Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

Θρησκευτική Απόδειξη της Ενότητας - Religious Proof of Oneness - B'

(η συνέχεια από το Α' μέρος)

-Έχεις δίκιο, το βλέπω. Δέχομαι αυτό που λες. Είναι πολύ κατανοητό κι επίσης συνηχεί με την καρδιά μου. Αλλά υπάρχει κάτι που δεν μπορώ να καταλάβω: γιατί το κάνει αυτό ο Θεός; Φαίνεται πολύ υπερβολικό… να σκεφτεί… και μετά να δημιουργήσει ολόκληρο το σύμπαν για να το γεμίσει με ποιος ξέρει πόσα τρισεκατομμύρια σωματίδια του Εαυτού του τα οποία δεν γνωρίζουν, κανένα από αυτά, ότι είναι Εκείνος. Γιατί όλη αυτή η προσπάθεια; Ποιος ο σκοπός της;

-Θυμάσαι την παραβολή που αναφέραμε σχετικά με τον βασιλιά που ήπιε το φίλτρο της λησμονιάς; (Σημ. την παραβολή αυτή την αναφέραμε σε προηγούμενα άρθρα με τίτλο «Το Πέπλο της Λήθης»). Λοιπόν, είναι κάπως σαν αυτή. Ο Θεός βρίσκεται σε μια ατελείωτη διαδικασία αυτο-δημιουργίας και αυτό-ανακάλυψης.
"Πώς θα ήταν αν ήμουν έτσι;" είναι ερώτημα που δημιουργεί ένα νέο ον ...ή ένα εντελώς νέο σύμπαν. Το ταξίδι μέσα στη λήθη που συμβαίνει εδώ σε αυτή την πραγματικότητα είναι ένα δυνατό σενάριο αυτό-ανακάλυψης.
"Πώς θα ήταν αν δεν ήξερα ποιος ή τι πραγματικά είμαι;" οδηγεί σε οποιονδήποτε αριθμό διαφορετικών πραγματικοτήτων. Είστε μία από αυτές. Η πραγματικότητα είναι η ερώτηση. Εσύ, ο καθένας από εσάς, είναι μια πιθανή απάντηση.
 
"Είμαι αυτό που συμβαίνει στο Θεό κάτω από αυτές τις συνθήκες" είναι η απάντηση.

-Ωραία… είμαι λοιπόν ένα με τον Θεό, όλοι είμαστε. Και βρισκόμαστε σε ταξίδι αυτο-ανακάλυψης. Με το να είμαι εγώ προσωπικά σε ταξίδι αυτό-ανακάλυψης, δημιουργώ (φέρνω) περισσότερη αυτογνωσία στο όλον.

-Πολύ καλά! Ναι! Αν θέλεις να ανακαλύψεις τον Θεό, τότε το καλύτερο μέρος να ξεκινήσεις είναι ανακαλύπτοντας τον εαυτό σου.

-Χμμ. Το καταλαβαίνω με τη λογική αλλά… μου φαίνεται τρομερά… εννοώ… κάποιοι θα πουν ότι είναι βλασφημία…

-Ω, σίγουρα! Υπάρχουν κι εκείνοι που θα θεωρήσουν την ιδέα αυτής της συζήτησης βλασφημία. Ψάξε λίγο περισσότερο και θα βρεις σίγουρα κάποιον που θα χαρακτηρίσει την ευτυχία ως βλασφημία. Έτσι δεν μπορώ να αγχώνομαι με αυτό που οι άλλοι επιλέγουν να σκέφτονται ή να πιστεύουν. Για μένα όλη η έννοια της βλασφημίας δεν έχει κανένα νόημα. Είναι γελοίο να νομίζεις ότι είσαι ικανός να προσβάλεις τον Θεό ή να βλάψεις τα συναισθήματα του Θεού. Σίγουρα μπορεί ο καθένας να έχει πεποιθήσεις και απόψεις που τον βλάπτουν. Για παράδειγμα, το να κάνεις σκέψεις μίσους για τον Θεό είναι από αυτές που βλάπτουν. 

Αλλά, αν αφιερώσουν αρκετό χρόνο σε μια καλοπροαίρετη καθοδήγηση, όλα τα όντα παίρνουν τελικά την απόφαση ότι δεν τους αρέσει να πληγώνονται και τότε σταματούν να το κάνουν επιλέγοντας κάτι πιο εποικοδομητικό. Κάτι που τους φέρνει ειρήνη, αγάπη και χαρά. Και η αγάπη προς τον Θεό σίγουρα το κάνει. Ο Θεός το γνωρίζει. Ο Θεός σας βλέπει όπως είστε αληθινά. Δεν μπορείτε να κάνετε ή να πείτε κάτι που μπορεί να προσβάλει τον Θεό. Βασικά είναι τελείως αδύνατο επειδή ο Θεός, όντας άπειρος, είναι κυριολεκτικά μεγαλύτερος από αυτό.

-Τότε τι είναι βλασφημία; Αν ο Θεός δεν γίνεται να προσβληθεί, γιατί έχουμε αυτή τη λέξη;
-Η έννοια της βλασφημίας είναι μύθος και χρησιμοποιήθηκε από κάποιους για να ελέγχουν τους άλλους μέσω του φόβου. Χρονολογείται από τα πολύ παλιά χρόνια όταν οι σαμάνοι και οι μάγοι έλεγαν στη φυλή ότι πρέπει να συμπεριφέρονται με ορισμένους τρόπους διαφορετικά οι θεοί θα δυσαρεστούντο και η συγκομιδή θα ήταν φτωχή ή κάτι άλλο παρόμοιο. Είναι η ίδια ιδέα που σας παρουσιάζουν οι θρησκευτικές αρχές σήμερα απαιτώντας από εσάς να σκέφτεστε, να πιστεύετε και να πράττετε κατά ένα συγκεκριμένο τρόπο και να λέτε μόνο πράγματα που έχουν εγκρίνει αυτές. Αν παρεκκλίνετε από τα όρια που έχουν θέσει για εσάς, σας λένε ότι θα δυσαρεστήσετε τον Θεό ο οποίος τότε θα κάνει τη ζωή σας δύσκολη ή χειρότερα θα σας πλήξει με κάποια αρρώστια, επιδημία κλπ., προκαλώντας σας έτσι τον θάνατο. Και στη συνέχεια θα βασανίζεστε με αγωνία στην αιωνιότητα. Είναι η ίδια ιστορία χειραγώγησης και ελέγχου ξανά και ξανά. Η μόνη διαφορά είναι ότι οι νεότερες θρησκείες είναι ίσως λίγο περισσότερο απάνθρωπες και βίαιες στις τιμωρίες που επιβάλουν σ’ εκείνους που δεν κάνουν τα όσα απαιτούν. Άσχετα όμως από αυτό, είναι όλες εντελώς λανθασμένες. Ο Θεός δεν φτιάχνει στενόμυαλους κανόνες που πρέπει εσείς να ακολουθείτε. Ο Θεός αντίθετα σας δίνει ελεύθερη βούληση. Ο Θεός δεν είναι κανένας ευερέθιστος νεαρός που σας πετάει κατάμουτρα την οργή του όταν αποποιείστε την προσφορά του για ελεύθερη βούληση.
Ο Θεός δεν είναι ένας εκδικητικός, σκληρός σαδιστής που σας βλάπτει όταν κάνετε πολύ ανθρώπινα, πολύ συνηθισμένα λάθη κρίσεως. Εσείς βλάπτετε τον εαυτό σας με τα λάθη σας, αλλά είναι απολύτως εγγυημένο ότι θα μάθετε από τα λάθη σας και τελικά, έπειτα από λίγο χρόνο, θα μπορείτε να παίρνετε καλύτερες αποφάσεις. Προς τι λοιπόν μια τιμωρία;

Η τιμωρία δεν διδάσκει τίποτα. Το να βιώνετε ακριβώς αυτά που δημιουργείτε είναι που σας διδάσκει. Ο Θεός σίγουρα δεν είναι αμήχανος, αδαής ή μη παρατηρητικός. Ο Θεός δεν θα κάνει κάτι που δεν λειτουργεί. Ολόκληρη η έννοια της βλασφημίας και της θεϊκής τιμωρίας όχι μόνο στερείται αξίας αλλά επίσης παραβιάζει άμεσα αυτό που είναι ο Θεός και το πώς συμπεριφέρεται ο Θεός.
Ο Θεός είναι ένα μαζί σας και πολύ πέραν κάθε επιθυμίας για τιμωρία ή μίσος εναντίον του Εαυτού του. Εάν υπάρχει κάτι όπως η βλασφημία, τότε πρέπει να προτείνουμε αυτό ως βλασφημία (χαμογελάει).

-Εντάξει. Το αποδέχομαι. Έτσι λοιπόν σαφώς δεν είναι βλάσφημη η σκέψη να πιστεύω ότι το καλύτερο μέρος για να ανακαλύψω τον Θεό είναι να κοιτάξω μέσα στην καρδιά μου;

-Σίγουρα δεν είναι! Θα σου υπενθυμίσω ξανά ένα από τα παλιά μου αγαπημένα: δεν έχει λεχθεί ότι είστε φτιαγμένοι κατ’ εικόνα του Θεού; Δεν είναι αυτός ένας άλλος τρόπος για το: "Αν θέλετε να δείτε την εικόνα του Θεού ...τότε κοιτάξτε τον εαυτό σας!"

- Α, ναι. Υποθέτω έτσι είναι.

-Ξανά. Δεν εννοώ το φυσικό σας σώμα. Εννοώ αυτό που πραγματικά είστε. Την πιο αληθινή, βαθύτερη ουσία σας. Κι αν είναι έτσι, τότε συνεπάγεται ότι η προσπάθεια να γνωρίσετε αληθινά, να κατανοήσετε βαθιά τη δική σας βαθύτερη ουσία είναι το ίδιο σαν να προσπαθείτε να γνωρίσετε τον Θεό.

-Α! Βγαίνει νόημα έτσι. Αλλά είμαστε όλοι Θεός. Εννοώ το παν είναι. Τότε γιατί δεν μπορώ ν' αρχίσω να ανακαλύπτω τον Θεό κοιτάζοντας γύρω μου προς κάποιο άλλο πρόσωπο ή προς τη φύση ή οτιδήποτε άλλο;

-Θα μπορούσες. Και θα δούλευε στο βαθμό που με το να παρατηρείς αυτό που υπάρχει γύρω σου σε βοηθούσε να βρεις μεγαλύτερη κατανόηση για τον εαυτό σου. Βλέπεις, δεν μπορείς να κατανοήσεις κάτι σε κάποιον άλλον αν δεν το έχεις δει πρώτα στον εαυτό σου – απλά θα σε προβλημάτιζε.
"Πώς μπορεί και συμβαίνει κάτι τέτοιο;" ίσως ν’ αναρωτιόσουν, απομακρυνόμενος κουνώντας το κεφάλι σου. Αν όμως έχεις δει αυτό το πράγμα στον εαυτό σου, τότε θα μπορέσεις να νιώσεις συμπόνια για τον άλλο. Θα του δώσεις το δώρο της κατανόησής σου και ίσως αυτό τον βοηθήσει να καταλάβει κι εκείνος τον εαυτό του. Έτσι, το κλειδί είναι η αυτό-ανακάλυψη. Και η θύρα είναι η αγάπη για τον εαυτό. Και για να περάσεις από τη θύρα χρειάζεται να έχεις αποδεχτεί τον εαυτό σου. Αυτό είναι το ταξίδι για το οποίο δημιουργήθηκες. Κοιτάζοντας προς τα μέσα από τη δική σου οπτική γωνία, ο Θεός κοιτάζει προς τον Εαυτό του. Με αυτό τον τρόπο χαρίζεις στον Θεό μια άλλη προοπτική για τον Εαυτό του, όποτε ανακαλύπτεις λίγο περισσότερο για σένα.

-Εεε, πολύ καλό αυτό! Σημαίνει δηλαδή ότι ο Θεός είναι σε συνεχή διαδικασία Αυτό-δημιουργίας και Αυτό-ανακάλυψης ως αποτέλεσμα όλων αυτών των διαδικασιών με τις οποίες όλοι εμείς ασχολούμαστε.

-Ναι. Είμαστε όλοι ο Θεός που ανακαλύπτει τον Εαυτό του.

- Τότε, όλοι  μαζί ασχολούμαστε με την ίδια μεγαλειώδη εργασία;

-Ναι. Ακόμα και οι όψεις του Θεού που κάνουν αυτά που μοιάζουν χείριστα και σκοτεινά πράγματα. Ακόμα και αυτοί δημιουργούν ευκαιρίες για αυτό-ανακάλυψη. Το κάνουν άμεσα μέσα από τις εμπειρίες τους καθώς μεγαλώνουν και ανακαλύπτουν τους εαυτούς τους και επίσης έμμεσα επειδή προσφέρουν σ’ εκείνους που ασχολούνται με το φως την ευκαιρία να καθορίσουν τον εαυτό τους και να τον ανακαλύψουν σε αντιπαραβολή με το σκοτάδι. Αν δεν υπήρχε ένας μεγάλος και πανίσχυρος εχθρός, δεν θα μπορούσες ποτέ να ανακαλύψεις ότι είσαι θαρραλέος, ότι θα σηκωθείς και θα πράξεις το σωστό κόντρα στις πιθανότητες. Αν κανένας δεν διέπραττε λάθος, πώς θα μπορούσες να αποφασίσεις να κάνεις το σωστό; Και πάει λέγοντας. 
Οι κακοί είναι το ίδιο πολύτιμοι για την ευρύτερη διαδικασία όσο και οι καλοί. Κι αν παίζεις ένα σκοτεινό παιχνίδι, τότε η χαρά του ν’ αλλάξεις κατεύθυνση και να γυρίσεις στο φως είναι άφατη. Και φυσικά δεν υπάρχουν στ’ αλήθεια «σκοτεινοί» και «φωτεινοί». 

Όλοι εσείς φέρνετε μέσα σας και τις δύο καταστάσεις. Όλοι σας σε κάποιο βαθμό έχετε κάνει σε προηγούμενες ζωές μερικά πολύ άσχημα πράγματα και έχετε βρεθεί σε πολύ σκοτεινά μέρη. Και ο καθένας, ασχέτως του πόσο «σκοτεινός» είναι, κάποια στιγμή θα στραφεί και θα γυρίσει στο φως. Αν όχι σε τούτη τη ζωή, σίγουρα κάποτε στο μέλλον. Σου λέω όλα είναι ένα. Και όλοι είμαστε, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, στη διαδικασία ανακάλυψης του ποιοι πραγματικά είμαστε. Και κάνοντάς το είμαστε σε διαδικασία συνεχούς δημιουργίας. Και αυτή είναι η υπηρεσία μας προς τον Θεό.

-Πολύ μ’ ευχαριστεί να το σκέφτομαι. Σ’ ευχαριστώ για την υπέροχη αυτή προοπτική. Αλλά μένει ένα τελευταίο εμπόδιο για να αποδεχτώ την πρότασή σου ότι όλα είναι ένα. Ένα τέτοιο πιστεύω θα σήμαινε ότι δεν υπάρχει καλό και κακό, σωστό ή λάθος. Ότι μπορούμε να κάνουμε οτιδήποτε μας αρέσει με οποιοδήποτε τρόπο σε οποιονδήποτε θέλουμε και απλά όλα θα είναι αποδεκτά από τον Θεό. Και δεν μου πολυαρέσει κάτι τέτοιο. Αυτό το πράγμα «όλοι είμαστε ένα» μοιάζει να οδηγεί σε μια στάση ζωής χωρίς συνείδηση ηθικής.  

-Μόνο επειδή έχεις παρεξηγήσει. Θέλω εδώ να σου πω ότι η παρατήρησή σου μας οδηγεί κατευθείαν στο επόμενο θέμα που είναι «Οι Επιπτώσεις της Ενότητας». Έθεσες ένα σημαντικότατο θέμα που έχει να κάνει με την ηθική και τους κανόνες να ζεις. Το συμπέρασμά σου δεν είναι σωστό, κάτι που θα ήθελα να διορθώσω. Αλλά αυτά θα τα συζητήσουμε σε άλλο κεφάλαιο.

ΠΗΓΗ: «The Ascension Papers» by Arn (Zingdad) Alingham
METAΦΡΑΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη



Δεν υπάρχουν σχόλια: