Παρασκευή, 29 Οκτωβρίου 2010

Τι είναι τελικά ο θάνατος;


Στο βιβλίο Συζήτηση με το Θεό για το θάνατο (Home with God) διαβάζουμε ότι ο θάνατος είναι εργαλείο. Και να η συνέχεια:
"Αυτή η ιδέα της χρήσης του θανάτου ως εργαλείο, είναι καινούργια για μένα. Ένα εργαλείο είναι κάτι που κάποιος χρησιμοποιεί για ένα σκοπό, κατά τη γνώμη μου. Είναι κάτι που κάποιος θέλει να χρησιμοποιήσει. Αλλά δεν θέλω να πεθάνω. Κανείς δεν θέλει να πεθάνει.

Ο καθένας θέλει να πεθάνει.

Ο καθένας θέλει να πεθάνει;

Φυσικά, αλλιώς κανείς δεν θα πέθαινε. Πιστεύετε ότι ο θάνατος είναι κάτι που συμβαίνει παρά τη θέλησή σας;
Τίποτα δεν συμβαίνει παρά τη θέλησή σας. Αυτό είναι αδύνατον.


Αυτό είναι τόσο παρήγορο. Αυτό είναι τόσο θαυμάσια θεραπεία για μένα να το ξέρω. Ωστόσο, πώς μπορώ να ασπαστώ αυτό ως αλήθεια μου, αν η εμπειρία μου είναι πως πολλά πράγματα συμβαίνουν ενώ δεν θέλω να συμβούν;

Τίποτα δεν συμβαίνει αν δεν θέλετε να συμβεί.

Τίποτα;

Τίποτα.
Μπορεί να ΦΑΝΤΑΖΟΣΑΣΤΕ ότι τα πράγματα συμβαίνουν έτσι όπως δεν θέλετε να συμβούν, αλλά αυτό δεν είναι έτσι. Και αυτό σας επιτρέπει να θεωρείτε τον εαυτό σας ως θύμα. Τίποτα δεν σας κρατά πίσω στην εξέλιξή σας περισσότερο από αυτή και μόνο τη σκέψη. Η ιδέα της θυματοποίησης είναι ένδειξη περιορισμένης αντίληψης. Αληθινή θυματοποίηση δεν μπορεί να υπάρξει.


Είναι πολύ σκληρό να πεις σε κάποιον του οποίου η κόρη έχει βιαστεί, ή του οποίου ολόκληρο το χωριό έχει εξαφανισθεί από μια φαύλη πράξη «εθνοκάθαρσης» ότι κανένας δεν είναι θύμα.

Δεν θα ήταν ευεργετικό να μιλήσεις με αυτό τον τρόπο στους ανθρώπους ενώ βρίσκονται στη μέση του πόνου τους. Κατά τη διάρκεια αυτών των στιγμών απλά να είσαι μαζί τους με βαθιά συμπόνια, αληθινή φροντίδα, αγάπη και θεραπεία. Μην προσφέρεις κοινοτυπίες πνευματικές ή διανοητικές ως θεραπεία για τον πόνο τους. Θεράπευσε τον πόνο πρώτα, για να θεραπεύσεις, στη συνέχεια, τη σκέψη που δημιούργησε τον πόνο.
Φυσικά και είναι αλήθεια ότι, κατά τη συνήθη ανθρώπινη λογική, υπάρχουν εκείνοι που είναι «θύμα» των φοβερών γεγονότων και περιστάσεων της ζωής. Ωστόσο, αυτή η εμπειρία της θυματοποίησης μπορεί να είναι πραγματική μόνο μέσα στο πλαίσιο της συνήθους και ως εκ τούτου εξαιρετικά περιορισμένης ανθρώπινης συνείδησης.
Όταν λέω ότι αληθινή θυματοποίηση δεν υπάρχει, μιλώ από ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο συνειδητοποίησης. Ωστόσο, αυτό είναι ένα επίπεδο συνειδητοποίησης που τα ανθρώπινα όντα μπορούν να επιτύχουν, μόνον αφού ο πόνος τους έχει επουλωθεί.


Σ’ ευχαριστώ, Θεέ μου, γι’ αυτή την τόση σαφήνεια και σοφία. Ωστόσο, η δήλωσή σου ότι αληθινή θυματοποίηση δεν μπορεί να υπάρξει, εξακολουθεί να είναι δύσκολη για να την ασπαστούν πολλοί άνθρωποι, είτε βρίσκονται σε συναισθηματικό πόνο είτε όχι.

Ωστόσο, αυτό που λέω εδώ δεν είναι τίποτε περισσότερο από αυτό που σχεδόν όλες οι παραδοσιακές θρησκείες του κόσμου έχουν πει επί πολλούς αιώνες. "Μυστήριες είναι οι οδοί του Κυρίου», «Να έχετε πίστη στο τέλειο σχέδιο του Θεού".
Αργότερα σε αυτή την συνομιλία, θα έχουμε την ευκαιρία να εξερευνήσουμε αυτή την ιδέα του τέλειου σχεδίου, και θα ρίξουμε μια ματιά στο πώς πολλές διαφορετικές ψυχές αλληλεπιδρούν μαζί για να παραχθεί η ατομική και συλλογική έκβαση της ζωής στη γη.
Προς το παρόν, να γνωρίζετε ήσυχα στην καρδιά σας ότι όλα τα πράγματα συμβαίνουν με τελειότητα".

Δεν υπάρχουν σχόλια: