Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2018

Εν Αρχή ην ο Λόγος

 

Πώς εξηγείται η Δημιουργία στο βιβλίο "The Ra Material"

Στην αρχή, είναι ο Άπειρος Ένας. Αυτός είναι η πηγή του Όλου Αυτού Που Υπάρχει. Άπειρη Συνειδητότητα. Άπειρη Νοημοσύνη. Είναι το αδιαφοροποίητο Απόλυτο. Μέσα του υπάρχει απεριόριστο δυναμικό που περιμένει να «γίνει».
 
Υπάρχει ενότητα. Άπειρη νοημοσύνη και άπειρη ενέργεια - τα δύο είναι ένα. Εντός αυτών υπάρχει το δυναμικό για όλη τη δημιουργία. Η απεριόριστη νοημοσύνη δεν έχει γνώση του δυναμικού της. Είναι το αδιαφοροποίητο απόλυτο. Αυτή η κατάσταση συνειδητότητας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως “είναι”. Η απεριόριστη ενέργεια, αντιθέτως, γνωρίζει το δυναμικό της να “γίνει” όλα τα πράγματα, προκειμένου να φέρει σε ύπαρξη οποιαδήποτε επιθυμητή εμπειρία. Η απεριόριστη νοημοσύνη μπορεί να παρομοιαστεί με τον κεντρικό καρδιακό παλμό της ζωής και η απεριόριστη ενέργεια με το πνευματικό αίμα της ζωής, το οποίο αντλείται με τη βοήθεια του καρδιακού παλμού από τον Άπειρο Δημιουργό για να σχηματίσει τη Δημιουργία.
Η απεριόριστη νοημοσύνη, αποκτώντας επίγνωση του εαυτού της, επιδιώκει να αρχίσει να λαμβάνει εμπειρίες του εαυτού της κι έτσι ο "Ένας Άπειρος Δημιουργός" γεννιέται ή εκδηλώνεται. Στην ουσία, ο Δημιουργός είναι ένα σημείο εστιασμένης άπειρης συνειδητότητας που εκφράζει άπειρη νοήμονα ενέργεια. Ο Ένας Άπειρος Δημιουργός, μόλις αποκτά γνώση του εαυτού, επιδιώκει να βιώσει τον εαυτό Του ως ‘Δημιουργός’ και με αυτό τον τρόπο ξεκινά το επόμενο καθοδικό βήμα στο δημιουργικό σπειροειδές (σπιράλ).
Με το να εστιάζει την άπειρη νοημοσύνη του, ο Ένας Άπειρος Δημιουργός εκδηλώνει νοήμονα ενέργεια που θα μπορούσατε να αποκαλέσετε ως «μεγάλο κεντρικό ήλιο». Αυτός στη συνέχεια διαιρείται σε μικρότερες μερίδες του ίδιου του εαυτού Του, οι οποίες μπορούν, με τη σειρά τους, να βιώσουν τους εαυτούς τους ως ‘δημιουργοί’ (ή κεντρικοί ήλιοι). Με άλλα λόγια, κάθε κεντρικός ήλιος (ή δημιουργός) είναι ένα βήμα συνειδητής επίγνωσης ​​(ή παραμόρφωσης) προς τα κάτω από την πρωταρχική "Σκέψη" της δημιουργίας.
Η Δημιουργία βασίζεται στις "Τρεις Πρωταρχικές Παραμορφώσεις του Απείρου Ενός" (Three Primary Distortions of The Infinite One):
1. Ελεύθερη Θέληση
2. Αγάπη
3. Φως
1) Ελεύθερη Θέληση: Στον πρώτο νόμο (ή παραμόρφωση) της δημιουργίας, ο δημιουργός αποκτά την ελεύθερη βούληση να γνωρίσει και να βιώσει τον εαυτό του ως μια εξατομικευμένη, αλλά και παράδοξα ενοποιημένη άποψη του Ενός.
2) Αγάπη: Στο δεύτερο νόμο της δημιουργίας, η αρχική παραμόρφωση της ελεύθερης βούλησης γίνεται σημείο εστίασης της επίγνωσης, γνωστή ως Λόγος ή Αγάπη ("Ο Λόγος" της Βίβλου). Η Αγάπη ή Λόγος, χρησιμοποιώντας την άπειρη νοήμονα ενέργειά της, αναλαμβάνει να συν-δημιουργήσει μια τεράστια σειρά φυσικών εκδηλώσεων (μορφών σκέψης) ή πυκνοτήτων (που κάποιοι ονομάζουν διαστάσεις ή πεδία ύπαρξης), τα οποία, σύμφωνα με τον έξυπνο σχεδιασμό της, θα της προσφέρουν ένα φάσμα πιθανών εμπειριών μέσω των οποίων θα μπορέσει να γνωρίσει καλύτερα τον εαυτό της. Στην πραγματικότητα, ο Ένας Άπειρος Δημιουργός, με το να διαιρεί τον εαυτό Του σε Λόγους, θα μπορούσε να ονομαστεί στην δική σας κατανόηση της τρίτης διάστασης ως «Συμπαντικός Δημιουργός» (δημιουργός συμπάντων). Με άλλα λόγια, ο Λόγος δημιουργεί φυσικά σύμπαντα μέσα στα οποία ο ίδιος καθώς και ο Ένας Άπειρος Δημιουργός μπορούν να βιώσουν τον εαυτό τους, το γνωστό "Ας γίνει φως".
3) Φως: Για να εκδηλώσει αυτή την άπειρη πνευματική ενέργεια της ζωής σε φυσική μορφή διαφόρων διαστάσεων, ο Λόγος δημιουργεί την τρίτη παραμόρφωση, αυτή του φωτός. Η φύση της κάθε φυσικά εκδηλωμένης ενέργειας είναι φως. Οπουδήποτε υπάρχει οποιαδήποτε μορφή ύλης, υπάρχει φως, αγάπη και θεϊκή νοήμονα ενέργεια στον πυρήνα της.
Από τις τρεις πρωταρχικές παραμορφώσεις του Ενός, που αποτελούν τη δημιουργία, προκύπτουν μυριάδες ιεραρχίες άλλων υπο-παραμορφώσεων, καθεμία περιέχοντας τα δικά της συγκεκριμένα παράδοξα. Στόχος του παιχνιδιού είναι να εισέλθει (ο Δημιουργός) σε αυτές τις περαιτέρω διαιρέσεις της δημιουργίας και στη συνέχεια να επιδιώξει να εναρμονίσει τις πολικότητες προκειμένου να ξαναγνωρίσει τον εαυτό του ως τον δημιουργό τους.
Βασιζόμενος στην άπειρη νοημοσύνη του, ο Άπειρος Δημιουργός σχεδίασε ένα σχέδιο (blueprint) βασισμένο στις πεπερασμένες αρχές της ελεύθερης βούλησης των υπο-επιπέδων της δημιουργίας, τα οποία με τη σειρά τους μπορούν να αποκτήσουν επίγνωση του εαυτού τους και να αναζητήσουν να βιώσουν τους εαυτούς τους ως δημιουργούς.
Ο Ένας Άπειρος Δημιουργός (ή μεγάλος κεντρικός ήλιος) κατεβάζει την άπειρη του ενέργεια και γίνεται Λόγος. Ο Λόγος με τη σειρά του σχεδιάζει τεράστια σύμπαντα (που μέχρι τώρα δεν έχουν υλοποιηθεί), κατεβάζοντας  την ενέργειά του και χωρίζοντας ξανά τον εαυτό του σε Λόγους, δηλαδή σε μια σειρά από κεντρικούς ήλιους που θα γίνουν ο καθένας Λόγος (ή συν-δημιουργός) στο δικό του σύμπαν. Ωστόσο, κάθε μοναδικό εξατομικευμένο τμήμα που δημιουργήθηκε από τον Ένα Άπειρο Δημιουργό περιέχει μέσα του, ως ουσία του, άπειρη νοημοσύνη.
Χρησιμοποιώντας το νόμο της ελεύθερης βούλησης, κάθε συμπαντικός Λόγος (κεντρικός ήλιος) σχεδιάζει και δημιουργεί τη δική του εκδοχή φυσικής πραγματικότητας μέσω της οποίας θα βιώσει τον εαυτό του ως δημιουργό, εστιάζοντας την νοήμονα ενέργειά του για να δημιουργήσει, π.χ. τη μορφή των γαλαξιών στον εσωτερικό του χώρο. Κατεβάζοντας την ενέργειά του και πάλι, κάθε γαλαξιακός Λόγος (υπο-Λόγος) μπορεί να χωριστεί σε ακόμα περισσότερες μερίδες – συν-δημιουργών – υπο-υπο Λόγων, οι οποίες μπορούν στη συνέχεια να σχεδιάσουν και να εκδηλώσουν τις δικές τους ιδέες φυσικής πραγματικότητας, όπως είναι οι συνειδητές επιγνώσεις που ονομάζονται άστρα και πλανήτες.
Εμείς δεν δημιουργηθήκαμε άμεσα από τον Ένα Άπειρο Δημιουργό, αλλά από τον δικό μας Λόγο, υπο-Λόγο, υπο-υπο-Λόγο και ούτω καθεξής. Έτσι, από την άποψη αυτή, ενώ όλοι είμαστε ουσιαστικά από την ίδια «ουσία» της δημιουργίας, που ξεκίνησε από τον Ένα Άπειρο Δημιουργό, οι άμεσοι προσωπικοί μας δημιουργοί είναι διάφορα τμήματα ή υπο-Λόγοι του Ενός.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη

Δεν υπάρχουν σχόλια: