Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2015

Η συλλογική συνείδηση δημιουργεί φυσικά φαινόμενα


Μετά τον σεισμό στο Νεπάλ, ο Chetan, ένας Νεπαλέζος, έκανε την ερώτηση «γιατί συνέβη ο σεισμός;» και έλαβε την παρακάτω απάντηση:

Ο κόσμος σας έχει διαφορετική κατανόηση σε πολλά πράγματα. Ένα παράδειγμα αυτής της διαφορετικής κατανόησης είναι το πώς βλέπετε τον θάνατο. Θάνατος στον τρισδιάστατο κόσμο σημαίνει ολοκληρωτική εξαφάνιση για εκείνους που δεν πιστεύουν ότι υπάρχει κάτι άλλο πέρα από τη μια και μοναδική ζωή, εκτός ίσως από τη μικρή πιθανότητα ενός παραδείσου ή μιας κόλασης ανάλογα με το πόσο "καλοί'' ή ''κακοί" ήταν. Έτσι, ο θάνατος γι' αυτούς είναι κάτι που πρέπει να φοβούνται και να αποφεύγουν με κάθε κόστος.

Για όσους διαθέτουν μια πιο πεφωτισμένη συνειδητότητα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Συνειδητοποιούν ότι δεν μπορεί να υπάρχει πραγματικός θάνατος κι έτσι δεν νιώθουν τόσο έντονο φόβο και άγχος. Υπάρχει πάντα η θλίψη του χωρισμού και της απώλειας που όμως δεν οφείλεται στον τρόμο και την αντίσταση που πηγάζουν από την άγνοια.

Ο θάνατος αναγνωρίζεται ως μια μετάβαση, όχι ένα τέλος - μέρος της εξελικτικής διαδρομής του καθενός πάνω στη Γη - και συχνά είναι καλοδεχούμενος από εκείνους που έχουν κουραστεί και είναι έτοιμοι να γυρίσουν Σπίτι. Η θεϊκή ιδέα εδώ είναι η Πανταχού Παρουσία. Εσείς, ως έκφραση του Θείου, πάντα θα υπάρχετε ...το μέρος είναι άνευ σημασίας.
Ο θάνατος ενός ατόμου, ακόμη και όταν αναμένεται, για όσους αγαπούν αυτό το πρόσωπο, είναι τραγωδία. Δεν υπάρχει αμφιβολία, ο θάνατος είναι δύσκολο να τον κατανοήσει κανείς. Ο καθένας έχει επιχειρήματα κατά του θανάτου. 
Πώς είναι δυνατόν να μην ξέρετε ότι ο θάνατος είναι ευλογία;

Δεν σας πω ότι θα πρέπει να τον δείτε διαφορετικά και να νιώσετε διαφορετικά. Δεν μπορείτε να ανοίγετε και να κλείνετε τον διακόπτη των δακρύων σας σαν να υπήρχε μια στρόφιγγα στα μάτια την οποία ενεργοποιείτε κατά βούληση. Ούτε μπορώ να σας πω ότι ένα σύστημα πεποιθήσεων πρέπει να αναιρεθεί με το ανοιγο-κλείσιμο του ματιού.
Ο πόνος που νιώθετε από έναν σεισμό που σκότωσε αθώους ανθρώπους, ακόμη και αν δεν εμπλέκεστε προσωπικά, μοιάζει πραγματικός πόνος στην καρδιά σας και είστε πεπεισμένοι ότι οι σεισμοί είναι κακοί. Η ουσία όλης της δυστυχίας είναι ότι πιστεύετε στην απώλεια. Δεν ξέρετε πώς να μην πιστέψετε στην απώλεια. Υπάρχουν τόσα πολλά είδη απώλειας, μια απεριόριστη λίστα. Όλοι φοβούνται την απώλεια, εκτός εάν πρόκειται για απώλεια …βάρους.

Τα μικρά παιδιά κάνουν ένα παιχνίδι φαινομενικής απώλειας. Ασκούν απώλεια όταν παίζουν το peek-a-boo.   
Στο παιχνίδι η απώλεια δεν είναι αληθινή. Με τα μάτια καλυμμένα, για το μωρό, κάτι που πρώτα ήταν εκεί, δεν υπάρχει πια. Κρύβεται από τη θέα του παροδικά. Το παιχνίδι όμως έχει ευτυχές τέλος. Μόλις βγάλει το μωρό τα χεράκια του από τα μάτια του, το πράγμα ή ο άνθρωπος που είχε «χαθεί» εμφανίζεται ξανά. Το μωρό ανακαλύπτει πως αυτό που φαινομενικά είχε χαθεί, στην πραγματικότητα ήταν εκεί όλη την ώρα. Και το μωρό γελάει.
Δεν θα νιώθατε το αίσθημα της απώλειας αν γνωρίζατε τον τρόπο. Παρακαλούμε να κατανοήσετε πως γνωρίζουμε καλά τι σας λέμε. Μακάρι να βρουν μερικοί παρηγοριά στα λόγια μας, γιατί σας μιλάμε με όλη την αγάπη που έχουμε στην καρδιά μας και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Υπάρχει Αιωνιότητα και στην πραγματικότητα δεν υπάρχει παρελθόν ή μέλλον ή κάποιος χρόνος. Η Ύπαρξη υπάρχει Πάντα. Η Ύπαρξη δεν χάνεται στο χρόνο.
Αν θέλουμε να μιλήσουμε για την πραγματικότητα της ζωής στον κόσμο σας και αυτό που προκάλεσε το σεισμό και τη στενοχώρια και την απώλεια ζωών, περιουσιών στο Νεπάλ, τότε θα μπορούσαμε να σας πούμε ότι ο κόσμος στο Νεπάλ γέμισε σε βαθμό έκρηξης από την συλλογική συνειδητότητα, τη συνειδητότητα ​​όλων των ανθρώπων του κόσμου.
Αυτό που συνέβη στο Νεπάλ είναι το ίδιο που συμβαίνει όταν ένα καρφί κάνει τρύπα σε ένα ελαστικό… το ελαστικό βγάζει με δύναμη τον αέρα προς τα έξω. Ο καυτός αέρας της συνειδητότητας των ανθρώπων έσκασε σε μια τοποθεσία και προκάλεσε το σεισμό. Ένας σεισμός είναι σαν δικλείδα ασφαλείας. 

Επίσης, ένας σεισμός βοηθά τους ανθρώπους να σκεφτούν δύο φορές. Με την μεγάλη ποσότητα αγάπης που έλαβε ο τόπος, εξισορρόπησε ένα μεγάλο μέρος του καυτού αέρα της συλλογικής συνειδητότητας. Μπορούμε να παραλληλίσουμε τον θυμό και τις κατηγορίες και τις επικρίσεις των ανθρώπων ως προώθηση θερμού αέρα. Μην χλευάζετε τον κόσμο. Ανυψώστε τον. Λατρέψτε τον. Πάρτε και δώστε ευτυχία.

Μέσα από την επιθυμία της ανθρώπινης καρδιάς σας να βοηθήσετε τους αδελφούς και τις αδελφές σας, οι σεισμοί φέρνουν τους ανθρώπους πιο κοντά. Η αγάπη και το θάρρος αναπτύσσονται και η Ενότητα βρίσκεται σε άνοδο.

Αγαπημένε Chetan, εσύ που ζήτησες ευγενικά και έκανες αυτή την ειλικρινή ερώτηση για το καλό όλων, να ξέρεις ότι δεν είναι απαραίτητοι οι σεισμοί. Σας καλούμε να συνεχίσετε να ψάχνετε για περισσότερες δυνατότητες κατανόησης και γνώσης.

The Arcturian group

Μετάφραση: Αγγελική Νατσούλη


Δεν υπάρχουν σχόλια: