Σάββατο, 13 Μαΐου 2017

Το Ταξίδι μιας Γυναίκας στη Μεταθανάτια Ζωή, με τα δικά της λόγια


Η αφήγηση γίνεται από την επαγγελματία διαισθητικό (channeler) Debra Reeves που βοήθησε στην επικοινωνία:

«Στο έργο μου ως επαγγελματίας διαισθητικός, πριν από μερικές εβδομάδες μου ζητήθηκε να έρθω σε επαφή με μια γυναίκα, τη Ρόουζ, που είχε πεθάνει μόλις τρεις εβδομάδες πριν. Η κόρη της Ρόουζ (ας την ονομάσουμε "Σόνια") ανησυχούσε πολύ. Δεν μου ζητείται συχνά να έρχομαι σε επαφή με τους αποθανόντες αγαπημένους, αλλά συμφώνησα να προσπαθήσω να έρθω σε επαφή με τη Ρόουζ ή να συναντήσω τα πνεύματα-οδηγούς της Σόνιας και να πάρω μηνύματα. Μπορούσα να νιώσω την ανησυχία και τη θλίψη της Σόνιας.

Η Ρόουζ υπέφερε από Alzheimer 12 χρόνια πριν πεθάνει και είχε περάσει τα τελευταία δύο χρόνια αδυνατώντας να επικοινωνήσει με την οικογένειά της, κάτι που σου σπάραζε την καρδιά αν λάμβανες υπόψη πόσο πνευματική, ζωηρή και κοινωνική ήταν πριν από το Alzheimer. Η Σόνια ήθελε να ελέγξω ότι η μαμά της ήταν εντάξει και ότι η κατάστασή της δεν είχε θολώσει την ικανότητα μετάβασής της στο πνευματικό πεδίο.

Η Ρόουζ ήρθε δυνατά και καθαρά μόλις μπήκα στο πεδίο του πνεύματος και μπόρεσα να μιλήσω άμεσα μαζί της. Είχα μια μικρή ανησυχία για το τι θα μπορούσε να μου πει, ειδικά επειδή δεν ήταν στο πνεύμα πολύ καιρό. Συνήθως οι πρόσφατα αποθανόντες δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν επειδή προσπαθούν να μιλήσουν με εμάς που είμαστε σε ριζικά διαφορετικό μήκος κύματος (φανταστείτε να προσπαθείτε να κάνετε μια υπαρξιακή συζήτηση με ένα παιδί προσχολικής ηλικίας)!
Πρέπει να εξασκηθούν για να μπορούν να επικοινωνήσουν με εμάς τους ‘χαμηλούς’ Γήινους!

Η Ρόουζ αδυνατούσε να μου πει λέξεις αλλά μου έδειχνε αυτά που ήθελε να μου πει με εικόνες. Έφτιαχνε εικόνες με λέξεις για να τις βλέπω και να προσπαθώ να τις περιγράψω. Όπως το έθεσε:
"Οι λέξεις είναι τόσο βρωμερές! Δεν ανταποκρίνονται στα συναισθήματα! Δεν έρχονται καν κοντά στο να εκφράζουν αυτό που νιώθω. Γι 'αυτό και χρησιμοποιώ άλλες μεθόδους. Όνειρα. Εικόνες. Σημάδια και σύμβολα στη φαντασία σου. Αυτά είναι πιο ισχυρά και βαθύτερα από οποιαδήποτε λέξη. Δεν μπορώ να ταλαιπωρούμαι προσπαθώντας να βρω την ακριβή λέξη. Θα σου δώσω ένα παράδειγμα με μια φωτογραφία. Ένα κόκκινο τριαντάφυλλο με μακρύ στέλεχος, με όλα τα αγκάθια του να έχουν αφαιρεθεί τρυφερά. Αυτό αξίζει πολύ περισσότερο από τις λέξεις. Αυτή η εικόνα λέει όλα όσα πρέπει να σου πω".

Το γράψιμο ήταν εξουθενωτικό: προσπάθησα να μεταφράσω τα συναισθήματά της σε λέξεις που με έκαναν να της δώσω δίκιο. Συχνά η αίσθηση ήταν κυριολεκτικά απερίγραπτη! Με την πάροδο του χρόνου η Ρόουζ θα είναι πιο αποτελεσματική και θα ασκηθεί στο να μεταφράζει την ενέργεια σε λέξεις και θα είναι σε θέση να είναι πιο σαφής στην επικοινωνία της. Κάνει εξαιρετικά καλή δουλειά αν λάβουμε υπόψη πόσο λίγο χρόνο έχει που βρίσκεται στο πνεύμα!
Ελπίζω τα αποσπάσματα να σας δώσουν μια ιδέα για το τι βίωσε η Ρόουζ. Όπως θα μπορέσετε να δείτε, άρχισε αμέσως μια ζωντανή περιγραφή του πώς αισθάνθηκε όταν άφησε το σώμα της. 
Η κόρη της μου έδωσε την άδεια να μοιραστώ την επικοινωνία της μαζί σας, και μου έγραψε: ‘’Αυτή η επικοινωνία είναι μια όμορφη μαρτυρία για τη μαμά, μια πολύ πνευματική και γεμάτη αγάπη γυναίκα. Είμαι τόσο χαρούμενη που βρίσκεται εν ειρήνη. Ήταν μια ευγενική, αξιαγάπητη, συμπονετική ψυχή που την αγαπούσαν άνθρωποι όλων των κοινωνικών κλάδων’’.

Είμαι τόσο ευγνώμων γι’ αυτή τη γενναιοδωρία της! Η Ρόουζ μας μετέφερε μια τόσο πολύτιμη σοφία η οποία μπορεί να προσφέρει παρηγοριά και κατανόηση σε πολλούς - όχι μόνο για το θάνατο και για την εμπειρία της ψυχής, αλλά επίσης και για την εμπειρία που είχε από το Αλτσχάιμερ. Μας μετέδωσε πολλές πληροφορίες και μας έκανε να πάρουμε μια γεύση από τον κόσμο της… ουάου!
Είπε:
"Μην φοβάσαι τόσο πολύ το θάνατο ούτε αυτό που με έπληξε. Είμαι καλά. Μόλις εγκατέλειψα το σώμα μου ξαναβρήκα τη συνείδησή μου! Ήταν σαν να ξυπνούσα από ένα μακρύ και τρομερό όνειρο! Ήμουν ξύπνια! Ολότελα ξύπνια! Σε κοίταζα που στεκόσουν δίπλα στο κρεβάτι μου και ειλικρινά δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί ήσουν τόσο λυπημένη. Γιατί να κλαις; Είμαι εδώ! Μπορούσα να σε δω, αλλά εσύ δεν μπορούσες! Παρέμεινα αιωρούμενη από πάνω σου για όσο περισσότερο διάστημα μπορούσα, ελπίζοντας ότι θα με αισθανόσουν. Αλλά έπρεπε να συνεχίσω το ταξίδι μου και έτσι έπρεπε να εγκαταλείψω το δωμάτιο κι εσένα, αγαπημένη μου.
Αχ ναι! Είναι τόσο απίστευτα δύσκολο να περιγραφεί! Ήταν σαν να πέταγα από πάνω μου ένα παλιό πανωφόρι, ένα βαρύ βαρετό παλτό! Αισθάνθηκα αμέσως ελαφρύτερα, φωτεινότερα και έτρεξα προς τα πάνω σαν ένα μπαλόνι! Χωρίς το παλτό μπορούσα να βλέπω και να αισθάνομαι την αληθινή ουσία μου απρόσκοπτα. Έχασα κάθε τι που με χώριζε από τα σύννεφα και τους ωκεανούς, κάθε τι που με χώριζε από σένα...! Ήταν μια εκπληκτική αίσθηση. Το παλτό τώρα μου έμοιαζε σαν ζουρλομανδύας ή σαν κλουβί. Ήμουν ελεύθερη! Ένιωθα τόσο ελεύθερη!
Πήγα σε ένα μέρος χωρίς φως. Δεν ήταν σκοτεινό! Δεν ήταν ένα τρομακτικό ή απειλητικό μέρος. Ήταν περισσότερο ένας χώρος ξεκούρασης και ανάκαμψης. Ήταν σαν το συναίσθημα που έχει κάποιος μόλις σηκώνεται από τον ύπνο. Μια ευρυχωρία, μια σαφήνεια χωρίς αιτία ή μορφή. Καμιά σκέψη δεν περνούσε από το μυαλό μου. Ήμουν γεμάτη με μια αίσθηση (που δεν μπορεί να περιγραφεί) ευδαιμονίας (πέρα από αγάπη, ηρεμία ή γαλήνη).
Όταν εισήλθα στο πνεύμα, έχασα κάθε ενδιαφέρον για τα «Γιατί» της ζωής μου. Παρατηρούσα όσα εμφανίζονταν σαν μια σειρά από φωτεινές εικόνες. Όλα φαίνονταν τόσο ενδιαφέροντα! Είχα επιλέξει μια τόσο γεμάτη δράμα και δράση ζωή! Δεν την έκρινα. Δεν ήταν ούτε καλή ούτε κακή, θλιμμένη ή θυμωμένη, ή ευτυχισμένη. Απλά ήταν. Είχα αποβάλει κάθε κρίση για τη ζωή μου. Δεν μπορούσα πλέον να βλέπω κανένα από τα κεφάλαια της ζωής μου, ακόμα και τα πιο φρικτά, σαν κάτι άλλο παρά μόνο ως δώρα και ευλογία. Πόσο τυχερή ήμουν! Πόσο ευλογημένη ένιωθα που είχα αυτή την απίστευτη ευκαιρία! Είδα όλα εκείνα που μου συνέβησαν χωρίς να με νοιάζει. Είδα πώς οι πράξεις και οι σκέψεις μου είχαν επηρεάσει άλλους και ένιωσα τύψεις. Αλλά και πάλι δεν κρίθηκα ούτε έκρινα. Ήταν όπως ήταν. Ένιωσα όλους τους κυματισμούς της ζωής μου να εξαπλώνονται όλο και περισσότερο, πολύ πιο πέρα ​​από την κατανόησή μου. Ένιωσα ευλογημένη. Κατάλαβα.

Να θυμάσαι ότι δεν αισθάνομαι ξεχωριστή από σένα. Δεν αισθάνθηκα κανένα "σχίσιμο" καθώς σε άφηνα. Αντιθέτως, ένιωσα πιο συνδεδεμένη από ποτέ. Αυτή είναι η περίεργη εμπειρία της αποχώρησης από το σώμα. Είναι σαν αυτό το σώμα να μας χωρίζει όχι μόνο σωματικά αλλά και με κάθε άλλο τρόπο. Τώρα που δεν είμαι πλέον περιορισμένη μέσα στο σώμα μου - μπορώ να αισθανθώ ΤΑ ΠΑΝΤΑ"!

Η Ρόουζ ήταν πλέον σε θέση να συνδέεται με τις σκέψεις και τα συναισθήματα των αγαπημένων της, όχι μόνο με εκείνα που λέγονται με φωνή δυνατά! Καταπληκτικό!

"Τώρα έχω μετακινηθεί ακόμα πιο πέρα ​​από αυτό. Σε νιώθω σαν φυσαλίδες σκέψης που ξεδιπλώνονται και μεταμορφώνονται. Νιώθω τόσο κοντά σου…! Γιατί είσαι σε τέτοια κατάσταση θλίψης; Δεν μπορείς να αισθανθείς την παρουσία μου ακόμη - όπως ακριβώς εγώ κατά τη διάρκεια της αρρώστιας μου (την περασμένη δεκαετία); Είμαι ΑΚΟΜΑ εδώ! Δεν έχω φύγει! Νιώθω περισσότερο παρούσα κοντά σου από όσο πρωτύτερα. Κατά κάποιον τρόπο είμαι μέσα σου, μαζί σου, ένα μέρος σου. Δεν έχω όρια, δεν υπάρχουν εμπόδια! Τίποτα!
Αυτή η αποσύνδεση που νιώθεις από μένα δεν είναι πραγματική. Είμαι εξίσου παρούσα και με την ίδια επίγνωση όσο πάντα. Δεν είμαι ένα τηλεφώνημα μακριά - είμαι μια σκέψη μακριά! Είμαι πιο κοντά σου τώρα από ό,τι ήμουν στη ζωή σου...  Ίσως δεν απαντάω τόσο γρήγορα ή εύκολα όπως έκανα κάποτε! Αλλά σε ακούω και απαντώ σε είδος".

Η Ρόουζ επανέλαβε το ίδιο για να δώσει μεγαλύτερη έμφαση στην εμπειρία:
"Είμαι εδώ! Είμαι μόνο μια σκέψη μακριά! Δεν έχω φύγει! Είμαι μαζί σου. Σ 'αγαπώ τόσο πολύ. Σ 'αγαπώ πέρα από λόγια. Θα είμαι εδώ κοντά σου για πάντα. Θα σε περιμένω να έρθεις κάποτε. Μαθαίνω όσα μπορώ να μάθω και μεταβάλλω τη δόνησή μου καθώς κινούμαι στα πεδία".

Η Ρόουζ προσπαθεί να περιγράψει το απερίγραπτο: τα Πνευματικά Πεδία. Ακριβώς όπως υπάρχουν πολλές διαστάσεις στη Γη - με τα οποία η συνειδητότητα της Ρόουζ συνηχούσε σε κάθε δεδομένη στιγμή - υπάρχουν επίσης πολλές διαστάσεις στους πνευματικούς κόσμους όπου η κάθε ψυχή πηγαίνει με βάση την ποιότητα της καρδιάς και την κατάσταση της συνειδητότητας που είχε τη στιγμή του θανάτου.
Η δική μου κατανόηση είναι ότι, για να εισέλθει η Ρόουζ στα υψηλότερα επίπεδα των πνευματικών πεδίων, πρέπει πρώτα να φτάσει σε υψηλότερη κατάσταση συνειδητότητας αυξάνοντας τη δόνηση της συνειδητότητας της ψυχής της μέσα από μια διαδικασία εξαγνισμού. Με την αύξηση της δονητικής της συχνότητας θα συντονιστεί με φυσικό τρόπο με τα υψηλότερα δονητικά επίπεδα της πνευματικής σφαίρας. Καθώς θα αυξάνει τη δόνηση της, θα ανέρχεται σε όλο και υψηλότερα επίπεδα ύπαρξης έως ότου θα περιβάλλεται μόνο από καθαρό φως. Στο υψηλότερο επίπεδο θα περιβληθεί από μια ισχυρή ενέργεια αγνής αγάπης και νοημοσύνης – την βασική ουσία των πάντων στο σύμπαν. Σε αυτό το επίπεδο η Ρόουζ θα καταλάβει ότι δεν χρειάζεται πλέον να έχει μορφή, θα είναι μια πολυδιάστατη ύπαρξη αγάπης και φωτός. Θα νιώσει την ενότητα με το Όλον που Υπάρχει, αλλά θα έχει ακόμα την ελεύθερη βούληση και την ικανότητα να επιλέξει αν θα μετενσαρκωθεί ή όχι.
Από τη στιγμή που πέθανε, η Ρόουζ είχε χάσει κάθε επιθυμία να καταλάβει γιατί χρειάστηκε να έχει την τόσο κουραστική εμπειρία του Αλτσχάιμερ. Είπε στην κόρη της: "Δεν έχω την ανάγκη να καταλάβω το γιατί. Δεν θέλω να ζητήσω εξηγήσεις ή απαντήσεις. Ήταν όπως ήταν. Έκανα ό,τι μπορούσα καλύτερο, όπως έκανα πάντα. Ήταν ευχή και κατάρα μαζί. Να συμφιλιωθείς με αυτό και να ηρεμήσεις". 

Η Ρόουζ περιέγραψε τη ζωή της κατά το διάστημα που υπέφερε από τη νόσο του Αλτσχάιμερ. Παρά το γεγονός ότι δεν μπορούσε να επικοινωνεί τα δύο τελευταία χρόνια, διαβεβαίωσε την κόρη της:
"Δεν έχει απομείνει τίποτα που να μην στο έχω πει. Ίσως δεν μπόρεσα να μιλάω (στο τέλος) αλλά ξέρεις όλες τις σκέψεις μου. Ξέρεις πόσο σε αγαπώ και θέλω μόνο το καλύτερο για σένα. Αυτά τα χρόνια ήταν σκληρά. Ένιωθα κλειδωμένη σε ένα σώμα που δεν μπορούσε πλέον να λειτουργήσει όπως το χρειαζόμουν. Ήταν ένα τρομακτικό πράγμα που έπρεπε να περάσω".

Αν και αποδυναμωμένη από τη νόσο, η Ρόουζ ανακάλυψε την ικανότητά της να φεύγει από το σώμα της και να ταξιδεύει με το αστρικό της σώμα στο πνεύμα. Το αστρικό ταξίδι είναι η ικανότητα να ταξιδεύει κανείς κατά βούληση, ενώ εξακολουθεί να συνδέεται με ένα χρυσό ή αργυρό νήμα με το φυσικό του σώμα.

Η Ρόουζ περιέγραψε: "Αλλά είχα μια ζωή. Είχα πολλά χρόνια για να προετοιμαστώ ν' αφήσω κάποτε το σώμα μου. Εκπαιδευόμουνα. Έμαθα να αφήνω το καταρρακωμένο σώμα μου κατά βούληση και να διασχίζω το σύμπαν όποτε χρειαζόμουν ένα διάλειμμα! Είχα γίνει έμπειρη. Το είδες. Γνώριζες ότι ήμουν πολύ μακριά! Υπάρχει πάντα ένας σκοπός στην τρέλα! Εξοικειώθηκα με τη ζωή χωρίς σώμα πολύ πιο πριν από τώρα".
Αυτό σήμαινε ότι η Ρόουζ δεν είχε χάσει τις σημαντικές στιγμές της ζωής της αγαπημένης κόρης της και της περιέγραψε την πρόσφατη συνειδητοποίηση του ρόλου της στη ζωή της. Η κόρη της Σόνια πίστευε ότι η μαμά της δεν ήταν αρκετά παρούσα στη ζωή της μετά από το θάνατό της. Δεν μπορούσε να την νιώσει. Τα όνειρα που συνήθως έβλεπε με τη Ρόουζ μέσα σε αυτά, σταμάτησαν όταν πέθανε. Αλλά η Ρόουζ εξήγησε γιατί συνέβη αυτό: "Να ξέρεις ότι τώρα που έχω αφήσει το σώμα μου ο ρόλος μου έχει αλλάξει. Μαθαίνω επίσης να μην παρεμβαίνω ή να μην ασχολούμαι πολύ. Οι σκέψεις σου είναι δικές σου και θα σου προσφέρω κακή υπηρεσία εάν ανακατεύομαι με αυτές...
Με καθοδηγούν, μαθαίνω. Έχω αποφασίσει να μην είμαι τόσο ισχυρή και δυναμική επιρροή στη ζωή σου. Είναι για το ύψιστο καλό σου. Κοιτάζω πίσω και συνειδητοποιώ ότι ήμουν μια πολύ ισχυρή επιρροή για σένα. Πρέπει να κάνω ένα βήμα πίσω και να σου επιτρέψω να ασκείς τη δική σου θέληση και να είμαι θεατής παρά παίκτης. Είναι για το ύψιστο καλό σου, αγαπημένη μου. Δεν θα μπορούσα να συνεχίσω να παρεμβαίνω από το περιθώριο"!

Η Ρόουζ φαίνεται να έχει πάρει ένα ρόλο στη ζωή της κόρης της που μοιάζει πολύ με αυτόν ενός πνευματικού οδηγού. Αναφέρει ότι είναι απαραίτητο να κάνει λίγο πίσω: αυτό θυμίζει πολύ το πώς ένας πνευματικός οδηγός δεν θέλει να παρεμβαίνει στην ελεύθερη βούληση του ατόμου και στην προσωπική του αυτονομία.
Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ ενός αμερόληπτου πνευματικού οδηγού και μιας καλοπροαίρετης μητέρας που συμμετέχει ενεργά στη ζωή των παιδιών της - μερικές φορές προσφέρει τη γνώμη της με υπερβολικό τρόπο!

Οι πνευματικοί οδηγοί τείνουν να είναι αρκετά φειδωλοί με τις πληροφορίες που δίνουν, όταν τους ρωτούν πολύ συχνά για πράγματα που δεν είναι απαραίτητα και το ύψιστο καλό των ανθρώπων! Αντίθετα, προτιμούν να σας ενθαρρύνουν να κάνετε αυτό που αισθάνεστε ότι είναι καλύτερο και είναι θετικό, επιβεβαιώνοντας οποιαδήποτε επιλογή επιλέγετε να κάνετε. Αυτό φαίνεται να είναι και αυτό που θέλει η Ρόουζ για την κόρη της:

"Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα είμαι ΠΑΝΤΑ εκεί. Αλλά τώρα βλέπω την αξία που έχει να σε επευφημώ παρά να προσπαθώ να τρέξω εγώ τον αγώνα για σένα. Βλέπεις; Με την προθυμία μου να αποτελώ μέρος της ζωής σου, έκανα πάρα πολλά. Το βλέπω τώρα. Δεν το καταλάβαινα τότε. Θέλω μόνο το καλύτερο για σένα. Και αυτό είναι το καλύτερο που μπορώ να σου προσφέρω".

Και περισσότερο από αυτό, η Ρόουζ τώρα φαίνεται σίγουρη ότι μπορεί να συν-δημιουργήσει και να βοηθήσει να εκπληρώνονται οι επιθυμίες της κόρης της. Ουάου! Αυτός είναι συνήθως ένας ρόλος για τους ανώτερους πνευματικούς οδηγούς ή τους αγγέλους... Και θυμηθείτε απλά ότι η Ρόουζ ήταν μόνο 3 εβδομάδες στο πνεύμα! Τι αξιόλογη γυναίκα!

Είπε:
"Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς να με καλέσεις όταν με χρειάζεσαι. Σε νιώθω. Ακούω τα αιτήματά σου και εργάζομαι σκληρά για να σε βοηθήσω να τα δημιουργήσεις στον κόσμο σου (σε μορφή). Μπορώ να σε βοηθήσω. Θα κάνω ό, τι μπορώ για να σε βοηθήσω. Ο χρόνος μου δεν είναι περιορισμένος κι έτσι μπορώ να μεταβάλω τον χρόνο και τον χώρο για να δημιουργήσω τις απαραίτητες αλλαγές. Ζήτα. Να είσαι σαφής με αυτό που θέλεις και ζήτα".

Όταν η κόρη της ζήτησε καθοδήγηση σχετικά με την πορεία και το σκοπό της ζωής της, η Ρόουζ είχε αυτά τα βαθιά λόγια αγάπης και ενθάρρυνσης να πει:
"Η ζωή σου είναι δική σου, αγαπημένη μου. Υποστηρίζω ό, τι κάνεις. Σε αγαπώ περισσότερο κάθε μέρα που είμαι εδώ. Σε βλέπω και βλέπω όλα αυτά που κάνεις. Αλήθεια. Σε βλέπω περισσότερο από ποτέ πριν. Σε καταλαβαίνω… καταλαβαίνω αυτό που σε οδηγεί και αυτό που σε παρακινεί. Το βλέπεις αυτό μέσα σου; Βλέπεις πόσο όμορφη είσαι;  
Νιώθω τιμημένη! Με κάθε αναπνοή που παίρνεις νιώθω τιμημένη. Είσαι μια ευλογία! Η ζωή σου και ο κόσμος που δημιουργείς είναι μια ευλογία. Δες όλα όσα κάνεις όχι με την παραμικρή λεπτομέρεια, αλλά ως ένα τεράστιο πολύχρωμο χαλί. Υφάδι και ύφανση τέλεια! Δημιουργείς ένα αριστούργημα! Όλοι πιστεύουμε ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά στον κόσμο χωρίς να κάνουμε συγχρόνως και μεγάλες δηλώσεις. Αλλά αυτό στην πραγματικότητα δεν είναι η αλήθεια. Το να μιλήσεις σε κάποιον στη στάση του λεωφορείου, να κρατήσεις το χέρι της κόρης σου και να της δείξεις πόσο την αγαπάς, το να είσαι παρούσα και δυνατή όταν ο άντρας σου είναι αναστατωμένος… Αυτές οι στιγμές έχουν πολλά και μόνιμα αποτελέσματα που δεν μπορείς να φανταστείς. Οι κυματισμοί αυτών των ενεργειών συνεχίζονται και συνεχίζονται. Είναι αξίες που δεν μπορούν να μετρηθούν! Κατάλαβε ότι κάνεις μια διαφορά. Με κάθε αναπνοή και κάθε ενέργεια κάνεις μια διαφορά. Και όσο περισσότεροι άνθρωποι αλληλεπιδράτε με τη μεγαλύτερη διαφορά που μπορείτε να κάνετε, τόσο πιο μεγάλες οι διακυμάνσεις που απλώνονται όλο και πιο μακριά. Αυτό είναι το μόνο που απαιτείται. Δεν χρειάζονται μεγάλες δηλώσεις. Διαδώστε την αγάπη σας ευγενικά...

Μην τρέχεις τόσο. Έχεις πολύ καιρό ακόμα να ζήσεις. Απόλαυσε τις στιγμές που ζεις και μην σπαταλάς το χρόνο σου αναλογιζόμενη το μακρινό μέλλον. Σταμάτησε και πάρε μια ανάσα. Κοίταξε τα χέρια σου και γύρνα σε αυτό που κάνεις εκείνη την ώρα, εκεί που βρίσκεσαι. Ξέρω ότι είναι εύκολο να παρασυρθείς (έχω βρεθεί εκεί την τελευταία δεκαετία!), αλλά προσπάθησε να επιστρέφεις εκεί που βρίσκεσαι. Για μια στιγμή. Αυτή τη στιγμή. Αυτή τη στιγμή στο τώρα. Αυτό είναι το μόνο που μετράει.
Αγάπα την κόρη σου όπως σε αγαπώ. Η αγάπη μου είναι μια επέκταση αυτού που της δίνεις (μέσα από σένα μπορώ να της δώσω τη φυσική αγάπη που θέλει - αλλά και της γενεαλογίας των μητέρων που έχουν περάσει καθ 'όλη τη διάρκεια των γενεών). Σ 'αγαπώ τόσο πολύ! Είμαι πάντα μαζί σου. Είμαι μαζί σου. Σ' αγαπώ".

Όταν ρωτήθηκε αν η κόρη της θα μπορούσε να την βοηθήσει με οποιονδήποτε τρόπο, η Ρόουζ απάντησε: "Δεν έχω ανάγκη από τίποτα. Δεν χρειάζομαι βοήθεια. Το ταξίδι μου προς τα πάνω δεν μπορεί να επηρεαστεί από οτιδήποτε και αν κάνεις. Είναι δικό μου. Νιώθω υπέροχα! Είμαι υπέροχη! Εύχομαι μόνο να μπορούσες να με έβλεπες τώρα! Εύχομαι μόνο να άγγιζα το χέρι σου για μια τελευταία φορά και να σου πω ξανά και πάλι ότι σ’ αγαπώ. Το ξέρεις. Αλήθεια πόσο σ’ αγαπώ!"

Οι τελευταίες λέξεις της Ρόουζ ήταν υπέροχες, τις ένιωθες μέσα στην καρδιά και η αγάπη για την κόρη της εκφραζόταν με απίστευτο πάθος:
"Είμαι μαζί σου. Είμαι πάντα μαζί σου. Κρατάω το χέρι σου και το σφίγγω με σιγουριά όταν το χρειάζεσαι. Όλα θα πάνε καλά. Είμαι εδώ. Ω, αγαπημένη! Ο καιρός θα περάσει και οι εποχές θα διαδέχονται η μία την άλλη και θα μεγαλώνεις κι εγώ θα είμαι πάντα μαζί σου (τη μία ζωή μετά την άλλη). (Βάζει το χέρι της στην καρδιά της, κάτι που γίνεται μέσω του διαμέσου). Είσαι πάντα στην καρδιά μου. Είσαι κομμάτι μου. Δεν γίνεται να είμαστε χωριστά".

Η Ρόουζ δεν μπόρεσε να μην παραστεί στην κηδεία της. Η κόρη της επιβεβαίωσε ότι είχαν σχεδιάσει μια λαμπρή τελετή για εκείνη την πληθωρική, όμορφη ψυχή. Αυτά που η Ρόουζ είδε, όμως, ήταν απίστευτα. Η μετάβασή της στο θάνατο έχει αλλάξει ριζικά τις προσδοκίες μας για πάντα!

"Τώρα έχω αποβάλει κάθε σωματική αίσθηση. Είμαι χωρίς μορφή. Αλλά όταν παρακολούθησα την τελετή που κάνατε όταν πέθανα, ο νους μου ήταν ξεκάθαρος και μπορούσα να βλέπω τις σκέψεις όλων σας καθώς αυτές περνούσαν από το νου σας – και όλα όσα νιώθατε. Ήταν σαν σκιές ή σαν φούσκες που πρόβαλαν και έπαιρναν μορφή και μετά χάνονταν. Για μένα είχατε όλοι χάσει τη στέρεη μορφή του σώματός σας. Κοιτώντας κάτω στη μάζωξη των συγγενών και των φίλων σάς έβλεπα διαφανείς. Τα σώματά σας λαμπύριζαν φωτεινά γύρω από τις ψυχές σας".

Νιώθω τόσο ευλογημένη που γνώρισα τη Ρόουζ και μοιράστηκα αυτή την απίστευτη εμπειρία με την κόρη της. Η γνώση ότι η μαμά της δεν έχει φύγει για πάντα, αλλά είναι στην πραγματικότητα σε μια ευρύτερη κατάσταση συνειδητότητας, είναι καλά και βιώνει μια τέτοια θαυμάσια ύπαρξη στη μετά θάνατον ζωή, φυσικά και δεν μπορεί να την απαλλάξει από τη θλίψη που βιώνει. Μια απίστευτη γυναίκα όπως η Ρόουζ πρέπει να της έχει αφήσει μεγάλο κενό στη ζωή της. Πρόσθεσα και τον εαυτό μου στους πολλούς, πολλούς ανθρώπους που θα θυμούνται την Ρόουζ με αγάπη.

Λίγα λόγια για την διαισθητικό Debra Reeves.
Η Debra είναι διαισθητικό διάμεσο με πάνω από 20 χρόνια εμπειρίας και επικοινωνεί απευθείας με το Πνεύμα.  Είναι Πνευματική Διασώστρια (Spirit Rescue Worker) και συμπαραστέκεται σ’ εκείνες τις ψυχές που υποφέρουν όταν πεθαίνουν και είναι γεμάτοι αγωνία και φόβο.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Αγγελική Σ. Νατσούλη








Δεν υπάρχουν σχόλια: