Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2016

Κατανοώντας το Θάνατο - Β' μέρος

 (Συνέχεια από το Α' μέρος) 

Α: Δεν θυμάσαι τις περιστροφές που έκανε το αυτοκίνητό σου στην εθνική οδό, οδηγώντας πριν από είκοσι χρόνια με προορισμό τις διακοπές σου; (Χαμογελάει). Σε κάποιο σημείο είχες μπει στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας με ταχύτητα 100 χλμ/ώρα και, στη συνέχεια, απλά και ήρεμα έστριψες πάλι το αυτοκίνητο κατά 180 μοίρες και συνέχισες οδηγώντας αυτή τη φορά στη σωστή λωρίδα, με το σωστό τρόπο. Ένας εκπληκτικά επικίνδυνος τρόπος οδήγησης που όμως λειτούργησε τέλεια! Πώς νομίζεις ότι επιτεύχθηκε αυτό;
Υπήρξαν και μερικές άλλες τέτοιες περιπτώσεις λιγότερο δραματικές και λιγότερο λαμπερές από αυτές που μόλις σου ανέφερα.  
Το θέμα είναι ότι έχεις δώσει στον εαυτό σου μια σειρά από σημεία εξόδου από αυτή τη ζωή. Αλλά κάθε φορά επέλεξες να μην τα πάρεις. Κάθε φορά γύριζες πίσω. Και έτσι είσαι ακόμα εδώ. Αυτή είναι η επιλογή σου. Και ισχύει το ίδιο για όλους σχεδόν τους ανθρώπους πάνω  στη Γη. Είναι αρκετά σπάνιο για ένα άτομο να έρθει σε πλήρη πραγμάτωση του Εαυτού ως ενήλικας και να μην περάσει από μερικά τέτοια σημεία εξόδου. Στην πραγματικότητα, θα συνιστούσα θερμά στους αναγνώστες να σκεφτούν λίγο πάνω σ’ αυτό.

Σκεφτείτε ξανά τη ζωή σας. Σκεφτείτε τις φορές που σας συνέβησαν παράξενα και θαυμαστά -φαινομενικά- γεγονότα που μέσα από απειλητικές για τη ζωή σας καταστάσεις, άλλαξαν τη ζωή που ζούσατε μέχρι εκείνη τη στιγμή. Και σκεφτείτε τις φορές που, ίσως αρκετά απελπισμένοι ή ίσως ακόμη και αρκετά βαριεστημένοι από τη ζωή σας,  εξετάζατε και προγραμματίζατε τον δικό σας θάνατο, αλλά στη συνέχεια, για ανεξήγητους λόγους, δεν ολοκληρώσατε το σχέδιο. Αυτές οι σκέψεις θα μπορούσαν να είναι τα δικά σας σημεία εξόδου. Παρατηρήστε ότι τότε που σκεφτόσασταν έτσι, δεν είχατε σφοδρή επιθυμία για τη ζωή. Είναι ενδεικτικό σημάδι ενός σημείου εξόδου. Αφιερώστε λίγο χρόνο στην ενδοσκόπηση και δείτε αν μπορέσετε να μάθετε κάτι για τον εαυτό σας, τη ζωή σας και τις επιλογές σας από τον τρόπο που βιώσατε τα σημεία εξόδου σας.

Ε: Σ’ ευχαριστώ, θα κάνω το ίδιο και θα σκεφτώ δικές μου στιγμές, εκτός από τις δύο που μου ανέφερες.
Αλλά και πάλι... Θέλω να επανέλθω στο θέμα των ατόμων που έχασαν τη ζωή τους και δεν αποφάσισαν να έρθουν πίσω. Γιατί δεν το έκαναν; Σίγουρα θα ερχόντουσαν πίσω, μόνο και μόνο για να είναι μαζί με εκείνους που τους αγαπούσαν!  

Α: Σωστά, κοίτα… έχεις την προθυμία να συμφωνήσεις ότι υπάρχει για πολύ ευρύτερη προοπτική από αυτή που ξέρεις σ’ αυτήν εδώ τη ζωή;

Ε: Ναι, θεωρώ ότι είναι ολοφάνερο.

Α: Επειδή, αν είσαι πρόθυμος να δεχτείς ότι υπάρχει ένα κομμάτι του σχεδίου της πραγματικότητας που ζεις που είναι απαγορευμένο να γνωρίζεις, τότε είναι ολοφάνερο ότι μόλις αρθεί αυτή η απαγόρευση, η προοπτική σου θα είναι διαφορετική.

Ε: Εντάξει, υποθέτω, αλλά…

Α: Αυτό που δεν κατανοείς είναι, ότι η ζωή που ζεις τώρα, είναι στ’ αλήθεια μόνο ένα τμήμα από ένα περίτεχνο παιχνίδι που παίζετε. Είναι σαν να παίζετε ένα ρόλο σε ένα τεράστιο θεατρικό έργο. Ολόκληρη η ζωή σας στη Γη είναι ένας ρόλος. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι σπουδαία ή ότι δεν έχει μεγάλη αξία και σκοπό. Αλλά μετά τον «θάνατο» θα μπορέσετε να δείτε πραγματικά περί τίνος πρόκειται. Και τότε θα είστε σε θέση να αφήσετε κάθε προσκόλληση που έχετε με το θέμα (του θανάτου), όταν έρθει η κατάλληλη ώρα. Και, όσο για τους αγαπημένους σας, τους φίλους και την οικογένειά σας, άφησέ με να σου εξηγήσω κάτι. Όταν «πεθάνεις» θα τους δεις ξανά σε πνευματική μορφή. Θα δεις την αληθινή εκδοχή κάθε ατόμου, εδώ, με πνευματική μορφή να σε καλωσορίζει σπίτι, και συγχρόνως θα δεις την ενσαρκωμένη εκδοχή αυτών των ατόμων, ενώ συνεχίζουν να ζουν τη ζωή τους πάνω στη Γη και να πενθούν για την απώλειά σου…
Προφανώς θα νιώσεις συμπόνια για τον πόνο της απώλειας που θα νιώθουν και θα νιώσεις μεγάλη αγάπη για αυτούς. Θα θελήσεις να τους παρηγορήσεις  και να τους συμπαρασταθείς στον πόνο τους. Αλλά η δική τους σύγχυση δεν θα είναι και δική σου.

Θα κατανοήσεις ότι οφείλεται μόνο στην περιορισμένη τους αντίληψη, και πιστεύουν ότι σε έχασαν, ότι έφυγες, ότι τώρα είσαι νεκρός.
Θα καταλάβεις ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι και θα δεις ότι μια πολύ πιο υπέροχη και σοφή όψη (εκδοχή) καθενός από τους αγαπημένους σου βρίσκεται μαζί σου στο πνευματικό πεδίο. Έτσι, …τι λες; Ποια θα είναι η απόφασή σου; Να τρέξεις αμέσως πίσω ξανά στην ενσάρκωση για να παρηγορήσεις και να ανακουφίσεις τις πενθούσες, ενσαρκωμένες εκδοχές τους; Ή να κοιτάξεις τον δικό σου θάνατο γι’ αυτό που πραγματικά είναι: μια αναπόφευκτη μετάβαση από την ενσάρκωση σε μια λιγότερο περιοριστική εκδοχή; Θα βιαστείς να γυρίσεις πίσω, κοντά τους, ακόμα και αν το ταξίδι σου έχει ολοφάνερα τελειώσει; Θα προσπαθήσεις να παρατείνεις τη ζωή σου στο πλευρό τους μόνο και μόνο για να καθυστερήσεις το θρήνο τους, ενώ θα γνωρίζεις ότι όλοι κάποια στιγμή θα υποχρεωθούν να έρθουν εκεί που βρίσκεσαι κι εσύ;
Αν όμως γνωρίζεις ότι θα τους περιμένεις και ότι θα τους υποδεχτείς - όταν θα είναι έτοιμοι να αναχωρήσουν από τη ζωή και να αφυπνιστούν στη δική τους ευρύτερη πραγματικότητα; Τι νομίζεις ότι θα επιλέξεις; Θα συνεχίσεις να θέλεις να επιστρέψεις στη ζωή που μόλις άφησες, μη έχοντας να κερδίσεις τίποτα, μόνο και μόνο για να παρηγορήσεις άλλους;

Ε: Υποθέτω… όταν έρθει η στιγμή για μένα να πάρω την απόφαση, θα κάνω την καλύτερη επιλογή που μπορώ κάτω από τις επικρατούσες συνθήκες. Και υποθέτω ότι θα επιλέξω να φύγω.
Α: Καλά τα λες. Αλλά νομίζω ότι πρέπει να σημειώσω εδώ ότι ο θάνατος του σώματος δεν είναι ο μόνος τρόπος να φύγεις από αυτό το μέρος. Είναι βέβαια ο πιο συνηθισμένος. Τόσο που μάλιστα θεωρείται ως ο μοναδικός. Υπάρχουν όμως και άλλοι ενδιαφέροντες τρόποι να πας παρακάτω.
Ε: Αυτό ακούγεται πολύ εντυπωσιακό!
Α: Ίσως να το αναφέρουμε σε μια προσεχή μας συζήτηση. Αλλά, για την ώρα, έχεις άλλες ερωτήσεις να μου κάνεις για το θάνατο; Θέλω πραγματικά να βεβαιωθώ ότι θα τα πούμε όλα. Καταλαβαίνω ότι ο θάνατος είναι όντως θέμα με σημαντικό βαθμό δυσκολίας για να τον κατανοήσετε εσείς τα όντα της 3ης διάστασης, και σας προκαλεί πολύ φόβο και σύγχυση. Ο φόβος του θανάτου μπορεί συχνά να γίνει το κυριότερο εμπόδιο για να απολαύσετε πλήρως τη ζωή σας.
Ε: Ναι, έχω κάποιες ερωτήσεις ακόμα. Θα μπορούσες να με βοηθήσεις με το θέμα του θρήνου, από τη μεριά εκείνου που μένει πίσω; Πώς να συμφιλιωθούμε με την ιδέα ότι ο αγαπημένος μας που πέθανε, είχε τη δυνατότητα να επιστρέψει κοντά μας, αλλά δεν το έπραξε;
Α: Το μήνυμά μου δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό από κάθε αυτί. Μερικές φορές οι άνθρωποι χρειάζονται να γαντζώνονται στη θλίψη και στον πόνο τους για λίγο. Τους φαίνεται ότι αυτό επικυρώνει την αγάπη που είχαν για εκείνον που νομίζουν ότι έφυγε. Τα ανθρώπινα συναισθήματα είναι περίπλοκα. Αν όμως αυτός που πενθεί είναι ικανός να ακούσει πραγματικά αυτά που λέγονται εδώ, ίσως λάβει μια μικρή ποσότητα θεραπείας. Δεν νομίζεις ότι υπάρχει παρηγοριά στη γνώση ότι το άτομο που πέθανε είναι πραγματικά εντάξει; Ότι ο «θάνατός» του είναι κάτι για το οποίο είχε και αυτός επιλέξει; Και ότι, καθώς κέρδισε μιαν ευρύτερη αντίληψη, μπόρεσε και είδε την ομορφιά και την τελειότητα και την ολοκλήρωση της ατραπού που περπάτησε στη ζωή του;  
Αν αυτός που πενθεί είναι σε θέση να το καταλάβει, τότε ο θρήνος μπορεί να μπει στη σωστή του βάση: ότι κάποιος θρηνεί για την απώλεια. Νιώθει πόνο από το γεγονός ότι δεν έχει πια την εμπειρία του ανθρώπου εκείνου στη ζωή του. Υπάρχει ένα χάσμα, ένα κενό, μια τρύπα στη ζωή του. Και φυσικά αυτό είναι που προκαλεί τον πόνο και είναι σωστό να θρηνεί για αυτό επειδή ο θρήνος αποτελεί αποφασιστικό κομμάτι της θεραπείας.
Αυτή είναι η σωστή αντιμετώπιση.
Δεν θρηνείς για τον άλλο, θρηνείς για τον εαυτό σου. Για τη δική σου απώλεια. Και αυτός είναι ο σωστός και έγκυρος τρόπος να αντιμετωπίζει κάποιος την κατάσταση. Ο θρήνος είναι μια διαδικασία. Είναι ένας δρόμος που θα πρέπει να περπατηθεί. Υπάρχουν πολλά αξιοθέατα κατά μήκος της διαδρομής. Οι σύμβουλοι και οι ψυχολόγοι θα σου πούνε ότι η άρνηση, το παζάρεμα και ο θυμός είναι αναμενόμενα. Και καθώς θα προχωράς στην ατραπό, θα βρεις την αποδοχή. Αυτά θα στα πει και ένας σύμβουλος που θα σε βοηθήσει στο ταξίδι σου. Όμως, υπάρχει ακόμα ένα στάδιο που δεν είναι ευρύτερα αναγνωρισμένο.
Ε: Και ποιο είναι;
Α: Η χαρά.
Ε: Η χαρά;
(Συνεχίζεται).
Πηγή: "The Ascension papers" (www.zingdad.com)
Μετάφραση: Αγγελική Σ. Νατσούλη 


Δεν υπάρχουν σχόλια: