Κυριακή, 27 Ιουνίου 2010

Η φυλακή του χωροχρόνου


Δυο είναι τα στοιχεία που εγκλωβίζουν τα σώματα και όλα τα αποκτήματά τους. Ο παράγοντας του χώρου σημαίνει πως βιώνουμε την εμπειρία του διαχωρισμού από τους πάντες και τα πάντα. Αυτός είναι ο χώρος μου, όπως προσδιορίζεται από τα όριά μου, ενώ εκείνοι είναι οι δικοί σας χώροι. Ακόμη και η πιο αγαπημένη σας αδελφή ψυχή ζει σε έναν κόσμο διαχωρισμένο από τον δικό σας. Όσο πιο κοντά και αν βρίσκεστε στο χώρο, τα όριά σας είναι διακριτά. Μέσα στο χώρο είμαστε πάντα διακριτοί. Η απόπειρα να φανταστεί κανείς έναν άπειρο κόσμο, όπου δεν υπάρχει χώρος και διαχωρισμός, είναι κάτι εξαιρετικά δύσκολο, μέχρι το άτομο αυτό να συναντήσει τελικά την αιωνιότητα.
Ο χρόνος αποτελεί επίσης παράγοντα διαχωρισμού. Έχουμε διαχωριστεί από όλα τα γεγονότα που συνέβησαν και τις αναμνήσεις που έχουμε από το παρελθόν μας. Όλα όσα έχουν διαδραματιστεί είναι διαχωρισμένα από όσα διαδραματίζονται τώρα. Το μέλλον είναι επίσης κάτι ξεχωριστό από το "εδώ και τώρα" που ζούμε. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε το μέλλον και το παρελθόν έχει χαθεί για μας. Για το λόγο αυτό είμαστε διαχωρισμένοι από οτιδήποτε υπήρξε ή θα υπάρξει μέσα σε αυτή τη μυστηριώδη ψευδαίσθηση που αποκαλούμε χρόνο.
Όταν η άπειρη και αιώνια ψυχή σας εγκαταλείπει το σώμα, δεν υπόκειται πλέον στους περιορισμούς του χρόνου και του χώρου. Ο διαχωρισμός δεν μπορεί πλέον να σας επιβληθεί. Ένα ερώτημα που αναφύεται, δεν είναι αν πιστεύετε πως πρόκειται κάποτε να συναντήσετε την αιωνιότητα. Το ερώτημα είναι πότε σκοπεύετε να τηρήσετε αυτό το αναπόφευκτο ραντεβού. Μπορείτε να το κάνετε τώρα, ενώ είστε ακόμα ζωντανοί μέσα στο υλικό σώμα σας που βιώνει την ψευδαίσθηση του χρόνου και του χώρου, ή μπορείτε να το κάνετε όταν πια πεθάνετε. Αν αποφασίσετε να συναντήσετε την αιωνιότητα όσο βρίσκεστε ακόμα στη ζωή, είναι σαν να μαθαίνετε να πεθαίνετε όντας ζωντανοί. Μόλις πραγματοποιήσετε αυτή τη μετάβαση στην ενεργή πλευρά της αιωνιότητας, ο φόβος που έχετε για τον θάνατο εξαλείφεται κι εσείς γελάτε πλέον με την ανοησία του θανάτου.
Κατανοήστε ποια είναι η πραγματική σας φύση, κοιτάξτε τον θάνατο καταπρόσωπο και σπάστε τις αλυσσίδες που σας κρατούν εγκλωβισμένους σε αυτόν τον φόβο. Εσείς δεν πεθαίνετε. Ανακοινώστε το. Διαλογιστείτε πάνω σε αυτό. Δείτε το από την άποψη: Αν δεν ήσασταν ένα άπειρο ον, τότε ποιος θα ήταν ο σκοπός της ζωής σας; Σίγουρα σκοπός της ζωής σας δεν μπορεί να είναι το να διέλθετε απλώς από τα στάδια της γέννησης, της εργασίας, της συσσώρευσης αγάπης, της απώλειας όλων όσων έχετε συσσωρεύσει, της ασθένειας και, τέλος, του θανάτου. ΓΙΑΤΙ να συμβαίνουν όλα αυτά; Ρίξτε μια ματιά στις ιστορίες που αφηγούνται πώς κάποιοι μεγάλοι πνευματικοί δάσκαλοι άφησαν το γήινο πεδίο, νιώθοντας ευτυχισμένοι και χωρίς φόβο.
Η στιγμή την οποία τόσο καιρό ποθούσα, έχει πλέον φτάσει - Τερέζα της Άβιλα.
Αν αυτός είναι ο θάνατος, τότε είναι πιο εύκολος από τη ζωή - Ρόμπερτ Λούις Στήβενσον.
Πηγαίνω σε εκείνη τη χώρα την οποία όλη μου τη ζωή επιθυμούσα να δω - Ουίλιαμ Μπλέηκ

Δεν υπάρχουν σχόλια: