Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017

Επιπτώσεις της Ενότητας - Implications of Oneness - Γ'

 
Η παραβολή των Darklanders συνεχίζεται…

-Η ιστορία των Σκοτεινών θα μπορούσε να είχε τελειώσει στο πρώτο μέρος με το να προσθέσω μόνον ότι, «Ο καθένας έλαβε ακριβώς αυτό που δημιούργησε».
Αλλά δεν θα ήταν ικανοποιητικό για εσάς. Επειδή, παρόλο που οι άνθρωποι πάντα λαμβάνουν αυτό που οι ίδιοι δημιουργούν, θέλουν να γνωρίζουν και τις λεπτομέρειες των παραβολών. Ας δούμε λοιπόν πώς εφαρμόστηκε ο κανόνας, λαμβάνεις πάντα αυτό που δημιουργείς, στην ιστορία των Σκοτεινών.
Θυμάσαι που οι περισσότεροι από τους Σκοτεινούς επέλεξαν να μην δουν το φως; …ότι οι πιο πολλοί διάλεξαν να μείνουν πίσω στους Σκοτεινούς Τόπους… σωστά;

-Σωστά.

-Ωραία. Επειδή είχαν την πεποίθηση ότι δεν μπορούσαν να δουν το φως και έτσι έπρεπε να παραμείνουν στους Σκοτεινούς Τόπους - κι αυτό θα συνεχιζόταν για πολύ καιρό ακόμα.

Η συνέχεια της ιστορίας έχει ως εξής:
Οι Σκοτεινοί παρέμειναν στο σκοτάδι τους αλλά τώρα υπήρχε μια διαφορά. Τώρα γνώριζαν ότι κάποιοι φίλοι τους ή και μέλη της οικογένειάς τους εξαφανίστηκαν. Γνώριζαν, ακόμα, ότι όσοι εξαφανίστηκαν ήταν όλοι Παρατηρητές που έλεγαν για την επιθυμία τους ν’ ανέβουν στους Φωτεινούς Τόπους. Και μετά …χάθηκαν. Το γεγονός αυτό προκάλεσε σύγχυση σ’ εκείνους τους Σκοτεινούς που παρέμειναν στο σπήλαιο και πολλοί άρχισαν να αναρωτιούνται, «Τι συνέβη στους Παρατηρητές; Ήρθαν οι θεοί και τους πήραν, τους τιμώρησαν για τους κακούς τους τρόπους και τους πήραν μακριά;» Κανένας δεν γνώριζε με σιγουριά τι ακριβώς είχε συμβεί αλλά όλοι καταλάβαιναν ότι ο μικρός, κλειστός, φροντισμένος κόσμος τους δεν θα ήταν ποτέ ξανά ο ίδιος. Κάτι ανεξήγητο είχε συμβεί. Και μέσα στη σύγχυσή τους πολλοί θυμήθηκαν τους αρχαίους θεούς και άρχισαν να προσεύχονται σ’ αυτούς

-Και οι Παρατηρητές; Τι απέγιναν; Σίγουρα θα έφτασαν στους Φωτεινούς Τόπους!

-Σίγουρα. Και ανακάλυψαν ότι οι Φωτεινοί Τόποι ήταν λαμπεροί όχι από κάποια λαμπερή πηγή φωτός αλλά επειδή ο καθένας από τους κατοίκους τους ήταν από μόνος του μια λαμπερή πηγή φωτός.

-Ωω, ουάου! Έλαμπε ο καθένας, δηλαδή!

-Ναι. Αυτό σήμαινε ότι ο καθένας τους είχε κατανοήσει καθαρά ότι η πραγματικότητα γύρω του ήταν όπως ήταν εκείνος. Καταλαβαίνεις; Στους Σκοτεινούς Τόπους οι άνθρωποι νόμιζαν ότι αντιλαμβανόντουσαν τον κόσμο όπως ήταν. Στους Φωτεινούς Τόπους οι άνθρωποι αντιλήφθησαν ότι ο κόσμος ήταν όπως οι ίδιοι ήταν.

-Για λίγο σιγά… δεν καταλαβαίνω.

-Εντάξει. Η αλήθεια είναι ότι ο κάθε άνθρωπος δημιουργεί τη δική του πραγματικότητα. Όταν βλέπεις καθαρά, τότε βλέπεις ότι η πραγματικότητά σου είναι όπως είναι, κυρίως από εκείνα που πιστεύεις βαθιά μέσα σου – αυτά που αντιλαμβάνεσαι με την καρδιά σου. Έτσι, εκείνοι που ανέβηκαν (αναλήφθηκαν) στο επόμενο επίπεδο, κατάλαβαν αμέσως ότι η πραγματικότητα που έβλεπαν γύρω τους ήταν άμεσο αποτέλεσμα των πεποιθήσεων και των επιλογών τους. Έμαθαν ότι εκείνοι δημιουργούσαν την πραγματικότητά τους. Καταλαβαίνω ότι είναι δύσκολο να το κατανοήσεις. Ζεις ακόμα βαθιά στο δικό σου Σκοτεινό Τόπο. Πιστεύεις ακόμα ότι βλέπεις τα πράγματα όπως είναι. Και επειδή αυτό πιστεύεις, αυτό και βιώνεις!
Αποδέξου όμως για την ώρα ότι εκείνοι που ανέβηκαν στο επόμενο επίπεδο είχαν μια εμπειρία διαφορετική από τη δική σου.

-Εντάξει, νομίζω είναι φανερό αυτό – ένα διαφορετικό επίπεδο ύπαρξης θα είναι και αρκετά διαφορετικό από τούτο εδώ που ζω.

-Αλλά τη διαφορά δεν μπορείς να την αντιληφθείς με απόλυτη ακρίβεια επειδή δεν έχεις καμία προηγούμενη εμπειρία της.

-Σύμφωνοι.

-Λέω, λοιπόν, ότι το επόμενο επίπεδο πραγματικότητας για σένα είναι αυτό της επίγνωσης σε επίπεδο Δασκάλου (self mastery). Έχεις ακουστά για τους «Αναληφθέντες Δασκάλους»… Σε τι νομίζεις ότι είναι Δάσκαλοι; Σου λέω ότι είναι Δάσκαλοι του εαυτού τους. Έχουν αληθινή επίγνωση του εαυτού, που σημαίνει ότι πιστεύουν, ξέρουν και βιώνουν ότι αυτοί οι ίδιοι δημιουργούν εξ ολοκλήρου τη δική τους πραγματικότητα. Βλέπουν τον κόσμο έτσι όπως θέλει να τον δει ο καθένας από αυτούς. Μπορούν να δημιουργήσουν τον κόσμο τους έτσι όπως εκείνοι είναι. Και αυτά που σου λέω για το φως έχουν να κάνουν με αυτό ακριβώς. Εκπέμπουν το λαμπερό φως τους και αυτό τους δείχνει τον κόσμο όπως ο καθένας πιστεύει ότι είναι, όπως ο καθένας θέλει να τον δει.

-Ουάου. Επομένως θεωρώ ότι το επόμενο επίπεδο πραγματικότητας είναι ένας θαυμαστός τόπος.

-Μπορεί να είναι. Δυστυχώς είναι δυνατόν να φτάσει κανείς στην επίγνωση του εαυτού (self mastery) χωρίς να φτάσει παράλληλα και στη συμπαντική αγάπη.

-Αλήθεια; Και τι συμβαίνει τότε;

-Ας γυρίσουμε πίσω στην παραβολή. Θα είναι μια μακριά συζήτηση αλλά σε παρακαλώ κάνε υπομονή.

-Δεν πάω πουθενά. Έχω ενθουσιαστεί και θέλω να δω τι γίνεται στο τέλος!
-Ωραία. Στη συνέχειά μας θα χωρίσουμε τους Παρατηρητές που ανέβηκαν στους Φωτεινούς Τόπους σε τρεις ομάδες. Στην πρώτη ομάδα θα βάλουμε όλους εκείνους που τους άρεσε να υπηρετούν μόνο τα συμφέροντα του εαυτού τους (ΥΣΕ) (Αγγλικά STS = Service To Self). Είναι εκείνοι που θεωρούσαν τους εαυτούς τους πιο ικανούς από όλους τους υπόλοιπους Σκοτεινούς που άφησαν πίσω στο σπήλαιο, μιας και είχαν καταφέρει να βγουν από αυτό και ν’ ανέβουν στο φως. Έλεγαν ότι ήταν πιο δυναμικοί και πιο σοφοί από τους Σκοτεινούς μέσα στο σπήλαιο. Και παρόλο που είχαν δραπετεύσει από τα βάθη της γης, χρησιμοποιούσαν ακόμα την περιοριστική ορολογία των Σκοτεινών Τόπων. Για το λόγο αυτό θα ξεκινήσουν την ιστορία τους ξανά από εκεί.

-Εεμμ… όχι, …δεν το πιάνω. Αυτοί μόλις δραπέτευσαν από εκεί, γιατί χρειάζεται να γυρίσουν πίσω;

-Πρόσεξέ με… Είπαμε ότι λαμβάνεις αυτό που δημιουργείς, σωστά; Και όταν κατέχεις το φως τότε λαμβάνεις τάχιστα αυτό που δημιουργείς. Λαμβάνεις εκείνο πάνω στο οποίο βάζεις την προσοχή σου. Η πρώτη ομάδα, παρόλο που βρέθηκε στους Φωτεινούς Τόπους, συνέχισε να σκέφτεται με τη νοοτροπία των Σκοτεινών. Λέγανε «Είμαστε οι καλύτεροι και οι πιο φωτεινοί των Σκοτεινών». Τέτοιες ήταν οι σκέψεις τους κι έτσι έλαβαν αυτό… το «να είναι οι καλύτεροι και οι φωτεινότεροι των Σκοτεινών»! Και φυσικά είχαν ακόμα ένα κίνητρο… τώρα διέθεταν μια καινούργια δύναμη… και τι νομίζεις ότι ήθελαν να κάνουν με αυτή;

-Μμμμ…

-Δεν νομίζεις ότι αυτοί οι ΥΣΕ (Υπηρετούντες Συμφέροντα Εαυτού) άνθρωποι ίσως να είχαν κατά νου μια μικρή επιθυμία για εκδίκηση;

-Εκδίκηση; Ω, σωστά! Κάτι σαν την «εκδίκηση της ξανθιάς»…

-Μου εξηγείς αυτή τη φράση σε παρακαλώ;

-Εκδίκηση της ξανθιάς; Λοιπόν άκου… όταν βρίσκονταν στους Σκοτεινούς Τόπους αυτοί οι τύποι θεωρούνταν παράνομοι, θυμάσαι; Ήταν οι Ονειροπόλοι τους οποίους οι Ρεαλιστές θεωρούσαν ανεπιθύμητα στοιχεία της κοινωνίας. Ήταν οι «παράξενοι, οι κου-κου» που δεν απολάμβαναν κανενός σεβασμού. Κι έτσι τώρα είχε έρθει η ώρα αυτοί οι παράξενοι να πάρουν την εκδίκησή τους… κάτι σαν την αντεπίθεση των αδυνάτων.

-Αρκετά καλή η εξήγηση. Βλέπεις, αν και βρέθηκαν στους Φωτεινούς Τόπους, είχαν εγκλωβιστεί στα αρνητικά τους συναισθήματα.

-Ναι. Ακριβώς.

-Αν αποκτήσεις δύναμη αλλά δεν έχεις θεραπεύσει τις πληγές σου και δεν έχεις βρει την αγάπη, τότε πέφτεις ξανά στην παγίδα… μόνο που τώρα βρίσκεσαι σε ανώτερο επίπεδο. Αυτό που συνέβη στην ιστορία μας είναι ότι οι ΥΣΕ άνθρωποι έφεραν το φως μαζί τους πίσω στους Σκοτεινούς Τόπους. Και εφεξής θα τους ονομάζουμε «Φέροντες το Φως» (Lightbringers). Ήταν κάτι σαν «μάτια» στη χώρα των τυφλών. Αυτό σήμαινε ότι είχαν πολύ περισσότερη δύναμη από τους Σκοτεινούς του σπηλαίου.  

-Και τι έκαναν πίσω στο σπήλαιο;

-Θα σου πω. Θυμάσαι τους απελπισμένους Σκοτεινούς που είχαν αρχίσει να προσεύχονται στους θεούς να τους σώσουν από τα προβλήματα; Ό,τι ζητάς, λαμβάνεις. Αν λες ότι είσαι αδύναμος, σε σύγχυση, χαμένος, όταν λες ότι θέλεις κάποιον να έρθει να σε σώσει, να σου πει τι χρειάζεσαι, τι να κάνεις και τι ακριβώς να επιλέξεις, ότι θέλεις ένα σωτήρα να έρθει στον κόσμο σου και να πάρει από σένα τις επιλογές σου και τις δημιουργίες σου και να σου δώσει αυτό που θέλει εκείνος να δημιουργήσει για σένα κι εσύ να τον υπηρετείς και να τον λατρεύεις και να τον προσκυνάς και να κάνεις οτιδήποτε σου λέει… ε, τότε δημιουργείς ένα κόσμο γεμάτο πόνο για τον εαυτό σου. Δημιουργείς ένα άνοιγμα για κάποιον άλλο στη ζωή σου που θα παίξει αυτόν το ρόλο. Κάνεις τον εαυτό σου το τέλειο θύμα και ενώ λες ότι θέλεις ένα σωτήρα, αυτό που πραγματικά ζητάς, είναι να σου στείλει το σύμπαν ένα θύτη.

-Δεν σε παρακολουθώ.

-Λοιπόν... ήρθε τότε η ώρα να σου μιλήσω για το τρίγωνο θύμα/θύτης/σωτήρας. Αν κάτι πάει στραβά στη ζωή σου και θεωρείς τον εαυτό σου θύμα, τότε θα προτιμήσεις να πιστεύεις ότι κάποιος άλλος στο «κάνει αυτό». Αυτός ο άλλος είναι ο θύτης που είναι υπεύθυνος για τη δυστυχία σου. Και, καθώς νιώθεις ανίσχυρο θύμα, θέλεις να βρεις κάποιον άλλον που θα σε βοηθήσει να βγεις από τη κατάσταση αυτή, κάποιον που θα είναι υπεύθυνος για τη σωτηρία σου και θα βελτιώσει πολύ τη ζωή σου. Έτσι φτιάχνονται τριών ειδών σχέσεις: θύμα, θύτης και σωτήρας πάνε πάντα μαζί. Όπου υπάρχει η μία, οι άλλες δύο βρίσκονται κι αυτές εκεί. Και ενώ στην παραβολή μας οι Σκοτεινοί θεώρησαν ότι είναι θύματα και ζητούσαν κάποιον να τους σώσει, ο θύτης ήταν ο πρώτος που προσκάλεσαν στη ζωή τους. Δημιούργησαν αυτή την προϋπόθεση, αυτό το άνοιγμα.

-Δεν καταλαβαίνω. Ήθελαν κάποιον καλό να έρθει και να τους σώσει. Γιατί να προσκαλέσουν κάποιον κακό;

-Επειδή δημιουργούσαν με φόβο και αμφιβολία. Τα εργαλεία με τα οποία δημιουργείς την πραγματικότητά σου είναι τα συναισθήματά σου. Αν νιώθεις αγάπη, τότε παίρνεις αυτό που πραγματικά θέλεις. Αν νιώθεις φόβο, τότε παίρνεις αυτό που δεν θέλεις. Αν νιώθεις αμφιβολία, τότε παίρνεις ένα σάκο από ανάμεικτα πράγματα ή τίποτα. Οι Σκοτεινοί ένιωθαν φόβο μαζί με αμφιβολία και το πρώτο που πήραν ήταν αυτό που δεν ήθελαν. Και πρέπει να πάρεις αυτό που δημιουργείς, πώς αλλιώς θα μάθεις να δημιουργείς σωστά;

-Ωχ, μου είναι πολύ δύσκολο να καταλάβω. Αλλά ας πάμε παρακάτω.

-Εντάξει. Βλέπεις, οι Σκοτεινοί με το φόβο και την αμφιβολία τους δημιούργησαν μια κατάσταση, ένα άνοιγμα που ταίριαξε απόλυτα με εκείνο που δημιούργησαν οι «Φέροντες το Φως», οι οποίοι ένιωσαν μεγάλη χαρά που οι Σκοτεινοί τους θεώρησαν ως τους επιστρέφοντες θεούς που θα τους έσωζαν. Και δεν τους πείραζε καθόλου το γεγονός ότι οι Σκοτεινοί ήθελαν να τους υπηρετούν και να τους λατρεύουν. Όχι μόνο τους άρεσε αλλά άρχισαν να τους διδάσκουν και πώς «έπρεπε» να τους λατρεύουν. Τους έμαθαν ύμνους και δοξολογίες. Τους έμαθαν να προσφέρουν στους υποτιθέμενους θεούς θυσίες και δώρα και τις καλύτερες σοδειές τους. Προώθησαν τους πιο πρόθυμους Σκοτεινούς σε θέσεις εξουσίας δημιουργώντας έτσι μια ιερατική τάξη στην οποία μπορούσαν να ενταχθούν μόνο οι πιο πιστοί υπηρέτες τους. Όλοι οι υπόλοιποι Σκοτεινοί δεν ήταν τίποτα περισσότερο από σκλάβοι. Σκλάβοι του ιερατείου και των «εγωκεντρικών θεών τους» που εξαναγκάζονταν να δουλεύουν και να δουλεύουν και να δουλεύουν όλες τις ώρες που ήταν ξύπνιοι. Στην αρχή εξαναγκάστηκαν να χτίσουν μεγαλοπρεπή παλάτια για να μείνουν οι «θεοί» τους. Και μετά εξαναγκάστηκαν να χτίσουν μεγαλοπρεπείς ναούς για να κατευνάζουν το θυμό των εκκολαπτόμενων εγωισμών όλων εκείνων που υπηρετούσαν τους θεούς.

Και τότε συνέβη κάτι πολύ ενδιαφέρον. Οι θεοί άρχισαν να ζηλεύονται μεταξύ τους. Άρχισαν να ανταγωνίζονται οι μεν τους δε. Καθένας ήθελε να ασκεί περισσότερη δύναμη και έλεγχο πάνω στο λαό. Καθένας ήθελε να έχει καλύτερο παλάτι από τους άλλους. Άρχισαν τότε να διδάσκουν τους ιερείς τους πώς να συγκεντρώνουν περισσότερους πιστούς στους ναούς τους, πώς να λατρεύουν μόνο τον ένα θεό και όχι τον άλλο. Κάποιοι πιστοί άρχισαν να διδάσκονται πώς να σκοτώνουν τους πιστούς των άλλων θεών και τότε άρχισαν μεγάλοι θρησκευτικοί πόλεμοι αντεκδίκησης. Οι Σκοτεινοί για να προστατευθούν άρχισαν να χωρίζονται σε ομάδες ανάλογα με τον θεό που υποστήριζαν και κατέφευγαν σε απομακρυσμένα μέρη όπου έφτιαχναν ξεχωριστές κοινότητες και αργότερα πόλεις. Η ζωή τους γέμισε δυστυχία. Όχι μόνο έπρεπε να δουλεύουν και να χτίζουν και να υπηρετούν αλλά κατά καιρούς έπρεπε να πολεμούν με τις αντίπαλες ομάδες και να βλέπουν τις καλλιέργειες και τους αγρούς και τα ζώα τους να καταστρέφονται. Και όλα αυτά στην υπηρεσία του εγωισμού των «Φερόντων το Φως».

Όμως, μέσα από όλο αυτό κάτι νέο είχε αρχίσει να ανατέλλει στις καρδιές των Σκοτεινών. Είχαν πάψει να είναι οι αγέρωχοι Ρεαλιστές του πριν. Είχαν περάσει δια πυρός και σιδήρου και το είχαν κάνει όλοι μαζί. Είχαν επιβιώσει με το να νιώθουν συμπόνια ο ένας για τον άλλο. Αδελφός βοηθούσε αδελφό για να τα βγάλουν πέρα. Οι δεινές συνθήκες είχαν ανοίξει τις καρδιές τους. Και τώρα οι καρδιές τους έκλαιγαν καλώντας για σωτηρία. Αλλά αυτή τη φορά καλούσαν με ελπίδα. Ελπίδα, επειδή είχαν δει την αγάπη και τη συμπόνια στα μάτια των συνανθρώπων τους. Άρχισαν να ελπίζουν στην αγάπη και τη συμπόνια των θεών. Έτσι έλαβαν και πάλι αυτό που δημιούργησαν. Γιατί αυτό συμβαίνει πάντα. Να θυμάσαι…

-«Πάντα λαμβάνεις αυτό ακριβώς που δημιουργείς».

-Διάνα! Και έτσι, ποιος νομίζεις ότι ήρθε ως απάντηση των προσευχών τους;

-Δεν είμαι σίγουρος. Αν θυμάμαι καλά, είχαμε χωρίσει τους Παρατηρητές σε τρεις ομάδες, όταν ανέβηκαν στους Φωτεινούς Τόπους. Η πρώτη ομάδα ήταν οι ΥΣΕ τους οποίους έχουμε ονομάσει «Φέροντες το Φως». Υποθέτω ότι θα μιλήσεις για τη δεύτερη ομάδα και υποθέτω ότι αυτή θα δώσει μια καλύτερη απάντηση, μιαν απάντηση με περισσότερη αγάπη στο κάλεσμα των Σκοτεινών.

-Μάντεψες πολύ καλά. Ας δούμε τη δεύτερη ομάδα την οποία αποτελούσαν όσοι ενδιαφέρονταν να Υπηρετήσουν τα Συμφέροντα των Άλλων. Ήταν τα λεγόμενα ΥΣΑ (Αγγλικά STO = Service To Other) άτομα. Αυτά τα άτομα θέλησαν να αφιερώσουν τη ζωή τους στην υπηρεσία των άλλων. Ένιωθαν αγάπη και συμπόνια για τους φίλους και τα μέλη της οικογένειας που είχαν αφήσει πίσω στους Σκοτεινούς Τόπους και ήθελαν να γυρίσουν πίσω για να βοηθήσουν όπως μπορούσαν. Άκουγαν τις γεμάτες αγωνία κραυγές των Σκοτεινών για βοήθεια και ανταποκρίθηκαν. Επέστρεψαν στο σπήλαιο, είδαν τη δυστυχία και την πείνα και τον θάνατο που είχαν επιφέρει στους Σκοτεινούς οι «Φέροντες το Φως» και φρίκιασαν. 

-Μια στιγμή. Και πάλι δεν καταλαβαίνω. Υποθέτω πως τα ΥΣΕ άτομα έφτασαν πρώτα. Και πέρασαν αρκετό καιρό κάτω στο σπήλαιο χτίζοντας αυτοκρατορίες και κάνοντας πολέμους και μετά από κάτι εκατοντάδες χρόνια γύρισαν στο σπήλαιο και τα ΥΣΑ άτομα… σωστά;

 -Πολύ περισσότερο από εκατοντάδες χρόνια, φυσικά, επειδή ο χρόνος μετριέται διαφορετικά στα διαφορετικά επίπεδα ύπαρξης. Έτσι, όταν η δεύτερη ομάδα κατέβηκε στο σπήλαιο, ήταν ο κατάλληλος καιρός.

-Το βλέπω. Αλλά τότε, ποιος αποφάσισε για το πότε ήταν ο «κατάλληλος καιρός;»

-Οι ίδιοι. Τον δημιούργησε η επιθυμία τους. Επιθυμούσαν να βοηθήσουν τους άλλους. Ήθελαν να τους σώσουν από την κακή τους μοίρα. Είναι η γενναιοδωρία του πνεύματος που επιθυμεί να εκφραστεί. Βλέπεις λοιπόν; Τα άτομα ΥΣΑ πάνε πίσω στους Σκοτεινούς Τόπους ακριβώς την κατάλληλη ώρα, τότε που οι Σκοτεινοί έχουν δημιουργήσει -με την επιθυμία τους για βοήθεια- το άνοιγμα για την προσφορά των ΥΣΑ. Αυτό το άνοιγμα δεν μπορούσε να υπάρχει από την αρχή. Έπρεπε πρώτα να περάσει κάποιος χρόνος ώστε να κάνουν οι Σκοτεινοί την επιλογή να ζητήσουν βοήθεια. Βλέπεις, ένα θύμα, πριν από ένα σωτήρα χρειάζεται πρώτα ένα θύτη.

Θα σου εξηγήσω και κάτι άλλο. Θυμάσαι που οι Σκοτεινοί στο πρώτο μέρος της ιστορίας φερόντουσαν αγέρωχα και είχαν ονομάσει τους Ονειροπόλους «βάρος της κοινωνίας» και τους είχαν περιθωριοποιήσει; Θυμάσαι ότι η συμπεριφορά τους ήταν εγωκεντρική και αυταρχική; Έτσι φέρονταν στους άλλους. Αυτό ήξεραν και αυτή τη συμπεριφορά μπόρεσαν να φανταστούν ως απάντηση στο κάλεσμά τους – τότε που ήρθαν οι υποτιθέμενοι θεοί.

-Επειδή αν δεν μπορείς να φανταστείς κάτι, δεν μπορείς να το δημιουργήσεις;

-Αυτό που είπες είναι πολύ βαθύ και αληθινό. Ναι, όταν δεν μπορείς να φανταστείς κάτι, δεν μπορείς και να το δημιουργήσεις. Είναι από τα πιο δυναμικά εργαλεία δημιουργίας και ονομάζεται «φαντασία». Τώρα πίσω στην ιστορία μας. Οι άνθρωποι, όταν περνάνε πολύ τραυματικές εμπειρίες συχνά βγάζουν έναν καλύτερο εαυτό. Όταν οι Σκοτεινοί άρχισαν να νιώθουν αγάπη και να υποστηρίζουν, να συμπονούν και να φέρονται με αγάπη μεταξύ τους, σήμαινε ότι άναψε μια σπίθα στις καρδιές τους. Το φως της σπίθας άρχισε να φέγγει απαλά και ήταν η αιτία ώστε οι Σκοτεινοί να συναντήσουν τους ΥΣΑ από τους Φωτεινούς Τόπους.

-Και πώς κατάφεραν οι ΥΣΑ να τους σώσουν; Δεν φαντάζομαι να το έκαναν με άσπρα άλογα και φλογοβόλα όπλα!

-Κάποια στιγμή θα καταλάβεις τη διαφορά των γραμμών του χρόνου (timelines) και επειδή υπάρχουν πολλές χρονογραμμές, υπάρχουν και διαφορετικές λύσεις. Σε μια χρονογραμμή η επέμβαση των ΥΣΑ θα μπορούσε να γίνει με βίαιο και οργισμένο τρόπο: άγγελοι με σπαθιά που βγάζουν φλόγες δίκαιης εκδίκησης. Θα γινόταν μια μεγάλη μάχη ανάμεσα στους ΥΣΕ και τους ΥΣΑ αλλά αυτός ο τρόπος δεν ωφελεί κανένα. Και τα δυο μέρη θα πληγώνονταν, η βία θα έφερνε κι άλλη βία, οπότε η βοήθεια που θα προσέφεραν οι ΥΣΑ στους Σκοτεινούς θα ήταν μάταιη.

Σε μιαν άλλη χρονογραμμή οι ΥΣΑ έφτασαν στο σπήλαιο ως καλοί, ευγενικοί και καλοπροαίρετοι ημίθεοι. Δεν πολέμησαν με τους ΥΣΕ, δεν προκάλεσαν κανένα κακό ούτε τιμώρησαν κανένα. Αυτό που έκαναν ήταν -με όλη τη δύναμη που διέθεταν- να βοηθήσουν του Σκοτεινούς. Μεγαλειώδεις, υπέροχοι, καλοπροαίρετοι θεοί που τους δίδαξαν, τους βοήθησαν, τους θεράπευσαν και τους υπηρέτησαν με άπειρη αγάπη και καλοσύνη.

-Ααα, πολύ καλύτερη προσέγγιση αυτή τη φορά!

- Ίσως. Αλλά στην τελική, δεν πέτυχαν πολλά περισσότερα…

-Δεν το πιστεύω! Πώς γίνεται;

-Αυτή τη φορά οι Σκοτεινοί σταμάτησαν να κάνουν το οτιδήποτε για τους εαυτούς τους. Υπήρχαν οι καλοί θεοί και οι κακοί θεοί. Αν έπαιρνες το μέρος των καλών θεών, σου συνέβαιναν καλά πράγματα. Αν από την άλλη εξόργιζες τους κακούς θεούς, σου συνέβαιναν κακά πράγματα. Κι έτσι αποφάσισαν, αφού δεν είχαν καμία ισχύ, να σταματήσουν κάθε προσπάθεια. Και οι ΥΣΑ είδαν ότι απέτυχαν να τους βοηθήσουν να ανέβουν στους Φωτεινούς Τόπους. Άκουγαν τους Σκοτεινούς να απευθύνονται σ’ αυτούς λέγοντάς τους, «Δεν είμαστε σαν εσάς. Εσείς είστε θεοί. Είμαστε ανίσχυροι. Θα σας υπηρετούμε και θα κάνετε εσείς αντί για εμάς αυτό που χρειάζεται». 
Και ασχέτως με το πόσο προσπάθησαν να τους μεταπείσουν λέγοντάς τους ότι όλοι ήταν το ίδιο και ότι και εκείνοι, οι Σκοτεινοί, μπορούσαν να κάνουν τα ίδια με αυτούς, οι Σκοτεινοί δεν τους πίστευαν. Γιατί άλλωστε; Αφού ήταν προφανές ότι οι ΥΣΑ μπορούσαν να κάνουν μαγικά πράγματα και θαύματα τα οποία οι ίδιοι δεν μπορούσαν να κάνουν. Έτσι οι ΥΣΑ δεν κατάφεραν να βοηθήσουν τους Σκοτεινούς.

Υπάρχει και τρίτη χρονογραμμή. Σε αυτήν, οι ΥΣΑ είδαν την βλακεία να είναι κανείς «πάνω» από τους ανθρώπους. Και επέλεξαν να γίνουν κομμάτι των Σκοτεινών. Εισήλθαν στο παιχνίδι της ζωής με το να γεννηθούν ως παιδιά Σκοτεινών γονιών και μεγαλώνοντας να θυμηθούν τους Φωτεινούς Τόπους και το φως. Μετά θα μπορούσαν να βοηθήσουν και να διδάξουν και τους υπόλοιπους.

-Είχαν μεγαλύτερη επιτυχία αυτή τη φορά;

-Ναι, σε κάποιο βαθμό. Οι «Φέροντες το Φως» γρήγορα αντιλήφθηκαν τι συνέβαινε. Όσο οι ΥΣΑ δάσκαλοι και θεραπευτές βοηθούσαν τους άλλους να θυμηθούν, τόσο οι Φέροντες το Φως άρχισαν να χάνουν την ισχύ που είχαν ανάμεσα στα πλήθη και άρχισαν να κάνουν νόμους ενάντια στη διδασκαλία του φωτός. Πήραν τις φωτεινές διδασκαλίες και τις άλλαξαν, τις διαστρέβλωσαν τόσο πολύ ώστε να εξυπηρετούνται και πάλι τα δικά τους συμφέροντα κρατώντας υποτελείς τους Σκοτεινούς που δίψαγαν να μάθουν. 

Αυτό που κατόρθωσαν οι Φέροντες το Φως ήταν να αρχίσουν οι διδασκαλίες να γίνονται στα υπόγεια και στις σπηλιές. Μυστικές ομάδες συστήθηκαν που διδάσκονταν τα μυστήρια της ύπαρξης σε κρυφά σχολεία. Και η γνώση διαδιδόταν. Κάποιες φορές ένας δάσκαλος έβγαινε και δίδασκε στην επιφάνεια και διατάρασσε το status quo. Κάποιες άλλες φορές οι οπαδοί τους επαναστατούσαν και τότε οι Φέροντες το Φως με βία και όπλα κατέστελλαν τις εξεγέρσεις. Με τους τρόπους αυτούς όμως το μήνυμα μεταφερόταν σε όλο και μεγαλύτερη μερίδα του πληθυσμού ο οποίος αφυπνιζόταν. 
Γι’ αυτό λέω ότι αυτός ο τρόπος είχε κάποια επιτυχία. Αλλά δεν ήταν και απόλυτα επιτυχημένος. Υπήρχαν ακόμα άνθρωποι που πίστευαν ότι μόνον οι θεοί ήταν ικανοί να δημιουργήσουν την πραγματικότητά τους. Μόνον οι θεοί ήταν ικανοί να τους ανεβάσουν ψηλά στους Φωτεινούς Τόπους. Πολλοί ήταν εκείνοι που δεν είχαν κατανοήσει ότι για να φύγουν από το σπήλαιο έπρεπε να αποκτήσουν κυριότητα πάνω στους εαυτούς τους. Κι έτσι μόνο ένα ελάχιστο ποσοστό από τους Σκοτεινούς ήταν ικανοί να ανέβουν στους Φωτεινούς Τόπους. Και εδώ τελειώνει το δεύτερο τμήμα της ιστορίας των Σκοτεινών.

Τελειώνει κυκλικά επειδή αυτή η χρονογραμμή δεν είναι ευθεία αλλά κυκλική. Υπάρχουν σύνθετες, άπειρες  αλληλεπι-δράσεις ανάμεσα σ’ εκείνους που είχαν επιλέξει να υπηρετούν τα συμφέροντα του εαυτού τους (ΥΣΕ), εκείνους που είχαν επιλέξει να υπηρετούν τα συμφέροντα των άλλων (ΥΣΑ) και εκείνους που παρέμεναν Αναποφάσιστοι. Υπάρχει όμως ένα σημείο στο χρόνο κατά το οποίο ο κύκλος φαίνεται να τελειώνει και εκεί υπάρχει μια συγκομιδή όλων εκείνων των Αναποφάσιστων που τελικά παίρνουν μιαν απόφαση. Σταματούν να είναι Αναποφάσιστοι και ανέρχονται στο επόμενο επίπεδο είτε ως ΥΣΑ είτε ως ΥΣΕ, ή πολύ σπάνια σε μια τρίτη ομάδα Παρατηρητών.

-Ω, ναι! Ξέχασα ότι υπάρχει ακόμα μια τρίτη ομάδα. Τι κάνουν όσοι ανήκουν σ’ αυτή;

-Δεν ήρθε ακόμα η ώρα να σου πω γι’ αυτούς. Πρέπει πρώτα να ολοκληρώσω το δεύτερο κομμάτι της παραβολής των Σκοτεινών. Έλεγα ότι υπάρχει ένα γεγονός στο τέλους κάθε κύκλου. Ονομάζεται συγκομιδή (harvest). Συμβαίνει όταν εκείνοι που παύουν να είναι Αναποφάσιστοι ανέρχονται στους Φωτεινούς Τόπους. Βασικά είναι ένα μικρό ποσοστό ανθρώπων.

-Έτσι, με τα χρόνια, υπάρχουν όλο και λιγότεροι Αναποφάσιστοι.

-Ναι, θα μπορούσε. Όμως το σύστημα δεν είναι κλειστό και η χρονογραμμή δεν τερματίζει. Όντα από άλλα μέρη βλέπουν ότι το σπήλαιο είναι ένα πολύ όμορφο μέρος να έρθουν και να μάθουν για τους εαυτούς τους κι έτσι έρχονται για να πάρουν τις εμπειρίες που τους προσφέρουν οι Σκοτεινοί Τόποι. Από μια άποψη είναι ένα πολύ όμορφο και έξυπνο παιχνίδι. Μπορεί κανείς να πάρει μέρος σ’ αυτό μπαίνοντας ως νέος παίχτης στην αφετηρία του παιχνιδιού με την ταμπέλα του Αναποφάσιστου. 

Μπορεί να παραμείνει αναποφάσιστος για όσο διάστημα επιθυμεί και μετά, όταν βαρεθεί, μπορεί να αποφασίσει τι θέλει να γίνει: ΥΣΕ ή ΥΣΑ ή ο τρίτος τύπος που ακόμα δεν έχω αναφέρει!  Και μπορεί να παραμείνει ως ΥΣΕ ή ως ΥΣΑ για όσο διάστημα θέλει και μετά να επιλέξει τον τρίτο τύπο. Αυτό που είναι μοναδικό όσον αφορά τον τρίτο τύπο είναι, ότι είναι ο μόνος που μπορεί να επιλέξει να εγκαταλείψει το παιχνίδι ή να συνεχίσει να παίζει. Πριν σου πω λεπτομέρειες σχετικά με τον τρίτο τύπο ας θαυμάσουμε μερικά λεπτά όλη τη μαγεία του συστήματος. Μπορεί να συνεχίζεται επ’ άπειρον. Οι αναποφάσιστοι Σκοτεινοί, οι Φέροντες το Φως ΥΣΕ θύτες, οι ΥΣΑ σωτήρες… όλοι μαζί σε έναν αέναο χορό. Σχηματίζουν ένα τρίγωνο αυτό του θύματος/θύτη/σωτήρα που μπορεί να συνεχίζεται στην αιωνιότητα.

-Εντάξει, δεν αντέχω να περιμένω άλλο. Μπορείς να μου πεις, για τ’ όνομα του Θεού, ποιος είναι ο τρίτος τύπος;

-Αναρωτιόμουν πόσο θα άντεχες να μη ρωτήσεις… εντάξει. Θα σου πω. Ο τρίτος τύπος είναι αυτός που τον αποκαλώ Ενοποιό (Unifier). Εδώ ανήκουν όλοι όσοι γνωρίζουν ότι τα πάντα είναι ΕΝΑ. Γνωρίζουν ότι καθένας τους είναι και ΥΣΕ και ΥΣΑ και Αναποφάσιστος. Όταν κοιτάζουν ένα άλλο ον δεν το κρίνουν επειδή βλέπουν αυτό το ον ως ένα άλλο εαυτό. Γνωρίζουν ότι υπάρχει τελειότητα. Έχουν δει πραγματικά και αληθινά το φως. Όχι ένα αμυδρό φως αλλά εκείνο που λάμπει από την καρδιά κάθε όντος και που είναι αυτό που το συνδέει με την Πρωταρχική Πηγή. 

Όταν σε κοιτάζει ένα τέτοιο ον, δεν βλέπει την προσωρινή σου κατάσταση: τις ψευδαισθήσεις και τις αδυναμίες σου, τους φόβους σου… όχι, ...κοιτάζει μέσα στην καρδιά σου και βλέπει το Θεό εκεί! Όπως και όταν κοιτάζει τον εαυτό του, φυσικά. Ο Θεός είναι παντού όταν κοιτάζεις με τα μάτια του Ενοποιού. Γιατί γνωρίζεις ότι σε αυτό το παιχνίδι έχεις υπάρξει και Αναποφάσιστος, και μετά ΥΣΕ και μετά ΥΣΑ. Οπότε δεν θα κρίνεις κανέναν από αυτούς. 
Και με αυτά τα όντα, τους Ενοποιούς, θα συνεχίσουμε στο επόμενο επίπεδο της παραβολής των Σκοτεινών…

-Βλέπω ότι γίνεται μια μεγάλη και πολύπλοκη ιστορία!

-Δεν έχεις ιδέα πόσο πολύπλοκη είναι. Έχω παραλείψει και έχω κόψει πολλά για να είμαι σε θέση να την αφηγηθώ.

-Ώστε είναι αληθινή αυτή η παραβολή;

-Όλες είναι αληθινές. Όλες είναι φαντασία. Ανάλογα με την οπτική από την οποία τις βλέπεις. Αυτή εδώ είναι μια ιστορία που αφηγείται πράγματα που έχουν συμβεί και συνεχίζουν να συμβαίνουν στον κόσμο σας με πολύ ενδιαφέροντα τρόπο. Με τρόπο που ελπίζω να σας οδηγήσει σε σκέψεις. Να σας κάνει να ρωτήσετε νέα πράγματα και να βγάλετε νέα συμπεράσματα. Σας προτείνει ένα τρόπο να κατανοήσετε την κατάσταση του κόσμου σας χωρίς φόβο και θυμό. Χωρίς τη μιζέρια μιας καταστροφής της Γης τύπου Αποκάλυψης. Επειδή αυτά δεν εξυπηρετούν την ατζέντα μου αλλά την ατζέντα εκείνων που θέλουν να σας κρατάνε εδώ για να συνεχίζετε να παίζετε το παιχνίδι που εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους.

(Συνεχίζεται)

ΠΗΓΗ: "The Ascension Papers" by Arn (Zingdad) Allingham
MEΤΑΦΡΑΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη

   

Δεν υπάρχουν σχόλια: