Τρίτη, 9 Ιουνίου 2015

Εξερευνώντας την Συνειδητότητα


Από ομιλία του ερευνητή και best selling συγγραφέα Graham Hancock.

"...Πιστεύω ότι όλοι οι άνθρωποι κάποια στιγμή στη ζωή τους θα αναρωτηθούν «τι γίνεται όταν πεθαίνω»… «τι συμβαίνει μετά το θάνατο»;

Αυτή την ερώτηση φυσικά δεν την έκανα στον εαυτό μου όταν ήμουν 20 χρονών, τότε που νόμιζα ότι ήμουν κάτι σαν αθάνατος αλλά τώρα, στην ηλικία των 62 που αυτή η ερώτηση αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον και σας βεβαιώνω ότι πολλές φορές αυτή η ερώτηση περνάει από τη σκέψη μου.

Είναι η θεμελιώδης ερώτηση της ανθρώπινης ζωής. Τι κάνουμε εδώ; Έχει νόημα η ζωή μας; Και όταν πεθάνουμε, αυτό το νόημα θα το έχουμε βρει, θα του έχουμε δώσει τη σημασία ή την αξία που θα θέλαμε;
 Άραγε συνεχίζουμε να ζούμε; Ή σταματάμε να υπάρχουμε;

Αν εξετάσουμε τη σκοπιά της επικρατούσας επιστήμης, η οποία ζητά αποδείξεις και αρέσκεται στο να κάνει μετρήσεις και υπολογισμούς και που είναι βαθύτατα υλιστική, θα δούμε ότι έχει ένα πλαίσιο αναφοράς που λέει ότι δεν υπάρχει τίποτα έξω από την ύλη, αλλά αν κάνετε τις παραπάνω ερωτήσεις σε έναν επιστήμονα θα εκπλαγείτε από αυτά που πιστεύει.

Στο βιβλίο του «Η αυταπάτη για το Θεό» (Τhe God Delusion) ο Richard Dawkins, βιολόγος, γενετιστής και καθηγητής της έδρας Κατανόηση της Επιστήμης (Public Understanding of Science) του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, αναφέρει ότι «δεν υπάρχει Θεός». Και με αυτή του τη δήλωση είναι υπεύθυνος για την παραπλάνηση εκατομμυρίων ανθρώπων σχετικά με τη φύση της πραγματικότητας.
Όταν κάποτε ρωτήθηκε ‘πώς προετοιμάζεται να πεθάνει σε έναν κόσμο όπου δεν υπάρχει Θεός’, απάντησε ότι πρέπει να ζούμε τη ζωή μας στο φουλ, επειδή μετά δεν υπάρχει τίποτα.

Αναρωτιέμαι πώς το γνωρίζει αυτό; Αναρωτιέμαι σε ποιαν επιστήμη στηρίζει αυτή του τη δήλωση; Τι έρευνα έχει κάνει; Ποια πειράματα έκανε που του επέτρεψαν να στέκεται ως καθηγητής Κατανόησης της Επιστήμης και να ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει τίποτα μετά το θάνατο… Αυτή δεν είναι επιστημονική δήλωση. Είναι δήλωση των ΔΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΙΣΤΕΥΩ. Πιστεύει με πάθος ότι δεν υπάρχει ζωή μετά τον θάνατο. Ότι η συνειδητότητα δεν επιβιώνει μετά τον θάνατο. Αλλά έχει λάθος και δεν μπορεί να το παρουσιάζει ως επιστημονικό δεδομένο. Πολλοί όμως έχουν παραπλανηθεί από την πειστική προσωπικότητα του καθηγητή Ντώκινς.

Αν ανατρέξετε σε λεξικά για την έννοια της λέξης «θάνατος», θα δείτε ότι λένε «η ολοκληρωτική παύση των λειτουργιών του εγκεφάλου καθώς αυτό αποδεικνύεται από την απουσία κυμάτων του εγκεφάλου στο ηλεκτροεγκεφαλογράφημα».

Αλλά… μια στιγμή… Δεν είμαστε ο εγκέφαλός μας… Όλοι μας το γνωρίζουμε αυτό ενστικτωδώς. Είμαστε η συνειδητότητά μας την οποία οι επιστήμονες δεν μπορούν να ανιχνεύσουν με όργανα. Κι έτσι, η επιστήμη δεν έχει καμία απολύτως ιδέα για το τι είναι η συνειδητότητα (εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων).
Εμπειρίες αγάπης, χαράς, η αντίδρασή μας σ’ ένα όμορφο ηλιοβασίλεμα, σ’ ένα ωραίο κομμάτι μουσικής, πώς μπορούν όλα αυτά να περιοριστούν στην ύλη… κάτι που η επιστήμη επιθυμεί;

Το μόνο που γνωρίζουμε είναι ότι ο νους συνδέεται με τη συνειδητότητα με ζωτικό τρόπο, αλλά δεν είναι ξεκάθαρο ποιος είναι αυτός ο ζωτικός τρόπος. Η επικρατούσα επιστήμη θεωρεί ότι ο εγκέφαλός μας γεννά, δημιουργεί, κατασκευάζει τη συνειδητότητα με τον ίδιο τρόπο που ένα εργοστάσιο φτιάχνει αυτοκίνητα.

Αν πιστεύετε ότι ο εγκέφαλός σας φτιάχνει τη συνειδητότητά σας, τότε είναι όντως αδύνατον να πιστεύετε στη ζωή μετά το θάνατο, γιατί όταν ο εγκέφαλος πεθάνει, τότε θα πρέπει να πείτε ναι, δεν υπάρχει ζωή μετά τον θάνατο. Τέλος. Είμαστε απλά κρέας. Μόνο κρέας. Και τότε όλος ο κόσμος, οι πλανήτες, τα αστέρια, οι γαλαξίες, τα υπέροχα σώματα που μας έχουν δοθεί για να βιώνουμε διάφορες εμπειρίες είναι ένα τίποτα.

Και οι επιστήμονες επιμένουν: «μπορούμε να αποδείξουμε ότι ο εγκέφαλος φτιάχνει τη συνειδητότητα». Και εσείς αναρωτιέστε: «πώς;» Και λένε: «αν καταστρέψουμε ένα μέρος του εγκεφάλου, το συγκεκριμένο μέρος της συνειδητότητας θα εξαφανιστεί». Και αυτό είναι αλήθεια. Σε ανθρώπους που υπέστησαν κάποια βλάβη στον εγκέφαλο, η συνειδητότητά τους επηρεάστηκε. (Σκεφθείτε όμως μήπως, σε πολλές περιπτώσεις απλά εκείνοι οι άνθρωποι δεν μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί μας ένεκα της βλάβης, αλλά κατανοούν και νιώθουν και αισθάνονται).

Εδώ υπάρχει ένα πρόβλημα. Είναι κάτι που η επιστήμη δεν λαμβάνει υπόψη. Το πλαίσιο αναφοράς της μπορεί να είναι λανθασμένο. Η σχέση του νου με τη συνειδητότητα μπορεί να μην είναι όπως η σχέση του εργοστασίου με τα αυτοκίνητα που φτιάχνει αλλά μπορεί να είναι πιο πολύ όπως η σχέση της τηλεόρασης με το τηλεοπτικό σήμα που φτάνει στην οθόνη.

Και αν σπάσετε την οθόνη της τηλεόρασης είναι αλήθεια ότι δεν θα μπορείτε πλέον να βλέπετε κανένα σταθμό, όμως το σήμα που φτάνει στην σπασμένη οθόνη είναι ακόμα εκεί. Μπορεί να πάρετε ένα τούβλο και να διαλύσετε την τηλεόρασή σας, κάτι που δεν είναι και τόσο καλή ιδέα, αλλά το σήμα θα εξακολουθεί να υπάρχει… δεν μπορείτε να το καταστρέψετε. Ίσως αυτή να είναι η σχέση μεταξύ εγκεφάλου-συνειδητότητας. Ίσως ο νους να είναι απλά ο δέκτης της συνειδητότητας, αυτός που εκδηλώνει τη συνειδητότητα στον υλικό κόσμο. 
Αυτό ταιριάζει με τις διδασκαλίες όλων των πνευματικών παραδόσεων του κόσμου. Ότι δηλαδή ενσαρκωνόμαστε στα σώματά μας. Είμαστε ψυχές από τον πνευματικό κόσμο και το σώμα μάς βοηθάει να εξερευνούμε τον υλικό κόσμο και να παίρνουμε τις εμπειρίες που χρειαζόμαστε. Αλλά δεν είναι η ουσία μας… η ουσία μας είναι η συνειδητότητά μας, το πνεύμα μας, η ψυχή μας που συνεχίζει να υπάρχει στην αιωνιότητα, αλλάζοντας κάθε φορά σώμα. Ο νους δέχεται τη συνειδητότητα. 
Και αν έχετε ακόμα αμφιβολίες, τότε να ξέρετε ότι οι πιθανότητες είναι 50-50. Και χρειάζεται να διαβάσετε πολλά ακόμα για να καταλάβετε ότι αυτό που ζείτε είναι ένα μόνο στάδιο του ταξιδιού στην εξέλιξη και όχι όλο το ταξίδι.



Μέσα από το διάβασμα θα γνωρίσετε τις περιπτώσεις μετενσάρκωσης που έχουν μελετηθεί, τις έξω από το σώμα εμπειρίες που γίνονται σε ινστιτούτα εξερεύνησης της συνειδητότητας αλλά και στα μυστικά στρατιωτικά προγράμματα, θα μάθετε για τις προβολές της συνειδητότητας στο παρελθόν ή στο μέλλον (time travel), θα πληροφορηθείτε για τις εμπειρίες θανάτου που πάρα πολλοί άνθρωποι έχουν βιώσει και πολλοί γιατροί έχουν πειστεί ότι υπάρχουν, για τις αναδρομές στο παρελθόν και πολλά άλλα". 

Δεν υπάρχουν σχόλια: