Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2016

Κατανοώντας το Θάνατο - Α' μέρος

Από το βιβλίο "The Ascension Papers", σας παρουσιάζουμε το κεφάλαιο που δίνει μια καταπληκτική, εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και κατανοητή εξήγηση για το θάνατο, που θα σας ενθουσιάσει. Θα δημοσιεύεται σε συνέχειες, επειδή είναι μεγάλο. 

Ο διάλογος γίνεται μεταξύ του συγγραφέα (Ε) και του πνευματικού του οδηγού (Α) που του εξηγεί τις απορίες του. 

Ε: Λοιπόν, δεν έχει διαπραχθεί φόνος με την αληθινή έννοια των πραγμάτων;

Α: Όχι. Αν κάποιος σου βάλει ένα πιστόλι στον κρόταφο και πατήσει τη σκανδάλη, με απόλυτη βεβαιότητα σου λέω ότι θα συμβούν τρία πράγματα:
1. Παρόλο που το κορμί σου θα πέσει κάτω, κατεστραμμένο ανεπανόρθωτα, εσύ θα επιβιώσεις. Το σώμα σου θα σταματήσει τις βιολογικές λειτουργίες και θα πεθάνει, εσύ όμως όχι, ούτε για ένα δέκατο του δευτερολέπτου δεν θα σταματήσεις να υπάρχεις. Όταν η σφαίρα διαπεράσει τον εγκέφαλό σου, δεν θα έχεις τη δυνατότητα πλέον να χρησιμοποιείς το εργαλείο αυτό για να φιλτράρεις αυτά που αντιλαμβάνεσαι. Αμέσως θα αντιληφθείς ότι είσαι ένα ον πολύ πιο ζωντανό αλλά τώρα πια θα κοιτάζεις κάτω, το κατεστραμμένο σώμα που είχες συνηθίσει να αποκαλείς «εαυτό». Αυτό θα απαιτήσει μια μικρή προσαρμογή της αντίληψής σου. Θα χρειαστεί να αφομοιώσεις αυτή την  αλλαγή στην ταυτότητά σου, αλλά και πάλι, συνεχίζεις «να υπάρχεις». Το σημαντικό της υπόθεσης είναι, ότι ο δολοφόνος θα νομίζει ότι έφυγες… είσαι νεκρός. Αυτό συμβαίνει επειδή δεν μπορεί να αντιληφθεί πλέον με τις αισθήσεις του ότι εσύ συνεχίζεις να ζεις. Εσύ όμως θα ξέρεις ότι είσαι ακόμα ζωντανός. Πάντοτε, αυτός που «σκοτώνεται», συνεχίζει να ζει.  
Απλά, δεν μπορείς να χρησιμοποιήσεις το όχημα που είχες.

2. Αν κάποιος άλλος σε «σκοτώσει», θα καταλάβεις κάποια στιγμή ότι ήταν συμφωνία που είχε γίνει ανάμεσα σε εσάς τους δυο. Θα σου πάρει λίγο χρόνο να το διαχειριστείς και να το χωνέψεις, θα σου παρασχεθεί και βοήθεια για το σκοπό αυτό, και τελικά θα δεις ότι αυτό που συνέβη ήταν αποτέλεσμα των δικών σου αποφάσεων και επιλογών. Δικών σου ή του Ανώτερου Εαυτού σου.

Ε: Στάσου μια στιγμή… αν είμαι αντίθετος με τον Ανώτερο Εαυτό μου; Αν δεν συμφωνώ με την επιλογή του; Θέλω να πω, είναι δίκαιο να διαπραγματεύεται για τη ζωή μου, χωρίς τη δική μου συναίνεση;

 Α: Αυτή η απορία σου στέκει... για όσο διάστημα δεν κατανοείς ότι εσύ και ο Ανώτερος Εαυτός σου είστε το ίδιο ον. «Είσαι αντίθετος μαζί του» σημαίνει ότι αντιλαμβάνεσαι τον εαυτό σου ως ένα μικρό
, χωριστό, αποδυναμωμένο και αποσυνδεδεμένο ον, το σήμα κατατεθέν μιας συνειδητότητας 3ης διάστασης. Αλλά, αν «πέθανες» με αυτές τις συνθήκες, θα σου δοθεί βοήθεια. Μέλη της δικής σου πνευματικής οικογένειας θα τρέξουν στο πλευρό σου να σε καθοδηγήσουν και να σου δώσουν κάθε συμβουλή που θα σε βοηθήσει να καταλάβεις το τι έχει συμβεί. Θα σε βοηθήσουν να δεις την τελειότητα της στιγμής εκείνης.

Ε: Κι αν δεν καταλάβω την τελειότητα… αν δεν συμφωνήσω για το τέλος;

Α: Τότε έχεις πάντα την επιλογή να γυρίσεις.

Ε: Με επανενσάρκωση;

Α: Ναι, αυτή είναι η μία επιλογή. Αλλά υπάρχει και άλλη επιλογή, που μας οδηγεί στο τρίτο μέρος της συζήτησής μας.
        3.   Έχεις πάντα το δικαίωμα να γυρίσεις στη ζωή που μόλις                    τελείωσε, άσχετα με τον τρόπο που τελείωσε. 
Ε: Εκείνη με το ανατιναγμένο κεφάλι; Φυσικά όχι! Πώς θα μπορούσα να ζωντανέψω ξανά ένα σώμα με τα μυαλά σκορπισμένα στο πάτωμα;

Α: Θεούλη μου, έχεις πραγματικά πολύ ζωντανή φαντασία!
Ο χρόνος δεν είναι απόλυτος. Μόνο στην 3η διάσταση είστε περιορισμένοι στην ψευδαίσθηση ότι ο χρόνος είναι γραμμικός και απόλυτος. Αυτός ο περιορισμός δεν ισχύει για τα όντα των λεπτοφυών πεδίων. Έτσι μπορούμε να σας βοηθούμε με αρκετά ενδιαφέροντες τρόπους. Μετά το «θάνατό» σου, θα βρεθείς στη θέση είτε να αποδεχτείς το «θάνατο» και να συνεχίσεις το δρόμο σου, είτε να μπεις σε συμβουλευτική φάση με ανώτερα, πιο προχωρημένα μέλη της πνευματικής σου οικογένειας. Αν προτιμήσεις το δεύτερο, θα πάρεις βοήθεια ώστε την επόμενη φορά να κάνεις καλύτερη επιλογή και να μην επαναλάβεις το ίδιο σενάριο ξανά. Όταν όλα τα ζητήματα εξηγηθούν και τακτοποιηθούν τότε επιστρέφεις ξανά στη ζωή σου σε μια πιο κατάλληλη στιγμή. Ποια θα είναι αυτή η «πιο κατάλληλη στιγμή» ποικίλει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Κάποιες φορές σημαίνει κλάσματα πριν από τη στιγμή του θανάτου, έτσι ώστε να βρεθεί ένα άλλο μονοπάτι και ο θάνατος να αποφευχθεί πλήρως. Ίσως να βρεθείς λίγα λεπτά πριν από το γεγονός και με σοφή καθοδήγηση να πορευτείς διαφορετικά. Και άλλοτε πάλι, υπάρχουν στιγμές μεγάλης έμπνευσης, κατά τις οποίες επιτρέπεται στο άτομο να γευτεί την εμπειρία του «θανάτου», να θυμηθεί κάποια κομμάτια των συμβουλών που θα του δώσουν και να επιστρέψει στη ζωή. Αυτό αποκαλείται συχνά Εμπειρία Θανάτου. Αλλά κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και μοναδική και κάθε μία αντιμετωπίζεται με μεγάλη αγάπη και ευαισθησία από την πνευματική οικογένεια του ατόμου που «πέθανε».
Ε: Πολύ εντυπωσιακό! Αυτό σημαίνει, κατά βάση, ότι κανείς δεν πεθαίνει αν δεν συμφωνήσει να πεθάνει.
Α: Αγαπημένε μου, με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους σου λέμε ότι εσύ είσαι ο δημιουργός της πραγματικότητάς σου.
«Πάντα λαμβάνεις ακριβώς αυτό που δημιουργείς». Αυτό ισχύει για πάντα και δεν είναι δυνατόν να πάψει να ισχύει όταν πεθάνεις. Δεν γίνεται.
Ε: Έχεις δίκιο γιατί διαφορετικά θα έλεγες «λαμβάνεις ακριβώς αυτό που δημιουργείς… μέχρι να πεθάνεις».
Α: Σωστά. Και έτσι: ούτε ο θάνατος σε κάνει θύμα. Γιατί, και αφού πεθάνεις, έχεις επιλογές. Έχεις το δικαίωμα να πεις, «Ε! δεν τέλειωσα ακόμα!». Και αν, μετά τις συμβουλές που θα δεχτείς, αποφασίσεις ότι πραγματικά έχουν μείνει εκκρεμείς υποθέσεις ή ένας καλύτερος τρόπος για να τις τελειώσεις, τότε… επιστρέφεις σε μια κατάλληλη στιγμή πριν από το «τελειωτικό γεγονός», όποιο και αν ήταν αυτό.
Ε: Ναι, αλλά, οι άνθρωποι τότε δεν θα επέλεγαν να πεθάνουν. Σίγουρα, όλοι θα ήθελαν να γυρίσουν, αν όχι για άλλο λόγο, παρά μόνο για να βοηθήσουν τους δικούς τους που έμειναν πίσω, έτσι δεν είναι;
Α: Όταν οι άνθρωποι στη Γη «πεθάνουν», βρίσκονται αμέσως σε μια ενδιάμεση πραγματικότητα όπου λαμβάνουν κάθε είδους βοήθεια για να καταλάβουν τι τους συνέβη. Τελικά είτε συμφωνούν ότι είναι προς το καλό τους – ότι τώρα θα πάνε παραπέρα – ή επιστρέφουν. Και θα εκπλαγείς όταν μάθεις πόσες φορές σχεδόν όλοι σας έχετε «πεθάνει» στο παρελθόν και έχετε επιστρέψει.
Ε: Αλήθεια; Δεν μου συνέβη εμένα ποτέ κάτι τέτοιο. Δεν θυμάμαι κάτι ανάλογο.
Α: Φυσικά δεν θυμάσαι. Δεν σου έχει συμβεί στη γραμμή του χρόνου σου. Δεν είναι «πίσω» σου για να το θυμάσαι. Όταν επέστρεψες και πάλι στη ζωή, διάλεξες μια άλλη χρονική στιγμή, πράγμα που σημαίνει ότι δεν πέθανες.
Αλλά για να σε κάνω να θυμηθείς… θυμάσαι εκείνο το δυστύχημα με τη μοτοσυκλέτα πριν από 15 χρόνια; Τότε, που «με θαυμαστό τρόπο» σώθηκες χωρίς σοβαρά τραύματα; Λίγο πριν σκεφτόσουν τη ματαιότητα της ζωής σου. Δεν είχες μεγάλη επιθυμία να ζεις και τα πράγματα ήταν άχρωμα, γκρίζα για σένα. Είχες κατά κάποιο τρόπο χάσει την πορεία σου. Μετά, εκείνο το βράδυ, είχες μια συζήτηση με ένα φίλο. Σου έλεγε για ένα φρικτό δυστύχημα που είχε με τη μηχανή του και πώς κόντεψε να πεθάνει από τα τραύματά του. Για λίγο, για πολύ λίγο, σκέφτηκες πως κάτι τέτοιο ήθελες κι εσύ. Για να αφήσεις τον κόσμο. Και μετά αποχαιρέτησες το φίλο, ανέβηκες στη μηχανή σου και πήρες το δρόμο για το σπίτι. Και ενώ ήσουν καθ' οδόν και έτρεχες με υπερβολική ταχύτητα, σε μια στροφή ήρθες αντιμέτωπος με ξαφνικό μποτιλιάρισμα, δεν μπόρεσες να φρενάρεις εγκαίρως και είχες το ατύχημα. Αυτό που δεν θυμάσαι τώρα, είναι ότι εκείνη τη νύχτα «πέθανες». Και μετά εμείς οι δύο είχαμε μια μικρή συζήτηση. Μιλήσαμε για το πού βρισκόσουν στη ζωή και σου έδειξα μερικές εικόνες από αυτά που βρισκόντουσαν μπροστά σου. Συμφώνησες ότι, παρά το γεγονός ότι έπρεπε να κάνεις πολλή δουλειά, άξιζε τον κόπο, επειδή είδες πόσο λαμπρό ήταν το μέλλον. Κι έτσι, σε πήγαμε πίσω στο χρόνο, στη στιγμή λίγο πριν το δυστύχημα και εκείνη την ώρα είχες κάποια επιπλέον βοήθεια από μερικούς φίλους μου. Έβαλαν, ας πούμε, τα χέρια τους επάνω σου, μανουβράρισαν τη μηχανή σου όπως κάνουν οι κασκαντέρ του Χόλυγουντ, χτυπώντας και πετώντας πάνω από τους άλλους που ήταν ακινητοποιημένοι μπροστά σου. Και τότε, κάποιοι άλλοι πάλι βοήθησαν το σώμα σου να κάνει ακροβατικά και τελικά να προσγειωθεί χωρίς πολλά τραύματα ή γρατζουνιές! Ήταν ενδιαφέρον αυτό που είδα τότε σε σένα. Σου πήρε ένα ή δύο δευτερόλεπτα να συνειδητοποιήσεις ότι ήσουν καλά, να βγάλεις το κράνος σου και να στείλεις μερικές επιλεγμένες βλαστήμιες προς το μέρος εκείνου που είχε προκαλέσει όλο εκείνο το μποτιλιάρισμα.
Και μετά συνέχισες τη ζωή σου.
Σκέφτεσαι συχνά εκείνο το ατύχημα. Αναρωτιέσαι πού βρήκες την ικανότητα να εκτελέσεις όλες εκείνες τις μανούβρες. Ακόμα, απορείς ότι μετά το ατύχημα άρχισες να βρίσκεις νέες κατευθύνσεις στη ζωή σου. Υπήρχαν πολλά πράγματα για τα οποία αναρωτιόσουν, αλλά ποτέ δεν αντιλήφθηκες τι πραγματικά συνέβη εκείνη τη νύχτα.
Ε: Λες, δηλαδή, ότι μπορεί να πέθαινα εκείνη τη νύχτα;
Α: Λέω, ότι πραγματικά πέθανες. Και μετά όχι. Και τα δυο είναι σωστά. Βιώνεις την εμπειρία της χρονικής γραμμής κατά την οποία δεν πέθανες. Είναι η επιλογή σου. Και δεν είναι η μόνη φορά που σου συνέβη κάτι τέτοιο. (Συνεχίζεται).
Πηγή: "The Ascension Papers" by Arn Allingham (www.Zingdad.com)
Μετάφραση: Αγγελική Σ. Νατσούλη 


1 σχόλιο:

Βαγγέλης είπε...

Μπράβο Αγγελική,χαίρουμε για τις επιλογές σου αλλά και για την μαχητικότητά σου, παραμένεις πάντα στην πρώτη γραμμή αξιοποιώντας και προβάλλοντας κατά τον καλύτερο τρόπο μοναδικό ! Καλή συνέχεια με τον Θεό πάντα κοντά σου !