Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2007

Οι τρεις επιλογές μας ακολουθούν...

Όπως στη ζωή που βιώνουμε έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε τρεις επιλογές, το ίδιο ισχύει και στη μεταθανάτια ζωή μας. Μπορεί να υποκύψει κάποιος από εμάς στα δημιουργήματα των ανεξέλεγκτων σκέψεών του, μπορεί να δημιουργήσει την εμπειρία του συνειδητά μετά από επιλογή, ή μπορεί να βιώσει τη συλλογική συνειδητότητα του Παντός. Αυτή η τελευταία εμπειρία ονομάζεται Επανένωση ή Ξανασμίξιμο με το Ένα.
Αν πάρει τον πρώτο δρόμο, μάλλον δεν θα τον ακολουθήσει για πολύ καιρό (αντίθετα με τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρεται στη Γη). Αυτό θα συμβεί επειδή τη στιγμή που δεν θα του αρέσει εκείνο που βιώνει, θα επιλέξει να δημιουργήσει μια νέα, πιο ευχάριστη πραγματικότητα, σταματώντας απλά τις αρνητικές του σκέψεις.
Γι' αυτό το λόγο δε θα βιώσει ποτέ την "κόλαση", που φοβόμαστε τόσο πολύ εμείς οι άνθρωποι, εκτός και αν το επιλέξει. Ακόμα και σ' αυτή την περίπτωση όμως, θα είναι "ευτυχής", με την έννοια ότι θα παίρνει αυτό που θέλει. (Πολλοί, περισσότεροι απ' ό,τι φαντάζεστε, είναι "ευτυχισμένοι" όντας "δυστυχισμένοι"). Έτσι, θα συνεχίσει να βιώνει την "κόλαση" μέχρι να πάψει πια να την επιλέγει.
Γιατί οι περισσότερες ψυχές, τη στιγμή ακριβώς που θα αρχίσουν να τη βιώνουν, θα απομακρυνθούν από αυτήν και θα δημιουργήσουν κάτι νέο.
Μπορεί να εξαλειφθεί η κόλαση και από τη ζωή μας πάνω στη Γη, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο.
Αν πάρει το δεύτερο δρόμο και αρχίσει να δημιουργεί συνειδητά την εμπειρία του, τότε δίχως αμφιβολία θα βιώσει ότι πάει "κατ' ευθείαν στον Παράδεισο", επειδή αυτό θα δημιουργούσε όποιος επιλέγει ελεύθερα και πιστεύει στον Παράδεισο. Αν δεν πιστεύει στον Παράδεισο, θα βιώσει οτιδήποτε επιθυμεί να βιώσει. Από τη στιγμή που θα το καταλάβει αυτό, οι επιθυμίες του θα γίνονται όλο και καλύτερες. Και τότε θα πιστέψει στον παράδεισο!
Αν πάρει τον τρίτο δρόμο και παραδοθεί στις δημιουργίες της συλλογικής συνειδητότητας, τότε θα μπει πολύ γρήγορα στην απόλυτη αποδοχή, στην απόλυτη γαλήνη, στην απόλυτη χαρά, στην πλήρη συνειδητότητα και στην πλήρη αγάπη, γιατί αυτή είναι η συνειδητότητα του συλλογικού. Τότε θα γίνει ένα με το Ένα και δεν θα υπάρχει τίποτε άλλο πέρα από Αυτό που Είναι, που είναι το Μόνο που Υπήρχε Ποτέ, μέχρι να αποφασίσει ότι θα έπρεπε να υπάρχει κάτι άλλο. Αυτό είναι η νιρβάνα, η υπέροχη εμπειρία του "ένα με το Ένα" που πολλοί από τους ανθρώπους την έχουν βιώσει για πολύ λίγο μέσα σε διαλογισμό και η οποία είναι μια κατάσταση απερίγραπτης έκστασης.

Δεν υπάρχουν σχόλια: