτική, ατελείωτη. Περνάς μέσα από τα στάδια του θανάτου, όπως έχουν κάνει αμέτρητοι άνθρωποι πριν από σένα, και όπως εσύ ο ίδιος έχεις κάνει αμέτρητες φορές. Είσαι απόλυτα ασφαλής. Αυτή τη διαδικασία την κυβερνούν οι αμετάβλητοι νόμοι της φύσης. Προσπάθησε να παραμείνεις ξύπνιος και να έχεις επίγνωση κατά τη διαδικασία. Υπάρχει βαθιά αλήθεια σαυτή. Γυρίζεις σπίτι.
Κάποτε η σκοτεινιά θα φύγει και μια νέα, θαυμαστή ζωή θα κάνει την παρουσία της, πέρα από το γήινο πεδίο. Και θα αποστάξεις όλη τη χρυσή ουσία της ζωής που μόλις έζησες. Θα είναι μια συναρπαστική και βαθιά ικανοποιητική εμπειρία. Θα δεις ο ίδιος πόση αλήθεια, ομορφιά και αγάπη υπάρχει σε κάθε ανθρώπινη ζωή.
Ήσουν υπέροχος/η …………………… (μητέρα, πατέρας, αδελφός, αδελφή, φίλος κλπ.). Έκανες τη ζωή μου και τις ζωές πολλών άλλων εδώ στη Γη να έχουν μεγάλη αξία. Θα παραμείνω σε σύνδεση μαζί σου μέσα από την καρδιά μου και πάντα θα σου στέλνω την αγάπη μου και την ευγνωμοσύνη μου.


Κατάλληλη Φροντίδα του Σώματος
Αμέσως μετά την τελευταία πνοή, το σώμα πρέπει να τοποθετηθεί με το πρόσωπο προς τα επάνω και τα χέρια διπλωμένα στο κάτω μέρος της κοιλιάς. Τα μάτια και το στόμα να είναι κλειστά ώστε να ενθαρρυνθεί η επίγνωση να γυρίσει προς τα έσω. Είναι καλό να γίνουν όλα αυτά από την πρώτη στιγμή. Μετά το σώμα πρέπει να παραμείνει ανενόχλητο σε ήσυχο δωμάτιο για περίπου 24 ώρες. Αν χρειαστεί να μετακινηθεί, να γίνει προσεκτικά. Μετά, να αφεθεί και πάλι ανενόχλητο για τον υπόλοιπο χρόνο.
Κατά τη μεταβατική περίοδο (πριν την ταφή ή την αποτέφρωση) είναι καλό το σώμα να κρατηθεί όσο το δυνατό σε πιο δροσερό περιβάλλον. Αν είναι χειμώνας, ανοίξτε διάπλατα τα παράθυρα. Ειδάλλως, τον κλιματισμό στην πιο χαμηλή θερμοκρασία για να ψυχράνει το δωμάτιο όσο το δυνατόν περισσότερο. Αν είναι απαραίτητο, χρησιμοποιείστε πάγο για να κρατήσετε το σώμα δροσερό.
Αμέσως μετά, το σώμα πρέπει να θαφτεί ή να αποτεφρωθεί χωρίς νεκροψία ή ταρίχευση. Αν όμως απαιτείται από το νόμο η νεκροψία, πρέπει να γίνει αυτή μετά τη μεταβατική περίοδο των 24 ωρών και στη συνέχεια το σώμα να θαφτεί ή να αποτεφρωθεί το γρηγορότερο δυνατόν. Αν γίνει αποτέφρωση, η στάχτη να σκορπιστεί στη θάλασσα, σε ποτάμι ή σε μια φαρδιά έκταση φυσικού τοπίου.

Το σώμα επιστρέφει έτσι στα φυσικά στοιχεία του μέσα από τη διαδικασία της αποσύνθεσης. Συγχρόνως, το λεπτοφυές σώμα αποκολλάται από το φυσικό πεδίο και μεταβαίνει στα λεπτοφυή πεδία εμπειριών. Από πνευματική άποψη θέλουμε να αποφύγουμε οτιδήποτε θα μπορούσε να αναχαιτίσει αυτή τη διαδικασία, που θα γίνει σε διάστημα λίγων ημερών. Δυστυχώς με τις σημερινές μεθόδους ταφής και ταρίχευσης, η αποσύνθεση μπορεί να πάρει πολλούς μήνες. Κατά τη διάρκεια αυτή, μπορεί να γίνει αντικείμενο έλξης από το αναχωρούν πνεύμα, και να το κρατήσει δέσμιο στο γήινο πεδίο. Από αυτή την άποψη, είναι καλύτερα να αποτεφρωθεί το σώμα ή να ταφεί σε ένα απλό ξύλινο κουτί ή να τυλιχθεί με ύφασμα ώστε να ενθαρρυνθεί η αποχώρηση από το γήινο πεδίο όσο το δυνατόν γρηγορότερα.

 Shraddha Yagya
Παράλληλα με την τελετή της κηδείας, συνιστάται τα μέγιστα η τελετή Shraddha Yagya. Αυτή είναι μια αρχαία Βεδική τελετή που εκτελείται από τους Ινδουιστές ιερείς στην Ινδία. Κρατάει 13 μέρες, κατά τη διάρκεια των οποίων, ψαλμοί αναφέρουν συνέχεια το όνομα του Θεού ενώ προσφορές λουλουδιών, ρυζιού, φρούτων και γκι τοποθετούνται στη φωτιά, όλα στο όνομα του εκλιπόντος ατόμου. Αυτή η τελετή μπορεί να ξεκινήσει αμέσως μετά την ταφή ή ακόμα και μετά από χρόνια.
Η Shraddha Yagya βοηθάει το λεπτοφυές σώμα να αποκόψει τους δεσμούς του από το γήινο πεδίο και να προχωρήσει στο ανώτατο δυνατό επίπεδο εξέλιξης. Βοηθάει ακόμα στον εξαγνισμό του κάρμα της οικογένειας και των προγόνων αρκετές γενιές πίσω. Κατά την τελετή αυτή δίνονται δώρα στους φτωχούς στο όνομα του εκλιπόντος.
Σημείωση: Κάτι ανάλογο είναι οι τελετές μνημόσυνων της Ανατολικής Ορθόδοξης Χριστιανικής παράδοσης, μόνο που πρέπει να τελούνται με απόλυτο σεβασμό και γνώση του σκοπού που επιτελούν. Σημαντικό είναι τα μνημόσυνα να μην δημιουργούν καταθλιπτική ατμόσφαιρα και εκφράσεις απελπισίας, αλλά να θεωρείται μια γιορτή προς τιμή του αγαπημένου προσώπου που έχει αναχωρήσει.

Αυτοκτονία
«Ο άνθρωπος πρέπει να περιμένει και να μην αφαιρεί ο ίδιος τη ζωή του, μέχρις ότου ο Θεός τον καλέσει, όπως με καλεί τώρα». Σωκράτης, στους μαθητές του, στον Φαίδωνα του Πλάτωνος.
«Η απόκτηση ανθρώπινου σώματος είναι σπάνιο πράγμα – κάνε καλή χρήση αυτού. Κάθε στιγμή της ανθρώπινης ζωής είναι πολύτιμη». Brahmananda Saraswathi

Καθώς ερχόμαστε για να γεννηθούμε, κάνουμε ένα πνευματικό συμβόλαιο να ζήσουμε στο πεδίο της Γης για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Αυτή η συμβατική διάρκεια ζωής δεν είναι ακριβής μέχρι το δευτερόλεπτο. Αλλά εντός λίγων ημερών ή εβδομάδων ο καθένας ολοκληρώνει το συμβόλαιό του, εκτός και αυτοκτονήσει.

Δεν είναι όλες οι αυτοκτονίες αθέτηση του συμβολαίου. Μερικές φορές οι άνθρωποι θυσιάζουν τη ζωή τους ανιδιοτελώς, για να βοηθήσουν τους άλλους. Ή κάποιες άλλες, άνθρωποι επιλέγουν να αυτοκτονήσουν για να βάλουν τέρμα σε μια ανίατη αρρώστια. Αν όμως το πρωταρχικό κίνητρο μιας αυτοκτονίας είναι να βλάψουν τους άλλους, ή να αποφύγουν μια δύσκολη ζωή, η πράξη αυτή συνήθως αποτελεί παραβίαση του πνευματικού συμβολαίου. Σε τέτοιες περιπτώσεις, το λεπτοφυές σώμα πηγαίνει σε μια κατάσταση που μοιάζει με κόλαση επειδή νιώθει απογοήτευση και πόνο που πολλές φορές μεγεθύνονται και ενώνονται με τύψεις για την ίδια την βίαιη πράξη.

Υπάρχουν τεκμηριωμένες αναφορές ατόμων που επιβίωσαν μιας αυτοκτονίας και οι οποίοι μπόρεσαν να ανακαλέσουν στη μνήμη τους την επιθανάτια εμπειρία τους. Στις πιο πολλές περιπτώσεις κατανόησαν αμέσως το τεράστιο μέγεθος του λάθους τους και θέλησαν να επιστρέψουν για να επιλέξουν ξανά. Επιπλέον αναλογιστείτε ότι η αυτοκτονία θεωρείται απαγορευμένη από όλες τις θρησκευτικές παραδόσεις. Αν γνωρίζουμε κάποιον που σκέφτεται να αυτοκτονήσει, θα πρέπει να κάνουμε προσπάθειες να τον πείσουμε να βρει εναλλακτικές λύσεις και να ζητήσει βοήθεια από επαγγελματία σύμβουλο.
Ο σκοπός της ζωής είναι να αποκτήσουμε γνώση του ποιοι και τι είμαστε. Αυτή η γνώση κερδίζεται μόνο μέσα από εμπειρίες. Όχι μόνο ευχάριστες εμπειρίες, αλλά όλο το εύρος των εμπειριών στη Γη. Μπορεί να νομίζουμε ότι η ζωή μας ανήκει σ’ εμάς, αλλά αυτό είναι ψευδαίσθηση. Όλη η ζωή ανήκει στη Θεϊκή Συνειδητότητα. Από αυτή την άποψη, δεν παίζει ρόλο τι μας αρέσει και τι όχι. Κάθε προσπάθεια να συντομεύσουμε τη ζωή μας απλά δε δουλεύει. Στο τέλος, οι εμπειρίες θα ξεδιπλωθούν όπως ακριβώς προβλέπεται από το πεπρωμένο μας και όσο πιο πολύ κατανοήσουμε τη διαδικασία και το σκοπό πίσω από αυτήν, τόσο πιο εύκολα θα αποδεχτούμε αυτά που μας έρχονται και θα προχωράμε μπροστά.
Πέρα από τις αρνητικές συνέπειες της αυτοκτονίας, είναι σημαντικό να αναλογιστούμε την τεράστια αξία της ζωής μέχρι το τέλος της. Η πνευματική ανάπτυξη είναι μια συνεχής διαδικασία σε όλα τα πεδία εμπειριών. Αλλά εν γένει, η ανάπτυξη γίνεται πολύ γρηγορότερα στο γήινο πεδίο και αυτό είναι αλήθεια όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με δύσκολες σωματικές ή ψυχικές συνθήκες. Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να αναζητάμε επίπονες εμπειρίες. Αλλά αν έρθουν απροσκάλεστες, να είστε βέβαιοι ότι σας προσφέρουν την ευκαιρία για ένα κβαντικό άλμα στο πνευματικό σας ταξίδι.

Ανίατη ασθένεια – Τέλος της Ζωής με Νηστεία
Οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν μιαν ανίατη ασθένεια ως το χειρότερο που θα μπορούσε να τους συμβεί στη ζωή. Κι όμως, οι ανίατες ασθένειες προσφέρουν ειδικές ευκαιρίες που δεν υπάρχουν στις περιπτώσεις των ξαφνικών θανάτων. Κατά τη διάρκεια μιας ανίατης ασθένειας υπάρχει χρόνος να τακτοποιήσει κάποιος τις υποθέσεις του, τις δουλειές του και να προετοιμάσει τους αγαπημένους του. Έχει  επίσης την ευκαιρία να ζητήσει συγγνώμη από ανθρώπους που πλήγωσε και να συγχωρήσει όσους τον έβλαψαν. Αυτές οι απλές πράξεις μπορούν να διαλύσουν βαθιά εντυπωμένες ψυχικές εμπειρίες που σε διαφορετική περίσταση θα τις κουβάλαγε ως βάρος μέχρι τον άλλο κόσμο. Αν ο καθένας μπορέσει να εκμεταλλευτεί αυτές τις ευκαιρίες, θα κάνει το δρόμο της μετάβασης πολύ πιο απαλό. Για το λόγο αυτό οι αρχαίοι σοφοί αλλά και κάποιες θρησκευτικές παραδόσεις προτιμούν τις ανίατες ασθένειες από τον αιφνίδιο θάνατο, ο οποίος μπορεί ν’ αφήσει τον άνθρωπο σε κατάσταση σύγχυσης.
Σε μιαν ανίατη ασθένεια, μπορεί κάποιος να επιχειρήσει να αυτοκτονήσει σε μια προσπάθεια αποφυγής σωματικού και ψυχικού πόνου. Ακόμα και σε αυτή την περίπτωση η αυτοκτονία δεν είναι η κατάλληλη επιλογή. Σε ορισμένες αρχαίες παραδόσεις, προσφέρεται μια εναλλακτική προσέγγιση στην κατάσταση – μια εθελοντική τελετή νηστείας που ονομάζεται Prayopavesa στα σανσκριτικά. Παρακάτω ακολουθεί η εξήγηση αυτής της τελετής από τον Satguru Subramuniyaswami, ηγούμενος της ινδουιστικής μονής Saivite, στη νήσο Kauai της Χαβάης. Ο ίδιος ο ηγούμενος διαγνώστηκε με καρκίνο τελικού σταδίου το 2001. Κατά τη διάρκεια της νηστείας συνέχισε τις καθημερινές του υποχρεώσεις και «έφυγε» ειρηνικά την 32η μέρα.

Η τελετή νηστείας Prayopavesa
Στις περιπτώσεις ασθενειών τελικού σταδίου, επιτρέπεται να τερματίσει ο ασθενής ηθελημένα τη ζωή του ασκώντας μια ειδική νηστεία. Ο ασθενής δηλώνει στους οικείους του αυτή του την επιθυμία και έτσι αυτό ξεχωρίζει από μια βίαιη πράξη αυτοκτονίας, που δημιουργεί ψυχικά τραύματα, απόγνωση και άσχημες συναισθηματικές καταστάσεις στους ανθρώπους του περιβάλλοντός του και στην κοινότητα.
Η σταδιακή φύση της Prayopavesa είναι ο παράγων κλειδί που την ξεχωρίζει από την αιφνίδια αυτοκτονία, επειδή δίνει χρόνο στο άτομο να τακτοποιήσει τις διαφορές του με τους άλλους και να πάει κοντύτερα προς το Θεό. Η ιδανική πρακτική ξεκινά με το να ζητήσει συγχώρεση και να δώσει συγχώρεση. Μετά, γίνεται μεγάλη συζήτηση και εξομολόγηση των σφαλμάτων του. Στη συνέχεια δίνεται προσοχή στις γραφές και τις διδαχές του γκουρού. Ο διαλογισμός προς τον εσώτερο, αιώνιο Εαυτό γίνεται το κέντρο εστίασης της προσοχής καθώς ο ασθενής σταδιακά απέχει από την τροφή.
Αυτή η ιδέα του τερματισμού της ζωής μέσα από νηστεία, σε καταστάσεις ασθενειών τελευταίου σταδίου, αν χρειαστεί σε κάποιον, καλό θα είναι να τη συζητήσει με την οικογένειά του και μετά να ζητήσει ένα δικηγόρο, όπου θα του κάνει ξεκάθαρη την επιθυμία του και θα συντάξει ίσως μια Διαθήκη και μια Οδηγία προς τους Ιατρούς, σύμφωνα με τους νόμους του κράτους που διαμένει.

Ερωτήσεις και Απαντήσεις

Από πού λαμβάνετε τις πληροφορίες για το θάνατο και τη διαδικασία θανάτου;

Οι πληροφορίες αυτής της ιστοσελίδας είναι πληροφορίες που έχουν δοθεί από το Πνευματικό Πεδίο. Αν και δεν έχω αποδείξεις για την ισχύ τους, αυτή η γνώση βρίσκεται, ακόμα, σε πολλά φιλοσοφικά κείμενα και κείμενα Γραφών αρκετών θρησκευτικών παραδόσεων, σε πολλά κείμενα Κοντά στο Θάνατο Εμπειριών και στις αφηγήσεις πνευματικών δασκάλων που έχω γνωρίσει. Αν αυτή η γνώση συμφωνεί με τη δική σας εσωτερική καθοδήγηση, μπορείτε να τη χρησιμοποιήσετε στο πνευματικό σας μονοπάτι. Διαφορετικά δεν κάνει για σας.
 
Επί τη ευκαιρία θα πω ότι από πολύ νέος είχα τη δυνατή επιθυμία να μάθω για το θάνατο. Όταν ήμουν 6 ετών, ο παππούς μου πέθανε και τις μέρες που ακολούθησαν αντιλήφθηκα ότι κι εγώ κάποια μέρα θα πέθαινα. Ήταν μια σοκαριστική αποκάλυψη που είχε τρομαχτική απήχηση στο μυαλό μου και στην θεώρηση του κόσμου. Όταν προσπάθησα να μιλήσω γι’ αυτό με άλλους, μου έλεγαν, «Δεν πρόκειται να πεθάνεις, παρά μετά από πολλά-πολλά χρόνια. Μη φοβάσαι». Το γεγονός όμως ότι ο θάνατος ήταν μια μελλοντική προοπτική δεν με ικανοποιούσε καθόλου. Κάποια μέρα θα έπρεπε να τον αντιμετωπίσω… αργότερα ή νωρίτερα. Από εκείνο το σημείο και μετά είχα μια φλογερή επιθυμία να μάθω τι συμβαίνει μετά το θάνατο και πώς μπορώ να προετοιμαστώ. Για μένα ήταν πολύ προφανείς και ζωτικής σημασίας ερωτήσεις. Οτιδήποτε και αν πιστεύει κάποιος για το θάνατο, είναι μια εμπειρία που δεν μπορεί να αποφύγει κανένας. Πώς είναι δυνατόν να ζεις και να μη θέλεις να μάθεις περισσότερα;

Αργότερα, στη ζωή μου, είχα την τύχη να συναντήσω δυο σπουδαίους πνευματικούς δασκάλους: τον Maharishi Mahesh Yogi και τον Barry Long. Εκείνες οι συναντήσεις οδήγησαν σε έναν αριθμό γεγονότων που κατέληξαν σε ένα βαθιά πνευματικό άνοιγμα κατά το οποίο ένα ολοκληρωμένο πακέτο γνώσης μεταφέρθηκε σε μένα, όλα με τη μία, ως ένα ενιαίο σύνολο. Αρχικά, οι πληροφορίες ήταν ακατέργαστες και πολύ αφηρημένες. Χρειάστηκαν αρκετοί μήνες για να τις οργανώσω σε ένα συνοπτικό και κατανοητό εγχειρίδιο. Ο Ιησούς έχει πει, «Ζητάτε και θα σας δοθεί, ψάξτε και θα βρείτε, χτυπήστε και θα σας ανοιχθεί». Από την εμπειρία μου, πιστεύω ότι αυτό αληθεύει. Αν επιμείνουμε σε κάτι, η ερώτηση που μας απασχολεί έντονα, θα βρει την απάντησή τη

Περνάνε όλοι από τα ίδια στάδια θανάτου;

Η ζωή του κάθε ανθρώπου είναι ολότελα διαφορετική. Παρόλα ταύτα, υπάρχουν ορισμένα στάδια στη ζωή μας που όλοι περνάμε, όπως η παιδική ηλικία, η εφηβεία, η ενήλικη ζωή και τα γεράματα. Κατά τον ίδιο τρόπο και ο θάνατος είναι μοναδικός. Κι όμως υπάρχουν καθορισμένα στάδια από τα οποία περνούν όλοι. Σε αυτό τον ιστότοπο προσπάθησα να εξηγήσω τα πλέον κοινά στάδια στην εμπειρία του θανάτου. Σύμφωνα με την καθοδήγηση που έχω, αυτή η περιγραφή είναι σωστή ως γενική άποψη.

Πέρα από αυτά που προτείνετε στον ιστότοπό σας, πώς μπορώ να ετοιμαστώ καλύτερα για το θάνατο;

Ζήστε τη ζωή σας απλά και έντιμα. Κάντε το καλύτερο που μπορείτε για να μην βλάπτετε τους άλλους. Λάβετε υπόψη σας ότι οι ομοιότητές μας υπερβαίνουν κατά πολύ τις εμφανείς διαφορές μας. Όπως πράττουμε στους άλλους, να κάνουμε και στους εαυτούς μας. Αυτός ο πνευματικός νόμος είναι τόσο πρακτικός όσο οι νόμοι της φυσικής.
Βρείτε τις πνευματικές ασκήσεις και διδασκαλίες που σας βοηθάνε να νιώθετε συνδεδεμένοι με τη Θεότητα και συμφωνούν με την ψυχή σας. Να ασκείστε καθημερινά.
Η ζωή σας είναι ένα συμβόλαιο που κάνατε πολλά χρόνια πριν. Λάβετε υπόψη σας ότι η απλή ολοκλήρωση αυτού του συμβολαίου μέχρι το τέλος είναι ένα μεγάλο κατόρθωμα.
Καλλιεργείτε την αγάπη, την ευγένεια και τη γενναιοδωρία στην επικοινωνία σας με τους άλλους. Η αγάπη είναι το ρεύμα που κυλάει κάτω από όλη την κοσμική δημιουργία. Κάνετε αυτά τα απλά πράγματα και να ξέρετε ότι όλα θα είναι καλά στο τέλος. Όταν φύγετε από τον κόσμο, θα συναντηθείτε με τους οδηγούς σας και θα οδηγηθείτε στο επόμενο στάδιο του πνευματικού σας ταξιδιού.

Ο αγαπημένος μας σκύλος μόλις «έφυγε». Τι συμβαίνει στα ζώα μετά το θάνατο;

Όλη η συνειδητή διάνοια επιβιώνει του θανάτου. Αλλά τα ζώα είναι διαφορετικά από τους ανθρώπους με την έννοια ότι τα μέλη κάθε είδους μοιράζονται μια ομαδική υπερψυχή. Μετά το θάνατο τα ζώα αφυπνίζονται στα αστρικά πεδία για κάποιο διάστημα και μετά συγχωνεύονται αμέσως στην ομαδική τους υπερψυχή. Μερικά ζώα μοιράζονται μια πολύ στενή σχέση με τους ανθρώπους, και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να «ξαναγεννηθούν» σε ανθρώπινη μορφή όταν έρθει ο σωστός καιρός. Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται τα ανώτερα θηλαστικά όπως οι σκύλοι, οι γάτες, οι αγελάδες και τα άλογα για να αναφέρω λίγα.

Η μητέρα μου έχει μια ασθένεια σε τελικό στάδιο και αποφάσισε να σταματήσει να τρώει. Πρέπει να την κάνουμε να φάει; Έχετε κάποια συμβουλή ή υπάρχουν ειδικές προσευχές που μπορώ να κάνω;

Στις ασθένειες τελικού σταδίου, το σώμα σταματάει κάποια στιγμή τη διαδικασία φαγητού, δεν υπάρχει επιθυμία γι’ αυτό. Στο σημείο εκείνο είναι φυσικό να σταματήσει να τρώει κανείς. Αυτό δεν είναι πολύ κατανοητό στη δυτική κοινωνία. Αλλά οι άνθρωποι που είναι πιο συντονισμένοι με το σώμα τους και τους ρυθμούς της ζωής, έλκονται φυσικά προς αυτή την πρακτική.
Αν νιώθεις ότι θέλεις να προσευχηθείς, προσευχήσου για τη γρήγορη μετάβασή της… να κάνει ένα παστρικό διάλειμμα από το γήινο πεδίο και να προχωρήσει ώστε να φτάσει στο υψηλότερο πνευματικό δυναμικό της.

Μετά από 14 χρόνια κατάθλιψης και κακοτυχίας, δεν έχω λόγους να ζω και θέλω να τελειώνουν όλα.

Σας παρακαλώ να με εμπιστευθείτε καθώς σας λέω ότι η συνειδητή σας εμπειρία δεν θα τελειώσει με το θάνατο του σώματος. Δεν θα κερδίσετε τίποτα αν αυτοκτονήσετε και θα κερδίσετε το παν αν ολοκληρώσετε τη ζωή σας στη Γη. Όταν βρίσκετε στη Γη είναι δύσκολο να δείτε την ευρύτερη εικόνα. Το υπόλοιπο της ζωής σας είναι ένα ανοιγόκλεισμα των ματιών μπροστά στη συνολική εμπειρία της ψυχής σας. Μπορεί να μην καταφέρετε να αλλάξετε τις επίπονες και δύσκολες συνθήκες της ζωής σας. Αλλά γνωρίζω ότι μετά το φυσιολογικό σας θάνατο, θα είστε χαρούμενος που υπομείνατε μέχρι τέλους τα γήινα μαθήματα.
Η ιδέα ότι μια αυτοκτονία λύνει τα πάντα είναι ψευδαίσθηση. Αν διακόψετε τη ζωή σας, ο πόνος που τώρα νιώθετε θα σας περιμένει στην άλλη πλευρά και θα έχει προστεθεί σε αυτόν ο πόνος ότι δολοφονήσατε το σώμα σας.
Σας προτείνω να κάνετε μια έρευνα και να διαβάσετε τις μαρτυρίες ανθρώπων που επιβίωσαν από αυτοκτονίες και είχαν εμπειρίες στην άλλη πλευρά. Μην ντραπείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου αν θελήσετε να μιλήσετε.  

Ο γιος μου είχε ένα δυστύχημα και την επόμενη μέρα πέθανε από κρανιακές κακώσεις. Μπορείτε να μου πείτε αν υπέφερε;

Δεν υπάρχει τρόπος να γνωρίζουμε με βεβαιότητα τι ήταν αυτό που βίωσε ο γιος σας. Αλλά συνήθως, όταν συμβαίνει ένα δυστύχημα σας και αυτό που περιγράφετε, το λεπτοφυές σώμα αφήνει το φυσικό σώμα πολύ πριν από τη σύγκρουση. Η συνειδητότητα βλέπει αυτό που πρόκειται να συμβεί και αποφασίζει να πατήσει το «κουμπί». Είναι όπως όταν βλέπετε έναν εφιάλτη και αποφασίζετε ότι «αρκετά» είδατε και ξυπνάτε. Παρόμοια, το λεπτοφυές σώμα «πετάγεται» έξω και υπερίπταται πάνω από τη σκηνή του δυστυχήματος για λίγο. Αμφιβάλω αν ο γιος σας βίωσε καθόλου πόνο.

Λίγες μέρες προτού πεθάνει, η μητέρα μου μου είπε ότι είδε τη γιαγιά της στα πόδια του κρεβατιού. Όταν τη ρώτησα να μου πει γιατί είχε έρθει η γιαγιά της, μου είπε με επίσημο τρόπο, «για να μου πει ότι είμαι σε καλά χέρια». Η μητέρα μου δεν έπαιρνε φάρμακα και το μυαλό της ήταν καθαρό και σε πολύ καλή κατάσταση. Νομίζετε ότι κάτι τέτοιο είναι δυνατό;

Δεν είναι μόνο δυνατό, είναι πολύ συνηθισμένο. Οι άνθρωποι συχνά βιώνουν επισκέψεις πεθαμένων συγγενών ή φίλων λίγο προτού φύγουν. Αυτά τα οράματα συνήθως εμφανίζονται μια βδομάδα ή κάπου εκεί πριν από το θάνατο. Μπορεί να συμβεί στο κρεβάτι τους ή στον πόλεμο, όπου οι στρατιώτες έχουν αναφέρει τέτοια οράματα πριν σκοτωθούν στη μάχη. Σ’ ευχαριστώ που μοιράστηκες αυτή την όμορφη ιστορία.


Η άνοια είναι μια διαταραχή του εγκεφάλου και δεν επηρεάζει τις μεταθανάτιες εμπειρίες, περισσότερο από ένα σπασμένο πόδι ή μια ασθένεια του σώματος. Δεν γίνεται μεταφορά της σωματικής διαταραχής. Οι εμπειρίες μετά το θάνατο βασίζονται κυρίως στις ψυχικές εντυπώσεις που έχουν συσσωρευτεί (αρνητικές και θετικές) από τη ζωή που μόλις έζησε κάποιος.

Υπάρχει κόλαση; Και αν ναι, τι είναι;

Η κόλαση είναι μια κατάσταση της συνειδητότητας στο νοητικό πεδίο εμπειριών ως αποτέλεσμα αρνητικών ψυχικών εντυπώσεων που δεν διαλύονται εύκολα. Αυτές οι εντυπώσεις δημιουργούν ζωντανές και επίπονες εμπειρίες, και είναι η αντανάκλαση της ενοχής από προηγούμενες πράξεις. Είναι περιορισμοί που βάζει ο ίδιος ο εαυτός. Αλλά μερικές φορές μπορεί να φανούν ότι διαρκούν μια αιωνιότητα.
Μετά το θάνατο, η έννοια της χωριστότητας διαλύεται και βιώνουμε τη διασύνδεση όλης της ζωής. Κατά φυσικό τρόπο, η μνήμη από κάθε πόνο που προκαλέσαμε στους άλλους είναι πολύ έντονη και εμπεριέχει πόνο μετάνοιας. Έτσι, η μόνη τιμωρία της «κόλασης» είναι η οξεία επίγνωση του πόνου που προκαλέσαμε στους άλλους, και μετανιώνουμε που δεν πράξαμε διαφορετικά. Άσχετα από το πόσο έντονες μπορεί να είναι αυτές οι εντυπώσεις, με τον καιρό διαλύονται και η συνειδητότητα εξαγνίζεται και της επιτρέπεται να συνεχίσει το πνευματικό της ταξίδι. Κανένας δεν καταδικάζεται.  
Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει διαπράξει λάθη. Η ζωή δεν είναι για να είμαστε τέλειοι. Αλλά όταν βλέπουμε ότι έχουμε σφάλει, είναι πολύ σημαντικό να ζητήσουμε συγγνώμη από εκείνους που πληγώσαμε και να προσπαθήσουμε να επανορθώσουμε όπως μπορούμε. Αυτό δεν είναι εσωτερική διδασκαλία, είναι κάτι που καταλαβαίνει και ένα παιδί. Αυτός είναι ο λόγος που νιώθουμε ενοχή όταν κάνουμε κάτι άσχημο. Είναι η ψυχή μας που μας λέει, «Μπορείς καλύτερα».

Η μητέρα μου αρρώστησε και πέθανε. Νιώθω απαίσια επειδή σχεδίαζα να περάσω περισσότερο χρόνο μαζί της και να της πω πόσο την αγαπούσα. Αλλά πριν προφτάσω να γυρίσω, ξαφνικά πέθανε. Τι μπορώ να κάνω γι’ αυτή τώρα;

Όταν οι αγαπημένοι μας πεθαίνουν, είναι φυσικό να αναρωτιόμαστε τι θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει, ή τι θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει διαφορετικά. Αλλά η μητέρα σου έφυγε μέσα στο χρόνο που είχε κανονικά, όπως κι εσύ θα έχεις το δικό σου χρόνο μια μέρα.
Το καλύτερο που μπορείς να κάνεις για τη μητέρα σου τώρα είναι να νιώσει την αγάπη σου και να ζητήσεις από τη Θεότητα να έχει το καλύτερο «πέρασμα». Κάποιος πόνος και θλίψη είναι φυσικό να υπάρχουν στην αρχή. Αλλά όσο μπορείς προσπάθησε να στρέψεις τις σκέψεις σου θετικά. Για κάμποσο καιρό η μητέρα σου θα μπορεί να νιώθει τις σκέψεις και τα συναισθήματά σου εκείνα που είχες για εκείνη. Αν υπάρχει μεγάλη θλίψη, ίσως να νιώθει κι εκείνη θλίψη για σένα και τους άλλους. Καλύτερα είναι να θυμάσαι την αγάπη και τις καλές εποχές και να νιώσει την ευγνωμοσύνη σου, για μια τόσο καλή μητέρα στη ζωή σου. πάνω απ’ όλα μην την σκέφτεσαι ως νεκρή. Είναι πολύ ζωντανή στα εσωτερικά πεδία και τα θετικά σου συναισθήματα θα την φτάσουν και θα επιταχύνουν την πρόοδό της.
Αν πιστεύεις ότι θέλεις ακόμα να κάνεις κάτι, μπορείς να κανονίσεις μια τυπική πνευματική τελετή για να βοηθήσεις ώστε η μητέρα σου να έχει το καλύτερο δυνατό πέρασμα μέσα από τα στάδια του θανάτου. Ο ιερέας ή ο ιμάμης σου μπορεί να σε βοηθήσει να κανονίσεις μια τέτοια τελετή.  






4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑ ΜΕ ΠΟΛΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ. ΟΜΟΛΟΓΩ ΟΤΙ ΕΧΩ ΜΕΙΝΕΙ ΕΚΠΛΗΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΦΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΛΑΝΗΣ. ΤΙ ΝΑ ΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ... ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ.

Ανώνυμος είπε...


Προσφατα εχασα τον πατερα μου.Το κειμενο με οδηγησε σε μια αλλη πορεια σκεψης ...ειδα τα πραγματα αλλιως με φως ψυχης ...μεσα στην αγνοια μου.
με δυναμη ψυχης απεναντι στον πατερα μου για ενα καλο δρομο στο μακρινο του ταξιδι....

ευχαριστω


Ανώνυμος είπε...

Πριν καιρό εκανα ευθανασία στην γάτα μου γιατί έπρεπε είχε καρκίνο στα πνευμονια και δεναντεχε άλλο υπέφερε αρα η ψυχή της τώρα είναι ήρεμη η περιπλανιέται γιατί είναι αμαρτία η ευθανασια

line age είπε...

καλησπερα... σε παρακαλω απαντησε στο μυνυμα μου εχει μεγαλη σημασια για μενα... σε παρακαλωωωωωωωω.... δεν θα μακρυγορησω.. ειμαι 20 χρονων και εχασα τον πατερα μου πριν 7 χρονια...ο τροπος που παιθανε ηταν πολυ ασχημος... ειχε προηγηθει ενα τροχαιο το 2004 και εμεινε αναπυρος(τετραπληγικός) για 3 χρονια... ηταν πολυ εξυπνος ανθρωπος...!

4 χρονια αργοτερα τις τελευταιες δυο βδομαδες....εκεινες τις μερες ξαφνικα τελειως ομως εχασε τα λογικα του δλδ του μιλαγες και δεν καταλαβαινε τπτ ζητουσε που και που μονο φαει το οποιο μετα δεν το ετρωγε τα ειχε χασει με λιγα λογια... ελεγε επισης ονοματα οσων ειχαν περασει απο την ζωη του ειχε πει ομως απειρα ονοματα και ηταν σαν να τους χεραιταγε....εβλεπε επισης συνεχεια το ρολοι που ηταν απεναντι.... μερικα πραγματα τα εχω καταλαβει τωρα που μιας και απο τοτε οι μερες μου ηταν μονο μαυρες και ειχα απεριοριστο χρονο για να κλειστω στον εαυτο μου και να δω την ζωη διαφορετικα (πεινα,απογοητευση κλπ) και εμαθα (ακομα μαθαινω) πολλα πραγματα. Αυτο που θελω να μου πεις και σε παρακαλω παρα πολυ ειναι γιατι <> στα ξαφνηκα.? και κατι ακομα που με βασανιζει πολλα χρονια τωρα... λιγες ημερες πριν παιθανει ειχα δει μια μορφη το βραδυ στον υπνο μου αλλα δεν νομιζω να ηταν ονειρο ηταν αληθινο πολυυ αληθινο...η μορφη ηταν ο πατερας μου και φοραγε εναν μωβ μανδυα με κοιταζε απο απεναντη στην πορτα του δωματιου και μου χαμογελουσε τρομαχτικα και μετα αιωρηθηκε προς το ταβανι... το τροχαιο εγινε 1 μαιου 2014 σαββατο 14:15 και απεβιωσε 1σεμπτεβριου σαββατο 14:15 :( ... Σε παρακαλω απαντησε μου ....εχω να φαω δυο μερες σχεδον και δεν ξερω πως θα καταληξω η ποσο θα διαρκεσει αυτο... σεβασου το αυτο και απαντα μου..θα περιμενω.....ευχαριστω.