Τρίτη, 18 Μαρτίου 2014

Πνευματικά Χρονικά: Κάθε Μετάβαση είναι Μοναδική – μέρος 1/2



Μέχρι τώρα θα έχετε αντιληφθεί ότι "Τα Πνευματικά Χρονικά" είναι μια σειρά κειμένων προερχομένων κυρίως από μηνύματα που είναι προϊόντα επικοινωνίας του πνευματικού κόσμου με τον δικό μας, μέσω διαμέσων. Οι προσωπικότητες που μιλάνε από το πνευματικό βασίλειο, όπως θα δείτε, δεν είναι καθόλου «νεκρές», αλλά πιο ζωντανές από ποτέ.

Στο βιβλίο «Το Κρυφό Μονοπάτι» ο Κέλσιορ, το Ανώτερο Πνεύμα, μας πληροφορεί: «Όταν μιλάτε σήμερα για νεκρούς, εννοείτε εκείνους που πέθαναν στη γη, που τα σώματά τους βρίσκονται θαμμένα στα νεκροταφεία. Δεν γνωρίζετε άλλη σημασία του όρου ‘νεκρός’. Η λέξη ‘θάνατος’ για εσάς σημαίνει μόνο το χωρισμό του πνεύματος από το υλικό του σώμα. Στην Αγία Γραφή αναφέρονται πολύ συχνά αυτοί οι όροι. Αλλά μόνο σε ελάχιστες περιπτώσεις εννοείται ο υλικός θάνατος. Οι νεκροί της Βίβλου δεν είναι οι αποδημούντες, αυτοί που εγκαταλείπουν το υλικό τους σώμα. Όταν η Βίβλος μιλάει για θάνατο, εννοεί το χωρισμό του πνεύματος από το Θεό. Η ένωση με τον Θεό, το να ανήκει κανείς στο Θεό, είναι η ‘ζωή’. Ο χωρισμός από το Θεό είναι ο ‘θάνατος’. Αυτή η διδαχή βρίσκεται πίσω από όλα τα κείμενα της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης».

Έτσι, γι' ακόμα μια φορά βλέπουμε να μας επιβεβαιώνουν ότι οι άνθρωποι που έκαναν τη μετάβασή τους από τη Γη, δεν έχουν πεθάνει. Δεν είναι νεκροί. Απλά έχουν μεταβεί σε μιαν άλλη διάσταση, ανώτερη και για εμάς αόρατη… προς το παρόν. Για το αν θα κάνουμε αυτή τη μετάβαση με ευκολία ή δυσκολία, είναι κάτι που εξαρτάται πολύ από εμάς.

Η Julia Ames μας αναφέρει τον συνηθέστερο τρόπο με τον οποίο πραγματοποιείται η μετάβαση.
«Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να περάσει κανείς από την πλευρά σας στη δική μας. Η πιο γενική είναι εκείνη μιας ανώδυνης αφύπνισης στον πνευματικό χώρο και μιας αίσθησης ανάπαυσης, ανακούφισης και ειρήνης».
 
Κάθε πόνος που είχε βιωθεί πριν το θάνατο φεύγει και ακόμα κι αν έχουμε συνδέσει το θάνατο με τον πόνο, είναι πραγματικά μια μεγάλη ανακούφιση για τους περισσότερους ανθρώπους.

Είμαι βέβαιη ότι πολλοί από τους ανθρώπους που πονούσαν πριν πεθάνουν, θα κατανοήσουν ότι πέθαναν ...επειδή τους άφησε ο πόνος και έχουν μια νέα όρεξη για ζωή… είναι σε θέση να πετάξουν ψηλά, ελεύθερα και ανώδυνα και να κάνουν όλα τα πράγματα που δεν μπόρεσαν να κάνουν στη φυσική ζωή. Η ύπαρξή τους παίρνει μια εντελώς νέα γεύση και ξεκινά με το θάνατο του καταρρακωμένου φυσικού σώματός τους.

Εν συνεχεία, η Julia Ames μας αναφέρει ότι το να αφήσει κανείς ένα σώμα που πονάει, μπορεί κάποιες φορές δυστυχώς, να είναι επώδυνο για όσους δεν περάσουν αμέσως στην άλλη πλευρά.
«Δυστυχώς, η στιγμή της μετάβασης φαίνεται μερικές φορές να είναι γεμάτη με πολύ πόνο και φόβο. Για ορισμένους η μετάβαση διαρκεί, συγκριτικά, μεγάλο χρονικό διάστημα. Για άλλους είναι στιγμιαία. Ο φάκελος ανοίγει, η επιστολή απελευθερώνεται και …τέλος. Αλλά μερικές φορές η γέννηση στον πνευματικό χώρο είναι σαν τον τοκετό η ψυχή αγωνίζεται να ελευθερωθεί από το σώμα».

Η απελευθέρωση από το σώμα μπορεί μερικές φορές να είναι μια μακρά και επίπονη διαδικασία, και είμαι βέβαιη ότι οι άνθρωποι που αντιστέκονται στο θάνατο θα κάνουν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα να απελευθερωθούν. Και πάλι, η κατανόηση της κατάστασης θα κάνει την όλη διαδικασία πολύ πιο εύκολη και πιο χαριτωμένη.

Και η Ames συνεχίζει: «Δεν ξέρω γιατί κάποιοι «φεύγουν» πιο εύκολα από άλλους. Ότι είναι γεγονός, είναι αληθές. Παρόλ’ αυτά, ο χωρισμός της ψυχής από του σώματος δεν είναι παρά μια υπόθεση στιγμών. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να τον αντιμετωπίζετε με ταραχή».

Ακόμη και αν χρειάζεται κάποιο χρονικό διάστημα για μερικούς ανθρώπους να απελευθερωθούν από το σώμα τους, δεν έχουν κανένα λόγο να φοβούνται ή να θεωρούν το θάνατο ως κάτι που δεν μπορούν να αγκαλιάσουν με ενθουσιασμό, όταν έρθει η ώρα. Αντί να τον φοβούνται, καλύτερα θα ήταν να μάθουν για τις σφαίρες που υπάρχουν στο υπερπέραν στο πλαίσιο της προετοιμασίας τους για την κάποια μέρα είσοδό τους σε αυτές.
Όπως μας λένε συνέχεια, τα «προκαταρκτικά» του θανάτου είναι οι μόνες δυνητικά οδυνηρές πτυχές, και αν ο αναζητητής το γνωρίζει, μπορεί να χαιρετήσει τη μετάβασή του με ευκολία.
«Η ήρεμη ψυχή που προετοιμάζεται και γνωρίζει, δεν χρειάζεται να αισθάνεται ταραγμένη ή φοβισμένη. Τα προ του θανάτου γεγονότα συχνά είναι επώδυνα. Η πραγματική αποχώρηση, αν και μερικές φορές συνοδεύεται από μια αίσθηση τραβήγματος, είναι μικρής σημασίας».

Η «αίσθηση τραβήγματος» θα μπορούσε κάλλιστα να είναι η αποκόλληση της ασημένιας χορδής από το φυσικό σώμα και αυτή την πτυχή της διαδικασίας μπορεί να την αντιμετωπίσουν με χάρη οι άνθρωποι που θα είναι γνώστες ότι στην πραγματικότητα δεν «πεθαίνουν», αλλά κινούνται σε μια νεότερη και πολύ πιο ελεύθερη ζωή.

Οι περισσότεροι άνθρωποι είτε φοβούνται είτε προσπαθούν να αποφύγουν το θάνατο, αλλά η κατανόηση ότι μας ελευθερώνει από τη σωματικότητα και μας εισάγει σε μια υψηλότερη κατάσταση συνείδησης θα μειώσει δραστικά οποιοδήποτε πόνο ή δυσκολία θα βίωναν, διαφορετικά.

Ο Mike Swain μας λέει ότι ο πιο ιδανικός τρόπος να διαβούμε τον Αχέροντα είναι να έχουμε απόλυτη γνώση του πού πάμε και γιατί πάμε εκεί.
«Υπάρχουν τρεις τρόποι για να περάσει κανείς στον κόσμο μας από τον δικό σας. Ο πρώτος είναι να έρθει όπως έκανα εγώ, με τη βία ενός απότομου τέλους. Ο δεύτερος είναι να έρθει μετά από μια καταστροφή του σώματος. Για παράδειγμα, από ασθένεια ή γηρατειά. Ο τρίτος τρόπος, ο λογικός τρόπος, είναι να έρθει σ’ εμάς με την πλήρη και συνειδητή κατανόηση τού γιατί συμβαίνει αυτό».

Η κατανόηση των συνθηκών γύρω από το θάνατο ενός ατόμου, κάνει τη συνολική διαδικασία πολύ πιο εύκολη, ενώ η βίαιη ή απότομη μετάβαση με λίγη πνευματική γνώση θα μπορούσε να την καταστήσει δύσκολη.
Όπως έχω ξαναπεί, οι αναζητητές που κατανοούν ότι η συνείδησή τους ​​είναι αιώνια, μπορούν να κάνουν τη διαδικασία πολύ πιο εύκολη για τους οδηγούς τους και τα μέλη της οικογενείας τους, επειδή έτσι θα μειώσουν την εργασία εκείνων να τους δώσουν να καταλάβουν ότι έχουν ήδη αναχωρήσει από το γήινο πεδίο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: