Τρίτη, 21 Δεκεμβρίου 2010

Απελευθερώνοντας το φόβο - 1


Ας δούμε πως δημιουργήθηκε ο φόβος μέσα μας.
Από τον δάσκαλο Kuthumi και μέσω της Καίτης Τσώλη ως διαμέσου (www.newenergy.com.gr), μάθαμε, ότι όταν φύγαμε από τον πρώτο κύκλο της δημιουργίας και διασχίσαμε το τείχος της φωτιάς και περάσαμε στον δεύτερο κύκλο της δημιουργίας, τότε, για πρώτη φορά νιώσαμε φόβο. Όταν διασχίσαμε το τείχος της φωτιάς, πέσαμε στο κενό, στο σκοτάδι, στο τίποτα, και κομματιαστήκαμε κι εκεί νιώσαμε για πρώτη φορά φόβο. Νιώσατε ότι δεν μπορούμε πια να εμπιστευτούμε τον εαυτό μας, το Πνεύμα μας, κι εκείνη την στιγμή μετανιώσαμε που φύγαμε από την Εστία μας, που φύγαμε από την Πηγή μας.
Γι’ αυτή την «πτώση των αγγέλων» είναι που μιλάει η Αγία Γραφή μας. Όμως, δεν είναι έτσι ακριβώς όπως το εννοεί, γιατί εμείς φύγαμε από την Εστία μας, από τον πρώτο κύκλο της δημιουργίας, για την αγάπη του Πνεύματος, φύγαμε για την αγάπη της δημιουργίας, φύγαμε για να επεκτείνουμε την δημιουργία!
Σε κάποιο μέρος λοιπόν των κυττάρων μας έχει καταγραφεί εκείνος ο φόβος και σαν μακρινή ανάμνηση τον φέρνουμε μέσα μας όταν ενσαρκωνόμαστε και κατεβαίνουμε στη Γη. Όταν κατεβαίνουμε στη Γη και σαν παιδάκια παίζουμε και θέλουμε να τα γνωρίσουμε όλα και θέλουμε να τα εξερευνήσουμε όλα, οι γονείς που προσπαθούν να μας προστατεύσουν από τους κινδύνους, που τους περισσότερους τους έχουν στο μυαλό τους, γιατί δεν είναι όλοι οι κίνδυνοι πραγματικοί, πιστεύουν, ότι εάν μας φοβίσουν, θα μπορέσουν να μας βάλουν όρια, θα μπορέσουν να μας ελέγξουν.
Η πιο ιδανική μορφή αγάπης μέσα στη διττότητα πάνω στη Γη είναι η αγάπη των γονιών για τα παιδιά τους, είναι η αγάπη της μάνας για το παιδί της, όμως τη στιγμή που πιστεύει ότι πρέπει να του βάλει όρια για να το προστατεύσει, χρησιμοποιεί το φόβο για να το κάνει αυτό. Κι εκείνη τη στιγμή, εν αγνοία της, ανοίγει μια μεγάλη τρύπα στο ενεργειακό σώμα του παιδιού της και ταυτόχρονα ενεργοποιεί αυτόν τον αρχέγονο φόβο που υπάρχει μέσα του από τότε που έφυγε από τον πρώτο κύκλο της δημιουργίας. Εκείνη τη στιγμή το παιδάκι αρχίζει να θυμάται τι είναι φόβος. Κι έτσι ο φόβος ενεργοποιείται μέσα του και ταυτόχρονα έχει και απώλεια ενέργειας. Κι αυτό συνεχίζεται… όταν το παιδάκι θα πάει στο σχολείο και ο δάσκαλος θα κάνει το ίδιο, θα προσπαθήσει δηλαδή να το ελέγξει και να το χειραγωγήσει χρησιμοποιώντας πάλι το φόβο. Θα το τιμωρήσει, θα του βάλει άσχημους βαθμούς, θα του δώσει αποβολή και ούτω καθεξής. Όλα αυτά συνεχίζουν να καταγράφονται και να ενισχύουν το φόβο του παιδιού και βέβαια το παιδί συνεχίζει να χάνει την ενέργειά του.
Όταν αργότερα βγαίνετε στην κοινωνία σαν ενήλικες, η κοινωνία κάνει το ίδιο, χρησιμοποιεί το φόβο σαν εργαλείο για να σας ελέγξει και να σας χειραγωγήσει.
Όλος αυτός ο φόβος, όλη αυτή η απώλεια της ενέργειάς σας εξ αιτίας του φόβου, συγκεντρώνεται και δημιουργείται ένα κέντρο φόβου μέσα σας. Κι αυτό το κέντρο βρίσκεται στο στομάχι σας. Δείτε το σαν μια σκοτεινή μπάλα. Συνήθως, όταν αναφέρεστε στο φόβο, αναφέρεστε σε αυτή τη σκοτεινή ενέργεια.
Όμως, τι σημαίνει σκοτάδι; Σκοτάδι σημαίνει έλλειψη φωτός, έλλειψη γνώσης. Άρα φοβάστε από άγνοια. Δημιουργείτε λοιπόν αυτή την σκοτεινή μπάλα του φόβου, αυτή την σκεπτομορφή του φόβου, μια ημισυνείδητη οντότητα μέσα σας, μια πτυχή σας, ένα κέντρο φόβου, το οποίο κατοικεί στο στομάχι σας. Γι’ αυτό όταν φοβάστε σφίγγετε το στομάχι σας, πρήζεται το στομάχι σας και πονάει το στομάχι σας, γιατί εκεί υπάρχει το κέντρο του φόβου σας. Υπάρχει μια κίνηση του φόβου μέσα σας, που την δημιουργεί αυτό το κέντρο του φόβου και εμφανίζεται με πάρα πολλές μορφές. Και δεν είναι κατάλληλο να θεραπεύσουμε μόνο μια μορφή φόβου γιατί ο φόβος θα βρει έναν άλλον τρόπο να ξεπεταχτεί. Ο φόβος είναι σαν την λερναία ύδρα, κόβεις ένα κεφάλι κι αμέσως ξεπετάγονται δύο καινούργια.
Γι’ αυτό σήμερα πραγματικά θέλουμε να κατανοήσετε αυτόν τον φόβο μέσα σας και ν’ απελευθερώσετε αυτόν τον φόβο.
-Ποιος νομίζετε ότι συντηρεί το φόβο μέσα σας;
Μα η σκέψη φυσικά, η σκέψη, η οποία είναι συνδεδεμένη με το χρόνο και τη μνήμη.
Λέτε «με πλήγωσες κι εγώ φοβάμαι να σ’ εμπιστευτώ»!
Και η σκέψη σού ψιθυρίζει, «μην εμπιστεύεσαι κανέναν, γιατί όλοι θα σε πληγώσουν και θα σε πονέσουν»!
Η σκέψη σού λέει «θυμάσαι που αρρώστησες; μπορεί να ξαναρρωστήσεις», σού λέει «απέτυχες και μην τολμήσεις να κάνεις τίποτα πάλι, γιατί θ’ αποτύχεις ξανά» και σού λέει επίσης ότι ο γείτονας πέθανε, μπορεί να πεθάνεις κι εσύ, κι έτσι βρίσκεστε συνεχώς σε μια κατάσταση φόβου και ανησυχίας.
Όλοι προσπαθούν να σας ελέγξουν χρησιμοποιώντας το φόβο. Ο εργοδότης σάς φοβίζει με την απόλυση για να σας χειραγωγήσει και να σας ελέγχει, ο σύζυγος με το χωρισμό και πολλά άλλα και βέβαια αυτό το κάνετε κι εσείς στους άλλους. Και βρίσκεστε όλοι μέσα σ’ ένα ατέλειωτο παιχνίδι φόβου, το οποίο όμως δεν είναι καθόλου παιχνίδι, γιατί ο φόβος δηλητηριάζει τη ζωή σας. Και τι κάνετε, πως το αντιμετωπίζετε αυτό; Ο φόβος να μην σας πληγώσουν, ο φόβος να μην σας πονέσουν, σας κάνει να κλειδώνετε την καρδιά σας. Η καρδιά σας κλωτσάει και σας λέει ότι θέλει να ξαναγαπήσει, όμως η σκέψη και το μυαλό που έχει τον έλεγχο σας λέει όχι, γιατί αν ξαναγαπήσεις, θα ξαναπληγωθείς. Αν εμπιστευθείς αυτόν τον εραστή, αυτός θα σε απορρίψει και αν εμπιστευτείς αυτόν τον φίλο, αυτός θα σε προδώσει. Κι έτσι εσείς υψώνετε μεγάλα τείχη γύρω από τον εαυτό σας πιστεύοντας ότι τον προστατεύετε. (συνεχίζεται)

Δεν υπάρχουν σχόλια: