Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2013

Δημιουργώντας αφθονία



Γράφει ο Steve Beckow, www.goldenageofgaia.com
Πριν από μερικές μέρες ήρθε η νέα υπεύθυνη του site, η Μαρία, για να με βοηθήσει να δημιουργήσω αφθονία. Ανακάλυψα με λύπη μου, για πρώτη φορά, ότι δεν θα μπορούσα να δημιουργήσω αφθονία. Δηλαδή, δεν θα μπορούσα να δημιουργήσω τη δυνατότητα της δημιουργίας αφθονίας επειδή είχα μια πεποίθηση που βρισκόταν στο δρόμο τους. Η πεποίθησή μου περιείχε το συμπέρασμα: «Δεν αξίζω αφθονία».
Η πεποίθησή μου αυτή δεν ήταν δικαιολογημένη. Αισθάνθηκα ότι δεν άξιζα αφθονία μόνο και μόνο επειδή ο πατέρας μου συνήθιζε να μου λέει: «Δεν αξίζεις……[συμπληρώστε εσείς το κενό]». Έπρεπε πρώτα να φθάσω στον πάτο ...και μετά να ξεριζώσω τις ρίζες της πεποίθησής μου που με οδήγησαν εκεί. Και έφτασα στον πάτο.

Αλλά δεν ήμουν έξω από το δάσος ακόμη, στο πρώτο μάθημα για τη δημιουργία αφθονίας. Στη συνέχεια μου ζητήθηκε από τη Μαρία να χρησιμοποιήσω τη φαντασία μου, διότι η φαντασία είναι ένα σημαντικό πρώτο βήμα για τη δημιουργία του οτιδήποτε. Και ανακάλυψα ότι δεν μπορούσα να φανταστώ.
Ως συγγραφέας, δεν φαντάζομαι πράγματα. Διαισθάνομαι. Και διαισθάνομαι ολιστικά. Παίρνω μια ιδέα, και μετά κάνω διοχέτευση. Διοχετεύω πληροφορίες που μου δίνουν οι οδηγοί μου, υποθέτω.

Ξέρω πότε είναι η ώρα να διοχετεύσω γιατί νιώθω αγάπη, ευδαιμονία ή ευτυχία. Από τη στιγμή που αισθάνομαι έτσι, παίρνω το δρόμο για το πληκτρολόγιο.
Η διαίσθηση και η διοχέτευση μου κάνουν το γράψιμο εύκολο. Αλλά πουθενά δεν παίζει κάποιο ρόλο η φαντασία. Έτσι, βρίσκομαι και πάλι εδώ, σε αυτό το επόμενο στάδιο της διαδικασίας, και ειλικρινά δεν μπορώ να φανταστώ πώς είναι να φαντάζομαι!

Η δασκάλα μου όμως στα μαθήματα αφθονίας, με υπομονή με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι η φαντασία είναι σαν ένα εσωτερικό μάτι, βλέπεις με τα μάτια του μυαλού. Στην πράξη, δεν είμαι συνηθισμένος να κάνω χρήση αυτής της δυνατότητας, αλλά παρ 'όλα αυτά βρήκα ότι θα μπορούσα να δω με τα μάτια του μυαλού μου.
Κι έτσι άρχισα την εξάσκηση. Είδα παλέτες με ράβδους χρυσού, ποτάμια από χρυσάφι, ουράνια τόξα από χρυσάφι, παντού χρυσάφι, και πραγματικά άρχισα να το συνηθίζω.
 
Έτσι τώρα είμαι δύο βήματα πιο κοντά στη δημιουργία αφθονίας, μετά το πρώτο μάθημα με τη δασκάλα μου. Μπορώ τώρα να δημιουργήσω τη δυνατότητα της αφθονίας και να φανταστώ ότι φαντάζομαι πράγματα (από χρυσάφι).
Αναμένω με ανυπομονησία το δεύτερο μάθημά μου.
Φαντάζομαι μια σειρά μαθημάτων με τη δασκάλα μου για τη δημιουργία αφθονίας. Ναι, τα βλέπω με τα εσωτερικά μου μάτια.

Μετάφραση: Αγγελική Νατσούλη

Δεν υπάρχουν σχόλια: